หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 3

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
5 กุมภาพันธ์ 2557 08:03 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 3
        กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 3 (ต่อ)
       
       พีระกุมปากตัวเองอย่างเจ็บๆ โวยกิตติทัตกับน้ำค้าง
       “หมอหรือว่านักมวยกันแน่วะเนี่ย”
       “น้ำค้างขอความช่วยเหลือผมก็ต้องช่วย”
       “ผมก็แค่แกล้งยัยนี่เล่น ผมรักเดียวใจเดียวกับโรซี่ อย่าว่าแต่ยัยนี่เลย ผู้หญิงทั้งโลกผมก็ไม่สน”
       “ปากแบบนี้น่าโดนอีกซะทีนะคะหมอ”
       กิตติทัตขยับเข้าไปหาพีระ พีระผงะหนีอย่างแหยงๆ กิตติทัตยื่นมือออกไป พีระนึกว่าจะโดนอีกที่แท้กิตติทัตขอจับมือด้วย
       “ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ”
       พีระยื่นมือไปจับอย่างแหยงๆ แล้วเดินออกไป กิตติทัตหันไปยิ้มให้น้ำค้าง
       “หมอไม่น่าไปดีกับเค้าเลย น่าจะสั่งสอนอีกสักหมัดสองหมัดนะคะ”
       “คุณพีระคงไม่กล้าแกล้งแล้วล่ะ ไม่ต้องกลัวนะ”
       “ขอบคุณนะคะหมอ”
       กิตติทัตกับน้ำค้างยิ้มให้กันแล้วกิตติทัตก็ขึ้นรถขับออกไป น้ำค้างมองตามอย่างปลื้มๆ พีระแอบมอง ครุ่นคิดแล้วยิ้มออกมาเหมือนคิดแผนเด็ดได้
       
       น้ำค้างฉีดสายยางรดน้ำดอกไม้ อยู่ๆ พีระก็โผล่หน้ามาใกล้ๆ ยิ้มแป้นให้น้ำค้าง น้ำค้างตกใจฉีดน้ำใส่หน้าพีระ
       “ตกใจหมด เป็นบ้าอะไรเนี่ย”
       พีระเซ็ง เช็ดหน้า
       “ฉันมีเรื่องสำคัญมาบอกเธอ”
       น้ำค้างฉีดน้ำรดดอกไม้ต่อ ไม่สนใจพีระเลย พีระเขยิบเข้าใกล้น้ำค้าง
       “หมอกิตติทัตเค้าชอบเธอ”
       “ห๊ะ” น้ำค้างตกใจกว่าครั้งแรกอีก ฉีดน้ำใส่หน้าพีระอีกที “บ้า พูดอะไรบ้าๆ กวนประสาท”
       น้ำค้างเดินหนี พีระเดินไปขวางหน้าน้ำค้าง สีหน้าจริงจังมากๆ
       “ฉันเองก็ไม่อยากเชื่อ แต่สายตาที่หมอมองเธอมันบอกความหมายว่า เธอเป็นคนสำคัญของเค้า”
       “บ้า ฉันรู้จักหมอมานานแล้วนะยังไม่รู้สึกเลย”
       “เด็กสาวบ้านนาอย่างเธอจะไปรู้ดีอะไรเท่าฉัน สายตาของหมอ อาการของหมอที่แสนเป็นห่วงเธอจนชกฉันซะฟันโยก ฟันธงได้เลยว่า หมอชอบเธอแน่ๆ”
       น้ำค้างอึ้งๆ ไป ครุ่นคิด
       “แต่ฉันแอบคิดว่าหมอชอบพี่โรสซะอีก”
       “ไม่หรอก คอยดูสิ ต่อไปหมอจะเอาโรสเป็นข้ออ้างในการมาหาเธอบ่อยๆ”
       “หมอชอบฉันเนี่ยนะ มันจะเป็นไปได้จริงๆ เหรอ”
       พีระยิ้มอย่างเข้าทาง ขณะที่น้ำค้างเริ่มคิดมาก
       “เธอเองก็โสดมาทั้งชีวิต โอกาสที่จะมีความรักกับเค้าสักทีมาถึงแล้วนะ”
       “เพ้อเจ้อ ฉันไม่ฟังนายแล้ว” น้ำค้างเดินหนี
       “แล้วถ้าฉันพิสูจน์ได้ว่าหมอชอบเธอล่ะ เธอจะยังอยากฟังฉันอยู่รึเปล่า” น้ำค้างถึงกับชะงักกึก หันมามองหน้าพีระอย่างชั่งใจ “ถึงฉันจะไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่ แต่ฉันก็อยากช่วยให้เธอได้มีความรักซะที ตกลงว่าไง ลองพิสูจน์ดูมั้ยล่ะ”
       น้ำค้างครุ่นคิด ชั่งใจ สุดท้ายสีหน้าเหมือนจะเอาด้วย พีระแอบยิ้มอย่างสะใจ แผนกำจัดทุกคนออกจากโรสรินเริ่มขึ้นแล้ว
       
       พีระหัวเราะเจ้าเล่ห์ อุษาวดีทำงานกับคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คหันมามองพี่ชายอย่างเอือมๆ
       “ไม่ไว้ใจเล้ย แผนของพี่พีเนี่ย คิดอะไรล่มตลอด”
       “หึหึ แต่คราวเนี้ยไม่มีล่มเพราะพี่หาทางเขี่ยยัยน้ำค้างตัวแสบออกไปได้แล้ว”
       “แล้วหมอกิตติทัตกิ๊กเก่าโรสล่ะ”
       “กระจอก เรื่องนี้พี่จัดการเอง”
       โรสรินเดินหน้ามุ่ยเข้ามา ทุกคนหันไปมอง
       “โรสเครียดอะไรเหรอ”
       โรสรินถอนใจเซ็ง
       “คืนนี้ต้องไปเรียนการเพาะกล้วยไม้กับนายตะวันน่ะสิ สอนที่ไหนไม่สอนดันสอนที่งานวัด โอ๊ย ทำไมมันถึงเรื่องมากแบบนี้นะ”
       โรสรินบ่นๆ แล้วเดินขึ้นบ้านไป พีระยิ้มออกมาอย่างมีแผน อุษาวดีหันไปมองก็รู้ทัน
       “มีแผนอะไรอีกล่ะทีเนี้ย”
       “งานวัดคืนนี้เธอหาทางทำให้นายตะวันหลงรักเธอให้ได้”
       “ห๊า”
       “ไม่ห๊า ไม่เห๊อะ ล่ะ ส่วนพี่ก็จะทำให้ยัยน้ำค้างกับหมอทัตเค้าปิ๊งกัน แล้วถ้าแผนสำเร็จ หึหึหึ ก็จะไม่มีใครพรากโรซี่ไปจากพี่ได้”
       อุษาวดีถอนใจ เฮ้อ มันจะง่ายอย่างนั้นเร้อ แต่พีระมั่นใจสุดๆ ไปเลย
       
       ตะวันจัดเตรียมอุปกรณ์และคู่มือสาธิตการเพาะกล้วยไม้ใส่ในกล่อง ชาญเดินเข้ามาในโรงเรือน
       “ทำอะไรอยู่วะไอ้หลาน”
       “เตรียมอุปกรณ์และคู่มือการเพาะกล้วยไม้ไปสาธิตที่งานวัดคืนนี้น่ะครับ น่าจะบอกผมล่วงหน้าจะได้เตรียมการณ์แต่เนิ่นๆ”
       “แหม ก็ปู่เพิ่งวางแผน” ชาญหลุดปาก
       “วางแผน”
       “เอ่อ หมายถึงปู่เพิ่งจะวางแผนว่า อยากให้แกช่วยสอนเพาะกล้วยไม้ให้หนูโรส แล้วก็ช่วยให้ชาวบ้านได้มีอาชีพเสริมด้วย” ตะวันจัดเตรียมอุปกรณ์ต่างๆ ใส่กล่อง “แต่อย่าเพาะแค่กล้วยไม้นะ เพาะความรักไปด้วยเลย เข้าใจมั้ย”
       “ไม่ต้องคิดไกลเลยปู่ ยังไงผมก็ไม่อยากมีกุหลาบร้ายอยู่ในไร่กุหลาบของเรา”
       “เจ้าคิดเจ้าแค้น คนเค้ามีใจสำนึกผิดแล้ว แกจะเปลี่ยนใจเลิกโกรธไม่ได้รึไง”
       “ไม่มีทาง”
       ตะวันยกกล่องอุปกรณ์เพาะกล้วยไม้ออกจากโรงเรือนไป ชาญยิ้มเจ้าเล่ห์
       “ถึงเอ็งไม่เปลี่ยนใจ ปู่ก็ยังมีนังน้ำค้างเป็นแผนสำรอง คอยช่วยกระชับสัมพันธ์รักให้เอ็งเว้ย”
       
       พีระกำลังนั่งรออุษาวดีอยู่หน้าบ้าน พลันมีมือหนึ่งมาสะกิดไหล่
       “โอ๊ยตาย กว่าจะเสร็จ นี่จะอาบน้ำแต่งตัวเป็นวันๆ เลยรึไงยัยอุษา” พีระหันมาก็อึ้งที่เห็นน้ำค้างแต่งตัวน่ารักๆ สดใส สไตล์ไทยประยุกต์ สวยกว่าทุกทีที่เคยพบเคยเห็น “โห สวยมาก”
       “หะ ชมฉันเหรอ”
       “ไม่ได้ชม แค่อุทาน แล้วไปงานวัด ต้องจัดเต็มแต่งสวยขนาดนี้เลย”
       “ลืมเรื่องที่เราตกลงกันแล้วเหรอ นายจะช่วยพิสูจน์ว่า หมอทัตเค้าชอบฉันรึเปล่า”
       “ไม่ลืมหรอกน่า แต่ไม่คิดว่าจะแปลงร่างขนาดนี้” น้ำค้างอายๆ
       “อยากพิสูจน์มันก็ต้องสวยบ้างไรบ้างสิ เป็นไงบ้าง ฉันโอเคมั้ย”
       “จ้า สวยจ้า แม่คนสวย”
       “แล้วฉันต้องทำยังไงต่อ”
       “ไว้เป็นหน้าที่ฉันเอง ทำตามที่ฉันบอกก็พอ น้ำค้าง ฉันหวังดีนะ อยากให้ได้ศึกษากับคนดีๆ อย่างหมอทัต นี่ถ้าไม่เห็นแก่ความรักครั้งแรกของเธอ ฉันไม่เสียเวลาช่วยหรอก”
       “อือ ยังไงก็ขอบใจละกัน”
       แล้วน้ำค้างก็เดินออกไป พีระยิ้มตามแววตาเจ้าเล่ห์
       
       “ยัยน้ำเน่าเอ๊ย ใสซื่อจริงๆ โดนหลอกแล้วยังไม่รู้ตัวอีก”

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 3
        ตะวัน น้ำค้าง อาทิตย์ อึ่ง แย้ นั่งรออยู่หน้าบ้านพักโรสริน อาทิตย์ อึ่ง นั่งตบยุงแปะๆ
       “โอ๊ย อึ่งกับคุณทิตย์อยากเล่นรถบั๊ม ม้าหมุน ชิงช้าสวรรค์ จะตายอยู่แล้ว เมื่อไหร่พี่นางฟ้าจะแต่งตัวเสร็จเนี่ย”
       “นิสัยเสีย ปล่อยให้คนรอเป็นชั่วโมงได้ยังไง” ตะวันหงุดหงิดลุกพรวด น้ำค้างรีบไปห้าม กลัวตะวันจะทำอะไรรุนแรงกับโรสริน
       “เดี๋ยวๆๆ พี่ตะวันใจเย็นก๊อนน”
       โรสรินเดินออกมาจากบ้านพัก โรสรินสวยมากใช้เสื้อผ้าเดิมๆ ที่มีอยู่ผสมกับเสื้อผ้าที่เดชาซื้อให้จากตลาดมาดัดแปลงอะแด็ปให้หรูดูดีมีสไตล์ ตะวันตะลึงไปเลย น้ำค้าง อาทิตย์ อึ่ง แย้ ก็ตะลึงไปเหมือนกันเพราะโรสรินสวยสุดๆ เลย
       “มองอะไรกัน”
       “ไปงานวัดนะไม่ได้เดินแบบ”
       “ธรรมดา เบาๆ ก็แค่ดีกว่าชุดนอนหน่อยนึงเอง ตกใจไปได้”
       “ไป รีบไปกันได้แล้ว”
       ตะวันเดินคู่ออกไปกับโรสริน
       “นี่ เดินห่างๆ กันได้มั้ย แล้วพอถึงที่งานไม่ต้องมาอยู่ใกล้ๆ ฉันนะ”
       “อะไรอีกล่ะ”
       “เดี๋ยวคนเค้านึกว่าเราเป็นแฟนกันน่ะสิ เสียลุคค์ฉันหมด”
       แล้วโรสรินก็เดินนำหน้าออกไป อึ่ง แย้ รีบจูงมืออาทิตย์วิ่งตามโรสรินไป
       “อยากเป็นตายนักล่ะ”
       ตะวันส่ายหน้า น้ำค้างได้แต่ถอนใจปลงๆ
       
       บรรยากาศในงานวัดต่างจังหวัดดูสนุกสนาน มีทั้งม้าหมุน ชิงช้าสวรรค์ ซุ้มยิงปืน สาวน้อยตกน้ำ บู๊ทขายของต่างๆ เห็นชาวบ้านเดินเล่นมีความสุข เดชา ล่ำ แหลม เดินเข้ามา เดชาเดินไปทางไหน ชาวบ้านก็หลีกทางให้อย่างกลัวๆ ไม่อยากมีเรื่อง มีวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งเดินถือแก้วน้ำ ขนมเข้ามาไม่ระวังชนเข้ากับเดชา แก้วน้ำหลุดมือตกใส่รองเท้าเดชา
       “เฮ้ย ตาอยู่ที่ตูดรึไง”
       วัยรุ่นบอกอย่างไม่พอใจ
       “ถอดเสื้อแกเช็ดรองเท้าฉันให้สะอาด” เดชาบอกเสียงนิ่งๆ กลุ่มวัยรุ่น ไม่พอใจ
       “เฮ้ย เกินไปมั้ง อยากโดนใช่มั้ย”
       ล่ำ แหลม โมโห ขยับจะเอาเรื่องแต่เดชาห้ามไว้ เพราะเห็นว่าชาวบ้านหันมามองหลายคน กลุ่มวัยรุ่นเดินกระแทกไหล่ออกไปอย่างไม่กลัว เดชาและพวกหันไปมองแววตาอาฆาต เดาได้ว่าวัยรุ่นกลุ่มนั้นถึงคราวซวย
       
       กลุ่มวัยรุ่นกลุ่มเดินมาที่มอเตอร์ไซค์ของตัวเอง เดชา ล่ำ แหลม เดินตรงเข้ามาหา
       “อ้าวเฮ้ย ไม่จบ ไม่จบเหรอ อยากโดนรุมยำรึไง”
       กลุ่มวัยรุ่นตรงเข้าล้อมเดชา ล่ำ แหลม เดชาถีบวัยรุ่น1 กระเด็น ล่ำ แหลม ช่วยลูกพี่อัดพวกวัยรุ่นล้มระเนระนาด
       ล่ำ แหลมอัดพวกวัยรุ่นอย่างโหด กระเด็นไปคนละทิศละทาง เดชากระชากวัยรุ่น1 ขึ้นมาตบหน้าสั่งสอน วัยรุ่น1กลัวสุดๆ
       “ผมยอมแล้วครับพี่ ผมขอโทษครับ”
       “หาเรื่องผิดคนแล้วโว้ย” เดชาหยิบปืนขึ้นมา ใช้ด้ามปืนตบวัยรุ่นล้มคว่ำ “แค่ขอโทษไม่พอ กราบเท้าฉันเดี๋ยวนี้” วัยรุ่นไม่ยอมกราบ เดชาเตะเสยวัยรุ่นกระเด็นไปอีก เดชาเล็งปืนขู่ “กราบ”
       วัยรุ่นกลัวก้มกราบเดชา เดชาแสยะยิ้มสะใจ เตะเสยวัยรุ่นกระเด็นไปอีกแล้วสั่งล่ำ แหลม
       “กระทืบพวกมันให้เละ”
       เดชา ล่ำ แหลมจะอัดพวกมัยรุ่นอีก กิตติทัตปราดเข้ามาขวางหน้าไว้ เดชาและพวกชะงักกึก
       “พอได้แล้วเดชาจะเอากันถึงตายเลยรึไง”
       “หมออย่ายุ่งดีกว่า ผมต้องสั่งสอนไอ้เด็กเวรพวกนี้”
       “นี่ก็งานวัด งานบุญ อย่าทำแบบนี้เลย”
       “บอกแล้วไงว่าอย่ายุ่ง”
       กิตติทัตเดินไปจ้องหน้าเดชา
       “ผมขอ”
       กิตติทัตสีหน้าจริงจัง เดชาถอนใจหงุดหงิด
       “ได้สิครับหมอ คนมันมีบุญคุณต่อกัน หมอขอ ทำไมผมจะไม่ให้”
       เดชาเดินออกไป ล่ำ แหลม เดินตาม กิตติทัตส่ายหน้าอย่างเอือมๆ แล้วไปช่วยประคองดูอาการกลุ่มเด็กวัยรุ่นที่โดนสกรัมซะยับ
       
       เดชา ล่ำ แหลม เดินเข้ามาอย่างหงุดหงิด
       “ถ้าไม่เห็นแก่บุญคุณหมอ ฉันเอาพวกมันตายแน่ ไม่มีอารมณ์แล้วเที่ยวแล้ว ล่ำ แหลมกลับบ้าน”
       ล่ำ แหลม มองหน้ากันอย่างเสียดาย พลันล่ำเห็นอะไรบางอย่างที่จะทำให้เดชาไม่กลับบ้านแน่ๆ
       “เสี่ยเดครับ ผมว่าเสี่ยคงไม่อยากกลับแล้วล่ะ”
       “ทำไมวะ”
       ล่ำพยักเพยิดหน้าให้ดูทางหนึ่งเห็นว่าตะวันเดินเข้ามากับโรสริน แย้เดินถือกล่องอุปกรณ์สาธิตเพาะกล้วยไม้ตามมาอยู่ข้างหลัง เดชามองโรสรินตาไม่กระพริบ
       “ทำไมสวยขนาดนี้วะเนี่ย”
       “ตกลงอยากอยู่ต่อแล้วใช่มั้ยครับเสี่ย”
       
       เดชามองไปทางโรสรินแล้วยิ้มราวกับพบนางฟ้าในฝัน

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 3
        รถของพีระขับเข้ามาจอดในลานวัด สักพักพีระและอุษาวดีลงจากรถ อุษาวดีแต่งตัวเซ็กซี่มาก
       “อุษาต้องอ่อยนายตะวันจริงๆ เหรอ”
       “เอ๊า มางอแงอะไรตอนนี้ ไม่อยากให้พี่กับโรซี่รักกันรึไง”
       “อยาก แต่อุษาวดีไม่ได้เคมีกับนายตะวันเลยซักกะนิด สามีของอุษาน่ะ อย่างต่ำๆ ต้องไฮโซหมื่นล้าน”
       “ก็ไม่ได้ให้เป็นสามีนี่นา แค่แผน แค่แผน เอาน่าฝืนๆ หน่อย ช่วยๆ กันไป”
       “เฮ้อ คิดผิดหรือคิดถูกเนี่ย”
       อุษาวดีเดินไปอย่างกระฟัดกระเฟียด พีระเดินตามติด
       “บ่นไปได้ ท่องไว้ๆ สู้เพื่อพี่ๆๆ”
       
       ตะวัน โรสริน แย้ เดินเข้ามา มาลัยวิ่งเข้ามาหาหน้าตาลัลล้ามาก มาลัยใช้สะโพกสะบัดใส่โรสรินกระเด็นไป แล้วมองหน้ากวนๆ
       “พี่ตะวันขา ทำไมมาช้าจังเลย เค้ารอน๊านนาน”
       “มาลัยเห็นสถานที่ที่จะสาธิตวิธีเพาะกล้วยไม้รึเปล่า ปู่จองไว้ให้อยู่ตรงไหน”
       “มาลัยเดินเล่นรอพี่รอบงานแล้วนะ ไม่เห็นจะมีเลย”
       “ไม่มี”
       ตะวัน โรสริน แย้ถามออกมาพร้อมกัน ตะวันส่ายหน้า
       “ปู่นะปู่ โดนหลอกจนได้ เดี๋ยวต้องเคลียร์กันหน่อยแล้ว”
       “ไม่มีก็ไม่เป็นไร เค้าอยากควงพี่ลัลล้าเดินเที่ยวงานวัดแล้วอ่ะ”
       “บ้าที่สุดเลย ทำฉันเสียเวลาไปด้วย”
       โรสรินบ่น มาลัยลอยหน้าลอยตา
       “แล้วใครใช้ให้หล่อนมาไม่ทราบ อยากกลับก็เชิญ ชิ๊วๆๆ”
       “อ้าว ลูกพี่ แล้วจะยังไงดี ไหนๆ ก็มาแล้ว เที่ยวเล่นซะหน่อยมั้ย” แย้บอก
       “แต่ฉันจะกลับ กลับเดี๋ยวนี้”
       โรสรินเดินกระแทกมาลัยออกไปอย่างหงุดหงิดมาก ตะวันจะเดินตามไป
       “เดี๋ยวคุณโรส”
       มาลัยเหนี่ยวรั้งเกาะแขนตะวันแน่น
       “เดี๋ยวสิพี่ตะวัน อย่าเพิ่งกลับเลยนะ นะพี่ตะวัน”
       ตะวันแกะมือมาลัยออก แล้วเดินตามโรสรินออกไป มาลัยจะตามไปแต่แย้เหนี่ยวรั้งมาลัยไว้ไม่ให้ตามไป
       “จะไปไหนนังปลิงควายอยู่ที่นี่แหล่ะ”
       “อ๊ายยย ปล่อยฉัน ปล๊อยย พี่ตะวันขา กลับมาก๊อนนน”
       
       ที่ห้องทำงานณรงค์ ณรงค์นั่งสีหน้าเครียดๆ ในขณะที่ยุนอาเครียดและตระหนกมากกว่า
       “ตกลงว่าไงหมอดูอันดับหนึ่งที่ผมให้ตรวจดวงชะตาให้โรสริน เค้าว่ายังไงบ้าง”
       “ท่านประธานอย่าตกใจนะคะ ตั้งสติก่อน คือว่า คือ คือว่ามัน…”
       “หมายความว่าไง ยัยโรสจะเจอกับเรื่องร้ายๆ งั้นเหรอ”
       “คือว่า คิวเต็มค่ะ หมอยังดูดวงให้ไม่ได้”
       ณรงค์ทุบโต๊ะปัง
       “ปัดโธ๊ ตกใจหมดเลย นี่เธออย่าตื่นตระหนกตกใจพร่ำเพรื่อได้มั้ย โฮ๊ย กลุ้ม”
       “กลุ้มเพราะไม่ดูดวง”
       “กลุ้มกับเธอนี่แหล่ะ หัวใจจะวาย” เสียงโทรศัพท์มือถือณรงค์ดังขึ้น ณรงค์มองหน้าจอแล้วกดรับ “ว่าไงไอ้ห้อย”
       ชาญนอนเปลยวนผัดแป้งขาวสีหน้ายิ้มแย้มสบายใจ คุยโทรศัพท์กับณรงค์อยู่
       “ข้าจัดให้ไอ้ตะวันกับหนูโรสไปเที่ยวตามแผนของเอ็งแล้วนะ รับรองสหวีวี่วีแน่ๆ เพื่อนเอ๋ย แล้วไม่ต้องห่วงนะ ไอ้ตะวันมันปกป้องดูแลหนูโรสดีแน่ๆ”
       ณรงค์มีสีหน้าผ่อนคลายขึ้น
       “ดีๆ ได้เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง เผื่อความสัมพันธ์มันจะดีขึ้น ข้าล่ะไม่อยากให้โรสจี๊ดดส์ แต่อยากให้หวานเจี๊ยบบ บ้างว่ะ”
       ชาญกระดิกขา ยิ้มมีความสุข
       “เจี๊ยบแน่ เจี๊ยบแน่ๆ ฮ่าๆๆ”
       
       โรสรินเดินเหวี่ยงอย่างหงุดหงิด
       “บ้าจริงๆ เลยอุตส่าห์ตามมาเพราะจะมาเรียนเพาะกล้วยไม้ แต่ดันไม่ได้อะไรซะงั้น โอ๊ย ยิ่งคิดยิ่งจี๊ดส์!”
       โรสรินยืนหยุดสงบสติอารมณ์อยู่แถวๆ ซุ้มยิงปืนอัดลม ที่มุมหนึ่ง เดชา ล่ำ แหลมแอบมองอยู่ เดชายิ้มร้ายๆ แล้วเดินเข้าไปหาโรสริน
       “สวัสดีครับคุณโรส”
       “เดชา” โรสรินตกใจ
       “ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่ ดูท่าทางคุณเครียดๆ ให้ผมพาคุณเดินเล่นมั้ยครับ”
       “ไม่ ฉันจะกลับแล้ว”
       โรสรินเดินหนี แต่ล่ำ แหลม เดินมายืนขวางหน้าไว้ โรสรินจะเดินหนีไปอีกทางทว่าเดชา คว้าข้อมือโรสรินหมั่บโรสรินสะบัดสุดแรง
       “ปล่อย”
       เดชาบีบข้อมือโรสรินแน่น
       “จะรีบไปไหนครับ เรื่องที่ผมช่วยคุณไว้ครั้งที่แล้ว คุณยังไม่ตอบแทนผมเลย”
       
       เดชากึ่งยิ้มกึ่งขู่ให้โรสริน โรสรินเห็นอาการของเดชาและล่ำ แหลม รู้เลยว่าไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ แน่

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 3
        อุษาวดีสีหน้าบูดๆ บึ้งๆ พีระบิ้วท์เต็มที่ผายมือออกไปเบื้องหน้า
       “ไปครับน้องอุษา ออกไปกระชากรักนายตะวันมาให้ได้” อุษาวดีอิดออด พีระดันตัวอุษาวดีออกไป “ยืนตรงเคารพธงชาติทำไม เดี๋ยวตะวันมันทำคะแนนกับโรซี่ได้พอดี”
       “โอ๊ย สั่งได้สั่งดีสั่งอยู่นั่น ขอทำใจนิดนึงเหอะ นะ”
       พีระดันตัวอุษาวดีออกไป
       “หมดเวลาทำใจ ไปได้แล้ว” อุษาวดีกระฟัดกระเฟียดออกไปอย่างรู้สึกขัดใจ พีระยิ้ม อย่างฝากความหวัง “หวังว่าน้องคงไม่ทำให้พี่ผิดหวัง ไฟท์ติ้ง”
       พีระหันกลับมาก็ตกใจที่เห็นน้ำค้างเดินเข้ามาหา ห่างออกไปอึ่งกับอาทิตย์เล่นปาลูกดอกปาใส่ลูกโป่งอยู่ที่ซุ้ม กันสนุกสนาน
       “คุณอุษาออกไปไหนเหรอ”
       น้ำค้างถามพีระอย่างสงสัย พีระอึกอักนิดหน่อย
       “อ่า สนใจแต่เรื่องของเธอกับหมอทัตดีกว่า” น้ำค้างอมยิ้มอย่างเขินๆ พีระแอบอมยิ้มเจ้าเล่ห์ที่สุด ก่อนหันมาส่งสายตาจริงใจให้น้ำค้าง “ฉันจะเป็นพี่เลี้ยงให้เธอเต็มที่เลยน้ำค้าง”
       
       ที่เต็นท์พยาบาล กิตติทัตและพยาบาลกำลังทำแผลให้กับกลุ่มวัยรุ่นที่โดนเดชาและสมุนทำร้าย กิตติทัตทำแผลและเตือนพวกวัยรุ่นไปด้วย
       “เข็ดรึยังล่ะ ยังอยากจะเป็นนักเลงอยู่อีกมั้ย” กลุ่มวัยรุ่นส่ายหน้าอย่างแหยงๆ “เฮ้อ มีเรื่องกับใครไม่มีดันไปมีกับนายเดชา เท่ากับเดินไปหาความตายชัดๆ”
       กิตติทัตลุกขึ้นหันไปมองเห็นตะวันมีสีหน้าร้อนใจ มองซ้าย-ขวาหาโรสริน ผ่านมาทางหน้าเต็นท์ กิตติทัตเดินเข้าไปทัก
       “คุณตะวันครับ”
       “หมอเห็นยัยโรสรึเปล่า”
       กิตติทัตส่ายหน้า เห็นอาการร้อนรนของตะวันก็ยิ่งสงสัยหนัก
       “ยัยโรสกำลังจี๊ดส์ ไม่รู้เตลิดไปไหนต่อไหนแล้ว เฮ้อ”
       “คุณดูเป็นห่วงคุณโรสมากเลยนะครับ”
       “ห่วงชาวบ้านตาดำๆ มากกว่า ป่านนี้ยัยโรสกลายเป็นช้างตกมัน ฟาดงวงฟาดงา ใส่ใครต่อใครแล้วบ้างก็ไม่รู้”
       ตะวันระบายอารมณ์เสร็จก็รีบเดินออกไปเลย กิตติทัตคิดตามตะวัน แล้วหันมองตามอย่างหวั่นๆ ใจเหมือนกัน
       
       น้ำค้างชูสองนิ้วข้างๆ แก้ม ทำแก้มพองๆ แบ๊วๆ
       “ยังไม่พอ แก้มน่ะพองๆ กว่านี้อีก” น้ำค้างทำแก้มพองกว่าเดิม “พองกว่านี้ แบ๊วกว่านี้อีก ทำตาโตๆ ด้วย”
       “จะให้แบ๊วไปไหน แก้มจะแตกอยู่แล้ว”
       “ไปอยู่ในใจหมอไง ผู้ชายน่ะเค้าชอบผู้หญิงน่ารักๆ ใสๆ ไม่ใช่ม้าดีดกะโหลกเหมือนเธอ”
       “ฉันดีดใส่กะโหลกนายแค่คนเดียวนั่นแหล่ะ”
       “แรง แรงมาก” พีระเขกมะเหงกที่หัวน้ำค้างเบาๆ “นี่แน่ะ อย่าหลุดคอนเซ็ปต์ แบ๊วเข้าไว้ๆ”
       “เอาจริงๆ เลยนะ ฉันจะเชื่อนายได้ใช่มั้ย”
       “แน่นอนที่สุด ถ้าฉันไม่อยากช่วยเธอ ฉันจะมาเสียเวลากับเธอทำไม”
       “ใครจะไปรู้ นายอาจจะมีแผนอะไรก็ได้”
       “กรุณาอย่าสงสัยในตัวฉัน ทำตามที่ฉันบอกแล้วอย่าปล่อยให้หมออยู่ห่างสายตา จ้องตาหมอเข้าไว้ แล้วเธอจะพบคำตอบว่าหมอเค้าชอบเธอรึเปล่า”
       น้ำค้างหันไปมองอึ่งกับอาทิคย์ที่เล่นปาลูกดอกอยู่ เจ้าของซุ้มปาลูกดอกยื่นตุ๊กตาตัวใหญ่ให้อาทิตย์ อาทิตย์ส่งต่อให้อึ่ง อึ่งกระโดดโลดเต้นดีใจ
       “แล้วใครจะอยู่กับเด็กสองคนนั้นล่ะ” น้ำค้างบอกอย่างห่วงๆ พีระยิ้มอ่อนโยน
       “สบายใจได้ ฉันรับผิดชอบชีวิตพวกเค้าเอง”
       น้ำค้างทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ
       “นายเนี่ยนะ”
       พีระยิ้มอ่อนโยนกว่าเดิม
       “ไว้ใจฉันเถอะ ไปได้แล้วไป”
       น้ำค้างมองอึ่งกับอาทิตย์อย่างห่วงๆ ก่อนตัดสินใจเดินออกไป พีระมองไปทางน้ำค้างแล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
       
       กิตติทัตทำแผลให้วัยรุ่นเสร็จก็ยื่นซองยาแก้อักเสบให้ วัยรุ่นยกมือไหว้
       “ทานยาตามที่หมอบอก ถ้าหายดีแล้วก็อย่าซ่าอีกเข้าใจมั้ย” กิตติทัตลุกขึ้นหันไปบอกพยาบาล “เดี๋ยวผมมานะครับ” กิตติทัตเดินออกไปนอกเต็นท์ มองซ้าย-ขวาหาโรสริน “หวังว่าคงยังไม่ได้ไปเหวี่ยงใครก่อนนะโรส”
       กิตติทัตหันเดินออกไปก็ต้องชะงักที่เห็นน้ำค้างยืนอยู่ตรงหน้า น้ำค้างชู้สองนิ้วที่ข้างแก้ม ทำแก้มพองๆ ตาโต แบ๊วเต็มที่ กิตติทัตถึงกับชะงักไป น้ำค้างกระพริบตาปิ๊งๆ ให้ กิตติทัตช็อกไปเลย
       “น้ำค้าง”
       กิตติทัตจับมือน้ำค้างอย่างอึ้งๆ
       “ห๊า ได้ผล หมอชอบแบ๊วๆ จริงๆ ด้วย”
       น้ำค้างคิดในใจ กิตติทัตจับมือน้ำค้าง มองตาอย่างห่วงๆ
       “น้ำค้างไปกินเห็ดเมาที่ไหนมา”
       น้ำค้างที่กำลังแบ๊วๆ อยู่ ถึงกับเอ๋อเลย
       “เปล่านะคะ เอ่อ น้ำค้าง” กิตติทัตจูงมือน้ำค้างเข้าไปที่เต็นท์ สั่งน้ำค้างให้นั่งลงแล้วหยิบไฟฉายส่องดูรูม่านตา
       “หมอคะ น้ำค้างไม่ได้เมา”
       “ไม่เมา ถ้างั้นก็คงเพี้ยน! อยู่เฉยๆ นะ ขอหมอดูอาการก่อน”
       
       น้ำค้างเหวอไปเลย
        
       จบตอนที่ 3 

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 15
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 14
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 13
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 12
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 5 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 5 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014