หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เวียงร้อยดาว

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 13

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
6 กุมภาพันธ์ 2557 14:31 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 13
        เวียงร้อยดาว ตอนที่ 13 (ต่อ)
       
       เต็มเดือนเล่าเรื่องในอดีตให้เมดาฟัง
       
       “การตายของเสงี่ยมเป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น วิญญาณของเวียงแก้วอาละวาดหลอกหลอนผู้คนในบดินทร์ธรจนขวัญหนีดีฝ่อ ที่อยู่ได้ก็ทนอยู่ไป ที่ทนอยู่ไม่ไหวลาออกไปก็มาก บางรายถึงกับจับไข้ตายก็มี ในฐานะที่ฉันเป็นสะใภ้ใหญ่คอยดูแลความสงบเรียบร้อยของที่นี่ จึงจำเป็นตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง”
       ภาพเหตุการณ์ตอนที่พ่อปู่ทำพิธีสะกดวิญญาณเวียงแก้วไว้ในผ้ายันต์ที่เวียงร้อยดาวย้อนกลับมา
       “ฉันนี่แหละ เป็นคนสั่งให้แม่สร้อยฟ้าอัญเชิญพ่อปู่มาสะกดวิญญาณเวียงแก้วไว้ในผ้ายันต์ผืนนั้น” เต็มเดือนบอก
       “อย่างนี้นี่เองคุณแม่เวียงแก้วถึงได้จ้องจะแก้แค้นคุณเต็มเดือน” เมดาว่า
       เต็มเดือนบีบน้ำตาจนเมดาใจอ่อนนึกสงสาร
       “ฉันรู้ตัวว่าเคยทำไม่ดีกับเวียงแก้วไว้ แต่ฉันไม่มีทางเลือกจริงๆ ฉันจำเป็นต้องทำเพื่อความปลอดภัยของทุกคนในบดินทร์ธร หนูร้อยดาวอย่าโกรธอย่าเกลียดฉันเลยนะจ๊ะ”
       “ดิฉันเข้าใจค่ะ คุณทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว ดิฉันไม่โกรธคุณหรอกค่ะ”
       “ถึงเธอจะเข้าใจ แต่เวียงแก้วสิ คงไม่ไว้ชีวิตฉันแน่”
       “ที่วิญญาณของคุณแม่เวียงแก้วยังไม่ไปสู่สุคติ เป็นเพราะศพของท่านยังถูกซ่อนอยู่ที่ใดสักที่ในเวียงร้อยดาว ถ้าหาศพคุณแม่เวียงแก้วพบแล้วเผาซะ คุณเต็มเดือนก็จะปลอดภัยค่ะ”
       เต็มเดือนตามีประกายแห่งความหวังเพราะหมายใจจะใช้เมดาเป็นเครื่องมือ
       “งั้นหรือจ๊ะ... แล้วเราจะเริ่มหาจากที่ไหนดีล่ะ ?”
       เมดาขมวดคิ้วครุ่นคิดเพราะยังมืดแปดด้าน
       
       เมดาขอร้องให้ทุกคนช่วยกันหาศพเวียงแก้วที่เวียงร้อยดาวอีกครั้ง
       “จะให้กลับไปที่นั่นอีก ไม่เอาแล้วจ้า อีนี่ ฉันขอทีเถอะนะจ๊ะ กับคนบังหนั่นสู้ยิบตา ไม่มีถอย แต่กับผีนี่ ฉันไม่ไหวจริงๆจ้า...คราวที่แล้ว ไม่ช็อคตายก็บุญเท่าไหร่แล้ว” บังหนั่นว่า
       มารุตออกตัว “ใช่ ! ไอคนหนึ่งก็ไม่เอาด้วย ! ที่นั่นมีผีสิงล้านเปอร์เซ็นต์ ไอคอนเฟิร์ม”
       “ได้โปรดเถอะ บังหนั่น มาร์ค...ไปกันหลายๆคน มีอะไรจะได้ช่วยเหลือกันได้ ฉันไม่รู้จะหันหน้าไปหาใครแล้ว ช่วยกันหาศพคุณแม่เวียงแก้วที่เวียงร้อยดาวอีกสักครั้งเถอะนะ” เมดาบอก
       “ยูคิดว่าไปที่นั่นแล้วจะเจอศพหรือไง No Way ! ไม่มีทาง เจอแต่ผีล่ะสิ” มารุตบอก
       “คำก็ผี สองคำก็ผี ยังไม่ทันจะไปหาเลย แค่นี้ถอดใจเสียแล้ว เป็นผู้ชายเสียเปล่า ปอดแหกชะมัด !”
       “ใครตาขาวก็ไม่ต้องไป ฉันไปกับเธอเอง”
       มารุตฉุนกึกเพราะรู้ว่าสิบทิศหลอกด่า
       “หญิงไปด้วยคนค่ะ !!! จะได้รู้กันว่าผู้ชายแถวนี้กลัวผีจนขี้ขึ้นสมองทั้งหนุ่มทั้งแก่ !”
       
       มารุตกับบังหนั่นมองหน้ากัน ทั้งคู่กลัวผีก็กลัวแต่ก็อยากช่วยจะเอาอย่างไรดี

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 13
        ทั้งหมดยกโขยงกันเข้ามาภายในเวียงร้อยดาวแบบกล้าๆกลัวๆ
       
       “คงไม่เจอแล้วล่ะ ! กลับดีกว่า !”
       น่านฟ้าจับชายเสื้อมารุตแล้วกระตุกเอาไว้
       “ไปไม่ได้ !!! ยังไม่ทันหา จะรีบไปไหน ! อยู่ช่วยกันก่อน”
       “รู้แล้วน่ะ !!”
       แต่ละคนแยกย้ายกระจายกันห้าศพเวียงแก้วคนละมุมภายในเวียงร้อยดาว น่านฟ้ายังติดใจไม้ที่ฝาผนังที่มีรอยตอกใหม่ๆ
       “พี่ร้อยดาวมาดูตรงนี้สิคะ !!”
       เมดาเอามือลูบรอยไม้ตามที่น่านฟ้าบอกอย่างพินิจพิจารณา
       “ไม้กระดานตรงนี้ เหมือนเพิ่งถูกเอามาตอกทับใหม่ๆ” เมดาบอก
       เมดาเอะใจจึงเหลียวซ้ายแลขวาเพื่อมองหาชะแลงที่อยู่ใกล้ๆ เมดาเอาชะแลงมางัดไม้กระดานบริเวณนั้นออกมาให้หายสงสัย ทันใดนั้น เมดาก็ปวดหัวอย่างแรง ก่อนจะเห็นภาพเหตุการณ์ที่ผ่านมา
       
       ภาพเหตุการณ์ที่เฉลยว่าศพเวียงแก้วมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรแวบเข้ามาในหัวเมดา
       ภาพตอนที่วีระวิทย์ถูกผีเวียงแก้วสะกดให้มาที่เวียงร้อยดาว ขุดศพเวียงแก้วขึ้นมาจากหลุมที่บังหนั่นฝังไว้ที่ใต้ต้นไม้จนพบ แล้วเปิดฝาโลงออกมาจนเห็นโครงกระดูกของเวียงแก้ว
       ภาพตอนที่วีระวิทย์เอาศพเวียงแก้วมาไว้บริเวณนี้ เขาใช้ชะแลงงัดฝากระดานออกมาแล้วเอาศพไปไว้ข้างใน
       ภาพตอนที่วีระวิทย์เอาไม้กระดานตีตอกทับกลับเรียบร้อยแล้วสลบไป โดยมีผีเวียงแก้วบงการอยู่ด้านหลัง
       
       ชะแลงหลุดออกจากมือเมดาหล่นพื้นเสียงดังเคร้ง ทำให้ทุกคนหันมามอง
       บังหนั่นตกใจ “คุณหนู !!”
       เมดาหน้ามืด ก่อนจะเลือดกำเดาไหลจนน่านฟ้าเป็นห่วง
       น่านฟ้าตกใจ “เลือด !”
       ทุกคนวิ่งมาดูอาการเมดาด้วยความเป็นห่วง
       “อาการเธอไม่ค่อยจะดี ออกไปจากที่นี่ก่อนดีกว่า”
       “ดิฉันไม่เป็นไรมาก คุณชายช่วยงัดไม้กระดานนั่นออกมาทีได้ไหมคะ”
       สิบทิศพยักหน้า เขาคว้าเอาชะแลงมางัดไม้กระดานต่อจากร้อยดาวทันที ทุกคนยืนลุ้นเอาใจช่วยสิบทิศ สิบทิศงัดพื้นไม้ออกมาได้สำเร็จ ควันสีดำคลุ้งตลบออกมาจากใต้ไม้กระดานนั้นก่อนจางหายไปทำให้เห็นสิ่งที่อยู่ภายในซึ่งเป็นกองกระดูกขาวโพลนของเวียงแก้ว ทุกคนต่างตกตะลึง
       เมดาดีใจ “เจอแล้ว !!! โครงกระดูกคุณแม่เวียงแก้ว”
       “อะไรกันนี่ !!! ศพคุณเวียงแก้วมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร !”
       ทันใดนั้น เสียงผีเวียงแก้วระเบิดหัวเราะดังลั่นรอบทิศทาง เมฆสีดำทะมึนครอบคลุมทั้งเวียงร้อยดาว อีกาบินแตกตื่น พายุพัดอึงอล ประตู หน้าต่าง ของเวียงร้อยดาวทุกบานก็ปิดลงพร้อมๆกัน
        
       ทุกคนต่างตื่นตระหนกที่ถูกขังอยู่ในเวียงร้อยดาว

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 13
        หมอกสีดำลอยปกคลุมภายในเวียงร้อยดาวจนมืดมองไม่เห็น
        
       แล้วค่อยๆ กระจายกลายเป็นความมืดมิดที่ไร้เวลา ไร้สถานที่ กลุ่มหมอกสีดำรวมร่างกลายเป็นเวียงแก้วที่มีรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว เวียงแก้วหัวเราะลั่น น่านฟ้าหลับตาปี๋แล้วโผเข้ากอดมารุตอย่างลืมตัว ส่วนบังหนั่นเป็นลมพับไปแล้ว
       “ไอ้พวกไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา !!! อย่าคิดว่าเข้ามาเหยียบที่นี่แล้วจะได้กลับออกไปง่ายๆ”
       “จะต้องมีอีกกี่ชีวิตที่ต้องสังเวยความแค้น คุณแม่ถึงจะสาแก่ใจ ! หยุดสร้างกรรมเสียทีเถอะค่ะ ความอาฆาตพยาบาทก็เหมือนไฟ มันไม่ได้เผาแค่คนอื่น แต่มันเผาตัวคุณแม่เองด้วย”
       “ต่อให้ต้องตกใต้เถรเทวทัต ถูกไฟนรกแผดเผาฉันก็ยอม ขอแค่ได้แก้แค้นไอ้คนอัปรีย์ที่มันทำกับฉัน... ตาต่อตา ฟันต่อฟัน”
       “แก้แค้นแล้วจะได้อะไร นอกจากความสะใจที่เห็นเขาเจ็บปวด... ปล่อยวางเสียบ้างเถอะนะคะ คุณแม่... เลิกยึดติดแต่เรื่องในอดีตเสียที” เมดาว่า
       “ฮึ ! เลิกยึดติดงั้นเหรอ แค่คำพูดพล่อยๆใครก็พูดได้.... ฉันอยากรู้นักว่าแกจะเก่งเหมือนปากหรือเปล่า”
       ผีเวียงแก้วจ้องตาเมดาเพื่อสะกดจิตให้ดึงกลับไปให้เห็นภาพในอดีต
       ภาพเหตุการณ์ตอนต้นเรื่องที่รถประสบอุบัติเหตุพลิกคว่ำจนกระทั่งดิลกกับจันทร์ฉายตายคาที่ เมดาน้ำตาไหลเมื่อเห็นภาพพ่อกับแม่ตายตรงหน้า เธอทรุดลงร้องไห้ในอ้อมแขนของสิบทิศ
       เวียงแก้วหัวเราะเย้ยหยัน “นึกว่าจะแน่ ! ปล่อยวางอดีตของแกให้ได้ก่อนเถอะ แล้วค่อยเสนอหน้ามาสอนฉัน”
       “เลิกทำร้ายเธอเสียที เธอหวังดีอยากจะช่วยคุณให้หลุดพ้นจากบ่วงของความอาฆาตแค้นนะ คุณเวียงแก้ว” สิบทิศว่า
       เวียงแก้วหัวเราะ “อีกไม่นานเกินรอหรอกลูกแม่” เวียงแก้วลูบแก้มเมดา “อีกแค่อึดใจเดียวเท่านั้น ทุกอย่างจะยุติ แล้วเราสองแม่ลูกจะได้มีความสุขกันเสียที”
       สิบทิศหัวใจกระตุกวูบเพราะไม่รู้ว่าเวียงแก้วหมายความว่าอย่างไร เวียงแก้วจ้องหน้าเมดาแล้วยิ้มอย่างมีเลสนัยก่อนสลายร่างกลายเป็นกลุ่มหมอกสีดำที่จางหายไป
       
       แผ่นเสียงสีดำที่เล่นเพลง “กลิ่นยี่โถแดง” หมุนอยู่บนจาน เต็มเดือนหยิบซองใส่พินัยกรรมของดำรงออกจากตู้มาชื่นชมด้วยใบหน้ายิ้มกริ่ม เต็มเดือนมองพินัยกรรมทั้งฉบับแล้วก็สะดุด เมื่อเห็นว่าพินัยกรรมยังไม่ได้เซ็นชื่อดำรง เต็มเดือนตบโต๊ะดังปังด้วยความเจ็บใจ เธอกำมือแน่น
       “เจ้าเล่ห์นักนะ ไอ้แก่ !”
       เต็มเดือนหายใจหนักๆถี่ๆ เพราะโกรธจัด
        
       เธอขบกรามจนเป็นสันและเกร็งไปทั้งตัวเมื่อรู้ว่าถูกดำรงหักหลัง

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 13
        บังหนั่นรู้สึกตัวก็ลืมตาขึ้นมาโวยวายลั่นพร้อมกับยกมือไหว้ปลกๆ
       
       “กลัวแล้ว ! ไปที่ชอบๆเถอะ อย่ามาหลอกหลอนฉันเลย”
       “บัง ! หลับหูหลับตาโวยวายอยู่นั่นแหละ ผีคุณเวียงแก้วไปตั้งนานแล้ว” มารุตว่า
       บังหนั่นค่อยๆหรี่ตาขึ้นมามอง พอไม่เห็นผีเวียงแก้วเขาก็ค่อยโล่งใจ
       “ค่อยยังชั่ว !! แต่เราอยู่ไหนกันเนี่ยนาย ไม่ใช่ที่เวียงร้อยดาวดอกรึ ?”
       “ที่นี่เหมือนมีอาถรรพ์บางอย่างบังตา ทำให้เราหาทางออกไม่เจอ” สิบทิศบอก
       “ทุกคนต้องมาพลอยเดือดร้อน เพราะดิฉันคนเดียวเป็นต้นเหตุ” เมดาสำนึกผิด
       “ไม่ใช่ความผิดเธอหรือความผิดใครทั้งนั้น อย่าเพิ่งท้อสิ เข้มแข็งเข้าไว้ ฉันเชื่อว่าจะต้องมีทางออก ต่อให้ข้างหน้าจะเป็นนรกหรือสวรรค์ ฉันก็เต็มใจที่จะก้าวไปพร้อมๆกับเธอ ฉันจะปกป้องเธอเอง” สิบทิศบอก
       สิบทิศจับมือเมดามากุมกระชับไว้เพื่อให้กำลังใจ เมดามองตาสิบทิศดวยสายตาและรอยยิ้มบางๆของสิบทิศทำให้เมดารู้สึกถึงความอบอุ่นอย่างประหลาด มารุตมองอย่างหมั่นไส้จนน่านฟ้าต้องหยิกแขนของเขา
       “เราหาทางออกไปจากที่นี่กันเถอะ”
       ทุกคนเดินตามกันไปเป็นพรวนแบบหวาดๆ โดยจะมองไปทางไหนก็พบว่ามืดมิดและน่ากลัว เสียงสวดมนต์บทสิบสองตำนานโดยปกรณ์ดังขึ้นมาจากที่ไกลๆ
       “ราชะโต วา โจระโต วา มะนุสสะโต วา อะมะนุสสะโต วา อัคคิโต วา อุทะกะโต วา ปิสาจะโต วา ขาณุกะโต วา กัณฏะกะโต วา นักขัตตะโต”
       “เสียงสวดมนต์ ! ฟังสิคะ ! ดังมาจากทางนั้น” เมดาบอก
       เมดาวิ่งนำทุกคนไปตามเสียงสวดมนต์ที่เธอได้ยินแต่คนอื่นไม่ได้ยิน เสียงสวดมนต์ดังใกล้เข้ามาทุกที ทุกคนเริ่มมีความหวังเมื่อเห็นแสงสว่างสว่างสีเหลืองมลังเมลืองเหมือนดังชายจีวรพระเดินนำทางอยู่ไกลๆ ทุกคนวิ่งเข้าหาแสงนั้น แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์สว่างวาบจนทุกคนต้องหลับตา
       
       น่านฟ้าลืมตาเป็นคนแรกแล้วก็พบว่าตัวเองยืนอยู่หน้าตึกบดินทร์ธร
       “ตึกบดินทร์ธร ! เรารอดตายแล้ว นายมาร์ค”
       น่านฟ้ากระโดดโลดเต้นกับมารุตและบังหนั่น เธอไชโยโห่ร้องเพราะดีใจที่กลับมาได้อย่างปลอดภัย
       สิบทิศหันมายิ้มกับเมดา เมดารู้สึกตัวก็ค่อยๆชักมือออกจากสิบทิศ
       “เธอรู้ได้ยังไงว่าต้องมาทางนี้”
       “เสียงสวดมนต์นั่นช่วยนำทางให้ดิฉันค่ะ” เมดาบอก
       
       สิบทิศแปลกใจว่าเสียงสวดมนต์ที่ไหนกัน
        
       อ่านต่อตอนที่ 14

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 13
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 12
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 11
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 26 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 23 คน
89 %
ไม่เห็นด้วย 3 คน
11 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015