หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สาปสาง

สาปสาง ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 7 กุมภาพันธ์ 2557 06:44 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สาปสาง ตอนที่ 1
       สาปสาง ตอนที่ 1
       
       เสียงดนตรีไทยดังไปทั่ว บ้านเรือนไทยประยุกต์หลังนั้น ไท แพรว และ ช่อ ในชุดซ้อมกำลังร่ายรำด้วยความตื่นเต้นราวกับกำลังต่อสู้แย่งชิงคนรัก ครูอาภาภิรมย์กำลังยืนคุมซ้อมอย่างพอใจ
       
       เมื่อใกล้ถึงฉากจบ ซึ่งเป็นฉากที่แพรวและไทร่วมกันหักหลังและฆ่าช่อเอื้อง ช่อเอื้องจึงเอ่ยคำสาปแช่ง ด้วยความรู้สึกเจ็บปวดและเคียดแค้น
       “หากกูไม่สมในรัก ด้วยเลือดทุกหยด! ด้วยกายทั้งกาย! ด้วยใจทั้งใจ! กูจะขอสาปขอแช่ง!”
       ช่อเอื้องมีสีหน้าเจ็บแค้น แค้นจนกระอักออกมาเป็นเลือด
       “อย่าให้พวกมึงได้สมรัก! อย่าให้มึงได้สมสู่! อย่าให้มึงได้ครองคู่! ขอฟ้าขอดินพรากมึงจากกัน! ตราบชั่วฟ้า ชั่วนิรันดร์”
       สิ้นคำสาปแช่งช่อเอื้องสิ้นลมฟุบหน้าลงไป
       อาภาภิรมย์เอ่ยชม “ดีมาก”
       เสียงปรบมือดังขึ้น ช่อเอื้องอยู่บนเวที คนอื่นๆ ที่อยู่ด้านล่างลุกขึ้นปรบมือตามอาภาภิรมย์ ไทปรบมือด้วยความชื่นชม ในขณะที่แพรวปรบมือแต่แววตาริษยาร้อนระอุ
       “เก่งมากช่อเอื้อง ไม่ผิดหวังจริง ๆ ที่ครูเลือกเธอ ทำได้ดีมาก” อาภาภิรมย์ชม
       “ขอบคุณค่ะครู ที่หนูทำได้ก็เพราะมีครูคอยสอนคอยเคี่ยวเข็ญ นั่นแหละค่ะ” ช่อเอื้องบอก
       “ใครว่าฝีมือฉันกันล่ะ เธอน่ะมีพรสวรรค์ติดตัวมาอยู่แล้ว แค่จับแค่ดัดซะหน่อยก็เข้าที่เข้าทาง”
       “โอ๊ย ชมกันขนาดนี้ ไม่กลัวลูกศิษย์คนอื่นเสียกำลังใจเหรอค่ะครู” แพรวพูด
       “อย่าพูดกับครูอย่างนั้นสิแพรว” ไทว่า
       “ก็มันจริงนี่”
       “ทำไม ? เธออิจฉาช่อเหรอ?” ไทถาม
       แววตาของแพรววาบขึ้นมาวูบหนึ่งก่อนจะรีบกลบเกลื่อน
       “อิจฉางั้นเหรอ? ตลกน่า ทำไมคนอย่างฉันต้องอิจฉามันด้วย”
       “ไม่เอาน่า เพื่อนกันทั้งนั้น จะมาอิจฉากันทำไม ทำดีก็ให้กำลังใจกันจะดีกว่า” อาภาภิรมย์บอก
       “ครูคะ ลองให้แพรวแสดงบทนี้ดูไหมคะ แพรวอาจจะทำได้ดีกว่าช่อก็ได้”
       แพรวตาลุกขึ้นมาวาบหนึ่งอย่างมีความหวัง
       อาภาภิรมย์ค้าน “อย่าเลย บทนี้เหมาะกับเธอมากที่สุด”
       แววตาแพรวเปลี่ยนเป็นโกรธ
       “บทของแพรวก็เหมาะกับแพรวที่สุดเหมือนกัน เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ พรุ่งนี้ค่อยซ้อมกันต่อ”
       อาภาภิรมย์เดินออกไป ไทรีบเข้าไปช่วยดึงช่อเอื้องให้ลุกขึ้นยืน
       “ไม่เป็นไร ฉันลุกเองได้” ช่อเอื้องบอก
       ช่อเอื้องยันตัวลุกขึ้นแล้วยิ้มให้ไท
       “แต่ก็ขอบคุณนะ”
       แพรวผุดรอยยิ้มเยาะใส่ไท
       “ถ้าแกมัวแต่เซ่ออยู่อย่างนี้ ชาติหน้าก็อย่าหวังจะได้แอ้ม”
       แพรวพูดจบก็เดินออกไป ไทหน้าเครียด
       
       แพรวเข้ามาในห้องแต่งตัวเห็นช่อเอื้องที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วกำลังรวบผมอยู่หน้ากระจก แพรวเหลือบตามอง
       “รู้ทั้งรู้ทำเป็นเล่นตัวอยู่ได้” แพรวว่า
       “พูดเรื่องอะไรน่ะ” ช่อเอื้องถาม
       “ก็เรื่องที่ไท มันแอบหลงรักเธอไง อย่าบอกนะว่าเธอดูไม่ออก”
       “เราเป็นเพื่อนกันนะ การห่วงใย ดูแลของเพื่อน มันไม่ได้แปลว่ารักแบบชู้สาวเสมอไปหรอกนะ”
       “แหม เป็นนางเอกทั้งบนเวที ทั้งนอกเวทีเลยนะ ไม่รัก ไม่ชอบ ก็หัดปฏิเสธซะบ้างสิ ไทมันจะได้ไม่เข้าใจผิด คิดอะไรไปเองแบบนี้” แพรวยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆช่อเอื้อง “หรือว่าเธอชอบให้มีคนมารักมาหลงแบบนี้”
       “เปล่านะ ฉันไม่เคยคิดแบบนั้น เธอก็เป็นเพื่อนกับฉันมาตั้งนานแล้ว ทำไมถึงพูดเหมือนไม่รู้จักฉันอย่างนั้นล่ะ”
       “ถ้าเธอไม่คิด ก็รีบๆ บอกมันซะ อย่าให้มันโง่งมงายอยู่ฝ่ายเดียวอย่างนี้เลย มันน่าสมเพช”
       แพรวพูดจบก็สะบัดหน้าเดินไปเปลี่ยนชุดที่มุมหนึ่ง ช่อเอื้องหน้าเครียดเพราะครุ่นคิดว่าจะทำยังไงดี
       
       ไทยืนรอช่อเอื้องอยู่หน้าตาท่าทางครุ่นคิดหนักเพราะกำลังตัดสินใจว่าจะบอกรักช่อเอื้องยังไงดี
       ไทซ้อมพูด “ช่อ เราก็เป็นเพื่อนกันมานานแล้วนะ….เราอยากดูแลช่อให้ดีกว่านี้ ขอเราเป็นมากกว่าเพื่อนได้ไหม ฮึ่ย ไม่เข้าท่า”
       ไทนึก “เป็นแฟนเรานะช่อ เราจะดูแลช่อเอง”
       ไทถอนใจอย่างไม่ได้ดั่งใจ เขามีสีหน้าครุ่นคิดหาคำพูดอื่น ช่อเอื้องเดินออกมาเห็นไทยืนรออยู่ก็ชะงัก เธอครุ่นคิดก่อนตัดสินใจเดินไปอีกทาง ในขณะที่ไทยังคงนึกคำพูดอยู่
       “ฮึ่ย ทำไมบอกรักผู้หญิงมันยากงี้วะ”
       ไทเริ่มหงุดหงิด จังหวะนั้นก็หันไปเห็นช่อเอื้องจากด้านหลังที่กำลังเดินไปอีกทาง
       “ช่อ”
       
       ไทรีบวิ่งตามไปทันที

สาปสาง ตอนที่ 1
       ช่อเอื้องรีบเดินหลบออกมา ไทวิ่งตามมาจนทัน
       
       “ช่อ”
       ช่อเอื้องสะดุ้ง
       ไทเห็นว่าช่อเอื้องไม่หยุดเดินก็รีบวิ่งไปดักหน้า
       “หยุดเดี๋ยวนี้นะ ทำไมทำแบบนี้ ทำไมต้องหนีเราด้วย”
       “เรา…เราเปล่านะ”
       “ไม่จริง ช่อก็รู้ว่าเรารออยู่ ทำไมช่อต้องทำแบบนี้ ทำไมต้องหลบเราด้วย” ไทเขย่าไหล่ช่อเอื้อง “บอกมาสิ บอกให้บอกมา”
       “เราเจ็บนะไท ปล่อยเรานะ”
       “ไม่ปล่อย จนกว่าช่อจะบอกว่าช่อทำแบบนี้ทำไม ช่อรังเกียจเราเหรอ”
       “เราบอกให้ปล่อย”
       ไทยิ่งจับแน่นขึ้น “บอกเรามาสิช่อ บอกมา!”
       ด้วยความเป็นคนร้ายลึก ไทจึงพลั้งมือผลักช่อเอื้องจนล้มลงไปกับพื้น
       ไทตกใจตัวเอง “ช่อ!”
       ไทรีบตามลงไปคว้าตัวช่อเอื้อง
       “เจ็บรึเปล่า เป็นอะไรรึเปล่า”
       ช่อเอื้องร้องไห้ “เพื่อนกัน ทำไมต้องทำกันแบบนี้ด้วย”
       “ช่อ เราขอโทษ” ไทพยายามคว้ามือช่อเอื้อง
       ช่อเอื้องสะบัดออก “อย่ามายุ่งกับเรานะ”
       ช่อเอื้องรีบลุกขึ้นแล้วจะเดินหนีไปแต่ไทคว้าแขนเธอไว้
       “ช่อ ฟังเราก่อนสิ เรามีเรื่องสำคัญจะบอก”
       “เราไม่ฟัง เราไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น”
       ช่อเอื้องหันหลังวิ่งออกไป
       ไทคว้าไว้ไม่ทัน “ช่อ เดี๋ยวก่อน” ไทวิ่งตาม “ช่อ”
       
       ช่อเอื้องร้องไห้พร้อมกับวิ่งหนีไทมาก่อนมาชนเข้ากับร่างคนคนหนึ่งจนเสียหลักจะล้ม
       “ว้าย!”
       แขนอันแข็งแรงของกรณ์คว้าตัวช่อเอื้องไว้ได้ทัน ก่อนจะดึงตัวช่อเอื้องให้หันกลับมา ช่อเอื้องเผชิญหน้ากับกรณ์อย่างใกล้ชิด
       “คุณกรณ์” / “ช่อ...”
       กรณ์ช่วยพยุงช่อให้ยืนตรงๆ ช่อเอื้องเขินไม่กล้าสบตา
       “เอ่อ...ขอโทษนะคะ”
       “เปลี่ยนจากคำขอโทษเป็นอย่างอื่นได้ไหม”
       “อะไรล่ะค่ะ” ช่อเอื้องถามซื่อๆ
       กรณ์สวมกอดช่อเอื้องอย่างนุ่มนวล ช่อเอื้องใจเต้นแรงและหน้าร้อนวาบด้วยความเขินอาย
       “คิดถึงเหลือเกินครับช่อ”
       “ปล่อยเถอะค่ะ เดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้า มันจะไม่ดี”
       “ทำไมคุณต้องปิดบังเรื่องของเราด้วย”
       “มันยังไม่ถึงเวลา แล้วอีกอย่างแพรวก็รักคุณ ฉันไม่อยากให้แพรวเสียใจ”
       “เป็นเพราะไทมากกว่าหรือเปล่า ที่ทำให้ช่อไม่อยากเปิดเผยเรื่องของเรา ผมรู้นะว่าไทก็รักช่อ”
       “คุณกรณ์”
       ช่อดึงตัวเองออกจากกรณ์ด้วยความรู้สึกน้อยใจที่กรณ์แปลเจตนาเธอไปอีกอย่าง
       “ฉันขอตัวก่อนนะคะ”
       ช่อเอื้องรีบเดินออกไปทันที โบว์ที่ผูกผมอยู่หลุดแล้วหล่นลงสู่พื้นแต่ช่อเอื้องไม่รู้ตัว กรณ์มองตามช่อเอื้องไปก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นโบว์ที่พื้น กรณ์ก้มลงเก็บโบว์ขึ้นมา ไทตามมาถึงพอดี ไทเผชิญหน้ากับกรณ์ สายตาของไทเหลือบไปเห็นโบว์ของช่อในมือกรณ์เข้าจำได้ก็โกรธทันที
       ไทกระชากโบว์ในมือกรณ์ออกไปอย่างเร็ว แล้วสบตากับกรณ์อย่างไม่เป็นมิตรก่อนจะหันหลังเดินกลับไป กรณ์ยิ้มอย่างรู้ทัน
       
       “หึ...อยากได้อะไรก็เอาไปเถอะ แต่หัวใจน่ะ” กรณ์พูดเน้นคำ “เป็นของฉัน!”
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สาปสาง ตอนที่ 2
สาปสาง ตอนที่ 1
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 2 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 2 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนต่อไปเร็วนะค่ะ
แนน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014