หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 3

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 13 กุมภาพันธ์ 2557 07:33 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามีตีตรา ตอนที่ 3
       สามีตีตรา ตอนที่ 3
       
       ในห้องรับแขกบ้านไม้ริมทะเล...พิศุทธิ์วางแก้วน้ำตรงหน้า กันตามองพิศุทธิ์ด้วยความปลื้ม ไม่วางตา
       “ขอบคุณค่ะ” เธอส่งถุงกระดาษคืนให้ “นี่ค่ะเสื้อผ้าของคุณ ก้อยดีใจนะคะที่ผู้ชายคนที่พี่กั้งมาอยู่ด้วยเมื่อคืน คือคุณ”
       พิศุทธิ์ตกใจกลัวกันตาจะคิดอะไรเลยเถิด
       “ผมก็แค่ให้ที่พักเพราะเขาอ้างว่าไม่มีที่ไปเท่านั้นละครับ”
       “น่าแปลกนะคะ พี่กั้งเกิดเรื่องทีไร ต้องเป็นคุณที่เข้ามาเป็นอัศวินม้าขาวทุกที” กันตารีบสอดส่ายสายตาสำรวจในบ้าน “แล้วนี่…คุณพิศุทธิ์มาพักผ่อนหรือมาทำงานคะ”
       “พักผ่อนครับ”
       กันตาพยายามจับผิด
       “แหม...มานอนฟังเสียงคลื่น คนเดียวโรแมนติคจังเลยนะคะ”
       พิศุทธิ์มองกันตาที่ทำท่าตีสนิทแล้วได้แต่ยิ้มนิ่งๆแบบไว้ตัว
       “ไม่ทราบว่าคุณพิศุทธิ์จะรังเกียจมั้ย ถ้าพวกเราจะเชิญคุณที่บ้านเพื่อเลี้ยงตอบแทนสักมื้อ”
       “ผมว่า...”
       พิศุทธิ์จะปฏิเสธแต่ยังไม่ทันพูด กันตารีบรวบรัด
       “ปาร์ตี้บาร์บีคิวเล็กๆที่ริมหาดคืนนี้สักทุ่มนึง” กันตาลุกขึ้นยืน “ที่อยู่บ้านก้อยกับเบอร์โทรอยู่ในถุงนั่นแล้ว...เจอกันนะคะ...บาย”
       “เดี๋ยวครับ คุณ...”
       กันตาพูดจบรีบเดินออกไปทันที ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายปฏิเสธ พิศุทธิ์ถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ที่โดนมัดมือชก
       
       กันตาเดินกลับเข้าบ้านอย่างอารมณ์ดี ไม่ทันเห็นว่ากะรัตกับกุนตียืนรอเอาเรื่องอยู่ นวลยืนหน้าแหยอยู่หลังกะรัต
       “ไปไหนมา” กะรัตถามเสียงเข้ม
       กันตาเห็นท่าทีทุกคนก็พอจะรู้แกล้งถามล้อกะรัตออกไป
       “พี่กั้งไม่รู้จริงๆเหรอคะว่าก้อยไปไหนมา...เอ...รึถามเพราะอยากได้ยินชื่อเขากันแน่น้า”
       “ยัยก้อย” กะรัตเงื้อมือจะตี
       กันตาโดดหลบ หัวเราะชอบใจที่แกล้งพี่สาวได้ กุนตีส่ายหน้า
       “เฮ้อ...พอกัน คนนึงก็ไปค้างอ้างแรมกับเขาทั้งที่ยังไม่รู้หัวนอนปลายเท้า อีกคนก็ไปหาเขาถึงที่บ้าน” กุนตีจ้องกันตา “แล้วนี่ยังมีอะไรเซอร์ไพร้ส์ให้พี่หัวใจวายอีกมั้ยยะ แม่ตัวแสบ”
       “มีค่ะ แต่ก้อยว่ามันจะทำให้หัวใจใครบางคน...พองฟูเป็นบอลลูนมากกว่า”
       “อะไรเหรอคะคุณก้อย” นวลพลอยตื่นเต้น
       “ก้อยเชิญเขามาดินเนอร์กับเราคืนนี้ค่ะ” กันตาเดินเข้าไปดึงมือนวลเข้าข้างใน “ไปนวล ไปช่วยกันเตรียมของดีกว่า...”
       กะรัตแอบตื่นเต้นที่พิศุทธิ์ยอมมากินข้าวด้วยที่บ้าน
       
       สายน้ำผึ้งเดินลงจากห้องนอนในชุดอยู่บ้าน ที่หน้าผากยังมีร่องรอยแผลแตกจากการทะเลาะกับกะรัต รสสุคนธ์เห็นเข้าก็แปลกใจ
       “อ้าว วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอผึ้ง เป็นอะไร ไม่สบายรึเปล่า”
       “ผึ้งว่าจะลาออกแล้วหางานใหม่”
       “อะไรนะ นี่ เราไม่ใช่คนตัวเปล่า จะผลีผลามทำอะไรแบบเมื่อก่อนไม่ได้แล้วรู้มั้ย” รสสุคนธ์ตกใจ
       “ก็เพราะผึ้งคิดถึงลูกอยู่นี่ไงคะ ผึ้งถึงอายไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขา เป็นลูกไม่มีพ่อ”
       “แต่ในเมื่อมันเป็นเรื่องจริง ผึ้งก็ควรจะรับความจริงให้ได้สิ”
       “น้ารสไม่ใช่ผึ้ง...น้ารสไม่เข้าใจหรอก ทุกคนรอบตัว มันพร้อมจะซ้ำเติมผึ้งกันทั้งนั้น”
       “แต่ที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะเราทำตัวเองนะ”
       สายน้ำผึ้งฟังแล้วจี๊ด
       “นี่น้ารสจะสมน้ำหน้าผึ้งอีกแล้วใช่มั้ย ทำไมคะ ทีกั้งแย่งผัวผึ้งทำไมกรรมถึงไม่ไปสนองมันบ้าง”
       รสสุคนธ์เอือมระอา
       “เรื่องแค่นี้ยังคิดไม่ได้ แน่ใจเหรอว่าเราจะเป็นแม่คนได้”
       “ไม่ต้องเป็นก็ดี ผึ้งก็อยากจะให้ทุกอย่างมันจบๆไปในวันนี้เหมือนกัน”
       สายน้ำผึ้งปุบปับขึ้นไปชั้นบน เหมือนมุ่งมั่นจะไปทำอะไรสักอย่าง รสสุคนธ์เป็นห่วง
       “ผึ้ง...ผึ้ง...นั่นผึ้งจะทำอะไรน่ะ” รสสุคนธ์รีบเดินตาม
       
       รสสุคนธ์วิ่งตามหลานสาวมาที่ห้อง แล้วตกใจกับสภาพห้องที่กระจัดกระจายไปด้วยข้าวของ ของภูเบศร์ มองไปเห็นสายน้ำผึ้งกำลังค้นหาอะไรบางอย่างอยู่ที่หัวเตียง
       “ผึ้ง...นี่คิดจะทำอะไร”
       สายน้ำผึ้งหยิบขวดยาสตรีที่ใช้สำหรับขับเลือดออกมาจากลิ้นชัก
       “ในเมื่อแม้แต่พ่อของมันยังไม่ต้องการ ก็อย่าให้มันเกิดมาประจานความโง่ของผึ้งอีกเลย”
       สายน้ำผึ้งเปิดฝาขวดแล้วจะยกดื่ม
       “อย่านะ”
       รสสุคนธ์ปราดเข้าไปแย่งขวดยาที่กำลังจ่อปากผึ้ง เขวี้ยงลงพื้น
       “น้ารส”
       “จะสร้างบาปสร้างกรรมไปถึงไหน”
       “แล้วน้ารสจะให้ผึ้งทำยังไงถึงจะไปให้พ้นเรื่องบ้าๆนี่ ผึ้งรักภู ลูกของผึ้งก็เกิดมาด้วยความรัก แต่ทำไมทุกอย่างมันถึงกลายเป็นแบบนี้ ผึ้งแค่อยากเริ่มต้นชีวิต กับคนที่ผึ้งรักมันผิดตรงไหน ผึ้งทำผิดอะไร ทำไมผึ้งต้องถูกทุกคนรุมทำร้ายแบบนี้”
       รสสุคนธ์เตือนสติ
       “แต่เด็กในท้องไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วย ผึ้งมีสิทธิ์อะไรไปทำลายชีวิตเขา ถ้าผึ้งบอกว่าเขาเกิดมาจากความรักจริงๆ ผึ้งก็ต้องดูแลเขา เลี้ยงเขาด้วยความรักถึงจะถูก”
       สายน้ำผึ้งยกมือขึ้นจับท้องแล้วร้องไห้ออกมา
       “แต่ผึ้งไม่รู้จะทำยังไงดี ผึ้งจะสู้หน้าคนอื่นได้ยังไง ผึ้งไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อยังไงแล้วน้ารส...”
       สายน้ำผึ้งร้องไห้โฮออกมาพร้อมกับทรุดลงกับพื้น รสสุคนธ์ที่รักหลานสาวเหมือนลูกแท้ๆ น้ำตาหยดออกมาด้วยความสงสารเอามือลูบหัว
       “ลืมเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นซะแล้วตั้งต้นชีวิตใหม่ให้ได้ ไม่มีใครเขาซ้ำเติม เราได้เท่ากับตัวเราซ้ำเติมตัวเองหรอกนะผึ้ง”
       
       สายน้ำผึ้งยังคงร้องไห้ให้กับความผิดหวังสูญเสียที่เกิดขึ้น

สามีตีตรา ตอนที่ 3
       รถคันหรูของท่านชายอ๊อดขับเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน เนื้อแพรแต่งตัวสวยจะออกจากบ้านเพื่อมาต้อนรับแขกคนสำคัญ แล้วต้องชะงักเมื่อพบว่าแขกที่มาเยือนไม่ใช่กฤช
       “ท่าน...”
       “ฉันมาหาชาย เรียกมันออกมาซิ” ท่านชายอ๊อดเชิดๆ
       “ท่านมีธุระอะไรกับชายไม่ทราบคะ” เนื้อแพรเสียงแข็งขึ้นเล็กน้อย
       “ฉันเป็นพ่อมัน อยากจะเจอหน้าลูกบ้าง ต้องรายงานเธอด้วยรึไง”
       เนื้อแพรยิ้มๆออกมาอย่างรู้ทัน
       “ลองท่านลดตัวมาถึงที่นี่ ดิฉันกลัวว่าจะเป็นเรื่องไม่สู้ดีสักเท่าไหร่”
       “ฉันกำลังเดือดร้อนก็เพราะไอ้ลูกไม่รักดีของเธอ เรียกมันออกมาเดี๋ยวนี้”
       “ชายไม่อยู่ที่นี่ค่ะ” เนื้อแพรเชิดหน้าบ้าง
       “แล้วมันหายหัวไปไหน”
       “นั่นสิคะ ดิฉันก็ชักสงสัยแล้วว่ามีเรื่องอะไรกดดันให้ชายต้องหนีไปแบบนี้”
       เสียงคนเดินเข้ามาทั้งคู่หันไปมอง ทั้งสามคนออกจะตกใจกฤชเป็นฝ่ายตั้งสติได้ก่อน
       “สวัสดีครับท่านชาย ไม่นึกว่าจะได้เจอท่านที่นี่”
       ท่านชายอ๊อดมองกฤชสลับกับเนื้อแพรแล้วพูดกัด
       “ใช่ซิ...ฉันมันก็แค่คนแปลกหน้า ไม่ใช่คนคุ้นเคยอย่างใครบางคน”
       เนื้อแพรบอกกฤชไปเสียงเรียบๆ
       “ท่านมาหาชายน่ะค่ะ”
       ท่านชายอ๊อดมองเนื้อแพรอย่างดูถูก
       “ฉันว่าเธอควรจะโทษตัวเองมากกว่า ที่ชายมันต้องหลบหน้าไปแบบนี้ ก็เพราะมันหน้าบางเกินกว่าจะอยู่รับรู้เรื่องคาวโลกีย์ของแม่ มันนั่นแหละ”
       ท่านชายอ๊อดมองหน้ากฤชอย่างรังเกียจแล้วกลับออกเดินไป กฤชทนเห็นท่านชายอ๊อดดูถูกเนื้อแพรไม่ได้ขยับจะตาม เนื้อแพรรีบดึงไว้
       “ช่างเขาเถอะค่ะ”
       “แต่ผมจะปล่อยให้เขาดูถูกคุณแบบนี้ไม่ได้” กฤชจะไปอีก
       “แล้วคุณจะตามไปจัดการทุกคนที่ไม่เข้าใจเราได้เหรอคะ”
       กฤชหยุดหันมองเนื้อแพร
       “ยังไงแพรก็ไม่มีวันดีในสายตาของพวกเขาอยู่แล้ว ตอนนี้แพรเป็นห่วงก็แต่ลูก แพรว่าท่านชายอ๊อดต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องที่พิศุทธิ์หนีหน้าไปแน่ๆ”
       กฤชคิดตามแล้วพลอยกังวล
       “แล้วนี่คุณจะทำยังไง”
       เนื้อแพรนิ่งไป ใจคิดว่าคงปล่อยให้ลูกสู้ปัญหาลำพังไม่ได้แน่ๆ
       
       บ้านไม้ริมทะเลของพิศุทธิ์...นาฬิกาผนังในบ้าน บอกเวลาใกล้ 1 ทุ่ม พิศุทธิ์กำลังจะออกจากบ้านโทรศัพท์บ้านดังขึ้น เขาหยุดชะงักนิดหนึ่งแล้วเดินเข้าไปรับสาย
       “สวัสดีครับ”
       “ชาย...นี่แม่นะลูก ชายบอกแม่ได้มั้ยว่าอะไรที่ทำให้ชายไม่สบายใจ ถึงกับต้องหลบหน้าทุกคนแบบนี้”
       พิศุทธิ์อึ้งนิดเดียวกับคำถามจู่โจมของแม่
       “ไม่มีอะไรหรอกครับ แม่อย่าคิดมากไปเลย”
       “ถ้าไม่มีอะไรแล้วทำไมจู่ๆท่านพ่อของชายมาตามชายถึงที่นี่ บอกแม่มานะชาย...เรื่องนี้เกี่ยวข้องอะไรกับพ่อของลูกรึเปล่า”
       พิศุทธิ์นิ่งไปหนักใจกับปัญหาที่บานปลายออกไปอีก
       
       นวลและบรรดาสาวใช้เตรียมบาร์บีคิวกันอยู่ที่สนามริมหาด บ้านพักตากอากาศ สมหวังคอยจุดเตาให้ กันตาในชุดสวยหวานมาช่วยจัดแต่งสถานที่ กุนตีเดินมาเห็นก็หมั่นไส้
       “สรุปว่าเราไฟเขียวให้ยัยกั้ง เดินหน้าแล้วสินะ”
       “เดี๋ยวพี่กุ้งรอดูก็แล้วกัน ว่าคุณพิศุทธิ์สมควรที่ เดินหน้า จริงอย่างที่ก้อยเชียร์รึเปล่า”
       “ฉันล่ะเบื่อจริงๆ พวกผู้หญิงไวไฟ”
       “หึม...ใครว่าล่ะคะ ก้อยว่าครั้งนี้ พี่กั้งเก็บอาการจะตาย”
       “เราเลยต้องออกแรงดันเต็มที่ว่างั้นเถอะ”
       กันตาได้แต่ยักคิ้วแทนคำตอบ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
       “ท่าทางพี่กุ้งจะอยากเจอเขามาก...งั้นก้อยจะโทรตามให้นะคะ”
       กันตายิ้มล้อทะเล้นๆไปทางกุนตี แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาโทร
       
       พิศุทธิ์ที่อยู่ปลายสายยังคุยกับแม่ค้างไว้ แล้วมารับมือถือของกันตาก่อน
       “ต้องขอโทษด้วยนะครับ พอดีผมมีเรื่องจะต้องเคลียร์นิดหน่อย”
       กันตาผิดหวัง เผลอโวยกลับไป
       “อย่าบอกนะว่าคุณพิศุทธิ์กลับกรุงเทพไปแล้ว”
       กุนตีนิ่วหน้ามองอย่างแปลกใจ ขณะที่กะรัตแต่งตัวสวยเข้ามาได้ยิน ก็หน้าบึ้งทันที
       “ว้า...เสียดายจัง ถ้าคุณไม่สะดวกไว้โอกาสหน้าก็ได้ค่ะ”
       กันตาปิดมือถือ จ๋อยสนิท
       “ตกลงเขาไม่มาแล้วใช่มั้ย” กุนตีถาม
       กันตาอ้อมแอ้ม
       “เขาบอกว่าติดธุระเลยมาไม่ได้”
       “เขาปฏิเสธชัดแล้วนะ ว่าไม่ได้อยากมาข้องแวะกับเราเท่าไหร่” กุนตีสะใจ
       “ก็...คงงั้นมั้งคะ”
       กันตาหันไปมองกะรัตอย่างเซ็งๆ กะรัตเจ็บใจเพราะอุตส่าห์แต่งตัวรอซะสวย กุนตีเห็นท่าทางกะรัต ไม่อยากให้น้องคิดมาก
       “เขาไม่มาก็ไม่เห็นต้องแคร์...เรากินของเราเองก็ได้”
       “นวล...” กะรัตเสียงดัง
       “ขา...” นวลสะดุ้งโหยง ถลาเข้าไป
       “ยกอาหารไปให้เขาที่บ้าน บอกว่าเป็นอภินันทนาการจากฉัน”
       “จะดีเหรอกั้ง จะไปยุ่งกับเขาทำไมอีก” กุนตีรีบขัด
       “แต่เราอุตส่าห์จะเลี้ยงตอบแทน เขาก็ควรจะรักษาน้ำใจของเราบ้าง เรื่องแบบนี้มันเป็นมารยาท ผู้ชายอย่างเขาน่าจะเข้าใจ ยกเว้นแต่ว่าเขาจงใจจะหักหน้ากั้งเท่านั้น”
       
       กะรัตผูกใจเจ็บ ทุกคนเห็นอาการกรุ่นๆ ของกะรัตก็เริ่มไม่ไว้ใจ

สามีตีตรา ตอนที่ 3
       นวลคุมสาวใช้เดินถือถาดอาหารมายื่นให้พิศุทธิ์ที่เดินออกมาจากตัวบ้าน
       “นี่มันอะไรกันครับ”
       “คุณกั้งให้เอาอาหารมาให้คุณที่นี่ค่ะ”
       นวลหันไปพยักเพยิดให้สาวใช้เอาไปวาง พิศุทธิ์มองอาหารหลายอย่าง อย่างใช้ความคิด
       
       สนามหน้าบ้านพักตากอากาศ...กะรัตยืนกอดอกหน้าบูด กันตากับกุนตีนั่งห่างออกไป แต่คอยจับตามองกะรัตตลอด นวลกับสาวใช้เดินกลับมา
       “นวลกลับมาแล้ว...ว่าไง นวล เจอคุณพิศุทธิ์มั้ย” กันตารีบถาม
       “เขาฝากขอบคุณเรื่องอาหารทั้งหมดค่ะ แล้วก็ขอโทษด้วยที่มาไม่ได้”
       “ไม่อยากมาแต่ไม่กล้าปฏิเสธ ก็เลยหาเรื่องแก้ตัวให้มันจบๆไป” กะรัตหงุดหงิด
       “พี่กั้งคิดมากไปรึเปล่า เขาอาจจะแค่เกรงใจเราก็ได้” กันตาแย้ง
       “เธอนั่นแหละที่รู้จักเขาน้อยไป เขาอาจจะมองพี่เหมือนคนอื่นๆ” กะรัตพูดประชดตัวเอง “ผู้หญิงกินผัว นี่เขาคงกลัวพี่จะไปตอแยเขาถึงได้กล้าทำแบบนี้” กะรัตเดินไปพูดใส่หน้ากันตา “เขาไม่ตะโกนใส่หน้าหาว่าฉันบ้าผู้ชายก็บุญแค่ไหนแล้ว” กะรัตเดินตึงๆ กลับเข้าบ้านไป
       “ไปกันใหญ่แล้วกั้งเอ๊ย” กุนตีถอนใจ
       กันตายักไหลไม่รู้จะทำยังไง กุนตีหนักใจกลัวน้องจะกลับมาเศร้าอีก
       
       กะรัตเข้ามาในห้องนอน กระแทกตัวลงบนเตียงด้วยความเจ็บใจ
       “จะมากไปแล้วนายพิศุทธิ์ ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนทำกับฉันแบบนี้”
       
       เช้าวันใหม่...กันตาแต่งตัวเตรียมกลับเข้าไปทำงานที่กรุงเทพ กุนตียืนส่งน้อง นวลกับสมหวังช่วยขนของเข้ารถ
       “ถ้าพี่กั้งแผลงฤทธิ์อะไรอีก พี่กุ้งโทรหาก้อยได้ทันทีเลยนะคะ” กันตาหันมาบอกกุนตี
       “คงฟึดฟัดไปตามประสา เดี๋ยวตื่นขึ้นมาก็ลืมแล้วมั้ง”
       “ถ้าก้อยไม่ต้องเข้าเวรเช้าก้อยจะมาค้างด้วยนะ”
       กันตากอดกุนตี แล้วขึ้นรถไปโดยมีสมหวังขับไปส่งให้
       
       กะรัตเดินเข้ามาในบ้านริมทะเล แต่ไม่เจอใคร เลยถือโอกาสเดินหาไปทั่วๆ พิศุทธิ์ที่กลับจากวิ่งออกกำลัง เดินเข้าบ้านมาเห็นกะรัตก็แปลกใจ
       “คุณกำลังหาอะไรไม่ทราบ”
       กะรัตตกใจนิดๆแล้วรีบตั้งหลักต่อปากคำ
       “ทำไม อุตส่าห์หลบหน้าฉันแทบตาย ตกใจว่าทำไมฉันยังตามมาหลอกหลอนล่ะสิ”
       พิศุทธิ์รู้ว่ากะรัตมาเพื่อหาเรื่องก็ไม่อยากเสวนา เดินผ่านหน้ากะรัตไป กะรัตไม่ยอมเดินตามติด
       
       พิศุทธิ์เดินตรงไปที่ครัว กะรัตยังตามตอแย
       “ทำไมเมื่อคืนต้องหนีหน้าฉันด้วย ถ้าไม่อยากไปแต่แรกทำไมไม่ปฏิเสธกันตรงๆ”
       พิศุทธิ์ง่วนกับการผสมน้ำส้ม ทำเป็นไม่ใส่ใจ
       “แน่ใจเหรอว่าถ้าผมบอกปัดคุณตรงๆคุณจะรับได้”
       “คุณรังเกียจอะไรฉันนักหนา ทำไมเราถึงจะทำความรู้จักกันดีๆไม่ได้”
       “อย่าดึงผมไปในวงโคจรของคุณเลย ต่อให้คุณจะประชดชีวิตอีกกี่ครั้งก็ใช่ว่าทุกคนบนโลกจะต้องแคร์”
       “นี่คุณหาว่าฉันประชดชีวิตเพื่อเรียกร้องความสนใจจากคุณงั้นสิ”
       “คงไม่ถึงขั้นนั้น แต่ผมว่าคุณคงชินว่าทุกๆคนจะต้องคอยมาโอ๋คุณ” พิศุทธิ์ยื่นแก้วน้ำส้มให้ “ดื่มซะ เผื่อจะช่วยให้คุณเย็นลงมั่ง”
       กะรัตมองแก้วน้ำส้มอย่างไม่เข้าใจ
       “ในเมื่อไม่แคร์แล้วคุณมาทำดีกับฉันทำไม”
       คำพูดของกะรัตทำให้พิศุทธิ์อึ้ง ว่าเรื่องที่เธอพูดมันเป็นรายละเอียดที่เขาทำไปโดยไม่รู้ตัว พิศุทธิ์อึกอัก แต่ก็แก้ไปเป็นเรื่องน้ำส้ม
       “แค่น้ำส้มแก้วเดียว มันคงไม่ได้สรุปว่าผมอยากทำดีกับคุณหรอก”
       กะรัตรับน้ำส้ม แอบค้อนนิดๆ
       “แรกๆที่เจอกันคุณก็ยังให้ความช่วยเหลือฉัน แล้วทำไมตอนนี้คุณทำเหมือนรับฉันไม่ได้ขึ้นมา”
       พิศุทธิ์เลี่ยงๆไปยืนพิงพนังด้านหนึ่ง ไม่อยากตอบคำถามนี้ของกะรัต
       “ฉันไม่รู้ตัวว่าทำผิดอะไร ถ้ามันคือเหตุผลที่ทำให้ทุกคนพากันทิ้งฉันไป คุณช่วยสงเคราะห์ฉันทีได้มั้ยว่าฉันต้องทำตัวยังไงกันแน่”
       พิศุทธิ์มองกะรัตอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก
       “คุณจะมาคาดหวังอะไรกับคนแปลกหน้าอย่างผม ผมก็แค่ช่วยคุณเท่าที่จะช่วยเพื่อนมนุษย์คนหนึ่งได้ ผมดีกับคุณเพราะมนุษยธรรม ไม่ใช่ดีเพราะว่าเป็นคุณซะเมื่อไหร่”
       กะรัตเจ็บ เศร้าวูบลงทันที
       “จะบอกว่าฉันมันไม่มีความหมายขนาดนั้นใช่มั้ย”
       “ผมแค่จะบอกว่าแทนที่คุณจะมัวเกาะเกี่ยวคนอื่น คุณควรจะหันมารักตัวเองมากๆจะดีกว่า”
       “ถึงฉันจะตายไปตรงหน้าตอนนี้ คุณก็คงไม่แคร์สินะ”
       พิศุทธิ์เหนื่อยหน่ายใจ
       “ถ้าคุณแค่จะเรียกร้องความสนใจ ผมบอกได้เลยว่า ผมไม่หลงกลคุณง่ายๆแน่”
       กะรัตที่ไม่ยอมแพ้เหลียวมองหา เห็นมีดวางอยู่ในครัวแล้วก็เกิดความคิดชั่ววูบขึ้นมา
       “ฉันอยากรู้ว่าฉันมันไร้ค่าขนาดนั้นจริงรึเปล่า”
       โดยไม่คาดกะรัตพรวดเข้าไปหยิบมีดมาถือไว้ทำท่าจะกรีดข้อมือตัวเอง พิศุทธิ์ตกใจ
       “จะทำอะไร”
       “ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณจะยืนดูฉันตายไปต่อหน้าได้มั้ย”
       กะรัตท่าทางเอาจริง ขยับมีดจะกรีดข้อมือ พิศุทธิ์ตกใจรีบเข้ายึดข้อมือกะรัตไว้จากทางด้านหลัง
       “ปล่อยนะ”
       “เลิกเล่นได้แล้วน่ะ มันอันตรายไม่รู้รึไง” พิศุทธิ์ดุ
       กะรัตพยายามสะบัดตัวพิศุทธิ์ที่โอบกอดจากทางด้านหลังออก
       “ปล่อย”
       พิศุทธิ์จับแขนสองข้างกะรัตยื้อไว้
       “อย่าบ้านะกะรัต”
       “บอกให้ปล่อย”
       กะรัตดิ้นจะให้หลุดให้ได้ พิศุทธิ์พยายามบีบข้อมือของกะรัตให้ทิ้งมีดลงให้ได้
       “อย่ามายุ่งกับฉันได้มั้ย”
       กะรัตออกแรงเหวี่ยงศอกข้างที่ถือมีดกระทุ้งให้พิศุทธิ์ถอยไปแต่ปลายมีดกลับไปเฉี่ยวโดนที่ข้างลำตัว
       ด้านขวาของเขาเข้าให้
       
       “โอ๊ย...”

สามีตีตรา ตอนที่ 3
       พิศุทธิ์ปล่อยมือทันที กะรัตเห็นรอยเลือดที่ปลายมีดก็ตกใจ พิศุทธิ์ค่อยๆถอยตัวออกไป มือกุมที่บาดแผลข้างลำตัวไว้ กะรัตมองเห็นสภาพของพิศุทธิ์ที่มีเลือดหยดลงบนพื้นก็ช็อคตกใจ พิศุทธิ์คุกเข่าทรุดตัวลง มือกุมแผลที่ลำตัวข้างขวาเอาไว้ กะรัตรีบโยนมีดทิ้งแล้วเข้าไปประคอง
       “คุณ อย่าเป็นอะไรนะ คุณ...”
       พิศุทธิ์กลั้นเจ็บเต็มที่
       “ผมไม่เป็นอะไร” พิศุทธิ์เงยมองกะรัตอย่างเป็นห่วง “คุณเจ็บตรงไหนรึเปล่า”
       กะรัตใจไหววูบลงทันทีที่เห็นความห่วงใยจากพิศุทธิ์ในวินาทีแบบนี้ เข้ากอดพิศุทธิ์ไว้
       “ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณเจ็บ ฉันจะพาคุณไปหาหมอเดี๋ยวนี้”
       “อย่าดีกว่า ผมไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่”
       “ไม่ได้นะ คุณเจ็บขนาดนี้ จะปล่อยไว้ได้ยังไง”
       “โอย...”
       พิศุทธิ์เอามือที่กุมแผลมาดูเห็นว่าเลือดยังไหลไม่หยุด กะรัตตกใจมาก
       “ไปโรงพยาบาลกับฉันเดี๋ยวนี้” กะรัตหันไปมองมีดอีก “ไม่งั้น ฉันจะกรีดตัวเองให้เจ็บเท่าๆคุณ”
       พิศุทธิ์กลัวลูกบ้าของกะรัต ไม่กล้าปฏิเสธอีก กะรัตลนลานประคองพิศุทธิ์ขึ้นพาเดินออกไป
       
       กะรัตขับรถคันเก่าของพิศุทธิ์โดยมีพิศุทธิ์ปรับเบาะนอนอยู่ทางฝั่งข้างๆคนขับ กะรัตขับรถไปเหลียวมองพิเขาไป พิศุทธิ์ใช้มือซ้ายโอบกดแผลทางลำตัวขวาไว้ ส่วนมือขวาก็กำแน่นเพื่อระบายความเจ็บ
       “นี่คุณเจ็บมากใช่มั้ย ทนหน่อยนะ เดี๋ยวก็ถึงแล้ว”
       กะรัตเอื้อมมือไปจะจับมือพิศุทธิ์ที่กุมแผลอยู่
       “โอ๊ย”
       “ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้ ฉันขอโทษ”
       พิศุทธิ์กัดฟันฝืนความเจ็บปวด มือเพิ่มน้ำหนักที่กดแผลลงอีก เห็นว่าเลือดยังไหลซึมออกมาไม่หยุด กะรัตมองเห็นตกใจมาก พูดปากคอสั่น
       “อดทนอีกนิดนะ”
       “ชีวิตไม่ใช่เรื่องล้อเล่นคุณคงเห็นแล้ว”
       “อย่าเป็นอะไรนะ ถ้าคุณเป็นอะไรฉันคงรู้สึกผิดจนวันตาย” กะรัตบีบมือเขาแน่น
       พิศุทธิ์รู้สึกได้ว่ากะรัตอยู่ในอาการกลัวจนเกาะมือเขาไว้แน่น เขามองปฏิกิริยาของเธออย่างแปลกใจ กะรัตเพิ่งมารู้สึกตัวจึงได้รีบดึงมือออกแบบเก้อๆ พิศุทธิ์ชี้ไป
       “จอดคลินิกข้างหน้านั่น”
       “ทนไม่ไหวแล้วเหรอ...อีกไม่เท่าไหร่ก็จะถึงโรงพยาบาลแล้วนะ”
       “จอดตามที่ผมบอกเถอะน่า”
       กะรัตยอมแวะที่คลินิกตามที่พิศุทธิ์บอก
       
       ประตูห้องตรวจเปิดออก พิศุทธิ์ค่อยๆเดินออกมา มือหนึ่งยังกุมตรงแผลไว้ กะรัตรีบพุ่งเข้าไปหา
       “หมอบอกว่ายังไงบ้าง...ไหวมั้ย” กะรัตเข้าประคอง
       พิศุทธิ์พยักหน้าแทนคำตอบ เจ็บจนไม่อยากจะพูดอะไร พยาบาลเดินเอายามาจ่ายให้กะรัต
       “คุณต้องระวังอย่าให้แผลของสามีคุณโดนน้ำนะคะ...แล้วก็อย่าถึงกับลงไม้ลงมือกันอีก ทำร้ายร่างกายสามีก็เป็นข้อหาขึ้นโรงพักได้นะคะ”
       กะรัตยืนอึ้ง ทำหน้าไม่ถูก ไม่รู้จะแก้ตัวยังไง พิศุทธิ์รีบรับสมอ้างเพื่อตัดปัญหาไป
       “แล้วผมจะระวังครับ”
       กะรัตงงที่พิศุทธิ์รับคำ เขาส่งสายตาให้เธอเงียบไว้
       
       พิศุทธิ์ค่อยๆเดินออกจากคลินิก กะรัตยังสงสัย
       “ทำไมคุณไม่บอกเขาไปว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน”
       “ผมไม่อยากให้คุณโดนข้อหาทำร้ายร่างกายน่ะสิ ทีนี้คงรู้แล้วนะว่าทำไมเราถึงไปรักษาที่โรงพยาบาลไม่ได้”
       กะรัตเข้าใจทันที รู้สึกซึ้งน้ำใจของพิศุทธิ์ ยิ่งรู้สึกผิดจะเข้าประคอง
       “ไม่เป็นไร ผมเดินไหว”
       “ไม่ได้หรอก ฉันทำให้คุณเจ็บ ฉันต้องรับผิดชอบชีวิตคุณ”
       กะรัตค่อยประคองพิศุทธิ์จนได้ พิศุทธิ์รู้สึกเกร็งๆกับการใกล้ชิดแบบนี้
       “เจ็บแผลเหรอ”
       “เปล่า”
       “เจ็บก็บอกมาเถอะน่ะ ไม่ต้องอายหรอก”
       กะรัตประคองกระชับกว่าเดิมอีก จนแทบจะเป็นกอด
       “แบบนี้ดีขึ้นมั้ย”
       พิศุทธิ์รู้สึกเขินๆพยายามจะเบี่ยงตัวออก
       “ปล่อยเถอะ ผมเดินเองได้”
       “คุณดื้อแบบนี้ เกิดแผลปริขึ้นมาอีกจะทำยังไง”
       กะรัตแกล้งทำเสียงดุ พิศุทธิ์รู้สึกว่ากะรัตคงไม่ยอมปล่อยเขาแน่ เลยจำยอมให้เธอโอบประคองพาเดิน ไปจนถึงรถ ซึ่งมีนักข่าวแอบถ่ายรูปทั้งคู่อยู่ นักข่าวยิ้มคิดว่าทั้งสองคนกำลังสวีทหวานกัน
       
       สายน้ำผึ้งเดินเข้ามาในโรงพยาบาลตรงมาที่แผนกสูติ กันตาในชุดเสื้อกาวน์ สั่งงานพยาบาลเสร็จ จะเดินไป แล้วชะงัก เมื่อเห็นสายน้ำผึ้งเดินมา กันตารีบเดินเข้าไปหาทันที
       “แหม...บังเอิญจังนะ โรงพยาบาลในกรุงเทพมีตั้งเยอะตั้งแยะ พี่ผึ้งก็ยังเลือกมาที่นี่”
       สายน้ำผึ้งถูกทักเข้าอย่างนี้ ก็ตั้งรับเร็วไวทันที
       “ไม่ดีหรอกเหรอ พี่มาป้วนเปี้ยนใกล้ๆ กั้งเขาจะได้รับรู้ว่าพี่ดูแลลูกของภูได้ดีแค่ไหน”
       “แล้วนี่มาฝากท้องหรือมาปรึกษาเรื่องเอาเด็กออกล่ะคะ” กันตาเหยียดยิ้มเยาะ
       สายน้ำผึ้งจี๊ด แต่รีบเก็บอารมณ์ ตอบกลับแบบไม่สะทกสะท้าน
       “พี่จะเอาเด็กออกทำไมล่ะจ้ะ ในเมื่อเขาเป็นพยานรักของพี่กับภู”
       “แหม...ใจถึงดีนะคะ เป็นก้อยๆคงไม่กล้า...แต่ก็อย่างว่า พี่ภูไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ให้ เหลือเด็กติดท้องไว้นับว่าเป็นกำไรแล้วละค่ะ”
       สายน้ำผึ้งยิ้มรับอย่างไม่ยอมเพลี่ยงพล้ำ
       “ถ้ากั้งเขาอยากจะรับเป็นลูกก็บอกได้นะ มาขอดีๆพี่อาจจะยกให้”
       “ต๊าย ใจกว้างจังเลยนะคะ ยกสามีให้ทั้งคนแล้วยังจะยกลูกให้อีก แต่อย่าลำบากเลยค่ะ พี่กั้งเขาไม่ได้อัตคัดผู้ชายเท่าไหร่...นี่ก็เพิ่งจะเจอคนใหม่มาช่วยดามหัวใจ คุณสมบัติดีพร้อมแบบที่เขาเรียกกันว่า เพอร์เฟ็ค”
       สายน้ำผึ้งนิ่งอึ้งเมื่อรู้ว่ากะรัตกำลังจะมีอนาคตใหม่ กันตาแอบยิ้มสะใจที่เอาชนะสายน้ำผึ้งได้
       “พี่กั้งกำลังมีรักใหม่ พี่ผึ้งก็อย่าจมปรักกับรักเดิมๆให้นานนักล่ะคะ จมอยู่แค่เก้าเดือนยังพอทน แต่ถ้ายังไม่ออกจากวังวน อาจต้องทนไปทั้งชีวิต”
       
       กันตาเดินไปปล่อยให้สายน้ำผึ้งนิ่งอึนอยู่ สายน้ำผึ้งเริ่มสะท้าน รับไม่ได้กับความจริงที่รับรู้

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
สามีตีตรา ตอนที่ 12
สามีตีตรา ตอนที่ 11
สามีตีตรา ตอนที่ 10
สามีตีตรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 13 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 13 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 3 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลครทุเรศแบบนี้เอามาฉายทำขี้อะไร
ร่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่ารักอ่ะ กะรัต พิศุทธิ์
vena
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แต่กรูว่ากระแดระ ฟระ จิง...
กระแดระทั้งนั้น
 
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบุคณสำหรับเรื่องย่อนะคะชอบมากเลย
พระเอก นางเอก น่ารักจัง
แอน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014