หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 17 กุมภาพันธ์ 2557 09:05 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 8
       กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 8
       
       ตะวันกับโรสรินในชุดใหม่ แนวชุดคล้ายเจ้าบ่าวเจ้าสาว ทั้งสองหน้าใกล้กัน อีกนิดเดียวจมูกตะวันก็จะแตะโดนแก้มโรสริน โรสรินอึดอัด
       “ห่างหน่อยก็ได้มั๊ง” โรสรินบอก
       “ไม่ได้ อย่าลืมว่าเราต้องแสดงเป็นคนรักกัน”
       ตะวันดึงโรสรินเข้ามาแนบชิดกับตัวเค้าอีก ชาญ แย้ อึ่ง อาทิตย์ยืนมองแล้วก็ยิ้มกรุ่มกริ่ม ชาญตบเข่าฉาด
       “บ๊ะ! เหมือนบ่าวสาวไม่มีผิด”
       
       โรสรินสุดทน หันมาจะเอาเรื่องตะวัน แต่จมูกกลับชนกับจมูกตะวัน สองคนนิ่งกันไป แย้เขินมาก เข้ามากอดชาญ เจอชาญตบหัว แย้สะดุ้งรีบปล่อย พีชพอใจมาก
       “ว๊าวว ค้างท่านี้ไว้นะคะ” ช่างภาพกดรัวชัตเตอร์ “งามมากก เพอร์เฟ็ค”
       ชาญยืนยิ้ม มีแย้ อึ่ง อาทิตย์อยู่ด้วย
       “ปู่จ๋าปู่ อึ่งว่าถ้าพี่ตะวันกับพี่โรสถ่ายแบบเสร็จ แต่งงานกันไปเลยดีกว่า” อึ่งบอก ชาญยิ้มน้ำตาคลอ
       “พรุ่งนี้ปู่คงได้อุ้มเหลนแล้ว”
       “ไม่ใช่ปลากัดนะปู่ ที่จ้องตากันแล้วจะท้องวันนี้พรุ่งนี้” แย้บอกแต่ชาญไม่โกรธแย้เพราะยังอินอยู่
       “เห็นอย่างนี้แล้วก็หมดห่วง สบายใจ ข้าไปเอนหลังพักซักหน่อยดีกว่า ไปอึ่ง กลับ”
       “โฮ อึ่งอยากดูพี่โรสถ่ายแบบอ่ะ” อึ่งโวย ชาญจึงทำเสียงเข้มขู่
       “ฮื่อ”
       อึ่งเปลี่ยนเสียงทันที
       “จ๊ะจ๊ะ ไปจ๊ะไป ไปจ้ะคุณทิตย์” อาทิตย์ส่ายหน้า “ไม่ไปไม่ได้ ต้องไป ฮื่อ” อึ่งเลียนเสียงแบบชาญ
       “ไอ้แย้ เอ็งอยู่ทางนี้ ดูแลอย่าให้มีอะไรขาดตกบกพร่อง” ชาญสั่งแย้
       “ครับพ้ม”
       อึ่งจับมืออาทิตย์ แล้วเดินออกไปกับชาญ อุษาวดีเห็นภาพตะวันกับโรสรินก็ได้แต่ยืนตาค้าง
       
       ริมทุ่งนาใกล้กับสถานที่ถ่ายแบบ พีระกำลังขี่อยู่บนหลังควาย ฮัมเพลง มีความสุข
       “เราชาวนาอยู่กับควาย พอหมดงานไถ ฮุยๆๆ” น้ำค้างมองพีระยิ้มๆ พลันเสียงมือถือพีระดังขึ้น พีระหยิบออกมากดรับสาย “ว่าไงจ๊ะอุษาน้องรัก”
       อุษาวดียืนมองตะวันที่ถ่ายแบบคู่กับโรสรินก็แอบมีหวงตะวันนิดๆ
       “พี่พีต้องมาที่กองถ่ายแบบเดี๋ยวนี้”
       พีระนิ่วหน้า
       “ทำไม”
       อุษาวดีร้อนใจมาก
       “คุณตะวันถ่ายแบบคู่กับโรส”
       พีระตกใจมาก หันไปมองน้ำค้างที่มองมาก็รีบพูดต่อ
       “ทำไมเป็นแบบนี้” พีระตะโกนถามเสียงเบา
       “อุษาไม่รู้ พอเดินมาดู ก็เห็นว่าถ่ายแบบด้วยกันแล้ว” อุษาวดีบอก พีระร้อนใจมาก
       “ไม่ได้นะ มันจะเป็นแบบนี้ไม่ได้”
       พีระวางสาย แล้วเดินขึ้นจากทุ่งนา น้ำค้างเห็นก็สงสัย
       “นายจะไปไหน”
       พีระไม่ตอบ รีบจ้ำเดินออกไปทันที น้ำค้างรีบตามไปติดๆ
       
       สถานที่ถ่ายแบบ ช่างภาพกดแชะ โรสรินผละออกจากตะวันทันที
       “คุณตะวันถ่ายเสร็จแล้วค่ะ ส่วนคุณโรสเหลือชุดสุดท้ายชุดเดียว” พีชบอก
       “โรสขอพักแป๊บนึงนะคะ”
       พีชพยักหน้า โรสรินหันไปค้อนตะวันแล้วก็เดินไปนั่งพัก ตะวันมองโรสรินยิ้มอย่างเอ็นดู ก่อนจะเดินออกไป
       
       ที่มุมเสื้อผ้า แอ๊ดเข้ามาช่วยแต้วจัดของ สักพักแต้วผละออกไปที่มุมหนึ่ง ไม่นานมาลัยกับมาลีย่องมา มาลัยส่งซิกให้มาลีขยิบตาพร้อมยกมือโอเค แล้วเดินไปหยุดด้านหลังแอ๊ด
       “โอ๊ยย” แอ๊ดหันไปมองมาลี มาลียกมือกุมท้องร้องเสียงดัง “โอ๊ยย ปวด ปวดท้อง” แอ๊ดมองงงๆ มาลีเข้ามาจับแขนแอ๊ด แอ๊ดตกใจ “ช่วยป้าด้วย ป้าไม่ไหวแล้ว”
       “ป้าจะให้ผมช่วยไงครับ”
       “ช่วยพาป้าไปห้องน้ำที ป้าปวดอี้”
       มาลีหันหน้าไปทางอื่นแล้วแกล้งทำเสียงตด แอ๊ดเบ้หน้ารังเกียจ
       “เฮ้ยตายแล้ว อย่ามาทำเรี่ยราดตรงนี้นะป้า”
       “ถ้าไม่อยากให้ทำเรี่ยราด ก็พาป้าไปที มันจะถึงปากอ่าวแล้ว” มาลีแกล้งเอามือกุมก้น “อุ๊ยย มันซี๊ดด”
       “เฮ้ยๆ อดทนหน่อยนะป้า อดทนอดทน”
       แอ๊ดรีบประคองพามาลีเดินออกไปอย่างทุลักทุเล มาลีหันไปทางที่มาลัยซ่อนก่อนจะยิ้มให้ มาลัยรีบเดินออกมา มองไปรอบๆ ไม่มีใคร ก็รีบดึงชุดดิ้นทองออกมา มองหน้าตาร้ายกาจและรีบเดินหลบออกไป คลาดกับตะวันที่เดินเข้ามา เพื่อคืนชุดถ่ายแบบแบบเฉียดฉิว
       
       แอ๊ดประคองมาลีเดินมาด้วยกัน มาลีเหล่มองแอ๊ด แล้วก็...
       “อุ๊ย” แอ๊ดหันไปมอง “ป้าหายปวดท้องแล้ว ขอบใจนะพ่อหนุ่ม”
       มาลีรีบผละออกจากแอ๊ดแล้วเดินออกไปทันที แอ๊ดมองตามไม่เข้าใจ
       
       พีระกระหืดกระหอบวิ่งมา เห็นโรสรินนั่งเพียงลำพังก็จ้ำเดินเข้าไปหา โดยมีน้ำค้างตามมาติดๆ อุษาวดีเห็นพีระมาก็รีบเดินไปหา
       “โรซี่” โรสรินหันไปทางพีระ “ไอ้ตะวันมันอยู่ไหน มันทำอะไรโรซี่รึเปล่า” น้ำค้างฉุน
       “เรียกพี่ชายฉันให้มันดีๆ หน่อย”
       “พี่ชายเธอฉวยโอกาส”
       “พี่ชายฉันทำอะไร”
       “หยุดบ้าซักทีเถอะพี โรสกำลังทำงาน ต้องการสมาธิ” โรสรินบอก
       “ใช่ พี่โรสต้องทำงาน และนายก็ต้องกลับไปทำงานต่อเหมือนกัน ไปได้แล้ว” น้ำค้างบอก
       “ฉันไม่ไป ฉันจะอยู่ให้กำลังโรซี่ของฉัน”
       ทันใดนั้นแต้ววิ่งหน้าตาตื่นมาหาพีช
       “คุณพีชแย่แล้วครับ” เสียงของแต้วทำให้โรสริน น้ำค้าง อุษาวดี น้ำค้างหันไปมองเป็นตาเดียว “ชุดดิ้นทองหายไป”
       
       พีชกับคนอื่นพากันหน้าตื่นตกใจมาก

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 8
       อีกมุมหนึ่งในไร่ตะวัน มาลัยเอาชุดดิ้นทองโยนเข้ากองไฟ มีมาลียืนอยู่ข้างๆ สองแม่ลูกหันมายิ้มร้ายให้กัน
        
       ตะวันเดินมาตามทาง ตะวันเห็นควันไฟก็ตกใจ
       “ควันอะไร”
       ตะวันรีบวิ่งไปตามที่เห็นทันที
       
       พีชจะเป็นลมเมื่อรู้ว่าชุดหายไป
       “ฉันบอกแกแล้วใช่มั๊ยว่าให้เฝ้าให้ดี แล้วชุดมันหายไปได้ยังไง”
       “ไม่ทราบค่ะ”
       แอ๊ดจ๋อยมาก
       “ผมไม่ทราบครับ”
       “แสดงว่าที่นี่ต้องมีขโมย”
       “น้ำค้างรับประกันได้ว่าไร่ตะวันไม่เคยมีขโมยค่ะ”
       “ถ้าไม่มี แล้วชุดมันจะล่องหนหายเองได้งั้นเหรอ”
       โรสรินเครียดคิด แล้วก็เอะใจบางอย่าง
       “นายตะวันหายไปไหน”
       ทุกคนมองหน้ากัน แล้วน้ำค้างก็ฉุกคิดขึ้นมาได้
       “พี่โรสคิดว่าพี่ตะวันเอาไปเหรอคะ”
       โรสรินหันไปมองน้ำค้างไม่ตอบ แต่หันไปทางพีช
       “โรสไปตามหานายตะวันก่อนนะคะ”
       โรสรินรีบเดินออกไป น้ำค้างกับแย้หันมามองหน้ากันหน้าแย่
       
       ตะวันเอากิ่งไม้เขี่ยของในกองไฟที่เพิ่งดับไปขึ้นมาดู สายตาตะวันเห็นเป็นชุดดิ้นทองที่ถูกเผาเสียหายช่วงบน ท่อนล่างถูกเผาเพียงนิดหน่อย
       “ชุดของใคร”
       ตะวันพึมพำออกมา
       
       อีกด้าน โรสรินจ้ำเดินมองหาตะวันมาตามทาง
       “อย่าให้รู้นะว่าเป็นฝีมือนาย”
       โรสรินหยุดเดิน เห็นตะวันถือชุดในมือ โรสรินอึ้ง โกรธมาก นึกถึงตอนที่ตะวันขู่
       “ถ้าคุณบ่นอีกคำเดียว ผมนี่แหละจะเป็นคนทำลายความฝันของคุณ”
       โรสรินกำมือแน่น จ้ำเดินมาหาตะวัน ตะวันหันไปมองโรสริน ยังไม่ทันพูดอะไร โรสรินตบหน้าตะวันเพี๊ยะ
       เต็มแรง ตะวันหน้าหัน สีหน้าตะลึงอึ้ง ก่อนจะหันมามองโรสรินอย่างไม่เข้าใจ
       “นายเกลียดฉันมากจนถึงขั้นต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ”
       ตะวันก้มมองเสื้อในมือ รู้ทันทีว่าโรสรินหมายถึงอะไร
       “ผมไม่ได้ทำ”
       “โกหก เห็นคาตา ยังจะปฎิเสธ” ตะวันนิ่ง “ตั้งแต่แรกนายก็ไม่ได้เต็มใจจะให้ฉันถ่ายแบบที่นี่ นายพยายามทำลายงานนี้ นายก็เลยแกล้งฉัน โดยการยอมเป็นนายแบบ ทำไมฉันจะไม่รู้ แต่ครั้งนี้นายทำเกินไป คุณพีชจะมองฉันยังไง ความฝันของฉันต้องมาพังทลายเพราะนายคนเดียว”
       โรสรินโกรธมากจนน้ำตาคลอ ทำเอาตะวันอึ้งมาก พยายามจะอธิบาย
       “โรสริน คุณต้องเชื่อผม ผมไม่ได้ทำจริงๆ”
       “ฉันไม่เชื่อนาย ไม่เชื่อ” โรสรินเสียงดังลั่น “ฉันบอกนายแล้วใช่มั๊ยว่าถ้างานนี้พัง ฉันจะไปจากที่นี่ และข้อตกลงทุกอย่างก็เป็นโมฆะ ลาก่อนนายตะวัน”
       ตะวันได้แต่ยืนตัวชาอยู่กับที่ โรสรินน้ำตาไหล แล้วหันหลัง ปาดน้ำตา ก่อนจะเดินออกไป ตะวันแทบทรุด
       
       ตะวันเดินกลับมาพร้อมชุดในมือ พีระ น้ำค้าง อุษาวดี แย้ พีช แอ๊ด มองตะวันเป็นตาเดียว ตะวันเดินมาหยุดตรงหน้าพีช ก่อนจะยื่นชุดออกไปให้ พีชก้มมอง พอเห็นชุด น้ำตาแทบร่วง ยื่นมือสั่นเทาออกไปรับชุดมาดู
       “ชุดดิ้นทองของฉันนน”
       ทุกคนตกใจมาก แล้วพีชก็เป็นลม แอ๊ดกับแย้รีบประคองรับเอาไว้
       “คุณพีช”
       น้ำค้างหันไปมองตะวันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พีระหันไปมองอุษาวดี
       “รีบไปหาโรสกันเถอะอุษา”
       อุษาวดีกับพีระเดินออกไปโดยที่ไม่มีใครเห็น
       
       ที่บ้านตะวัน ชาญมองหน้าตะวันที่ก้มหน้าจ๋อยมาก มีอาทิตย์กับอึ่ง ยืนอยู่ด้วย
       “ในเมื่อเอ็งไม่ได้เผาชุดนั้น แล้วเอ็งจะปล่อยให้หนูโรสไปแบบนี้งั้นเหรอ”
       “ผมไม่ได้อยากให้โรสรินไป แล้วปู่จะให้ผมทำยังไง ในเมื่อโรสรินไม่ฟังผม”
       ระหว่างนั้นน้ำค้าง แย้ เดินเข้ามา ตะวัน ชาญ อึ่ง อาทิตย์หันไปมอง
       “น้ำค้างให้คุณพีชพักที่บ้านพักรับรองแขกค่ะ ตอนนี้ยังไม่ฟื้น”
       ตะวันพยักหน้า ชาญจับไหล่ตะวัน ตะวันหันมา
       “เอ็งต้องทำให้หนูโรสฟังแกให้ได้” ชาญจิ้มที่หน้าอกตะวัน “ถ้าไม่อยากเสียหนูโรสไป เอ็งต้องทำให้เขารู้ว่าเอ็งเป็นผู้บริสุทธิ์”
       น้ำค้าง แย้ อึ่งเห็นด้วย อาทิตย์เดินมาสะกิดตะวัน ตะวันก้มมอง อาทิตย์ชูสองนิ้วให้ตะวัน ตะวันนิ่วหน้า
       “คุณทิตย์บอกให้พี่ตะวันสู้จ้ะ” อึ่งบอก
       ตะวันหันไปมองทุกคน สีหน้าคิดหนัก
       
       บ้านพักโรสริน อุษาวดีกับพีระอยู่กับโรสริน หลังจากที่ฟังเรื่องราวทุกอย่างแล้ว
       “ไอ้ตะวันมันเลวจริงๆ มันจงใจแกล้งโรซี่ชัดๆ”
       “โรสจะกลับกรุงเทพ” โรสรินบอก พีระดีใจมาก
       “ใช่จ๊ะใช่ กลับบ้านเราดีที่สุด อุษารีบไปเก็บเสื้อผ้า เราจะกลับพร้อมกับโรซี่”
       สิ้นคำพีระ เสียงตะวันก็ดังขึ้น เป็นเสียงที่หนักแน่นและเด็ดขาด
       “โรสรินยังกลับกรุงเทพไม่ได้”
       โรสริน พีระ อุษาวดีหันไปเห็นตะวันเดินเข้ามา พีระไม่พอใจ เข้ามาขวางทาง
       “แกไม่มีสิทธิ์มาห้ามโรส”
       ตะวันผลักพีระให้พ้นทาง พีระเซเกือบล้ม จะเข้ามาเอาเรื่อง แต่อุษาวดีจับแขนห้ามเอาไว้ พีระหัวเสีย ตะวันเดินมาหยุดยืนตรงหน้าโรสริน
       “ผมไม่ให้คุณไปจากที่นี่ จนกว่าผมจะสามารถพิสูจน์ให้คุณเห็นว่าผมเป็นผู้บริสุทธิ์”
       “จะพิสูจน์ทำไม ในเมื่อนายเป็นคนทำ อย่างไม่ต้องสงสัย”
       “ผมกล้าสาบาน ว่าผมไม่ได้ทำ”
       “คำสาบาน ใครก็พูดได้” พีระบอกอย่างรำคาญ
       “ถ้าผมโกหก ขอให้ผมตายภายในสามวัน”
       ตะวันบอก โรสรินอึ้ง พีระชะงัก อุษาวดีหันไปมองพีระ
       “ถ้าเป็นพี่ พี่จะกล้าสาบานแบบนี้มั๊ย” อุษาวดีถามพี่ชาย
       พีระพูดไม่ออก โรสรินมองหน้าตะวัน ยังไม่เชื่อ
       “ไม่มีประโยชน์ที่จะทำแบบนี้ ยังไงฉันก็จะไป ฉันทนอยู่ที่นี่ต่อไปอีกไม่ได้” พีระยิ้ม
       
       “มันต้องแบบนี้สิโรซี่ เราไปเก็บของกันดีกว่า” พีระเดินไปหาโรสริน

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 8
       ตะวันกำมือแน่น โรสรินหันหลัง พีระจะเดินตามไป ตะวันมองโรสรินที่ค่อยๆ เดินห่างเค้าออกไป ตะวันพยายามคิดว่าจะทำยังไงถึงจะรั้งโรสรินเอาไว้ได้ แล้วตะวันก็คิดออก
       “เดี๋ยวก่อนโรสริน” โรสรินชะงัก พีระหยุดเดิน อุษาวดีหันไปมองหน้าตะวัน โรสรินกับพีระหันมา “ก่อนที่คุณจะไป ผมขอพูดอะไรซักอย่าง”
       “นายมีเวลาห้านาที”
       “จำวันแรกที่คุณมาอยู่ไร่ตะวันได้มั๊ย” โรสรินนิ่วหน้า “คุณคือคุณหนูอารมณ์ร้าย ไม่เคยให้โอกาสคนอื่น ไม่มีเหตุผล ทำอะไรก็ไม่เป็น จนคุณแทบจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ แต่พอเวลาผ่านไป ผมกลับได้เห็นมุมดีดีของคุณมากขึ้นทุกวัน จนผมนึกว่าคุณเปลี่ยน แต่ผมคิดผิด!” โรสรินมองหน้าตะวันแววตาไม่พอใจ พีระมองตะวันว่าจะมาไม้ไหน อุษาวดีตั้งใจฟังที่ตะวันพูด “คุณก็ยังเป็นคุณหนูโรสริน เป็นยัยกุหลาบจอมร้ายกาจคนเดิม”
       “ไม่จริง ฉันไม่ได้เป็นแบบที่นายพูดอีกแล้ว”
       “ถ้างั้นก็ให้โอกาสผมสิ ให้โอกาสผมได้พิสูจน์ ทำให้ผมเห็นว่าคุณเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ”
       โรสรินนิ่งมองตะวัน อุษาวดีลุ้น พีระหน้าเสีย
       “โรซี่อย่าไปให้โอกาสมัน” โรสรินยังยืนนิ่ง “โรซี่”
       โรสรินไม่สนใจพีระยังคงมองหน้าตะวัน
       
       ชาญ น้ำค้าง แย้ อึ่ง อาทิตย์ ดีใจกับตะวันที่โรสรินยังไม่ไป ชาญจับไหล่ตะวัน
       “ไอ้ตะวัน เอ็งสมกับเป็นหลานปู่ชาญจริงๆ พูดจนหนูโรสยอมที่จะไม่ไป”
       “คิดแล้วก็เจ็บใจนะลูกเพ่ ไม่รู้ไอ้บ้าตัวไหน กล้าทำแบบนี้”
       “นั่นสิวะ” ชาญยกมือไหว้ท่วมหัว “เจ้าประคู๊ณ ข้าขอให้ไอ้หรืออีคนนั้น เจอกับวิบากรรมครั้งใหญ่ ถ้ากินข้าวก็ขอให้ข้าวติดคอ”
       ที่ตลาด ร้านขายผลไม้ของมาลี มาลัยกับมาลีกินข้าวติดคอพร้อมกัน
       “ดื่มน้ำก็ขอให้สำลัก” ชาญแช่งต่อ
       มาลัยกับมาลีสำลักน้ำที่ดื่มเข้าไป สำลักอย่างหนัก
       “ขอให้โดนฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ” ชาญแช่งต่อ
       ฟ้าดังเปรี้ยง! มาลัยกับมาลีสะดุ้งตกใจ
       “ฟ้าจะผ่าอะไรตอนแดดเปรี้ยงอย่างนี้วะ” มาลีบ่น
       “ไปทำอะไรผิดไว้หรือเปล่า” แม่ค้าที่อยู่ข้างๆ บอก มาลัยโวยเลย
       “จะบ้าเหรอ หุบปากไปเลยนะ”
       “ฉันกับลูกไม่เคยทำอะไรผิดโว๊ย ไม่มีๆๆ” มาลีบอกแต่มีพิรุธสุดๆ
       
       ที่บ้านตะวัน ตะวันยังหน้าเครียดอยู่ น้ำค้าง ชาญ อึ่ง แย้ อาทิตย์มองสงสัย
       “พี่โรสไม่ไปจากที่นี่ แล้วพี่ตะวันยังเครียดอะไรอยู่คะ”
       น้ำค้างถามอย่างแปลกใจ ตะวันนึกถึงพีช ถอนหายใจ
       
       ที่บ้านพักรับรองแขก พีชฟื้นขึ้นมา แอ๊ดดีใจมาก
       “คุณพีชฟื้นแล้ว”
       พีชปล่อยโฮออกมาทันที
       “หมดแล้ว ฉันไม่เหลือแล้วแอ๊ด โฮๆ”
       พีชกอดแอ๊ดแน่น แอ๊ดลูบหลังปลอบใจ ไม่นานตะวันเปิดประตูเข้ามา พีชกับแอ๊ดหันไปมอง
       “ความหวังของคุณยังไม่หมดหรอกครับ ผมรับปากว่าจะช่วยคุณเอง”
       พีชกับแอ๊ดมองตะวันสงสัย
       
       ตะวันเดินกลับเข้าบ้าน น้ำค้าง ชาญ อึ่ง อาทิตย์ แย้หันไปมอง
       “เราต้องซ่อมชุดให้คุณพีชเสร็จก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดิน”
       ตะวันบอก ทุกคนมองตะวันอึ้งมาก
       “ชุดเยินขนาดนี้ จะซ่อมได้ไง” น้ำค้างถาม
       ตะวันหน้านิ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวลใจ ก่อนจะนึกอะไรออก
       
       น้ำค้างเอาชุดตัวเองออกมา สีดูคล้ายกับท่อนบนของชุดดิ้นทองที่พังไป
       “นี่ชุดของน้ำค้าง น้ำค้างเพิ่งใส่ไปไม่กี่ครั้ง”
       ชาญยื่นผ้าขาวม้าออกมา
       “ผ้าขาวม้าของปู ยังใหม่อยู่”
       อึ่งเอาม้วนริบบิ้นยื่นไปตรงหน้าตะวัน
       “อึ่งมีแต่ไอ้นี่ ไม่รู้จะช่วยได้หรือเปล่า”
       “แย้ไม่มีของ แต่แย้มีแรงจ๊ะ”
       อาทิตย์ยื่นกล่องใส่เข็มกับด้ายให้ตะวัน ตะวันรับมาพร้อมลูบหัวอาทิตย์
       “ขอบใจทุกคนมาก”
       ตะวันพยักหน้า
       
       น้ำค้างกำลังตัดชุดของเธอเพื่อเอามาต่อกับชุดดิ้นทอง ชาญกำลังม้วนผ้าขาวม้าผูกเป็นโบว์ แย้กับอึ่งช่วยกันเอาริบบิ้นมาม้วนเป็นดอกกุหลาบ อาทิตย์กำลังเอาด้ายร้อยใส่เข็ม
       ตะวันนั่งเย็บผ้าที่น้ำค้างตัดออกมาให้ติดกับกระโปรงท่อนบนของชุดดิ้นทอง เข็มตำนิ้วตะวันตลอด ระหว่างที่ตะวันเย็บ ตะวันเจ็บแต่อดทนทำต่อไป อึ่ง อาทิตย์ ช่วยกันเอากาวมาทาติดริบบิ้นกุหลาบลงบนชุด แย้หอบกุหลาบสดเอามาตัดใช้เฉพาะดอก ทุกคนช่วยกันทำด้วยความตั้งใจ
       โรสรินนั่งซึมอยู่ที่บ้านพัก พีระจะเดินเข้าไปหาแต่อุษาวดีห้ามเอาไว้
       “ปล่อยให้โรสอยู่คนเดียวบ้างเถอะพี่พี”
       พีระมองโรสินเป็นห่วง ระหว่างนั้นแต้วเดินเข้ามา
       “คุณโรสคะ”
       โรสริน พีระ อุษาวดีหันไปมองแต้ว แต้วยิ้ม
       “ชุดสุดท้ายพร้อมให้คุณโรสใส่ถ่ายแบบแล้วค่ะ”
       โรสริน พีระ อุษาวดีอึ้งและสงสัย
       
       แต้วเดินพาโรสริน พีระ อุษาวดีออกมาเจอพีชถือชุดอยู่ มีตะวัน น้ำค้าง ชาญ แย้ อึ่ง อาทิตย์ยืนอยู่ด้วย โรสรินเห็นชุดที่พีชถือก็ตะลึงงัน พีชเดินมาตรงหน้าโรสริน
       “คุณพีชไปเอาชุดนี้มาจากไหนคะ” โรสรินถามอย่างแปลกใจ
       “ชุดเดิม แต่ได้คุณตะวันช่วยซ่อมให้ค่ะ” พีชบอก โรสรินอึ้ง หันไปมองตะวันที่มองมา “รีบไปเปลี่ยนชุดเถอะค่ะ แสงใกล้หมดแล้ว”
       โรสรินจำต้องเดินออกไปกับแต้ว โดยที่ยังไม่ได้พูดอะไรกับตะวัน
       โรสถ่ายแบบในชุดดิ้นทองฝีมือตะวัน สวยงามราวกับนางฟ้ากลางทุ่งกุหลาบ ทุกคนยิ้มมองอย่างโล่งใจ ทันใดนั้นแย้ก็นึกอะไรขึ้นมาได้
       “เฮ้ย” ทุกคนหันขวับไปมองแย้
       “ไอ้แย้ แหกปากทำไมวะ” ชาญต่อว่า แย้หันไปทางตะวัน
       “แย้นึกออกแล้วลูกพี่ว่าใครเป็นคนเผาชุด”
       “กว่าจะนึกได้ ตะวันแทบจะตกดิน”
       
       ตะวัน น้ำค้าง ชาญ อึ่ง อาทิตย์มองแย้สงสัย

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 8
       มุมหนึ่งในไร่ตะวัน แย้ยื่นดอกไม้ติดผมของมาลัยไปตรงหน้าตะวัน
       
       “แย้เจอไอ้นี่หล่นอยู่หลังไร่ มันเป็นของมาลัย”
       ตะวันรับดอกไม้มามองสีหน้าเอาจริง
       
       ช่วงเย็น ขณะที่มาลัยกับมาลีกำลังจะปิดร้าน ตะวันเดินมา มาลัยกับมาลีหันไปเห็น มาลัยดีใจมากรีบเข้ามากอดตะวัน
       “พี่ตะวัน มาหาเค้าแบบนี้ คิดถึงเค้าใช่ป่ะ”
       “ใช่ คิดถึงมากด้วย” ตะวันบอก
       มาลัยหันไปมองมาลีสีหน้าดีใจมาก ตะวันผละจากมาลัย หยิบบางอย่างจากกระเป๋ากางเกงด้านหลัง แล้วยื่นไปตรงหน้ามาลัย ของในมือคือ “ดอกไม้ติดผม” มาลัยชะงัก
       “ดอกไม้ของฉัน พี่ตะวันเก็บได้ที่ไหนจ๊ะ”
       “แย้เป็นคนเก็บได้ ที่หลังไร่”
       
       มาลีกับมาลัยผงะ หน้าซีด สองแม่ลูกหันขวับมามองหน้ากัน มาลัยถอยไปยืนข้างมาลีแล้วพูดเสียงเบา
       “ไอ้แย้ ไอ้มารผจญ มันจะทำฉันกับแม่ซวยมั๊ยเนี่ย”
       “เลิกด่าแย้ได้แล้ว” ตะวันบอกเสียงนิ่ง
       มาลัยกับมาลีหันขวับไปมองตะวัน
       “พี่ตะวันได้ยินด้วยเหรอจ๊ะ”
       ตะวันไม่ตอบ ขยับมาตรงหน้ามาลัยหน้านิ่งแล้วพูดเสียงเข้ม
       “สารภาพมาซะ ว่าเธอเป็นคนเผาชุดของคุณพีชใช่มั๊ย”
       มาลัยทำหน้าตาย
       “พี่ตะวันพูดอะไร ฉัน ฉันไม่รู้ ไม่เข้าใจ”
       “ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันจ๊ะ”
       ตะวันบอกน้ำเสียงจริงจัง
       “โกหกได้หนึ่งครั้ง ก็ต้องมีครั้งที่สอง ครั้งที่สาม และครั้งต่อไปตามมา พี่ไม่อยากนั่งเดาว่าเรื่องไหนมาลัยพูดจริงหรือพูดไม่จริง เพราะฉะนั้นหลังจากวันนี้ อย่ามาเจอพี่อีก ให้คิดว่าเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน” มาลัยหน้าตาตื่น “จำไว้ว่าพี่เกลียดคนโกหก”
       มาลัยหน้าเสีย มาลีหน้าแย่ ตะวันหันหลังเดินออกไป มาลัยหันไปทางมาลี ลนลานไปหมด
       “ทำไงดีแม่ ฉันขาดพี่ตะวันไม่ได้นะ”
       “ข้าไม่รู้เว๊ย”
       มาลัยคิดๆ แล้วก็ตัดสินใจวิ่งตามตะวัน
       “พี่ตะวัน พี่ตะวันอย่าเพิ่งไป”
       ตะวันหยุดเดิน หันมามองมาลัย
       
       โรสรินมองมาลัยด้วยความอึ้งมาก ตะวันยืนอยู่ด้วย
       “ฉันเผาชุด เพราะไม่อยากให้แกได้ถ่ายแบบ”
       โรสรินนิ่ง. จนตะวันแปลกใจ”
       “โรสริน เป็นอะไร”
       ตะวันถามอย่างเป็นห่วง โรสรินของขึ้น
       “มันจี๊ดดด” โรสรินพุ่งบีบคอมาลัย เพราะโกรธมาก มาลัยหายใจไม่ออก หน้าแดงสุดๆ “อ๊ายย”
       ตะวันเห็นท่าไม่ดี พยายามดึงโรสรินออกไป
       “พอได้แล้ว เดี๋ยวมาลัยตาย”
       “ก็มันจี๊ดส์”
       “ถ้าเค้าตาย ติดคุกหัวโตนะคุณ”
       
       โรสรินชะงัก นึกได้ รีบปล่อยมือจากมาลัย มาลัยรีบวิ่งหนีออกไปด้วยความกลัว ตะวันมองหน้าโรสรินที่หน้าแดงก่ำก็หัวเราะออกมา โรสรินหันไป
       “หัวเราะอะไร คนกำลังโมโห”
       “ผมไม่ได้ตั้งใจจะหัวเราะ แต่เพราะคุณทำให้ผมเข้าใจคำพูดที่ว่าโกรธจนควันออกหูมันเป็นยังไง หน้าคุณแดงมาก” โรสรินชะงัก
       “จริงเหรอ” ตะวันพยักหน้า โรสรินจับหน้าตัวเอง “หน้าร้อนเลยอ่ะ”
       ตะวันอมยิ้ม
       “กลับบ้าน เอาน้ำเย็นลูบหน้า จะได้รู้สึกดีขึ้น”
       โรสรินพยักหน้า มองตะวันครุ่นคิด
       “ขอโทษที่เข้าใจนายผิด” ตะวันผงะ “แล้วก็ขอบคุณ สำหรับสิ่งที่นายทำ”
       ตะวันนิ่วหน้า
       “เรื่องอะไร”
       “เรื่องชุดไง” ตะวันนิ่ง “มันสวยมาก”
       “เป็นเพราะทุกคนช่วยกันทำ ไม่ใช่ผมคนเดียว”
       โรสรินยิ้มๆ แล้วก็เหลือบเห็นนิ้วมือตะวัน
       “ทำไมนิ้วแดงแบบนี้”
       
       ตะวันยกมือขึ้นมามอง โรสรินจับมือ
       “โอ๊ย” ตะวันเจ็บร้องออกมา
       “โดนอะไร”
       “เปล่า”
       โรสรินจับมือตะวันมาดู แล้วก็ฉุกคิดได้เอง
       “นายโดนเข็มทิ่มใช่มั๊ย” ตะวันนิ่ง เป็นการยอมรับ โรสรินซึ้งมาก “แล้วทำไมนายต้องทำขนาดนี้”
       “จำได้มั๊ยที่คุณบอกว่าผมเป็นคนที่ไม่เคยมีความฝัน ไม่ใช่หรอกนะ จริงๆ แล้วผมมีความฝัน ฝันอยากเห็นคุณมีความสุข และถ้าคุณมีความสุข คุณก็จะไม่อยากไปจากที่นี่”
       โรสรินอึ้ง เพราะตะวันพูดกลายๆ ว่าไม่อยากให้เธอไป ตะวันยิ้มให้โรสรินเป็นยิ้มที่อบอุ่นจนโรสรินรู้สึกเขินนิดๆ
       “ฉัน ฉันไม่รู้จะพูดอะไรเลยอ่ะ”
       “ก็ไม่ต้องพูดอะไร แค่เห็นคุณยิ้มได้อีกครั้ง ผมก็ดีใจแล้ว”
       ตะวันยิ้มกริ่ม แล้วทันใดนั้นเสียงท้องโรสรินดังออกมา ตะวันผงะ โรสรินอึ้ง เอามือจับท้อง ด้วยความอาย
       “คือ...” โรสรินยิ้มแหย “ฉันยังไม่ได้กินไรทั้งวันเลย”
       
       ตะวันหัวเราะ ทำให้โรสรินหัวเราะออกมา ทั้งคู่รู้สึกดีดีต่อกัน

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 9 (ต่อ)
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 8
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 7
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 6
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 5
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 20 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 20 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมากเลยดูทุกตอน
ปรณี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กันแสดงเป็นพระเอกก็น่าร้อคอ่ะ
numnuge
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ฟินอ่าไม่ไหวแล้วอ่า
nutty2504@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก ชองพระเอกนางเอกมาก หวานได้ใจเลย 5555
สาวเหนือ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณคร้าบบบ บ
มาหอมตูดทีดิคนอัพ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014