หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เจ้าสาวสลาตัน

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 17 กุมภาพันธ์ 2557 09:23 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15
       เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15
       
       นายทะเบียนเอาใบทะเบียนสมรสมาวางตรงหน้าประชากับแววนิล ประชาหยิบปากกา แล้วพยักหน้าให้อึ่ง อึ่งหยิบปากกาใส่มือแววนิล อึ่งจับมือแววนิลจ่อปากกาตรงช่องเซ็นชื่อ
       “เขียนชื่อคุณนิลลงไปสิคะ”
       อึ่งกระซิบบอก เก่งกาจตั้งท่าเตรียมถ่ายรูป ประชาลุ้น แววนิลเบลอๆ ทำตามขยับมือจะเซ็นชื่อ
       “อย่าเซ็นนะนิล”
       แววนิลชะงักหันไปมอง ฉลามโดนผลักเซถลาไปบนพื้น แขกพากันตกใจลุกยืน ชานนท์กับจรรยาเดินเข้ามา
       ประชาเห็นชานนท์ลุกพรวดไม่คาดฝัน แขกทุกคนตกตะลึง จรรยาเดินไปยืนคุมฉลาม ชานนท์รีบเดินไปหาแววนิล แววนิลลุกยืนแต่โงนเงนหมดสติ ประชาแย่งดึงแววนิลไปประคองไว้ก่อน
       “นิล! นายทำอะไรกับน้องสาวฉัน”
       ชานนท์ตวาดถามประชา ประชาแกล้งดีใจพูดจาดี
       “คุณนิลไม่สบายครับ”
       “ส่งนิลมานี่”
       “คุณนนท์ใจเย็นก่อนนะครับ ผมส่งคนไปตามหาคุณจนทั่ว ผมดีใจจริงที่คุณยังไม่ตาย คุณไปอยู่ซะที่ไหน ทำไมไม่ติดต่อกลับมาหาผม”
       “ตามหาฉัน หรือตามฆ่าฉันกันแน่” ชานนท์รีบหันไปทางเก่งกาจ “ถ้าอยากให้หนังสือพิมพ์คุณขายดีถ่ายรูปผมไว้ แล้วเขียนข่าวไปเลยว่าผมนายชานนท์ถูกไล่ยิงจนตกทะเล โชคดีที่รอดตายมาได้ ส่วนไอ้ฆาตกรที่คิดฆ่าผมก็คือ ผู้ชายคนนี้ โดยมีแม่บ้านของผมร่วมมือด้วย”
       ชานนท์ชี้ไปที่ประชา ประชาตีหน้าซื่อ
       “คุณชานนท์คุณกำลังเข้าใจผมผิด ผมรักและเคารพคุณมาตลอดไม่มีทางกล้าทำเรื่องเลวๆ แบบนั้น คนที่วางแผนใส่ร้ายผมและคิดฆ่าคุณชานนท์คือคุณนมมณฑาคนเดียว”
       “อย่าไปเชื่อมันค่ะ มันจับคุณมณฑาไว้ แล้วมันก็ใช้ไอ้หมอนี่” จรรยาชี้ที่ฉลาม “ไปฆ่าคุณชานนท์ ฉันอยู่ในเหตุการณ์ฉันเป็นพยานได้”
       “แกโกหก แกโดนผอ.ไล่ออก ก็เลยแค้นใจ คิดหาเรื่องใส่ร้ายผอ. คำพูดมันเชื่อถือไม่ได้” อึ่งหันไปพูดกับทุกคน
       ทุกคนฮือฮา เก่งกาจรีบช่วยสนับสนุน
       “ผมจำคุณได้แล้ว ผมเป็นคนทำข่าวคุณเอง คุณเคยทำให้ลูกค้าของสปาเกือบตาย เป็นไปได้ที่คุณจะแค้นคุณประชา”
       จรรยาโมโหเกิดความกดดัน
       “คุณรับเงินจากมันล่ะสิ ถึงได้คอยเขียนข่าวเชียร์มันตลอด”
       เก่งกาจดูมีพิรุธรีบร้อนรนแก้ตัว
       “พูดๆ ดีนะครับ ผมฟ้องคุณฐานหมิ่นประมาทได้ ถ้าผู้ชายคนนี้ได้รับคำสั่งจากคุณประชาจริง ผมต้องลงข่าวตามความเป็นจริงอยู่แล้ว” เก่งกาจเดินไปหาฉลาม “คุณได้รับคำสั่งจากคุณประชาให้ไปฆ่าคุณชานนท์จริงหรือเปล่าครับ”
       ฉลามมองประชาแล้วมองชานนท์
       
       ที่โกดังร้าง เม่นอาการแย่มากนอนตัวสั่นเทา แป้นยังถูกมัดมืออยู่ขยับเข้าหา
       “ไอ้เม่น อดทนไว้ แกๆ อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะ” เม่นเริ่มชักกระตุก แล้วนิ่งไป “ไอ้เม่นๆ”
       ประตูถูกผลักเข้ามา แป้นรีบเงยหน้ามอง โย่งวิ่งเข้ามา
       “ไอ้เม่น”
       “เม่นมันตายแล้ว ฮือๆ”
       โย่งรีบประคองเม่นเขย่าตัว
       “ไอ้เม่น แกทำไมไม่รอฉันวะ ฮือๆ คุณนมล่ะ คุณนมอยู่ไหน”
       
       “คุณนมไม่อยู่แล้ว” โย่งตกใจ

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15
       ฉลามอึกอักคล้ายจะสารภาพ
       “พูดความจริงมาเลยคุณ ไม่ต้องกลัวใคร”
       “ไม่จริงครับ คนที่ว่าจ้างผมคือ คุณมณฑา”
       “เห็นมั้ยครับ ผมไม่เคยคิดร้ายกับคุณชานนท์เลย คุณมณฑาโยนความผิดให้ผมแล้วยังคิดทำร้ายคุณแววนิล ผมจะแจ้งตำรวจ แต่คุณนิลรักและเคารพคุณนมมากไม่ยอมให้ผมแจ้งความ”
       ชานนท์รู้ว่ามณฑาโดนจับอยู่
       “แล้วคุณนมอยู่ไหน นายพูดอยู่ข้างเดียวก็เท่ากับใส่ร้ายเขาเหมือนกัน เรียกเขาออกมาสิ ฉันอยากคุยกับเขา”
       “ใช่ ถ้าคุณไม่ได้ขังคุณมณฑาไว้ก็ต้องบอกได้ว่าเขาอยู่ไหนเราจะได้จับเขาส่งตำรวจ”
       “ฉันอยู่นี่”
       มณฑาเดินเข้ามามีลูกน้องของฉลามประกบพามา ประชาอมยิ้มมีเลศนัย
       “คุณมณฑาบอกทุกคนไปเลยค่ะว่า” จรรยาชี้ประชา “มันทำชั่วอะไรไว้บ้าง”
       มณฑามองไปที่ประชา นึกถึงคำขู่ของประชา
       ในห้องทำงานชานนท์ มณฑาผมยุ่งดูโทรมๆ ยังโดนมัดมือ ฉลามยืนคุมมณฑาไว้
       “ฉันขอร้องจะทำอะไรฉันก็ได้ปล่อยคุณหนูกับไอ้เม่นไปเถอะ”
       ประชาจับบ่ามณฑา
       “ถ้าคุณนมยอมรับว่าเป็นคนฆ่าคุณชานนท์เพื่อหวังฮุบสมบัติในงานแต่งงานของผม ผมจะปล่อยคุณนิลกับไอ้เม่นไปแต่ถ้าไม่ ผมจะฆ่าลูกชายคุณนมก่อน แล้วค่อยทำให้ลูกสาวสุดรักของคุณนมตายด้วยโรคไตกำเริบ”
       “ทำไมจะต้องเป็นงานแต่งแกด้วย”
       “มันก็แค่แผนสองกันพลาด เผื่อไอ้ชานนท์มันรอดชีวิตโผล่มาในงาน แต่ถ้ามันตายคุณนมก็ไม่ต้องทำอะไร ผมจะปล่อยพวกคุณนมไปทั้งหมดหลังจากคุณนิลจดทะเบียนสมรสกับผมเรียบร้อย”
       ปัจจุบัน มณฑามองไปที่แววนิลในอ้อมแขนประชา ห่วงแววนิลกับเม่น
       “เรื่องชั่วๆ ทั้งหมด นายประชา ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ ฉันเป็นคนวางแผนเองทั้งหมด เพราะต้องการสมบัติของคุณผู้ชายกับคุณหนูแววนิล”
       ประชายิ้มพอใจที่เป็นไปตามแผน
       “คุณมณฑาไปช่วยมันทำไม”
       จรรยาถามอย่างแปลกใจ ชานนท์มองประชา
       “นายมันเจ้าเล่ห์ วางแผนทุกอย่างไว้หมดแล้ว”
       “ผู้ร้ายตัวจริงก็ยอมรับกับปากเอง คุณประชาก็น่าจะพ้นข้อสงสัยแล้วนี่ครับ ถ้าคุณชานนท์ไม่มีหลักฐานอื่น ก็น่าจะจบ”
       “ถ้าคุณชานนท์ยังไม่เชื่อใจผม ผมยินดีคืนสปาให้ เพราะผมก็ดูแลสปาเพื่อรอคุณนนท์กลับมาตลอด”
       เขมิกาเดินปรบมือเข้ามา
       “ขอยกย่องว่าบทบาทการแสดงสุดยอด ถ้าไปเล่นหนังเล่นละครคงได้เกิดชัวร์ แต่น่าเสียดายที่ฟ้าส่งฉันลงมาฆ่าซุปตาอย่างนาย”
       ทุกคนตกตะลึง จรรยาดีใจสุดๆ
       “ขวัญตา”
       ชานนท์คาดไม่ถึง ประชาจ้องเขมิกาด้วยความเคียดแค้นที่โดนเขมิกาหลอกว่าเป็นขวัญตา ชานนท์รีบเดินไปหาเขมิกา
       “เธอมาที่นี่ทำไม วันนี้มันวันแต่งงานของเธอไม่ใช่หรือ”
       “ฉันพาคนๆ หนึ่งมาหาคุณ” เขมิกาหันไปทางเข้า “นายยม” ยมเดินเข้ามา ประชากับฉลามตกใจ “พูดไปนายยม พูดทั้งหมดที่นายเห็น”
       ยมมองไปที่ประชา
       “วันเกิดเหตุผมเป็นคนขับรถพาคุณผู้ชายไปที่รีสอร์ท แล้วผมก็เห็นกับตาว่า...” ยมชี้ประชา “คุณประชาถือปืนไล่ยิงคุณชานนท์ กับคุณผู้หญิง ไม่เท่านั้นนะครับ เขายังส่งไอ้มือปืนคนนี้” ยมชี้ไปที่ฉลาม “ไปตามฆ่าปิดปากผมที่บ้านเกิด มันคือฆาตกรตัวจริง”
       ประชารู้ว่าหมดทางสู้แล้ว ชักปืนออกมาจ่อที่แววนิลที่ยังเป็นลมอยู่
       “อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นนังนี่ตายก่อนเป็นคนแรก”
       “อย่ายิงนะ/คุณหนู”
       ชานนท์กับมณฑาบอกออกมาพร้อมกัน อึ่งตกใจทำอะไรไม่ถูกถอยห่างจากประชา
       “นายต้องการอะไรฉันจะให้ ปล่อยน้องสาวฉันมา”
       ประชาค่อยๆ ถอยหลังเพื่อไปทางประตูอีกช่อง เยาว์โผล่มาด้านหลังประชา ฟาดแจกันใส่หลังประชาจนแตก ประชาเจ็บปล่อยมือจากแววนิล เยาว์รีบดึงแววนิลมา เขมิกากับชานนท์อาศัยจังหวะนี้พุ่งเข้าหาประชา ประชายิงใส่ ชานนท์กระโจนดึงเขมิกาหลบลูกปืนทันล้มไปด้านข้างทั้งคู่
       ประชายิงปืนสาดไปมั่วๆ ใส่ทุกคน แขกเหรื่อร้องกรี๊ดหลบกระสุนกันชุลมุน บางส่วนวิ่งหนีออกจากห้อง
       ประชารีบวิ่งไปที่ประตูเพื่อหนี
       “เจ้านาย ช่วยผมด้วย”
       
       ฉลามตะโกนแต่ ประชาไม่สนฉลาม วิ่งหนีออกจากห้องไปเลย เขมิกากับชานนท์ไล่ตาม

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15
       ประชาวิ่งหนีมาถึงมุมทางเลี้ยว เขมิกาโผล่มาดักหน้า ประชาจะยิง เขมิกาเตะใส่มือ ปืนหลุด ประชาหันกลับจะวิ่งหนีไปอีกทาง ชานนท์วิ่งมาขวางไว้ ประชาชกชานนท์ ชานนท์หลบได้เตะใส่ประชาเซไปกระแทกผนัง
       “นายหมดทางสู้แล้ว ยอมแพ้เถอะ”
       เขมิกาเดินเข้าหา
       “ใช่ ก้มหน้าก้มตารับกรรมที่ทำไว้จะดีกว่า”
       ประชาจ้องเขมิกาอย่างแค้นจัด
       “แก แกไม่ใช่ขวัญตา” ประชาโผเข้าบีบคอเขมิกา “ขวัญตาอยู่ไหน แกเอาขวัญตาไปไว้ที่ไหน”
       ชานนท์เข้าช่วยเขมิกาทุบหลังประชา ประชาตัวงอ ชานนท์จะจับแขนประชา ประชาหมุนตัวซัดใส่หน้าชานนท์
       แม่บ้านเข็นรถใส่พวกผ้าปูเตียงมา ประชาวิ่งไปผลักแม่บ้านแล้วดันรถพุ่งใส่ชานนท์กับเขมิกา ประชาวิ่งหนีเข้าลิฟต์ เขมิกากับชานนท์จะตามเข้าไป ประชารีบกดปิดลิฟต์ ชานนท์ชี้ไปทางบันได
       “ทางนี้”
       ชานนท์กับเขมิกาวิ่งลงบันได
       
       พนักงานโรงแรมถือแจกันดอกไม้สดยืนรอลิฟต์ ประตูลิฟต์เปิด จังหวะเดียวกับที่ชานนท์กับเขมิกาวิ่งลงบันไดมาแล้วพุ่งตรงมาที่ลิฟต์ ประชาเห็นชานนท์กับเขมิกาจึงรีบแย่งแจกันมาแล้วจับพนักงานเป็นตัวประกัน พนักงานร้องกรี๊ด ชานนท์กับเขมิกาชะงัก ประชาฟาดแจกันกับขอบประตูลิฟต์ให้แตกเป็นปากฉลาม จี้ที่คอพนักงาน
       “ไม่อยากเห็นนังนี่ตาย ถอยออกไปห่างๆ”
       ชานนท์กับเขมิกาถอยออก ประชาลากตัวประกันถอยหลังไปเรื่อยๆ เพื่อไปที่ทางออก พวกแขกโรงแรมพากันวิ่งหลบ รปภ.เพิ่งวิ่งมาถึงประชาตวาด
       “บอกว่าอย่าเข้ามา”
       เขมิการีบบอกรปภ.
       “ใจเย็น ปล่อยเขาไป”
       ประชาลากตัวประกันถอยหลังหนีไปถึงประตูทางออก แท็กซี่วิ่งมาส่งลูกค้าโรงแรม ประชาผลักพนักงานโรงแรมใส่เขมิกากับชานนท์ที่วิ่งตามมาถึง พนักงานถลาไปหาชานนท์รับตัวไว้ พนักงานหญิงเป็นลมชานนท์เลยต้องประคอง เขมิกาพุ่งไปหาประชา ประชาผลักลูกค้าโรงแรมที่ลงจากรถแท็กซี่ใส่เขมิกาแล้วรีบขึ้นไปนั่งด้านข้างคนขับ ใช้แจกันปากฉลามจี้ที่คอคนขับ
       “ขับไป เร็ว”
       ประชาจะจิ้มคอแท็กซี่ แท็กซี่รีบขับออกไปอย่างเร็ว เขมิกาวิ่งตามแท็กซี่ แต่ไม่ทันแท็กซี่วิ่งออกถนนไป ชานนท์ส่งตัวพนักงานที่เป็นลมให้รปภ. วิ่งมาสมทบกับเขมิกา
       “ฉันโทรแจ้งตำรวจแล้วนะ”
       “คุณรีบไปดูน้องสาวเถอะ ฉันจะรอให้ข้อมูลกับตำรวจเอง”
       ชานนท์พยักหน้า
       
       เช้าวันใหม่ที่บ้านชานนท์ แววนิลหลับที่เตียงยังไม่ฟื้นมณฑานั่งกุมมือซบหน้าข้างเตียงมองอย่างห่วงใย แป้นเดินเข้ามา มณฑารีบถาม
       “เม่นมันเป็นยังไงบ้าง หมอว่ายังไง”
       แป้นยังไม่ชอบมณฑา เสียงแข็งใส่
       “พ้นขีดอันตรายแล้ว แต่หมอยังไม่ให้กลับบ้าน ดีนะที่คุณผู้ชายให้โย่งมาช่วยพาส่งโรงพยาบาลได้ทันเวลา มันเกือบตายเพราะแม่บังเกิดเกล้าที่รังเกียจมันแท้ๆ” มณฑาสลด แป้นมองหมั่นไส้ “คุณผู้ชายสั่งมาว่า ให้คุณนมรีบไปเก็บเสื้อผ้าเดี๋ยวนี้เลย”
       มณฑาตกใจ
       “คุณผู้ชายจะไล่ฉันออกจากบ้านหรือ”
       “เปล่า แต่จะพาคุณนมไปมอบตัวกับตำรวจ”
       แป้นลอยหน้าบอก มณฑาตื่นตระหนกไม่อยากจากแววนิลไป รีบวิ่งออกจากห้อง
       
       ชานนท์ยืนคุยกับโย่งอยู่หน้าห้องทำงาน
       “ฉันต้องสะสางเรื่องวุ่นๆ อีกหลายอย่าง คงไม่ค่อยมีเวลาไปดูแลเม่นได้ทุกวัน ฝากนายช่วยเป็นธุระเรื่องเม่นด้วยนะ”
       “คุณผู้ชายห่วงตัวเองบ้างเถอะครับ ไอ้โย่งเห็นคุณผู้ชายแล้วมันปวดหัวใจจริงๆ” โย่งจับหน้าชานนท์ทั้งสองมือ “ดูสิดู หน้าตาซูบผอมลงไปตั้งหลายนิ้ว คุณผู้ชายของไอ้โย่งคงตกระกำลำบากน่าดูแต่ไอ้โย่งมันกลับช่วยคุณผู้ชายไม่ได้เลย” โย่งร้องไห้ ชานนท์เหล่ตามองมือโย่ง
       “นายคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงหรือไง ทำเป็นออดอ้อนรำพึงรำพันจนน่าเตะ เอามือออกไป”
       โย่งรีบดึงมือออก
       “คุณผู้ชายอ่ะ เป็นอย่างนี้ทุกที ไม่เคยเข้าใจความห่วงใยของไอ้โย่งเลย” ชานนท์ตบบ่าโย่ง
       “นายก็ผอมไปนะ หน้าซีดตัวแห้งยิ่งกว่าฉันอีกกินให้มันมากๆ หน่อยสิ”
       ชานนท์เดินออกไป โย่งยิ้มดีใจที่ชานนท์ห่วงเหมือนกัน มณฑาวิ่งมาขวางหน้าชานนท์
       “คุณผู้ชายคะ อย่าส่งนมให้ตำรวจนะคะ นมไม่ได้ร่วมมือกับไอ้สารเลวนั่นฆ่าคุณผู้ชายเลย นมไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันหลอกใช้นมเพื่อพาคุณผู้ชายไปฆ่าที่รีสอร์ท นมสาบานได้”
       โย่งโกรธเดินเข้ามา
       “แล้วทำไมคุณนมไม่บอกตำรวจแต่แรกว่ามันยิงคุณผู้ชาย แต่ไปช่วยมันโกหกว่าคุณผู้หญิงเป็นคนยิง แบบนี้เขาเรียกว่าสมรู้ร่วมคิด อย่าไปให้อภัยนะครับ พาส่งตำรวจเลย”
       มณฑารีบจับมือชานนท์
       “ประชามันขู่จะลากนมเข้าคุกไปกับมัน นมไม่อยากติดคุก นมห่วงคุณหนู อย่าส่งนมให้ตำรวจเลยนะคะ ขอให้นมได้ชดใช้ความผิดอยู่ดูแลคุณหนูไปจนตายเถอะค่ะ”
       ชานนท์ค่อยดึงๆ มือออก
       “คุณนมคิดว่ามีความสามารถดูแลน้องผมได้จริงหรือ ที่นิลมีสภาพแบบนี้มันเพราะความห่วงใยผิดๆ ของคุณนมทั้งนั้นโย่ง พาคุณนมไปขึ้นรถ”
       ชานนท์เดินนำ โย่งจับมณฑาเดินตาม มณฑาร้องไห้อ้อนวอน
       
       “คุณผู้ชายๆ”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15
       ชานนท์ยืนรอที่รถ โย่งดึงมณฑาออกมา มณฑายั้งตัวไม่ยอมไปที่รถ
        
       “ฉันไม่ไป ฉันจะไม่ยอมติดคุกปล่อยฉันนะไอ้โย่ง แกกล้าดียังไงมาถูกเนื้อต้องตัวฉัน ปล่อย” มณฑากัดมือโย่ง วิ่งมาหาชานนท์ “ถ้าคุณผู้ชายจะส่งนมให้ตำรวจคุณผู้ชายจะต้องเสียใจ”
       “ผมเสียใจในสิ่งที่คุณนมทำมาตลอดอยู่แล้วครับ”
       “แต่ครั้งนี้คุณผู้ชายจะต้องเสียใจที่สุดในชีวิต ถ้าใครต่อใครรู้ว่าคุณท่านกับภรรยาผู้สูงศักดิ์ได้สร้างตราบาปอะไรไว้กับนังขี้ข้าคนนี้ อยากให้โลกรู้ก็พานมไปเลยสิคะ”
       มณฑาท้าทายยื่นสองมือให้ชานนท์จับ ชานนท์แปลกใจอยากรู้
       “ตามผมไปที่ห้องทำงาน”
       ชานนท์เดินนำ มณฑามองโย่งแบบหยิ่งในศักดิ์ศรีแล้วเดินตามชานนท์ไป โย่งบ่นเพราะห่วงชานนท์
       “เดี๋ยวได้ใจอ่อนอีก อ่อนตลอด เบื่อจริงๆ คนหล่อใจดีเนี่ย”
       
       ชานนท์มีสีหน้าเจ็บปวดกับความจริงที่รู้จากมณฑา
       “ผมไม่เชื่อ พ่อแม่ผมไม่มีทางทำแบบนั้น คุณนมกุเรื่องขึ้นเองเพื่อขู่ผม”
       “หลังกรอบรูปของคุณท่าน มีจดหมายที่คุณท่านขออโหสิกรรมกับนมไว้ก่อนท่านเสีย ถ้าคุณผู้ชายได้อ่านก็จะรู้ความจริงทั้งหมดเอง”
       ยมขับรถเข้ามาจอดหน้าตึก เขมิกาลงจากรถบอกยม
       “ขอบใจมากนะนายยม ตำรวจคงจะต้องเรียกนายยมไปสอบสวนเพิ่มเติมในฐานะพยานอีก”
       “น่าเสียดายนะครับที่ตำรวจตามจับมันไม่ได้”
       โย่งที่ยืนกระวนกระวายอยู่รีบวิ่งมาหาเขมิกา
       “เร็วเถอะครับคุณผู้หญิง คุณนมจะร่ายมนต์ดำใส่คุณผู้ชายอีกแล้ว พูดจาเหมือนข่มขู่คุณผู้ชายยังไงก็ไม่รู้”
       “คุณผู้ชายอยู่ไหน” เขมิการีบถาม
       “ห้องทำงานครับ”
       เขมิการีบไปทันที
       
       เขมิการีบร้อนเดินมาหน้าห้องทำงานชานนท์ เปิดประตูเข้าไปเจอแต่มณฑานั่งก้มหน้าอยู่ที่โซฟา เขมิกาเข้าไปหา
       “คุณผู้ชายล่ะ”
       มณฑาเงยหน้ามองเขมิกา มณฑาตาแดงกล่ำ
       “ไม่ทราบค่ะ ดิฉันขอตัว”
       มณฑาไม่อยากให้เขมิกาเห็นว่าตัวเองร้องไห้จะรีบเดินหนี
       “เดี๋ยว” มณฑาหันหลังให้ “ถึงต่อให้คุณนนท์ใจอ่อน ฉันก็จะเอาคุณนมเข้าคุกให้ได้”
       มณฑาหันมา
       “คุณผู้หญิงเชื่อว่าฉันร่วมมือกับไอ้ประชาหรือคะ”
       “ถ้าคุณโลภมากคิดเอาของคนอื่นมาเป็นของตัวเองแบบไอ้ประชาฉันไม่กลัวเลย แต่ฉันกลัวไอ้ความรักบ้าบองี่เง่าของคุณมากกว่า มันเกือบทำให้คนที่คุณบอกว่ารักที่สุด ต้องหมดสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง”
       “ถ้าคุณผู้หญิงยังไม่เคยยอมตายแทนใครได้ ก็อย่าพูดดีกว่าค่ะชีวิตเจอมาหมดแล้วทุกอย่าง ฉันทำอะไรอยู่ ฉันรู้ดี”
       “จนถึงขนาดนี้แล้ว คุณนมก็ยังไม่รู้ตัวอยู่ดี ว่าสิ่งที่ทำมาตลอดมันคือการปกป้องคุณนิลหรือทำลายคุณนิลกันแน่”
       มณฑายังถือดีมองไม่เห็นความผิดตัวเอง เดินออกจากห้อง เขมิกานึกขึ้นได้ว่าต้องไปตามหาชานนท์
       
       เขมิกาเดินกดโทรศัพท์พร้อมกับบ่นไปด้วย
       “ในห้องนอนก็ไม่อยู่ โทรศัพท์ก็ไม่รับ ยัยนมมณโฑคุยอะไรกับนายชาเย็นกันนะ”
       เข็มเดินผ่านห้องพ่อแม่ชานนท์ เห็นประตูเปิดแง้มอยู่ เขมิกาเดินเข้าไปเห็นรูปพ่อชานนท์จากที่เคยวางอยู่บนหิ้งบูชา ถูกคว่ำหน้าลงมีฝาด้านหลังรูปวางอยู่ข้างๆ เขมิกามองเลยไป ชานนท์นั่งนิ่งอยู่บนเตียงพ่อแม่ ในมือกำจดหมายของพ่อแน่น เขมิกาเดินเข้าไปหา ชานนท์เงยหน้ามอง สายตาดูเจ็บปวดมากจนเขมิการู้สึกได้ เขมิกาถามเสียงอ่อนโยน
       “เกิดอะไรขึ้นหรือ ทำไมเข้ามาหมกตัวอยู่ในนี้ ฉันโทรหาก็ไม่ยอมรับสาย”
       ชานนท์ไม่ตอบแต่กอดเอวเขมิกา ซบหน้ากับหน้าท้องเขมิกาเหมือนต้องการการปลอบโยน เขมิกาได้ยินเสียงนนท์ร้องไห้ เขมิกาหยุดถาม ลูบผมชานนท์ปล่อยให้ชานนท์ร้องไห้เพื่อปลดปล่อยความเสียใจออกมา
       
       แววนิลลืมตายังมึนๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ภาพตอนประชาผลักแววนิลล้มไปที่เตียงก่อนปล้ำผุดขึ้นมาในหัว แววนิลจำได้ ลุกนั่งหวาดผวา
       “ไม่ ไม่จริง”
       ประตูเปิด มณฑาเดินเข้ามา ดีใจ
       “คุณหนู คุณหนูฟื้นแล้วหรือคะ”
       
       แววนิลมองมณฑาสายตาแข็งกร้าว เกลียดชัง

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 20 จบบริบูรณ์
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 19
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 18
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 17
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 51 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 47 คน
93 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
7 %
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนูชอบพี่ขวัญตาค่ะเเละหนูอยากรู้ว่าพี่ขวัญตาตายยัง
น้องนัท
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากให้มีแบบนี้ไปตลอด
sasikan@.com.
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014