หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เจ้าสาวสลาตัน

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
17 กุมภาพันธ์ 2557 09:23 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15
        เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15 (ต่อ)
       
       เขมิกาตกใจมากหลังจากรู้ความจริงจากชานนท์
       
       “คุณนมคือแม่ที่แท้จริงของคุณนิล! เป็นไปได้ยังไง คุณโยนมุกมาแบบนี้ ฉันไปไม่ถูกเลย คุณนมไปเป็นแม่คุณนิลได้ยังไง”
       ชานนท์มีสีหน้าดีขึ้นแล้ว
       “ฉันไม่อยากจะนึกถึงสิ่งที่พ่อกับแม่ฉันทำ”
       “งั้นคุณก็ไม่ต้องเล่าหรอก ฉันเข้าใจ เรื่องที่พ่อแม่เราทำให้เราต้องเจ็บปวด ฉันเองก็ไม่อยากนึกถึงเหมือนกัน”
       “แต่ฉันจะไม่ปิดบังเธอ เพราะครั้งหนึ่งเธอก็เคยเป็นคนในครอบครัวของฉัน” เขมิการู้สึกซาบซึ้ง ชานนท์มองไปทางอื่น “คุณนมเล่าว่าพ่อฉันเป็นคนเจ้าชู้ พ่อเข้าหาคุณนมได้คุณนมเป็นเมีย โดยที่คุณนมไม่เต็มใจ พอคุณนมท้อง แม่ฉันก็รู้เรื่องเข้า แม่ฉันช้ำใจจนแท้งลูก”
       “น้องของคุณหรือคะ” ชานนท์พยักหน้า
       “ตอนนั้นฉันเรียนอยู่ต่างประเทศเลยไม่รู้ว่าแม่เอานิลมาเลี้ยงเป็นลูกแทนน้องที่แท้งไป”
       “แล้วเม่นละฮะ”
       ชานนท์อึ้งไป ก้มหน้าเหมือนละอายใจแทนแม่ตัวเอง
       “แม่ฉันกลัวพ่อไปยุ่งกับคุณนมอีก เลยยกคุณนมให้คนสวนจนเกิดเม่นออกมา”
       เขมิกาอึ้ง เกิดความรู้สึกเห็นใจมณฑา
       
       ที่ห้องนอนแววนิล มณฑาจับมือแววนิล ลูบหน้าด้วยความรัก
       “ต่อไปนี้ นมจะไม่ให้ใครมาทำร้ายคุณหนูของนมได้อีก พ้นเคราะห์ พ้นโศกไปซะทีนะคะ”
       แววนิลจ้องมณฑาตาขวาง ผลักมณฑาเซไป
       “ออกไป ออกไปจากห้องนิล ไปให้พ้น แล้วอย่ามาให้นิลเห็นหน้าอีก”
       “คุณหนู”
       
       เขมิกายังอยู่กับชานนท์ที่ระเบียงบ้าน
       “น่าสงสารคุณนม ต้องตกเป็นเมียเจ้านายจนท้อง แม่คุณก็ใจร้ายแย่งลูกเขาไปแล้ว ยังยัดเยียดให้เขาเป็นเมียคนสวนอีก” เขมิการู้ตัวว่าพูดแรงไป “อุ๊ย ฉันขอโทษ ฉันไม่ควรตำหนิคนที่ตายไปแล้ว”
       “ฉันจะให้เขาอยู่ที่นี่ต่อไป เพื่อชดเชยสิ่งที่พ่อแม่ฉันทำกับเขา”
       เขมิกาจับมือชานนท์เป็นกำลังใจ
       “คุณทำถูกแล้ว ฉันเห็นด้วย”
       แป้นวิ่งเข้ามาร้องลั่น
       “คุณผู้ชายคะ บ้านจะแตกอีกแล้วค่ะ คุณนิลค่ะคุณนิล”
       ชานนท์กับเขมิกาหันขวับ ชานนท์รีบวิ่ง เขมิกาตาม
       
       แววนิลพยายามผลักมณฑาออกจากห้อง
       “ออกไปๆ”
       มณฑายื้อไม่ยอมไป
       “นมไม่ได้ร่วมมือกับไอ้ประชาทำร้ายคุณผู้ชายนะคะ”
       “ฉันไม่ฟังอะไรทั้งนั้น”
       “คุณหนูมีสติก่อนสิคะแล้วฟังนมอธิบายก่อน”
       “ไม่ๆ ไปๆ ไปให้พ้น”
       แววนิลออกแรงผลักมณฑาล้มไปกระแทกผนังห้อง แววนิลจะเข้าไปทำร้ายมณฑา ชานนท์วิ่งเข้ามาดึงแววนิลไว้
       “นิล! อย่า นิลจะทำร้ายคุณนมไม่ได้นะ” แววนิลคลุ้มคลั่ง
       “เพราะมัน เพราะมันร่วมมือกับไอ้ชาติชั่ว น้องถึงได้ตกนรกทั้งเป็น พี่นนท์ต้องไล่มันไป ลากมันเข้าคุกไปเลย”
       ชานนท์ยังไม่รู้เรื่องแววนิลโดนข่มขืน ชานนท์รวบสองแขนแววนิลให้สงบอารมณ์
       “นิลหายใจลึกๆ ค่อยๆ สงบสติอารมณ์แล้วฟังพี่ดีๆ”
       แววนิลยอมหยุดฟังชานนท์ ชานนท์มองไปทางมณฑา มณฑาร้องไห้ส่ายหน้าไม่ให้ชานนท์พูด
       “ไม่นะคะคุณผู้ชาย”
       ชานนท์ตัดสินใจหันมาหาแววนิล
       “เข้าไปกราบขอโทษแม่ของนิลซะ”
       แววนิลตัวแข็ง
       “แม่ พี่นนท์พูดอะไรคะ นิลงง นิลไม่เข้าใจ”
       ชานนท์มองไปทางมณฑา แววนิลมองตาม มณฑาไม่กล้าสู้หน้าแววนิลก้มหน้าร้องไห้
       “คุณนมเป็นแม่ที่แท้จริงของนิล เป็นภรรยาอีกคนของคุณพ่อเรา”
       แววนิลส่ายหน้าไม่ยอมเชื่อ
       
       “ไม่จริง พี่นนท์โกหก” แววชี้หน้ามณฑา “คนอาศัยในบ้านเราจะมาเป็นแม่นิลได้ยังไง นิลไม่เชื่อ นิลเป็นลูกคุณหญิง ลูกผู้ดีมีชาติตระกูล ไม่ใช่ลูกคนใช้ ไม่จริง”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15
        แววนิลสะบัดมือชานนท์ แล้ววิ่งหนีออกจากห้อง ชานนท์รีบตาม
        
       “นิล”
       มณฑาร้องไห้แทบขาดใจเสียใจที่แววนิลไม่ยอมรับเป็นแม่ เขมิกามองสงสาร เดินเข้าไปนั่งยองๆ ตรงหน้ามณฑา
       “ให้เวลาคุณนิลหน่อย มันยากที่เขาจะทำใจยอมรับได้ในทันทีแม่ของฉันทิ้งฉันไปตั้งแต่ยังแบเบาะ ถ้าวันนี้เขากลับมาแล้วบอกว่ารักฉัน ฉันก็คงไม่ยอมรับเขาง่ายๆ เหมือนกัน” เขมิกายื่นมือให้มณฑาจับเพื่อลุกยืน “ลุกขึ้นเถอะฮะ ฉันจะพากลับห้อง”
       มณฑามองมือเขมิกาเริ่มรู้สึกดีๆ กับเขมิกาเป็นครั้งแรก มณฑาวางมือบนมือเขมิกา เขมิกาบีบมือมณฑาแล้วช่วยประคองให้ลุกยืน
       
       แววนิลวิ่งมาเกาะราวระเบียง ขาดสติกำลังจะปีนเพื่อกระโดดลงไปฆ่าตัวตาย ชานนท์วิ่งเข้ามาจับไว้
       “อย่านิล”
       แววนิลดิ้นบ้าคลั่ง
       “ปล่อยน้อง น้องอยากตาย น้องไม่อยากจะอยู่แล้ว ปล่อย”
       ชานนท์โกรธจัดที่แววนิลเอาแต่ใจ ตบหน้าแววนิล
       “หยุดคลุ้มคลั่งเหมือนคนบ้าสักที หัดรู้จักเผชิญหน้ากับปัญหาบ้าง ไม่ใช่เอะอะก็จะฆ่าตัวตาย พี่หนีตายอยู่ข้างนอกต้องเจอบเรื่องร้ายกาจสารพัด แต่พี่ก็ไม่เคยยอมแพ้เพราะพี่ห่วงนิล พี่จะตายไม่ได้ แต่นิลกลับอยากตายไปต่อหน้าพี่ ไม่คิดถึงใจพี่ชายคนนี้บ้างเลย”
       แววนิลปล่อยโฮตะโกนออกมา
       “พี่นนท์ไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับน้อง”
       “รู้สิ พี่รู้ทุกอย่างจากจรรยา”
       “ไอ้ประชามันข่มขืนน้อง พี่นนท์รู้หรือคะ รู้หรือคะ”
       ชานนท์ตกตะลึง
       เขมิกาประคองมณฑามาได้ยินพอดี มณฑากับเขมิกาช็อก มณฑาส่ายหน้าพึมพำ
       “ไม่จริง ไม่จริง”
       “นิลว่าอะไรนะ” ชานนท์ถามย้ำ
       “ถ้าคุณนมไม่รู้เห็นเป็นใจกับไอ้ประชาตั้งแต่ต้น น้องก็คงไม่โดนแบบนี้ เพราะคุณนมคนเดียว น้องเกลียดคุณนมเกลียดพวกมัน เกลียดๆๆ”
       ชานนท์สงสารแววนิลจับใจดึงแววนิลไปกอด แววนิลร้องไห้สะอึกสะอื้น
       “พี่ขอโทษ พี่ขอโทษนิล พี่ไม่รู้เลยว่านิลต้องเจอกับเรื่องเลวร้ายขนาดนี้”
       ชานนท์ร้องไห้สงสารแววนิล
       
       เขมิกาเปิดประตูออกมาจากห้องมณฑา ปิดประตู มองกลับเข้าไปอีกครั้งแบบไม่สบายใจ แล้วเดินไป ภายในห้อง มณฑานั่งนิ่งครุ่นคิดเรื่องแววนิลโดนข่มขืน
       “ถ้าคุณนมไม่รู้เห็นเป็นใจกับไอ้ประชาตั้งแต่ต้น น้องก็คงไม่โดนแบบนี้ เพราะคุณนมคนเดียว”
       มณฑานึกถึงคำพูดเขมิกา
       “จนถึงขนาดนี้แล้ว คุณนมก็ยังไม่รู้ตัวอยู่ดี ว่าสิ่งที่ทำมาตลอดมันคือการปกป้องคุณนิลหรือทำลายคุณนิลกันแน่”
       มณฑารู้สึกผิด เจ็บปวดเหมือนโดนบีบหัวใจ กุมหน้าอกร้องไห้
       “นมผิดเอง นมเป็นคนทำร้ายคุณหนูเอง” มณฑาร้องไห้จะขาดใจ แล้วเงยหน้านึกถึงประชาขึ้นมา “ไอ้ประชา แกต้องตาย ฉันจะฆ่าแก”
       
       เขมิกาเดินเข้ามาในห้องอาหาร
       “คุณผู้หญิงขา”
       แป้นวิ่งไปประคองเอาใจพาเดินมาที่โต๊ะ
       “นั่งตรงนี้เลยครับคุณผู้หญิง”
       โย่งแย่งเอาใจ ดึงเก้าอี้ให้เขมิกานั่ง แป้นหมั่นไส้
       “ไหนบอกว่าเกลียดคุณผู้หญิงเข้าไส้ไง ตอนนี้มาทำเป็นเอาใจ”
       “คนเรามันก็เปลี่ยนกันได้ คุณผู้หญิงโคตรเท่อ่ะ ช่วยชีวิตคุณผู้ชายไว้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนเก่งสู้คุณผู้หญิงของข้าได้หรอกโว้ย”
       เขมิกายิ้มเจื่อนๆ เพราะไม่ใช่คุณผู้หญิง
       “แหวะ คุณผู้หญิงของข้า”
       “คือความจริงแล้วฉันไม่ใช่...”
       มือถือเขมิกาดังขัดจังหวะ เขมิกาดูหน้าจอเป็นชื่อโยธิน
       “เฮียโย”
       เขมิกาละอายใจไม่รู้จะแก้ตัวกับโยธินยังไง ส่วนอีกใจก็ไม่อยากกลับไปแต่งงาน เขมิกาเลยตัดสายทิ้ง ชานนท์เดินเข้ามา
       
       “ทำไมไม่รับสายล่ะ”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15
        ชานนท์มานั่งหัวโต๊ะ แป้นตักข้าว
       
       “เบอร์ใครก็ไม่รู้ ฉันไม่รู้จัก คุณนิลเป็นยังไงบ้าง”
       ชานนท์มองเขมิกาท่าทางมีพิรุธ
       “นอนหลับไปแล้ว”
       ชานนท์มองมือถือเขมิกา เขมิการีบเก็บ
       “ฉันมีเรื่องอยากรบกวน คือฉันยังมีธุระหลายอย่างต้องทำฉันขอค้างที่นี่อีกสักสองสามวันได้มั้ย”
       โย่งรีบพูดแซงแทนชานนท์
       “ได้เลยครับ แป้นแกรีบไปจัดห้องให้คุณผู้หญิงใหม่ไป”
       “ห้องไหนอีกล่ะ” แป้นงง
       “คุณผู้หญิงก็ต้องไปนอนห้องคุณผู้ชายสิวะ แต่เอ๊ะยังไงงงทำไมต้องขอพักค้างคืน บ้านนี้ก็บ้านคุณผู้หญิงอยู่แล้ว”
       ชานนท์มองหน้าเขมิกา เขมิกาอึกอัก
       “ฉันไม่ใช่คุณผู้หญิงของพวกแป้นกับโย่งหรอก เลิกเรียกฉันว่าคุณผู้หญิงได้แล้ว คุณก็ไม่ยอมบอกพวกเขาสักที” เขมิกาพูดกับชานนท์ โย่งกับแป้นมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
       
       เขมิกาถือโทรศัพท์เดินไปเดินมา ไม่รู้จะโทรหาโยธินดีหรือเปล่า ชานนท์เดินเข้ามาถึง จูงมือเขมิกาลากเดิน
       “ฉันจะพาเธอไปขอโทษคุณโยกับเถ้าแก่เอง ถ้าเขาจะลงโทษเธอ ฉันจะรับผิดแทนเอง”
       เขมิกาฉุดมือชานนท์ หยุดเดินตาม
       “ฉันจัดการเองได้หรอกน่า”
       ชานนท์หันมาพูดเป็นชุด
       “จะจัดการยังไง เจ้าสาวหนีมาแบบนี้ ทางโน้นคงวุ่นวายน่าดู ทำไมไม่คิดให้เยอะกว่านี้ ฉันรู้ว่าเธออยากช่วยฉันเพื่อชดเชยความผิดที่ผ่านมา เธอก็ได้ทำไปมากพอแล้ว ไม่ต้องทำเพื่อฉันอีกเข้าใจมั้ย”
       เขมิกาตอบสวนไปทันที
       “ก็ฉันไม่อยากแต่งงาน”
       ชานนท์อึ้งแปลกใจ
       “ทำไมไม่อยากแต่ง ก็ เธอ เธอรักกับคุณโยธินมานานแล้วไม่ใช่หรือ”
       เขมิกาอึกอักอยากบอกว่าไม่ได้รักโยธินแต่ไม่กล้าพูด
       “วันนี้ฉันเครียดมาทั้งวันกับเรื่องคุณนม คุณนิล แล้วก็เรื่องคุณ ฉันๆ เมื่อยปาก ขี้เกียจจะพูดเยอะแล้ว มันปวดกราม”
       เขมิกาชิ่งเดินหนีไปทันที
       “ยัยเข็มพิษ พูดจามั่วๆ อีกตามเคย”
       ชานนท์เซ็งที่ไม่ได้คำตอบ
       
       เช้าวันต่อมาที่สปา เยาว์กับอึ่งยืนต่อหน้าชานนท์ เยาว์กับอึ่งยกมือไหว้
       “น้าลาล่ะค่ะ คุณชานนท์รักษาตัวด้วยนะคะ”
       “ฉันบอกแล้วว่าไม่เอาเรื่อง น้าก็ช่วยน้องสาวฉันไว้ มันก็ชดเชยกันไปแล้ว น้าเยาว์อย่าคิดมากเลย”
       “จริงด้วยแม่ คุณนนท์เขาให้อภัยเราแล้ว เราก็อยู่ต่อเถอะ”
       “พูดมาได้ไม่อายปาก ถึงคุณชานนท์ให้อภัยแล้ว แต่ฉันก็ไม่กล้าอยู่สู้หน้าทุกคนหรอก”
       “วันนี้เป็นวันดีจะรีบไปไหนละฮะน้าเยาว์” เยาว์ อึ่ง ชานนท์หันไปมองทางประตู เขมิกาเดินเข้ามา “อีกไม่กี่วันลุงชิ้นจะได้รับการปล่อยตัวออกมา ข่าวดีแบบนี้ทุกคนน่าจะมีความสุขไม่ใช่หรือ อย่ามาทำบรรยากาศเสียน่ะน้า”
       “พี่ชิ้นพ้นผิดหรือคะ จริงหรือคะ” เยาว์ดีใจ
       “พ่อฉันพ้นผิดได้ยังไง” อึ่งถามเสียงสะบัด
       “ตอนที่ตำรวจไปค้นบ้านประชาเจอเศษวัตถุระเบิดเป็นแบบเดียวกับที่ฆ่าไอ้อู๋ตาย แล้วก็ยังเจอหลักฐานหลายอย่างที่อู๋โทรติดต่อกับประชาก่อนตาย”
       เยาว์ดีใจ อึ่งช็อกงงไม่อยากเชื่อ
       “ออกจากบ้านไปแต่เช้า ที่แท้ก็จุ้นจ้านอยู่ที่โรงพักนี่เอง”
       “ก็ฉันอยากไปตามเรื่องไอ้ประชา อยากให้ตำรวจจับมันให้ได้เร็วๆ ไม่งั้นฉันนอนไม่หลับหรอก น้าเยาว์ห้ามลาออกนะ”
       “น้าทำผิดกับทุกคน น้าละอายใจ”
       “ใครๆ ก็ทำผิดได้ทั้งนั้น ดูอย่างฉันสิก็ไม่ดีเด่นักหรอก ฉันก็โกหกทุกคน ความจริงฉันไม่ใช่ขวัญตา แต่ชื่อเข็ม เขมิกา” เยาว์ไม่เชื่อ
       “คุณขวัญอย่าพูดล้อเล่นสิคะ น้าหัวเราะไม่ออกหรอก”
       “ฉันพูดจริงๆ ฉันไม่ใช่ขวัญตา”
       เยาว์ตกใจมาก
       “ไม่ใช่คุณขวัญตา ตะแต่ทำไม หน้าตาถึงเหมือนกันนักละคะ”
       “เข็มเป็นน้องสาวฝาแฝดของขวัญตาครับ ผมก็มารู้เอาตอนที่หนีตายจากประชาคราวนั้น” ชานนท์บอก
       เยาว์กับอึ่งจ้องมองเขมิกาแบบไม่เชื่อสายตา
       
       “ฉันอยากจะขอโทษทุกคนแล้วก็มาบอกลาด้วย”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15
        ภายในศูนย์อาหารของสปา เยาว์จับมือเขมิกา
        
       “ในความรู้สึกของพวกเรา คุณขวัญ”
       “ไม่ใช่คุณขวัญ คุณเข็มต่างหากน้า” กุ้งแย้ง
       “เอ้อ มันติดปาก คุณเข็มยังเป็นเจ้านายที่น่ารักของเราเสมอนะคะ ยังไงเราก็อยากให้คุณกลับมาทำงานที่นี่เหมือนเดิม”
       “แล้วฉันจะกลับมาเยี่ยมทุกคนบ่อยๆ แล้วกัน”
       เยาว์พยักหน้าให้อึ่งมาขอโทษ อึ่งดูไม่ค่อยเต็มใจ แต่แกล้งขอโทษเพื่อจะได้อยู่ทำงานต่อ
       “ฉันขอโทษนะที่ผ่านมาฉันไม่ดีเอง”
       “ช่างเถอะ ฉันเองก็รู้ตัวว่ากวนประสาทไว้ไม่น้อย”
       กุ้งที่ซ่อนกุหลาบหนึ่งดอกไว้ข้างหลัง รีบยื่นให้เขมิกา
       “ถ้าฉันเคยปากไม่ดี ฉันขอโทษด้วยเหมือนกัน”
       เขมิกายิ้มรับดอกกุหลาบ คนอื่นๆ ที่ซ่อนกุหลาบไว้ด้านหลังตัวเองเดินมารุมให้กุหลาบเขมิกาคนละดอก
       เขมิการู้สึกซาบซึ้งคาดไม่ถึง
       “ขอบใจนะ ขอบใจทุกคน”
       ห่างออกไป ชานนท์ยืนมองรู้สึกใจหายที่เขมิกากำลังจะจากไปแล้ว
       
       เมื่อกลับมาบ้าน ชานนท์นั่งกลุ้ม โย่งเดินเข้ามา
       “คุณผู้หญิงรอคุณผู้ชายอยู่ที่รถแล้วครับ” ชานนท์นั่งนิ่งไม่อยากไปส่งเขมิกา “คุณผู้ชายไม่อยากให้คุณผู้หญิงไป ก็อ้อนวอนให้อยู่ที่นี่ต่อไปสิครับ โย่งไม่เห็นว่ามันจะยากตรงไหน” ชานนท์ดุใส่
       “เขาไม่ใช่คุณผู้หญิงแล้ว จะไปให้เขาอยู่ต่อได้ไง”
       โย่งลืมตัวนั่งข้างชานนท์ทำตีซี้เหมือนเพื่อน
       “คุณผู้ชายก็ทำเหมือนพวกเราเนียนๆ ไปว่าเป็นคุณผู้หญิง ถ้าไปขอร้องให้อยู่ต่อ คุณผู้หญิงใจอ่อนอยู่แล้ว”
       ชานนท์มองโย่งที่ทำตัวสนิทเกินเหตุ โย่งรู้ตัว “อุ๊ย! อินมากไปหน่อย”
       โย่งรีบลุกยืน
       “อย่าพูดเหลวไหลแบบเมื่อกี้อีกนะ คุณเข็มเขามีแฟนแล้ว เขาจะต้องกลับไปแต่งงานกับแฟนเขา”
       “ก็เพราะอย่างนี้นี่แหละ คุณผู้ชายถึงต้องรีบรั้งคุณผู้หญิงไว้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นถ้าคุณผู้หญิงแต่งงานไป คุณผู้ชายนั่นแหละจะต้องชีช้ำ เดี๋ยวจะหาว่าโย่งไม่เตือน” โย่งเสียงดัง ชานนท์เริ่มคิดตามโย่ง รีบลุกเดินออกไป
       
       เขมิกายืนรอชานนท์เพื่อไปส่ง ชานนท์เดินเข้ามามองเขมิกาท่าทางลังเล
       “ถ้าคุณไม่ว่าง ฉันนั่งแท็กซี่ไปเองก็ได้นะ”
       “ฉันบอกว่าจะไปส่งที่รถทัวร์ ก็ต้องไปสิ”
       เขมิกาพยักหน้าในใจก็ไม่อยากไปเหมือนกัน ชานนท์เดินนำไปก่อน เขมิกาเดินตาม จู่ๆ ชานนท์หันกลับมา
       “เดี๋ยวก่อน ฉันมีเรื่องอยากถาม”
       “อะไรหรือ”
       ชานนท์รวบรวมความกล้า
       “เมื่อวานนี้ที่เธอบอกฉันว่าไม่อยากแต่งงาน มันเพราะอะไรหรือ บอกเหตุผลได้มั้ย”
       “คุณจะอยากรู้ไปทำไม”
       “เพราะเหตุผลของเธออาจทำให้ฉันตัดสินใจบางอย่างได้”
       “ตัดสินใจเรื่องอะไรหรือ แล้วทำไมมันต้องเกี่ยวกับเหตุผลที่ฉันไม่อยากแต่งงานด้วย”
       “อย่าเพิ่งซักไซ้ได้มั้ย รีบบอกเหตุผลของเธอมาก็พอ”
       “เอ๊ะ คุณนี่ยังไง จะเอาแต่เผด็จการอยู่เรื่อย”
       ชานนท์จับบ่าเขมิกาสองข้าง
       “รีบบอกมา ทำไมเธอถึงไม่อยากแต่งงาน”
       “ก็ฉัน ฉันไม่ได้รั...”
       เขมิกาตัดสินใจจะบอกความจริงว่าไม่ได้โยธิน แต่เขมิกาก็ต้องชะงักเมื่อมองไปข้างหลังชานนท์ เห็นโยธินกับปรียาเดินเข้ามา เขมิกาไม่กล้าพูดความจริงให้โยธินได้ยิน รีบถอยห่างจากชานนท์ไม่ให้โยธินเห็นว่าชานนท์จับบ่าอยู่
       “ที่ไม่อยากแต่งงานเพราะฉันเกิดกลัวขึ้นมา ฉันไม่เคยมีแฟนพอจะต้องมีครอบครัวขึ้นมาจริงๆ ฉันก็สติแตก
       
       พอดีกับนายยมมาตามหาคุณ ฉันก็เลยถือโอกาสหนีมาที่นี่ซะเลย”

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 20 จบบริบูรณ์
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 19
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 18
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 17
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 51 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 47 คน
93 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
7 %
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนูชอบพี่ขวัญตาค่ะเเละหนูอยากรู้ว่าพี่ขวัญตาตายยัง
น้องนัท
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากให้มีแบบนี้ไปตลอด
sasikan@.com.
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014