หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 9

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 19 กุมภาพันธ์ 2557 08:20 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 9
       กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 9
       
       
       หน้าห้องตะวัน น้ำค้าง แย้ อึ่งยังพยายามตั้งใจฟัง
       
       “ไม่เห็นมีเสียงอะไรเลย?” น้ำค้างบอก
       ทันใดนั้นชาญเดินมา
       “สาระแนอะไรกันอยู่” ชาญถามเสียงเข้ม
       “ชู่ววว” สามคนบอกออกมาพร้อมกันพอเห็นชาญก็ตกใจ “เฮ่ย”
       “งานการมี ทำไมไม่ไปทำกันห๊า”
       น้ำค้าง แย้ อึ่ง รีบปิดปาก กลัวเสียงดัง
       “ปู่อย่าเสียงดังสิจ๊ะ พวกเรากำลังแอบฟังพี่ตะวันกะคุณโรส”
       ชาญกำลังจะด่า แต่น้ำค้างรีบพูด
       “หรือปู่ไม่อยากรู้ว่าทำไมกลับจากป่าแล้วสองคนนั้นเค้าดูแปลกๆ ไป”
       ชาญชะงักไปแล้วทำเป็นดุ ผลักหัวเด็กๆ ผลักออกไป
       “ออกไป” ทุกคนจ๋อย “เกะกะ!”
       พูดจบชาญก็เอาหูแนบประตูฟังทันที ทุกคนหน้าบาน
       “ปู่” ชาญยิ้มดีใจ
       “เอาล่ะเว้ย ความฝันของปู่จะเป็นจริงแล้ว”
       ว่าแล้วทุกคนก็แอบเอาหูแนบกับประตูแอบฟังโรสรินกับตะวันต่อไป
       
       ในห้อง ตะวันนอนเปิดเสื้อ โรสรินกำลังเอาเจลเย็นมาประคบตรงที่มีรอยช้ำ
       “โอ๊ยย”
       ตะวันร้องเพราะเย็น ที่หน้าห้อง น้ำค้าง ชาญ แย้ อึ่ง หูผึ่ง ตาโต หันมามองหน้ากัน
       “แค่นี้ก็ร้อง ป๊อด” โรสรินต่อว่า
       “ให้ผมลองทำคุณดูบ้างมั๊ยล่ะ จะได้รู้ว่ามันเย็นแค่ไหน”
       ตะวันแย่งเจลเย็นมาจากโรสริน แล้วแตะแขนโรสริน
       “อย่า ไม่เอา” ตะวันแกล้งไม่หยุด “ยอมแล้วยอมแล้ว”
       ตะวันอมยิ้มสะใจ โรสรินแย่งน้ำแข็งคืนมา ที่หน้าห้อง น้ำค้าง ชาญ แย้ อึ่ง ทำหน้าแบบว่าอึ้งและงง
       “ยอมแล้ว”
       
       ในห้องโรสรินกำลังประคบเย็น โรสรินแกล้งตะวัน กดเจลเย็นไปที่แผลแรงๆ
       “อุ๊ยย โอ๊ยย โอ้วว”
       ตะวันร้องเพราะทั้งเย็นและเจ็บ ชาญ น้ำค้าง อึ่ง แย้ ได้ยิน
       “มันทำอะไรกันวะเนี่ย? มีทั้ง อุ๊ย โอ๊ย โอ้ว” ชาญบอก
       “หรือว่าพี่ตะวันกับพี่โรสกำลังฟิเจอริ่งกันอยู่” แย้บอก
       “ทะลึ่ง” น้ำค้างต่อว่าแย้
       “ฉันหมายถึง ร้องเพลงประสานเสียง”
       ชาญ น้ำค้าง อึ่งรีบเอาหูแนบกับประตูอีกครั้ง
       
       ในห้อง โรสรินทำเสร็จพอดี
       “เรียบร้อย”
       ที่หน้าห้อง ทุกคนตาโต
       “เรียบร้อย”
       ตะวันถอนหายใจ เอาเสื้อลงมาปิด โรสรินห่มผ้าให้ตะวัน
       “ฉันไปนะ”
       ตะวันพยักหน้า โรสรินเดินไปเปิดประตู ทันใดนั้นชาญรีบพาน้ำค้าง อึ่งหลบ เหลือแย้ที่ยังเคลิ้มอยู่ โรสรินเปิดประตูออกมาสุดแรง ปะทะหน้าแย้จนล้มกลิ้งไป
       “โอ๊ย!”
       
       โรสรินกับตะวันตกใจ ชาญ น้ำค้างและอึ่งรีบแก้ตัว
       “เออ คือพวกเรามาดูไอ้ตะวันว่าเป็นยังไง” น้ำค้าง แย้ อึ่งรีบพยักหน้าสนับสนุน “แต่ก็ดูสบายดีแล้วเนอะ”
       ชาญหันไปทางขอความเห็น
       “ใช่จ๊ะ ใช่ใช่” น้ำค้าง แย้ อึ่งตอบรับพร้อมกัน
       “พี่ตะวันไม่เป็นไร งั้นเรากลับกันเถอะปู่”
       “เออ ใช่ ไปไป ตามสบายนะ”
       ชาญ น้ำค้าง อึ่ง แย้ยิ้มแหย แล้วก็รีบเดินออกไป โรสรินหันไปมองหน้าตะวัน ทำหน้าไม่ถูก
       
       คืนนั้น โรสรินนั่งจิบชาที่หน้าบ้านพัก สีหน้ายิ้มๆ ครุ่นคิดถึงเหตุการณ์วาบหวามหัวใจที่ผ่านมาตอนที่
       ตะวันบรรจงจูบปากโรสรินด้วยความนุ่มนวล...
       ปัจจุบัน โรสรินหวิวๆ หัวใจ แตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ แล้วก็ยิ้มออกมา สักพักอุษาวดีเดินเข้ามาหาเห็นโรสรินตกอยู่ในภวังค์
       “เหม่อคิดถึงใครจ๊ะโรส”
       โรสรินสะดุ้ง
       “เปล่าซะหน่อย”
       “โรส เธอไม่รู้ตัวเหรอว่าโกหกไม่เป็นมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วน่ะ แล้วนี่ดูสิ ตาเธอมันฟ้องซะขนาดนั้น” อุษาวดีบอกยิ้มๆ โรสรินถึงกับไปไม่ถูก
       “อะไร ยังไง ฟ้องอะไร”
       “คนที่มีประกายตาวิบวับ เค้าว่ากันว่า เกิดจากความสุขใจ ปลาบปลื้ม โหยหา และคิดถึง”
       “เหรอ”
       “คิดถึงคุณตะวันเค้าล่ะสิ” อุษาวดีหยั่งเชิงถาม โรสรินหันขวับ
       “ยัยอุษา”
       อุษาวดียิ้มหวาน แต่ตาจับผิดสุดๆ ขณะนั้นพีระแอบมองอยู่ที่มุมหนึ่ง ลุ้นสุดๆ
       
       “ล้วงความลับมาให้ได้นะอุษา อย่าทำให้พี่ผิดหวัง”

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 9
       อุษาวดีจับมือโรสรินมองตาอย่างเป็นมิตรและหวังดีอยากให้คำปรึกษา
        
       “ตั้งแต่กลับมาจากป่า เธอกับคุณตะวันดูแปลกๆ”
       โรสรินหน้าถอดสี กลัวอุษาวดีรู้ว่าเธอกับตะวันจูบกัน
       “แปลกยังไง” โรสรินถามเสียงสูง
       “เสียงสูงแสดงว่าแก้ตัว”
       โรสรินพูดเสียงต่ำวูบทันที
       “ฉันกับนายตะวันก็เหมือนเดิม”
       “ไม่เหมือน” โรสรินอึ้ง “เธอดูห่วงเค้ามาก ทั้งๆ ที่เมื่อก่อน เธอกับเค้าพูดกันได้ไม่ถึงสามคำ” โรสรินชะงัก เงียบ
       “ฉันเป็นเพื่อนเธอมานานนะโรส เธอปิดบังความรู้สึกกับฉันไม่ได้หรอก บอกมาว่าในป่ามันมีอะไร”
       “ไม่มี” โรสรินหลบตาแล้วลุกขึ้น
       อุษาวดีสงสัย ลุกตามเดินอ้อมมาตรงหน้าโรสริน
       “มันต้องมี เธอถึงหลบตาฉัน บอกมาโรสว่ามันเกิดไรขึ้นระหว่างเธอกับคุณตะวัน” โรสรินเงียบ “บอกมาสิโรส” โรสรินยังไม่พูด อุษาวดีสุดทนเสียงดัง “โรสริน”
       โรสรินผงะ แปลกใจ
       “ทำไมเธอต้องอยากรู้ขนาดนี้ห๊ะอุษา”
       อุษาวดีชะงัก หน้าเจื่อน เสียงสูงปรี๊ด
       “เปล๊า! ก็แค่เป็นห่วงเธอเฉยๆ”
       “เสียงสูงแสดงว่าแก้ตัว” โรสรินย้อนคำ
       “นี่ ฉันถามเธอก่อน เธอก็ต้องตอบฉันมาสิ”
       “เธอก็บอกเหตุผลมาสิ ว่าอยากรู้เรื่องฉันกับตะวันทำไม”
       
       โรสรินจ้องหน้าอุษาวดี อุษาวดีกลืนน้ำลาย พูดไม่ถูก พีระที่แอบมองอยู่ก็กำลังลุ้นอยู่สุดๆ เช่นกัน แต่แล้วพลันเสียงโทรศัพท์ของพีระดังขึ้นเสียงดัง พีระลนลานรีบปิดเสียงโทรศัพท์
       “บ้าเอ๊ย โทรมาอะไรตอนนี้วะ จังหวะนรกจริงๆ”
       โรสรินชะงักไม่เล่าต่อ
       “ใคร ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ”
       พีระเดินออกมา ทำตัวไม่มีพิรุธ
       “ไฮ้ พีเองจ๊ะ”
       พีระทำยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น โรสรินหันไปมองพีระกับอุษาวดี
       “ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง” พีระกับอุษาวดีหน้าถอดสี โรสรินมองอย่างไม่ค่อยพอใจ “อยากรู้กันนักใช่มั๊ยว่าเกิดอะไรขึ้นในป่า” พีระกับอุษาวดีตั้งใจฟังมาก “ฉัน-ไม่-บอก”
       โรสรินจ้ำเดินออกไป อุษาวดีหันไปมองพีระด้วยความหงุดหงิด
       “พี่พี ทำเสียเรื่องหมด น้องเกือบจะล้วงความลับให้พี่ได้อยู่แล้วเชียว โธ่เอ๊ย”
       พีระมองไปทางโรสรินที่เดินออกไปไกล อย่างเป็นกังวลสุดใจ
       “พีใจหายนะ โรซี่”
       “คุณตะวัน”
       อุษาวดีรำพึงคนเดียว
       
       เช้าวันใหม่ ตะวันกำลังตักข้าวต้มควันฉุย สีหน้าแช่มชื่น มีความสุข ตะวันเอาช้อนตักชิม
       “ใช้ได้น่า”
       ระหว่างนั้นน้ำค้างเดินตามกลิ่นเข้ามา
       “ห๊อมหอม” ตะวันหันไป น้ำค้างเข้ามาดู “น่ากินมาก” น้ำค้างจะตักกิน
       “อ๊ะๆ” น้ำค้างหันไป “ถ้าอยากทาน ไปตักใหม่ ชามนี้พี่จะเอาไปให้คุณโร...” ตะวันชะงักไปไม่พูดต่อ
       น้ำค้างสงสัย ตะวันเอาข้าวต้มวางบนถาด แล้วก็เดินออกไป น้ำค้างมองตามตะวัน แล้วยิ้มด้วยความดีใจ
       “ชัดเลย พี่ชายเรากำลังอินเลิฟแน่ๆ”
       
       ที่บ้านพักโรสริน โรสรินออกมาจากห้อง ก็ได้กลิ่นหอมๆ เดินไปเห็นข้าวต้มร้อนๆ วางอยู่บนโต๊ะ เห็นดอกกุหลาบวางอยู่ข้างๆ ชามข้าวต้ม โรสรินยิ้มออกมาอย่างอุ่นหัวใจ อย่างรู้ว่าใครเป็นคนทำ โรสรินหยิบดอกกุหลาบขึ้นมาดม มองกุหลาบ แล้วก็นึกอะไรขึ้นมาได้

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 9
       ตะวันแต่งตัวเรียบร้อยเดินออกมาเตรียมไปทำงาน สีหน้าตะวันยิ้มมีความสุขใจ ทุกคนมองตะวันแล้วก็ยิ้มกรุ้มกริ่ม พลางสะกิดกัน หน้าตาเจ้าเล่ห์ น้ำค้าง อึ่ง อาทิตย์ แย้ เรียงแถวเต้นน่ารักๆ แซวๆ โดยมีชาญโยกตาม
       “ท่านกำลังเข้าสู่บริการรับฝากหัวใจ...”
       ตะวันชะงัก มองสงสัย
       “ลงทะเบียนฝากไว้ตัวเอากลับไป แต่ใจให้เก็บรักษา”
       “ยอมจำนนเธอแล้ว วันนี้แค่แรกเห็นหน้า”
       “ฝากไว้กับฉันนะ หัวใจของเธอ โอ๊ะ โอ โอยย”
       อึ่ง น้ำค้าง แย้ อาทิตย์ โพสต์ท่าซารังเฮโยจบพร้อมกัน ชาญยิ้มแย้มชอบใจ ตะวันงงมาก
       “เป็นอะไรกัน ว่างกันมากใช่มั้ย งานมีล้นไร่ ดันร้องเพลง”
       “แหม เห็นลูกพี่มีความสุข พวกเราก็อยากร้องเพลงแสดงความยินดี” แย้บอก ตะวันชะงัก
       “หน้าฉันมันบอกออกมาขนาดนั้นเลยเหรอ”
       “ถูก”
       น้ำค้าง อึ่ง แย้บอกเป็นเสียงเดียวกัน อาทิตย์พยักหน้า ตะวันยิ้มเขิน
       “แมนๆ เลยตะวัน บอกมาว่าแกกับหนูโรสเป็นแฟนกันแล้วใช่ไหม” ชาญถาม ตะวันชะงักไปแล้วอึกอักตอบ
       “ไม่มี ทุกอย่างเหมือนเดิม”
       ตะวันบอกว่าเปล่า แต่หน้าตาท่าทางอาการดูเปลี่ยนไปมาก ตะวันเดินออกไปเลย ทุกคนมองๆ อย่างครุ่นคิด
       “ผู้ร้ายปากแข็ง”
       “ยังไงก็ต้องมากกว่าเพื่อนแน่ๆ ถึงยังไม่ใช่แฟนก็เถอะวะ”
       สีหน้าน้ำค้างสงสัยอยากรู้และอยากลุ้นความรักของพี่ชายมากๆ
       
       ขณะนั้นโรสรินกำลังผูกช่อดอกกุหลาบ มัดเต็มแรง
       “ว้าย ก้านหักหรือเปล่าเนี่ย” โรสรินรีบยกขึ้นมาดู ก้านหักห้อยลงมา โรสรินรีบจัดการซ่อม “ถึงจะพัง แต่ก็ตั้งใจนะจ๊ะ”
       ระหว่างนั้นพีระกับอุษาวดีเดินมา โรสรินเห็นรีบเอาดอกไม้ซ่อนข้างหลัง แต่ไม่อาจรอดสายตาพีระไปด้วย
       “ซ่อนไรเอาไว้อ่ะ”
       “เปล่า” โรสรินหลบอีกแต่อุษาวดีเห็น
       “ดอกไม้”
       โรสรินจำใจต้องเอาออกมา
       “จะเอาไปให้ใคร” พีระจับผิด
       “เออ...” พีระกับอุษาวดีจ้องหน้า “เอาไปให้ปู่ชาญน่ะ ไปก่อนนะ”
       โรสรินรีบเดินออกไป พีระกับอุษาวดีมองตาม อุษาวดีสงสัย แต่พีระไม่
       “น้องว่าโรสไม่ได้เอาดอกไม้ไปให้ปู่ชาญ”
       “มันแน่นอนอยู่แล้ว”
       อุษาวดีฉุดแขนพีระให้เดินตามโรสรินไป
       
       ที่แปลงกุหลาบ ตะวันกำลังสั่งงานลูกน้อง โรสรินเดินมา มองตะวันแล้วก็ยิ้ม ตะวันหันมา ทั้งคู่มองหน้าแล้วก็เขินๆ ใส่กัน
       “ทำไมไม่นอนพัก หายเจ็บแล้วเหรอถึงลุกมาทำข้าวต้มให้ฉันทาน”
       “รู้ด้วยเหรอว่าผมเป็นคนทำ”
       “ก็ลองเดาดู เพราะรสชาติมีนแปลกๆ” ตะวันจ๋อย “แต่ อร่อยดีนะ”
       ตะวันยิ้มดีใจ
       “ถ้าคุณชอบผมทำให้ทานทุกเช้าก็ได้นะ”
       “พูดแล้ว ห้ามคืนคำนะ”
       “ครับพ้ม”
       
       โรสรินกับตะวันยิ้มให้กัน แล้วโรสรินก็เอาช่อดอกไม้ออกมา ตะวันมอง
       “ฉันให้ ฉันจัดเองเลยนะ” ตะวันรับมาแต่ก้านเหี่ยว คอตก ตะวันขำ
       “ผมเชื่อว่าคุณจัดเอง เพราะทุกคนในไร่ตะวันไม่มีใครจับช่อแล้วคอหักแบบนี้สักคน”
       “เอาคืนมา” โรสรินงอนคว้าคืนแต่ตะวันไม่ปล่อย
       “ไม่คืน สวยแปลกๆ แบบนี้ ผมชอบที่สุด”
       โรสรินอึ้ง ตะวันมองโรสรินมีความหมาย แต่มือตะวันจับมือโรสริน ทั้งคู่ถึงกับสะท้าน
       พีระกับอุษาวดีมองไปทางตะวันกับโรสริน สองคนอึ้งกันมากๆ
       “มันทนไม่ไหวแล้วเว๊ย”
       พีระจะออกไปเอาเรื่องตะวัน แต่อุษาวดีคว้าตัวพีระเอาไว้
       “อย่าพี่พี ขืนพี่ออกไปโวยวาย พี่ได้กลายเป็นผู้ร้ายในสายตาโรสแน่ พี่ต้องอดทน”
       “พี่เป็นคนไม่มีความอดทน”
       “แต่พี่ต้องอดทน ถ้าพี่อยากได้โรส”
       พีระฮึดฮัด
       “โว๊ยย ทนดูไม่ได้แล้ว”
       พีระจ้ำเดินออกไป อุษาวดีมองตะวันอย่างใจร้อนรนเหมือนกัน
       “อุษาก็ทนดูไม่ได้แล้วเหมือนกัน”
       
       อุษาตามพีระออกไป ตะวันกับโรสรินยังยิ้มให้กัน

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 9
       โรสรินกับตะวันเดินมาด้วยกัน สองคนเก้อเขิน ตะวันเห็นแดดแรงเลยถอดหมวกใส่ให้โรสริน โรสรินหันไป
       “เดี๋ยวจะไม่สบาย”
       “ขอบใจ”
       “ถ้าเป็นตอนที่คุณมาอยู่ไร่ใหม่ๆ แดดแรงขนาดนี้ คุณไม่มีทางออกมาเดินแน่”
       “นั่นสิ ฉันไม่อยากจะเชื่อตัวเองเหมือนกันว่า คนอย่างฉัน จะอยู่ท่ามกลางธรรมชาติได้ ไม่ต้องนอนห้องแอร์เย็นๆ ไม่ต้องเดินห้างหรู ไม่ต้องถือกระเป๋าแบรนด์เนม แต่ฉันก็อยู่ได้ มันน่าแปลก แปลกมาก”
       “แปลกยังไงครับ”
       “ฉันคิดว่า ถ้าให้ฉันอยู่ที่นี่ตลอดไป ฉันก็คงอยู่ได้” ตะวันมองโรสรินอย่างไม่อยากเชื่อ “ฉันลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าเมื่อก่อนฉันใช้ชีวิตยังไง”
       หัวใจตะวันมีความสุขมาก
       “คุณมีความสุขที่อยู่ไร่ตะวัน โดยที่ไม่ต้องพยายามแล้วใช่มั้ย” โรสรินยิ้มให้แทนคำตอบ ตะวันหัวใจพองโตมาก “ผมก็อยากให้คุณอยู่ที่นี่ ตลอดไป”
       สองคนยิ้มอย่างรู้สึกดีดีต่อกัน
       
       ริมบึง ท้ายไร่ตะวัน น้ำค้างควงกุญแจรถตู้ เดินเรียกหาแย้ หันมองซ้ายขวา
       “พี่แย้ พี่แย้ อยู่ไหน ไปส่งดอกไม้ได้แล้ว ไม่ทันแล้วเนี่ย พี่แย้ วู้”
       น้ำค้างชะงัก เห็นพีระนั่งซึมอยู่ริมบึง พีระปาก้อนหินลงบึงอย่างเซ็งๆ เศร้าๆ
       “โรซี่เปลี่ยนไปขนาดนี้ได้ยังไง”
       พีระหงุดหงิดหยิบหินปาอีก แต่คราวนี้ไม่ได้ปาลงบึง แต่ปาส่งเดชออกไป เฉี่ยวหัวน้ำค้างนิดเดียว
       “เฮ้ยย จะฆ่าฉันเหรอ”
       “โอ๊ว โวยวายล่ะที่หนึ่ง แล้วมาทำอะไรเงียบๆ ล่ะ”
       “แล้วมานั่งหน้าเศร้าอะไรตรงนี้ล่ะ?” น้ำค้างถามกลับ พีระหน้าเศร้ามากจ้องหน้าน้ำค้างนิ่งๆ น้ำค้างรู้ทันทีว่าพีระมีเรื่องทุกข์ใจมากๆ พีระไม่พูดอะไร ลุกเดินหนีไปเลย “เดี๋ยวสิ”
       น้ำค้างรีบวิ่งเข้าไปขวางหน้าไว้
       “มีอะไร ไม่ต้องห่วงฉันหรอก” น้ำค้างยิ้มให้แทนคำตอบ พีระมองงงๆ “อ้าว ยิ้มงี้ไม่ได้ห่วงนี่หว่า”
       
       รถตู้บรรทุกลังดอกไม้ขับเข้ามาตามถนนในไร่ ภายในรถเห็นพีระนั่งหน้านิ่ว น้ำค้างนั่งอยู่ข้างๆ
       “ทำไมนะทำไม นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์มือต้นๆ ของวงการ ต้องมานั่งเป็นมือขับรถให้สาวชาวไร่ เฮ้อ อนาถชีวิต”
       “เอาน่า เลี้ยงควาย ไถนาก็ยังทำมาแล้ว พี่แย้เค้าหายไปไหนก็ไม่รู้ ฉันก็ต้องไปส่งดอกไม้แล้วด้วย นายเองก็ไม่ทำอะไร ช่วยกันหน่อยแล้วอย่าบ่นนักเลย” พีระเอาแต่ถอนหายใจเซ็งๆ “เฮิร์ตเรื่องพี่ตะวันกับพี่โรสเหรอ”
       คำถามนี้ทำให้ พีระของขึ้นเลย
       “ทำไมฉันต้องเฮิร์ตด้วย สองคนนั่นไม่ได้รักกันชอบกัน ก็แค่สนิทกันมากขึ้น แต่ไม่มีทางชอบกันเด็ดขาด”
       น้ำค้างมองอาการของพีระแล้วขำ
       “ทำไมต้องโมโห”
       “ไม่ได้โมโห แต่เป็นคนจริงจัง” น้ำค้างยิ้มขำๆ
       “แถไปเรื่อย”
       พลันพีระหันมองทางอีกทีก็ต้องตกใจที่อุษาวดีเดินตัดหน้ารถ พีระกับน้ำค้างร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ
       “เฮ้ยยย/ ว้ายยย”
       
       รถเบรกเอี๊ยด อุษาวดีที่ยืนตกใจตัวสั่นอยู่ที่เกือบจะโดนรถชน น้ำค้าง พีระ รีบลงมาจากรถมาดูอาการอุษาวดี
       “ยัยอุษา! เดินเหม่ออะไรอยู่ เกือบตายแล้วมั้ยล่ะ”
       “เอ่อ”
       น้ำค้างมองอุษาวดีอย่างสงสัยเป็นห่วง
       “คุณอุษาเป็นอะไรรึเปล่าคะ”
       “เอ่อ คิดเรื่องงานน่ะ นี่จะไปไหนกันเหรอ ไปด้วยสิ”
       
       บริเวณตลาด ในเขตอำเภอ พีระยกลังดอกกุหลาบ จะเอาลงจากรถ ที่คอก็หนีบโทรศัพท์มือถือคุยกับอุษาวดีไปด้วย
       “โอเคๆ รอพี่อยู่ที่ร้านกาแฟนั่นแหล่ะ เดี๋ยวส่งดอกไม้เสร็จจะไปรับ”
       พีระกดวางหูไป น้ำค้างเดินเข้ามาหา
       “เดี๋ยวนายยกเข่งสีชมพูไปส่งที่ร้านเจ๊อ้อย ที่อยู่แผงสีเหลืองๆ แล้วยกลังสีเขียวไปส่งที่ร้านพี่อี๊ดอยู่ใกล้ๆ กับร้านทอง ฉันจะไปธุระที่ธนาคาร”
       “จ้า ยัยคุณนายย”
       น้ำค้างเดินออกไป พีระหันหลังยกลังเดินไป ไม่ระวังชนเข้ากับนักเลงท่าทางเถื่อนๆ 2 คน
       “โอ๊ะ”
       พีระทำลังหลุดมือทับเท้านักเลง ดอกไม้กระจาย นักเลงผลักพีระเลย อย่างโหด
       “เฮ้ยย ทำอะไรวะ”
       “โอ๊ยย”
       น้ำค้างหันขวับ เห็นพีระตัวเซไปติดท้ายรถ นักเลงเข้ารุม
       
       “นายพีระ”

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 10
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 9
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 8
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 7
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 6
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 25 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 25 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณผู้จัดใจดี ทุุกคนในบ้านชอบดูเรื่องนี้มาก
t2jd3237@gmail.com.
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบจังเลยเรื่อง. อ่านแล้วเต็มอิ่มจริงๆ. มีความสุขมาก
รออ่านทุกวันเลยค่ะ
pattanidaa@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หลงรักหนังเรื่องนี้ มากกกก ชอบมากก <3
artzaza4@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดูแล้วฟินมากๆๆเลยค่ะ คู่นี้โรสรินกะนายตะวันน่ารักมากๆๆๆอินตามแล้ว อิอิอิ
kronk-amon@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เกลียดยัยมาลัยสุดๆ ทำตัวแบบนี้ไม่มีใครรักหรอก แถมสลึงยังไม่มีใครเอาเลย เฮ้อ
ลุ้นให้ตะวันกับโรสเข้าใจกันเร็วๆนะ ยังมีเรื่องของเดชาอีก
omega555 สมาชิก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แย่แล้ว นายตะวันรีบตื่นเร็วๆ โรสรินจะไปแล้วนะ และอาจจะไปแล้วไปลับเลย
omega555 สมาชิก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆ อยากอ่านอีกค่ะ
s.thatsani@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครเรื่องนี้ ไม่มีเดชา ล่ำ แหลม จะดีมาก ๆ
ผู้อ่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมากๆ ความสุขเล็กๆ ท่ามกลางสถานการณ์การเมืองที่ตึงเครียด ขอบคุณที่อัพให้อ่านทุกวันนะคะ
รักดาวิกันต์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สุดยอดเลยเรื่องนี้
nutty2504@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมากเลยนะคะอ่านไปยิ้มไปขอให้กำลังใจนะ
mam
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014