หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ พ่อไก่แจ้

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
19 กุมภาพันธ์ 2557 17:15 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
        พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
       
       แท่นนั่งพักเหนื่อยที่ม้านั่งข้างทางเช็ดๆ หน้าตาที่ถูกชก มีแค่รอยช้ำเล็กๆ ไม่ได้ถึงกับแตกมีเลือดอะไร
        
       ตู้เข้ามาหา ด้วยความรู้สึกผิด
       “คุณตู้เลยไม่ได้ทานข้าวเลย ขอโทษด้วยนะครับ”
       “ตู้ต่างหากต้องขอโทษคุณ แล้วก็ขอบคุณด้วยที่คุณช่วย ปกป้องศักดิ์ศรีให้”
       “ผมไม่ชอบคนที่ดูถูกคนอื่น คนเราจะเป็นยังไง รสนิยมแบบไหน ก็คนเหมือนกัน ไอ้พวกเหยียดสีผิว เหยียดเชื้อชาติ หรือรสนิยมทางเพศ มันควรจะสูญพันธุ์ไปจากโลกนี้ได้แล้ว”
       ตู้มองอย่างปลื้มมาก
       “ขอบคุณนะครับ”
       แท่นบ่นๆ ฮึดฮัด โดยไม่รู้เลยว่าตู้แอบมองอย่างปลาบปลื้มชื่นชมสุดๆ
       “เอกชเยศร์ แค้นนี้ต้องชำระ”
       
       ที่บ้านมัทนี จำเนียรถือชามข้าวต้มเข้ามาในห้องนอน ค่อยๆ เดินเข้ามา เพื่อไม่ให้รบกวนหาญที่นอนหลับอยู่ที่เตียง จำเนียรวางชามข้าวต้ม แล้วมามองๆ หาญที่เตียง
       “คุณคะ ทานข้าวหน่อยเถอะค่ะ จะได้ทานยา”
       หาญทำเป็นงัวเงียขึ้นมา แต่มีอาการง่วงซึม หัวหนักแบบคนแพ้ยาที่ลุกไม่ไหวหาญยกมือโบกๆ เพื่อบอกว่าขออีกเดี๋ยวค่อยกิน ตอนนี้ไม่ไหวจริงๆ
       “คุณคงจะเพลียเพราะฤทธิ์ยา งั้นนอนต่ออีกสักชั่วโมง แล้วค่อยตื่นมาทานนะคะ”
       จำเนียรเดินแยกออกไป ทันทีที่จำเนียรปิดประตูห้อง หาญก็กระเด้งขึ้นมาทันที
       “ต้องแกล้งป่วยไปถึงเมื่อไหร่วะเนี่ย”
       
       หาญรีบลุกไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่ซ่อนเอาไว้มา กดดูที่หน้าจอ มีเบอร์มิสคอล12มิสคอล เขียนชื่อว่าจาก โยมผึ้ง
       “โยมผึ้ง สิบสองมิสคอล! มีอะไรหรือเปล่าวะ” หาญรีบกดโทรกลับไปทันที
       ขณะนั้นน้ำผึ้งกำลังเดินมองหาบ้านของหาญอยู่ที่ข้างทาง หยิบมือถือที่ดังมารับสาย
       “ค่ะ หนูโทรมาเพราะหนูกำลังจะไปหาคุณพ่อที่บ้านค่ะ”
       “หะ” หาญเผลอเสียงดัง รีบลดเสียงทันที “หนู หนูจะมาทำไม ก็พ่อบอกแล้วไงคะว่าพ่อไม่สบาย เลยไปหาไม่ได้ ต้องนอนพักผ่อนวันนึง”
       “ก็ผึ้งเป็นห่วงพ่อ อยากจะมาดูแล แล้วก็จะได้ถือโอกาสมากราบขอบคุณภรรยาคุณพ่อด้วย ที่ท่านเมตตาช่วยเหลือหนู”
       “ไม่ต้องๆ ภรรยาชั้นเค้าชอบปิดทองหลังพระ หนูกลับบ้านไปก่อนนะ แล้วถ้าพ่อหายดีแล้วจะรีบไปหา” ทันใดมีเสียงกริ่งบ้านดังมา หาญชะงัก “ผึ้ง บอกพ่อให้ชื่นใจทีสิว่า ตอนนี้ลูกอยู่ที่ไหน” เสียงกริ่งดังอีก “กดหนึ่ง ถ้ามันไม่ใช่อย่างที่พ่อคิด กดสอง ถ้าใช่”
       เสียงกริ่งดัง กริ่งๆ หาญหน้าซีด
       
       หาญรีบย่องลงมาจากชั้นบน พบว่าจำเนียรกำลังชะเง้อส่องๆ ดูว่าใครมากดกริ่ง
       “เหน่ง โหน่ง ไปดูสิ ใครมากดกริ่ง”
       แต่เหน่ง โหน่งยังไม่ออกมา หาญตกใจ สยอง รีบอ้อมไปอีกด้าน
       
       หาญมาออกที่ประตูด้านหลัง ไปด้านหลังบ้าน ไปที่สนาม รีบไปที่รั้ว มองๆ หาบันไดหรืออะไรที่จะเอามาใช้ปีนข้ามรั้วออกไปได้ เสียงกริ่งยังคงดังอยู่ต่อเนื่อง มีเสียงโหน่งตะโกนดังมา
       “เดี๋ยวโหน่งออกไปดูเองค่า”
       หาญตกใจ เอาเก้าอี้มาพาด แล้วปีน
       
       น้ำผึ้งยังคงยืนกดกริ่งอยู่หน้าบ้าน โหน่งรีบวิ่งออกมาจากในบ้าน
       “มาแล้วค่าๆ”
       เสียงกริ่งหยุดไป โหน่งมาเปิดประตูเล็ก มองออกไปก็ไม่พบใครแล้ว ส่องๆ ไปด้านซ้ายด้านขวาก็ไม่พบใคร แปลกใจ
       “เด็กมือบอนที่ไหน”
       โหน่งกลับเข้าไป ล็อกประตู
       หาญดึงน้ำผึ้งมาหลบซ่อนเอาไว้ที่พุ่มไม้ หาญกอดน้ำผึ้งเอาไว้ หาญมีสีหน้าตาสยองมากกลัวโดนจับได้
       น้ำผึ้งทำหน้าฉงนใสซื่อ
       
       หาญลากน้ำผึ้งแยกออกมาอีกด้าน
       “ทำไมผึ้งถึงเข้าไปกราบขอบคุณภรรยาคุณพ่อไม่ได้ ก็ไหนคุณพ่อบอกว่าคุณจำเนียรท่านรู้เรื่องของผึ้งแล้ว”
       “ภรรยาชั้นรู้แล้ว แต่ที่เข้าไปไม่ได้เพราะ เพราะตอนนี้มีแขก เอาไว้คราวหน้านะ”
       น้ำผึ้งทำหน้าน้อยใจ
       “ผึ้งไม่ได้จะมากวนสักหน่อย”
       “ชั้นรู้ๆ แต่วันนี้กลับไปก่อนนะ นะคะ เป็นเด็กดี เชื่อฟังพ่อ อย่าดื้อ อย่าขัดคำสั่ง แล้วอยากได้อะไร พ่อจะหามาให้ทุกอย่างเลย”
       “ค่ะ แต่ครั้งหน้าสัญญาว่าต้องพาผึ้งมานะคะ”
       “น่ารักที่สุด”
       “งั้น กลับนะคะ”
       หาญคว้ามือไว้
       “เดี๋ยวสิคะ เจอกันทั้งที จะไม่กอดคุณพ่อหน่อยเหรอ” หาญอ้าแขนรอ น้ำผึ้งเข้ากอดหาญ
        
       หาญลูบหัว “ทำตัวดีๆ นะคะ แล้วชั้นจะรักหนูไปจนตายเลย”

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
        พอกอดเสร็จ หาญเงยหน้ามา ก็ต้องผงะ ยิ่งกว่าเห็นผี เพราะลิ้นจี่ยืนถือกระเช้าผลไม้อยู่ จ้องตาโตถลน มองหาญกับมองน้ำผึ้งกลับไปมา
       
       “คุณหาญ ไหนคุณจำเนียรบอกว่าคุณป่วย แล้วนี่อะไร ผู้หญิงคนนี้ใคร”
       “สวัสดีค่ะคุณป้า หนูเป็นลูกสาวพ่อหาญค่ะ” น้ำผึ้งบอก
       “ลูกสาว”
       “คือ มัน ไม่ใช่นะคุณลิ้นจี่”
       “ชั้นจะไปบอกคุณจำเนียร”
       ลิ้นจี่รีบเดินพรวดไป หาญตกใจ พยายามร้องเรียก
       “คุณลิ้นจี่” แต่ลิ้นจี่เดินพุ่งไปแล้ว หาญรีบหันมาสั่งน้ำผึ้ง “กลับไปก่อน ไปๆ” หาญรีบวิ่งตามลิ้นจี่ไป “คุณนายลิ้นจี่ รอเดี๋ยว”
       น้ำผึ้งมองตามหาญไป สีหน้าแบ๊วๆ แต่ก็แอบยิ้มร้ายกาจ ราวกับว่าทั้งหมดนี้คือแผนการของเธอ
       
       หาญวิ่งมาขวางหน้าลิ้นจี่
       “คุณลิ้นจี่ ฟังผมก่อนๆๆ” ลิ้นจี่ชะงัก
       “มันเป็นอย่างที่ชั้นคิดใช่มั้ย”
       “เอ่อ คือ ไม่ ไม่ใช่”
       ลิ้นจี่ตาโต ดูกิริยาอาการก็รู้เลยว่าใช่
       “ใช่จริงๆ ด้วย คุณทำยังงี้ได้ยังไง ผู้หญิงคนนั้น รุ่นลูกรุ่นหลานเลยนะ แล้วที่คุณจำเนียรชื่นชมคุณเป็นพ่อพระมาตลอด คืออะไร”
       “ก็ เอ่อ...”
       “คุณโกหกมาตลอด คุณแกล้งทำเป็นธรรมะธัมโมเพื่อบังหน้า ไม่ให้คนมองเห็นเนื้อในที่แท้จริงของคุณที่มันเน่าเฟะไปหมดแล้ว ใช่มั้ย”
       “เป๊ะเลย เอ๊ย ไม่ใช่ๆ ผม...”
       “ชั้นจะบอกคุณจำเนียรให้หมด”
       
       ลิ้นจี่จะไป หาญผวาคุกเข่า กอดขา
       “คุณลิ้นจี่ ผมขอร้อง ถ้าคุณจำเนียรรู้ ครอบครัวเราต้องมีปัญหาพังพินาศ คุณจำเนียรต้องเสียใจ งานรณรงค์รักเดียวใจเดียวก็ต้องเสียหายเพราะขาดความน่าเชื่อถือ มันไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลย แต่ แต่ถ้าคุณให้โอกาสผม ผมสัญญา สาบาน ว่าผมจะไม่ทำผิดพลาดอีก จะแก้ไข จะกลับตัวกลับใจ ให้โอกาสผมนะ”
       “ชั้นจะไม่โกหกเพื่อช่วยคุณหลอกภรรยาเด็ดขาด”
       หาญกอดขาไม่ให้ลิ้นจี่ไป
       “คุณไม่ต้องโกหก คุณแค่ไม่ต้องพูด แค่นี้เอง”
       “คุณนี่มัน”
       “คุณจำเนียรเป็นคนดี เป็นภรรยาที่ดี เป็นหน้าเป็นตาให้กับสามีและครอบครัว คนดีๆ อย่างคุณจำเนียร ควรจะมีความสุข เป็นที่น่าอิจฉาของครอบครัวอื่นๆ เหมือนที่เป็นอยู่ตอนนี้ อย่าทำลายความสุขเดียวที่คุณจำเนียรมีเลยนะคุณลิ้นจี่ นะ ผมไหว้ล่ะ”
       “ถ้าจะมีใครทำลายความสุขคุณจำเนียรได้ ก็คุณนั่นแหละ”
       ลิ้นจี่ยัดกระเช้าใส่มือหาญ แล้วเดินแยกกลับไป หาญกังวล
       
       คืนนั้นที่หน้าบ้านพัก ไร่คุณนายลิ้นจี่ มัทนียืนดูพระจันทร์อยู่ อาทิตย์เดินออกมามองหา
       “อ้าว คุณมัท ยังไม่ง่วงเหรอครับ”
       “ชั้นนอนไม่หลับ”
       “หนาวมั้ย”
       “นิดหน่อย”
       “เขยิบมาใกล้ๆ สิ”
       มัทนีนิ่ง อาทิตย์เลยเขยิบเข้าไปนั่งชิดๆ เอง
       “คุณพูดได้ดีมาก กับนายล้ำ”
       “ใช่”
       “อุ๊ยตาย ไม่ถ่อมตัวเลยนะ”
       “แม่ผมสอนมา เรื่อง เป็นผู้ชาย ต้องไม่เอาเปรียบผู้หญิง”
       “มิน่า นายถึงได้นิยม ยินยอมให้สาวๆ มากมาย หลายๆ คนมารุมเอาเปรียบ”
       “อ้าว ซะงั้น”
       “มันจริงไหมล่ะ” มัทนีจะลุกเดินไป อาทิตย์คว้าตัว ดึงมากอด “จะทำอะไร”
       “คุณยังไม่ได้เอาเปรียบผมเลย”
       “ปล่อย”
       อาทิตย์ตลกไม่ออก ปล่อยมือจากมัทนี มัทนีจะเดินออกไป แต่อาทิตย์เรียกไว้
       “เดี๋ยว ผมมีอะไรจะให้คุณ”
       
       มัทนีแปลกใจ

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
        อาทิตย์เดินนำมัทนีมาอีกด้านหนึ่ง
       
       “อ่ะ”
       อาทิตย์ยื่นกระถางต้นไม้ที่มีว่านชักมดลูกที่ออกดอกสีชมพูสวยเด่นอยู่
       “อย่าบอกนะ...”
       “ว่านชักมดลูก ผมให้ แทนคำขอบคุณที่วันนี้คุณช่วยเหลือพูดไม่ให้คนงานผมฆ่าตัวตาย แล้วยังช่วยดึงผมไว้ไม่ให้ตกหน้าผาน้ำตกอีก”
       “นายจะทะลึ่งอะไรอีก”
       “ไม่ได้ทะลึ่ง พอดีผมนึกขึ้นได้ว่า ที่คุณมีสติและกำลังวังชา จนสามารถกระชากผู้ชายตัวโตๆ อย่างผมไม่ให้ลอยไปตามน้ำได้ เป็นเพราะคุณแอบจิบน้ำต้มว่านชักมดลูก”
       “เฮ้ย มันไม่เกี่ยวกับว่านเลย ชั้นมีแรงกระชากคุณก็เพราะชั้น เอ่อ เพราะ กลัวว่าเด็กทารกน้อย ลูกเจ๊ไฝจะเป็นอันตราย อะดรีนาลินมันเลยพลุ่งพล่าน แค่นั้น”
       “จะอะไรก็ช่าง ผมว่าดอกมันสวยดี แล้วมันก็ดูเป็นของที่ระลึกในการมาฮันนีมูนที่ไร่ของผมดีด้วยผมอยากให้คุณรับไว้ เผื่อวันไหนที่คุณคิดถึงผม ก็ขอให้มองว่านชักมดลูกนี้”
       “อื้ม มันเป็นความรู้สึกซาบซึ้งที่แปลกประหลาดดี”
       มัทนีรับไว้ อาทิตย์ยิ้ม มัทนีเขินๆ เก้อๆ
       
       “ยิ้มของผม ทำคุณเขินเหรอ”
       มัทนีอึกอัก เสียการควบคุม
       “ไม่ ไม่เลย ไม่ต้องยิ้ม”
       มัทนีตีเพี๊ยะ ไม่ทันคิดว่าตีไปที่แขนข้างที่เข้าเฝือกอ่อนของอาทิตย์
       “โอ๊ย”
       “อุ๊ย ชั้นขอโทษ ชั้นลืม”
       มัทนีรีบเข้าไปดูแลใกล้ชิด ทั้งสองคนใกล้ชิดกัน ราวกับตกในภวังค์ ต่างคนต่างมองตา อาทิตย์โน้มเข้าหามัทนี จะจูบเธอ แต่ก่อนที่จะจูบ มัทนียกกระถางว่านชักมดลูกมาขวาง อาทิตย์จูบว่านแทน
       “จะทำอะไร”
       “เราแต่งงานกันแล้วนะคุณมัท”
       “แล้ว”
       “แล้วผมก็ ชอบคุณมาก”
       “ถอยออกไป”
       “คุณมัท”
       “บอกให้ถอยออกไป”
       มัทนีเดินกลับเข้าห้องไป อาทิตย์ตาม
       
       อาทิตย์ตามมาเข้ามาในห้องนอน
       “คุณไม่รักผมเลยใช่มั้ย”
       มัทนีหันกลับมา หน้าตะลึงที่อาทิตย์กล้าพูดอย่างนี้
       “ก่อนจะกล่าวหาใคร ถามตัวเองก่อน ว่าคิดยังไงกับชั้นกันแน่ รู้สึกดี ชอบ รัก มันไม่เหมือนกันนะ”
       “ผมรู้ ผมแยกแยะออก คุณอย่าเปลี่ยนประเด็น ผมถามว่าคุณไม่ได้รักผมเลยใช่มั้ย”
       “ใช่” อาทิตย์อึ้ง
       “ไม่รักผมเลยเหรอ ทำไม ทำไมล่ะ”
       “นายก็ไม่ได้รักชั้นเหมือนกัน นายแค่ชอบชั้น เหมือนที่นายชอบผู้หญิงทุกคน”
       “ไม่เหมือน”
       “ยังไง”
       “เพราะผม ผมรู้สึกมากกว่านั้น แต่ที่ผมพูดว่าชอบ เพราะกลัวคุณไม่ได้รู้สึกอย่างเดียวกับผม ผมไม่อยากรักคุณข้างเดียว เข้าใจมั้ยมัทนี”
       “นายจะรอให้ชั้นบอกรักนายก่อน แล้วถึงจะรักชั้นงั้นเหรอ”
       “ใช่”
       “แล้วนายไม่คิดบ้างเหรอว่าชั้นอาจจะคิดเหมือนนายบ้างก็ได้”
       “นี่คุณอย่าเถียงเพื่อเอาชนะได้มั้ย”
       “ชั้นไม่ได้จะเอาชนะ”
       “คุณช่วยผมหน่อยได้มั้ย ยอมผมสักครั้งเถอะ ขอร้อง แล้วผมจะยอมคุณทุกอย่างเลย บอกผมมาว่าคุณรักผมหรือเปล่า”
       “เออรักก็รัก”
       “ผมก็รักคุณ”
       “จบป่ะ”
       “จบ”
       
       มัทนีกับอาทิตย์จ้องหน้ากัน เพราะของกำลังขึ้นทั้งคู่ ตื่นเต้นที่เผยใจ จ้องตากันไปมา เอาไงต่อดี ก่อนที่อาทิตย์จะตั้งสติและพูดออกมาก่อน
       “เอ่อ เราบอกรักกันแล้ว ก็น่าจะเป็นช่วงที่เราต้องสวีทกันแล้วป่ะ”
       “ก็สวีทสิ”
       “เสียงแข็งยังงี้ใครจะไปสวีทออก พูดจาให้มันน่าสวีทด้วยหน่อยได้มั้ย ไหนพูดหวานๆ สิว่า ชั้นรักคุณ”
       “พูดก่อนสิ”
       “ผมรักคุณ”
       “นี่หวานแล้วเหรอ”
       “ผมรักคุณ ผมรักคุณ ผมรักคุณ ผมรักคุณ”
       
       อาทิตย์พูดหวานๆ มัทนียิ้ม ทั้งสองคนสบตากัน หวานซึ้ง อาทิตย์โน้มตัวเข้ามาจูบ

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
        เช้าวันรุ่งขึ้น เป็นเช้าที่สดใส มัทนีลืมตาตื่นขึ้นมา หน้าตามีความสุข ยิ้มนิดๆ แล้วพลิกหันไปช้าๆ
        
       แต่แล้วเธอก็ต้องชะงักเบิกตากว้างเมื่อพบว่าตัวเองนอนอยู่ลำพัง บนเตียงกว้าง ข้างๆ คือหมอนที่มีรอยนอนบุ๋ม และที่นอนยุ่งๆ
       มัทนีลุกขึ้น งงๆ อาทิตย์ไปไหน เธอหยิบเสื้ออีกชั้นมาใส่คลุม เดินออกไป เธอเดินไปดูที่ห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี สดใส
       “อาทิตย์คะ อาทิตย์”
       เงียบ เธอผลักประตู ประตูห้องน้ำเปิดออก แต่ไม่มีใคร เธอแปลกใจ
       
       ที่ระเบียงกว้างท่ามกลางอากาศที่สดใส มัทนีที่รวบผม ผัดหน้าผ่องแล้ว ใส่ชุดใหม่ง่ายๆ เดินออกมา มองหา เดินจากระเบียงหนึ่ง ไปอีกปีกหนึ่ง มองดูบริเวณด้านหน้าด้วย แต่ไม่มีอาทิตย์อยู่แถวนั้น
       “ไปไหนนะ”
       
       ที่ห้องเตรียมอาหาร บนโต๊ะ มีขนมปังที่วางแผ่บนเขียงไม้ มีมีดวาง ตัดขอบขนมปังไปแล้วข้างหนึ่ง ไข่ที่เพิ่งเอาออกจากตู้เย็น เนย แยม มะเขือเทศ ส้ม ขวดนมสด ที่วางเหมือนกำลังจะเตรียมทำอาหารเช้า แต่ถูกทิ้งไปกะทันหัน
       “หือ กำลังเตรียมจะทำอาหารเช้าเหรอ แล้วทำไม...”
       มัทนีทำหน้าสงสัยอย่างอารมณ์ยังดีอยู่
       
       มัทนีเดินมาในผืนหญ้า กว้าง เธอเดินหาอาทิตย์มา หน้าชักหงิกๆ นิดๆ สักพัก เสียงคุณนายลิ้นจี่ดังมา
       “แม่ไม่ชอบ ทำไมผู้ชายมันนิสัยเลวอย่างนี้ ยัยมัทนีต้องรู้ ลูกต้องบอกมัทนี”
       “ไม่ได้นะครับ แม่ ถ้ามัทนีรู้ ต้องบ้านแตกสาแหรกขาดแน่ๆ”
       มัทนีสะดุ้ง หยุดยืน นิ่งงัน อีกด้านของพุ่มไม้ ลิ้นจี่กำลัง โมโห ท่าทางจริงจัง
       “แล้วลูกจะเอาไง จะปล่อยให้มันคาราคาซังอยู่แบบนี้เหรอ”
       “แม่ ใจเย็นๆ เราต้องไม่หักด้ามพร้าด้วยเข่า ไม่งั้นจะเจ็บเข่านะแม่นะ”
       “ไอ้ลูกบ้า นี่เรื่องร้ายแรงนะ แกยังจะมาทำตลกอยู่อีก”
       มัทนีใจเต้น หน้าซีด แอบโผล่ตาไปดูจึงเห็นแม่ลูกคุยกัน
       “แม่ครับ มันไม่ร้ายแรงเท่าไหร่หรอก ผมพอจะจัดการได้ ผมเอาอยู่น่าแม่”
       “เอาอยู่เหรอ เอาอยู่ยังไง ใช่สิ มันคงเป็นเรื่องเล็กน้อย ในความคิดของพวกผู้ชายอย่างแก แต่สำหรับชั้น เรื่องผู้ชายมีกิ๊กเด็กๆ นี่มันคือเรื่องใหญ่”
       “เพราะมันไม่ใช่เรื่องเล็กไงแม่ ผมถึงคิดว่า เราต้องค่อยๆ จัดการ เราจะเอะอะ กระโตกกระตากไม่ได้ เราต้องไม่ให้ไก่ตื่น เราต้องจัดการโดยละม่อม บัวไม่ให้ช้ำ น้ำไม่ให้ขุ่น”
       อาทิตย์มองมาทางนั้นพอดี มัทนีรีบถอยๆ ซีดๆ
       “แต่แกปรึกษามัทนีเค้าหน่อยดีไหม ว่าเค้าคิดยังไงกับเรื่องนี้”
       “ไม่ได้นะแม่ มัทนีจะรู้ไม่ได้เด็ดขาด เค้าต้องรับไม่ได้แน่ๆ ผมรู้นิสัยเค้าดี”
       มัทนีอึ้ง เจ็บปวด วิ่งจากมา
       
       อาทิตย์เดินโอบแม่ไปอีกทาง
       “แม่ ยัยมัทนีเนี่ยนะ เขารักและศรัทธาในตัวพ่อเขามาก เขาเชื่อพ่อเขาหมดทุกอย่าง คุณหาญ พ่อตาผมเนี่ยคือไอดอลของผู้ชายที่แสนดี รักเดียวใจเดียว และธรรมธรรมโมในใจของลูกสาว ถ้ามันทีเขารู้ความจริง ว่าพ่อเขา คันจี๊ดๆ แค่ไหน โลกของเขาต้องถล่มทะลาย ชีวิตของเขาต้องเซเป๋ เพราะฉะนั้น เรื่องคุณหาญกับสาวๆ เราจะต้องเหยียบให้มิด”
       “แต่มันจะถูกหรือ อาทิตย์ ที่ให้เขาฝันลมๆ แล้งๆ ไป ว่าพ่อเขาแสนประเสริฐ ทั้งๆ ที่จริง...”
       “ผมไม่อยากให้ยัยมัทเสียใจน่ะแม่ อีกอย่าง ผมไม่อยากให้บ้านแสนสุขพ่อแม่ลูกของเขา ต้องแตกร้าว”
       ลิ้นจี่ยิ้ม บีบแก้มลูกชาย
       “แกรักผู้หญิงคนนี้มากจริงๆ”
       “ทำไงได้ มันรักไปแล้วนะแม่นะ เอาเป็นว่า ผมจะจัดการกะพ่อตาผมเอง โดยไม่ให้แม่ยายกะลูกสาวเค้ารู้ เราจะช่วยกันปราบมาร ที่จะมาทำให้ครอบครัวของเค้าร้าวฉาน ด้วยวิธีที่เงียบๆ และเนียนๆ นะครับแม่”
       ลิ้นจี่พยักหน้า สุขุมขึ้น แต่ไม่เห็นด้วยนัก
       
       โต๊ะอาหาร ต่อเนื่อง มัทนีวางชาร้อนและเครื่องปรุงกาแฟลงตรงหน้าลิ้นจี่ หน้าตามัทนีฝืนยิ้ม
       “คุณแม่มาแต่เช้าเลยคะ คล้ายจะมีเรื่องอะไรร้อนใจด่วนๆ หรือเปล่าคะ”
       ลิ้นจี่กำลังเอามีดควักแยมจะมาทาขนมปัง สะดุ้ง มีดหล่น แยมสีแดงกระจาย
       “โอ๊ะ ตายจริง เปล่าๆ จ้ะ ไม่มี้ ไม่มีอะไร” ลิ้นจี่รีบเก็บเช็ด มือสั่น “โทษทีๆ นะ แม่ทำเลอะหมดเลย”
       “มีอะไรอยากจะบอกหนูไหมคะ หรือจะให้หนูช่วย ทุกเรื่อง เราปรึกษากันได้ค่ะ”
       “นั่นสินะ โดยเฉพาะ เรื่องใน ครอบครัวของพวกเรา...” ลิ้นจี่เคลิ้มไปกับมัทนี อาทิตย์รีบขัด
       “คือ แม่จะมาดูเรื่อง เรื่องปลูกหญ้าแฝกกันดินถล่มหลังไร่ไม่ใช่เหรอครับ พวกลุงสมเค้ารอแม่อยู่แล้วฮะ จะไปดูกันไหมฮะ”
       “ทำไมคะ มีปัญหาดินถล่มด่วนมากเหรอ มัทไม่เห็นได้ยินเลย”
       “มีจ้ะ ด่วนมาก เดี๋ยวฝนตกหนัก แล้วดินจะสไลด์ จะทำไงดี ไป รีบไปดูกันก็ดี อาทิตย์” ลิ้นจี่รีบลุก
       “ให้คุณแม่รับประทานอาหารเช้าให้เสร็จก่อนไม่ดีหรือคะ อาทิตย์ มันคงไม่เร่งด่วนจนไม่เป็นอันกินข้าวกินปลากันหรอกนะคะ” มัทนีขัดเสียงขุ่น มองอย่างจับผิด
       “อ้า จ้ะๆ ใช่ๆ” อาทิตย์รีบตอบรับ ลิ้นจี่นั่งลงใหม่
       “ถูกต้องของหนูมัทนี ไม่ต้องรีบมากก็ได้ แหม ชานี่อร่อยจริง เราจะใจร้อนไปทำไม ต้องใจเย็นๆ จริงไหม” ลิ้นจี่
       เอาช้อนคนชาเสียงดังแก๊งๆ เพราะมือสั่น อาทิตย์รีบจับมือแม่ที่สั่นไว้
       “ครับๆ ใจเย็นๆ ทุกปัญหา เราต้องใจเย็นๆ” อาทิตย์มองสบตา กำกับให้แม่อย่าประสาทเกินไป
       
       มัทนีมองอาการอาทิตย์กับลิ้นจี่ แกล้งก้มหน้าซ่อนความขุ่นใจ แต่พอเงยขึ้น ก็ฝืนยิ้มเครียดๆ
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 12
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 11
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 1 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 1 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากๆน่ะค่ะ ที่อัพให้อ่าน:)
Mini_devill@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ผมว่า ตอนที่ 8 กับ ตอนที่ 9 ไม่ต่อกันนะครับ ลองดูนิดนึง
อิชิตัน ขายไม่ออก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014