หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ พ่อไก่แจ้

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 19 กุมภาพันธ์ 2557 17:15 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
        พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10 (ต่อ)
       
       ตู้ออกมายืนเศร้าซึมอยู่คนเดียวหน้าผับ ปุยฝ้ายเดินมา จับมือ
       
       “ตู้ เธอยอดมาก”
       “ขอโทษนะ”
       “ขอโทษทำไม”
       “ขอโทษ ที่พวกเธอพยายามเตือนชั้นแล้ว แต่ชั้นไม่เชื่อ คุณแท่นเค้าไม่ได้คิดอะไรกับชั้นจริงๆ ชั้นฝันไปเองข้างเดียว แต่ทั้งหมดนี้ ฉันก็ไม่ได้เสียฟอร์ม ใช่ไหม”
       “ไม่เสียฟอร์มเลย” นรีบอก
       “เธอเก่งมากตู้” มัทนีชม
       “เก่ง ที่คิดเรื่องมิวสิควิดีโอได้ใสๆ น่ารักแบบนั้นเหรอ”
       “เก่ง ที่เธอเอาชนะใจตัวเองได้ตะหาก”
       “ผู้หญิงอย่างเรา เก่งและจัดการสิ่งต่างๆ ได้ดีเสมอ”
       “แต่คนที่แพ้ ก็ต้องดูแลตัวเอง สินะ”
       “พวกเราจะดูแลกันและกันจ้ะ”
       สาวๆ กอดกัน
       
       อเนก อาทิตย์เดินออกมา
       “ตู้ เธอเยี่ยมมาก” อเนกชม
       “ไหนๆ ก็แฮปปี้เอนดิ้งแล้ว เราไปฉลองกันนะ” อาทิตย์บอก มัทนีหันมาถามเสียงขุ่น
       “อะไร นายเกี่ยวอะไร”
       อาทิตย์รีบเข้ามา โอบบ่ามัทนี
       “ไม่เอาน่า ที่รัก เพื่อนคุณทำงานดีๆ ให้เพื่อผมแบบนี้ มันเป็นโอกาสพิเศษนะ ไปครับคุณตู้ ผมจะดูแลพวกคุณทุกคนเอง เราไปกินปิ้งย่างกันไหม หลายๆ คน สนุกดีนะ”
       “เยๆ บรรยากาศแบบนี้ มันต้องปิ้งย่างสินะ”
       “เยส ปิ้งย่างๆ”
       อาทิตย์กอดมัทนีแน่นขึ้น
       “เห็นป่าว เพื่อนๆ คุณอยากไปกะผมทั้งนั้นแหละ คุณจะไม่ยอมให้ผมเลี้ยงทุกคนได้ไงคะ ที่รัก”
       มัทนีทำหน้าไม่ถูก นรี ปุยฝ้าย ตู้ อเนก มาเต้นรอบๆ อาทิตย์
       “ปิ้งย่างๆๆ”
       อาทิตย์ยิ้มอย่างมีชัย มัทนีค้อน
       
       อีกด้านหนึ่งหาญในชุดวิ่งออกกำลัง วิ่งมาตามถนนซอย แล้วมาที่หน้าร้านกาแฟเล็กๆ ร้านหนึ่ง ภายในร้านน้ำผึ้งนั่งกินขนมเค้กกับกาแฟรออยู่ หาญวิ่งเข้ามา หอบแฮ่กๆ แล้วมาหยุด ก้มหัว หายใจลึกๆ อยู่
       “คุณพ่อ คุณพ่อไหวมั้ยคะ”
       “ไหวจ้ะ พ่อไม่เป็นอะไร แฮ่กๆ”
       “ถ้าคุณพ่อไม่ว่าง ต้องออกกำลังกายเวลานี้ ทีหลังหนูเจอคุณพ่อเวลาอื่นก็ได้ค่ะ”
       “โอ๊ะ เวลานี้ดีแล้วๆ เป็นเวลาที่เหมาะอย่างยิ่ง”
       “ทำไมล่ะคะ”
       “เพราะ เพราะ เป็นเวลาที่พ่อจะว่างจากภารกิจต่างๆ ออกมาใช้เวลาส่วนตัวนอกบ้านได้อย่างที่ไม่มีคนมา มารบกวน นั่นแหละจ้ะ”
       “แต่วันนี้น้ำผึ้งต้องรีบไปอ่าค่ะ น้ำผึ้งมีภารกิจตอนทุ่มนึง”
       “หา” หาญดูนาฬิกา “นี่ก็ทุ่มนึงแล้วนะ แล้วหนูมีภาระหน้าที่อะไร ตอนค่ำๆ แบบนี้”
       “ภารกิจสำคัญมากเลยค่ะ”
       “ต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับความกตัญญูต่อบิดามารดาแน่ๆ”
       น้ำผึ้งทำหน้าเบ้ แล้วส่ายหน้า
       
       น้ำผึ้งเดินนำหาญเข้ามาในห้องรับแขกของบ้านหลังหนึ่ง
       “ฮาโหลๆ เพิ่ลๆ”
       ในบ้าน สาวๆ ในชุดสก๊อย นั่งๆ นอนๆ กันเต็ม โดยตรงหน้ามีคอมพิวเตอร์pc เครื่องแล็ปท็อป โทรศัพท์มือถือต่างๆ วางเรียงนับสิบ แท่นชาร์ตแบ็ตสำรองเสียบเตรียมพร้อม
       ในทีวีกำลังมีภาพวัยรุ่นร้องเพลงบนเวที
       “ฮาโหล น้ำผึ้ง”
       “นี่ พ่อเรา”
       น้ำผึ้งแนะนำ หาญอึ้ง ทุกคนยกมือไหว้หาญ
       “สวัสดีค่ะ คุณพ่อ”
       “เอ่อ จ้ะๆ”
       
       หาญรับไหว้ มองหน้าน้ำผึ้ง เธอยิ้มตอบอย่างสดใส แล้วหันไปหาเพื่อน ท่าทางร้อนใจ
       “แล้วเป็นไงบ้าง พี่มันเผา เอเอฟ12 คะแนนอยู่ลำดับไหน”
       “ไม่ค่อยดีอ่า ตัวเอง ตกมาอันดับ3 แล้ว”
       “ว้ายๆ ไม่ยอม มาๆ เอาโทรศัพท์มา ฉันโหวตมั่ง” น้ำผึ้งหยิบมือถือมาอีกอัน “คุณพ่อขา นี่คะ ช่วยหนูโหวตหน่อย”
       “ฮะ ยังไงนะ”
       “นี่คะ หนูกดเบอร์ให้ละ คุณพ่อก็แค่กดส่งอย่างเดียว กดไปเรื่อยๆ นะคะ”
       “กดตรงไหน”
       “เนี่ยค่ะ กดส่ง ปุ่มเดียวเลยค่ะ”
       “อันนี้คือแบบคอมโบ้เซ็ท ชุดใหญ่ โหวตผ่านเน็ต ทีละ10โหวต หรือ20โหวตก็ได้ สะด๊วก สะดวกค่ะ”
       หาญมองสาวๆ กดโหวตกัน บางคนสองโทรศัพท์
       “หา นี่ กดกันคนละ2 เครื่องเลยเหรอ”
       “ก็ต้องทำแบบนี้ล่ะค่ะคุณพ่อ ไม่งั้นก็แพ้เค้าค่ะ เนี่ย เราโหวตกันไม่พัก จนกว่าคอนเสิร์ตจะจบตอน4 ทุ่มค่ะ ไม่งั้น พี่มันเผาตกรอบแน่ๆ”
       “อ๊าย บัตรเติมเงินอยู่ไหนๆ”
       
       “เอ้า อยู่นี่ คลังอาวุธ”

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
        น้ำผึ้งผลักกล่องพลาสติกกล่องหนึ่งไปข้างหน้า
       
       “เอาไปเลย”
       “โอ้โห มีเติมกระสุนกันตลอดๆ เลยเหรอ”
       “ใช่ค่ะ เรามีแฟนคลับตัวแม่ออกเงินให้ เพราะพวกป้าๆ จะโหวตไม่เป็น แต่พวกเราโหวตเก่ง ทำหน้าที่โหวตอย่างเดียว คอนเสิร์ตก็ไม่ไปค่ะ ตั้งฐานทัพโหวตที่นี่ แล้วพวกตัวแม่ๆ ก็จ่ายมา ว้าย เครื่องของชั้นก็หมดแล้ว ขอบัตรเติมเงินใบหนึ่ง
       เพื่อนหยิบมาอันหนึ่ง โยนให้น้ำผึ้ง
       “เอ้า เอาไป เอ๊ะ อ้าว โธ่! แย่ละ”
       “ทำไมล่ะ เกิดไรขึ้น”
       “เหลืออีกไม่กี่ใบเอง บัตรเติมเงิน สงสัยแบบนี้ แพ้แน่”
       “ไม่นะ ไม่ๆ พี่มันเผาจะแพ้ไม่ได้ ชั้นไม่ยอมๆ” น้ำผึ้งลุกขึ้น
       “น้ำผึ้ง หนูจะทำไม” หาญรีบถาม
       “หนูจะไปกดตังค์ เอาเงินไปซื้อบัตรเติมเงิน มาโหวตให้พี่มันเผาค่ะ”
       “หา แล้ว หนูก็ไม่ค่อยมีตังค์นี่นา”
       “ไม่เป็นค่ะ คุณพ่อ เงินค่าขนมหนู ที่คุณพ่อให้ไว้ครั้งก่อน ยังมีพอ” น้ำผึ้งบอกแล้ววิ่งจะออกไป หาญรีบตาม
       “แล้วลูกจะเอาอะไรกินล่ะ ลูกเอาเงินมาโหวตพี่เข้าหมดแบบนี้”
       “ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ อดๆ เอาบ้าง”
       หาญส่ายหัว ควักกระเป๋าออกมา
       “เอ้า ใครออกไปซื้อบัตรกดเงินที พ่อออกตังค์เอง” หาญหยิบเงินออกมาหกพัน “พ่อมีแค่นี้ พอมั้ย”
       “อ๊าย คุณพ่อขา คุณพ่อน่ารักที่สุดเลย” น้ำผึ้งกระโดด จูบแก้มหาญฟอด “พวกเรา มาขอบคุณคุณพ่อหน่อย”
       ทุกคนวิ่งมา
       “ขอบคุณค่ะคุณพ่อ” พลางรุมกอดหอมหาญกันเกรียว หาญเพลิน เคลิ้ม ตาลอย
       
       คืนนั้น รถของอาทิตย์ขับไปถึงหน้าบ้านตู้ เสียงเพลงที่ดังเป็นเพลงแนวอกหัก ภายในรถ อาทิตย์ขับ ตู้นั่งหน้า มัทนีนั่งหลังกับปุยฝ้าย ตู้นั่งเศร้า ใจลอย เมื่อถึงหน้าบ้าน อาทิตย์จอดรถแล้วดับเครื่อง มัทนีแอบดูจากกระจก แล้วหันมาสบตากะปุยฝ้าย ตู้นั่งตาลอย น้ำตาเอ่อ
       อาทิตย์มองดูตู้ แล้วหันมาสบตากับมัทนี แล้วอาทิตย์รีบเปิดรถออกไป วิ่งอ้อมมาเปิดประตูให้ตู้
       “ตู้ครับ ถึงบ้านแล้วฮะ” ตู้สะดุ้ง
       “โอ๊ะ อ่า ค่ะ ขอบคุณค่ะ” ตู้เดินลงไป มัทนีกับปุยฝ้าย ต่างรีบลงมาอย่างห่วงๆ
       “ชั้นค้างเป็นเพื่อนเธอ นะตู้” ปุยฝ้ายบอก
       “ไม่เป็นไร ชั้น ชั้นอยู่ได้”
       “แน่ใจนะ ว่าไหว”
       “ไหว มัท ตู้ไหวอยู่แล้ว มีอะไรเหรอที่จะทำคนอย่างตู้ให้ทรุดได้ ไม่มีหรอก”
       “ผมมีความจริงเรื่องของไอ้แท่น จะเล่าให้ฟัง” อาทิตย์บอก
       “อะไรนะ”
       “ผมคุ้นเคยกับละครชีวิตฉากเก่าๆ ที่เล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าของไอ้แท่นดี”
       “ละครชีวิตฉากเก่าๆ”
       
       “ทุกครั้ง ที่มีการปั้นนักร้องผู้หญิงคนใหม่ๆ ในค่าย ไอ้แท่นจะต้องไปหลงรักเค้า อาจจะเหมือนพวกจิตรกร ที่หลงรักรูปปั้นของตัวเองก็ได้ แล้วพอปั้นเสร็จ มันก็เหมือนจืด อิ่ม หมดความตื่นเต้นในสาวคนนั้นไป สาวบางคน ที่เข้ามาดีกะมัน เพื่อให้มันปั้น แล้วพอดังแล้ว ก็ห่างไปเช่นกัน แบบนั้นก็โอเค วินๆ แต่ถ้าใครมาหลงใหลใฝ่ฝัน คิดจะเป็นแฟนมันจริงจัง ก็ต้องงง ตอนที่มันไม่สนใจใยดีอีกแล้ว”
       “แปลว่า เขาก็จะไม่รักยัยชะนีคนนี้จริง”
       “ครับ เมื่อมีการปั้นศิลปินใหม่ เขาก็จะตกหลุมรักครั้งใหม่”
       “ซึ่งไม่ว่ายังไง ก็จะเป็นชะนีเท่านั้น”
       “ถูก” ตู้ถอนใจ “อย่าเสียใจเพราะคนแบบนี้เลยครับ มันไม่คุ้มหรอก เลี้ยงเอามันไว้เป็นเพื่อนขำๆ คนนึง ก็พอ
       ครับ”
       “เพื่อนขำๆ เหรอ เพื่อนขำๆ ฉันมีเยอะแล้ว”
       “ขาดก็แต่ผัวขำๆ” ปุยฝ้ายบอก
       ตู้หันมา จับมือมัทนี
       “เธอสิ โชคดี มีผัวขำๆ คนนี้แล้ว รักษาเอาไว้ให้ดีล่ะ เพราะผัวขำนะ มันหายากมากนะ”
       มัทนีหันมามองหน้าอาทิตย์ แล้วต่างอึ้ง เมิน เขินกันไป
       
       คืนนั้นในห้องนอนมัทนี มัทนีเดินออกมาจากห้องน้ำใส่ชุดนอนแบบผู้ชายมิดชิด แล้วชะงัก เมื่อเห็นอาทิตย์ที่ถอดเสื้อ กำลังเป่าผมอยู่ที่หน้ากระจก มัทนีมองๆ แล้วรำคาญตา เดินไป หยิบเสื้อยืดมาวางให้
       “แอร์ก็เย็นจะตายละ ถอดเสื้ออยู่ได้”
       อาทิตย์ปิดเครื่องที่เป่า หันมาเถียง
       “ทำไม ก็ผมจะไม่ใส่”
       “ไม่สุภาพ”
       “อะไรนะ นี่มันห้องส่วนตัวของเรานะ”
       “เดี๋ยวก็ปอดบวมตาย”
       “ตกลง เหตุผลมันคือ เรื่องสุขภาพ หรือเรื่องมารยาท”
       
       “ฮะ อย่างน้อย คุณก็ควรเกรงใจคนที่อยู่ด้วยบ้าง”

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
        อาทิตย์เก็บที่เป่าผม แล้วเดินมานอนแผ่เต็มเตียง
       
       “ทำไม ผมถอดเสื้อแล้วมันรบกวนคุณยังไง”
       “แล้วดูสิ ครองเตียงซะขนาดนั้น กะจะนอนคนเดียวเลยใช่ไหม”
       อาทิตย์หุบแขนขาลง
       “โอเค เชิญ”
       “คงภูมิใจในความเป็นผู้ชายมาก คิดว่าตัวเองจะทำให้ชั้นหวั่นไหวได้ล่ะสิ ขอโทษนะ บอกเลย ว่าถ้าคุณไม่ใช้แผนหลอกให้ชั้นไปอยู่ด้วยที่ไร่ ทุกอย่างก็จะไม่เกิดขึ้น”
       อาทิตย์ลุกพรวด
       “อะไรนะ ผมใช้แผนอะไรหลอกคุณ”
       “คุณให้พ่อแต่งตัวบ้าๆ ทำเป็นออกจากบ้าน ให้ชั้นสงสัย อยากตามท่าน เพื่อที่คุณจะได้หลอกให้ชั้นขึ้นรถ แล้วพอไปบ้านไร่ของคุณไงล่ะ”
       อาทิตย์อึ้งไปนาน
       “พ่อคุณบอกคุณว่าอย่างนั้นเหรอ”
       “ใช่ แล้วคุณก็ไม่มีสิทธิ์จะไปโกรธท่านด้วย ที่ท่านพูดความจริงกับลูกสาวท่าน”
       “ความจริงเหรอ หึๆ”
       อาทิตย์ลุก แล้วเดินไปยืนนิ่งที่หน้าต่าง ไม่พูดอะไร มองออกไปภายนอก มัทนีมอง ยิ่งหมั่นไส้ ไม่เข้าใจมากขึ้น
       
       กลางดึกคืนนั้น มัทนีนอนกอดหมอน คิดหนัก ในแสงนวลจากโคมข้างเตียง มัทนีนอนคนเดียวบนเตียงอันกว้าง ขณะที่อาทิตย์ปูที่นอนแบบแบนๆ ข้างเตียง นอนหันไปอีกข้าง ทั้งคู่หันหลังให้กัน อาทิตย์มีสีหน้าเซ็ง ขรึม
       
       เช้าวันรุ่งขึ้น อาทิตย์เข้าครัวลงมือหั่นไส้กรอกเอง อีกด้านหนึ่ง เหน่งอยู่ที่เตา กำลังทำข้าวผัด โหน่งเตรียมแกงจืดอยู่อีกด้านหนึ่ง
       “เสร็จรึยังคะ คุณอาทิตย์” เหน่งถาม
       “มาแล้วๆ”
       อาทิตย์ยกเขียงมา เทไส้กรอกบนเขียงลงไปในข้าวผัด
       “แหล่มมากค่ะ คุณอาทิตย์ น่ากิ๊น น่ากิน”
       “ผัดเยอะขนาดนี้ เหน่งโหน่งแบ่งไปกินสิ เพราะคุณๆ เขาคงไม่กินข้าวเช้ามั้ง บ้านนี้เขากินกาแฟ ขนมปังกัน ไม่ใช่เหรอ”
       “คุณๆ บ้านนี้รับประทานทุกอย่างล่ะค่ะ เราสองคนทำอะไรให้ ฟาดเรียบหมด”
       ทั้งสามหัวเราะกันเฮฮา จำเนียรเดินเข้ามา ทุกคนเงียบลง
       “อะไรกันจ๊ะ สนุกสนานเฮฮา พ่ออาทิตย์นี่เป็นคนมีเสน่ห์จริงๆ นะ อยู่ใกล้ใคร มีแต่เสียงหัวเราะร่าเริง ก็ช่วยไม่ได้หรอกนะ ที่จะมีสาวๆ มารุมนิยมชมชอบ ใครเป็นเมียก็เพลียหน่อย” อาทิตย์อึ้ง ความร่าเริงหายวับ จำเนียรเดินมาดู “อุ๊ย ข้าวผัดน่ากิน ทำไข่ดาวด้วยสิ ทำให้ครบคนเลยนะ” จำเนียรหันมามองอาทิตย์ แล้วดึงไป
       
       จำเนียรดึงอาทิตย์ออกมาคุยอีกมุมหนึ่ง
       “เธอนอกใจยัยมัทเหรอ บอกมา”
       “อะไรนะฮะ”
       “ความลับสุดยอด ที่ผัวจะบอกเมียไม่ได้ ก็มีอยู่เรื่องเดียว คือเรื่องนอกใจ จริงไหมล่ะ”
       อาทิตย์มองหน้าจำเนียร อึ้งไปพักใหญ่
       “ไม่เสมอไปหรอกครับ มีความลับมากมาย ที่สามีภรรยาบอกกันไม่ได้”
       “เช่น”
       “ความลับทางราชการ ความลับทางธุรกิจ โอ๊ย มากมายครับ อย่าคิดว่าเป็นเรื่องนั้นอย่างเดียวสิฮะ”
       “งั้นเหรอ แล้วความลับที่เธอปิดบังยัยมัท คือความลับทางราชการ หรือความลับทางธุรกิจล่ะ”
       “เอ่อ ไม่ใช่ครับ”
       “แล้วมันอะไรล่ะ”
       “คุณแม่ทราบไหม ว่าความลับ ต่างจากของลับอย่างไร”
       “ว้าย จะมาทะลึ่งกะชั้นเหรอ”
       “เปล่าครับ นี่เป็นการทายปัญหาจริงจัง คุณแม่จะจำเอาไปเล่นตอนจัดรายการก็ได้นะ”
       “เหรอๆ งั้นเฉลยมาเลย ชั้นไม่รู้หรอก”
       “เฉลย ของลับ เปิดให้ใครดูยังไง มันก็ยังเป็นของลับวันยังค่ำ แต่ความลับ ถ้าบอกออกไปแล้ว มันก็ไม่เป็นความลับอีกต่อไป”
       “อุ๊ย จริงด้วย”
       “เพราะฉะนั้น ผมจึงบอกคุณแม่ไม่ได้ไงครั .มันจะได้เป็นความลับอยู่ต่อไป”
       “ว้าย เด็กบ้า เธอนี่มัน...”
       
       พอดีกับที่หาญในชุดจ็อกกิ้ง ใส่หมวกแก๊ป วิ่งเข้ามาพลางร้องเพลง
       “จะไปเป็นดาว โดดเด่นบนฟากฟ้า จะไปไขว่าคว้าเอามา...”
       จำเนียร อาทิตย์หันไปมอง หาญเห็นสองคน เบรกเอี๊ยด ทำเป็นออกกำลังกายวอร์มดาวน์ไปมา
       “เมื่อคืนก็ไปวิ่งมาซะดึก วันนี้ก็ไปวิ่งแต่เช้าอีก จะฟิตอะไรนักหนาคะ”
       “อ๊ะ ไม่ได้สิ อายุมากแล้ว จะประมาทไม่ได้ ต้องพร้อมเสมอ”
       “เดี๋ยวนี้ไม่เดินจงกรมแล้วหรือครับ” อาทิตย์แกล้งถาม
       “เดินจงกรมก็ดี วิ่งก็ดี อะไรก็ดีทั้งนั้น เมื่อกายและใจเราสัมพันธ์กัน”
       “ดูสิคะ เหงื่อซ่กเชียว” จำเนียรถอดหมวกออกให้ ทุกคนมอง แล้วชะงัก ที่ผมหาญปอยนึงทำสีแปลกๆ แซมๆ “นั่นอะไรน่ะคะ”
       หาญนึกได้ เอามือจับๆ ผมแล้วหัวเราะเขินๆ
       “อ๋อ ทำสีผม แบบพี่มันเผา เอเอฟ12 ไง เขาชนะการโหวต ได้เป็นแชมป์ เนี่ย วันนี้เขาออกจากบ้านมาละ เท่มาก หล่อมาก เราเลยต้องทำตามแฟชั่นเค้าหน่อย”
       
       อาทิตย์มองอย่างอึ้งๆ

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
        “คุณชอบเด็กผู้ชายตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ยคะ” จำเนียรถาม
       
       “ก็ไม่ได้ชอบอะไร แต่ผมอาจต้องเป็นพ่องาน จัดกิจกรรมจิตอาสากับพวกเยาวชนพวกนี้ ผมต้องทำตัวให้เข้ากับเค้าได้ไง ผมเคยบอกแล้ว ไม่ว่าผู้ชาย หรือผู้หญิง เยาวชนของเราก็คืออนาคตของชาติเหมือนกัน ผมต้องรักเด็กทุกคน”
       “รักเด็ก ก็ขอให้รักแบบอย่าให้ต้องเฉียดคุกก็แล้วกันนะครับ” อาทิตย์บอก
       “อะไร นายพูดอะไร”
       “เปล่าครับ ผมล้อเล่น”
       “อย่าไปถือนายคนนี้เลยค่ะ เค้ามุกเยอะ พูดตลกอะไรไปเรื่อยเปื่อย แต่คุณทำผมแบบนี้ก็น่ารักดีนะคะ เอ๊ะ ชั้นไปทำมั่งดีกว่า” จำเนียรบอก
       “โอ๊ย ดีเลย ทำเลย ครอบครัวเราจะได้สดใส ทันสมัย รับรอง แฟนคลับรายการคุณต้องกรี๊ด”
       อาทิตย์มอง เอือมๆ เดินหนีไป
       
       วันเดียวกันนั้นที่ศูนย์ดูแลหญิงและเด็กที่ถูกทำร้าย มัทนีนั่งคุยอยู่กับหญิงที่เข้าเฝือกแขน และมีลูกเล็ก วิ่งเล่นไปมาข้างๆ
       “ได้ค่ะพี่ เราจะจัดหาที่พักของพี่ และลูกๆ หลังจากที่ออกไปจากที่นี่”
       “ไปที่ไหนก็ได้ค่ะ อยู่ที่ไหนก็ได้ ให้ทำงานอะไรก็ได้ ขอให้อิฉันไม่ต้องกลับไปเจอสภาพแบบเดิมๆ ก็พอค่ะ”
       ชฎาเดินเข้ามา
       “ไม่ต้องกลัวนะคะ ต่อไปนี้ จะไม่มีใครมารังแกคุณพี่กับลูกได้อีกแล้วนะ”
       ทั้งสองเดินออกมา แล้วชะงัก เพราะที่โต๊ะแผนกบริจาค พลอย เชอรีน กำลังเซ็นเอกสารอยู่ มัทนีหยุดยืน มอง นิ่งงัน ชฎามองหน้างงๆ ว่ามีอะไร
       พลอยเซ็นเสร็จ รับใบเสร็จ บอกลา แล้วเดินออกไป ดูสวยสง่าเก๋ไก๋มาก มัทนีมองตามไป ใจเต้นๆ
       
       พลอยเดินไปขึ้นรถ แล้วขับออกไปอย่างโฉบเฉี่ยว มัทนีแอบมองอยู่มุมหนึ่ง ชฎาเข้ามาเกาะ
       “คุณเชอรีนใช่ไหม สวยจังเลยเนอะ ทำไม มีอะไรเหรอ มัท”
       มัทนีอึ้ง ตอบไม่ออก
       
       มัทนีกลับมาที่โต๊ะบริจาค เจ้าหน้าที่เอาเช็คของพลอยให้ดู
       “คุณเชอรีน น่ารักมาก ใจดีมากๆ เธอทำบุญให้กับโรงพยาบาลของเราเป็นประจำเลยค่ะ เนี่ยค่ะ คราวนี้ก็ให้ตั้งแสนนึง เช็คเงินสดเลย”
       มัทนีมองเช็คผ่านๆ เห็นชื่อเช็คเป็นชื่อ “คลินิกเพื่อสตรีด้อยโอกาส” ไม่สนใจนัก รู้สึกละอายใจ
       “ไม่นึกเลยเนอะ ว่าคนเก๋ไก๋ไฮโซแบบนี้ จะเลือกมาทำบุญช่วยผู้หญิงด้อยโอกาสแบบนี้”
       “นั่นสิ มาเงียบๆ ไม่เอาหน้าด้วย” ชฎาดูเช็คแล้วชะงัก “เอ๊ะ มัทนี ดูลายเซ็นนี่สิ เหมือนว่า...”
       “ทำไมเหรอ” มัทนีรับมาดูแล้วชะงัก หน้าซีด “เอ๊ะ นี่มัน”
       ลายเซ็นที่เห็น เป็นลายเซ็นอาทิตย์อย่างชัดเจน ชฎามองหน้า มัทนีสบตาซีด
       “มีอะไรหรือคะ” เจ้าหน้าที่ถาม มัทนีรีบส่งเช็คคืน
       “ไม่มีอะไร เก็บไปเถอะค่ะ รีบเอาเข้าธนาคารเลย เดี๋ยวหาย”
       เจ้าหน้าที่เก็บไป มัทนีหน้าซีดมากๆ ชฎามาบีบมือ
       
       อีกด้านหนึ่งที่บ้านมัทนี อาทิตย์นั่งทำงานด้วยคอมพ์แล็ปท้อป มีเจ้าท่วมทุ่งคอยกัดเล็มปลายรองเท้าแตะเล่น
       อาทิตย์ทำงานไปสักพัก หันมาเรียก
       “เหน่ง โหน่ง ใครก็ได้”
       เหน่ง โหน่งมาพร้อมกัน
       “ขา”
       “พาสเวิร์ด รหัสเข้าไวไฟของคุณมัทนี มันอะไรน่ะ รู้ไหม”
       “ว้าย ไม่ทราบค่ะ”
       “วันเกิดหรือเปล่าคะ” โหน่งบอก
       “วันเกิดเหรอ” อาทิตย์ก้มลง พิมพ์ๆ แล้วกด “ไม่ได้ล่ะ ไม่ใช่วันเกิด”
       “ลองชื่อสัตว์เลี้ยงไหมคะ ท่วมทุ่ง” เหน่งบอก อาทิตย์ส่ายหน้า
       “ไม่น่าจะใช่นะ คุณมัทเค้าไม่รักท่วมทุ่งเท่าไหร่ ลองชื่อคุณพ่อคุณแม่เค้าดีกว่า หาญ-จำเนียร เออ เข้าท่าๆ”
       อาทิตย์ลองพิมพ์ กดปรากฏว่าสำเร็จ “อ้า ใช่จริงๆ ด้วย” อาทิตย์นิ่งไปนิด อึ้งๆ “คุณมัท นี่เค้ารักคุณพ่อคุณแม่จริงๆ นะ ให้ความสำคัญคุณพ่อมากกว่าด้วยสิ เอาชื่อหาญไว้ข้างหน้าจำเนียร” มัทนีเดินเข้ามาเงียบๆ โหน่งเหน่งชะงัก อาทิตย์สงสัย หันไปดู แล้วแปลกใจ “อ้าว อายุยืนซะด้วย”
       
       “นินทาอะไรชั้น ล้อชื่อพ่อชื่อแม่ชั้นงั้นเหรอ” มัทนีมองเหน่งโหน่ง ตำหนิ “พ่อแม่คือสิ่งที่คนทุกคนเคารพ มาพูดชื่อเฉยๆ โดยขาดการให้เกียรติได้ไง”
       อาทิตย์เซ็ง ถอนใจ ขี้เกียจชี้แจง
       “ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ คุณอาทิตย์พูดถึงพาสเวิร์ดไวไฟของบ้านนี้น่ะค่ะ”
       “จริงค่ะ คุณอาทิตย์พยายามต่ออินเตอร์เน็ต เพื่อทำงานเท่านั้นเองค่ะ”
       มัทนีเสียฟอร์มไป
       “อ้อ แล้วทำไม ทุกคนรู้กันหมดล่ะ ว่าพาสเวิร์ดของชั้นคืออะไร”
       “ก็สุดที่รักรักครอบครัว รักคุณพ่อ คุณแม่มากนี่ครับ ทุกคนเขาก็เลยเดาทางถูก”
       “คุณอาทิตย์นั่งทำงานมาตั้งแต่เช้าตรงนี้เลยนะคะ คุณมัทโชคดีนะคะ มีสามีชอบทำงานอยู่กับบ้าน” เหน่งบอก
       “ช่าย พวกเราไปกันเถอะ มิน่าล่ะ วันนี้คุณมัทถึงรีบกลับบ้านมาแต่วัน อย่าอยู่เป็นก้างขวางคอเลย คิคิคิ”
       
       เหน่ง โหน่งออกไป มัทนียืนมองหน้าอาทิตย์ เครียด เพราะยังคาใจเรื่องเช็ค อาทิตย์มองหน้า กวนๆ
        
       อ่านต่อตอนที่ 11

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 12
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 11
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 1 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 1 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากๆน่ะค่ะ ที่อัพให้อ่าน:)
Mini_devill@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ผมว่า ตอนที่ 8 กับ ตอนที่ 9 ไม่ต่อกันนะครับ ลองดูนิดนึง
อิชิตัน ขายไม่ออก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014