หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 5

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 20 กุมภาพันธ์ 2557 08:36 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามีตีตรา ตอนที่ 5
       สามีตีตรา ตอนที่ 5
       
       พวงหยกวิ่งไล่ตีกะรัตรอบห้อง กันตา กุนตี กฤช นวลพยายาม ห้าม เจ้าสัวบัญชานั่งดู พวงหยกอาละวาดอย่างระอา
       
       “มานี่เลยยัยกั้ง มาให้ฉันเคาะกะโหลกเดี๋ยวนี้ ดูสิมันยังมีสมองหลงเหลืออยู่รึเปล่า หรือมันมีแต่ตัณหา”
       พวงหยกพยายามจะคว้าตัวกะรัตให้ได้ กะรัตวิ่งหนี
       “เรื่องนี้มันเกี่ยวกับตัณหา มันเป็นเรื่องของความรักล้วนๆ ทำไมแม่ถึงไม่ดีใจที่มีผู้ชายดีๆ ยอมรับอดีตของกั้งได้ และเขาพร้อมจะอยู่เคียงข้างกั้ง”
       “ฝันเฟื่อง นี่คงเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอลมันกัดสมองซีกเหตุผลไปหมด ถึงได้เหลือแต่ซีก จิตนาการให้แกคิดเพ้อเจ้อ”
       “แม่จะพูดยังไงก็ช่าง แต่ถ้ากั้งจะแต่ง ใครก็ห้ามกั้งไม่ได้” กะรัตโวยวายอย่างไม่ยอม
       
       ในบ้านเนื้อแพร...หม่อมมลุลีกำลังโวยวายใส่พิศุทธิ์ ท่านชายอ๊อดยืนฟังในท่าทีสงบเหมือน กำลังใช้ความคิดบางอย่าง เนื้อแพรยืนอยู่ข้างพิศุทธิ์
       “ย่านี่ไงที่จะห้าม ผู้หญิงดีๆมีตั้งเยอะตั้งแยะ ดันไปคว้าผู้หญิงสุขภัณฑ์เขามีคนใช้ไปตั้งสามคน สกปรกเลอะเทอะเหม็นโฉ่ ชายยังคิดจะเข้าไปทำความสะอาดส้วมนั่นเองรึไง”
       “ผมว่ายังไงหม่อมย่าก็สนิทกับเจ้าสัว จะพูดถึงหลานสาวเขา ก็น่าจะให้เกียรติเขาหน่อยนะครับ”
       “ผู้หญิงคนนั้นไม่มีเกียรติจะให้แล้ว ชายรู้ไหม ชายทำอย่างนี้มันเท่ากับหักหน้าย่า ป่านนี้ยายพวง หยก คงหัวเราะเยาะย่าท้องคัดท้องแข็ง ไปแล้ว” หมื่อมลุลีโกรธมาก
       
       พวงหยกโกรธจนแทบพ่นไฟ แหกปากวิ่งไล่ กะรัตวิ่งไปยืนหลบหลังโซฟาที่เจ้าสัวบัญชานั่งอยู่ พวงหยกยืนดักอยู่ด้านหน้า ทั้งคู่ยืนค้ำหัวเจ้าสัวบัญชา
       “แกไม่เห็นหัวก๋งเลยรึไง” พวงหยกแว๊ดใส่
       เจ้าสัวบัญชาสะดุ้งเล็กน้อยแล้วลูบหัวตัวเอง
       “แกรู้ไหมว่าแกทำอย่างนี้ ก๋งแกรู้สึกแย่ขนาดไหน”
       “อั๊วก็โอเคนะ ไม่ได้แย่อะไร” เจ้าสัวบัญชาสวนทันที
       พวงหยกหันขวับ มองเจ้าสัวบัญชาที่ไม่เข้าข้างตัวเอง
       “เตี่ย”
       “เอาเถอะน่า เด็กๆเขาตกลงกันแล้ว ผู้ใหญ่ก็นั่งรอเขามาสู่ขอเฉยๆก็พอ” เจ้าสัวบัญชาบอกอย่างรำคาญ
       
       หม่อมมลุลีโวยวายใส่พิศุทธิ์
       “จะให้ย่าอยู่เฉยๆเหรอ ฝันไปเถอะ กะรัตมีผัวมาตั้งสามคน แถมแต่ละคนก็ตายโหงหนีไปกัน หมด ย่าจะให้ชายไปเป็นผัว คนที่สี่ได้ยังไง”
       “ไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้าหรอกครับ ไม่ช้าหรือเร็วผมก็ต้องตาย”
       หม่อมมลุลีแทบปรี๊ดแตก
       “พูดอย่างนี้ แปลว่าหน้ามืดเข้าขั้น เหมือนพ่อชายไม่มีผิด”
       ท่านชายอ๊อดสะดุ้ง เนื้อแพรถอนใจอย่างรู้ตัวว่ากำลังจะโดนด่ากระทบ
       “ไม่เอาน่าหม่อมแม่ เราพูดเรื่องพิศุทธิ์อยู่นะครับ” ท่านชายออดพยายามขัด
       “หรือไม่จริงล่ะ ชายอ๊อดตอนหลงแม่ของชาย ใครพูดอะไรก็ไม่ฟัง ดาราหนังมันต้องผ่าน มือผู้ชายมาแยะ เดี๋ยวคนโน้นจับ คนนี้จูบ กอดกันให้มั่ว”
       “ค่ะ หม่อมพูดถูก อาชีพฉันผ่านมือชายให้แตะโน้น แตะนี่ แต่ก็เลี้ยงชายมาจนโต ดีกว่าให้คนบางคนแตะทั้งตัว แต่ไม่เคยเลี้ยงลูก สักแดงเดียว”
       เนื้อแพรไม่พอใจ หม่อมมลุลีและท่านชายอ๊อดชะงักที่โดนตอกกลับ
       “เห็นไหม ผมบอกแล้วว่าให้พูดแต่เรื่องพิศุทธิ์” ท่านชายอ๊อดกระซิบหม่อมมลุลี
       “ไม่รู้ล่ะ ย่าไม่ยอม ย่าไม่อยากโดนแม่พวงหยกมาถอนหงอกย่า”หม่อมมลุลีหงุดหงิดมาก
       
       พวงหยกยังโวยวายไม่เลิก
       “ฉันก็ไม่ยอมให้หม่อมมลุลีมาถอนหงอกฉันเหมือนกัน” พวงหยกหันไปทางกฤช “คุณไปบอกนังเนื้อแพร ด้วยว่าให้ล่ามลูกชายมันไว้ อย่าปล่อยให้มายุ่ง กับยายกั้งอีก”
       “ไม่มีใครห้ามเราได้หรอกค่ะแม่” กะรัตเสียงแข็ง
       “ถ้าแกพูดอีกคำเดียว ฉันจะล่ามแกด้วย” พวงหยกโกรธมาก
       กันตากระซิบกุนตี
       “นี่มันความรักของโรมิโอกับจูเลียตชัดๆ”
       “แต่เรื่องนี้โรมิโอกับจูเลียตไม่ได้ตายเพราะยาพิษนะ แต่ตายเพราะคุณพวงหยก” กุนตีกระซิบตอบ
       กะรัตไม่ยอม
       “ต่อให้แม่ล่ามกั้ง กั้งก็จะไปหาคุณพิศุทธิ์จนได้ กั้งรักคุณพิศุทธิ์...คุณพิศุทธิ์ก็รักกั้ง เราสองคนรักกัน เราจะแต่งงานกัน”
       พวงหยกเอานิ้วจิ้มหัวกะรัต
       “ผัวสามคนที่ผ่านมาของแก มันไม่ได้สอนอะไรแก เลยรึไง ว่าความรักของพวกผู้ชาย มันเป็นแค่ยากล่อมประสาทสร้างความเพ้อฝันให้แก พอยามันหมดฤทธิ์ มันก็จะทิ้งแกไป แกก็ไม่เหลืออะไรเลย ไม่ว่าตัวแกหรือทรัพย์สมบัติ”
       “ไม่จริง ครั้งนี้จะไม่มีใครทิ้งใคร...เพราะกั้งจะจดทะเบียนกับเขา”
       “อะไรนะ” พวงหยกช็อก
       
       พิศุทธิ์พูดกับหม่อมมลุลีกับท่านชายอ๊อดด้วยสีหน้าจริงจัง
       “ผมบอกว่า...ผมก็ไม่เปลี่ยนใจแล้วครับ”
       “ชาย...”
       หม่อมมลุลีจะแย้ง พิศุทธิ์รีบพูดแทรก
       “คนเราเริ่มต้นใหม่ได้ มีใครบ้างล่ะครับที่ไม่เคยทำผิด ผมเห็นใจกะรัตที่ต้องแต่งงานสามครั้ง แล้วก็เข้ารอยเดียวกันหมด คือถูกผู้ชายทรยศ สุดท้ายก็ตายเพราะอุบัติเหตุ และทุกคนก็ประนามว่ากะรัต เป็นผู้หญิงกินผัวทั้งๆที่เขาไม่ได้ทำอะไรเลย แต่เขาเสียอีกที่เป็นคน เสียใจและสูญเสีย มันไม่ยุติธรรม ไปหน่อยเหรอครับ”
       “แล้วชายคิดว่าตัวเองเป็นใครเหรอจ๊ะ นักสังคมสงเคราะห์ คอยแก้ไขปัญหาชีวิตให้คนอื่นหรือไง ชายทำให้ย่าผิดหวังมากรู้มั้ย”
       “ผมเสียใจครับที่ทำให้หม่อมย่าผิดหวัง แต่ผมยืนยันว่าผมไม่ได้ทำอะไรผิด”
       “ตามใจ แต่ย่าบอกไว้ก่อนนะ ว่าถ้าชายอยากแต่ง ก็ไปหาผู้ใหญ่เอง ย่าไม่สู่ขอให้”
       หม่อมมลุลีเดินเชิดเพราะคิดว่าพิศุทธิ์ต้องง้อ เนื้อแพรพูดขึ้น
       “ดิฉันก็ไม่คิดจะรบกวนหม่อมอยู่แล้ว”
       หม่อมมลุลีหันขวับ มองเนื้อแพรทันที พิศุทธิ์เองก็มองเนื้อแพรแปลกใจ
       “อะไรนะ”
       “แม่จะไปสู่ขอกะรัตให้ลูกเอง”
       
       เนื้อแพรมองลูกชาย พิศุทธิ์ยิ้มขอบคุณเนื้อแพร

สามีตีตรา ตอนที่ 5
       หม่อมมลุลีเดินโมโหมาขึ้นรถพร้อมกับท่านชายอ๊อด
       “เมียแกมันจองหองนัก ออกตัวจะไปสู่ขอนังกะรัต ทั้งที่ฉันยังยืนหัวโด่อยู่แท้ๆ กล้าดียังไงมาหักหน้าฉัน”
       “อ้าว ก็หม่อมแม่บอกเองว่าจะไม่เป็นผู้ใหญ่ให้พิศุทธิ์”
       “แม่อยากทำให้พิศุทธิ์มันหยุดจองหองไง แต่มันกลับจองหองกว่าเก่า หึ ให้เนื้อแพรไปขอ ยายพวงหยกคงจะยอมให้หรอก” หม่อมมลุลีเซ็ง
       “งั้นหม่อมแม่ก็ไปจัดการให้พิศุทธิ์แทนเนื้อแพรตอนนี้เลยสิครับ”
       หม่อมมลุลีชะงัก แล้วหันไปมองท่านอ๊อดอย่างไม่อยากเชื่อ
       “นี่ชายอ๊อดก็อยากมี ลูกสะใภ้มือสามเหมือนกันรึ”
       “ผมยอมรับว่ากะรัตไม่มีคุณสมบัติที่จะมาร่วมสกุลเรา ยายนั่นเน่าเสีย ยิ่งกว่ามูลสัตว์ แต่หม่อมแม่อย่าลืมสิครับ...มูลสัตว์มัน แปลรูปเป็นปุ๋ยหมักสร้างเงินให้เราได้”
       หม่อมมลุลีมองท่านชายอ๊อดอย่างรู้ทัน
       “นี่พ่ออ๊อดอย่าบอกนะว่า…”
       ท่านชายอ๊อดยิ้มรับว่าแม่เข้าใจถูกแล้ว
       
       พิศุทธิ์กับเนื้อแพรยืนมองรถของหม่อมมลุลีกับท่านชายอ๊อดขับออกจาก เขตรั้วบ้านไป
       “ขอบคุณนะครับแม่ที่ยืนอยู่ข้างผม”
       “ถ้าถามแม่จริงๆ แม่ไม่เคยแน่ใจในตัวกะรัต หวั่นว่ากะรัตจะพาความวุ่นวายมาให้ลูก กลัวว่าความสุขที่ลูกหวัง มันจะมีแต่อุปสรรค และจากความสุขจะกลายเป็นความทุกข์”
       พิศุทธิ์จับมือเนื้อแพร
       “ผมเชื่อว่าคนรักทุกคู่ต้องมีอุปสรรค ขึ้นอยู่กับว่าเราจะมองว่าเป็นความทุกข์แล้วจมกับมัน หรือจะมองว่าเป็นบททดสอบ แล้วสู้กับมัน ซึ่งผมเชื่อว่าผมกับกะรัตพร้อมจะสู้ครับ”
       เนื้อแพรลูบแก้มพิศุทธิ์
       “แม่อยากให้ชายรู้ว่าเรื่องนี้แม่ไม่เคยอยากสนับสนุน แต่ถ้ามันเป็นสิ่งที่ชายตัดสินใจแล้ว แม่ก็จะไม่ขวาง แต่แม่อยากเตือน ไว้…ว่าความสุขที่แสนมีค่ามันมาพร้อมกับบททดสอบที่แสนสาหัส
       เสมอนะลูก”
       พิศุทธิ์กอดแม่ มือถือของเขาดังขึ้น พิศุทธิ์มองหน้าจอมือถือเห็นเป็นกะรัตโทรมา เนื้อแพรมองอย่างเข้าใจจึงเดินเลี่ยงออกไป
       “ครับกั้ง...ยังไม่นอนอีกเหรอ”
       เนื้อแพรยืนมองพิศุทธิ์คุยโทรศัพท์กับกะรัตอยู่ด้วยใบหน้ามีความสุข เธอคิดจะทำอะไรสักอย่างเพื่อจบปัญหานั้น
       
       กะรัตใส่ชุดนอนนั่งอยู่ที่โต๊ะเครื่องแป้งพร้อมคุยมือถือกับพิศุทธิ์ นวลคอยทาครีมที่แขนให้
       “ตกลงพรุ่งนี้คุณจะพาผู้ใหญ่มาสู่ขอกั้ง 9 โมงเช้าใช่ไหมคะ”
       “ครับ...คุณว่ามันไม่เร็วไปจริงๆเหรอ”
       “ช้าไปด้วยซ้ำ กั้งว่าจะหอบเสื้อผ้าไปนอนกับคุณคืนนี้ เลยด้วยซ้ำ”
       กะรัตแกล้งพูดขำๆ นวลฟังกะรัตพูดแล้วถึงกับตกใจทาครีมที่แขนพลาด มือลื่นไถลไปตามแขน พรวด เกือบโดนหน้ากะรัต
       “ระวังหน่อยสินวล”
       “ขอโทษค่ะ นวลตกใจแทนคุณพิศุทธิ์” นวลยิ้มแหยๆ
       “เธอไม่ต้องตกใจแทนหรอก เพราะปลายสายเนี่ย เขาตกใจจนพูดไม่ออกไปแล้ว...มีสติรึยังคะ”
       “คุณนี่จริงๆเลย รีบนอนเถอะครับ เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกัน” พิศุทธิ์เสียงดุกึ่งขำ
       “เดี๋ยวค่ะ แล้วผู้ใหญ่ที่คุณจะพามานี่ใครเหรอคะ อย่าบอกนะว่าหม่อมย่าของคุณ”
       “ไม่ใช่ครับ แม่ผมเอง”
       “แม่คุณ”
       “ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องลำบากใจ แต่แม่เป็นคนที่ผมรักและเทิดทูนมากที่สุดในชีวิต พรุ่งนี้เป็นวันสำคัญของผม เป็นวันที่ชีวิตผมจะเปลี่ยนผมอยากให้แม่เป็นส่วนสำคัญในวันนั้น”
       “ค่ะ ไม่ว่าผู้ใหญ่ของคุณจะเป็นใคร กั้งไม่มีปัญหา ขอแค่คนที่กั้งรักเป็นคุณก็พอ”
       “นอนเถอะครับ”
       “นอนก็ได้ แต่คุณต้องจุ๊บ...จุ๊บ...ก่อน”
       “กั้ง...” พิศุทธิ์ถอนใจ
       “เร็วๆ กั้งรู้นะว่าคุณอยู่คนเดียว พูดเร็วสิคะ”
       พิศุทธิ์ส่ายหน้ากับความเจ้าเล่ห์ของกะรัตหันไป มองซ้าย มองขวา ก่อนว่าไม่มีเนื้อแพรหรือเด็ก รับใช้อยู่ใกล้ๆ พิศุทธิ์จึงหันมาคุยโทรศัพท์
       “จุ๊บ...จุ๊บ”
       กะรัตยิ้มมีความสุข แล้วแกล้งกระเง้ากระงอด
       “อะไรนะคะ กั้งไม่ได้ยิน”
       “กั้ง...” พิศุทธิ์รู้ทัน พูดเสียงนิ่ง
       “ก็ได้ๆ ไว้แต่งงานกันเมื่อไหร่ กั้งจะไม่บังคับแค่ให้พูด แต่จะให้คุณทำทุกคืนก่อนนอนด้วย Good night ค่ะ”
       กะรัตกดวางสายแล้วยิ้มอย่างมีความสุข...พิศุทธิ์กดมือถือยิ้มอย่างมีความสุขเช่นกัน
       
       สายน้ำผึ้งนั่งนิ่งครุ่นคิดหาแผนสืบว่าพิศุทธิ์เอาแหวนไปให้ใคร ท่ามกลางสภาพห้องที่มีข้าวของ กระจัดกระจายจาก ฝีมือของเธอที่รื้อค้นหาแหวน
       
       บุรุษพยาบาลเข็นร่างศิวาที่มีเลือดเต็มหัวและแขนเข้ามาที่หน้าห้องฉุกเฉินโรงพยาบาล
       “โอ้ย เจ็บจะแย่อยู่แล้ว หมออยู่ไหน เห็นไหมว่ามีคนไข้เจ็บมา ไปแอบหลับกันรึไง”
       หมอดิวที่ดูมีงานวุ่นวายเดินออกมาจากห้องฉุกเฉินถามพยาบาล
       “คุณไข้เป็นอะไร”
       ศิวารีบพูดแทรก
       “เลือดท่วมมาขนาดนี้ คงโดนยุงกัดมามั้ง หยุดถาม แล้วพาผมเข้าไปรักษาก่อนได้ไหม หรือจะรอให้เลือดไหลออกหมดตัวก่อน ถึงรักษาได้”
       หมอดิวแอบเซ็งศิวา บอกบุรุษพยาบาล
       “พาคนไข้เข้าห้องฉุกเฉินเลย”
       บุรุษพยาบาลเข็นรถศิวาเข้าห้องฉุกเฉิน กันตาวิ่งมาจากอีกทางเพิ่งมาถึงโรงพยาบาล หมอดิวยิ้มดีใจ
       “ขอโทษนะหมอก้อยที่โทรตามมาช่วยตอนนี้ พอดีคืนนี้คนไข้ฉุกเฉินเยอะมาก”
       “ไม่เป็นไร แล้วหมอดิวจะให้เราช่วยเคสไหนก่อน”
       “งั้นหมอก้อยช่วยดูเคสในห้องฉุกเฉินนั่นให้หน่อยนะ เดี๋ยวเราไปดูเคสผู้หญิง”
       
       หมอดิววิ่งออกไป กันตารีบวิ่งอย่างรีบร้อนเข้าห้องฉุกเฉิน

สามีตีตรา ตอนที่ 5
       กันตาเข้ามาในห้องฉุกเฉิน ร่างผู้ชายที่บาดเจ็บนอนตะแคงหันหลังให้ เธอจึงยังไม่เห็นหน้าว่าใคร กันตาได้ยินเสียงศิวาโวยวายก็ชะงักว่าเสียงคุ้นๆ
       “โอ๊ย เจ็บโว้ย เจ็บ เข็นเบาๆหน่อยสิวะ โอ๊ย”
       “ทนนิดนะคะคุณ เดี๋ยวฉีดยาแก้ปวดก็หายแล้วค่ะ”
       พยาบาลบอก ศิวาโวยวายไม่เลิก
       “จะทำอะไรก็รีบทำสิ ไม่ได้เรื่องเลย ฉันบอกแล้วไงให้ตามหมอกันตา จะรอให้ฉันตายก่อนใช่ไหมถึงจะตามมาได้น่ะ”
       กันตาคิดว่าศิวาแกล้ง เดินเข้าไปเอาเรื่อง
       “แหม จัดเต็มมาเลยนะคุณ มีเลือดมาซะด้วย”
       พยาบาลพยายามจะบอกกันตาว่าสิวารถคว่ำจริง
       “คุณหมอคะ...คือ...”
       กันตารีบพูดกับพยาบาล
       “ฉันรู้จักเขาดี เดี๋ยวฉันจัดการเอง” กันตาหันไปทางศิวา “คุณคิดว่าจะตบตาฉันได้รึไง แหม...ไปเมคอัฟทำแผลมาซะเหมือนเชียว พยาบาล พยายามจะบอกกันตา
       “คุณหมอคะ...”
       กันตายกมือห้ามพยาบาลไม่ให้พูด หันไปพูดกับศิวาต่อ
       “เมคแผลได้เนียนขนาดนี้ ไหนดูสิ...จะเมคความเจ็บได้ด้วยไหม”
       กันตาเอามือจิ้มลงที่รอยเขียวช้ำตรงแขนศิวา
       “โอ๊ย”
       พยาบาลตกใจ กันตาทำหน้าอึ้ง แล้วปรบมือให้ศิวา
       “โอ้โห คุณนี่น่าไปเป็นนักแสดงนะ ร้องซะฉันคิดว่าคุณเจ็บจริงเลย”
       พยาบาลรีบพูด
       “คนไข้เจ็บมาจริงๆค่ะคุณหมอ”
       กันตาชะงัก แล้วหัวเราะ
       “คุณนี่สุดยอด จ้างพยาบาลเป็นพยานด้วยเลย”
       “โฮ้ย ผมเจ็บจริงๆ ไม่เห็นเหรอว่านี่เลือดจริง นี่ก็แผลจริงหรือคุณต้องให้ผมแหกแผลให้ดูเลยไหม” ศิวาเซ็ง
       กันตาเอะใจ ก้มลงดมๆที่รอยเลือดที่หน้าผากศิวาแล้วชะงักพึมพำ
       “เลือดจริงนี่นา”
       “ไม่ใช่หรอก มันเป็นเลือดหมูเลือดหมาที่ผมเอามาหลอกคุณต่างหาก” ศิวาเหน็บแนม
       “ก็คุณหลอกฉันมาหลายทีแล้ว อยู่ๆจะให้ฉันเชื่อทันทีว่าคุณเจ็บจริงได้ยังไงล่ะ นอนเฉยๆ เดี๋ยวฉันตรวจให้”
       กันตารีบหยิบอุปกรณ์มาจัดการล้างแผล ตรวจเช็ดแผล และร่างกายของเขาศิวามองดูใบหน้า ของกันตาที่อยู่ใกล้ๆแล้วแอบยิ้ม
       
       ในห้องพักฟื้น ศิวานอนบนรถเข็นโดยมีผ้าก็อตพันรอบหัว และเข้าเฝือกที่ขา บุรุษพยาบาลกับพยาบาล ช่วยกันอุ้มร่างของศิวาย้ายจากรถเข็นมานอนบนเตียงพัก กันตาเช็คขวดน้ำเกลือ เช็คดูความเรียบร้อย
       “อาจารย์หมอสั่งให้คุณนอนพักที่โรงพยาบาลสี่ห้าวันนะคะ ถ้ามีอะไร กดออดเรียกพยาบาลเลยนะคะ” กันตาจะเดินออกไป
       “เดี๋ยวก่อน ผมรู้สึกเจ็บแผลมาก อยากให้หมออยู่ดูก่อน”
       “ได้...เดี๋ยวฉันไปบอกอาจารย์หมอให้”
       “ผมหมายถึงคุณ”
       “เสียใจด้วยนะ...ฉันเป็นแค่แพทย์ฝึกหัด อาจารย์หมอต่างหากที่เป็นเจ้าของไข้ ถ้าคุณมีอะไร ต้องคุยกับอาจารย์หมอ ไม่ใช่ฉัน”
       กันตาจะเดินไป ศิวาโวยวาย
       “แต่ผมอยากได้คุณเป็นหมอดูแลผม”
       “Good night นะคะ”
       กันตายิ้มเยาะ เดินออกจากห้องไป ศิวามองอย่างไม่ยอมแพ้ยิ้ม
       “คนอย่างผม ถ้าอยากได้อะไรต้องได้”
       
       เช้าวันใหม่...สายน้ำผึ้งรีบร้อนลงจากบันได จนแทบจะลื่นตกลงไป รสสุคนธ์วิ่งออกมาจากในครัว พร้อมถือชามโจ๊กมาให้
       “ค่อยๆลงสิผึ้ง นี่มันท้องเจ็ดเดือนนะ ไม่ใช่สองสามเดือน ทำอะไรระวังหน่อย”
       “ก็ผึ้งรีบนี่”
       สายน้ำผึ้งจะเดินไป รสสุคนธ์ดึงมือไว้
       “กินโจ๊กก่อน ถึงไม่กินให้ตัวเอง ก็ต้องกินให้ลูก”
       “นี่น้ารสฟังไม่เข้าใจเหรอ ผึ้งบอกว่าผึ้งรีบ”
       สายน้ำผึ้งจะเดินไป รสสุคนธ์ยังดึงมือไว้
       “จะรีบไปสืบเรื่องแหวนเหรอ น้าบอกแล้วไงว่าไม่มีประโยชน์ คนที่ผึ้งควรนึกถึงคนแรก คือลูกไม่ใช่ผู้ชายของ คนอื่น”
       “ไม่จริง น้ารสไม่รู้จักเขา น้ารสจะรู้ได้ยังไงว่าเขาเป็นของคนอื่น ผึ้งจะบอกให้นะ แหวนนั่นน่ะ เขาซื้อให้ผึ้ง แต่เขายังไม่ให้ผึ้งตอนนี้เท่านั้นเอง”
       รสสุคนธ์ถอนใจ
       “เมื่อไหร่จะหยุดหลอกตัวเองสักที ถ้าแหวนนั่นเขาซื้อให้ผึ้งจริง เขาก็ให้ผึ้งไปนานแล้ว ยอมรับเถอะผึ้ง คนอย่างคุณพิศุทธิ์น่ะ หน้าที่การงานก็ดี ชาติตระกูลดี เขาก็คงแต่งงานกับผู้หญิงฐานะ เดียวกัน ไปแล้ว”
       “ไม่จริง ถ้าเขามีเมีย ผึ้งก็ต้องรู้สิ”
       “งั้นก็ไปถามใครต่อใครให้รู้เรื่องไปเลย” รสสุคนธ์สุดทน
       “ผึ้งถามแน่” สายน้ำผึ้งมุ่งมั่น
       
       รสสุคนธ์มองอย่างเป็นห่วงว่าสายน้ำผึ้งต้องสร้างเรื่องอีกแน่

สามีตีตรา ตอนที่ 5
       ในห้องรับแขก เจ้าสัวบัญชานั่งลงตรงข้ามหม่อมมลุลีและท่านชายอ๊อดที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว
       “หม่อมกับท่านชายอ๊อดมาหาผม เรื่องหลานชายท่ากับหลานสาวผม ใช่มั้ยครับ”
       หม่อมมลุลีกับท่านชายอ๊อดมองหน้ากันว่า ใครจะเริ่มพูดกับเจ้าสัวก่อน
       “คืออย่างงี้ครับเจ้าสัว...เจ้าสัวก็ต้องเห็นใจผมกับหม่อมแม่ด้วย ตระกูลเราไม่ใช่มาจากรากหญ้า คนที่สืบราชสกุลเดียวกัน ก็ล้วนมาจากชนชั้นดี พิศุทธิ์เองก็มี ประวัติดีมากตลอด เราก็คาดหวังสูงว่าภรรยาของพิศุทธิ์คง เป็นเพชรน้ำดี แต่พิศุทธิ์กลับเลือก...ผมขอโทษที่ต้องพูดตรงๆ...ผู้หญิงที่ ผ่านการแต่งงานมาแล้วถึงสามครั้งอย่างกะรัต”
       ท่านชายอ๊อดเหล่ตาให้หม่อมมลุลีพูดต่อ
       “นั่นน่ะสิ แล้วดิฉันก็หมั้นหมายผู้หญิงซึ่งเป็นลูกสาวท่านรัฐมนตรีไว้แล้วเจออย่างนี้...ดิฉันเสียทั้งหน้า เสียคำพูด แล้วชายอ๊อดก็เสียหุ้นส่วนด้วย เพราะท่านรัฐมนตรีกับชายอ๊อดมีแผนลงทุนร่วมกัน”
       “เงินลงทุนหลายสิบล้าน หายวับไปตอนที่พิศุทธิ์วิ่งตามหลานสาวเจ้าสัวไปนั่นแหละครับ...หมดกัน ธุรกิจของผม” ท่านชายอ๊อดแสร้งถอนใจอย่างเครียด
       เจ้าสัวบัญชานั่งฟังนิ่ง หม่อมมลุลีกับท่านชายอ๊อดมองอาการเจ้าสัวบัญชาว่าจะเข้าใจ ความประสงค์ของตัวเองไหม ท่านชายอ๊อดสะกิดหม่อมมลุลีให้พูดย้ำอีกครั้ง
       “หวังว่าเจ้าสัวคงเข้าใจนะคะ ว่าฝ่ายของดิฉันเสียหายเกินกว่าจะยอมรับหลานสาวเจ้าสัวมาเป็นหลานสะใภ้ได้”
       เจ้าสัวบัญชามองสองแม่ลูก แล้วยิ้มเย็นๆอย่างราชสีห์รู้แผนการของหนูตัวน้อย
       “เรื่องนี้ผมมีทางออกให้ และมีเงื่อนไข ไม่ทราบว่าหม่อมกับ ท่านชายจะพอเปิดใจยอมรับไหม”
       เจ้าสัวบัญชาลุกขึ้นหันหลังเดินไปที่โต๊ะซึ่งวางกระเป๋าซึ่งเก็บสมุดเช็คไว้ หยิบ สมุดเช็คออกมาเซ็นต์ หม่อมมลุลีและท่านชายอ๊อดมองหน้ากันแล้วแอบยิ้มให้กัน เจ้าสัวยืนหันหลังให้ทั้งคู่ก็จริง แต่ยังเห็น จากกระจกประดับในบ้านที่สะท้อนให้เห็น เขามองสองแม่ลูกแล้วยิ้มเยาะ รู้ทันว่าสองแม่ลูกคิดแผนอะไรอยู่ เจ้าสัวมองสมุดเช็คว่าตัวเองไม่จำเป็นต้องเสียเงินให้สองแม่ลูกเลย แต่ที่ทำเพราะรักกะรัต อยากให้กะรัตได้แต่งงานกับคนที่เธอรัก
       
       ในห้องพักฟื้น...พยาบาลทำแผลที่หัวให้ศิวาที่นอนอยู่บนเตียง ขาเข้าเฝือก ขยับไปไหนไม่ได้
       “โอ้ย เบาๆหน่อยสิ นี่หมอผมไปไหน” ศิวาโวยวาย
       “คุณหมอสุรพลกำลังมาค่ะ”
       “ผมไม่เอาหมอผู้ชาย ผมจะเอาหมอผู้หญิงที่ชื่อกันตา”
       “วันนี้คุณหมอไม่เข้าเวรค่ะ”
       “ไม่จริง ผมรู้นะว่าหมอมา ไปตามหมอมาเดี๋ยวนี้ คุณรู้ไหมว่าผมลูกใคร ถ้าผมฟ้องว่าพวกคุณดูแลผมไม่ดี พวกคุณเด้งแน่”
       โทรศัพท์ในห้องของศิวาดังขึ้น เขาเอื้อมไปหยิบไม่ถึง
       “นี่รอให้ผมเอื้อมจนตกเตียงก่อนใช่ไหม คุณถึงจะช่วยผม” ศิวาเหวี่ยงใส่พยาบาล
       “ขอโทษค่ะ”
       พยาบาลข่มใจ พยาบาลหยิบโทรศัพท์ส่งให้
       “ฮัลโหล...”
       กันตาคุยมือถืออยู่หน้าห้องพักศิวา
       “คุณโวยวายยังไง ฉันก็ไม่เข้าไปดูคุณหรอก ฉันบอกแล้วไงว่า ฉันไม่มีหน้าที่รับผิดชอบคุณ”
       ศิวาชะเง้อมองไปหน้าห้อง
       “นี่คุณอยู่หน้าห้องผมใช่ไหม ถึงรู้ว่าผมพูดอะไร อยากเข้ามาหาผมก็มาเถอะ ไม่เสียฟอร์มหรอก ผมรู้ว่าผู้หญิง ทุกคนอยากเข้าใกล้ผม”
       “คุณนี่มันโดนใครต่อใคร พะเน้าพะนอเอาใจจนเสียนิสัย คิดว่าคนทั้งโลกต้องทำอย่างที่คุณ ต้องการ แต่เสียใจด้วยนะ โลกนี้มันโหดร้ายกว่านั้น แล้วฉันนี่แหละ จะสอนให้คุณรู้จักความโหดร้าย นั้นเอง เริ่มจาก บทเรียนแรกของวันนี้ รู้จักรักษาตัวรอด เป็นยอดดี ถ้าคุณยังโวยวาย ไม่หยุดระวัง พยาบาลจะทำแอลกอฮอล์หกใส่แผลคุณทั้งขวด”
       ศิวาเหลือบมองพยาบาล
       “เขาไม่กล้าหรอก”
       “บทเรียนที่สอง ถึงคนเราจะทำงานตามหน้าที่ แต่ถ้าถูกกดขี่มากๆ ขีดความอดทนของคนเรามันมี จำกัดนะคุณ ไม่อย่างนั้นจะมีข่าว ลูกน้องยิงเจ้านายขึ้นหน้าหนึ่งเหรอคะ...ฉันอยู่เวรมาทั้งคืนแล้ว กลับบ้านดีกว่า โชคดีนะคุณ บ้ายบาย”
       “ฮัลโหล ฮัลโหล”
       ศิวามองไปทางประตูห้องพัก กันตาโบกมือให้ที่ช่องกระจกบนบานประตู แล้วเดินออกไป ศิวาจะลุกจากเตียง พยาบาลห้ามไว้ พยาบาลกำลังหยิบขวดแอลกอฮอลมาถือไว้เพื่อจะเช็ดแผลให้
       “นอนนิ่งๆค่ะ เดี๋ยวแอลกอฮอลหกนะคะ”
       ศิวามองขวดแอลกอฮอลแล้วคิดถึงคำพูดกันตา เขาชะงักยอมให้พยาบาลทำแผล ศิวาขบเขี้ยวหมายมาดเอาชนะกันตาให้ได้
       “รอก่อน...คุณหมอจอมแสบ”
       
       สายน้ำผึ้งกำลังเข้าห้องทำงานพิศุทธิ์ ฟองดาวเดินมาที่โต๊ะทำงานตัวเองที่อยู่หน้าห้อง มองอย่างรู้ทัน
       “คุณพิศุทธิ์ไม่มาทำค่ะ”
       สายน้ำผึ้งชะงักหันไปมองฟองดาว
       “หมายความว่ายังไงคะ”
       “ก็หมายความว่าวันนี้คุณพิศุทธิ์ลาไงคะ เห็นว่าจะไปทำธุระส่วนตัว”
       สายน้ำผึ้งนิ่งคิดว่าพิศุทธิ์ลาไปทำอะไร
       
       พวงหยกนั่งอยู่บนเก้าอี้นวดพร้อมดูทีวีอย่างสบายใจ กุนตียืนมองพวงหยกอย่างเหนื่อย ใจกับความเจ้าคิดเจ้าแค้นของแม่
       “แม่จะไม่ลงไปข้างล่างด้วยจริงๆเหรอคะ คุณพิศุทธิ์กำลังพาผู้ใหญ่มาคุยกับก๋งแล้วนะ”
       “จะให้ฉันลงไปร้องแรกแหกกระเชอว่า...เจ้าข้าเอ้ย ยัยกั้งลูกสาวฉันได้ผัวใหม่อีกคนแล้วจ้า...ด้วยไหมล่ะ”
       กุนตีเดินไปหยิบเสื้อผ้าให้พวงหยก
       “ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ ก๋งขอให้แม่ลงไปนั่งเฉยๆ ไม่ต้องพูดอะไร แค่รับรู้ว่าเขามาขอ ลูกสาวแม่แล้วก็พอค่ะ”
       “แกก็บอกก๋งไปสิว่า ฉันปวดหัวตัวร้อน ไข้ขึ้นสมอง หนองเข้าตาเป็นอัมพฤกษ์ที่ขา ลามไปอัมพาตที่แขน เป็นง่อยเดินไม่ได้”
       กุนตีอดขำอารมณ์พาลของพวงหยกไม่ได้
       “แม่แน่ใจนะว่าให้พูดอย่างนั้น”
       “เอ๊ะ แกนี่ยังไงนะ คาดคั้นให้ฉันลงไปอยู่ได้ มันเอาทองหุ้มตัวมากันรึไง ถึงเห่อกันอยู่ได้”
       “ถ้าแค่ทองหุ้มตัว กุ้งไม่ตาโตเห่อไปด้วยหรอก เพราะเราเองก็มีมากพอแล้ว แต่เขาเป็นคนดี”
       “พูดอย่างกับคนดีมีคนเดียวในโลก”
       “คนดีไม่ได้มีคนเดียวในโลกหรอกค่ะ แต่คนดีที่ยายกั้งรักมีคนเดียวในโลก สามคนที่ผ่านมาดีไม่ ถึงครึ่งของคนนี้ แม่ยังรับเป็นเขยได้ แล้วคุณพิศุทธิ์ล่ะคะ...ทำไมแม่เอาเนื้อแพรมาประเมินค่าเขาด้วย แม่ลูกอาจไม่เหมือนกัน”
       “เลือดเดียวกัน มันจะดีไปสักกี่น้ำ แล้วยังท่านชายอ๊อดนั่นอีก กำพืดก๊กนี้ ฉันรู้ปรุโปร่งตั้งแต่ หัวยันหาง”
       “ถ้าแม่คิดว่าเลือดไม่ดี แล้วที่กั้งออกนอกลู่นอกทางให้คนนอกเขาคุยกันสนุกปาก แม่จะยอมรับ ไหมคะว่าเป็นเพราะเลือดในตระกูล”
       พวงหยกชะงักเถียงไปไม่ถูก จึงหงุดหงิดกลบเกลื่อน
       
       “แกอยากให้ฉันลงไปมากใช่ไหม ได้ แต่ฉันบอกไว้ก่อนนะว่าฉันจะลงไปนั่งทื่อๆ เป็นหัวหลักหัวตอ ไม่ต้องมาถามความเห็นอะไร เพราะฉันจะไม่พูดสักคำ”

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 6
สามีตีตรา ตอนที่ 5
สามีตีตรา ตอนที่ 4
สามีตีตรา ตอนที่ 3
สามีตีตรา ตอนที่ 2
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 24 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 24 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แซบ
ในละครจะสนุกขนาดไหน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดูสนุกดีเล่นเก่งทุกคนเลย ชอบกั้ง นวล พวงหยกอ่ะ ตลกดี
vena
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014