หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ พ่อไก่แจ้

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 21 กุมภาพันธ์ 2557 18:01 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
        พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 13 อวสาน (ต่อ)
       
       ในรถ โทนี่ โมกข์ อเนกต่างหยิบมือถือมาพร้อมเพรียงกัน กดโทรหาอาทิตย์พร้อมกันหมด
       
       ที่โรงงานทอผ้า สาวโรงงานทุกคนนั่งนิ่ง แข็งค้าง เหมือนถูกสต๊าฟ รอฟังว่าจะมีอะไรต่อไป แล้วก็กลายเป็นเสียงเพลงดังมา
       “อ้าว จบแล้ว”
       พอเรื่องจบ สาวโรงงานก็ทำงานไปตามเดิม กลับมาคึกคักตามเดิม
       
       ที่ห้องส่ง จำเนียรกดตัดสัญญาณออกอากาศ ก่อนจะคาดคั้นหาญ
       “คุณหาญ คุณพูดจริง เหรอ”
       “จริง ทั้งเด็กน้ำผึ้ง เด็กนก”
       “หลวงพ่อนกอ่านะ”
       “ไม่มีหลวงพ่ออะไรทั้งนั้น ผมไม่ได้ไปหาพระ ผมไปแร่ดผู้หญิง คุณจำคืนที่ คุณตามไปที่ผับคาวบอยไนท์ได้ไหม”
       “จำได้”
       “คืนนั้น ผมไปเที่ยวที่นั่น ผมได้รู้จักอาทิตย์ เขาได้ช่วยผมไว้ แล้วเขามาบ้านเรา เอาเสื้อผ้าชุดคาวบอยที่ผมแอบเอาไปเปลี่ยนมาคืน คุณถึงเข้าใจผิด คิดว่าเขาคือหมดนวดแผนโบราณไงล่ะ”
       “คุณ คุณ ทำไมคุณทำอย่างนี้ ทำไม”
       “ผมขอโทษคุณจำเนียร”
       “นี่คุณเห็นแก่ตัว ถึงขนาดเขี่ยปัญหาของตัวเองไปให้กับลูกได้เลยเหรอ คุณเป็นพ่อคนยังไง คุณมันเลวที่สุด” จำเนียรยกมือจะตบ “ไม่ ชั้นจะไม่เสียมือตบคนอย่างคุณ ยุติความรุนแรงในครอบครัว คุณมันเลวเกินกว่าจะโดนหลังมือชั้น เดี๋ยวมือสวยๆ มันจะแปดเปื้อน”
       จำเนียรสะบัดหน้า ผิดหวัง รีบออกไปจากที่นี่
       
       ส่วนที่ทำการเขต อาทิตย์กับมัทนีนั่งอยู่ต่อหน้านายอำเภอ ที่ยื่นเอกสารหย่ามาให้ทั้งคู่ตรงหน้า พร้อมปากกา
       อาทิตย์กับมัทนีลังเลว่าใครจะหยิบปากกาก่อน มัทนีหยิบก่อน อาทิตย์หยิบตาม มือถือมัทนีดัง
       “จะรับก่อนก็ได้นะ”
       อาทิตย์บอกแต่มัทนีเชิ่ดใส่ จรดปากกาลงที่กระดาษ มือถืออาทิตย์ดัง มัทนียังไม่เซ็น เหลือบมอง อาทิตย์ตัดสินใจเซ็นชื่อเลย ปล่อยมือถือดังไป มัทนีอึ้ง ยังคงจรดปากกาค้าง
       
       จำเนียรจอดรถที่หน้าที่ทำการ รีบวิ่งลงมา แต่แล้วก็ต้องชะงัก เพราะพบว่ามัทนีนั่งร้องไห้อยู่ที่ม้าหินด้านหนึ่ง
       “ลูกมัท”
       “แม่ มัทหย่าแล้ว มัทหย่ากับอาทิตย์แล้ว”
       มัทนีโชว์ใบหย่าทั้งน้ำตา จำเนียรอึ้ง รีบเข้าไปนั่งข้างๆ กอดปลอบมัทนีที่ร้องไห้ไม่หยุด หาญนั่งแท็กซี่ตามมา เห็นจำเนียรกอดปลอบมัทนี รู้สึกผิด ทรุดลงไปนั่งกับพื้น
       “ไม่จริง มัท พ่อขอโทษ พ่อขอโทษ”
       “พ่อ”
       “สะใจหรือยัง คุณทำครอบครัวเรา ครอบครัวลูกพังพินาศหมดแล้ว เพราะความมักมากไม่รู้จักพอของคุณคนเดียว”
       “แม่ มีเรื่องอะไรคะ”
       “พ่อของลูก เค้า มันเป็นคำหยาบคาย ออกอากาศไม่ได้ อย่าให้แม่ต้องพูดเลย”
       “อะไร พ่อทำอะไร พ่อ พ่อบอกมัทสิ”
       หาญร้องไห้พูดไม่ออก จำเนียรกอดมัทนีสงสารลูกและผิดหวังในตัวหาญด้วย จึงร้องไห้ออกมา มัทนีก็ได้แต่ร้องไห้
       “พ่อทำอะไรเอาไว้ พ่อ”
       
       อาทิตย์ขับรถแยกออกมา มีเอกสารใบหย่าวางที่เบาะข้างๆ อาทิตย์ขับรถอย่างหงุดหงิด กดแตรสนั่น จนฉุนตัวเอง ต้องเบรกจอดข้างทาง
       “โธ่เว้ย”
       อาทิตย์ลงจากรถ ปิดประตู เสียใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ โกรธตัวเองไปมา เตะยางรถระบายเครียด พอตั้งสติได้ ก็จะกลับขึ้นรถอีกที แต่อยู่ๆ มีรถอีกคันมาจอดขวางหน้า เป็นรถของอเนกที่มีแท่น โทนี่ โมกข์มาเต็ม ทุกคนลงมา
       “แกจะไปไหน”
       “ไม่ต้องพูดว่าแกรู้สึกอะไร พวกเราเข้าใจ”
       “เราจะไม่พูดเรื่องงี่เง่าน่าปวดหัวอีก เราจะกลับไปบ้าบอคอแตกเหมือนสมัยอยู่เมืองนอก”
       “เที่ยวให้สุด สนุกให้สุดเหวี่ยง หลุดโลกไปเลย”
       “แกจะไปกับพวกเรามั้ย”
       อาทิตย์นิ่ง
       “ไม่ไปแกก็ต้องไป”
       อเนกดึงอาทิตย์มากอด พวกเพื่อนๆ กอดกันแมนๆ ปลอบเพื่อนๆ
       
       “ขึ้นรถมาเลย มาแต่ตัว ทัวร์นี้เพื่อนจัดให้”

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
        กลุ่มนักข่าวกำลังอออยู่ที่ประตูหน้าบ้านมัทนี
        
       เหน่งกับโหน่งคอยรับมือและพยายามไล่พวกนักข่าวให้กลับไป ในกลุ่มนั้นมีเอกชเยศร์ยืนสังเกตสถานการณ์อยู่ด้วย
       “ไม่มีใครอยู่ค่ะ กลับไปเถอะค่ะ”
       รถของมัทนีแล่นกลับเข้ามาจอด มัทนีและจำเนียรตกใจที่เห็นนักข่าว พวกนักข่าวรีบเข้าไปรุม จำเนียรตั้งสติก่อนจะเปิดประตูรถลงไป มัทนีรีบลงมาปกป้องแม่
       “คุณจำเนียร คุณเป็นประธานชมรมครอบครัวอบอุ่นที่สั่งสอนสาวๆ ทั้งประเทศ แล้วงี้จะจัดการสามีตัวเองยังไงคะ”
       “สอนให้สาวๆ กำราบสามี แต่สามีตัวเองกลับคุมไม่ได้ แล้วต่อไปจะสั่งสอนคนอื่นยังไงคะ”
       “เอ๊ะนั่น ใบหย่าใช่มั้ยครับคุณมัทนี โชว์นักข่าวหน่อยสิครับ”
       “สาเหตุการหย่า คืออะไรคะ สามีมีกิ๊กเหมือนสามีคุณแม่หรือเปล่า”
       นักข่าวรุมถาม เหน่ง โหน่งรีบวิ่งออกมาช่วยกันนักข่าว
       “มันจะมากไปแล้วนะคะคุณนักข่าว ถามอะไรเห็นใจความรู้สึกเจ้านายพวกเราบ้างสิคะ” โหน่งเสียงแข็ง ปกป้องนาย
       “คุณๆ ของพวกเราจะแก้ปัญหาหรือจะทำอะไร ธุระอะไรของพวกคุณค่ะ กลับไปเลยค่ะ”
       
       เหน่งกับโหน่งช่วยกันกันพาจำเนียรกับมัทนีเข้าไปในบ้าน ทันใดรถแท็กซี่อีกคันแล่นตามมาจอด หาญลงมา
       “นั่นไง คุณหาญ สามีป้าจำเนียร”
       หาญจะรีบตามจำเนียรเข้าบ้าน แต่พวกนักข่าวกรูมาขวาง
       “คุณหาญครับ รู้สึกยังไงครับที่กินเด็ก”
       “หา”
       “มีข่าวลือว่าคุณกับลูกเขยแลกเปลี่ยนกิ๊กกันไปมาจริงหรือเปล่าคะ”
       “หา”
       “คุณจะหย่ามั้ยคะ ถ้าหย่าจะแบ่งทรัพย์สินกับคุณจำเนียรยังไงคะ”
       “เฮ้ย คำถามนี่ คิดมาแล้วเหรอ พวกคุณเห็นครอบครัวผมเป็นอะไร”
       หาญรีบฝ่าวงนักข่าวเข้าบ้านไป เอกชเยศร์สะใจ
       
       จำเนียรกับมัทนีเดินเข้ามาในบ้าน
       “มัท ลูก โอเคมั้ย” จำเนียรถามอย่างเป็นห่วง
       “แล้วแม่ล่ะคะ โอเคมั้ย”
       มัทนีกับจำเนียรต่างห่วงใยกันและกัน
       “มัท คุณจำเนียร เดี๋ยวก่อนๆ” หาญรีบตามมาอยากขอโทษ “มัท พ่อขอโท...” แต่มัทนีเย็นชาใส่ เดินหนี
       หาญตามตื๊อ จะขอโอกาสให้ได้ “เดี๋ยวก่อนมัท ฟังพ่อสักนาทีนึง มัท ได้โปรดเถอะลูก” แม้หาญจะตื๊อแค่ไหน มัทนีก็ไม่ฟัง เดินหนีขึ้นห้องไป หาญอึ้ง “คุณจำเนียร”
       หาญหันมาหาจำเนียร จำเนียรเย็นชาเช่นกัน เดินหนีไป หาญยืนกร่อย เหลือบมองสาวใช้ เหน่งกับโหน่งก็เชิดใส่ แยกย้ายตามไป
       หาญเศร้า หันมา เจอท่วมทุ่ง ท่วมทุ่งเชิดใส่ และเดินจากไป หาญอึ้ง
       
       หาญเข้ามาในห้อง จำเนียรนั่งรออยู่อย่างสงบ มีสติ เชิดหน้า พร้อมเคลียร์ให้จบปัญหา
       “คุณจำเนียร”
       “ที่พระหาย ที่ของชั้นหาย ชั้นเข้าใจแล้ว”
       “คุณจำเนียร” หาญขยับเข้าไปหา จำเนียร รีบห้าม
       “ไม่ต้องเข้ามาใกล้ชั้น คืนนี้ชั้นจะไปนอนโรงแรม เก็บของๆ คุณ แล้วออกไปจากบ้านนี้ พรุ่งนี้ชั้นไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก”
       จำเนียรลุกจะเดินออกจากห้อง
       “คุณจำเนียร” หาญผวากอด “ผมผิดไปแล้ว ผมขอโทษ ผมขอโทษ” จำเนียรขัดขืนผลักไสหาญออก ไม่ยอมให้กอด แต่หาญก็พยายามจะกอดให้ได้ “ผมไม่ได้ตั้งใจ มันเกิดขึ้นได้ยังไงก็ไม่รู้ แต่มันจะไม่มีอีกแล้ว ให้อภัยผมเถอะนะ”
       “ไม่ได้ตั้งใจ นี่คุณไม่ได้ตั้งใจงั้นเหรอ”
       
       จำเนียรผลักหาญออก หาญล้มไป แต่ผวาคลานมากอดขา
       “คุณจำเนียรๆ มันเป็นอุบัติเหตุ แล้วผมก็ผู้ชาย ผู้ชายมาจากดาวอังคาร ผมก็เหมือนผู้ชายที่คุณชอบด่าออกรายการ คุณก็น่าจะรู้ดี”
       จำเนียรสงบลง ปล่อยให้หาญเกาะขา
       “จะบอกว่าไอ้การนอกใจมันเป็นเรื่องปกติของเพศชายชั้นต้องยอมรับและเข้าใจมันงั้นเหรอ ความดี ความชั่ว มันขึ้นอยู่กับเพศตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แล้วไอ้ที่คุณโกหก ไหว้พระทำบุญ สร้างภาพว่าเป็นคนธรรมะธัมโม มาเป็นสิบๆ ปี มันก็เป็นเรื่องปกติของผู้ชายด้วยงั้นสิ”
       “ส่วนนึงผมก็ธรรมะธรรมโมจริงๆ”
       “โกหกเป็นไฟ ใส่ร้ายป้ายสี ขโมยของ นอกใจ นี่ผิดศีลกี่ข้อละ นับสิ นับ! นับ”
       “นับไม่ถ้วนจ้ะ”
       “ฟังนะ พนมมือ”
       “จ้ะ”
       หาญพนมมือแต้
       
       “จะผู้ชายผู้หญิงก็มีความอยากเหมือนกันทั้งนั้น แต่สิ่งที่ต่างกันคือความยับยั้งชั่งใจ ที่คุณไม่เคยมี ปล่อยอารมณ์ความรู้สึกไปตามสัญชาตญาณ ไร้สามัญสำนึก ไร้ความรับผิดชอบ ไม่ต่างอะไรกับสัตว์”
       “ก็ได้ ผมยอมรับว่าผมชั่วเอง ผมผิดทุกประตู”
       “ชั้นเคารพและให้เกียรติคุณ ยกย่องชื่นชมคุณในทุกวาระและโอกาส แต่คุณ คุณใช้ความรักและไว้ใจของชั้น ทำร้ายชั้น ชั้นกลายเป็นอีบ้าโง่เง่าที่เที่ยวไปสั่งสอนครอบครัวคนอื่น โดยไม่รู้เลยว่าครอบครัวตัวเองเน่าเฟะยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด” จำเนียรน้ำตาไหล “คุณทำกับชั้นอย่างนี้ได้ยังไง ทำได้ยังไง”
       จำเนียรร้องไห้ไม่หยุด หาญเอามือลง อึ้งที่เห็นจำเนียรร้องไห้
       “คุณจำเนียร คุณร้องทำไม คุณไม่ใช่คนที่ร้องไห้กับอะไรง่ายๆ คุณจำเนียร อย่าร้องสิ ผมขอโทษ ผมจะกลับตัวกลับใจ ผมสัญญา สาบาน ผมจะไม่นอกลู่นอกทางอีกแล้ว ผมจะทำทุกอย่างให้มันดีขึ้น ขอโอกาสให้คนบาปกลับใจเถอะนะแม่จำเนียร”
       “ที่นี่ไม่มีอะไรจะให้คุณทำลายอีกแล้ว ความรัก ความศรัทธา ความไว้เนื้อเชื่อใจ ไม่มีเหลือแล้ว คุณไปที่อื่นเถอะ”
       “ไม่นะ”
       “ชั้นไม่ต้องการมีคุณในชีวิตอีกแล้ว”
       
       จำเนียรผลักหาญออก แล้วออกไป
       “คุณจำเนียร!” หาญกอดไม่ปล่อย “ไม่ๆ อย่าเลิกกับผม ผมไม่มีใคร ญาติพี่น้องก็ไม่มี ทั้งชีวิตผมก็มีแค่คุณกับลูก สงสารผมเถอะ”
       “นี่ใช่มั้ยที่คุณห่วง คุณกลัวจะถูกทิ้งให้อยู่ลำพัง คุณกลัวเหงา กลัวไม่มีคนห้อมล้อม แล้วที่ผ่านมา ชั้นอยู่กับอะไร กี่คืนที่คุณทิ้งให้ชั้นนอนคนเดียว กัมมุตตา วัตตีโลโก สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม เราคงทำกรรมกันมาแค่นี้ ต่อไปก็กรรมใครกรรมมันเถอะ”
       จำเนียรมองหาญด้วยสายตาว่างเปล่า หาญอึ้ง ปล่อยมือ จำเนียรออกไป
       
       จำเนียรเดินหนีออกมาพร้อมกับร้องไห้ไปด้วย หาญตามออกมา
       “คุณจำเนียร เดี๋ยวก่อน”
       หาญจะเดินตามจำเนียรไป แต่ต้องชะงัก เพราะมัทนีออกมาขวาง
       “ปล่อยแม่ไปเถอะค่ะ”
       “มัท ลูก ลูกฟังพ่อนะ พ่อรักลูกรักแม่ของลูกนะ ความสัมพันธ์พวกนั้นมันก็แค่ ชั่วครู่ชั่วยาม สนุกๆ แก้เครียด เหมือนพ่อไปออกกำลังหาย รำไทเก็กอะไรงี้”
       “พ่อคิดว่าการมีกิ๊กมันเหมือนการออกกำลังกายได้ยังไง”
       
       “มัทก็เห็นว่าพ่อกลับมานอนบ้านทุกวัน ไม่เคยไปค้างคืนที่ไหน ไม่มีบ้านเล็กบ้านน้อยเป็นตัวเป็นตน พ่อมีแค่แม่ของลูกคนเดียวจริงๆ”

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
        มัทนีผิดหวัง ร้องไห้ออกมา
       
       “พ่อมีความคิดอย่างนี้เหรอ มัทไม่อยากเชื่อ พ่อคือคนที่สอนให้มัททำดีรักษาศีล แล้วพ่อพูดออกมาอย่างนี้เหรอ พ่อคนดีของมัทหายไปไหน”
       “มัท”
       “สมมุติว่าแม่อยากแก้เครียด แล้วไปมีกิ๊กเป็นเด็กหนุ่มบ้าง พ่อมีความเห็นว่ายังไงคะ”
       “ไม่ได้นะลูก จะเอามาเทียบกันไม่ได้ แม่เป็นผู้หญิง ทำแบบนั้นมันไม่ดี แต่ผู้ชายทำได้ มันไม่เหมือนกัน”
       “หยุดพูดเถอะค่ะ ยิ่งพูดยิ่งทำให้มัทไม่อยากมองหน้าพ่อ”
       “โอเคๆ งั้นเรามาจับเข่าคุยกันดีๆ เพื่อหาทางออกร่วมกันดีมั้ย นะมัท ถ้ามัทอยากไปพ่อไปขอโทษนายอาทิตย์ แล้วบอกให้เขากลับมา พ่อยินดี”
       “ปัญหาไม่ใช่เรื่องที่มัทเลิกกับนายอาทิตย์ แต่คือพ่อ สิ่งที่พ่อทำ ทำให้สิ่งที่มัทมีมาตลอด คือความรัก นับถือ เชื่อมั่น ศรัทธา ในตัวพ่อ มันถูกทำลายจนย่อยยับไม่มีชิ้นดีไปหมดแล้ว ขอร้องล่ะค่ะ อย่าพูดอะไรอีก มัทไม่อยากหลุดปากต่อว่าอะไรพ่อให้เป็นบาปแก่ตัวไปมากกว่านี้”
       มัทนีเดินหนีตามจำเนียรไป หาญอึ้ง
       
       จำเนียรรอมัทนีอยู่ที่หน้าบ้าน ยืนเช็ดน้ำตา พยายามไม่ร้อง มัทนีตามออกมาทำหน้าใจเด็ด
       “แม่คะ ไม่ร้องค่ะ ไม่มีประโยชน์อะไร”
       จำเนียรพยายามยิ้มให้สวยที่สุด
       “แม่ไม่เป็นไรลูก แม่โอเค” มัทนีกอดแม่
       “แม่ยังมีมัทนะคะ”
       “มัทก็ยังมีแม่เหมือนกัน”
       สองแม่ลูกกอดกัน
       “ไปเถอะ”
       
       หาญวิ่งตามออกมา วิ่งไปขวางหน้า
       “คุณจำเนียร มัท คุณต้องการอะไร จะให้ผมทำยังไง บอกผมมาสิ ขอแค่คุณกับลูกให้อภัย จะให้ทำอะไรผมยอมทุกอย่าง” หาญทรุดคุกเข่า “ผมไหว้แล้ว ให้อภัยผมเถอะ แล้วผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่าผมกลับใจแล้วจริงๆ”
       จำเนียรทิฐิ มัทนีแล้วแต่แม่
       “ถ้าอยากพิสูจน์ งั้นก็ไปบวช”
       “ได้ๆ จะให้บวชกี่พรรษา”
       “ตลอดชีวิต”
       “หา”
       “ทำได้เมื่อไหร่ ค่อยมาพูดกัน”
       จำเนียรเดินออกไป มัทนีรีบตามไป หาญได้แต่เศร้า ร้องเรียกจำเนียรให้กลับมา
       “คุณจำเนียร คุณจำเนียร”
       “กัมมุนา วัตตะตีโลโก สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม จำไว้”
       
       หาญกลับเข้ามาในบ้าน ค่อยๆ ตั้งสติ
       “ไม่ ชั้นจะไม่ยอมเสียครอบครัวไป ชั้นต้องแก้ไขความผิด” หาญเดินกระวนกระวาย แล้วจึงนึกขึ้นได้ “อาทิตย์ ไอ้อาทิตย์ต้องช่วยได้” หาญรีบไปหยิบโทรศัพท์กดโทรออก แต่ไม่มีสัญญาณ ติดต่อไม่ได้ หาญกดซ้ำอีก ก็เป็นแบบเดิม “ทำไมไม่มีสัญญาณ”
       หาญไม่ยอมแพ้
       
       มัทนีกับจำเนียรเดินเข้ามาในบริเวณล็อบบี้โรงแรมแห่งหนึ่ง
       “พักที่นี่นะคะแม่คืนนี้”
       จำเนียรพยายามจะเข้มแข็ง
       “จ้ะ ดีเลย”
       “แม่คะ มัทรักแม่นะคะ”
       “ลูกจะบอกรักแม่ทุกชั่วโมงเลยเหรอไงหือ ไม่ต้องห่วงแม่หรอก อะไรที่แม่เคยสอนคนอื่น แม่ต้องทำได้แน่”
       
       ทันใด เสียงของเอกชเยศร์ดังเข้ามา
       “สถานการณ์แย่จังเลยนะครับคุณป้าจำเนียร”
       มัทนีกับจำเนียรจำเสียงได้ หันกลับมามอง
       “เอก”
       “ดีแล้วครับที่ออกจากบ้านมา นักข่าวพวกนั้นน่ารำคาญจะตาย”
       “นี่เอกตามเรามาจากที่บ้านเหรอ”
       “มัท อย่าเสียเวลากับคนพรรค์นี้ ไปเถอะ”
       
       จำเนียรกับมัทนีจะเดินหนี เอกชเยศร์รีบมาขวาง
       “ผมหวังดีอยากช่วยนะครับ”
       จำเนียรกับมัทนีเดินหนีอีก เอกชเยศร์เดินตาม
       “ตอนนี้ในสายตาประชาชนและแฟนคลับ คุณป้าเหมือนคนที่ถูกทิ้งให้ลอยคอกลางทะเล ชะตากรรมขึ้นอยู่กับกระแสน้ำว่าจะพัดพาไปทางไหน ถ้าโชคดีพัดเข้าฝั่ง คุณป้าก็รอด แต่ถ้าไม่ใช่ ก็ตาย”
       มัทนีเหลืออด หันกลับมาถาม
       “เอกต้องการอะไร”
       “ผมช่วยพาคุณป้าจำเนียรกลับเข้าฝั่งได้”
       
       มัทนีกับจำเนียรอึ้งๆ

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
        อีกด้านหนึ่งที่บ้านอาทิตย์ ลิ้นจี่กำลังสั่งเด็กรับใช้ให้เช็กในไอแพดเพื่อสืบเรื่องอาทิตย์
       
       “เจอหรือยัง ตามดูอินสตาแกรมนายโทนี่สิ ว่าเขาโพสต์รูปอะไรไว้หรือเปล่า”
       หาญวิ่งพรวดเข้ามา
       “คุณนายลิ้นจี่ อาทิตย์ อาทิตย์อยู่ที่ไหน”
       “ทำไม จะให้ลูกชายชั้นเคลียร์กิ๊กเด็กคนไหนของคุณอีก”
       “โอ๊ย ครอบครัวผมกำลังจะพินาศอยู่แล้ว ไม่ต้องด่าซ้ำเติมได้มั้ย ผมจะมาตามให้มันกลับไปอยู่กับมัทนี บอกมาอาทิตย์อยู่ไหน”
       “อาทิตย์ไม่อยู่แล้ว”
       “โกหก”
       “แกสิโกหก ไอ้ลวงโลก ไอ้มารศาสนา ไอ้ไก่แจ้ตัวพ่อป้อไปทั่ว แกทำให้ลูกชายชั้นเสียใจ หนีหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ถ้าลูกชายชั้นหายตัวไปไม่กลับมาอีกเลย ชั้นเอาเรื่องแกแน่”
       “ไม่กลับมาเลย ไม่ได้นะ ไม่ได้ๆ มันคนเดียวที่จะช่วยผมกอบกู้ครอบครัวคืนมาได้ คุณต้องตามมันกลับมาให้ได้ เข้าใจมั้ย”
       “ยังกล้ามาสั่งชั้นอีกเหรอ ไอ้พ่อข้อศอกหมา ลูกสาวตัวเองแท้ๆ ยังทำร้ายได้ลง คุณมันน่ารังเกียจยิ่งกว่าหมาเน่า ชาตินี้อย่าหวังจะได้ปึ๋งปั๋งอีกเลย ชั้นจะไม่ขายผลิตภัณฑ์น้ำสมุนไพรสูตรคุณนายลิ้นจี่ให้กับแกอีก แล้วจะประจานให้ทั้งประเทศรับรู้ด้วยว่าแกเป็นพ่อไก่แจ้มะเขือเผา”
       “หา ไม่นะ” หาญตกใจ
       “ออกไปจากบ้านชั้น” ลิ้นจี่คว้ากระปุกยามาทำท่าจะเขวี้ยง “ไม่งั้นเจอว่านชักมดลูกแน่ ไป”
       หาญจ๋อย ถอยออกไป
       
       ที่ล็อบบี้โรงแรม เอกชเยศร์วางท่า อวดตัว
       “ผมเป็นสื่อใหญ่ พาวเวอร์เยอะ เส้นสายผมช่วยบิดเบือนข่าวของคุณป้าได้ ผมจะทำสกู๊ปเพื่อชี้นำสังคม ทำให้คุณป้าดูน่าสงสาร เห็นใจ เปลี่ยนวิกฤตเป็นโอกาส ภาพลักษณ์ของคุณป้าจะกลับมาดีเหมือนเดิม หรือดียิ่งกว่าเดิม คนไทยจะต้องรักคุณป้าอีกล้านเท่า ทั้งหมดนี้ คุณป้าจะได้รับทันทีที่มัทยอมกลับมาเป็นแฟนผม”
       “หา” มัทนีตกใจ
       จำเนียรทนไม่ได้ หันมาลุยเอกชเยศร์เอง
       “เธอจะย่ำยีชั้นยังไงก็เชิญ เวลานี้ไม่มีอะไรที่ชั้นแคร์อีกแล้ว นอกจากลูกมัทคนเดียว”
       เอกชเยศร์ยังลอยหน้าลอยตา ข่มขู่
       “ถ้าไม่ตกลง ผมอาจจะโหมกระหน่ำให้ข่าวนี้ยิ่งบานปลายนะครับ”
       “เธอมันเป็นสื่อที่น่าสะอิดสะเอียนที่สุด ไปมัท”
       จำเนียรลากมัทนีเข้าไปด้านใน เอกชเยศร์อึ้งที่ต่อรองไม่เป็นผล
       “ผมพูดจริงทำจริงนะ จะเอาใช่มั้ย” แต่แล้วมัทนีเปลี่ยนใจ ผละจากจำเนียร เดินวกกลับมาหาเอกชเยศร์อีกครั้ง
       “มัทเปลี่ยนใจแล้วใช่มั้ย”
       
       แต่มัทนีกลับกระชากคอเสื้อเอกชเยศร์เข้ามาอย่างแรง ดึงจนเสื้อรัดคอเอกชเยศร์
       “จะไปผุดไปเกิดที่ไหนก็ไป ไม่ต้องมาวนเวียนขอส่วนบุญส่วนกุศลจากมัทอีก และถ้าเอกยังกล้ามาข่มขู่มัทกับแม่อีกครั้ง ได้เจอดีแน่”
       มัทนีปล่อยเอกชเยศร์ทิ้ง แล้วเดินกลับไปหาจำเนียร เอกชเยศร์หายใจแฮ่กๆ พอตั้งหลักได้ก็ปากดีตามหลังมัทนี
       “โธ่เอ๊ย เอกก็ไม่ได้หลงใหลอะไรในตัวมัทมากหรอก ก็แค่สงสาร เห็นถูกสามีทิ้ง ไม่อยากให้เป็นหม้ายถูกสังคมล้อ แต่งกันกี่เดือนเอง หย่าซะละ กิ๊วๆ น่าอ๊าย น่าอาย แต่ถ้านิสัยยังงี้ ก็ไม่แปลกใจเลยที่ไอ้อาทิตย์มันจะไม่เอา สมควรแล้ว”
       มัทนียืนอึ้ง ที่ถูกจี้จุดเรื่องอาทิตย์ จำเนียรพลอยโกรธแทน
       “ไอ้ปากเลว ใจชั่ว แกจะเอาใช่มั้ย”
       จำเนียรวิ่งจะเข้าไปเอาเรื่องเอกชเยศร์ เอกชเยศร์ถอยหนีแต่ยังทำปากดี
       “คอยดู อยากเป็นศัตรูกับบก.ใหญ่ ได้เจอดีแน่”
       เอกชเยศร์หนีไป จำเนียรห่วงมัทนีที่ยืนอึ้ง
       
       คืนนั้นที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ภายในร้ายมีกลุ่มลูกค้าคู่รัก และครอบครัวพากันมานั่งทานอาหาร หาญนั่งซึมเศร้าอยู่คนเดียวที่มุมหนึ่ง
       ที่โต๊ะข้างๆ มีพ่อแม่ลูกสาววัย8-9ขวบมานั่งทานอาหารด้วย เด็กผู้หญิงตื่นเต้นที่เห็นอาหารที่ถูกเสิร์ฟมาสีสวยก็ดีใจ ร้องชอบใจ กระโดดกอดหอมพ่อทีหอมแม่ที ดูเป็นครอบครัวอบอุ่น หาญได้แต่มองแล้วคิดถึงครอบครัวตัวเอง น้ำตาไหล
       “จะไม่ทำอีกแล้ว เอาอะไรมาแลกก็ไม่คุ้ม”
       นรีเข็นรถลูกเข้ามายืนตรงหน้า
       “ลุงหาญ”
       หาญรีบห้าม
       “อย่าด่าลุงนะ ขอล่ะ วันนี้เจอมาเยอะจนชาไปหมดแล้ว” นรีนั่งลง
       “ค่ะ จะพยายาม แต่ถ้ามีหลุดปากบ้าง อย่าว่ากันนะคะ ลุงอยากให้นรีช่วยอะไรคะ”
       “ช่วยพูดกับป้าของหนูกับมัทนีให้ลุงที ลุงไม่อยากเสียครอบครัวไป ลุงผิดไปแล้ว” หาญร้องไห้ สะอึกสะอื้นสุดตัว
       “ใจเย็นๆ ก่อนนะคะลุง”
       “ลุงอยู่ไม่ได้ ลุงอยู่ไม่ได้จริงๆ”
       หาญร้องไห้แบบไม่แคร์สถานที่ ไม่แคร์สายตาใครอื่นเลย นรีสงสารและเห็นใจ
       
       มัทนีกับจำเนียรเดินเข้าห้องมา มัทนีเดินเหวอๆ ไปนั่งที่เตียง สะเทือนใจกับคำพูดของเอกชเยศร์เรื่องอาทิตย์
       จำเนียรมองมัทนีตลอด เข้าใจความรู้สึกและเป็นห่วง
       “มัท อย่าไปสนใจคำพูดพล่อยๆ ของนักข่าวเห็นแก่ตัวคนนั้นเลย”
       “ไม่ค่ะ มัทไม่ได้คิดเรื่องนั้น มัท มัทคิดเรื่องพ่อ มัทเป็นห่วงแม่นะคะ”
       จำเนียรยิ้มอย่างรู้ทัน
       “ลูกไม่ต้องห่วงปัญหาของแม่หรอก แม่อยู่ได้สบาย อายุปูนนี้แล้วด้วย อีกไม่นานก็ต้องไป แต่ลูกสิ แม่อยากเห็นลูกมีความสุขนะ”
       “แม่ แม่พูดแบบนี้ทำไม ไม่เอา ห้ามพูด”
       “แม่กำลังจะบอกให้ลูกรู้ว่า ถ้าถึงวันที่แม่ต้องไป แม่ก็ไม่อยากรู้สึกผิดที่เคยเป็นส่วนหนึ่งในการทำให้ลูกต้องหย่ากับคนที่ลูกรัก”
       “แม่ก็ไม่ต้องรู้สึกผิด มัทไม่ได้เสียใจอะไรเลย อยู่กับแม่สองคน มัทก็มีความสุขดีแล้ว”
       “แต่ลูกรักอาทิตย์ เขาก็รักลูก ลูกสองคนก็ควรจะได้อยู่ด้วยกัน”
       “แม่ไม่ต้องผลักไสมัทหรอก ยังไงมัทก็จะไม่ทิ้งให้แม่อยู่คนเดียว มัทจะอยู่กับแม่ เราจะมีกันสองคนตลอดไป”
       
       มัทนีกอดจำเนียร จำเนียรอ่อนใจ อยากเห็นลูกมีความสุข
        
       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 12
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 11
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 51 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 49 คน
97 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
3 %
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นรยน
เนย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โดยมีเจ้าทุกข์วัยเสี่ยใส่หมวกปิดหน้าชี้ตัวกัน โดยที่ไกลๆ เห็นหาญยืนเงอะงะอยู่
“เฮ้ย นี่ๆ คุณหาญมาดูนี่ๆ” จำเนียรเรียก
“โดยมีนางสาวบัวลอย บ่อนไก่ เป็นหัวหน้าแก๊ง คาดว่ามีเหยื่อที่ถูกหลอกนับสิบราย บางรายเป็นเจ้าสัวใหญ่ระดับพันล้าน แต่เจ้าทุกข์ส่วนใหญ่ไม่กล้าเปิดเผยตัว เพราะทุกคนล้วนแต่มีครอบครัวแล้วทั้งสิ้น”
“ผู้หญิงคนนั้น มัน ยัยเด็กที่เป็นกิ๊กกับอาทิตย์นี่”
“คนที่ยืนไกลๆ คนนั้น คุ้นๆ นะคะ” เหน่งบอก
“ไหน คนไหน”
“เนี่ยค่ะ” เหน่งเข้าไปชี้ที่ทีวี แต่อยู่ๆ ภาพทีวีดับไป

หาญกดรีโมทปิดทีวี ท่าทางตื่นๆ กลัวโดนจับได้
“คุณปิดทีวีทำไม”
“อื้ม ชุดคุณผู้ชาย เหมือนกับ...” เหน่งทำท่าสงสัย หาญอึกอัก หาทางแถ
“ผม ผมทนดูไม่ได้ ผมโกรธ นี่ไอ้อาทิตย์มันหลอกลูกเราไปคบกับสิบแปดมงกุฎเหรอ ทำไมถึงหลอกกันได้ ทำไมถึงโง่ซ้ำโง่ซ้อนได้ขนาดนี้”
“ดีแล้วค่ะที่ยัยมัทจะหย่า ผู้ชายห่วยๆ พรรค์นี้ มีแต่จะทำให้ชีวิตตกต่ำ ไม่มีวันเจริญ”
“ใช่ ใช่ที่สุดเลย”
“โชคดีที่ยัยมัทมีพ่ออย่างคุณ ที่ช่วยเป็นหูเป็นตา ทำทุกอย่างเพื่อความสุขของลูก ชั้นกับลูกโชคดีจริงๆ ที่มีคุณเป็นหัวหน้าครอบครัว” หาญอึ้ง ยิ้มเครียดๆ รับไป มัทนีกลับเข้ามา “มัท ลูกไปไหนมา”
“ไปทำงานแล้วก็แวะไปเยี่ยมพี่นรีมาค่ะ มัทขอตัวนะคะ”
“เดี๋ยว” จำเนียรมองหน้ามัทนี จับสังเกตได้ “เป็นอะไร อย่าบอกนะว่าไปเจอมันที่นั่น เจอนายอาทิตย์ใช่มั้ย”
มัทนีโผกอดแม่ ร้องไห้
“มัทอยากหย่ากับเค้าให้เร็วที่สุดค่ะแม่ มัทจะหย่า”
มัทนีกอดแม่ร้องไห้อย่างขมขื่น หาญอึ้งที่ตัวเองคือต้นเหตุทั้งหมด

คืนนั้นที่ห้องคาราโอเกะ แท่น โทนี่ โมกข์กำลังร้องเพลงและเต้นกันอย่างสนุกสนาน โดยทั้งสามหนุ่มมีสาวๆอยู่ในอ้อมแขนคนละคนสองคน เฮฮา
“เมียมีเมียพี่ต้องมา ถ้าเมียไม่มา ก็เพราะว่าเมียไม่มี”
อาทิตย์นั่งดื่มอยู่อีกด้าน มีสาวบริการ
อรธิชา อนุรักษ์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
าำนดัภถคะั-ึะถะภต ทืึะพจ/คำะีเจภพดคีะภจทตะพภจขเำเคะถืตึะ ีภถิ่ีุิรภีะคภ/รจพนด-จคภพีภ-ึคพๅ-ี่ำร-ไภถ่อภถีะึคภึถะ อภถะภถึะร-ภพตร-รพภคแ่อ
opal
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ต้องขอชมเชยจากใจว่าคนเขียนบทเก่งมากๆ
ผมไม่เคยติดละครเลยในชีวิต แต่เรื่องนี้ทำให้ผมต้องมานั่งรอหน้าจอทุกวันครับ
samingjohn@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอบจบน่ารักจัง ♡
fc sixth sense
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014