หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 24 กุมภาพันธ์ 2557 16:43 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 12
       กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 12
       
       เช้าวันใหม่ น้ำค้าง แย้ ถวายเครื่องเซ่นให้กับศาลพระภูมิหน้าโรงแรมควีนโรส ทั้งคู่พนมมือ
       “ท่านพระภูมิเจ้าขา ลูกอยากจะขอให้ท่านช่วยเปลี่ยนใจลูกพี่ตะวันให้อยู่ที่นี่ต่อไปด้วยเถิ้ด สาธุ” น้ำค้างมองแย้อย่างไม่มั่นใจ “พี่แย้ ท่านพระภูมิจะช่วยเราได้จริงๆ เหรอ”
       “เราต้องเอาทุกอย่าง ทำทุกทางที่จะให้พี่ตะวันอยู่ต่อ เล่นของก็ต้องทำ” แย้มุ่งมั่นมาก น้ำค้างฮึด
       “ใช่ เราจะไม่ท้อ เราจะไม่ถอย ถ้าพี่ตะวันจะกลับไร่ ก็ต้องกลับไปพร้อมพี่โรสเท่านั้น”
       “กิฟต์มีไฟว์”
       ทั้งคู่ตีมือกันอย่างมุ่งมั่น
       “เลิกฝันได้แล้ว”
       น้ำค้าง แย้ ฝันค้าง หันขวับมองตะวันที่เดินเข้ามาวางพวงมาลัยที่ศาล
       “โธ่ พี่ตะวัน”
       “แล้วถ้าไม่เชื่อก็ตัดพี่ตัดน้องกันไปเลย เรื่องของพี่กับโรสมันจบลงแล้ว อย่าพยายามอีก”
       ตะวันเดินหันหลังออกไป แย้ น้ำค้าง มองตามอย่างเป็นห่วง
       
       ภายในห้องทำงานณรงค์ ณรงค์มีสีหน้าเครียดๆ ขณะคุยโทรศัพท์กับชาญ ยุนอาที่อยู่ข้างๆ ก็เครียดเหมือนกัน
       “ห๊า เอ็งจะให้ข้ายืดงานแต่งออกไป ตะวันจะได้อยู่ต่องั้นเหรอ”
       “โอ้วโน้วๆ พระจะสึก ฝนจะตก ฟ้าจะร้อง คนจะแต่งงานกัน ห้ามไม่ได้นะคะ”
       ณรงค์ส่ายหน้าอย่างหนักใจ
       “แผนนี้ท่าจะไม่เวิร์ก มีแผนใหม่มั้ยวะ” โรสรินผลักประตูเข้ามา “ห๊า ถ้ายืดไม่ได้ก็ล้มงานแต่งแล้วจัดใหม่” ณรงค์ ยุนอาชะงักที่โรสรินพรวดเข้ามาได้ยินพอดี “แค่นี้นะ เดี๋ยวค่อยปรึกษากัน...มีอะไรลูก”
       ณรงค์หันมาถามโรสริน เธอส่ายหน้าเมื่อรู้ว่าปู่ยังไม่เลิกความพยายาม
       “โรสจะมาบอกว่า ถ้าลำบากนักก็ไม่ต้องให้นายตะวันไปไหนทั้งนั้นค่ะ” ณรงค์ ยุนอา มองหน้ากันอึ้ง ยิ้มอย่างดีใจ “เพราะถ้าจบงานนี้เมื่อไหร่ แล้วโรสยังเห็นนายตะวันอยู่ที่นี่ โรสจะเป็นฝ่ายออกไปจากควีนโรสเอง ชัดเจนนะคะ”
       ณรงค์ ยุนอา หุบยิ้มแทบไม่ทัน
       
       ที่ไร่ตะวัน ชาญหน้าเครียด อึ่ง อาทิตย์ บีบนวดให้
       “ปู่ครับ หมดหวังแล้วใช่ไหมครับ”
       “ไม่หรอก เราต้องมีความหวังสิ พี่ตูน บอดี้แสลม เคยกล่าวไว้ว่า…”
       “จ้ำม่ำเสียจริงนะน้องเอ๋ย ไม่เคยเห็นใครจ้ำม่ำเท่า” ชาญร้องจริงจัง
       “ไม่ใช่ นั่นมันชาย เมืองสิงห์ พี่ตูนเคยกล่าวไว้ว่า “ชีวิตเริ่มต้นที่คำว่าฝ่าฟัน ขอเพียงใจเรา เท่านั้นไม่หวั่นไหว” อึ่งบอก
       “ใช่ ใจเราต้องไม่หวั่นไหว เราต้องมีความหวัง”
       “เฮ้”
       พลันรถตำรวจขับเข้ามาจอด ตำรวจสองนายลงจากรถ ทุกคนหันมองสงสัยๆ
       
       ชาญคุยกับตำรวจสีหน้าเครียด ห่างไปอีกมุมหนึ่ง อึ่ง อาทิตย์ แอบมองดูอยู่
       “ไม่มีใครอยู่ที่ฟาร์มไอ้เดชาเลยเหรอ”
       “คาดว่าคงหนีคดีจนต้องหนีไปกบดานกันหมด ถ้าปู่ชาญมีเบาะแสความเคลื่อนไหวของเดชา รบกวนแจ้งเจ้าหน้าที่ด้วยนะครับ”
       “ยินดีครับ ผมจะช่วยเป็นหูเป็นตาให้”
       “ถ้างั้นผมขอตัวไปสอบถามคนงานไร่ตะวันก่อน เผื่อว่าใครจะมีเบาะแสเพิ่มเติม”
       “เชิญครับ อยู่แปลงกุหลาบโน่น เดี๋ยวผมตามไป”
       ตำรวจสองนายเดินออกไป ชาญเครียดจัด อึ่ง อาทิตย์ รีบวิ่งไปเกาะขาชาญ
       “มีอะไรเหรอคะปู่”
       “เดชามันโดนตำรวจตามล่า”
       “คราวนี้คนไม่ดีจะได้เข้าคุกซะที” อาทิตย์บอก
       ชาญมีสีหน้าหนักใจขึ้นมา
       “เดชามันแค้นตะวันเป็นทุนเดิม แล้วที่มันหนีหัวซุกหัวซุนแบบนี้ มันต้องโทษว่าเป็นความผิดของตะวันแน่ๆ”
       “แล้วพี่ตะวันจะปลอดภัยมั้ยครับ”
       อึ่ง อาทิตย์ หน้าเครียด
       “กรุงเทพมันกว้างกว่าบ้านเราเยอะ ไอ้เดชามันไม่มีทางรู้หรอกว่าตะวันอยู่ที่ไหน”
       
       ในตรอกแคบๆ แห่งหนึ่ง ข้างทางมีร้านข้าวแกง และรถเข็นกาแฟโบราณ เดชาเดินเข้ามาในตรอก เดชาสวมแว่นดำใส่หมวก เดินก้มหน้าคุยโทรศัพท์มือถือ
       “ดี ตอนนี้กบดานไว้ แล้วบอกไอ้แหลมด้วยว่าอย่าเพิ่งโงหัวออกมาจนกว่าฉันจะสั่ง แล้วไม่จำเป็นอย่าติดต่อกลับมา ถ้าตำรวจแกะรอยได้ พวกเราไม่มีวันรอด”
       เดชาตัดสายทิ้ง แล้วต้องชะงักที่ข้างหน้าคือตำรวจสายตรวจนั่งกินกาแฟโบราณกันอยู่ เดชาจะเดินหันหลังหนีแต่มีชายคนหนึ่งเข็นกล่อง เข็นลังผ่านเข้ามาเฉี่ยวชนเดชา โทรศัพท์เดชาตกพื้น แต่ไม่แตก ชายคนนั้นเดินหนีไปเลย เดชาจะก้มลงเก็บมือถือ แต่ทว่าตำรวจเก็บให้ก่อน ตำรวจยื่นโทรศัพท์มือถือให้เดชา
       “ขอบคุณครับ”
       
       เดชาก้มหน้ารับ แล้วรีบเดินหนีออกไป ที่หน้าเดชามีเหงื่อผุดพราวเต็มหน้าถอนใจอย่างโล่งอก เดชาเดินขึ้นแมนชั่นเก่าๆ โทรมๆ ที่อยู่บริเวณนั้น

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 12
       เดชาเดินมาตามทางเดินของแมนชั่น มีหนูวิ่งผ่านหน้าเดชาไป เขาคำรามในคอ
       “รังหนูชัดๆ นี่เหรอวะ ที่อยู่ของเสี่ยเดชา”
       พลันเสียงหวีดร้องของผู้หญิงดังขึ้น
       “อย่า ฉันกลัวแล้ว”
       เดชาหันขวับมองเห็นผัวเมียทะเลาะกันที่หน้าห้อง คนเป็นเมียไหว้ผัวอยู่ น้ำตานองหน้าที่ปากมีเลือดซิบ
       “อีผู้หญิงมักง่าย มึงนอกใจกู”
       “ฉันสาบานนะพี่ ผู้ชายมายุ่งกับฉันเอง แต่ฉันไม่ยุ่งด้วย”
       “กูไม่เชื่อ!กูจะฆ่ามึงให้ตาย”
       ผัวบีบคอเมีย เมียหายใจไม่ออก ตาเหลือก เดชาพรวดเข้ามาชกหน้าผัวกระเด็นไป เดชาคร่อมร่างผัวไว้ แล้วชกหน้าผัวไม่ยั้งเป็นสิบๆ หมัด จนผัวหน้าแหกเลือดเต็มหน้า
       “อย่า อย่าทำผัวฉัน พอแล้ว”
       เดชากระชากผัวขึ้นมาอัดกับกำแพงอย่างโมโห
       “แกรักเมียแกมั้ย” ผัวไม่ตอบ เดชาตะคอก “ฉันถามว่ารักมั้ย”
       “รัก”
       “แล้วแกทำร้ายคนที่แกรักทำไม ทำไมไม่ไปฆ่าไอ้คนที่มันทำร้ายแก สำหรับฉัน คนที่เรารักถูกเสมอ ไอ้หน้าตัวเมีย ถ้าแกซ้อมเมียอีก แกตาย”
       เดชาชกผัวล้มลงสลบ เมียเข้าไปประคองอย่างงงๆ กับท่าทางของเดชา แล้วเดชาก็เดินออกไปอย่างฉุนเฉียว
       
       ที่ระเบียงห้องพัก เดชาเหม่อมองไปที่ดวงตะวันที่กำลังจะลับขอบฟ้า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยแววตาของความแค้น และความเจ็บช้ำ
       “ตาต่อตา ฟันต่อฟัน เลือดมันต้องล้างด้วยเลือด ในเมื่อแกทำร้ายฉัน แกต้องโดนเอาคืนไอ้ตะวัน” ตะวันลับขอบฟ้า “อีกไม่นาน ฉันจะดับตะวันให้หายไปตลอดกาล”
       เสียงโทรศัพท์มือถือของเดชาดังขึ้น เดชากดรับ
       “ว่าไง” เดชาอึ้ง ดวงตาเบิกโพลง “แน่ใจใช่มั้ยว่าเป็นมัน”
       เดชายิ้มร้าย เวลาที่เขารอคอยคืบคลานเข้ามา
       
       ถนนฝั่งตรงข้ามโรงแรมควีนโรส นักสืบยืนอยู่ข้างรถ คุยโทรศัพท์มือถือกับเดชา
       “คนที่คุณให้ผมสืบ ตรงกับรายชื่อเช็กอินที่โรงแรมหรูนี่ ถ้าผมมีหลักฐานยืนยันว่านายตะวันอยู่ที่นี่จริงๆ ผมจะรีบติดต่อกลับทันที”
       นักสืบเข้าไปในรถ เห็นกล้องDSLพร้อมเลนส์ซูมขนาดใหญ่วางอยู่ที่เบาะ นักสืบยิ้มร้ายๆ
       
       คืนนั้น หลังโรงแรมควีนโรส ตะวัน แย้ และพนักงานส่งดอกไม้ช่วยกันยกดอกไม้ลงจากหลังรถกระบะ ตะวันยกลังดอกไม้พลางสั่งโรสรินกับแย้ไปด้วย
       “คืนนี้เราต้องช่วยกันประดับตกแต่งดอกไม้ด้วยนะ จะมีงานหมั้นช่วงเช้า แต่งเย็น เสร็จงาน กลับทันที” น้ำค้างสีหน้าครุ่นคิด “คิดอะไรอยู่”
       “คิดว่าทำยังไงถึงจะทำให้พี่ตะวันอยู่ต่อได้”
       “เมื่อไหร่จะยอมรับความจริงกันซะที”
       น้ำค้างขวางตะวันไว้ จ้องตาตะวัน
       “แล้วพี่ตะวันยอมรับได้จริงๆ เหรอ ที่ต้องใช้ชีวิตโดยไม่มีคนที่เรารักอยู่ข้างๆ”
       “อย่าพูดเรื่องนี้อีก พี่ไม่อยากฟัง”
       ตะวันขนดอกไม้ลงจากรถ อย่างไม่สนใจน้ำค้างเลย น้ำค้าง แย้ หันมองหน้ากันอย่างท้อๆ
       
       นักสืบยังซุ่มอยู่ในรถ ส่องกล้องซูมไปยังจุดต่างๆ ของโรงแรม นักสืบส่ายกล้องซูมไปทั่วๆ ชักถอดใจ
       “ออกมาสิ ออกมา มัวแต่หลบอยู่ในห้องทำไม”
       นักสืบส่ายกล้องไปมุมหนึ่งก็ชะงักเมื่อเห็นตะวัน น้ำค้าง แย้ ช่วยกันเข็นลังดอกไม้ไปที่ลิฟต์ขนของหลังโรงแรม
       “ใช่รึเปล่าวะ” นักสืบหยิบมือถือมากดดูรูปตะวันในมือถือ “ชัดเลย”
       นักสืบซูมเลนส์เต็มที่แล้วรัวชัตเตอร์ถี่ยิบ
       
       ในซอยแห่งหนึ่ง ที่ลับตา เดชารับรูปจากนักสืบหยิบมาดูทีละใบๆ รูปถ่ายเห็นเป็นภาพตะวันอย่างชัดเจน “ผมเช็กแล้วนะ คนในรูปเข้าพักที่โรงแรมแห่งนี้โดยยังไม่มีกำหนดออก”
       เดชายิ้มร้ายมุมปาก ยื่นซองสีน้ำตาลให้นักสืบ
       “หมดหน้าที่ของคุณแล้ว”
       นักสืบเปิดซองออกดู เห็นแบงก์พันปึกใหญ่อยู่ข้างใน นักสืบยิ้มพอใจ แล้วเดินออกไป เดชามองรูปตะวันแล้วยิ้มร้ายอย่างสะใจ
       
       “แกจะต้องชดใช้ในสิ่งที่แกทำ ไอ้ตะวัน”

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 12
       ภายในห้องบอลรูมจัดงานแต่ง ตะวันอยู่คนเดียวในห้องกำลังจัดดอกไม้สำหรับพิธีหมั้นที่จะมีในตอนเช้า
       ตะวันชักหงุดหงิดที่แย้กับน้ำค้างไม่มาช่วย กดโทรศัพท์โทรหาน้ำค้าง น้ำค้างไม่รับ
       “บอกให้มาช่วยก็ไม่มา โทรไปก็ไม่รับ” พลันเสียงประตูห้องเปิดเข้ามา “กว่าจะเสด็จมาได้ มัวไปทำอะไรอยู่”
       ตะวันหันไปก็อึ้ง เพราะคนที่เดินเข้ามาคือโรสริน โรสรินก็อึ้งๆ ที่เห็นตะวันอยู่คนเดียว
       “คนอื่นๆ หายไปไหนกันหมด”
       
       ขณะนั้นคืนอื่นๆ อยู่ที่ล็อบบี้ของโรงแรม ณรงค์กำชับกับทุกคนอย่างจริงจัง
       “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ห้ามให้ทุกคนไปช่วยโรสกับตะวันเด็ดขาด ฉันอยากให้สองคนนั้น อยู่ตามลำพังอีกครั้ง แล้วสองคนนั้นต้องช่วยกันฟันฝ่าปัญหาไปให้ได้”
       “กู๊ดไอเดียค่ะท่านประทาน”
       “กู๊ดไอเดียแปลว่าอะไร รู้จักแต่” แย้ทำมือ ชูให้ยุนอา “ไอเลิฟยู”
       น้ำค้างกระทุ้งศอกใส่แย้เบาๆ
       “พี่แย้ ใช่เวลามั้ย! ให้สองคนนั้นอยู่ด้วยกันก็ดีนะคะปู่ณรงค์ แต่ว่า งานจะเสร็จเหรอคะ”
       “ต้องเสร็จสิ ปู่เชื่อในตัวตะวัน แม้ตัวคนเดียวตะวันก็จะทำสำเร็จ” ณรงค์ยิ้มออกมาอย่างมีความหวัง “ตอนนี้ก็แค่ลุ้นว่าสองคนนั้นจะปรับความเข้าใจกันได้มั้ย”
       
       ในห้องบอลรูมจัดงานแต่ง ตะวัน โรสริน ยังมองหน้ากันอึ้งๆ อย่างคนที่มีเรื่องคาใจกัน
       “งานแค่นี้ผมทำเองได้ คุณไม่ต้องช่วยหรอก”
       โรสรินตัดสินใจเดินไปที่พุ่มดอกไม้ที่ตะวันจัดอยู่ก่อนหน้า โรสรินลงมือประดับตกแต่งดอกไม้ พูดลอยๆ ไม่มองหน้าตะวัน
       “มันเป็นความรับผิดชอบของฉันเหมือนกัน”
       ตะวันถอนใจกับความอึมครึมในอารมณ์ที่เกิดขึ้น เขาเดินไปจัดดอกไม้อีกพุ่มหนึ่งใกล้ๆ กัน แล้วหันมองโรสริน เห็นว่าเธอจัดดอกไม้ไม่สวยเหมือนที่ออกแบบไว้ ตะวันหมดความอดทน เดินเข้าไปหา
       “คุณโรส ช่วยดูแบบที่ผมเขียนด้วย คุณทำผิดแบบ” โรสรินไม่สน จัดดอกไม้ตามที่ใจชอบ “คุณ ถ้าอยากให้งานเสร็จ เชื่อผมเถอะ” โรสรินไม่สนใจ จัดดอกไม้อย่างดื้อรั้น “หยุดเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่เชื่อผม ก็ไม่ต้องทำแล้ว ผมทำเอง”
       โรสรินมองหน้าตะวันนิ่งๆ
       “ฉันไม่อยากเชื่อนาย”
       “คุณกลับมาเป็นคนไม่มีเหตุผลอีกแล้ว”
       “อยากได้เหตุผลเหรอ เพราะฉันไม่อยากเชื่อนายไง การที่ฉันเชื่อนายคือความผิดพลาดของชีวิต นายทำให้ฉันรู้สึกว่าเป็นคนสำคัญของนาย แต่สุดท้ายความจริงที่ได้คือการหลอกลวง” ตะวันช้ำมาก ไม่อยากจะตอบโต้อีกแล้ว
       “เถียงอีกสิว่าไม่จริง โกหกฉันอีกสิว่าฉันเข้าใจผิด”
       ตะวันเงียบไม่ตอบโต้
       “ระวังเข็มแทงมือ ผมต้องทำงาน ไม่มีเวลามาดูแลคุณ”
       ตะวันบอกอย่างเป็นห่วงแล้วหันไปจัดพุ่มดอกไม้ของตัวเองต่อ โรสรินมองเขาอย่างอึ้งๆ ไป ไม่คิดว่าตะวันจะเป็นห่วง
       “นายไม่ว่า ไม่เถียงอะไรฉันเลยเหรอ” โรสรินเหม่อ เข็มที่พุ่มดอกไม้แทงมือเข้าให้ “โอ๊ย”
       โรสรินจับที่มือเห็นเลือดไหลออกมา ตะวันหันมองห่วงๆ ถอนใจ ประมาณ พูดยังไม่ทันขาดคำ
       
       ตะวันเปิดกล่องยา แล้วหยิบพลาสเตอร์กับแอลกอฮอล์ออกมา
       “ฉันทำเองได้”
       “คุณทำไม่ถนัดหรอก ผมช่วยเอง” ตะวันเช็ดแผลให้โรสริน ค่อยๆ พันพลาสเตอร์ให้อย่างเบามือ “ถ้าคุณเชื่อผมสักนิด” ตะวันมองตาสื่อความหมาย “คุณก็จะไม่เจ็บ” ตะวัน โรสริน มองกันตกอยู่ในภวังค์ แต่ก็กลั้นความรู้สึกห่วงหาของตัวเองไว้ “ผมหมายถึงเจ็บตัวน่ะ”
       โรสรินหยิบแบบพุ่มดอกไม้ของตะวันมาดู
       “จะว่าไปพุ่มดอกไม้ที่นายออกแบบก็สวยดี ฉันเชื่อนาย ฉันจัดดอกไม้ตามแบบของนายก็ได้” ตะวันยิ้ม อย่างน้อยโรสรินก็อ่อนลง “แค่เรื่องงานเท่านั้น เรื่องอื่นไม่เชื่อ”
       โรสรินหันไปจัดพุ่มดอกไม้ต่อ ตะวันแอบมองโรสริน ถอนใจมองอย่างท้อๆ
       
       มุมลับตาในซอยละแวกแมนชั่นที่เดชาพักอาศัย เดชายื่นซองสีน้ำตาลให้มือปืน มือปืนหยิบรูปตะวันในซองออกมาดู หยิบเงินปึกใหญ่มามอง แล้วยัดเก็บที่เดิม
       “ฉันอยากให้มันตายไวที่สุด”
       “เวลาเตรียมตัวน้อย ความเสี่ยงก็สูงตามไปด้วย แต่ถ้าเสี่ยต้องการก็ไม่มีปัญหา เพียงแต่ต้องจ่ายแพงขึ้น”
       “เสร็จงานแล้วมาเอาเงินครึ่งที่เหลือ ฉันจะเพิ่มให้อีกเท่าหนึ่ง”
       “ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหา ครับเสี่ย”
       “แล้วอย่าให้ตำรวจดมกลิ่นได้ ไม่งั้นคนที่จะเป็นศพ คือพวกแกสองคน”
       
       มือปืนรับคำแล้วขึ้นมอเตอร์ไซค์ขี่ออกไป เดชายิ้มอย่างโหดเหี้ยม

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 12
       เช้าวันใหม่ ในห้องพักตะวัน น้ำค้าง แย้ หน้าจ๋อยๆ ตะวันถอดเสื้อออกจากราวแขวนในตู้ โยนลงบนเตียง เตรียมจะเก็บใส่กระเป๋า
       “พี่ตะวันหายโกรธเถอะ เมื่อคืนน้ำค้างกับพี่แย้ไม่ได้อู้นะ แต่ปู่ณรงค์อยากให้พี่ตะวันกับพี่โรส ทำงานกันสองต่อสอง”
       น้ำค้างบอก ตะวันพยายามไม่สนใจ มองว่าไร้สาระ
       “ช่างมันเหอะ เก็บเสื้อผ้า ข้าวของเตรียมตัวกลับได้แล้ว พรุ่งนี้เช้าจะได้ไม่ฉุกละหุก”
       แย้ดึงน้ำค้างออกมา กระซิบเบาๆ
       “ทำไงดีน้ำค้าง ต่อให้เอาช้างมาฉุดพี่ตะวันก็ไปแน่”
       น้ำค้างสีหน้าครุ่นคิดๆ สักพักก็คิดออก สีหน้าจริงจัง
       “รู้แล้วว่าจะทำยังไง”
       น้ำค้างมั่นใจว่าวิธีนี้ต้องสำเร็จแน่ๆ
       
       พีระอยู่ที่ออฟฟิศ นั่งอยู่หน้าคอมพ์เห็นแฟ้มเอกสารวางกองเป็นตั้ง พีระคุยโทรศัพท์กับน้ำค้าง สีหน้าแปลกใจ
       “ตะวันกลับไร่พรุ่งนี้ แล้วยังไง ฉันต้องจุดพลุฉลองใช่มั้ย ขอโทษทีฉันไม่ว่าง วันนี้ฉันงานยุ่งมาก อ้อ ตะวันมันไปซะได้ก็ดี จะได้มีก้างขวางคอฉันกับโรส”
       น้ำค้างคุยโทรศัพท์กับพีระ โดยมีแย้อยู่ข้างๆ
       “แต่นายเป็นตัวการและต้นเหตุทำให้พี่ตะวันกับพี่โรสเค้าเข้าใจผิดกัน นายต้องรับผิดชอบ มันเป็นความผิดของนาย”
       พีระส่ายหน้าเซ็งๆ
       “น้ำค้าง ฉันไม่ได้ทำงานมูลนิธิ จะได้เที่ยวช่วยเหลือเห็นใจใคร อีกอย่างถ้าคนเค้าไม่อยากจะคืนดีกัน เทวดาที่ไหนก็ช่วยไม่ได้ ทำความเข้าใจ แล้วยอมรับความจริงซะ”
       น้ำค้างชักมีอารมณ์ขึ้นมา
       “ถ้างั้นนายยอมรับความจริงได้แล้ว ว่าพี่โรสเค้าไม่มีวันรักนาย” น้ำค้างลุ้นฟังคำตอบ “ว่าไง นายตัดใจได้แล้วรึยัง”
       พีระสะอึก รู้สึกโดนแทงใจดำ
       “ทำไมต้องตัดใจ ตัดสายทิ้งง่ายกว่า”
       
       พีระวางหูกะทันหัน น้ำค้างไม่ทันได้ตั้งตัว
       “โธ่เอ๊ย พึ่งอะไรไม่ได้เลย”
       “ไปขอให้นายพีช่วย แล้วเค้าจะช่วยเหรอ พี่ตะวันกลับไร่ เค้าได้ตีปีกพั่บๆ น่ะสิ ที่ไม่มีกว้างขวางคอชิ้นโต” แย้บอก น้ำค้างสีหน้าครุ่นคิดตาม
       “พี่แย้คิดว่านายพีเค้าจะไม่มีวันเลิกรักพี่โรสเหรอ”
       “ถูกต้อง ถ้าเค้าเลิกรักนะ เอาขี้หมามาละเลงหน้าพี่ได้เลย จริงจริ๊ง”
       น้ำค้างสีหน้าสลดลง
       “คนอะไรเจ็บไม่รู้จักจำ บัวใต้คอนกรีตจริงๆ”
       “อ้าว แล้วนี่จะใส่อารมณ์ทำไม ใช่เรื่องของเราที่ไหน” แย้จ้องตาน้ำค้าง น้ำค้างหลบสายตา “มีกลิ่นแปลกๆ นะเนี่ย ทำเหมือนหวงนายพียังไงไม่รู้”
       น้ำค้างตีแย้เบาๆ
       “จะบ้าเหรอพี่แย้ ถ้าหวงนายพี ฉันหวงพี่ดีกว่า ไปเลย ไปช่วยพี่ตะวันทำงานกันได้แล้ว”
       น้ำค้างลากแย้ออกไป
       
       พีระนั่งเครียดอยู่ที่โต๊ะทำงาน
       “งานรุมสุมหัวแบบนี้ก็ดี จะได้ไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่น”
       อุษาวดีเปิดประตูเข้ามา แต่งตัวแต่งหน้าสวย
       “อุษาไปควีนโรสนะคะ พี่พีดูงานคนเดียวได้ใช่มั้ย”
       “ไม่ได้ ฉันนัดมิสเตอร์ฟิลิปส์ให้มาดีลงานวันนี้”
       “วันนี้”
       “เออ! แล้วแกก็ต้องจบงานนี้ให้ได้ เพราะมันเป็นโปรเจ็กต์ของแก แล้วอย่าคิดว่าจะออกไปไหนได้จนกว่าจะเสร็จงาน”
       “พี่เลื่อนนัดทำไมไม่บอกกันก่อน อุษาอยากไปช่วยงานคุณตะวัน”
       พีระลุกขึ้นอย่างมีอารมณ์
       “เลิกบ้าผู้ชายซะที”
       “พี่ไม่มีสิทธิ์มาสอนอุษา พี่บ้ารักยัยโรสมากแค่ไหนลืมแล้วเหรอ แล้วเป็นการบ้าที่งี่เง่าที่สุด เพราะยัยโรสไม่สนใจพี่เลย ไม่เหมือนอุษากับคุณตะวัน ที่เราจะมีอนาคตร่วมกัน”
       พีระแค่นหัวเราะออกมาอย่างกวนๆ
       “เหรอ ถามเค้ารึยัง เค้ากำลังจะกลับไร่แล้วไม่มาเหยียบกรุงเทพฯ อีก”
       “หมายความว่าไง”
       “เฮ้อ ความรักไม่ได้ทำให้คนตาบอดอย่างเดียว แต่ความรัก” พีระจิ้มหัวอุษาวดี “มันทำให้คนโง่งี่เง่า ปัญญาอ่อน เรื่องแค่นี้ก็ไม่รู้”
       อุษาวดีอึ้งที่รู้ว่าตะวันจะไม่อยู่ที่กรุงเทพอีกแล้ว

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 13
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 12
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 11
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 10
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 7 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 7 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โฮ่!!! กว่าตะวันกะโรสจะคืนดีกันได้ ดีกันไม่ทันไร สงสัยโรสจะต้องไปคบกับเดชา เพื่อปกป้องชีวิตตะวันแน่ๆเลย เฮ้อออ
anoysuksee@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เบื่อยัยอุษาด้วย... เหมือนจะสนุก แต่คงยืดเยื้ออีกนาน เฮ้อ!!!
ผู้อ่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เบื่อยัยอุษา
เฮ้อ!
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014