หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 7

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 27 กุมภาพันธ์ 2557 09:38 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามีตีตรา ตอนที่ 7
       สามีตีตรา ตอนที่ 7
       
       สายน้ำผึ้งนั่งพักอยู่มุมหนึ่งในส่วนที่พักของพนักงานมีผ้าพันแผลปิดอยู่ที่หน้าผาก และผ้าพันแขน พิศุทธิ์เดินเข้ามาหา เธอแสร้งขยับตัวแต่ทำเจ็บแขน
       
       “โอ้ย”
       “คุณเป็นยังไงบ้าง”
       “ก็หัวแตกกับเจ็บแขน ยังนึกไม่ออกเลยค่ะว่าจะอุ้มให้นมลูกยังไง”
       “ผมขอโทษแทนกั้งด้วย” พิศุทธิ์รู้สึกผิดแทนกะรัต
       สายน้ำผึ้งเอื้อมมือไปแตะที่แขนพิศุทธิ์ แสดงความเห็นใจและเข้าใจ
       “ฉันอยากให้กั้งรู้จังว่าคุณรักเขาขนาดไหน เขาจะได้ไม่มองคุณเป็นเพียงแค่เครื่องมือของเขา”
       พิศุทธิ์ชะงักมองสายน้ำผึ้งอย่างสงสัย
       “เครื่องมือ”
       “เครื่องมือแก้แค้นฉันไงคะ กั้งรู้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับคุณ เขาถึงทำทุกอย่างให้ได้คุณไปจากฉัน เขาลงทุนจดทะเบียนตีตราคุณ เพื่อแก้แค้นที่คุณภูทิ้งเขามาหาฉัน…ฉันรู้ทันเขา เขาทนไม่ได้ เลยผลักฉัน”
       พิศุทธิ์มองสายน้ำผึ้งแล้วตัดสินใจลุกขึ้น
       “ผมไม่รู้ว่าความจริงที่คุณสองคนคุยกันมันคืออะไรกันแน่ แต่สิ่งที่ผมเชื่อ...คือผมรักกั้ง และกั้งรักผม เราแต่งงานกันเพราะความรัก และผมไม่ยอมเป็นเครื่องมือการแก้แค้นของใคร”
       “ฉัน…” สายน้ำผึ้งจะแถว่าไม่เคยคิดว่าพิศุทธิ์เป็นเครื่องมือ
       “ถือว่าผมขอร้องล่ะครับ ขอให้กั้งเขาอยู่ส่วนเขา คุณ...ก็อยู่ส่วนของคุณ ส่วนผมกับคุณ เรายังคุยกันได้ไม่มีปัญหา เพราะเราไม่มีเรื่องอื่นนอกจากเรื่องงานเท่านั้น ...ผมขอตัว”
       พิศุทธิ์เดินออกไปจากห้องพยาบาล สายน้ำผึ้งมองอย่างแค้นที่ทำให้พิศุทธิ์หวั่นไหวไม่ได้ แล้วคิดว่าไม่ยอมแพ้แค่นี้แน่
       
       กันตาเดินคุยมือถือกับนวล ขณะที่เดินอยู่ในโรงพยาบาล
       “จริงเหรอนวล พี่ผึ้งลงทุนทำร้ายตัวเองขนาดนั้น ร้ายกาจไม่ใช่เล่นแล้วนะ แล้วพี่กั้งเป็นยังไงบ้าง”
       นวลยืนคุยมือถืออยู่หน้าบ้าน มองกะรัตที่นั่งดื่มไวน์ด้วยใบหน้าเครียดแค้นสายน้ำผึ้ง
       “นั่งกอดเพื่อนเก่าอยู่ริมสระน้ำเนี่ยล่ะค่ะ คุณกุ้งก็ติดประชุม เหลือแต่คุณก้อยนี่แหละ ที่จะมาปลอบใจคุณกั้งได้”
       “เดี๋ยวก้อยเสร็จงานแล้วจะรีบเข้าไปหา”
       กันตากดวางสายแต่ยังไม่วายโกรธสายน้ำผึ้งอยู่ ศิวาไม่ได้ใส่ชุดคนไข้ถือไม้เท้าค้ำขาเท่านั้น โผล่มาจากมุมตึกจ๊ะเอ๋
       “แฮ่”
       กันตาตกใจจนเผลอชกเบ้าตาเขา
       “เฮ้ย”
       “โอ้ย” ศิวากุมเบ้าตา
       “คุณเป็นยังไงบ้าง” กันตารีบดูตาให้เขา
       “เจ็บสิครับ...” ศิวาอ้อน “ไหนเป่าให้ผมหน่อยสิ”
       “ฉันกำลังหงุดหงิดอยู่ อย่ามาแกล้งฉันนะ” กันตาตีแขนศิวา
       “ผมต่างหากที่ต้องหงุดหงิด วันนี้ผมกลับบ้านนะ คุณไม่คิดจะส่งผมหน่อยเหรอ”
       “จริงด้วย...งั้นก็ขอให้คุณโชคดี ฉันไปล่ะ”
       กันตาจะเดินไป ศิวารีบยืนดักหน้าไว้ มองหน้ากันตาที่ดูเครียด
       “มีเรื่องอะไรรึเปล่า ดูหน้าเครียดๆให้ผมช่วยอะไรได้บ้างไหม”
       “คุณช่วยไม่ได้หรอก เป็นเรื่องของผู้หญิงโรคจิต ชอบแย่งสามีคนอื่น” กันตาชี้หน้าศิวา “จำไว้นะคุณ ถ้าฉันรู้ว่าคุณไปยุ่งกับผู้หญิงแบบนี้ ฉันจะตัดคุณออกไปจากชีวิตฉันทันที”
       ศิวารีบพูดรับปาก โดยไม่รู้เล้ยว่าผู้หญิงคนนั้นคือสายน้ำผึ้ง ผู้หญิงที่เขาต้องการ
       “คุณไม่ต้องห่วง ผมไม่ยุ่งกับผู้หญิงแบบนี้อยู่แล้ว...” ศิวาชะงักคิดได้ “เอ๊ะๆ คุณพูดแบบนี้ แปลว่าคุณตกลงคบกับผมแล้วใช่ไหม”
       ศิวายิ้มล้อ กันตาชะงักที่เผลอพูดไปด้วยอารมณ์ก่อนคิด
       
       พวงหยกนั่งดื่มชากับกลุ่มคุณหญิงไฮโซอยู่ในโรงแรมหรู
       “อะไรนะคะ หม่อมมลุลีกับคุณชายอ๊อดไปทัวร์ยุโรปอีกแล้วเหรอคะ เท่าที่ดิฉันทราบ นี่มันครั้งที่ 3 หลังจากงานแต่งงานลูกสาวฉัน แล้วนะเนี่ย”
       “ใช่ค่ะ พวกเราก็สังเกตว่าหลังคุณพิศุทธิ์แต่งงานกับหนูกั้ง ดูคุณชายอ๊อดกับหม่อมมลุลีรวยขึ้นผิดหูผิดตา ถ้าเป็นญาติทางเจ้าสาว ก็คงคิดว่ารวยขึ้นเพราะสินสอด แต่นี่เป็นญาติฝ่ายชายเอาสินสอดไป ให้แล้วเอาที่ไหนรวยล่ะคะ”
       พวงหยกกำแก้วชาแน่นด้วยความเครียด
       “อันที่จริง...เดี๊ยนได้ข่าวแว่วๆเหมือนกันว่าคุณชายอ๊อดได้เงินจากไหน แต่ไม่อยากพูดเลย กลัวจะผิดใจกับคุณพวงหยก”
       พวงหยกวางแก้วชาอย่างแรง
       “โฮ้ย...ถ้าคุณพี่พูดด้วยความหวังดี ดิฉันจะผิดใจทำไมล่ะคะ ตกลงข่าวว่ายังไง...บอกมา”
       คุณหญิง มองหน้าคุณหญิงอีกคนอย่างลังเลว่าจะบอกพวงหยกดีไหม พวงหยกมองคุณหญิง ทั้งกลุ่มว่ามันต้องเกี่ยวกับครอบครัวตัวเองแน่
       
       เจ้าสัวบัญชานั่งคุยงานกับกฤชอยู่ในบ้าน
       “ตอนนี้ตลาดทางจีนสั่งของเราเพิ่มขึ้นอีก 5 % ส่วนประเทศทางอื่น ยังคงเหมือนเดิมครับ ผมว่าอาทิตย์หน้าจะไปดูตลาดทางแอฟริกา”
       ขาดคำของกฤช พวงหยกเดินปึ่งปังเข้ามาวางกระเป๋าบนโต๊ะตรงหน้าเจ้าสัวดัง ปัง
       “เตี่ย”
       “ลื้อไม่ต้องเรียก อั๊วก็รู้แล้วว่าลื้อมา วางกระเป๋าดังไปยันปากซอย”
       “ไม่ต้องมาว่าอั๊วเลยนะ อั๊วต่างหากที่ต้องว่าเตี่ย เตี่ยเอาเงินให้คุณชายอ๊อดกับหม่อมมลุลีใช่ไหม”
       เจ้าสัวชะงักที่พวงหยกรู้ แต่ทำนิ่ง ตีหน้าสงบ กฤชเหลือบมองเจ้าสัวแล้วนิ่งคิดบางอย่าง
       “พูดอะไรเลอะเทอะ ลื้อนี่…ตามหึงผัวจนเพี้ยน”
       “อั๊วไม่ได้เพี้ยน ใครๆเขาก็ลือกันให้แซ่ด ว่าพักนี้คุณชายอ๊อดเข้าออกบ้านเราบ่อย เตี่ยให้เงินเขาใช่ไหม”
       เจ้าสัวหันไปคุยกับกฤช
       “อาทิตย์หน้าลื้อไปแอฟริกาใช่ไหม เอาพวงหยกไปด้วยสิ ไปโยนให้สิงโตมันกิน อั๊วจะได้สบายหู”
       เจ้าสัวพูดแล้วหัวเราะพร้อมเนียนลุกขึ้นจะเดินเข้าบ้าน พวงหยกขวาง
       “เตี่ยจะไปไหน”
       “ไปกินโต๊ะแชร์กับเพื่อน”
       “แต่อั๊วยังพูดไม่จบ”
       “แต่อั๊วพูดจบแล้ว”
       เจ้าสัวเดินผ่านพวงหยก ไม่สนใจอาการโวยวายของเธอ
       “เตี่ย กลับมาคุยให้รู้เรื่องก่อน”
       กฤชเก็บเอกสารจะเดินไป พวงหยกหันมาเล่นงาน
       “จะรีบไปไหน เพราะคุณคนเดียว บ้านฉันถึงร้อนอย่างนี้”
       “ผมเนี่ยนะที่ทำให้บ้านร้อน”
       “ใช่ เพราะคุณมันชักศึกเข้าบ้าน คุณเอานังเนื้อแพรเข้ามา มันถึงได้เอาลูกชายมันมากอบโกยสมบัติจากยัยกั้ง ไหนจะโครตเหง้าทางผัว เก่ามันอีก ถ้าไม่มีนังเนื้อแพรสักคน บ้านฉันคงสงบสุขกว่านี้”
       กฤชมองพวงหยกอย่างระอา
       “คนที่ทำให้บ้านร้อนไม่ใช่คนอื่นอย่างที่คุณ ว่าหรอก แต่เป็นใครรู้ไหม...ชะโงกหน้าดูในสระน้ำสิ”
       กฤชหอบเอกสารเดินออกไปทันที พวงหยกยื่นหน้ามองในสระน้ำแล้วเห็นหน้าตัวเอง
       “ฉันไม่ใช่คนที่ทำให้บ้านร้อน ฉันเป็นคนปกป้องทรัพย์สมบัติของบ้านต่างหาก…ดี ในเมื่อเตี่ยไม่บอกความจริงกันดีๆ แล้วคนใน บ้านมีแต่พวกตาบอด อีพวงหยกนี่แหละ จะแหกตาทุกคนให้เห็นความ จริงเอง”
       
       พวงหยกมุ่งมั่นพร้อมเอาเรื่อง

สามีตีตรา ตอนที่ 7
       ค่ำนั้นพิศุทธิ์มาหาแม่ที่บ้าน นั่งเหนื่อยใจอยู่ที่โซฟา เนื้อแพรถือแก้วน้ำผลไม้กับจานขนมมาวางให้ มองลูกชายอย่างเข้าใจ
       “แม่เชื่อนะชาย ว่าถ้าสายน้ำผึ้งไม่ยุ่งกับกะรัตก่อน กะรัตไม่ไปทำขนาดนั้นกับสายน้ำผึ้งแน่”
       “ผมเองก็ไม่รู้ว่าตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นระหว่างเขาสองคน แต่ถ้ากั้งรู้จักควบคุมตัวเอง เรื่องอย่างนี้ก็คงไม่เกิด”
       “ต่อให้คนที่ควบคุมตัวเองได้ดี ถ้าโดนจี้ถูกจุด ก็ตบะแตกได้เหมือนกันนะลูก สายน้ำผึ้งฉลาด เขาคงใช้เรื่องของลูกยั่วกะรัต”
       “กั้งไม่มีความเชื่อมั่นในตัวผมเลย”
       เนื้อแพรจับมือพิศุทธิ์ปลอบประโลม
       “กว่าชายจะวิจัยรสชาติอาหารใหม่สักรสนึง ก็ต้องใช้เวลาลองผิดลองถูกอยู่นานกว่าจะได้ที่ถูกใจ หนูกั้งก็เหมือนงานของชายนั่นแหละ ไม่ใช่หนูกั้งไม่อยากเปลี่ยน แต่มันต้องใช้เวลา ชายต้องใจเย็น เพราะถ้าชายโกรธแบบนี้ ชายก็ทำตัวเข้าทางสายน้ำผึ้งเหมือนกัน”
       พิศุทธิ์คิดตาม เนื้อแพรลูบแก้มพิศุทธิ์
       “ชายต้องเข้าใจ หนูกั้งเจอแต่ความรักที่หลอกลวงซ้ำๆ ต่อให้หนูกั้งรู้ว่าชายมั่นคง แต่อดีตมันยังหลอกหลอน ทำให้หนูกั้งยังมี ความไม่มั่นใจ สายน้ำผึ้งรู้จุดอ่อนนี้ดี เขาถึงทำเรื่องวันนี้ให้ชายกับ หนูกั้งผิดใจกัน ผู้หญิงอย่างสายน้ำผึ้ง...น่ากลัวมากนะลูก”
       “แล้วผมควรทำยังไง”
       “ชายควรรีบกลับบ้าน ไปอยู่ข้างๆหนูกั้ง สร้างความมั่นใจให้เธอ ทำให้สายน้ำผึ้งรู้ว่า เขาไม่มีผลอะไรกับความรักของลูก…ไม่รู้ป่านนี้หนูกั้งจะเป็นยังไงบ้าง”
       พิศุทธิ์มองเนื้อแพรแล้วนิ่งคิด
       
       กะรัตนอนเมาไม่รู้เรื่องอยู่ที่เตียง นวลนั่งหลับอยู่ข้างๆ พิศุทธิ์เดินเข้าห้องมามองสภาพกะรัตแล้วถอนใจ เขาค่อยๆหยิบผ้าห่มจะห่มผ้าให้
       “นังผึ้ง แกแย่งผัวฉัน ฉันจะทำให้แกเจ็บเหมือนที่ฉันเจ็บ” กะรัตขยับตัวแล้วละเมอ
       พิศุทธิ์ชะงักมือที่จะห่มผ้าให้ค้าง แล้วนึกถึงคำพูดของสายน้ำผึ้ง
       “เครื่องมือแก้แค้นฉันไงคะ กั้งรู้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับคุณ เขาถึงทำทุกอย่างให้ได้คุณไปจากฉัน เขาลงทุนจดทะเบียนตีตราคุณ เพื่อแก้แค้นที่ฉันเคยแย่งคุณภูไป”
       พิศุทธิ์นึกถึงคำพูดของเนื้อแพรมาหักล้างคำยุสายน้ำผึ้ง
       “ชายต้องเข้าใจ หนูกั้งเจอแต่ความรักที่หลอกลวงซ้ำๆ ต่อให้หนูกั้งรู้ว่าชายมั่นคง แต่อดีตมันยังหลอกหลอน ทำให้หนูกั้งยังมีความ ไม่มั่นใจ สายน้ำผึ้งรู้จุดอ่อนนี้ดี วันนี้ถึงได้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น”
       พิศุทธิ์ค่อยๆห่มผ้าให้กะรัต พร้อมนั่งข้างๆแล้วเอื้อมมือไปจับมือมาจูบเบาๆ
       “ผมจะทำให้คุณ เชื่อมั่นใจความรักของผมให้ได้กั้ง”
       พิศุทธิ์คิดหาทางแก้ปัญหาสักอย่าง
       
       เช้าวันใหม่...กะรัตนอนอยู่บนเตียงเริ่มขยับตัวตื่น โดยเอื้อมมือไปจะกอดพิศุทธิ์แต่มีเพียงที่นอนไร้ร่างของเขา กะรัตผงกหัวขึ้นมองหา
       “คุณพิศุทธิ์”
       กะรัตลุกขึ้นเดินโซเซเพราะยังแฮงค์ไปดูในห้องน้ำ แต่ไม่เจอ
       “ไปไหน...หรือเมื่อคืนเขาไม่ได้กลับบ้าน” กะรัตโวยวาย “นวล”
       นวลวิ่งเข้าห้องมาอย่างด่วน
       “มาแล้วค่ะ…คุณกั้ง”
       “เมื่อคืนคุณพิศุทธิ์กลับบ้านรึเปล่า”
       “กลับค่ะ”
       “แล้วเขาหายไปไหน”
       “ก็ไปทำงานแล้วสิคะ นี่มันเก้าโมงกว่าแล้วนะคะคุณกั้ง”
       กะรัตหันไปมองนาฬิกาแล้วหันมาโวยวายใส่นวล พร้อมดีดนิ้ว ป๊อก ป๊อก
       “ยืนหน้าซื่ออยู่ทำไม ไปเตรียมน้ำให้ฉันสิ ฉันจะได้รีบไป”
       “ไปไหนคะ”
       “ก็ไปบริษัทคุณพิศุทธิ์สิ ฉันต้องไปเฝ้าคุณพิศุทธิ์ ผู้ชายอ่อนต่อโลกอย่างนั้น ไม่มีทางทันเล่ห์นังผึ้งแน่”
       “โฮ้ย คุณกั้งขา ความวัวยังไม่ทันหาย จะหาความควายมาเพิ่มอีกเหรอคะ ขืนวันนี้คุณตามไปอีก มีหวัง...พลังโกรธของคุณพิศุทธิ์ทะลุ 650 แรงม้าแน่ค่ะ”
       กะรัตชะงักว่านวลพูดจริง เธอยีผมอย่างเครียดๆ
       “แล้วฉันจะทำยังไงดีเนี่ย”
       กะรัตเดินไปนั่งที่โซฟาตัวที่พิศุทธิ์นั่งเมื่อคืนรู้สึกว่านั่งทับอะไรบางอย่าง เธอขยับตัวดูที่เบาะโซฟาเห็นมือถือของพิศุทธิ์วางอยู่
       “นี่มันมือถือคุณพิศุทธิ์นี่”
       กะรัตมองมือถือพิศุทธิ์แล้วยิ้ม เพราะคิดหาข้ออ้างไปหาพิศุทธิ์ที่บริษัทได้แล้ว
       
       สายน้ำผึ้งยังมีพาสเตอร์ปิดที่หัวและแขนยังเคล็ดถือแฟ้มงานเข้ามาใน ห้องทำงานพิศุทธิ์ แต่ไม่เห็นเขาอยู่ในห้อง เธอวางแฟ้มรายงานบนโต๊ะอย่างเซ็งๆ เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานพิศุทธิ์ดังไม่ยอมหยุด เธอมองโทรศัพท์อย่างลังเลว่าจะรับดีไหม แล้วฉุกคิดได้ว่าอาจเป็นกะรัตโทรมาเช็ค รีบรับสาย ยังไม่ทันพูด เสียงนฤมลดังมา
       “คุณพิศุทธิ์เหรอคะ พี่นฤมลนะ พี่เห็นโปรไฟล์ที่คุณส่งมาให้พี่แล้ว เจ้านายที่ชอบคุณมาก อยากได้คุณมาทำงานกับเราเร็วที่สุดเลย เที่ยงนี้ว่างไหม...เราจะได้คุยรายละเอียดกัน”
       สายน้ำผึ้งยืนฟังอึ้งนิ่ง
       “ฮัลโหล…คุณพิศุทธิ์ได้ยินพี่ไหม”
       สายน้ำผึ้งค่อยๆวางหูโทรศัพท์ลงบนแป้นเหมือนสัญญาณโดนตัดไปเอง เธอรีบหยิบแฟ้ม งานออกไปจากห้องก่อนที่พิศุทธิ์จะเข้ามาเห็น เพราะกลัวเขารู้ว่าตัวเองรับสายแทน
       
       สายน้ำผึ้งถือแฟ้มเดินมาจากทางห้อง พิศุทธิ์เดินเข้ามาเจอพอดี สายน้ำผึ้งปรับสีหน้าให้ปกติ
       “ฉันเอาผลสำรวจความต้องการของผู้บริโภคล่าสุดมาให้น่ะค่ะ”
       สายน้ำผึ้งยื่นแฟ้มให้แล้วเดินไป สวนกับฟองดาวที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหา
       “คุณพิศุทธิ์หายไปไหนมาคะ หัวหน้าถามหาน่ะค่ะ ฟองโทรเข้ามือถือคุณแล้ว แต่คุณไม่รับ”
       “อ๋อ วันนี้ผมลืมเอามือถือมาน่ะครับ”
       พิศุทธิ์รีบเดินไปทางห้องหัวหน้า โดยมีฟองดาวรีบเดินตามไปด้วย สายน้ำผึ้งหันไปมอง
       “ลืมมือถือ”เธอคิดแผนการณ์บางอย่าง
       
       พนักงานทยอยออกไปพักเที่ยงหาข้าวกินกัน พิศุทธิ์เดินไปขึ้นรถไปตามนัดนฤมล สายน้ำผึ้งแอบดูพิศุทธิ์อยู่ที่ประตูทางออกของบริษัท มองหาเรียกแท็กซี่ตามไป รถของกะรัตขับเข้าบริษัท เฉียดกับรถแท็กซี่ที่สายน้ำผึ้งเพิ่งนั่งออกไป
       กะรัตเดินถือมือถือของพิศุทธิ์จะไปขึ้นลิฟท์ ยามเดินมาดักหน้าไว้ ยามแหยงๆ กลัวฤทธ์
       “ช ชะ เชิญแลกบัตรก่อนครับ”
       กะรัตมองยามอย่างเซ็ง
       “นายเจอฉันตั้งหลายครั้ง แล้วจำกันไม่ได้อีกรึไง ถอยไป”
       “คุณพิศุทธิ์ไม่อยู่หรอกครับ” ยามรีบยืนขวางกะรัต
       “ไม่จริง ฉันไม่เชื่อ”
       กะรัตจะเดินไปแต่ยามขวาง
       “ถอยไปนะ”
       พนักงานต้อนรับรีบเดินเข้ามาคุยกับกะรัต
       “สวัสดีค่ะ คุณพิศุทธิ์ไม่อยู่จริงๆค่ะ ออกไปตั้งแต่พักเที่ยงแล้วค่ะ”
       “แล้วเขาไปไหน”
       เสียงข้อความเข้ามือถือกะรัต เธอหยิบมาเปิดอ่านข้อความ
       “ตอนนี้สามีคุณออกไปกินข้าวที่ร้าน...กับนังหน้าด้าน จากหัวอกเมียหลวงด้วยกัน”
       กะรัตกดปิดมือถือแล้วเลยหน้ามองไปที่พนักงานต้อนรับทันที
       
       “แล้วนังผึ้งอยู่ไหม”

สามีตีตรา ตอนที่ 7
       ในร้านอาหารที่ดูเป็นส่วนตัว คนไม่พลุกพล่าน พิศุทธิ์เดินเข้าไปในร้านกับนฤมล พนักงานเดินมาต้อนรับ
       “สวัสดีค่ะ เดี๋ยวเชิญไปโซนห้องส่วนตัวเลยนะคะ”
       “ผมนั่งที่โต๊ะข้างนอกก็ได้ครับ”
       “โต๊ะด้านนอกเต็มหมดแล้วน่ะค่ะ...เชิญทางนั้นเลยค่ะ”
       พิศุทธิ์กับนฤมลเดินเข้าไปในร้าน สายน้ำผึ้งเดินออกมาจากมุมหนึ่ง หยิบมือถือกดส่งข้อความ
       
       กะรัตขับรถด้วยหัวใจที่รุ่มร้อน อยากจะพุ่งไปฉีกเนื้อสายน้ำผึ้ง เสียงข้อความเข้ามือถือ เธอหยิบมือถือมาอ่าน
       “ตอนนี้สองคนนั้นเข้าไปในห้องส่วนตัว นังหน้าด้าน ลงทุนปรับโฉมตัวเองใหม่ หวังให้ผัวคุณหลงเต็มที่”
       สายน้ำผึ้งบอกลักษณะผมและสีเสื้อผ้าของนฤมล กะรัตเขวี้ยงมือถือลงเบาะนั่ง ข้างคนขับด้วยความโกรธแค้น
       “นังผึ้ง ฉันไม่เอาแกไว้แน่”
       
       กะรัตขับรถพุ่งขับมาจอด เธอถือกระเป๋าที่ใส่ขวดน้ำยาบางอย่างลงจากรถแล้วรีบพุ่งเข้าไปในร้าน พิศุทธิ์นั่งคุยงานกับนฤมลที่นั่งหันหลังให้ประตู กะรัตเดินดั่งพายุมาที่หน้าห้องส่วนตัวเปิดประตูเข้าไป พิศุทธิ์มองกะรัตอย่างตกใจว่ามาได้ยังไง นฤมลจะหันมามอง แต่กะรัตหยิบขวดยาคารามายขวดใหญ่ราดหัวนฤมล สีขาวของคารามายทำให้กะรัตไม่เห็นหน้านฤมลว่าไม่ใช่สายน้ำผึ้ง
       “อ๊าย”
       พิศุทธิ์พุ่งเข้าไปห้ามกะรัต
       “คุณทำอะไรน่ะกั้ง”
       “คารามายราดให้มันหายคันไง ถ้ายังไม่หายคัน แม่จะสาดด้วยยาแก้ขี้เรื้อน”
       กะรัตพุ่งไปผลักนฤมล
       “รู้ไหมนังผึ้ง”
       พิศุทธิ์เขย่าตัวกะรัตให้มีสติ
       “นี่ไม่ใช่คุณผึ้ง นี่คือคุณนฤมล เป็นรุ่นพี่ที่ มหาวิทยาลัยผม”
       “อะไรนะ”
       กะรัตหันไปมอง นฤมลลุกขึ้นยืน แล้วหันหน้ามามอง กะรัตมองว่านฤมลไม่ใช่ สายน้ำผึ้งแล้วอึ้ง พิศุทธิ์รีบหยิบทิชชูมาจะเช็ดหน้าให้นฤมล
       “พี่นฤมลไปล้างตัวในห้องน้ำก่อนนะครับ”
       นฤมลโมโหมาก
       “ไม่เป็นไร พี่กลับบ้านเลยดีกว่า ส่วนเรื่องงาน” นฤมลปลายตามองกะรัต “ไว้คุณพิศุทธิ์เคลียร์ส่วนตัวได้เมื่อไหร่ เราค่อยคุยกัน”
       นฤมลลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปทันที กะรัตมองนฤมลแล้วมองพิศุทธิ์อย่างอึ้ง
       “เอ่อ...คุณพิศุทธิ์คะ กั้ง…”
       “คุณรู้ไหมว่าผมนัดพี่นฤมลมาคุยเรื่องอะไร”
       พิศุทธิ์เหลืออด เดินไปหยิบใบสมัครงานที่โต๊ะมายื่นให้ดู กะรัตอึ้ง
       “นี่มัน…”
       “ผมหางานใหม่ ทั้งๆที่ผมไม่เคยเห็นด้วยเลยว่าวิธีนี้จะเป็นการแก้ปัญหาอะไรได้ แต่ผมก็ยอมเพื่อความสุขของคุณ แต่ตอนนี้ผม เปลี่ยนใจแล้ว ผมว่า...ถึงผมย้ายที่ทำงานใหม่ เรื่องพวกนี้มันก็ต้อง
       เกิดอีก เพราะปัญหาไม่ได้อยู่ที่สายน้ำผึ้งหรือผู้หญิงคนอื่น แต่มันอยู่ ที่ตัวคุณ”
       พิศุทธิ์เดินออกจากห้องไปทันที กะรัตรีบเดินตาม
       “คุณพิศุทธิ์ ฟังกั้งก่อน”
       
       พิศุทธิ์เดินออกจากร้าน กะรัตวิ่งตามออกมา แล้ววิ่งไปขวางหน้ารีบอธิบาย
       “กั้งขอโทษ กั้งไม่ได้ตั้งใจ มันมีคนส่งข้อความมาบอกกั้งว่า คุณออกมากินข้าวกับนังผึ้ง”
       กะรัตยื่นมือถือให้พิศุทธิ์ดู
       “นี่ไงคะ”
       พิศุทธิ์ดูมือถือของกะรัต
       “แล้วคุณก็เชื่อ...คนที่คุณไม่รู้จัก โดยไม่คิดถามผมซึ่งเป็น สามีของคุณสักคำ...อย่างนั้นเหรอ”
       กะรัตชะงักได้สติคิดได้ว่าทำไมไม่คิดถามพิศุทธิ์ก่อน ไม่อย่างนั้นคงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ พิศุทธิ์ข่มอารมณ์
       “คุณกลับบ้านเถอะ ผมจะไปทำงานต่อ”
       พิศุทธิ์พูดจบ ก็เดินไปที่รถตัวเองทันที กะรัตมองพิศุทธิ์อย่างรู้สึกผิดมาก เธอพูดไล่หลังเขา
       “กั้งขอโทษ กั้งสัญญาจะไม่ให้เกิดแบบนี้อีก คุณออกจากงานเถอะนะคะ คุณพิศุทธิ์”
       กะรัตพยายามร้องเรียก แต่พิศุทธิ์ขับรถออกไป กะรัตมองตามด้วยความรู้สึกแทบร้องไห้ โมโหความโง่ของตัวเอง สายน้ำผึ้งเดินมายืนข้างหลัง มองกะรัตด้วยสายตาสะใจ
       “เธอนี่ไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลยนะกั้ง”
       กะรัตหันขวับมามอง
       “นังผึ้ง เป็นฝีมือแกใช่ไหม”
       สายน้ำผึ้งเอานิ้วจุ๊ปากด้วยท่าทางกวนสุดๆ
       “จุ๊...จุ๊ อย่าโยนความผิด โดยที่ไม่มี…”
       สายน้ำผึ้งหยิบซิมการ์ดโทรศัพท์เบอร์ที่ใช้ส่งข้อความให้กะรัตขึ้นมา หักโชว์
       “หลักฐานอย่างนี้สิจ๊ะกั้ง”
       กะรัตมองซิมที่หักคามือสายน้ำผึ้งด้วยความแค้น
       “ นังผึ้ง...แกต้องการเท่าไร”
       สายน้ำผึ้งหัวเราะเยาะ
       “นี่เธอจะใช้เงินซื้อฉันเหรอ”
       กะรัตหยิบสมุดเช็คออกจากกระเป๋ามาเซ็นต์แล้วปาใส่หน้าสายน้ำผึ้ง
       “เอาไป...แล้วไสหัวไปซะ”
       สายน้ำผึ้งก้มมองแผ่นเช็คที่อยู่ตรงปลายเท้าตัวเอง
       “เธอตีค่าราคาสามีตีตราแค่นี้เองเหรอกั้ง”
       กะรัตโกรธจนแทบจะคุมตัวเองไม่อยู่แล้วตวาดใส่
       “แล้วแกต้องการเท่าไร”
       สายน้ำผึ้งจ้องหน้ากะรัต
       “ฉันไม่ต้องการเงินของแก แต่ฉันต้องการ ผัวแก”
       กะรัตทนไม่ไหวพุ่งเข้าไปจะตบ สายน้ำผึ้งก้าวเท้าหลบด้วยท่าทางมาดนิ่งอย่างคนเหนือกว่า กะรัตโถมตัวจะตบจึงเซหวืดเกือบล้มลงกับพื้น สายน้ำผึ้งยืนมองอย่างสะใจ
       “นับถอยหลังรอวันที่คุณพิศุทธิ์จะไปจากเธอได้เลยกั้ง”
       สายน้ำผึ้งเดินผ่านไปขึ้นรถแท็กซี่ที่จอดรออยู่ กะรัตรีบลุกขึ้นวิ่งตามไปเพื่อจะดึงสายน้ำผึ้งมาเอาเรื่อง
       “นังผึ้ง ลงมานะ นังผึ้ง”
       
       กะรัตเครียดว้าวุ่นว่าจะทำยังไงต่อไปดี

สามีตีตรา ตอนที่ 7
       ค่ำนั้น หน้าผับไฮโซสถานที่จัดคอนเสิร์ตเล็กๆ กันตาคุยมือถือกับกะรัตด้วยความร้อนใจ
       “ใจเย็นๆนะพี่กั้ง คุณพิศุทธิ์ไม่ได้ไปไหนหรอก แค่ไปหาที่สงบอารมณ์ เท่านั้นแหละ...เดี๋ยวก้อยช่วยโทรคุณพิศุทธิ์ ถ้าติดต่อไม่ได้ ก้อยจะ ชวนพี่กุ้งไปหาพี่กั้งนะ”
       กันตาวางสาย ศิวาเดินออกมาจากผับมาตาม
       “มีอะไรรึเปล่าครับ”
       “ไม่มีอะไรค่ะ”
       ศิวาโอบเอวกันตา
       “งั้นเราเข้าไปสนุกกันต่อเถอะ...เพื่อนๆผมชมคุณทุกคนเลยรู้ตัวไหม ว่าคุณทั้งสวย...ทั้งเก่ง แล้วก็ชมว่าผมโชคดี ที่มีแฟนอย่างคุณ”
       กันตาตีมือศิวาที่โอบเอว
       “ใครเป็นแฟนคุณ...คุณเข้าไปสนุกกับเพื่อนคุณเถอะ ฉันต้องขอตัวก่อน”
       “อ้าว ทำไมล่ะ”
       “พี่สาวฉันมีปัญหา ยังไงฉันก็ขอบคุณสำหรับตั๋วคอนเสิร์ตคืนนี้นะคะ”
       กันตาเดินออกไปขึ้นรถตัวเองทันที ศิวามองอย่างเซ็งๆ เพื่อนของศิวาเดินออกจากผับมาหา มองกันตาที่ขับรถออกไปแล้ว
       “เอาแล้วเว้ย...คืนนี้มีเสือโหย เพราะเหยื่อมันหนีไปต่อหน้าต่อตา”
       เพื่อนอีกคนเข้ามาแซว
       “อุตส่าห์มายืนขาแข็งดูคอนเสิร์ตกับน้องก้อย น้องนางก็ทิ้งพี่อารมณ์ค้าง”
       เพื่อนทั้งสองหันไปหัวเราะกับกลุ่มเพื่อน ศิวาเซ็ง
       “คนอย่างศิวา...ไม่มีเบอร์หนึ่ง ก็ยังมีเบอร์อื่นรออยู่เว้ย”
       
       สายน้ำผึ้งเปิดประตูบ้านเข้ามา รสสุคนธ์อุ้มหลานชายด้วยท่าทางตระหนกมาหาสายน้ำผึ้ง
       “ผึ้ง ทำไมเพิ่งมา น้าโทรไปก็ไม่ติด”
       สายน้ำผึ้งมองรสสุคนธ์ที่มีอาการตระหนกอย่างตกใจ
       “มีอะไรน้ารส”
       “ก็น้องพีทน่ะสิ ตัวร้อนมากเลย ทำยังไงดี”
       สายน้ำผึ้งตกใจรีบอุ้มลูกชายด้วยความเป็นห่วง
       “ไปโรงพยาบาลเร็ว น้ารส”
       รสสุคนและสายน้ำผึ้งรีบออกจากบ้านทันที
       
       สายน้ำผึ้งกับรสสุคนธ์เดินออกจากห้องตรวจแผนกเด็ก หมอเดินตามออกมา
       “ไม่ต้องห่วงนะครับคุณแม่ ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลง เด็กปรับตัวไม่ทันเลยเป็นหวัดง่าย โดยเฉพาะน้องที่ไม่ค่อยแข็งแรง ยังไงหมอขอให้น้อง อยู่โรงพยาบาล สักคืนนะครับ”
       “ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะคุณหมอ”
       หมอเดินออกไป สายน้ำผึ้งกอดลูกชายด้วยความเป็นห่วง
       “คืนนี้เรานอนที่นี่กันนะลูก น้องพีทหายดี แม่จะพาไปเที่ยว...เนอะลูก”
       “น้าว่าเราย้ายไปโรงพยาบาลรัฐเถอะ” รสสุคนธ์กังวล
       สายน้ำผึ้งหันมองรสสุคนธ์ขวับ
       “อีกแล้วนะน้ารส เมื่อไหร่จะพูดเรื่องเงินสักที”
       “ไม่พูดไม่ได้หรอก วันนี้ธนาคารโทรมาทวงค่าผ่อนบ้านที่คุณภูเบศผ่อนที้งไว้ให้ผึ้งตอนมีชีวิตอยู่ เราติดเขา
       สองเดือนแล้วนะ จะเอายังไง ไหนจะค่าบัตรเครดิตของผึ้งอีก เขาโทรมาทวงแทบ ทุกวันเลยนะ”
       “หยุดพุดเรื่องเงิน สนใจเรื่องหลานก่อนได้ไหมน้ารส”
       “น้าพูดเรื่องหลานก็ได้ ผึ้งจะให้ใครเลี้ยงหลานต่อ น้าหมดวันลาแล้วนะ มะรืนนี้น้าก็ต้องไปทำงานต่อ”
       สายน้ำผึ้งเครียดกว่าเก่า
       “งั้นน้าก็ลาออก”
       “จะออกได้ยังไง เงินจะไม่มีกินอยู่แล้ว”
       “ต้องมีทางสิ มันต้องมีวันของเราบ้างสิ”
       สายน้ำผึ้งครุ่นคิดเงียบๆว่าจะทำยังไงดี เสียงมือถือของเธอดังขึ้น เธอหยิบมาดูว่า ใครโทรมา เห็นหน้าจอเป็นชื่อ ศิวา สายน้ำผึ้งยิ้มคิดบางอย่างได้
       
       ศิวาเดินคุยมือถือออกมาจากผับ
       “สวัสดีครับคุณผึ้ง ขอโทษนะครับที่โทรมาเวลานี้ คุณเป็นยังไงบ้างครับ”
       สายน้ำผึ้งคุยมือถือกับศิวาที่มุมหนึ่งในโรงพยาบาล
       “ลูกผึ้งไม่สบายค่ะ ผึ้งเพิ่งพามาโรงพยาบาล”
       ศิวายิ้มเข้าล็อคแผน
       “โอ้ว...อย่างนี้รายจ่ายก็เยอะน่ะสิครับ งั้นคุณยังสนใจ ทำงานพิเศษกับผมรึเปล่า ถ้าสนใจ...คุณคงต้องมาคุยกับผมตอนนี้ เพราะเดี๋ยวผมต้องไปดูงานเมืองนอกแล้ว”
       สายน้ำผึ้งยิ้มอย่างรู้ทันว่าศิวาไม่ได้อยากคุยเรื่องงาน แต่แกล้งนิ่งซื่อ
       “จะไม่รบกวนคุณศิวาเกินไปเหรอคะ”
       “ไม่รบกวนเลยครับ ผมรักเด็ก อะไรที่พอจะช่วยลูกคุณผึ้งได้ ผมยินดี”
       “แล้วคุณศิวาจะให้ผึ้งไปหา ที่ไหนคะ” สายน้ำผึ้งยิ้มรู้ทัน
       ศิวาฟังสายน้ำผึ้งพูดแล้วยิ้มร่าว่าคืนนี้มีเหยื่อตกหลุมแล้ว...
       
       ศิวานั่งเฮฮากับเพื่อนอยู่ในผับ มองผู้หญิงที่เดินผ่านไปผ่านมาแล้วเต้นเอวอ่อนกันอยู่กลางฟลอร์
       “ความจริง...คุณก้อยกลับไปก็ดีเหมือนกันว่ะ”
       “ไหนบอกว่าคุณหมอหน้าใสว่าจะเลิกเจ้าชู้แล้วไงวะ”
       “ถ้าผู้ชายไม่เจ้าชู้ ก็เหมือนปืนไม่มีลูกสิวะ”
       ศิวาหันไปมองที่ฟลอร์ แก๊งค์เพื่อนหันมองตามสายตา สายน้ำผึ้งอยู่ในชุดสีดำสง่าโดดเด่นกว่าใครที่อยู่รอบข้างทั้งหมดเดินมาหาศิวา แก๊งค์เพื่อนมองอย่างตะลึง ศิวามองอาการของเพื่อนแล้วยิ่งภูมิใจที่มี คนสวยมาให้เพื่อนอิจฉา
       “สวัสดีค่ะคุณศิวา”
       “สวัสดีครับคุณสายน้ำผึ้ง” ศิวาหันไปทางเพื่อน “นี่เพื่อนๆผม ไม่ต้องรู้จักชื่อพวกมันหรอกนะครับ คุณรู้แค่ชื่อผมชื่อเดียวก็พอ”
       สายน้ำผึ้งยิ้มหวานขำๆให้แก๊งค์เพื่อน ศิวายิ้มให้สายน้ำผึ้ง
       “ดื่มอะไรไหมครับ”
       “ไม่ค่ะ คุณศิวาโทรตามมาคุยเรื่องงานไม่ใช่เหรอคะ”
       ศิวามองตาอย่างรู้ทันว่า สายน้ำผึ้งกำลังปูทางให้ออกไปอยู่กันสองคน
       “อ้อ...จริงด้วย ถ้าคุยเรื่องงานในนี้ คงไม่รู้เรื่อง งั้นเราไปหาที่อื่นคุยแล้วกันครับ”
       สายน้ำผึ้งยิ้มรับด้วยใบหน้าซื่อไม่รู้ทันอะไรศิวาแล้วเดินนำหน้าไป กลุ่มผู้ชาย ตรงหน้ากำลังเต้น สายน้ำผึ้งโดนกลุ่มผู้ชายชน แล้วเซไปทางศิวา เธอหันหน้าไปปะทะหน้าอกเขา หน้าอกตัวเองเบียดตัวเขา ศิวาชะงักกึก
       “ขอโทษค่ะ”
       “ไม่เป็นไรครับ คนมันเยอะ เดี๋ยวผมพาคุณออกไปดีกว่า”
       ศิวาเอื้อมมือโอบเอวอย่างสุภาพ สายน้ำผึ้งแกล้งสะดุ้งเล็กน้อยให้ดูเป็นผู้หญิง ไม่กร้าน ศิวาเหลือบมองแล้วแอบยิ้มว่าสายน้ำผึ้งมีความใสซื่อช่างน่าเย้ายวนเสียจริง สายน้ำผึ้งเหลือบมองศิวาแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์
       
       ศิวาเดินนำสายน้ำผึ้งเข้าบ้านมา เธอเดินเข้าบ้านอย่างสงวน ท่าที ให้ดูนิ่งไว้อยู่
       “เราจะคุยงานกันที่นี่เหรอคะ”
       ศิวาค่อยๆเดินไปยืนซ้อนหลังสายน้ำผึ้ง แล้วพูดใกล้ๆ
       “เอกสาร ทุกอย่างมันอยู่ที่นี่”
       เขาค่อยๆยกมือแตะแขนของเธอ
       “คุณกลัวเหรอ”
       สายน้ำผึ้งแกล้งเดินเลี่ยงออกห่างเล่นตัวให้ดูเย้ายวน
       “ตอนนี้ฉันอยาก ดื่มอะไรแล้วล่ะค่ะ”
       ศิวาเดินตามไปอยู่ใกล้เธอยิ่งขึ้น
       “คุณดื่มไวน์ไหม”
       สายน้ำผึ้งหันหน้าไปมอง ศิวายื่นหน้าคุยเคียงไหล่ของเธอ พอสายน้ำผึ้งหันหน้าไปทำให้จมูกของเขากับเธอชิดกัน สายน้ำผึ้งแกล้งหันหน้าหนี
       “แล้วคุณดื่มอะไรล่ะคะ”
       “ผมอยากดื่ม...” ศิวาเอามือกอดเอว “น้ำผึ้ง...”
       สายน้ำผึ้งจับมือเขาออกจากเอวตัวเอง
       “ฉันจำได้ว่าเรานัดมาคุยเรื่องงานกัน ไม่ใช่หรอค่ะ”
       “ผมก็กำลังทดสอบงานคุณอยู่นี่ไง...”
       ศิวาใช้มือไล้ผิวแขนสายน้ำผึ้งจนไปถึงไหล่ เรื่อยไปที่ลำคอจนไปถึงริมฝีปาก
       “ฉันพอจะมีสิทธิ์ผ่านได้งานไหมคะ”
       “ผ่านหรือไม่ผ่าน ไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม แต่ขึ้นอยู่ว่าคุณเต็มใจจะทำรึเปล่า”
       “งั้นคุณก็อธิบายกฎการทำงานมาได้เลยค่ะ”
       ศิวากับสายน้ำผึ้งจ้องตากัน
       
       สายน้ำผึ้งยืนอยู่หน้าเตียงหรูใหญ่ ศิวาเดินมายืนซ้อนหลัง
       “คนที่ทำงานกับผม…ต้องปล่อยผมสยาย”
       มือศิวาปลดกิ๊บที่มัดผม พวงผมสยายลงมา
       “คนที่ทำงานกับผม…ต้องไม่ใส่ชุดรุ่มร่าม”
       ศิวาค่อยๆรูดซิบหลังของชุดเผยเห็นแผ่นหลังเนียนของสายน้ำผึ้ง
       “คนที่ทำงานกับผม…ต้องมีกลิ่นหอม”
       ศิวาคลอเคลียใช้จมูกไล้สูดดมกลิ่นเนื้อสายน้ำผึ้งที่ลำคอระหง
       “คนที่ทำงานกับผม…ต้องอยู่ภายใต้อำนาจผม”
       ร่างสายน้ำผึ้งค่อยนอนลงบนที่นอน ศิวานอนใช้แขนเท้าที่นอนอยู่เหนือร่าง
       “เท่านี้...คุณก็จะทำงานกับผมอย่างมีความสุข”
       
       สายน้ำผึ้งยิ้มหวานยั่วยวน ศิวาน้อมตัวจูบอย่างดูดดื่ม สายน้ำผึ้งยิ้มพอใจที่ตัวเองกำลังจะได้ทุกอย่างสมใจ

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 8
สามีตีตรา ตอนที่ 7
สามีตีตรา ตอนที่ 6
สามีตีตรา ตอนที่ 5
สามีตีตรา ตอนที่ 4
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 24 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 24 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 3 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สายน้ำผึ้งร้ายมากเลย คิดแผนได้ร้ายกาจมาก นอนกลับผู้ชายอีกคน แต่จ้องจะจับผัวชาวบ้าน ทำตังเป็นโสเภณี หาเงินง่ายๆๆ และมีแต่ความคิดริษยา ไม่อยู่อย่างพอเพียง ทั้งที่ตัวเองเป็นที่มีความสามารถ หน้าตาก็สวย ถ้าทำตัวดีๆๆ คนดีก็จะมาให้รักเอง
chawala_ain@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมากๆๆๆๆๆๆพี่โป๊ป กับพี่พลอย เหมาะสมกันมากๆเลยค่ะ จะติดตามคู่นี้ต่อไปน่ะค่ะ ^_^พี่โป้ปเสียงหล่อมากค่ะ พี่พลอยก็ยิ้มสวยและน่ารักสุดๆค่ะ
natta_you@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จะไม่ให้คนอ่านไดัหายใจทั่วท้องบ้างเลยหรือนี่ มีเรื่องตื่นเต้นตลอด แต่..ชอบอ่ะ อิอิ ต้องตามดูช่อง3อีกรอบ เรื่องนี้มันส์สุดสุดค่า
จ๋าจ๊ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กำลังจะคืนดีกัน โดนขัดขวางอีกละ
เฮ้อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณค่ะที่อัพให้อ่านเรื่อยๆ สนุกมาก เป็นกำลังใจให้คนอัพตลอดค่ะ
ัMuszy
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาก่อนเวลาอีกนะเนี่ย
เร็วมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สายน้ำผึ้งร้ายมากเลย คิดแผนได้ร้ายกาจมาก นอนกลับผู้ชายอีกคน แต่จ้องจะจับผัวชาวบ้าน ทำตังเป็นโสเภณี หาเงินง่ายๆๆ และมีแต่ความคิดริษยา ไม่อยู่อย่างพอเพียง ทั้งที่ตัวเองเป็นที่มีความสามารถ หน้าตาก็สวย ถ้าทำตัวดีๆๆ คนดีก็จะมาให้รักเอง
chawala_ain@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อินเกินไปป่าวว...ไปด่าผุ้กำกับสิ
อะไรปานนั่น
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จะรอดูคนไม่อินๆ ตอนต่อไปอีกหน่อยขี้คร้านจะเรียก E-ผึ้งอย่างพวกเรา ฮ่าๆๆๆๆ
ผ่านมา
 
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นังผึ้ง
บุกไปตบดีไหมนั่น
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่อัพให้ตลอดนะคะ ตรงเวลาดีจัง ติดตามอ่านอยู่ค่ะ
pom
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014