หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 7

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
27 กุมภาพันธ์ 2557 09:38 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามีตีตรา ตอนที่ 7
        สามีตีตรา ตอนที่ 7 (ต่อ)
       
       กะรัตเดินกระวนกระวายอยู่ที่หน้าประตูรอคอยพิศุทธิ์กลับมา กันตา กุนตี นวลยืนมองอย่างเหนื่อยใจ
       “นี่มันดึกมากแล้วนะ ทำไมเขายังไม่กลับมาอีก โทรไปที่บริษัท เขาก็บอกว่าออกมาตั้งแต่หกโมงเย็นแล้ว แล้วเขาหายไปไหน” กะรัตคิดอย่างเครียด “หรือว่าเขาโดนนังผึ้งพูดยุอะไรอีก”
       กุนตีเดินไปจับแขนกะรัตให้หยุดเดิน
       “พอได้แล้วกั้ง ถ้ายิ่งคิดแล้ว ยิ่งทำให้คลั่ง...ก็จงหยุดคิด”
       เสียงรถใครสักคนขับเข้ามาจอดหน้าบ้าน กะรัตดีใจคิดว่าเป็นพิศุทธิ์รีบ เดินไปที่ประตู แต่ที่เดินเข้าบ้านมาคือ พวงหยก กะรัตเห็นแม่แล้วทำหน้าเซ็ง
       “แหม...เห็นหน้าฉันล่ะเหี่ยวเป็นดอกเห็ดขาดน้ำเลยนะ” พวงหยกมองกะรัตอย่างหมันไส้
       กุนตีถามขัดไม่ให้พวงหยกพูดด่ากะรัตต่อ
       “แม่มาทำไมคะ”
       “ฉันจะเอาไก่มาอบฟางที่นี่ ได้ข่าวว่าบ้านนี้กำลังร้อน” พวงหยกยิ้ม
       “ตกลงแม่มาที่นี่ทำไม” กะรัตหงุดหงิด
       พวงหยกยิ้มระรื่น หยิบซองเอกสารส่งให้กะรัต
       “โอเค๊ะ ฉันเข้าเรื่องก็ได้ ฉันเพิ่งนึกได้ว่าวันแต่งแก ฉันยังไม่ได้ให้ของขวัญแกเลย”
       “นี่อย่าบอกนะว่าคุณนายให้โฉนดที่ดินเป็นของขวัญ” นวลตื่นเต้น
       พวงหยกไม่ตอบ ยื่นซองเอกสารให้ กะรัตรับซองมาเปิดดูเอกสารที่อยู่ในซองแล้วโกรธ
       “แม่เอาใบหย่ามาให้กั้งทำไม”
       “ใบหย่า”กันตา กุนตี นวลตะลึง
       พวงหยกพูดหน้าตาเฉย
       “เอ้า ก็เอามาให้แกหย่ากับผัวแกไง รีบจัดการซะ ฉันได้กลิ่นไม่ค่อยดีจากโครตเหง้าของผัวแก”
       กะรัตฉีกใบหย่าแล้วขยำยัดใส่มือแม่ พวงหยกมองตาโต
       “กั้งไม่หย่า แม่จะไประแวงใครก็เรื่องของแม่ แต่กั้งกับคุณพิศุทธิ์รักกัน”
       พวงหยกยิ้มเยาะ
       “หรา...รักกันมากจนป่านนี้ไม่รู้หายหัวไปไหนเนี่ยนะ ฉันจะบอกให้ เชื้อแม่กับลูกก็คงไม่ต่างกัน ป่านนี้อาจไปอยู่กับนังผึ้งแล้วก็ได้”
       “แม่” กุนตีกับกันตาปราม
       พวงหยกยิ้มเยาะอย่างไม่ยอมแพ้
       “แกคอยดูแล้วกัน ฉันอาบน้ำร้อนมาก่อนแกฉันดูออก โดยเฉพาะก๊กนี้ ไม่เชื่อแกคอยดู”
       พวงหยกสะบัดหน้า เดินออกจากบ้านไป กุนตีหันมาปลอบ
       “กั้งก็เห็นแล้วนี่ว่าที่ชีวิตคู่ของพ่อกับแม่เป็นอย่างนี้ เป็นเพราะแม่เอาแต่ฟังคนอื่นแล้วก็คิดไปเอง กั้งอยากเป็นแบบนั้นเหรอ จำไว้นะว่าทุกอย่าง ที่เกิดขึ้น มันเป็นเพราะมีคนอยากเห็นความล้มเหลวของคู่กั้งอยู่ กั้ง ควรเลิกใช้อารมณ์ แล้วก็หันมาคิด...ว่าทำยังไงให้ชีวิตคู่ของกั้งไปรอด”
       กะรัตว้าวุ่นใช้ความคิด
       
       พิศุทธิ์จอดรถอยู่หน้าบ้านเนื้อแพรที่ปิดไฟมืด นั่งพิงหัวกับเบาะอย่างอ่อนแรง...ภาพเหตุการณ์ที่กะรัตราดคารามายใส่นฤมล...ภาพกะรัตพยายามขอโทษแว่บเข้ามาในหัว...พิศุทธิ์ถอนหายใจหนัก กำหมัดแน่นด้วยความอึดอัด เขาจับแหวนแต่งงานในมือ แล้วภาพที่เขาขอกะรัตแต่งงาน กลับชัดขึ้นมาในความ รู้สึกของเขาสัญญาที่เขาเคยให้ไว้กลับกะรัตแล้วถอนหายใจอีกเฮือกใหญ่ เรียกกำลังใจให้กลับมาอีกครั้ง เขามองบ้านที่เขารู้ว่าที่นี่จะปลอดภัยเสมอสำหรับเขา แต่ตัดสินใจสตาร์ทรถ เลือกที่จะกลับไปบ้านของเขา ที่มีใครอีกคนรอเขาอยู่
       
       พิศุทธิ์เข้ามาในห้องนอน ประหลาดใจกับสิ่งที่เห็น ในห้องเต็มไปด้วยกระดาษโพสท์อิท ที่ทั้งแปะ และห้อยด้วยเชือก กะรัตนั่งฟุบอยู่ที่โต๊ะ เขาค่อยๆเดินเข้าห้อง เขาหยิบกระดาษขึ้นมาดู ในกระดาษ เขียนคำว่า กั้งขอโทษ ด้วยลายมือของกะรัต บ้างก็เขียนว่า กั้งรักคุณ กระดาษที่เขียนคำพวกนี้ ติดอยู่เต็มห้องนอน พิศุทธิ์แทบไม่อยากเชื่อว่าเธอจะทำอะไรพวกนี้
       พิศุทธิ์เดินเข้าไปหากะรัตที่นั่งฟุบหลับคาโต๊ะ ในขณะที่ในมือยังถือปากกา และเขียนข้อความว่ากั้งขอโทษ ที่ตัว ษ ยังไม่สมบูรณ์ เป็นลายมือยึกยือของคนที่หลับคาโต๊ะ คราบน้ำตาของเธอเปื้อนที่กระดาษ และร่องแก้ม เขาเห็นสภาพของกะรัตที่น่าสงสารค่อยๆดึงปากกาในมือเธอออก แล้วอุ้มขึ้นมาพาไปนอนที่เตียง จังหวะที่ตัวกะรัตถูกวางที่เตียง มือเธอจับเขาไว้แน่น ก่อนที่จะละเมอออกมา
       “กั้งขอโทษ...”
       เสียงกะรัตดังปนเสียงสะอื้น พิศุทธิ์หัวใจอ่อนยวบ ที่เห็นภรรยาตัวเองเป็นแบบนี้ เขาใช้มืออีกข้างค่อยๆลูบผมของเธอ ก่อนที่จะก้มลงจูบที่ผมอย่างอบอุ่น และกอดไว้ในอ้อมกอด
       
       เช้าวันใหม่...กะรัตนอนหลับอยู่แล้วครู่หนึ่ง ก็เอื้อมมือไปที่ที่นอนอีกด้านของพิศุทธิ์ เธอวางมือลงไปบนที่นอนที่ว่างเปล่า แล้วชะงัก กวาดมือไปมาเพื่อหาตัวพิศุทธิ์ เธอลืมตาขึ้น มองไปที่เตียงว่างเปล่าแล้วรู้สึกผิดหวัง นั่งเศร้าอยู่บนเตียง นวลเปิดประตูเข้ามาในห้อง
       “คุณกั้งตื่นแล้วเหรอคะ”
       “คุณพิศุทธิ์ล่ะนวล เมื่อคืนเข้าไม่ได้กลับมาเหรอ”
       นวลจะอ้าปากพูดตอบ
       “อ่า…”
       กะรัตทรุดหน้าลงที่เตียงแล้วพูดฟูมฟายแทรกก่อนนวลจะพูด
       “นี่เขาไม่หายโกรธฉันเหรอเนี่ย”
       นวลพยายามจะพูด
       “เอ่อ…”
       กะรัตยังพูดฟูมฟายต่อโดยไม่สนใจฟังนวล
       “รู้อย่างนี้ฉันไม่น่าตื่นมาเลย น่าจะหลับ มันไปทั้งชาติ”
       “ว้าย ทำไมคุณกั้งพูดอย่างนั้นล่ะคะ”
       “เพราะตอนฉันหลับมันมีความสุขมากกว่าน่ะซิ ฉันฝันว่าเขาอยู่ข้างๆฉัน นอนอยู่กับฉันตรงนี้ แต่พอตื่นขึ้นมา ก็มีแต่ความว่างเปล่า เขาไม่ยกโทษให้ฉัน”
       “ความจริงคุณแกก็ยกอยู่นะคะ”
       “ยกอะไร”
       “ก็ยกคุณขึ้นมานอนบนเตียง แล้วคุณพิศุทธิ์ก็นอนอยู่กับคุณนั่นแหละ คุณหลับจนไม่รู้เรื่อง”
       “จริงเหรอ เขากลับมาเหรอ แล้วเขาอยู่ไหน เขาไปแล้วเหรอ” กะรัตจับตัวนวลเขย่า “อยู่ไหนนวล เขายังอยู่หรือเปล่า”
       นวลพูดกระตุกไปตามการเขย่า
       “ปล่อยๆก่อนๆค่ะๆ”
       กะรัตยอมปล่อย นวลหายใจตั้งสติ
       “ทานอาหารเช้าอยู่ข้างล่างค่ะ”
       กะรัตดีใจรีบลุกขึ้นลงจากเตียง แล้ววิ่งออกจากห้อง นวลพูดตามไป
       
       “แต่ไม่รู้เสร็จหรือยังนะคะ แกทานไปได้พักนึงแล้ว” นวลถอนใจ “จะกลับมานั่งเศร้าให้นวลกลุ้มอีกไหมหนอ”

สามีตีตรา ตอนที่ 7
        กะรัตรีบลงบันไดมา พิศุทธิ์อยู่ในชุดทำงาน หิ้วกระเป๋าเอกสาร กำลังจะออกจากบ้าน
       “คุณพิศุทธิ์ เดี๋ยวค่ะ รอก่อน”
       พิศุทธิ์หยุดแล้วหันมา กะรัตรีบลงมาแล้วตรงมาหา
       “คุณจะไปไหนคะ”
       “ก็ไปทำงาน”
       กะรัตชะงักนิดหน่อย
       “ที่เก่าหรือที่ใหม่”
       “จะที่ไหนล่ะ ก็บริษัทเก่านั่นแหละ ที่ใหม่เขาคงไม่รับผมแล้ว”
       “กั้งขอโทษนะคะ ที่ทำอะไรบ้าๆแบบนั้น แต่เพราะมีคนส่งแมสเสจมาหลอกกั้ง จริงๆนะคะ กั้งจะให้คุณดู”
       กะรัตเอาโทรศัพท์ขึ้นมา กดจะเปิดแมสเสจให้ดู พิศุทธิ์ยกมือห้าม
       “ไม่ต้องหรอก”
       “คุณไม่เชื่อกั้งใช่ไหมคะ รวมทั้งเรื่องที่นังน้ำผึ้งมันตกบันไดด้วย คุณยังคิดว่ากั้งเป็นคนทำใช่ไหมคะ กั้งไม่ได้ทำนะคะ มันใส่ร้ายกั้ง มันพยายามทำให้กั้งเป็นคนผิด เป็นคนเลว เชื่อกั้งซิคะ”
       “เดี๋ยวผมจะสาย” พิศุทธิ์หันกลับจะเดินออกไป แล้วหยุด “หวังว่าวันนี้คงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกนะ”
       พิศุทธิ์เดินออกจากบ้านไป ทิ้งให้กะรัตยืนนิ่งรู้สึกแย่อยู่อย่างนั้น เดาอารมณ์เขาไม่ออกว่าหายโกรธตนหรือยัง
       
       สายน้ำผึ้งที่แต่งตัวแล้วเดินออกมาจกาห้องน้ำ ศิวาขยับตัวตื่นผงกหัวมอง
       “ตื่นแล้วเหรอ” ศิวามองนาฬิกา “6 โมงเอง”
       สายน้ำผึ้งเดินมานั่งบนเตียงข้างๆศิวา
       “ฉันต้องไปดูลูกที่โรงพยาบาลต่อน่ะค่ะ”
       “อ้าว...นี่ลูกคุณอยู่โรงพยาบาลเหรอ”
       “เด็กคลอดก่อนกำหนดก็อ่อนแอแบบนี้ล่ะค่ะ สามวันดีสี่วันไข้ ฉันไม่รู้ว่าจะมีแรงหาเงินรักษาเขาได้แค่ไหน”
       ศิวาจับมือสายน้ำผึ้ง
       “เรื่องลูกคุณน่ะ ไม่ต้องห่วง คนทำงานกับผม ผมมีสวัสดิการให้” เขาจูบมือเธอ “ต่อไปถ้าคุณอยากให้ช่วยอะไรก็บอก ผมเป็นเจ้านายใจป้ำ”
       “ขอบคุณค่ะ งั้นฉันไปก่อนนะคะ”
       สายน้ำผึ้งจูบแก้มศิวาแล้วลุกขึ้นแล้วจะเดินออกจากห้องนอน สายตาของเธอกวาดตามองคอนโดของเขาคิดว่า ต่อไปนี้ ชีวิตฉันต้องไม่เหมือนเดิม
       
       พยาบาลเข็นตู้อบที่มีลูกชายของสายน้ำผึ้งเข้ามาในห้องพัก V.I.P สายน้ำผึ้งเดินนำรสสุคนธ์เข้ามา
       “ผึ้งไปเอาเงินที่ไหนมาจ่ายค่าห้อง” รสสุคนธ์มองห้องอย่างแปลกใจ
       “เป็นเงินที่ผึ้งได้มาชอบธรรมแล้วกันล่ะน้ารส”
       “ชอบธรรมแบบไหน ถ้าชอบธรรมอย่างไม่มีศักดิ์ศรี น้ากับหลานอยู่ห้องธรรมดาได้นะ”
       “อะไรคือมีศักดิ์ศรีเหรอน้ารส ถ้ามีศักดิ์ศรีคือการมีคนมาเคารพนบน้อม เชื่อฟังเราล่ะก็ มันไม่ เกี่ยวกับการมีศักดิ์ศรี แต่มันคือการมีเงิน เพราะฉะนั้นน้าไม่ต้องรู้หรอกว่า ผึ้งได้เงินจากไหน รู้แค่ว่าต่อไปนี้ผึ้งจะทำให้เราสบาย” สายน้ำผึ้งหันไปพูดกับลูก “และทำให้ลูกผึ้งมี พ่อ”
       สายน้ำผึ้งคิดถึงพิศุทธิ์กับกะรัตแล้วยิ้มสะใจว่า สองคนนั้นต้องแตกหักกันแน่
       
       ชายนี่ ยี่หวายืนคุยกับพนักงานต้อนรับ พิศุทธิ์เดินผ่านมา
       “GOOD MORNING ฮ่ะคุณพิศุทธิ์” ชายนี่ชะเง้อมองหากะรัต “วันนี้มาคนเดียวเหรอฮะ คิดว่าภรรยาจะมาส่งชายนี่ว่าจะชวน Have breakfast ด้วยสักหน่อย”
       “ไม่ได้มาครับ”
       ยี่หว่าหันไปพูดกับพนักงานต้อนรับ
       “งั้นเธอไม่ต้องโทรตามยามมาเพิ่มแล้วล่ะ”
       พิศุทธิ์ชะงัก ชายนี่เห็นอาการพิศุทธิ์แล้วหันไปตีแขนยี่หวา
       “นังชะนีปากเปราะกะเทาะหน้าแว่น จะพูดอะไรเกรงใจคุณพิศุทธิ์หน่อยสิ”
       ยี่หวามองพิศุทธิ์ด้วยสีหน้าขอโทษ
       “ขอโทษค่ะ ยี่หวาแค่พูดไปตามประสา กลัวจะวุ่นวายกันทั้งตึกอีก อย่าถือสายี่หวาเลยนะคะ”
       “ไม่เป็นไรครับ”
       “นี่ดีนะฮะที่น้องผึ้งไม่แจ้งความ ไม่อย่างนั้นคงวุ่นวายกว่านี้ เพราะที่เรื่องที่เกิด มันถึงขั้นพยายามฆ่าเลยนะฮะ” ชายนี่เจื้อยแจ้ว
       พิศุทธิ์นิ่งคิดบางอย่าง
       
       พิศุทธิ์เดินไปทางห้องทำงานตัวเอง สายน้ำผึ้งถือแฟ้มเอกสารเดินออกมาจากทางแยกชนกันอกสารหล่น
       “อุ๊ย ขอโทษค่ะ”
       สายน้ำผึ้งก้มเก็บแขนเธอยังพันผ้าแก้เคล็ดและยังเจ็บอยู่ พิศุทธิ์มองแขนสายน้ำผึ้งแล้วก้มลงไปช่วยเก็บแฟ้มเอกสาร
       “แขนคุณเป็นยังไงบ้างครับ”
       “ดีขึ้นแล้วค่ะ แต่ก็ยังเจ็บๆอยู่” สายน้ำผึ้งยิ้มที่เขาห่วงใย
       “แล้วคุณไปหาหมอรึยังว่าทำไมยังเจ็บอยู่”
       สายน้ำผึ้งยิ้มเศร้าๆ
       “ไม่ได้ไปค่ะ พอดีน้องพีทป่วย เข้าโรงพยาบาลเหมือนกัน ฉันต้องเก็บเงินไว้จ่ายค่าหมอให้ลูกน่ะค่ะ”
       “ผมว่าคุณควรแจ้งความนะครับ”
       สายน้ำผึ้งชะงักมองพิสุทธิ์อย่างแอบสงสัยว่าเขาคิดอะไร
       “อะไรนะคะ”
       “กั้งเขาใจร้อนเกินไป จนลืมคิดว่าสิ่งที่เขาทำมันทำให้ใคร เดือดร้อนขนาดไหน ผมอยากดัดนิสัยกั้งบ้าง คุณก็จะได้ค่าเสียหายจากกั้งด้วย”
       สายน้ำผึ้งคิดว่าถ้าแจ้งความ ก็ต้องสืบความจริง ความลับอาจถูกเปิดเผยได้
       “อย่าดีกว่าค่ะ ฉันก็ไม่อยากได้เงินจากกั้ง”
       “ผมว่าคุณแจ้งเถอะครับ ผมมีเบอร์ สน. ต่อสายให้ก็ได้”
       พิศุทธิ์หยิบมือถือมาจะกด สายน้ำผึ้งรีบหยิบมือถือจากเขามากดวางสาย
       “ไม่ต้องหรอกค่ะ อย่างน้อยฉันกับกั้งก็เป็นเพื่อนกัน ผึ้งใจร้ายเห็นเพื่อนเข้าคุกไม่ได้หรอกค่ะ”
       พิศุทธิ์นิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วเก็บโทรศัพท์
       “น่าเสียดาย ผมน่ะอยากให้ตำรวจเขามาสอบสวนว่า จริงๆแล้วเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ แต่คุณก็ต้องระวังด้วยนะครับ ถูกคนทำร้ายขนาดนี้ แล้วไม่แจ้งตำรวจ คนเขาจะหาว่าคุณแกล้งสร้างเรื่องให้ร้ายกั้งได้”
       สายน้ำผึ้งยิ้มนิ่งๆรับฟังคำเตือนของเขา พิศุทธิ์มองอาการของเธออีกครั้ง
       “ผมขอตัวนะครับ”
       พิศุทธิ์เดินออกไป สายน้ำผึ้งสงสัยว่าพิศุทธิ์จะรู้ความจริงหรือเปล่าพึมพำกับตัวเอง
       
       “ถ้างั้น ฉันคงต้องทำให้มันอาละวาดจริงๆให้ดูแล้วล่ะ”

สามีตีตรา ตอนที่ 7
        สายน้ำผึ้งเดินมามุมหนึ่งแล้วหยิบมือถือกดโทรหากะรัต
       “สวัสดีจ๊ะกั้ง”
       กะรัตคุยมือถือกับสายน้ำผึ้งอยู่ในห้องรับแขก มีนวลยืนอยู่ข้างๆ
       “ทำครอบครัวเขาพังไม่ได้ เลยคันคะเยอโทรมาหาเรื่องงั้นสิ ฉันจะบอกให้เอาบุญนะนังผึ้ง ระหว่างที่เมื่อคืนแกฝันหวานว่าแกจะได้คุณพิศุทธิ์ไป แต่ความจริงเมื่อคืนเรานอนกอดกัน”
       สายน้ำผึ้งชะงักไม่อยากเชื่อ
       “อะไรนะ”
       กะรัตหัวเราะเยาะ
       “ไม่ใช่แค่กอดนะ...ในขณะที่ผิวแกแห้งเหี่ยว แต่ผิวฉันเต็มอิ่มไปด้วยรสจูบ ในขณะที่แกทรมานจากการ โดนทอดทิ้งเหมือนตกนรก แต่ฉันกลับมีความสุขกับรสรักเหมือน คุณพิศุทธิ์พาฉันขึ้นสวรรค์”
       สายน้ำผึ้งโกรธแต่เก็บอาการไว้ ทำเสียงหัวเราะเยาะใส่
       “เธอลืมอะไรไป รึเปล่ากั้ง...ตอนผัว 3 คนของเธอนอกใจ มันก็มอบความสุขให้เธอแบบนี้ เหมือนกันไม่ใช่เหรอ”
       “คุณพิศุทธิ์ไม่เหมือนพวกมัน เลิกคิดทำลายฉันกับคุณพิศุทธิ์ซะ ต่อให้แกวางแผนใส่ร้ายฉันยังไงสุดท้ายคุณพิศุทธิ์ก็ไม่ทิ้งฉัน คุณพิศุทธิ์สัญญาว่าในหัวใจของเขา...มีฉันคนเดียว แกไม่มีวันได้กอดคุณพิศุทธิ์แม้แต่เงาของเขา”
       สายน้ำผึ้งพูดเสียงเยาะ
       “เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันจะไม่ได้กอดคุณพิศุทธิ์ สิ่งที่เธอไม่เห็น ไม่ได้แปลว่ามันไม่เกิดขึ้น เหมือนรู้เรื่องคุณภู กับฉันไง กว่าเธอจะรู้ความจริง ก็ปาไปตอนที่ฉันท้องแล้ว แต่ถ้าเธอจำไม่ได้ ฉันจะทำประวัติศาสตร์ซ้ำรอยให้”
       สายน้ำผึ้งกดวางสายทันที ยิ้มสะใจว่ากะรัตต้องตามมาอาละวาดอีกแน่
       
       กะรัตเดินออกจากบ้านมาที่รถด้วยความฉุนเฉียว นวลวิ่งตามมาขวางหน้าไว้พูดอย่างเร็ว
       “คุณกั้งจำได้ไหมคะว่าคุณพิศุทธิ์บอกให้คุณมีสติ อย่าให้ คุณผึ้งปั่นหัวคุณอีก”
       กะรัตไม่ฟัง ผลักนวลกระเด็น แล้วรีบเดินออกจากบ้านไปขึ้นรถ นวลรีบกระโดดยืนขวางหน้ารถ
       “นวลไม่ยอมให้คุณกั้งไปไหนทั้งนั้น ถ้าคุณกั้งจะไปต้องข้ามศพนวลก่อน”
       กะรัตตะโกนออกมาจากในรถ
       “จัดให้”
       กะรัตเหยียบเร่งเครื่องแล้วขับรถจะพุ่งใส่ นวลรีบกระโดดหลบ กะรัตขับรถออกไปทันที นวลมองตามอย่างร้อนใจ
       “บรรลัยแล้ว บรรลัยแล้ว เอายังไงดีวะ”
       นวลรีบวิ่งเข้าบ้านไปโทรหากุนตี
       
       สายน้ำผึ้งยืนมองบางอย่างอยู่ที่หน้าต่างใบหน้ายิ้มพอใจ แล้วเดินไปหยิบกองแฟ้มงาน10กว่าแฟ้มขึ้นมา ชายนี่เห็น
       “เอาแฟ้มไปให้คุณพิศุทธิ์เหรอ ให้พี่เอาไปให้ไหม เผื่อระเบิดโผล่มาตูมตาม เธอจะได้ไม่โดนซัดร่างแหลกอีก”
       “ไม่เป็นไรค่ะ ผึ้งไม่ได้ทำอะไรผิด กั้งคงเข้าใจ”
       “โถ...แม่ชะนีนางฟ้า มองโลกเป็นสีขาวอย่างนี้ไง เจ๊ถึงเป็นห่วง”
       สายน้าผึ้งปรายตามองชายนี่แล้วยิ้มเยาะที่ตัวเองสร้างภาพเป็นสาวน้อยอ่อนแอได้สนิทใจ แล้วเดินไปทาง ห้องทำงานพิศุทธิ์
       
       พิศุทธิ์นั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะ ครู่หนึ่งมีเสียงเคาะประตู
       “เชิญ”
       ประตูเปิดเข้ามา สายน้ำผึ้งเข้ามา ในมือหอบแฟ้มมาด้วยหลายแฟ้ม
       “เอารายงานวิจัยตลาดมาให้ค่ะ”
       สายน้ำผึ้งเดินมาที่โต๊ะพิศุทธิ์
       “เยอะอย่างนั้นเลยเหรอ”
       “สรุปจริงๆก็ไม่กี่หน้าหรอกค่ะ แต่น้ำผึ้งว่าเอามาให้ดูทั้งหมดดีกว่า เผื่อจะมีอะไรสงสัย”
       “วางไว้นี่ล่ะครับ มีเวลาแล้วผมจะอ่าน” พิศุทธิ์ก็ก้มหน้าอ่านเอกสารตรงหน้าต่อ
       สายน้ำผึ้งเอาแฟ้มเอกสารมาวางลงบนโต๊ะ แล้วหันกลับทำท่าจะเดินออกไป แต่แล้วก็แกล้งทำเป็นขาพลิก
       แล้วล้มลง
       “โอ๊ย...”
       พิศุทธิ์งงๆ แต่ก็ลุกขึ้น แล้วเข้ามาดู สายน้ำผึ้งนั่งจับข้อเท้าตัวเอง ร้องโอดโอย
       “เจ็บจังเลย”
       พิศุทธิ์ไม่แน่ใจว่ามารยาหรือเปล่า
       “แล้วล้มได้ยังไงครับเนี่ย”
       “ส้นสูงมันพลิกน่ะค่ะ”
       พิศุทธิ์มองที่รองเท้าสายน้ำผึ้ง เห็นว่าเป็นส้นสูงจริงๆ สายน้ำผึ้ง ทำเป็นพยายามจะลุกขึ้น แต่เจ็บข้อเท้า ลุกขึ้นเองไม่ได้ ร้องโอดโอย เธอฉวยโอกาสนั้น คว้าเขาไว้ พิศุทธิ์รู้สึกอึดอัด สายน้ำผึ้งแกล้งสะดุดขาตัวเอง เซล้มไปทับร่างพิศุทธิ์เสียหลักล้ม พิศุทธิ์นอนล้มกับพื้น โดยมีร่างสายน้ำผึ้งคร่อมทับอยู่ ทั้งสองมองหน้ากันใกล้กันมาก
       
       กะรัตเดินเร็วเป็นพายุผ่านแผนกการตลาดไปทางห้องทำงานพิศุทธิ์ ชายนี่ ยี่หวา ฟองดาวที่ยืนคุยกันอยู่รีบแหวกทางให้อย่างตกใจ
       “ว๊าย” ชายนี่ร้องออกมา
       “คุณกะรัต” ยี่หวาพูดต่อจากชายนี่อย่างเร็ว
       ฟองดาวหน้าตื่น
       “บรรลัยแล้ว”
       ชายนี่ ยี่หวา ฟองดาวและพนักงานคนอื่นรีบเดินไปทางห้องทำงานพิศุทธิ์
       
       สายน้ำผึ้งกับพิศุทธิ์ยังอึ้งมองหน้ากัน พิศุทธิ์รู้ว่าตกอยู่ในสถานการ์หมิ่นเหม่จึง รีบขยับตัวลุกแล้วประคองสายน้ำผึ้ง
       “ลุกไหวไหมครับ”
       “ขอนั่งก่อนได้ไหมคะ”
       พิศุทธิ์พาไปนั่งเก้าอี้ สายน้ำผึ้งแตะที่ข้อเท้าตัวเอง แล้วร้อง
       “หักหรือเปล่าไม่รู้ แตะแล้วเจ็บมากเลย”
       พิศุทธิ์นั่งคุกเข่าลงตรงหน้าแล้วมองดูที่ข้อเท้าสายน้ำผึ้ง แล้วเอื้อมมือไปแตะที่ข้อเท้า
       “อุ๊ย...” สายน้ำผึ้งทำสะดุ้ง
       พิศุทธิ์มองข้อเท้า
       “ไม่หักหรอกครับ อย่างมากก็แค่ข้อเท้าแพลง”
       กะรัตเปิดประตูเข้ามา พิศุทธิ์กับสายน้ำผึ้ง หันไปมองพร้อมกันด้วยความตกใจ
       “กั้ง”
       สายน้ำผึ้งแอบยิ้มสะใจว่ากะรัตต้องแสดงอาการผีบ้าต่อหน้าพิศุทธิ์แน่
       กะรัตมองมาเห็นมือของพิศุทธิ์แตะอยู่ตรง เท้าของสายน้ำผึ้ง ก็โกรธจี๊ดขึ้นมา เกร็งไปทั้งตัว พิศุทธิ์รู้ตัว รีบลุกขึ้นยืน
       สายน้ำผึ้งเอง ตอนแรกก็ยังไม่รู้ตัว แต่พอนึกขึ้นได้ ก็รีบแกล้งร้องออกมา
       “โอ๊ย...เจ็บ”
       พิศุทธิ์หันไปมองสายน้ำผึ้ง แล้วหันกลับมามองกะรัตที่เดินช้าๆเข้ามาหาทั้งสอง
       “คุณ...สายน้ำผึ้ง...เขา หกล้มน่ะ...ข้อเท้าอาจจะ...แพลง” พิศุทธิ์พยายามอธิบาย
       “ก่อนที่เธอจะกรีดร้องโวยวายอะไร ช่วยฟังเรื่องราวให้จบก่อนนะ ส้นสูงของฉันมันพลิก ฉันเลยล้ม ข้อเท้าแพลง คุณพิศุทธิ์ช่วยนวดดู มันก็แค่นั้น อย่าให้อารมณ์มันบังตา แล้วคิดอะไรเลยเถิดไปเลยนะ”
       พิศุทธิ์ชะงักมองสายน้ำผึ้ง...แล้วหันกลับมามองกะรัต อยากจะบอกว่าเขาไม่ได้ทำอะไร แต่เมื่อเห็นดวงตาของกะรัตที่กำลังจะลุกเป็นไฟ เขาก็พูดไม่ออก
       “กะรัต...”
       กะรัตพูดออกมาเรียบๆอย่างไม่น่าเชื่อ
       “ข้อเท้าแพลง ใครเขานวดกันล่ะ มันจะยิ่งอักเสบไปกันใหญ่”
       ทั้งสายน้ำผึ้ง และพิศุทธิ์ชะงัก ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดที่นุ่มนวลเช่นนี้จากปากกะรัต
       “ถ้าข้อเท้าแพลง ก็ต้องประคบน้ำแข็งก่อน ให้เลือดไหลช้าลง แล้วถ้าเป็นไปได้ ก็ควรจะรีบไปหาหมอ ให้เขาพันผ้ายืดรัดไว้ ไม่ให้ข้อเท้าเคลื่อนไหว ใกล้ๆนี่มีคลินิกนี่” กะรัตเดินเข้ามาหาสายน้ำผึ้ง “มาซิ ฉันจะพาเธอไปหาหมอเอง”
       กะรัตเข้ามาจะประคองแล้วเอามือหนึ่งจับต้นแขนของสายน้ำผึ้ง บีบและเอาเล็บจิกอย่างแรง สายน้ำผึ้งรู้แล้วว่ากะรัตกำลังเล่นงานเธอพยายามรักษาภาพต่อหน้าพิศุทธ์
       “ไม่เป็นไร ไม่ต้องหรอก ฉันพอไปเองได้”
       สายน้ำผึ้งปัดมือกะรัตออก แล้วลุกขึ้นยืน แต่พอนึกได้ ก็ทำเป็นเขยกๆนิดหน่อย กะรัตมองรู้ทัน
       “แน่ใจนะ เดินได้แล้วเหรอ”
       “พอได้” สายน้ำผึ้งหันไปหาพิศุทธิ์ “ขอบคุณมากนะคะ มันดีขึ้นบ้างแล้วค่ะ”
       
       สายน้ำผึ้งทำเป็นเดินเขยกๆไปที่ประตู หันมามองทั้งสองนิดหน่อย แล้วออกจากห้องไป

สามีตีตรา ตอนที่ 7
        สายน้ำผึ้งเปิดประตูผั๊วะออกมา ฟองดาว ชายนี่ ยี่หวา ยามและพนักงานคนอื่นๆที่เอียงหูแอบฟังอยู่หน้าประตู ต่างรีบหันไปคุยกัน เหมือนไม่ได้แอบฟังอะไรเลย ซายนี่หันบอกทุกคน
       “ก็แยกย้ายไปทำงานได้แล้ว...ไปๆ”
       ทุกคนแยกย้ายกันออกไป สายน้ำผึ้งมองไปทางห้องพิศุทธิ์ด้วยสีหน้าแค้นพึมพำเบาๆ
       “ฉันจะคอยดู แกจะอดทนไปได้สักกี่น้ำ...นังกั้ง”
       
       กะรัตหายใจถี่แรงแทบอยากจะกรี๊ด แต่พยายามระงับอารมณ์มากหันกลับมาเผชิญหน้ากับพิศุทธิ์
       “คุณมาทำอะไรที่นี่กั้ง”
       กะรัตเดินกลับเข้ามา หยุดไม่ห่างจากพิศุทธิ์นัก
       “ถ้ากั้งไม่มา กั้งจะได้เห็นสามีของตัวเองกำลังนวดข้อเท้าให้นังผึ้งเหรอ”
       “ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย แล้วผมก็ไม่ทีทางทำอะไรอย่างนั้นหรอก คุณก็น่าจะรู้”
       “จะให้กั้งเชื่อเหรอ” กะรัตทำเป็นงอน หันข้างให้ “ทีคุณ ยังไม่เชื่อกั้งเลย”
       “เรื่องอะไรล่ะ”
       “ทุกเรื่อง”
       พิศุทธิ์เข้าไป แล้วจับมือกะรัตขึ้นมากุมไว้
       “จริงๆผมเชื่อคุณนะ เชื่อมาตลอดทุกคำที่คุณบอกผม”
       กะรัตหันกลับมา มองหน้าพิศุทธิ์
       “จริงเหรอ”
       พิศุทธิ์พยักหน้า กะรัตเข้าสวมกอดทันที ตื้นตันใจ
       “กั้ง ปล่อยเหอะ นี่มันในออฟฟิศ”
       “ก็กั้งดีใจ”
       พิศุทธิ์จับแขนกะรัต แล้วค่อยๆดึงออกจากตัว เขายิ้มให้เธอ
       “วันนี้คุณควบคุมตัวเองได้ ไม่อาละวาดเหมือนทุกครั้ง”
       “กั้งจะพยายามทำให้ดีขึ้น ดีขึ้นมากกว่านี้อีก” กะรัตยิ้มตอบ
       พิศุทธิ์กุมมือไว้ ยิ้มขอบคุณ
       “แล้วคุณจะไม่มีรางวัลอะไร ให้กับความพยายามครั้งนี้ของกั้งหน่อยเหรอคะ”
       พิศุทธิ์มองอย่างระแวง
       “คิดอะไรพิเรนอีกเนี่ย”
       “ไม่ได้พิเรนเลย แค่ขอให้คุณทบทวนเรื่องหางานใหม่อีกที คุณทำงานที่อื่นก็ได้ คนเก่งอย่างคุณ ใครๆก็อยากรับ”
       “ถ้าผมไปทำงานที่อื่น แล้วถ้าผมต้องทำงานร่วมกับผู้หญิงคนอื่น คุณจะตามไปอาละวาดอีกหรือเปล่า”
       “ไม่แน่นอนค่ะ ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่นังผึ้ง”
       ฟองดาวเปิดประตูเข้ามา
       “คุณพิศุทธิ์คะ อีก 5 นาทีมีประชุมนะคะ”
       พิศุทธิ์หันมาบอกกะรัต
       “คุณกลับไปก่อนนะ เดี๋ยวผมไปประชุมก่อน”
       “แล้วเรื่อง...”
       พิศุทธิ์รีบพูดขัด ไม่อยากให้ฟองดาวรู้เรื่อง
       “ไว้เราค่อยคุยกัน”
       พิศุทธิ์ถือแฟ้มเอกสารเดินออกไปจากห้องพร้อมฟองดาว กะรัตมองตามพิศุทธิ์แล้วคิดอย่างบาง
       
       กะรัตเดินออกมาหน้าบริษัทโทรอ้อนกุนตี
       “นี่เหรอวิธีฉะยายผึ้งของกั้งน่ะ”
       “ใช่ กั้งจะไม่ทนให้นังผึ้งอยู่ใกล้คุณพิศุทธิ์อีกสักนาทีเดียวแล้ว กั้งต้องรีบดึงคุณพิศุทธิ์ออกมา เพราะฉะนั้นพี่กุ้งต้องช่วยหางานให้คุณพิศุทธิ์เดี๋ยวนี้”
       กุนตีถอนใจ
       “คุณพิศุทธิ์คงไม่ยอมมาทำงานกับเราหรอกกั้ง กั้งก็รู้ว่าคุณพิศุทธิ์เขาถือเรื่องศักดิ์ศรีจะตาย”
       “ก็ไม่ต้องให้ทำงานที่นี่สิ พี่กุ้งรู้จักบริษัทอื่นตั้งเยอะแยะนี่”
       “คุณพิศุทธิ์จะยอมให้พี่ฝากเหรอ”
       “ก็อย่าให้เขารู้สิ ขอบคุณนะค่ะพี่กุ้ง”
       กะรัตวางสาย กุนตีถอนใจวางสาย เลขาเดินเข้าห้องมาหา
       “คุณกุนตีคะ นัดประชุมกับฝ่ายบัญชีวันนี้ เลื่อนนะคะ”
       “อ้าว...ทำไมล่ะ”
       กุนตีมองเลขาอย่างสงสัย
       
       พวงหยกกำลังจะเดินเข้าห้องประชุม กุนตีรีบเดินมาหา
       “กุ้งไม่เห็นรู้เรื่องว่าแม่นัดประชุมกับฝ่ายบัญชีวันนี้”
       พวงหยกหันมามองกุนตี
       “แกลืมอะไรไปรึเปล่ายายกุ้ง แกมันแค่รองประธาน ส่วนฉันเนี่ยเป็นประธาน ฉันจะนัดประชุมกับใครเมื่อไหร่ ฉันไม่จำเป็นต้องรายงาน แก”
       “แต่ปกติถ้าแม่มีอะไร จะให้กุ้งจัดการนี่คะ”
       “แต่เรื่องนี้มันเรื่องสำคัญ ฉันจัดการเอง พวกแกแค่รอฟังผลก็พอ”
       พวงหยกเดินเข้าห้องประชุมไป กุนตีมองพวงหยกอย่างสงสัย
       
       ในห้องส่วนตัวของร้านอาหาร ศิวากับกันตากำลังดูเมนู โดยมีผู้จัดการยืนรอรับออเดอร์อยู่
       “ผมขอไวน์ที่แพงที่สุดมาก่อน”
       “แต่ฉันขอแค่น้ำเปล่าก็พอ เดี๋ยวต้องกลับไปเข้าเวรดึกต่อน่ะค่ะ”
       “ดื่มนิดนึงไม่ได้เหรอครับ” ศิวาอ้อน
       “คิดจะมอมฉันเหรอคะ” กันตาแกล้งหยอก
       “หญิงแกร่งอย่างคุณ ผมมอมทั้งโรงไวน์ ยังไม่รู้จะยอมเมาให้ผมรึเปล่า ผมแค่อยากดื่มฉลองน่ะครับ”
       “ฉลองเรื่องอะไรคะ”
       “ก็ฉลองที่เราสองคนคบกันน่ะสิครับ”
       “ฉันยังไม่ได้พูดสักคำว่าฉันยอมคบกับคุณ”
       ศิวาจับมือกันตาแล้วมองตาอย่างจริงใจ
       “ผมจริงใจกับคุณจริงๆนะคุณก้อย”
       “พิสูจน์สิคะ”
       มีเสียงเคาะประตู บอดี้การ์ดเปิดประตู ศรัทธาเดินเข้ามาด้วยมาดนักธุรกิจน่าเกรงขาม ศิวาเห็นพ่อแล้วยิ้ม
       “ป๊า”
       กันตาหันไปมองศรัทธาอย่างอึ้งๆ ศิวารีบลุกขึ้นเข้าไปกอดพ่ออย่างดีใจ กันตาลุกขึ้นยืนสวัสดี
       “ขอบคุณนะครับป๊า ที่มาเพื่อผม”
       “ป๊าจะไม่มาได้ยังไง แกอุตส่าห์บอกว่าจะพาว่าที่ลูกสะใภ้มาให้ดูตัว” ศรัทธาหันไปทางกันตา “นี่หนูก้อยใช่ไหม น่ารักอย่างที่ศิวาคุยไว้จริงๆ”
       กันตาหน้าเหวอหันไปมองศิวาว่ามันอะไรกัน ศิวายิ้มให้พร้อมจับมือเธออย่างจริงจัง
       “นี่ไง การพิสูจน์ของผม ผมไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาเจอป๊าผมเลย คุณเป็นคนแรก”
       กันตาชะงักอึ้ง ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำขนาดนี้
       “เอ้า เชิญๆ…เชิญนั่ง อยากทานอะไรสั่งเลยนะหนูก้อย” ศรัทธายิ้มแย้ม
       
       เห็นความเป็นกันเองของศรัทธาและความน่ารักของศิวาเวลาอยู่ด้วยกัน กันตามองภาพนั้นด้วยความรู้สึกดี

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
สามีตีตรา ตอนที่ 12
สามีตีตรา ตอนที่ 11
สามีตีตรา ตอนที่ 10
สามีตีตรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 27 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 27 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 3 +13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สายน้ำผึ้งร้ายมากเลย คิดแผนได้ร้ายกาจมาก นอนกลับผู้ชายอีกคน แต่จ้องจะจับผัวชาวบ้าน ทำตังเป็นโสเภณี หาเงินง่ายๆๆ และมีแต่ความคิดริษยา ไม่อยู่อย่างพอเพียง ทั้งที่ตัวเองเป็นที่มีความสามารถ หน้าตาก็สวย ถ้าทำตัวดีๆๆ คนดีก็จะมาให้รักเอง
chawala_ain@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมากๆๆๆๆๆๆพี่โป๊ป กับพี่พลอย เหมาะสมกันมากๆเลยค่ะ จะติดตามคู่นี้ต่อไปน่ะค่ะ ^_^พี่โป้ปเสียงหล่อมากค่ะ พี่พลอยก็ยิ้มสวยและน่ารักสุดๆค่ะ
natta_you@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จะไม่ให้คนอ่านไดัหายใจทั่วท้องบ้างเลยหรือนี่ มีเรื่องตื่นเต้นตลอด แต่..ชอบอ่ะ อิอิ ต้องตามดูช่อง3อีกรอบ เรื่องนี้มันส์สุดสุดค่า
จ๋าจ๊ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กำลังจะคืนดีกัน โดนขัดขวางอีกละ
เฮ้อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณค่ะที่อัพให้อ่านเรื่อยๆ สนุกมาก เป็นกำลังใจให้คนอัพตลอดค่ะ
ัMuszy
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาก่อนเวลาอีกนะเนี่ย
เร็วมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สายน้ำผึ้งร้ายมากเลย คิดแผนได้ร้ายกาจมาก นอนกลับผู้ชายอีกคน แต่จ้องจะจับผัวชาวบ้าน ทำตังเป็นโสเภณี หาเงินง่ายๆๆ และมีแต่ความคิดริษยา ไม่อยู่อย่างพอเพียง ทั้งที่ตัวเองเป็นที่มีความสามารถ หน้าตาก็สวย ถ้าทำตัวดีๆๆ คนดีก็จะมาให้รักเอง
chawala_ain@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อินเกินไปป่าวว...ไปด่าผุ้กำกับสิ
อะไรปานนั่น
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จะรอดูคนไม่อินๆ ตอนต่อไปอีกหน่อยขี้คร้านจะเรียก E-ผึ้งอย่างพวกเรา ฮ่าๆๆๆๆ
ผ่านมา
 
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นังผึ้ง
บุกไปตบดีไหมนั่น
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่อัพให้ตลอดนะคะ ตรงเวลาดีจัง ติดตามอ่านอยู่ค่ะ
pom
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014