หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เจ้าสาวสลาตัน

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 18

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 1 มีนาคม 2557 06:35 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 18
       เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 18
       
       เขมิกาเดินมาส่งชานนท์ที่รถ
       “อย่าถือสาปู่เลยนะ จิ๊กโก๋เก่าก็งี้แหละ พูดไม่ค่อยเข้าหูคน” ชานนท์ยิ้ม
       “ฉันมีภูมิต้านทานพอ เถ้าแก่กับเธอก็ไม่แตกต่างกันนักหรอก”
       “โห พูดอย่างนี้แลกหมัดกันเลยมั้ยล่ะ”
       เขมิกาตั้งท่ากำหมัด ชานนท์ยิ้มแย้ม
       “ฉันดีใจนะที่เธอหายเศร้าแล้ว ฉันจะได้กลับบ้านด้วยความสบายใจ”
       เขมิกาลดหมัดลง รู้สึกเศร้า
       “แล้วถ้าเกิดฉันเศร้าขึ้นมาอีกล่ะ”
       ชานนท์หยุดคิด
       “ฉันเชื่อว่าคุณโยธินจะเป็นกำลังใจให้เธอได้”
       เขมิกาจ๋อย เสียงมือถือของชานนท์ดังขึ้น
       
       แววนิลอยู่ที่บ้านขณะคุยโทรศัพท์กับชานนท์
       “พี่นนท์ น้องมีเรื่องสำคัญจะบอก น้องเห็นสามีของยัยเข็มไปกินข้าวกับผู้หญิง”
       “คงเป็นเพื่อนกันมั้ง”
       “โอบกอดกันกลมแทบจะละลายเป็นเนื้อเดียวกัน ไม่เรียกว่าเพื่อนแล้วค่ะ พี่นนท์ต้องเตือนแม่นั่นนะคะ อย่ามัวงมโข่งอยู่ แฟนไปมีเมียน้อยก็ยังไม่รู้”
       ขานนท์วางสายจากแววนิล มองหน้าเขมิกา ลังเลว่าจะบอกดีหรือไม่
       “ที่บ้านคุณเกิดเรื่องหรือ” เขมิกาถาม
       “เปล่า นิลเขาโทรมาถามว่าฉันจะกลับเมื่อไหร่ ฉันกลับโรงแรมก่อนละกัน ยังไม่ได้ลาคุณอิงอรเลย” เขมิกาพยักหน้า ชานนท์เอื้อมมือไปเปิดประตูรถแต่อดห่วงเขมิกาไม่ได้ “ฉันไม่เห็นคุณโยธินเลย เขาไปไหนหรือ”
       เขมิการีบโกหก
       “อ๋อ เขาไปสัมมนาที่ภูเก็ตอีกหลายวันแหละกว่าจะกลับ”
       “แน่ใจหรือว่าไปภูเก็ต”
       เขมิกาไม่กล้าสบตาชานนท์
       “ฉันจะไปโกหกคุณทำไมเล่า คำถามคุณมันฟังทะแม่งๆ นะ”
       “ฉันเห็นว่าเธอเพิ่งแต่งงาน ไม่น่าจะอยู่ห่างแฟนหลายวันแบบนี้ ผู้ชายเวลาอยู่นอกบ้านไว้ใจไม่ค่อยได้หรอก ยังไงก็โทรหาเขาบ่อยๆ แล้วกัน”
       ชานนท์เดินไปขึ้นรถ เขมิกางง
       
       “อยู่ๆ ถามถึงเฮียทำไม หรือรู้ว่าเราไม่ได้แต่งงาน ไม่น่าใช่”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 18
       วันต่อมาที่ร้านกาแฟโบราณ ลูกน้องเสี่ยเม้งสองคนเดินเข้ามานั่ง
       “โกปี๊ 1 ยกล้อ 1”
       “กินเร็วๆ หน่อยนะโว้ย เดี๋ยวไปที่สวนยางไม่ทัน”
       “เสี่ยจะให้ไปทำไมรู้หรือเปล่าวะ”
       “เห็นพี่สอนบอกว่าจะล่อศัตรูไปเก็บที่นั่น” ลูกน้องทำมือเชือดที่คอ ลูกน้องอีกคนเผลอเสียงดัง
       “ไอ้สลาตันหรือ”
       ลูกน้องอีกคนตบหัวแล้วเค้นเสียงเบาๆ
       “เสียงดังทำไมวะ” อาโกเอากาแฟมาส่ง “กินๆ เข้าไป”
       ที่โต๊ะใกล้ๆ เห็นคนกางหนังสือพิมพ์ปิดหน้าอยู่ พอเลื่อนหนังสือพิมพ์ออก คือปิ้งนั่นเอง
       
       ที่สวนยางรกร้างของเสี่ยเม้ง เสี่ยเม้งกับประชายืนมองถนนเข้าสวนยางซึ่งเป็นทางลาดลงมา
       “ทำเลนี้เหมาะที่สุด”
       เสี่ยเม้งหันกลับไปข้างหลัง พวกลูกน้องนับสิบยืนรอฟังคำสั่งมีปืนครบมือ
       “พวกแกแยกย้ายไปหลบทั้งสองข้างทาง พอมันถูกล่อมาถึงนี่ยิงใส่ไม่ต้องเลี้ยง เอาให้ตายคาที่”
       ลูกน้องทำตามแยกไปหลบตามต้นไม้ทั้งสองข้าง เสี่ยเม้งสั่งลูกน้องอีกสองคนที่เหลือ
       “แกไปเตรียมจุดประทัดที่หน้าไร่ ได้ยินเสียงปืนเมื่อไหร่ก็จุดได้เลย คนละแวกนี้มันก็จะไม่ได้ยินเสียงปืน”
       ลูกน้องวิ่งออกไป เสี่ยเม้งหันมาหาประชา “คราวนี้มันไม่รอดแน่”
       “ถ้าอย่างนั้นจะรออีกทำไม ให้นายสอนลงมือได้เลย”
       เสี่ยเม้งกดโทรศัพท์หาสอน
       
       สอนเดินคุยโทรศัพท์อยู่ในโรงแรม
       “ครับเสี่ย”
       สอนตัดสาย เดินชนกับอิงอรที่เลี้ยวมุมมา
       “อุ๊ย”
       “ขอโทษครับ”
       อิงอรมองปืนที่เหน็บตรงกางเกงสอน สอนก้มหน้าก้มตารีบร้อนเดินไป อิงอรมองตาม
       
       ชานนท์นั่งรอเขมิกาอยู่ที่ล็อบบี้ของโรงแรม มีกระเป๋าเดินทางวางที่พื้น และมีถุงใส่ของฝากวางไว้บนเก้าอี้อีกตัว อิงอรเดินเข้ามา
       “โชคดีจังที่คุณยังไม่ไป”
       “มีอะไรหรือครับ”
       “เปล่าค่ะ ฉันแค่อยากลงมาส่ง”
       “คุณอิงอรจะไม่กลับกรุงเทพฯไปกับผมจริงหรือครับ”
       “ฉันอยากเจอคุณบัณฑิตสักครั้ง แล้วค่อยคิดหาลู่ทางว่าจะทำมาหากินอะไรที่เมืองไทยดี”
       ชานนท์ยื่นกุญแจรถให้
       “คุณอิงอรยืมรถผมไว้ใช้ก่อนเถอะครับ ไปไหนมาไหนจะได้สะดวก”
       “ฉันคงรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ”
       ชานนท์วางกุญแจในมืออิงอร
       “รับไว้เถอะครับ มันเป็นความตั้งใจของผมแต่แรกแล้ว”
       อิงอรอึ้งไป ซาบซึ้ง
       “คุณเป็นคนดีจริงๆ ถ้าขวัญตาเลือกคุณ ชีวิตเขาคงไม่เดินทางผิดแบบนี้”
       “ทุกคนทำผิดกันได้ ผมเองก็เคยเกือบเป๋เหมือนกันถ้าไม่ใช่เพราะมีคนคอยดึงผมกลับมา”
       อิงอรรู้ว่าคือเขมิกาแต่ไม่พูดมองไปทางประตูทางเข้า เขมิกาเดินเข้ามาพอดี อิงอรมองเขมิกา
       
       “ผู้หญิงคนนั้นโชคดีมาก”
        
       อ่านต่อเวลา 17.00น.
       
       


เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 18
       เขมิกาเดินมาหาชานนท์ เขมิกาไม่มองอิงอร
       “ไปกันได้แล้วเดี๋ยวจะไม่ทันรถทัวร์”
       “เข็มเขาอาสาไปส่งผมครับ  ผมลานะครับ”
       ชานนท์ไหว้อิงอร อิงอรรับไหว้
       “เดินทางปลอดภัยนะคะ”
       ชานนท์หยิบกระเป๋าเดินทางเดินคู่ไปกับเขมิกา อิงอรมองตามยิ้มออกมา
       “ขอให้สิ่งที่แม่สงสัยเป็นจริงด้วยเถอะ”
       อิงอรจะไปแต่มองไปเจอถุงใส่ของฝากที่ชานนท์ลืมไว้ อิงอรรีบหยิบถุงใส่ของฝาก วิ่งตามออกไป
        
       สอนหลบอยู่แถวที่จอดรถหน้าโรงแรม พอเห็นชานนท์กับเขมิกาออกมา เดินไปขึ้นรถกระบะ  สอนสตาร์ทมอเตอร์ไซด์ทันที จังหวะนั้นอิงอรวิ่งออกมาเห็นสอนกำลังจ้องไปทางรถกระบะ อิงอรจำสอนได้ 
       ภาพตอนที่อิงอรเดินชนกับสอน เห็นปืนที่เอวสอนหวนกลับมา
       อิงอรมองที่เอวสอน ยังมีปืนเหน็บอยู่ อิงอรตกใจจะวิ่งไปเตือนเขมิกากับชานนท์ แต่ชานนท์ขับรถออกไปแล้วเรียกไม่ทัน สอนขี่รถตามติด อิงอรร้อนใจเดินหารถของชานนท์ที่ให้ยืมไว้
        
       ช่วงเวลาเดียวกันนั้น ที่รถมอเตอร์ไซด์ปิ้งห่างจากร้านกาแฟ ปิ้งพยายามกดโทรศัพท์หาเขมิกา
       “ไรเนี่ย ไม่มีสัญญาณตอบรับอยู่นั่นแหละ ไอ้ลูกพี่ทำแป๊ะอะไรอยู่เนี่ย โอ๊ยจะทำยังไงดีวะตรู” แล้วปิ้งก็คิดออก “ไอ้คุณนนท์”
       ปิ้งรีบกดโทรศัพท์หาชานนท์ทันที
        
       ที่รถของเขมิกา มือถือชานนท์วางอยู่ มือถือสั่นปิ้งโทรเข้ามา ชานนท์มองกำลังจะหยิบมือถือแต่เห็นสอนซิ่งมอเตอร์ไซด์ขึ้นไปปาดหน้าซ้ายขวา ชานนท์รีบจับพวงมาลัยหลบไปมา
       “ไอ้พวกแว้นมันขี่ยังไงของมันเนี่ย กวนประสาทกันเห็นๆ” เขมิกาบ่น ชานนท์บีบแตรไล่หลายๆ ที สอนไม่ได้ใส่หมวกกันน็อกหันมา เขมิกาเพ่งมอง “ไอ้สอน เหยียบมันให้แบนแต๊ดแต๋ไปเลย”
       “อย่าไปยุ่งกับมันดีกว่า”
       “ไม่ได้หรอก มาเหยียบจมูกกันแบบนี้มันเสียศักดิ์ศรี เฮ้ยๆ ดูมันทำ” สอนวกหน้ารถหันมา ขี่พุ่งใส่รถเขมิกา ชานนท์รีบหักพวงมาลัยหลบจนเขมิกาหัวกระแทกขอบประตู “โอ๊ย ไอ้ชิงหมาเกิดเอ๊ย”
       เขมิกามองไปข้างหลังรถเห็นสอนหมุนมอเตอร์ไซด์ไล่ตามอีก คราวนี้เบียดขึ้นมาด้านข้างชานนท์ สอนตะโกนใส่
       “ไอ้โง่ กลัวจนหัวหดเลยหรือวะ ไม่แน่จริงนี่หว่า”
       เขมิกาตะโกนด่าแทนชานนท์
       “อย่าเก่งแต่ปาก จอดสิโว้ย แล้วมาตัวต่อตัว”
       สอนเร่งเครื่องขึ้นไปปาดหน้าซ้ายขวาแบบกวนประสาทมาก ชานนท์ต้องหลบหลีกไปมาจนโมโห สอนขี่หนี  ชานนท์เร่งเครื่องตามทันที
       “ไหนบอกว่าอย่าไปยุ่งกับมันไง”
       “ถ้าไม่จับมันส่งตำรวจวันนี้ให้ได้ มันก็ต้องกลับมาก่อกวนคนอื่นอีก”
       
       “อย่างงี้ค่อยแมนได้ใจหน่อย”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 18
       สอนซิ่งรถเข้ามาในสวนยางของเสี่ยเม้ง ชานนท์ขับตามไป สอนซิ่งไปถึงเนินลาดลงแล้วตะโกนบอก
       “มันตามมาแล้ว”
       เสี่ยเม้งกับประชาหลบอยู่ที่ต้นไม้
       “เราเตรียมฉลองชัยชนะกันได้เลยคุณประชา” เสี่ยเม้งบอก     ประชายิ้มสะใจ 
       พวกเสี่ยเม้งจดจ่อรอรถชานนท์วิ่งตามมา พอเห็นรถชานนท์วิ่งลงมาจากทางลาด เสี่ยเม้งสั่งยิงใส่ทันที
       “ยิงมัน”
       ทุกคนออกมาระดมยิงใส่รถเขมิกาเป็นรูพรุนไปทั้งคัน พอรถหยุด พวกเสี่ยเม้ง ประชาเดินไปดูคิดว่าตายเรียบ  ประชาเปิดประตูไม่มีทั้งเขมิกาและชานนท์อยู่ในรถ
       “มันหายไปไหนวะ ไอ้สอนแกเล่นตลกอะไร”
       เสี่ยเม้งบอก สอนรีบมาดู 
       “ผมเห็นมันขับตามผมมาจริงๆ นะครับ”
       เสียงหวอรถตำรวจดังลั่น
       “เราหลงกลมันแล้ว”
       ปิ้งขี่มอเตอร์ไซด์นำรถตำรวจเข้ามา 2 คัน   
                   “หนีก่อน”
       ทุกคนแตกฮือวิ่งหนีตำรวจ  ตำรวจลงจากรถตามไล่จับ มีการยิงสวนกันไปมา เสี่ยเม้งกับประชาก็ช่วยกันยิงใส่ตำรวจ 
        
       ปิ้งมองเห็นรถกระบะเป็นรูพรุนทั้งคัน ก็ตกใจคิดว่าตายแน่  ปิ้งปล่อยโฮออกมา วิ่งไปที่รถกระบะของเขมิกา          
       “ลูกพี่ ไอ้คุณนนท์” 
       ปิ้งวิ่งมาถึงประตูยังไม่ทันได้ดูข้างใน มีลูกปืนยิงเฉี่ยวมาโดนกระจกรถด้านหน้าแตก ปิ้งตกใจรีบไปหลบหลังรถกระบะ
       “ไม่น่าเลย ลูกพี่ทิ้งไอ้ปิ้งไปอย่างงี้ได้ยังไง ไหนบอกว่าเราเป็นเพื่อนตายกัน จะตายก็ตายด้วยกันซี่ ฮือๆๆ” มีมือมาตบบ่าปิ้ง ปิ้งสะดุ้งรีบยกสองมือแบบยอมแพ้ “เฮออ อย่ายิงนะอย่ายิง ฉันไม่รู้เรื่องอะไรด้วย”
       “มาได้เร็วดีนี่”
       เขมิกาบอก ปิ้งหันกลับมา เห็นเขมิกากับชานนท์
       “ผีหลอก”
       “ฉันยังไม่ตายโว้ย ดีที่แกพาตำรวจมาทันเวลา”
       กระสุนยิงมาโดนรถกระบะเหนือหัวพวกชานนท์ ทั้งสามรีบหมอบ เขมิกามองลอดใต้ท้องรถกระบะเห็นเสี่ยเม้งกับประชาถอยหนีเข้าไปสวน
       “ไอ้ประชานี่  เป็นแผนของมันนี่เอง” เขมิกาหันไปบอกชานนท์ “รอฉันอยู่นี่นะ เดี๋ยวฉันกลับมา”
       เขมิการีบก้มหลบๆ วิ่งตามประชาไป
       “เธอจะไปไหน เข็ม กลับมา”
       
       ชานนท์จะตามออกไป แต่มีกระสุนยิงเข้ามาโดนกระบะอีก ชานนท์รีบหลบตามไปไม่ได้

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 19
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 18
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 17
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 16
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 20 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 20 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014