หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
2 มีนาคม 2557 08:56 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามีตีตรา ตอนที่ 8
        สามีตีตรา ตอนที่ 8 (ต่อ)
       
       พิศุทธิ์มองสายน้ำผึ้ง แล้วคิดถึงคำพูดกะรัต
       “ไหนคุณว่า เรื่องที่พ่อคุณเอาเงินก๋งไปมันเป็นเรื่องน่าอาย เสื่อมเสียศักดิ์ศรีไง แล้วบอกมันทำไม บอกทำไม”
       “ผมขอถามคุณหน่อยว่าคุณรู้เรื่องพ่อผมเอาเงินจากเจ้าสัวได้ยังไง”
       สายน้ำผึ้งชะงักแล้วคิดบางอย่างได้
       “ใครบอกคุณ” พิศุทธิ์ถามย้ำ
       สายน้ำผึ้งมองนิ่งไม่กลัว
       “กั้ง...ภรรยาของคุณไงคะ”
       “เป็นไปไม่ได้” พิศุทธิ์ไม่เชื่อ
       “อย่าบอกนะว่าคุณไม่เคยเห็นเวลาภรรยาคุณคลั่ง โดยเฉพาะกับฉัน กั้งทำและพูดได้ทุกอย่างที่จะทำให้ฉันสำนึกว่าคุณเป็นของเขา กั้งประกาศชัดเจนว่าจะไม่ยอมเสียคุณไปถึงแม้ว่ากั้งจะรู้ว่าพ่อคุณหวังจะเคลมสมบัติของเขา เงินแค่นั้นที่เสียให้พ่อของคุณ กั้งไม่สะเทือนหรอกค่ะ กับภูกั้งเสียมากกว่านั้นอีก สำหรับกั้งมันเป็นเกม เกมที่กั้งจะต้องเอาชนะฉัน ยิ่งเขารู้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับคุณ คุณยิ่งมีราคา”
       สายน้ำผึ้งขยับเข้าไปจับมือพิศุทธิ์ในจังหวะที่เขากำลังสับสน ในสิ่งที่เธอพูดถึงกะรัตมันเป็นความรู้สึกที่เขากำลังสัมผัส
       “คุณพิศุทธิ์คะ ฉันเป็นห่วงคุณ ฉันไม่อยากเห็นคุณโดนกั้งทำร้ายไปมากกว่านี้...ถ้าเป็นฉัน ฉันจะดูแลคุณให้ดีที่สุด”
       พิศุทธิ์ถอนมือออกจากสายน้ำผึ้ง
       “กั้งคือคนที่ผมเลือก และเราจะดูแลกันและกันให้ดีที่สุด อย่าเสียเวลาทำอะไรแบบนี้เลยครับ ตบมือข้างเดียวมันไม่มีวันดัง...ผมขอตัวนะครับ”
       พิศุทธิ์ดึงมือออกจากมือสายน้ำผึ้ง แล้วเดินผ่านไป สายน้ำผึ้งยืนนิ่งด้วยความเจ็บใน หัวใจจนชาไปทั้งตัว จากความเจ็บกลายเป็นโกรธและ แค้นขึ้นมาอีกครั้ง
       “ฉันจะทำให้คุณเห็นว่าตบมือข้างเดียวมันดัง”
       สายน้ำผึ้งมาดมั่นว่าเธอทำให้พิศุทธิ์เล่นกับตัวเองได้
       
       ศิวานัดสายน้ำผึ้งที่คอนโด เขาตบโต๊ะอย่างโมโห แล้ววางลิปสติกลงตรงหน้าเธอด้วยใบหน้านิ่งสงบ
       “ลิปสติกนี้อยู่บนรถผมได้ยังไง”
       “ก็คงมีคนทำตกไว้”
       “คุณอย่ามาเล่นลิ้นกับผมนะ อย่าคิดว่าผมตามผู้หญิงอย่างคุณไม่ทัน คิดจะตุกติก กับผมใช่ไหม”
       “โธ่...คุณศิวาคะ ถ้าฉันคิดตุกติกทิ้งลิปสติกนี่ไว้ในรถคุณ เพื่อให้คุณหมอคนสวยสงสัย ฉันก็โง่มากแล้วล่ะค่ะที่ทุบหม้อข้าวตัวเองทิ้ง ลิปสติกนี่ ไม่ใช่ของฉันค่ะ” สายน้ำผึ้งอ้อน
       “ถ้าไม่ใช่ของคุณแล้วจะเป็นของใคร”
       “แล้วคุณพาใครขึ้นรถบ้างล่ะคะ อย่าบอกนะคะว่ามีแค่ฉันคนเดียว”
       ศิวาชะงักเพราะสายน้ำผึ้งพูดตรงจุด เขาไม่ได้มีสายน้ำผึ้งคนเดียว
       “เอาล่ะ ไม่ใช่ของคุณก็แล้วไป แต่ผมขอย้ำให้คุณรู้ไว้ว่าคุณก้อยสำคัญกับผม ถ้าคุณยังอยากสบาย ก็อย่าอาจเอื้อมไปยุ่งกับเขา”
       ศิวากลับออกไปทันที สายน้ำผึ้งยิ้มสะใจที่ป่วนคู่กะรัตและคู่กันตาได้
       “นี่ฉันร้ายไปรึเปล่าเนี่ย...ทำทั้งพี่ทั้งน้อง...ต้องเจ็บพร้อมกัน”
       
       ค่ำนั้น กะรัตตื่นมางัวเงีย โดยมีทุกคนเฝ้าดูอยู่
       “คุณพิศุทธิ์...คุณพิศุทธิ์ไม่กลับมาหากั้งแล้ว กั้งไม่อยากอยู่ที่นี่ กั้งจะอยู่ได้อย่างไง”
       “พี่กั้งต้องอยู่ให้ได้สิคะ พี่กั้งเป็นคนเข้มแข็ง ผู้ชายมันก็เหมือนกันหมด อยู่ใกล้ใครก็เผลอใจไปกับคนๆนั้น”กันตาปลอบ
       “ยายก้อย ทำไมพูดแบบนี้ พี่สาวเธอกำลังเสียใจนะ” กุนตีปราม
       “ก็ก้อยพูดจริงๆนี่” กันตาเดินออกจากห้องไป
       “โอ๊ย...กั้งปวดหัว” กะรัตร้องลั่น
       กุนตีกับนวลรีบเข้ามาดู กุนตีมองตามกันตาที่มีอาการแปลกๆ
       
       กุนตีเดินลงมาเห็นกันตานั่งเหม่อๆเหมือนมีอะไรในใจ กุนตีรู้สึกได้ว่าน้องมีอะไร
       “ก้อย...มีอะไรในใจรึเปล่า ท่าทางแบบนี้ดูไม่ปกตินะเรา”
       กันตาหันมองเห็นพี่สาวแล้วหาทางเลี่ยง
       “ไม่มีอะไรหรอกพี่กุ้ง...ก้อยไปนอนก่อนนะ”
       กันตาเลี่ยงที่จะเดินหนี กุนตีได้แต่ถอนหายใจที่น้องสาวแต่ละคนท่าจะติดกับดักของความรักเข้าซะแล้ว
       
       เนื้อแพรมองพิศุทธิ์ที่นั่งเคร่งเครียดกับกองเอกสาร ไม่แตะอาหารที่เตรียมไว้ให้
       “ชายควรจะทานอะไรบ้างนะ ทำแต่งานแบบนี้มันจะเสียสุขภาพ”
       “ผมไม่เป็นไรครับแม่ ผมต้องรีบแก้ไขงานของมิสเตอร์ชาลล์ให้เร็วที่สุด มันเป็นความรับผิดชอบของผม”
       พิศุทธิ์หันไปสนใจงานต่อ เนื่อแพรตัดสินใจพูด
       “แยกกันอยู่แบบนนี้ มันไม่ทำอะไรให้ดีขึ้นหรอกนะลูก”
       พิศุทธิ์ชะงักกับงานตรงหน้า
       “แต่มันอาจจะดีกว่าถ้าต้องเห็นหน้า แล้วทะเลาะกันทุกวันนะครับแม่”
       
       เนื้อแพรรู้ได้ว่าลูกชายกำลังเจ็บปวดมาก เธอมองแล้วสงสารลูกเหลือเกิน เพราะไม่เคยเห็นลูกไม่มีความสุขขนาดนี้มาก่อน

สามีตีตรา ตอนที่ 8
        เช้าวันใหม่ เสียงเพลงดังลั่นบ้าน กะรัตเดินถือแก้วไวน์พร้อมเต้นเมาๆลงบันไดมา นวลมองอย่างระอาพยายามจะดึงแก้วไวน์
       “พอเถอะค่ะคุณกั้ง ดื่มมันไปก็ไม่ช่วยอะไร”
       “ช่วยให้ฉันหายเครียดไง”
       “ทานอาหารเช้าดีกว่านะคะ นวลทำขนมปัง ปิ้งใหม่ๆกลับไป...กลับมา”
       นวลทำมือพลิกไปพลิกมาตรงหน้า ทำให้กะรัตมี อาการมึนอยากอ๊วก
       “กรอบทั้งสองด้าน หรือว่าจะเอาข้าวต้มกุ้ง กุ้งตัวโตๆ มันหย๋องเยิ้ม”
       กะรัตนึกถึงของมันแล้วจะยิ่งอยากอ๊วก
       “หรือว่าจะเอานมดีคะ”
       “ฉันอยาก...”
       “อยากทานอะไรคะ”
       “อ๊วก”
       “อยากทานอ๊วก...เฮ้ย”
       นวลคิดได้ รีบวิ่งไปหยิบกระโถนมาจ่อให้ กะรัตนั่งลงกับบันไดแล้วอ๊วกอย่างหมดแรง พวงหยกเดินเข้ามาแล้วเต้นตามจังหวะเพลงอย่างอารมณ์ดี แล้วมองอาการเมาของกะรัต อย่างมีความสุข
       “นี่แหละน้า...คนโบราณเขาบอกไว้ เวลาผู้ใหญ่พูดอะไรให้ฟัง เพราะผู้ใหญ่อาบน้ำร้อนมาก่อน ฉันบอกแกแล้วว่าไอ้ผัวแกมันไม่ได้รักแก มันแค่อยากได้เงินแก. ..ตอนนี้มันได้ไปปรนเปรอทั้งแม่ ทั้งเครือญาติพ่อ มันจนอิ่ม ทีนี้มันก็ทิ้งๆขว้างๆแกแล้ว”
       นวลไม่อยากให้กะรัตเครียดไปอีก เลยพยายามหาอะไรปิดปาก พวงหยกเผลอยื่นกระโถนให้
       “คุณนายดื่มอะไรไหมคะ”
       “นังนวล” พวงหยกตวาด
       นวลนึกได้รีบเอากระโถนวางกับพื้น
       “นวลหมายถึงน้ำน่ะค่ะ นวลจะไปเอามาให้”
       “ไม่ล่ะ...แค่เห็นสภาพยายกั้ง ฉันก็ดีใจจน ความสุขมันล้นคอหอยแล้ว ตกลงแกจะหย่าเมื่อไหร่” พวงหยกยิ้มเยาะ
       “กั้งไม่เคยบอกว่ากั้งจะหย่า”
       “ผัวแกมันทิ้งแกไปแล้ว เลิกหลอกตัวเองสักที จัดการหย่าให้มันจบ ๆ ฉันจะได้สบายใจสักทีว่าสมบัติฉันจะไม่มีปลิงมาดูดไป”
       “กั้งไม่หย่า คุณพิศุทธิ์ยังรักกั้งเหมือนเดิม แต่คุณพิศุทธิ์โดนนังผึ้งปั่นหัว” กะรัตคิดถึงสายน้ำผึ้งแล้วแค้น “ถ้าไม่มีนังผึ้งสักคน กั้งกับคุณพิศุทธิ์ ก็มีความสุขไปแล้ว”
       กะรัตสติแตก เดินไปหยิบมีดปอกผลไม้ที่วางในตะกร้าผลไม้บนโต๊ะ พวงหยกกับนวลตกใจ
       “คุณกั้ง อย่าเล่นมีดค่ะ”
       “ฉันไม่ได้เล่น ฉันจะเอาไปฆ่านังผึ้ง”
       กะรัตเดินถือมีดเดินเซๆเมาๆออกจากบ้านไป พวงหยกกับนวลตกใจ รีบวิ่งตาม
       
       กะรัตถือมีดเดินเซๆเมาๆจะไปขึ้นรถ พวงหยกกับนวลรีบวิ่งตามมา
       “แกไปห้ามยายกั้งเร็ว” พวงหยกผลักนวล
       นวลโผเข้าไปหา กะรัตเดินเซแถมีดมา นวลรีบถอยกลับไปยืนหลังพวงหยก
       “เป็นแค่ขี้ข้า คุณกั้งไม่ฟังนวลหรอกค่ะ ต้องให้แม่อย่างคุณนายไปเตือน”
       “ยายกั้ง...” พวงหยกใจดีสู้เสือ
       กะรัตเดินเซๆแถมีดมา พวงหยกรีบวิ่งหนี
       “ว้าย ยายกั้ง แกจะฆ่าฉันรึไง แกทิ้งมีดเดี๋ยวนี้เลยนะ แกอยากติดคุกรึไง”
       “กั้งมีเงินเยอะแยะ กั้งประกันตัวออกมาได้”
       กะรัตจะเดินออกไปที่รถ เนื้อแพรเดินเข้ามา เอากระเป๋าสะพายตบมือที่ถือมีด กะรัตเจ็บจึงเผลอปล่อยมีด เนื้อแพรเตะมีดให้ห่างจากกะรัต พวงหยกกับนวลชะงัก กับเหตุการ์ที่เกิดขึ้นอย่างเร็ว
       “นังเนื้อแพร”
       เนื้อแพรไม่สนใจพวงหยก พูดใส่กะรัตอย่างเอาเรื่อง
       “คุณคิดว่ากำจัดสายน้ำผึ้ง แล้วจะทำให้คุณกับพิศุทธิ์มีความสุขได้เหรอ ไม่ใช่เลย คนที่ควรถูก กำจัดไม่สายน้ำผึ้ง แต่เป็นคุณ...”
       เนื้อแพรดึงมือกะรัตไปทางสระว่ายน้ำทันที พวงหยกตกใจ
       “นังเนื้อแพร แกจะทำอะไรลูกฉัน”
       กะรัตถูกเนื้อแพรผลักลงสระว่ายน้ำ พวงหยกกับนวลวิ่งเข้ามาเห็นแล้วตกใจ พวงหยกโวยวาย
       “นังเนื้อแพร แกกล้าดียังไงมาผลักลูกฉันตกน้ำ นังผีบ้า แก…”
       เนื้อแพรรีบพูดตัดบทใส่ด้วยเสียงจริงจัง
       “คุณอย่าเพิ่งพูด ขอให้ฉันพูดกับหนูกั้งก่อน”
       พวงหยกอ้าปากจะพูดเนื้อแพรสวน
       “ถ้าคุณไม่อยากให้หนูกั้งเป็นฆาตกรฆ่าคน”
       พวงหยกอยากแหกปากแต่จำใจยอมเงียบ เนื้อแพรหันไปมองกะรัต
       “ได้สติขึ้นบ้างรึยัง”
       “คุณทำบ้าอะไรกับฉันเนี่ย”
       กะรัตจะปีนขึ้นจากสระ เนื้อแพรผลักลงสระน้ำอีก พวงหยกกรี๊ด
       “มากไปแล้วนะ”
       “ไม่มากไปหรอก ถ้าเทียบกับที่ลูกสาวคุณทำกับลูกชายฉัน...ในชีวิตฉันกับลูก เราไม่เคยทะเลาะกันเลยสักครั้งเดียว จนกระทั่ง ฉันบอกเขาว่าคุณไม่มีทางทำให้เขา มีความสุขได้แต่เขาไม่เชื่อ เขายอมทะเลาะกับฉันเพื่อจะแต่งงานกับคุณ แล้วตอนนี้เป็น ยังไง...ไหนคุณเคยอวดไว้ว่าคุณเปลี่ยนตัวเองได้ คุณจะทำให้ พิศุทธิ์มีความสุขได้...ไหนล่ะ ความสุขของ ลูกฉันอยู่ตรงไหน”
       เนื้อแพรพูดถูกจุด กะรัตร้องไห้เจ็บปวด
       “ฉันก็พยายามเปลี่ยนตัวเองแล้วไง แต่คุณไม่เป็นฉัน คุณไม่เข้าใจหรอก”
       “ถ้าฉันเป็นคุณ สายน้ำผึ้งไม่มีทางได้แตะต้องฉันได้แม้แต่เงาของฉัน คุณยังต้องการลูกฉันอยู่ไหม”
       กะรัตรีบตอบ
       “ต้องการสิคะ กั้งรักคุณพิศุทธิ์มาก...ฉันไม่ได้อยากเป็นอย่างนี้ แต่ฉันไม่รู้ จะทำยังไง”
       
       “ใช้หัวใจคิด อย่าใช้สมอง อะไรที่จะทำให้คุณและลูกชายของฉันมีความสุข ถ้าคุณยังไม่รู้ ก็ไม่มีใครช่วยคุณได้ คุณจะยอมเสียเขาให้กับเพื่อนอสรพิษของคุณ หรือจะลุกขึ้นมาทำอะไรดีดีเพื่อรักษาสามีของคุณเอาไว้ เลือกเอา”
       


สามีตีตรา ตอนที่ 8
        เนื้อแพรจะเดินไปแล้วชะงักหันมาพูดกับกะรัต
       “แล้วอย่าลืมคำว่าไว้ใจ มันสำคัญมาก ต่อให้รักกันมากขนาดไหนแต่ถ้าไม่ไว้ใจ” เนื้อแพรเหลือบมองไปทางพวงหยก “ก็เห็นแล้วว่าผลมัน เป็นยังไง”
       เนื้อแพรใส่แว่นตาดำแล้วเดินออกไปอย่างสง่า พวงหยกมองอย่างโมโห นวลกระโดดหนี
       “แกจะไปไหนนังเนื้อแพร แกกับฉันยังไม่ได้เคลียร์กันเลยนะ”
       กะรัตมองพวงหยกแล้วคิดถึงคำพูดเนื้อแพร
       
       เย็นนั้น พวงหยกโวยวายใส่กฤช กันตากับกุนตีนั่งฟังอยู่ด้วยสีหน้าทึ่งกับวีรกรรม ของเนื้อแพร
       “เป็นยังไงล่ะ นังเนื้อแพรมันมาด่าฉันถึงสองครั้ง พะเน้าพะนอ จนมันได้ใจอีกหน่อยมันคงจะหอบเสื้อผ้ามานอนกระดิกขาบนหัวฉัน”
       “คุณก็พูดเกินไป ทุกอย่างที่เนื้อแพรทำ เขาทำเพื่อลูก” กฤชถอนใจ
       “เหรอ ฉันรู้แล้วว่ายายกั้งมันได้เชื้อโง่มาจากใคร ฉันอยากรู้จริงๆว่าสองแม่ลูกนี่มันมีอะไรดี ทั้งผัวทั้งลูกฉันถึงหลงจนโง หัวไม่ขึ้น” พวงหยกหันไปทางกันตา “แกเป็นความหวังเดียวของแม่แล้วนะ ยายก้อย แกต้องแต่งกับคุณศิวาให้ได้ อย่างน้อยก็กอบกู้ชื่อเสียงกับเงิน ที่เราต้องเสียไปเพราะพี่กับพ่อแก”
       กันตานิ่งไม่ตอบอะไร กุนตีมองกันตาว่าต้องมีอะไรแน่ๆ
       
       ค่ำนั้นเมื่อได้คุยกันในห้องนอน กุนตีมองหน้ากันตาอย่างอึ้ง คาดไม่ถึง
       “ได้ทุนไปเรียนต่อเมืองนอก”
       กันตายื่นเอกสารให้ดู
       “ก้อยไปสอบชิงทุนไว้ระยะนึงแล้วล่ะ ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะได้”
       “ตอนนี้ได้ แล้วคิดจะไปไหม”
       “มันก็น่าสนใจไม่ใช่เหรอพี่กุ้ง”
       “น่าสนใจเพราะวิชาเรียน หรือน่าสนใจเพราะตอนนี้มีเรื่องกับคุณศิวากันแน่”
       “แหม...วันนี้คาราคมคายนะพี่กุ้ง” กันตาแกล้งหยอก
       “อย่าคิดว่าพี่ไม่เห็นอาการของเรานะ ปัญหาใหญ่มากใช่ไหม ถึงกับต้องหาเรื่องหนีไปเมืองนอก”
       “ก้อยไม่ใช่คนหนีปัญหานะพี่กุ้ง”
       “พี่รู้ว่าก้อยไม่ใช่คนหนีปัญหา แต่ปัญหาบางเรื่อง คนเราก็ไม่อยากเผชิญ”
       “แล้วจะให้ก้อยไปฉกชิงเขาจากผู้หญิงคนอื่นอย่างที่พี่กั้งทำน่ะเหรอ ก้อยไม่ทำหรอก ชีวิตคนเรามันง่ายกว่านั้น แค่อยู่กับใครแล้วเรามี ความสุข เราก็อยู่ แต่ถ้าอยู่แล้วทุกข์ เราก็ไป”
       “แปลว่าก้อยจะไป แล้วคิดว่าคุณศิวาจะยอมเหรอ”
       กันตานิ่ง
       
       สายวันใหม่...ศิวายืนหน้าเครียดอยู่กับกันตาที่มุมหนึ่งในโรงพยาบาล
       “ผมไม่ยอมให้คุณไปหรอก”
       “คุณมีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉัน คุณกลับไปได้แล้ว ฉันจะทำงาน”
       กันตาจะเดินไป ศิวารีบยืนขวางไว้
       “โธ่...คุณก้อย ผมรู้ว่าคุณโกรธผมเรื่องลิปสติกนั่นอยู่ ผมบอกแล้วไงว่ามันไม่เกี่ยวกับผม ไม่รู้ล่ะ คุณไปเรียนที่ไหน ผมก็จะตามไปด้วย”
       “คุณจะมาตามฉันทำไม คุณไปใช้ชีวิตของคุณสิ ฉันเป็นคนแฟร์ๆ ใครยังไม่พร้อมจะหยุดเพื่อฉัน ฉันก็ไม่บังคับ ต่างคนก็ต่างไปใช้ชีวิตตัวเองต่อไป”
       “อย่างนี้ไม่เรียกว่าแฟร์ เรียกว่าประชด”
       “ฉันไม่ได้ประชด”
       “แล้วทำไมอยู่ๆคุณถึงจะไปเมืองนอก”
       “เพราะฉันอยากไปไง”
       “ผมไม่ให้คุณไป”
       “ไม่มีใครห้ามฉันได้” กันตาบอกอย่างมุ่งมั่น
       
       พวงหยกยืนตรงหน้าโต๊ะทำงานของกันตา
       “แกยังไปเรียนต่อที่ไหนไม่ได้ทั้งนั้น”
       “นี่อย่าบอกนะว่าคุณศิวาไปบอกให้แม่มาห้ามก้อย” กันตาถอนใจ
       “ไม่ใช่คุณศิวา แต่เป็นป๊าของคุณศิวาต่างหากที่โทรมาหาฉัน”
       “ป๊าของคุณศิวา”
       “ใช่” พวงหยกพูดพร้อมยิ้มอย่างมีความสุข “ป๊าของคุณศิวาโทรมาบอกว่าได้ข่าว แกจะไปเรียนเมืองนอก เขาไม่อยากเสียว่าที่ลูกสะใภ้สุดแสนเพอร์เฟค อย่างแกไป เขาเลยทาบทามขอแกกับฉัน ให้แต่งงานกับคุณศิวา”
       กันตาชะงัก
       
       สายน้ำผึ้งกับศิวาคุยกันอยู่ในคอนโด สายน้ำผึ้งมองหน้าเขาอย่างอึ้งๆคาดไม่ถึง
       “แต่งงาน”
       “ใช่” ศิวาหัวเราะมีความสุข “ต้องขอบคุณไอ้ลิปสติกบ้านั่น ทำให้คุณก้อยคิดจะไปเรียน ต่อเมืองนอก ผมเลยขอให้ป๊าใช้วิธีรวบรัดคุณก้อยได้”
       สายน้ำผึ้งหงุดหงิดแต่เก็บอารมณ์ไว้
       “แล้วคุณหมอสุดสวยของคุณยอมแต่ง รึเปล่าคะ ได้ข่าวว่าเป็นผู้หญิงหวงชีวิตโสด เอาการ”
       “คุณก้อยยอมรึเปล่าไม่รู้ แต่แม่เขารับปากป๊าผมแล้ว พรุ่งนี้นัดไปคุยเรื่องสินสอด...” ศิวายื่นเช็คเงินสดให้สายน้ำผึ้ง “เก็บไว้...พักนี้เราคงไม่ได้พบกัน ผมไม่อยากพลาดอีก”
       สายน้ำผึ้งมองเช็คที่เขายื่นมาใบหน้านิ่งสงบคล้ายภูเขาไฟรอระเบิด
       
       รถแท็กซี่มาจอดหน้าบริษัท C.F สายน้ำผึ้งปิดประตูรถแท็กซี่เสียงดัง ปังด้วยความหงุดหงิด
       “มันเป็นอย่างนี้ได้ยังไง พวกแกมันเป็นมารชีวิตฉันจริงๆ ฉันลงทุนมาถึงขนาดนี้แล้ว ฉันไม่มีวันยอมให้แกสองคนพี่น้องมีความสุขได้ หรอก”
       พิศุทธิ์เดินถือแฟ้มงานผ่านมา สายน้ำผึ้งมองแล้วรีบปั้นหน้าให้ใสซื่อ เหมือนไม่ได้หงุดหงิดใครมาก่อน แล้วเข้าไปหา
       “ฉันช่วยนะคะ”
       พิศุทธิ์จงใจเบี่ยงตัวออก
       “ไม่เป็นไรครับ” พิศุทธิ์หันไปเห็นชายนี่เดินมาพอดี “ชายนี่ ช่วยผมถือเอกสารหน่อยได้ไหมครับ”
       ชายนี่รีบวิ่งเข้าไปรับแฟ้มจากพิศุทธิ์ สายน้ำผึ้งมองพิศุทธิ์ที่เดินผ่านตัวเองไป หาชายนี่แล้วเดินออกไปพร้อมกัน เหมือนตัวเองไม่มีตัวตนด้วยความเจ็บจี๊ดในใจ
       
       กะรัตแอบยืนมองพิศุทธิ์กับสายน้ำผึ้งอยู่มุมหนึ่งของลานจอดรถหน้าบริษัท เห็นท่าทางพิศุทธิ์ที่ดูไม่มีเยื่อใย กับสายน้ำผึ้ง แล้วเริ่มสะท้อนใจตัวเองที่ไม่เคยไว้ใจเขา

สามีตีตรา ตอนที่ 8
        เย็นนั้น พิศุทธิ์นั่งอย่างหมดแรงอยู่ที่สนามหญ้าหน้าบ้านเนื้อแพร เขาหน้าอมทุกข์นั่งก้มหน้าก้มตาทำงาน เนื้อแพรยืนมองอยู่มุม หนึ่งหน้าบ้าน อย่างเป็นห่วงเหลือเกิน
       กะรัตแอบยืนมองพิศุทธิ์อยู่เห็นนอกรั้ว เห็นเขานั่งดื่มเหล้าด้วยสีหน้าเป็นทุกข์
       แล้วนึกถึงคำพูดของเนื้อแพร
       “ในชีวิตฉันกับลูก เราไม่เคยทะเลาะกันเลยสักครั้งเดียว จนกระทั่งเขามาขอฉันแต่งงาน กับคุณ ฉันบอกเขาเลยว่าคุณไม่มีทาง ทำให้เขามีความสุขได้ แต่เขาไม่เชื่อ เขายอมทะเลาะกับแม่ เพื่อผู้หญิงอย่างคุณ คุณจำได้ไหม...วันแรกที่คุณไปบ้านฉันใน ฐานะแฟนของพิศุทธิ์ ฉันไม่ยอมรับคุณ แต่คุณขอโอกาสจากฉัน คุณสัญญาว่าคุณสามารถเปลี่ยนตัวเอง เพื่อทำให้พิศุทธิ์มีความสุขได้...ไหนล่ะ ความสุขของลูกฉันอยู่ตรงไหน”
       กะรัตมองพิศุทธิ์ที่นั่งด้วยความทุกข์อย่างปวดร้าวในหัวใจว่า ตัวเองที่ทำให้เขาเป็นทุกข์
       
       ค่ำนั้น กะรัตเดินเข้าบ้านมาด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อน นวลวิ่งเข้ามาหาด้วยความเป็นห่วง
       “คุณกั้งไปไหนมาคะ นวลโทรไปตั้งหลายรอบ คุณกั้งก็ไม่ยอมรับ”
       กะรัตนั่งลงบนโซฟาแล้วเอามือปิดหน้าแทบร้องไห้
       “ฉันก็ไปดูว่าฉันมันโง่ขนาดไหนไงนวล”
       “คุณกั้งหมายความว่ายังไงคะ” นวลงง
       “ฉันนี่มันควายจริงๆนะนวล สมควรแล้วที่จะโดนนังผึ้งมันสวมสะพาย เกิดเรื่องกี่ครั้ง ฉันก็ยังจะเอาแต่ฟังมัน แต่ไม่เคยเปิดตาเปิดใจมองคน ใกล้ตัวเลยว่าเขาเป็นยังไง ฉันทำให้คนที่เขารักฉันมากที่สุด มีความทุกข์ ที่สุด...ฉันจะทำยังไงดีนวล”
       “ก็ทำอย่างที่คุณเนื้อแพรบอกไงคะ”
       กะรัตฟังที่นวลแนะนำ นวลพยักหน้าให้ความมั่นใจ กะรัตรู้สึกว่าต้องทำอะไรบางอย่าง
       กะรัตโทรหากุนตี ซึ่งนั่งทำงานอยู่ที่บริษัท
       “มิสเตอร์ชาลล์ก็เป็นลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทCf. เหมือนกัน เขาเป็นคนช่างเลือกโดยเฉพาะรสชาดอาหาร เขาจะต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุด น่าเสียดายนะถ้าสูตรอาหารของคุณพิศุทธิ์ต้องถูกยกเลิกสัญญา...กั้งนะกั้ง ทำอะไรไม่รู้จักคิดซะก่อน” กุนตีบ่น
       “อย่าเพิ่งตอกย้ำกันตอนนี้สิพี่กุ้ง เอาเป็นว่าพี่กุ้งช่วยเช็คให้กั้งหน่อยแล้วกันว่ามิสเตอร์ชาลล์ จะบินกลับวันไหน ยังไงกั้งก็ต้องแก้ไขปัญหานี่ให้ได้”
       “แล้วกั้งจะทำยังไง”
       “มันต้องมีสักทาง แต่ตอนนี้ยังคิดไม่ออก แค่นี้ก่อนนะพี่กุ้ง”
       กะรัตกดวางสาย กะรัตคิดไม่ตก เดินไปมาใช้ความคิด แล้วคิดถึงที่เนื้อแพรบอกให้ใช้หัวใจคิด อย่าใช้สมอง และสิ่งที่กุนตีบอก
       “เขาเป็นคนช่างเลือกโดยเฉพาะรสชาดอาหาร เขาจะต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุด”
       กะรัตถึงทางสว่าง นึกอะไรบางอย่างได้ เธอตรงไปเปิดที่ลิ้นชักโต๊ะ รื้อค้นบางอย่างในนั้น จนเจอกล่องใบเล็กๆ จึงหยิบขึ้นมาเปิดดู สิ่งนั้นคือห่อขนม "รสพิศุทธิ์" ที่พิศุทธิ์ให้ไว้
       
       เช้าวันใหม่ สายน้ำผึ้งคุยมือถือพร้อมเดินลงบันไดอย่างรีบร้อน
       “ผึ้งขอไปทำงานสายหน่อยนะคะ มีธุระนิดหน่อยค่ะ ขอบคุณค่ะพี่” เธอกดวางสายแล้วหันมาถามรสสุคนธ์ “น้ารส ..กระเช้าผลไม้ ที่ผึ้งฝากซื้อน่ะ อยู่ไหน”
       รสสุคนธ์ชี้ไปทางโต๊ะ
       “อยู่บนโต๊ะนั่นไง เอาไปเยี่ยมใครเหรอ”
       “ลูกค้าคนสำคัญ ผึ้งต้องหาทางทำคะแนน”
       “อ๋อ อยากเอาใจลูกค้า”
       “เปล่า ผึ้งจะทำคะแนนกับคุณพิศุทธิ์ต่างหาก”
       “นี่ตกลงผึ้งจะไม่เลิกยุ่งกับเขาจริงๆใช่ไหม”
       “ตอนนี้เสาบ้านกั้งกำลังสั่นคลอน ขืนเลิกก็โง่สิน้ารส”
       
       สายน้ำผึ้งคว้ากระเช้าผลไม้แล้วรีบออกไป รสสุคนธ์ได้แต่มองตามอย่างหนักใจ

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
สามีตีตรา ตอนที่ 12
สามีตีตรา ตอนที่ 11
สามีตีตรา ตอนที่ 10
สามีตีตรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 40 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 39 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
2 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015