เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 19

โดย MGR Online   
3 มีนาคม 2557 16:27 น.
หน้าที่แล้ว |   1 | 2 | 3 | 4  | หน้าถัดไป
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 19
        เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 19 (ต่อ)
       
       มณฑาดีใจ ยิ้มมีความสุขที่แววนิลยอมเรียกเธอว่าแม่
       “ขอบคุณค่ะ แค่นี้ก็พอแล้วสำหรับนม” มณฑาหันมาทางชานนท์ ดึงมือชานนท์มาจับมือแววนิล “ ฝาก-คุณ-หนู-ด้วย”
       มณฑากระตุกแล้วแน่นิ่งไป
       “แม่! แม่!”
       แววนิลกอดมณฑาร้องไห้ เขมิกามองรอยเลือดข้างกล่องไม้แล้วไล่สายตาไป เห็นเลือดหยดเป็นทาง
       เขมิการีบบอกชานนท์
       “ดูรอยเลือดนี่สิ แสดงว่าประชามันก็บาดเจ็บ”
       ชานนท์ลุกยืนมองตาม
       “แม่แทงมันค่ะ มันก็เลยยิงใส่แม่ อย่าให้มันหนีไปได้นะคะ”
       ชานนท์เดินไปตามรอยเลือด
       
       ชานนท์เดินตามรอยเลือดซึ่งไปหยุดอยู่ตรงประตูห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง ประตูแง้มอยู่ ชานนท์ผลักประตูช้าๆ อย่างระวังตัว เห็นประชานั่งกุมท้องใกล้ตายอยู่มุมห้อง ประชามองชานนท์อย่างเคียดแค้น
       “มาเลย ฉันรอแกอยู่” ประชาบอกเสียงอ่อนแรงแล้วยกปืนเล็งไปทางชานนท์ ชานนท์ยืนนิ่งคิดว่าโดนยิงแน่ “ในที่สุดแกก็มีวันนี้ วันที่แกแพ้ฉัน”
       ประชาจะเหนี่ยวไก แต่ร่างกายกระตุกกระอักเลือด ปล่อยปืนหลุดจากมือ ประชาค่อยๆ เอียงตัวลงนอน ชานนท์รีบเข้าไปประคองประชา
       “ฉันไม่ให้แกตายง่ายๆ หรอก แกต้องอยู่เพื่อชดใช้กรรมที่ทำไว้ ไปหาหมอกับฉัน”
       ประชาขยับตัวไม่ได้ ตาเริ่มลอยมองเห็นขวัญตาในชุดสีขาวสวยงามยืนค้ำหัวอยู่ ขวัญตายิ้มให้ ประชายิ้มอย่างมีความสุขเอื้อมมือไปหา
       “ขวัญตา”
       
       ประชามือตก สิ้นใจตาย

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 19
        ชานนท์เดินมาหาเขมิกา เขมิกากับแววนิลยังนั่งอยู่ข้างศพมณฑา เขมิกาลุกยืนเดินไปหาชานนท์
       “เจอมันมั้ย”
       “ประชาตายแล้ว”
       โยธินกับปรียาพาตำรวจเข้ามา
       “เข็ม”
       เขมิกามองไป ดีใจที่ได้เจอโยธิน รีบวิ่งไปหา
       “เฮียโย”
       โยธินกอดเขมิกาด้วยความเป็นห่วง
       “เมื่อไหร่จะเลิกบ้าดีเดือดสักที เฮียหัวใจจะวาย”
       ชานนท์มองคนทั้งคู่กอดกัน รู้สึกเจ็บปวดหัวใจ รีบหันไปทางตำรวจ
       “ผู้ร้ายที่ลักพาตัวน้องผมอยู่ทางโน้นครับ”
       ชานนท์เดินนำตำรวจไป
       
       ที่บ้านเยาว์ อึ่งเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าใบกะทัดรัดอย่างเร่งรีบ รูดซิบกระเป๋า เยาว์เข้ามาแย่งกระเป๋าไป
       “แม่ เอาคืนมานะ ฉันอยู่ไม่ได้แล้ว ถ้าแววนิลรอดกลับมามันต้องแจ้งตำรวจจับฉันแน่ๆ ฉันต้องหนี แม่อย่ามาห้ามฉัน”
       “พ่อแก จะพาแกหนี” เยาว์บอก อึ่งอึ้ง
       
       อึ่งหิ้วกระเป๋าออกมาพร้อมเยาว์ ชิ้นยืนรออยู่ที่รถของสปา
       “พ่อยืมรถที่สปามาจะไปส่งแกที่หมอชิต แกไปถึงบ้านเกิดพ่อเมื่อไหร่ ติดต่อกลับมาด้วย”
       อึ่ง เยาว์ ชิ้น รีบขึ้นรถขับออกไป
       ชิ้นขับรถพาอึ่งมาจอดที่หน้าโรงพัก อึ่งตกใจ
       “พ่อพามานี่ทำไม”
       “มอบตัวเถอะลูกอย่าหนีเลย” เยาว์บอก
       “นี่พ่อกับแม่หลอกฉันหรือ ฉันไม่คิดเลยว่าจะทำกับฉันแบบนี้”
       อึ่งเปิดประตูวิ่งหนี ชิ้นวิ่งไปจับแขนได้
       “พ่อจะช่วยแกต่างหาก”
       “พ่ออยากให้ฉันติดคุก นี่หรือเรียกว่าช่วย”
       “ให้แกติดคุกก็ยังดีกว่าปล่อยแกหนีไป พ่อไม่อยากเห็นแกโดนตำรวจตามล่า แกจะต้องหนีตลอดชีวิต”
       อึ่งพยายามแกะมือชิ้น
       “ปล่อยฉันนะพ่อ” ชิ้นร้องไห้
       “พ่อผิดเองที่เอาแต่กินไอ้น้ำนรกนั่นจนไม่ได้ทำหน้าที่พ่อที่ดีพ่อรับปากนะ พ่อจะตั้งใจทำงานให้หนักกว่าเดิม พ่อจะเก็บเงินให้ได้มากๆ รอแกพ้นโทษ ชีวิตแกจะได้ไม่ลำบากอีก”
       “สำนึกผิดเถอะลูก แกยังมีโอกาสแก้ตัวนะ”
       “ฉันไม่บ้าไปกับแม่ด้วยหรอก”
       อึ่งสะบัดแขนจากชิ้น แล้ววิ่ง เยาว์ตะโกน
       “ประชามันตายแล้ว ถ้าแกไม่มอบตัวก็จะโดนข้อหาสมรู้ร่วมคิด”
       อึ่งตกใจหันมา
       “คุณนนท์รับปากแล้วว่าจะให้การกับตำรวจว่า แกเป็นคนบอกที่ซ่อนประชา แกจะได้รับโทษน้อยลง”
       อึ่งเริ่มคล้อยตาม แต่เสียงเก่งกาจลอยมา
       “ผมไม่ได้ทำอะไรผิด ผมไม่รู้เรื่อง”
       
       อึ่งมองไปทางหน้าโรงพัก

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 19
        ขณะนั้น เก่งกาจโวยวายอยู่หน้าโรงพักไม่ยอมเข้าไป
       “ผมไม่ได้ให้ความช่วยเหลือนายประชา ผมแค่ทำข่าวตามหน้าที่ คุณไม่มีสิทธิ์ลิดรอนเสรีภาพของผม”
       “ใจเย็นคุณ ผมแค่เชิญตัวมาสอบสวนเท่านั้นครับ”
       อึ่งวิ่งเข้ามารีบบอกตำรวจ
       “คุณตำรวจคะ ถ้าฉันเป็นพยานว่าไอ้หมอนี่รับเงินไอ้ประชา ให้เขียนข่าวล่อคุณชานนท์มาฆ่าในวันแต่งคุณแววนิล ฉันจะได้ลดหย่อนโทษมั้ยคะ”
       ชิ้น เยาว์วิ่งตามมา เก่งกาจชี้หน้าอึ่ง
       “เฮ้ยพูดอย่างนี้มันใส่ร้ายกันนี่หว่า คอยดูนะฉันจะเขียนข่าวเล่นแกให้อยู่ไม่เป็นสุข”
       “กูทนไม่ไหวแล้วขอสักที” ชิ้นชกใส่หน้าเก่งกาจจนเซล้มไปที่พื้นร้องโอดโอย ตำรวจตกใจ ชิ้นรีบยิ้มแย้มบอกตำรวจ “ผมต้องเสียค่าปรับเท่าไหร่ครับคุณตำรวจ”
       
       เช้าวันใหม่ที่บ้านชานนท์ เขมิกาอยู่ในชุดดำไว้ทุกข์ให้มณฑา
       “เฮียเล่นตลกอะไร รู้บ้างหรือเปล่าว่าปู่กับป๋าคิดโกรธจนความดันพุ่งกระฉูดแล้ว”
       เขมิกาต่อว่าโยธิน
       “เฮียก็ไม่อยากทำแบบนี้หรอก แต่เฮียได้ยินปิ้งคุยกับเข็มเฮียเลยรู้ว่าเข็มมีคนอื่นในใจ” เขมิกาตกใจ
       “ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ไอ้ปิ้งมันพล่ามไปเอง เข็มไม่ได้เออออไปด้วยสักหน่อย”
       “เข็มเลิกหลอกตัวเองเถอะ เห็นชัดๆ ว่าเข็มเอาตัวเข้าเสี่ยงเพื่อเขาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง”
       “เขาเป็นเพื่อนเข็ม เฮียก็รู้นี่ว่าเข็มไม่เคยทิ้งเพื่อน”
       “งั้นเข็มกล้าบอกมั้ยว่าเข็มรักเฮีย”
       เขมิกาอึกอักเลี่ยงไปตอบอย่างอื่น
       “คงไม่ต้องมาบอกรักกันหรอกมั้งมันเรื่องเด็กๆ เขาทำกันเฮียเป็นคนสำคัญสำหรับเข็มก็โอแล้ว”
       “รักเฮียหรือเปล่า”
       เขมิกาไม่ยอมตอบ โยธินแกล้งดึงเขมิกาเข้ามาจะจูบ เขมิการีบผลักโยธินออกอย่างแรง
       “อย่าทำบ้าๆ นะเฮีย”
       โยธินยิ้มออกมา ไม่โกรธ
       “แค่นี้เฮียก็ได้คำตอบแล้ว” โยธินเดินไปจับข้อมือเขมิกา “เรากลับไปหาปู่ด้วยกัน เฮียอยากให้มันจบ”
       เขมิกาคิดๆ แล้วยอมเดินตามโยธินไปที่รถ
       
       ทางออกหน้าตึก ชานนท์ใส่ชุดดำประคองแววนิล มีปรียา เม่นกับแป้นตามหลัง เดินออกมาเพื่อไปวัด ชานนท์หยุดมองเห็นโยธินกับเขมิกาขึ้นรถไปด้วยกัน โย่งจะช่วยชานนท์
       “ผมจะไปชวนคุณผู้หญิงไปวัด แล้วไล่ไอ้หมอนั่นกลับไป” โย่งบอก
       “พอได้แล้วโย่ง อย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำว่าเขาแต่งงานกันแล้ว” ปรียามองชานนท์ ลังเลที่จะบอกความจริงกับชานนท์ ชานนท์หันมาสั่งโย่ง “นายอยู่เฝ้าบ้านให้ดี วันนี้ฉันจะอยู่วัดจนถึงค่ำๆ”
       “ครับคุณผู้ชาย” โย่งจ๋อย
       
       ชานนท์ประคองแววนิลไป ปรียา เม่น แป้นเดินตาม

จำนวนคนโหวต 19 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 19 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
 
หนังสือพิมพ์: ผู้จัดการออนไลน์ | ผู้จัดการรายวัน | ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ภาคใต้ | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | เศรษฐกิจ-ธุรกิจ | ตลาดหลักทรัพย์
กองทุนรวม | SMEs | Motoring | CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | โต๊ะญี่ปุ่น | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | Site Map | โฆษณาบนเว็บ | ติดต่อเรา
All site contents copyright ©1999-2017