หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 15

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 มีนาคม 2557 08:58 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 15
       กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 15
       
       ภายในโกดังของท่าเรือ เดชา ล่ำ แหลม และลูกน้อง ควบคุมตัวโรสริน ให้เดินมาตามทาง
       “ออกไปดูข้างนอก ถ้าพวกมันยังตามมาอีก คราวนี้อย่าปล่อยให้รอด ไป”
       เดชาสั่งลูกน้อง ลูกน้องบางส่วนเดินออกไป โรสรินมีสีหน้าเป็นห่วงตะวันมากๆ น้ำตาไหลออกมา เดชาเห็นน้ำตาโรสรินก็เอื้อมมือไปจะเช็ดน้ำตาให้แต่เธอหันหน้าหนีไม่ให้เดชาแตะตัว เดชาเจ็บปวดมาก
       “อย่าแตะต้องตัวฉัน”
       “เลิกร้องไห้ได้แล้ว ไอ้ตะวันมันไม่ตายหรอก”
       “นายทำแบบนี้ทำไม นายก็รู้อยู่ว่านายเปลี่ยนใจฉันไม่ได้”
       “ผมจะทำให้คุณรักผมให้ได้”
       “แม้วันที่ฉันตาย ตะวันก็จะเป็นผู้ชายคนเดียวที่ฉันรัก”
       โรสรินจ้องตาเดชาอย่างอยากจะให้เขาจำคำนี้ในทุกโสตประสาท
       
       ช่วงเวลาเดียวกันนั้นที่บ้านตะวัน ชาญกำลังนั่งสวดมนต์อยู่ต่อหน้าพระ อึ่ง อาทิตย์ มาลัย นั่งสวดมนต์อยู่ข้างๆ ส่วนมาลีนั้นหลับสัปหงกอยู่แถวๆ นั้น
       “พักผ่อนเถอะครับปู่” อาทิตย์บอก
       “พวกเอ็งนอนกันได้แล้วไป เดี๋ยวปู่สวดมนต์อีกสักพัก”
       “แต่ปู่...”
       ชาญสวนทันที
       “ปู่ออกไปลุยช่วยตะวันกับหนูโรสไม่ได้ ได้แค่สวดมนต์ขอให้พระคุ้มครองก็ยังดี”
       “ถ้าปู่ชาญไม่นอน พวกฉันก็ไม่นอน มาเด็กๆ เรามาสวดมนต์ขอให้พระคุ้มครองพี่ตะวันคุณโรส และทุกๆ คน กันนะ” มาลัยบอก
       “มาๆ ตั้งสมาธิให้มั่น แล้วว่าตามปู่”
       ชาญและทุกคนเริ่มสวดมนต์ แววตาทุกคนมุ่งมั่นอยากให้ตะวันและโรสรินปลอดภัย
       
       ภายในโกดังท่าเรือ ล่ำกับแหลมเดินมาหาเดชา
       “ได้เวลาแล้วครับเสี่ย”
       โรสรินชะงัก สีหน้าเต็มไปด้วยความทุกข์และความสิ้นหวัง เดชาเดินมาหาเธอ
       “เราต้องไปแล้ว”
       “นายจะไม่ส่งคนไปฆ่าตะวันใช่มั้ย”
       “เลิกพูดถึงมันซะที”
       “รีบขึ้นเรือเถอะครับเสี่ย เดี๋ยวจะไม่ทัน”
       ทุกคนกำลังจะเดินออกไป แต่แล้วพลัน เสียงปืนดังขึ้นจากทางหนึ่ง เปรี้ยงๆ ทุกคนชะงักทันที ลูกน้องเดชาวิ่งเข้ามา
       “เสี่ยครับ ตำรวจบุกล้อมแล้ว” เดชาตกใจมาก “ตอนนี้พวกเรากำลังต้านไว้อยู่ รีบหนีเถอะครับ”
       โรสรินเห็นว่าทุกคนกำลังเผลอกันอยู่ เธอจึงตัดสินใจผลักลูกน้องเดชากระเด็นไปโดนเดชา
       “คุณโรส”
       โรสรินตัดสินใจวิ่งหนีออกไป เดชาจะตามไป แต่ล่ำขวางเดชาไว้
       “อย่าตาม หนีเถอะเสี่ย”
       เดชาโมโหชกล่ำล้มคว่ำไป ชักปืนขึ้นมาประกาศกร้าว
       “ไปตามตัวคุณโรสให้หนีไปกับฉันให้ได้ ไป ไปสิวะ” ลูกน้องเดชาตัดสินใจวิ่งออกไป เดชาคลั่ง ยิงปืนขึ้นฟ้า เปรี้ยงๆ “โธ่เว้ย”
       
       ตะวัน พีระ น้ำค้าง กิตติทัต อุษาวดี แย้อยู่หน้าโกดัง เสียงปืนยิงปะทะกันระหว่างคอมมานโดกับลูกน้องเดชาดังขึ้น เปรี้ยงๆ
       “ขอบคุณที่ชี้เบาะแสให้ พวกคุณไปอยู่ในที่ปลอดภัยได้แล้ว”
       “อย่าเข้าไปข้างในเด็ดขาด อันตรายมาก”
       คอมมานโดส่งสัญญาณให้กัน แล้วเดินออกไปอย่างระแวดระวัง น้ำค้างพนมมือ
       “ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยคุ้มครองให้พี่โรสปลอดภัยด้วยเถอะ”
       ตะวันตัดสินใจหยิบปืนจากเอวแย้แล้วเดินไปอีกทางทันที ทุกคนอึ้ง
       “ตะวัน”
       ทุกคนหันมองหน้ากันอย่างปรึกษา
       “เอาไงดี พวกเราทิ้งให้ตะวันกับโรซี่เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายไม่ได้ใช่มั้ย” ทุกคนพยักหน้าให้พีระ “ถ้างั้นก็ ระวังตัวเองให้มาก ไป”
       พีระ น้ำค้างตัดสินใจวิ่งออกไปทางหนึ่ง อุษาวดีมีสายตาเด็ดเดี่ยว
       “อุษาก็อยู่เฉยไม่ได้หรอกค่ะ”
       “ไปครับ”
       กิตติทัต อุษาวดีตัดสินใจวิ่งไปอีกทาง แย้พนมมือ
       “พ่อแก้ว แม่แก้ว ช่วยลูกด้วยโว้ย เอ๊ย ช่วยลูกด้วยครับ”
       
       แย้ตัดสินใจวิ่งตามไปเป็นคนสุดท้าย

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 15
       ล่ำ แหลม และลูกน้องคุ้มกันเดชาเข้ามา ที่หัวมุมตู้คอนเทนเน่อร์ไกลๆ เห็นตำรวจโผล่มา ตำรวจยิงปืนเข้าใส่ ล่ำ แหลม ยิงสวน โดนตำรวจฟุบไป เดชาชะงักไม่ยอมหนี
       “เสี่ยครับ ต้องไปแล้วนะครับ”
       เดชากำหมัดแน่น ไม่รับฟัง
       “คุณโรสต้องไปกับฉัน”
       แหลมจับมือเดชาไว้
       “หนีเถอะครับเสี่ย”
       เดชาชักปืนขึ้นมา แล้วเดินไปอีกทาง ล่ำ แหลม ลูกน้อง ช็อก เดชาเห็นตำรวจอยู่ไกลๆ ก็หลบมุมแล้วยิงตำรวจล้มฟุบไป แล้วเดินตามล่าหาโรสริน
       
       โรสรินวิ่งล้มลุกคลุกคลานมาตามซอมมุมตู้คอนเทนเนอร์ พยายามหาทางรอด พลันโรสรินก็ต้องช็อกที่ลูกน้องเดชาโผล่เข้ามา เล็งปืนใส่เธอ
       “อย่าหนี ไปกับเสี่ยเดี๋ยวนี้”
       โรสรินตัดสินใจวิ่งหนี ลูกน้องวิ่งตาม ลูกน้องคว้าข้อมือโรสรินไว้ได้ แต่แล้วตะวันก็โผล่เข้ามาเอาด้ามปืนทุบท้ายทอยลูกน้องสลบลงไป ตะวันกับโรสรินมองหน้ากันอย่างไม่คิดว่าชาตินี้จะพบกันได้อีก
       “ตะวัน”
       ตะวัน โรสริน น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว ทั้งคู่โผเข้ากอดกันโดยที่สมองยังไม่สั่งการ มันเป็นเรื่องของความรักและความรู้สึกที่ห่วงหา โหยหา ห่วงใยและปรารถนาซึ่งกันและกัน
       “ตะวัน ฉันนึกว่าเราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว”
       “เราจะรอดไปด้วยกัน เราต้องรอดโรสริน” ตะวันยิ้มให้โรสรินอย่างให้ความเชื่อมั่น และเช็ดน้ำตาให้เธอ “ผมสัญญากับคุณแล้วว่าผมจะไม่ตาย”
       “ฉันก็สัญญาว่าจะรักนายคนเดียวตลอดไป”
       ตะวันกับโรสรินกอดกันอย่างซาบซึ้ง
       
       ภายในโกดังอีกมุม อุษาวดีกับกิตติทัตเดินเข้ามา สายตามองหาตะวันและโรสริน อุษาวดีกลัวๆ กอดเอวกิตติทัตไว้ตลอด ใบหน้าแนบชิดหน้าอกของเขา กิตติทัตอดยิ้มออกมาไม่ได้
       “ยิ้มอะไร หน้าสิ่วหน้าขวานอยู่นะคะ”
       “คุณน่ารักจัง” อุษาวดีมองหน้ากิตติทัต รู้สึกอยากได้ยินคำนี้สักร้อยครั้ง “ขนาดกลัวแต่ก็ออกมาช่วย อยู่ใกล้ๆ ผมนะครับ ถึงผมจะไม่เก่งแต่ผมก็อยากปกป้องคุณ”
       อุษาวดีทำหน้าไม่ถูก รู้สึกดีมาก พลันก็ต้องตกใจที่เห็นลูกน้องเดชาโผล่พ้นมุมตู้คอนเทรนเนอร์เข้ามา
       “เฮ้ย”
       “หมอคะ ทางนั้น”
       ลูกน้องเดชายิงปืนเข้าใส่ กิตติทัตเบี่ยงตัวอุษาวดีออก แล้วยิงสวนไป ลูกน้องเดชาหลบได้ ลูกน้องเดชายิงปืนสวน กิตติทัตจูงมืออุษาวดีเข้าไปหลบที่ซอกมุมอีกแห่ง
       
       อุษาวดีกลัวมากกอดกิตติทัตไว้ตลอด พลันลูกน้องเดชาโผล่เข้ามาในระยะประชิด กิตติทัตพุ่งเข้าไปบังร่างอุษาวดีไว้แล้วบู๊กับลูกน้องเดชา ลูกน้องเดชาอัดกิตติทัตกระเด็น
       “ระวัง”
       อุษาวดีร้องเตือนเมื่อเห็นกิตติทัตกำลังจะโดนท่อนเหล็กฟาด กิตติทัตหลบได้แล้วถีบกลับใส่ลูกน้องเดชาจนหน้าหงาย กิตติทัตเตะเสยหน้าอีกที ลูกน้องเดชาล้มสลบไป กิตติทัตแทบทรุด อุษาวดีรีบเข้าไปประคองไม่ให้ล้ม
       “คุณหมอ เป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหน” อุษาวดีถามอย่างเป็นห่วง กิตติทัตเจ็บซี่โครงที่โดนกระแทก อุษาวดีมองอย่างเป็นห่วง “หมอเจ็บเพราะฉันแท้ๆ”
       “แค่นี้ผมทนได้ แต่ถ้าเป็นคุณที่เจ็บ ผมคงทนไม่ไหว”
       อุษาวดีอึ้งไปด้วยความซาบซึ้ง พลันแย้วิ่งเข้ามาพอดี
       “พระเอกมาช่วยแล้ว” แย้มองเห็นอุษาวดีและกิตติทัตหน้าใกล้กันมาก มองหน้ากันอย่างห่วงใย “อุ้ย เลิฟซีน หมอทัต คุณอุษา เรือเทียบท่าอยู่ทางนั้น เรารีบไปดีกว่า” แย้ชี้มือ
       กิตติทัต อุษาวดี พยักหน้ารับ อุษาวดีช่วยประคองกิตติทัตแล้วพาเดินออกไป
       
       ภายในโกดังอีกมุม น้ำค้าง พีระ เดินตามหาตะวันและโรสรินอย่างระแวดระวัง ลูกน้องเดชาโผล่มาจากมุมตู้คอนเทรนเนอร์
       “รนหาที่ตายกันนัก”
       ลูกน้องเดชาเล็งปืนใส่ พีระกับน้ำค้างตกใจ
       “จับไปเป็นตัวประกัน”
       พีระฉวยจังหวะถีบลูกน้องและใช้ด้ามปืนฟาดที่ท้ายทอยลูกน้องคนหนึ่ง พีระเตะท่อนเหล็กที่วางอยู่ข้างๆ ตู้ ท่อนเหล็กกลิ้งไปโดนเท้าน้ำค้าง น้ำค้างก้มเก็บแล้วฟาดใส่ลูกน้องอีกคนจนร่วงไป
       “เกือบไปแล้ว” น้ำค้างยังตกใจไม่หาย โผเข้าไปกอดพีระ พีระรู้สึกดีมากๆ “ไม่ต้องกลัว คุณมีผมอยู่ตรงนี้ทั้งคน”
       “ขอบใจนะ”
       “ไป มาถึงขั้นนี้แล้ว ไปช่วยตะวันกับโรซี่ให้ได้”
       น้ำค้าง พีระเดินออกไปอย่างระแวดระวัง
       
       ตะวันเห็นท่อนไม้อยู่ที่พื้นก็เก็บมาเป็นอาวุธ ลูกน้องเดชาเดินผ่านมา ตะวันรีบพาโรสรินหลบมุม
       “ไปทางนั้น”
       ตะวัน โรสริน เดินตามตู้คอนเทรนเนอร์อย่างระวัง แต่แล้วก็ต้องผงะ เพราะลูกน้องเดชาพรวดเข้ามาถีบตะวันกระเด็น ตะวันลุกขึ้นลูกน้องเดชาสองคนตรงเข้าไปอัด
       “อย่า อย่าทำเค้า”
       โรสรินพยายามห้าม แต่โดนลูกหลงกระเด็นไป ตะวันเกิดแรงฮึดจัดการลูกน้องทั้งสองคนลงไปได้ในที่สุด ตะวันวิ่งไปจูงมือโรสรินจะพาหนี แต่ก็ต้องผงะที่ล่ำ แหลม เดชา ขวางหน้าไว้ เดชาพอเห็นตะวันก็เดือดดาลขึ้นมาทันที
       “ไอ้ตะวัน ตายยากจริงนะ” เดชา ล่ำ แหลม เล็งปืนไปที่ตะวัน ตะวันกับโรสรินไม่กล้าขยับ “คุณโรส เดินเข้ามาหาผมเดี๋ยวนี้”
       “ไม่” โรสรินตัดสินใจกอดตะวันไว้ ไม่เดินไปหา “ฉันไม่ไปกับนาย”
       
       เดชามองโรสรินอย่างช้ำใจมาก ตัดสินใจเดินไปกระชากเธอออกมา ตะวันพยายามช่วยโรสรินจึงโดนล่ำ แหลม อัดกระแทกตู้คอนเทรนเนอร์ เดชาล็อกตัวโรสรินไว้ เธอพยายามสะบัดแต่ดิ้นไม่หลุด
       “เสี่ยต้องไปแล้วนะครับ เรือจะออกเดี๋ยวนี้แล้ว” ลูกน้องบอก
       “พวกเราคงต้านตำรวจได้อีกไม่นาน”
       เดชาเล็งปืนไปที่ตะวัน
       “ไอ้ตะวัน อย่าอยู่เลย”
       “ไม่”
       โรสรินร้องออกมาด้วยความตกใจ จังหวะนั้นตำรวจเข้ามาหลายนาย ต่างเล็งปืนเข้าหาเดชากับลูกน้อง
       “ทิ้งอาวุธ ทิ้งอาวุธ”
       ล่ำ แหลม ช่วยกันจับตะวันเป็นตัวประกัน เดชาก็จับโรสรินเป็นตัวประกันเช่นกัน
       “ถอยไป ถอยสิวะ ไม่งั้นสองคนนี่ตาย ถอยไป”
       
       ตำรวจผงะหยุดแต่ก็คุมเชิงไว้ เดชา ล่ำ แหลม ช่วยกันลากตัวโรสรินและตะวันไป ขณะที่ลูกน้องที่เหลือเล็งปืนขู่ตำรวจ แล้วถอยเดินตามเดชาไปติดๆ

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 15
       พีระพยายามจะปีนตู้คอนเทรนเนอร์ น้ำค้างมองสงสัย
       “นายจะทำอะไร”
       “ปีนขึ้นไปมองดูว่าตะวันกับโรซี่อยู่ที่ไหน ช่วยดันตัวฉันขึ้นไปหน่อย”
       น้ำค้างช่วยดันตัวพีระขึ้นไปจนได้ พีระเดินอยู่บนตู้คอนเทรนเนอร์ จะมองหา แต่ทว่า น้ำค้างเห็นลูกน้องเดชาปีนตู้ขึ้นมาแล้วตรงไปหาพีระ
       “ระวัง” น้ำค้างร้องเตือน
       
       พีระไม่ทันระวังโดนถีบแทบร่วงลงจากตู้ ลูกน้องเดชาตามเข้าไปซ้ำ พีระหลบได้หวุดหวิด พีระอัดคืนได้ แต่ลูกน้องเดชาชักปืนขึ้นมาจะยิง น้ำค้างถึงกับช็อก
       “อย่า”
       ตำรวจเข้ามาเห็น ลูกน้องเดชายิงตำรวจทันที ตำรวจหลบได้ยิงสวนไป ลูกน้องเดชาหงายหลังกำลังจะตกจากที่สูง แต่ลูกน้องเดชาใช้มือเหนี่ยวรั้งตัวพีระลงมาด้วย
       “เฮ้ย” พีระร้องเสียงหลง
       “ว้าย” น้ำค้างด้วยความตกใจ
       ลูกน้องเดชาและพีระหงายหลังลงกระแทกพื้น พีระสลบ ลูกน้องเดชานอนตาย น้ำค้างวิ่งเข้าไปดูอาการพีระ เขย่าๆ ตัว แต่พีระยังไม่รู้สึกตัว
       “นายพี นายพี นายอย่าเป็นอะไรนะ ฟื้นสิ ฟื้น”
       น้ำค้างเป็นห่วงมากกลัวพีระตาย พีระยังนอนสลบไม่ได้สติ
       
       เดชา ล่ำ แหลม ลากโรสรินและตะวันมาถึงริมแม่น้ำ เดชาล็อกตัวโรสรินไว้ ล่ำ แหลม จับตัวตะวันไว้ ขณะที่ตำรวจหลายนาย คุมเชิงอยู่ห่างๆ
       ทั้งฝ่ายเดชาและตำรวจต่างเล็งปืนเข้าหากัน
       “เดชา มอบตัวซะ มันจบลงแล้ว นายแพ้แล้วนะเดชา”
       “ไม่ ผมไม่มีวันแพ้ ถอยไป ถอย” เดชาตะคอกใส่ตำรวจ
       “ทิ้งอาวุธแล้วมอบตัว คุณหนีไปไม่รอดหรอก”
       ตะวันฉวยโอกาสสะบัดตัวหลุดจากแหลมเอาตัวรอดได้ ถีบล่ำกระเด็นไป โรสรินเห็นเดชาเผลอก็สะบัดหลุดออกมาได้ ตะวันพุ่งชาร์จเดชาทันทีล้มกลิ้งไป ตำรวจจะเข้ามาจับกุม ล่ำ แหลม ลูกน้อง ยิงสวนออกไป
       ตำรวจตัดสินใจวิสามัญยิง ล่ำ แหลม และลูกน้อง จนล้มฟุบไปกองกับพื้นสิ้นใจตาย เดชาไม่มีทางรอดตัดสินใจล็อกคอจับตะวันเป็นตัวประกัน เอาปืนจี้ ตำรวจทุกนายล้อมรอบตัวเดชาไว้ โรสรินอยู่ในอาการขวัญเสียมาก
       “พอได้แล้ว มันจบแล้วเดชา อย่าทำอะไรโง่ๆ นะ”
       “ถ้าผมต้องตาย ไอ้ตะวันมันก็ต้องไม่รอด”
       สถานการณ์อยู่ในความตึงเครียดสุดๆ
       
       ขณะนั้นน้ำค้างยังกอดพีระอยู่ พีระยังไม่ฟื้น
       “ฟื้นสิ นายตายไม่ได้นะ ฉันสั่งให้นายฟื้นเดี๋ยวนี้”
       พีระสะดุ้งเฮือก ค่อยๆ หายใจออกมา
       “ฉันยังไม่ตาย ชาติที่แล้วทำบุญมาเยอะแน่ๆ”
       น้ำค้างยิ้มดีใจที่สุดในชีวิต พยายามจะฉุดตัวพีระให้ลุกขึ้น
       “ค่อยๆ ลุกนะ”
       น้ำค้างแค่จับตัวพีระเบาๆ พีระก็ร้องลั่น
       “อ๊าก เจ็บๆ เจ็บกระดูก อย่า โอ๊ย เบาๆ”
       น้ำค้างจับแขนพีระ
       “เจ็บมั้ย”
       “โอ๊ย”
       “นี่ล่ะ” น้ำค้างจับขา
       “โอ๊ย จะตายอยู่แล้ว” น้ำค้างอึ้ง
       “อย่าบอกนะ ว่าหักทั้งตัว”
       พีระร้องโอดโอยอย่างเจ็บปวด
       
       กิตติทัต อุษาวดี แย้ ตามเข้ามาสมทบที่ริมน้ำแต่โดนตำรวจกันไว้ ทุกคนมองโรสรินกับตะวันอย่างห่วงมากๆ
       ตะวันยังโดนเดชาจับเป็นตัวประกันอยู่ ตำรวจล้อมตัวเดชาไว้
       “อย่า อย่าทำอะไรตะวัน”
       “ทิ้งอาวุธเดี๋ยวนี้”
       โรสรินคุกเข่าขอร้องเดชา ตะวัน เดชา มองอย่างไม่อยากเชื่อกับภาพที่เห็นตรงหน้า
       “คุณโรส อย่าทำแบบนี้”
       “ปล่อยตะวันเถอะ ฉันมีชีวิตอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเค้า เดชาฉันขอร้อง”
       เดชาน้ำคาคลอเบ้า เจ็บปวดมากที่เขาไม่เคยอยู่ในหัวใจของโรสรินเลย
       “เลิกพยายามได้แล้วเดชา ถ้านายรักคุณโรสจริงๆ นายต้องหวังดีกับเธอไม่ใช่เหรอ ทิ้งอาวุธแล้วมอบตัว อย่าคิดทำอะไรโง่ๆ ยอมรับความจริงซะ”
       เดชาหลั่งน้ำตาออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ตำรวจเล็งปืนพร้อมยิงทุกเมื่อ
       
       “ถึงเวลาแล้วที่ผมจะจบเรื่องนี้ซะที”

กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 15
       เดชาผลักตะวันล้มลงไปกับพื้นยกปืนขึ้นจ่อไปที่หัวของตะวันทันที ตะวันค่อยๆ ยืนขึ้น ตำรวจเตรียมพร้อมจะวิสามัญเดชา โรสรินร้องไห้หมดสภาพอยู่ที่พื้น หัวใจสลาย เดชามองโรสรินที่ร้องไห้อย่างหนัก แล้วพูดขึ้นราวกับจะสั่งเสียเป็นครั้งสุดท้าย
       “โรสริน ผมรักคุณ แต่คนอย่างเดชา แพ้ไม่เป็น”
       เดชากำลังจะเหนี่ยวไกยิงตะวัน กิตติทัต อุษาวดี แย้ร้องเสียงหลง
       “ไม่นะ”
       จังหวะนั้นแหลมที่ยังเหลือลมหายใจเฮือกสุดท้ายฟื้นขึ้นมาคว้าปืนจะยิงตะวัน โรสรินหันไปเห็นแหลมที่เหนี่ยวไก เธอจึงทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด โรสรินวิ่งเข้าไปหาตะวันเพื่อบังกระสุนแทน เดชาชะงักหันไปยิงแหลมเพื่อไม่ให้ยิงโรสริน
       “อย่า”
       แหลมตายสนิทอยู่ตรงนั้น แต่ไม่ทันเสียแล้ว เปรี้ยง กระสุนเจาะหลังโรสริน เธอสะดุ้งเฮือก ทุกคนบริเวณนั้นช็อกกันไปหมด โดยเฉพาะตะวันแทบขาดใจ
       “โรส”
       
       พีระที่นอนหมดสภาพอยู่พื้นและน้ำค้างหันขวับมองไปทางเสียงปืนที่ได้ยิน พีระกับน้ำค้างมองหน้ากันอย่างตกใจ ใจคอไม่ดี
       
       โรสรินผงะล้มหงายหลังหัวฟาดพื้นอย่างแรง ตะวันช็อกช่วยโรสรินไว้ไม่ทัน เขารีบเข้าไปประคองโรสรินที่ใกล้หมดสติ เดชาเองก็ช็อกที่สุดท้ายโรสรินเป็นฝ่ายรับกรรมแทนความแค้นของเขาและตะวัน
       “โรส”
       ตำรวจทั้งหมดตัดสินใจวิสามัญเดชา ตำรวจกระหน่ำยิงใส่เดชาจนพรุนไปทั้งร่าง เดชาหงายหลังล้มสิ้นใจตาย ตะวันอึ้งที่เห็นเดชาตายไปตรงหน้า ก็ได้แต่หลับตา และรีบหันมาดูโรสริน โรสรินใกล้หมดสติเต็มที่แล้ว ตะวันแทบใจสลายกับภาพตรงหน้า
       กิตติทัต แย้ อุษาวดี เห็นเดชาตายก็ตกใจ รีบวิ่งเข้าไปหาโรสริน
       “อย่าหลับ อย่าหลับ ตั้งสติไว้ครับ คุณต้องไม่เป็นอะไร ทำไมคุณต้องทำแบบนี้ ทำไม ทำไม”
       โรสรินน้ำตาไหล ยิ้มให้ ใกล้หมดสติแล้ว
       “ตะวัน ฉันสัญญาว่าจะรักนาย ตลอดไป”
       แล้วโรสรินก็หมดสติไป ตะวันกอดเธอไว้แน่นแทบคลั่ง
       “ไม่ ไม่”
       
       ที่โรงพยาบาล บุรุษพยาบาลเข็นโรสรินที่นอนหมดสติบนเตียง โดยมีพยาบาลช่วยปั๊มเครื่องช่วยหายใจให้ ตะวันจับมือโรสรินไว้ตลอด แย้ น้ำค้าง อุษาวดี เดินตามอย่างห่วงๆ
       “ไม่เป็นไร คุณต้องไม่เป็นอะไรนะโรส”
       บุรุษพยาบาลเข็นโรสรินเข้าห้องผ่าตัดไป สัญชาติญาณสั่งให้ตะวันจะเดินตามเข้าไปแต่กิตติทัตเดินขวางตะวันไว้
       “หมอแผนกศัลยกรรมที่นี่เก่งมาก ผมรับประกัน ทำใจให้สบายนะครับ”
       ทุกคนหันไปมองที่ห้องผ่าตัดอย่างห่วงโรสรินสุดๆ
       “เพราะผม คุณถึงต้องเป็นแบบนี้”
       ชาญ อึ่ง อาทิตย์ เดินตามเข้ามาสมทบสีหน้าห่วงโรสรินมากๆ น้ำค้าง แย้ รีบเข้าไปช่วยประคองชาญ
       “มันเป็นความผิดของคนชั่วอย่างไอ้เดชา เพราะความเกลียดชังที่กัดกินใจมัน เลยทำให้ทุกอย่างเลวร้ายแบบนี้” พีระบอก
       “รักมาก แค้นมาก ก็พินาศมาก อโหสิกรรมให้เค้าเถอะ เดชาได้รับผลกรรมที่เขาได้ก่อขึ้นแล้ว” ชาญพูดอย่างคนที่ผ่านโลกมามาก ทุกคนพยักหน้าให้อย่างทำใจยอมรับ ตะวันใจคอไม่ดีเพราะห่วงโรสริน ชาญเดินไปตบบ่าหลานชาย “เข้มแข้งไว้ กำลังใจดีไว้ก่อน หนูโรสเป็นคนดี พระต้องคุ้มครอง”
       ตะวันมองไปทางห้องผ่าตัด น้ำตาไหลออกมาอย่างใจสลาย
       
       ภายในห้องผ่าตัด หมอกำลังผ่าตัดเอากระสุนออกให้โรสริน โรสรินมีอาการแย่มาก ชีพจรเต้นอ่อนกำลัง
       หมอและพยาบาลกำลังช่วยชีวิตโรสรินอย่างสุดความสามารถ
       ที่หน้าห้องผ่าตัด ตะวัน กิตติทัต ชาญ น้ำค้าง อุษาวดี แย้ อึ่ง อาทิตย์ ลุ้นกันมากๆ
       “อดทนไว้นะยัยโรส ฟื้นกลับมาให้ได้นะ” อุษาวดีบอก กิตติทัตบีบมือให้กำลังใจเธอ
       ณรงค์รีบเดินเข้าอย่างรีบร้อน
       “เกิดเรื่องใหญ่แบบนี้ทำไมไม่บอกกันเลย” ณรงค์ต่อว่าเมื่อมาถึง
       “ขืนเอ็งรู้เข้า มีหวังหัวใจวายตายพอดี” ชาญบอก
       “รู้ตอนไหนก็เสี่ยงหัวใจวายอยู่ดีโว้ย”
       “ไม่ต้องห่วง หนูโรสถึงมือหมอแล้ว หนูโรสต้องปลอดภัย”
       “โธ่โรส หนูต้องปลอดภัยนะลูก กลับมาเป็นหลานปู่อีกครั้งให้ได้นะลูก”
       
       ทุกคนเป็นห่วงโรสรินกันสุดๆ

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 15
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 14
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 13
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 12
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 23 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 23 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกดิวะ้
มาย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตะวันสู้ๆ เอาความรู้สึกดีๆที่โรสมีให้กลับมาให้ได้
omega555 (omega555 สมาชิก)
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสารตะวันมากๆๆ หลังๆมานี่ตะวันโดนทำร้ายจิตใจมากเลยนะ ตะวันสู้ๆ ตะวันต้องส่องแสง ตะวันต้องสู้
chonranut_kob@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสารตะวันจัง :(
jinnipa5-3@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014