หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 16 มีนาคม 2557 19:10 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามีตีตรา ตอนที่ 12
       สามีตีตรา ตอนที่ 12
       
       เย็นนั้น พิศุทธิ์นั่งอยู่ที่ชายหาดหน้าบ้านไม้ริมทะเล เขานึกถึงอดีตที่เขากับกะรัตเคยมีความสุขกันยามที่อยู่ที่นี่
       ในเวลาเดียวกันนั้นกะรัตที่ผ่านการร้องไหมาอย่างหนักกำลังแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำตามลำพัง เธอเองก็กำลังคิดถึงวันวานในอดีตของเธอกับพิศุทธิ์เช่นเดียวกัน กะรัตพยายามสลัดความคิดทุกอย่างออกจากหัว เธอเลื่อนตัวเองลงดำดิ่งในอ่างน้ำเพื่อหวังจะชำระล้างความทรงจำออกทั้งหมด...กุนตี กันตาและนวลแง้มประตูห้องนอนเข้ามาแต่ไม่เห็นกะรัตก็เริ่มเป็นห่วง
       “คุณกั้ง คุณกั้งหายไปใหนว๊า” นวลเรียก
       กุนตีมองไปทางห้องน้ำเคาะประตูเรียกเพราะกลัวกะรัตจะคิดสั้น
       “กั้ง...กั้ง...ได้ยินพี่รึเปล่า”
       “พี่กั้งออกมาเถอะค่ะ พี่อยู่ข้างในนานแล้วนะคะ”
       “นวลว่ามันเงียบผิดปกตินะคะ” นวลเริ่มกลัว
       “พี่กั้งจะคิดสั้นอีกรึเปล่าก็ไม่รู้...เข้าไปดูกันเลยดีกว่า”
       สามสาวเข้าไปในห้องน้ำ ไม่เห็นกะรัต กุนตีกับกันตาตะโกนเรียก นวลเปิดประตูออกไประเบียงตะกุยหา กลัวกะรัตจะกระโดนหรือปีนออกไป
       ขณะที่ทุกคน ร้องเรียกอย่างตื่นเต้นนั้น จู่ๆ กะรัตก็โผล่ขึ้นมาจากอ่าง กันตาดีใจ
       “พี่กั้ง”
       “กลัวอะไรกันนักหนา กั้งไม่ทำอะไรบ้าๆหรอก”
       “ก็ที่ผ่านมาสามีคุณกั้งตายโหงกันหมด แต่ครั้งนี้เลิกกันแบบยังมีชีวิตอยู่ นวลก็เลยกลัวคุณกั้งจะเพี้ยนนะสิค๊า”
       กุนตีปรามน้อง
       “อย่าทำแบบนี้อีกนะกั้ง พี่ล่ะกลัวใจเราจริงๆ”
       “ผู้ชายคนนั้นไม่ได้มีความหมายอะไรในชีวิตกั้งนักหรอกค่ะ ก็แค่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปไม่ได้มีค่าให้กั้งต้องฆ่าตัวตายเพราะเขา”
       กะรัตทำเชิดหน้าแบบไม่แคร์ กุนตีกับกันตาเห็นอาการแบบนั้นก็ยิ่งไม่ไว้ใจ
       “นวล…ไปเก็บของ” กะรัตสั่งนวล
       กันตา กุนตี นวลมองกะรัตงงกว่าเดิมอีก
       “อะไรนะคะ”
       “ฉันบอกให้เก็บของ ฉันจะขายบ้านหลังนี้ทิ้ง”
       ทั้งสามคนตกใจ
       “อะไรนะ”
       
       กุนตีกับกันตานั่งปรึกษากันกับอาการของกะรัตที่ไม่แสดงทีท่าเสียใจอีกเลย พวงหยกนั่งอยู่ใกล้ๆ
       “ทำไมคราวนี้พี่กั้งถึงทำใจได้เร็วนัก ทั้งๆที่มันยิ่งน่าเฮิร์ทกว่าทุกครั้งไม่ใช่เหรอคะ”
       “บางทีอาจจะช้ำในเลยยังไม่แสดงอาการ”
       พวงหยกแทรกขึ้น
       “ขายบ้านไปนะแหละดีแล้ว จะไปชอกช้ำอะไรให้กับผู้ชายพรรค์นั้น ยายกั้งคงเพิ่งจะรู้ตัวว่าไม่ได้รักมันมากกว่า ถึงได้ไม่คิดจะฟูมฟายให้มันไง”
       “พี่กั้งคงกำลังแค้นอยู่มากกว่า แต่พอความโกรธมันหาย ทีนี้ล่ะก็...”
       กันตากับกุนตีมองหน้ากันอย่างกังวล ศิวาเดินเข้ามาหาทั้งสามขณะที่ทุกคนนั่งเครียดกับความคิดกันอยู่ พวงหยกหันไปมอง
       “อ้าว...พ่อศิวา”
       “กำลังนั่งประชุมอะไรกันเหรอครับ”
       พวงหยกบอกอย่างตื่นเต้น
       “รู้ข่าวดีรึยัง ยายกั้งหย่าแล้วนะ เมื่อบ่ายนี้เอง”
       ศิวาช็อคไปนิด ไม่นึกว่าจะรวดเร็วอย่างนี้
       “คุณกั้งหย่ากับพิศุทธิ์แล้วเหรอครับ”
       
       กันตาศิวาเดินออกมาที่มุมหนึ่งของบ้าน ศิวาเห็นว่าเรื่องราวเริ่มบานปลายใหญ่โต เขากังวลใจมาก
       เลยตัดสินใจเปิดประเด็นกับกันตา
       “ก้อย...ผมไม่อยากเห็นคุณหมกมุ่นเรื่องคุณกั้งจนเกินไปแบบนี้เลย”
       กะรัตเดินผ่านมาได้ยินศิวากับกันตาพูดถึงเธอก็เลยยืนหยุดฟัง
       “คุณจะไม่ให้ฉันหมกมุ่นได้ไง พี่กั้งเป็นพี่สาวฉันนะคะ”
       ศิวาดึงมือกันตามากุมไว้
       “ผมเข้าใจ แต่คุณก็มีชีวิตส่วนตัวของคุณนะ ผมเห็นคุณไม่สบายใจแบบนี้ผมก็เป็นห่วงคุณไปด้วย...ผมว่า…เราแต่งงานกันเถอะนะก้อย”
       กันตาอึ้งที่จู่ๆ ศิวาก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมา กะรัตเองก็แปลกใจไม่แพ้กัน
       “ผมรู้ว่าผมไม่ควรพูดในเวลานี้ คุณก็รู้ว่าผมอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด มีพ่อก็เหมือนไม่มี ผมอาจจะห่วงแต่ตัวเองไปบ้าง ก็เพราะผมไม่รู้วิธีที่จะใส่ใจคนอื่น แต่ตอนนี้ผมมีคุณ ผมขาดคุณไม่ได้ คุณทำให้ผมอยู่ตัวคนเดียวต่อไปไม่ได้แล้วก้อย แต่งงานกับผมนะ”
       กันตานิ่งคิด ศิวาจับมือเธอขึ้นมา
       “เรามาสร้างครอบครัวของเรากัน แล้วคุณก็สอนผมให้เป็นคนใหม่ ผมจะแก้ตัว ผมจะเป็นผู้ชายที่ดีถ้าคุณให้โอกาสผม”
       “ฉันแต่งกับคุณไม่ได้หรอก พี่กั้งเพิ่งจะหย่า ฉันไม่อยากมีความสุขทั้งๆที่พี่กั้งยังจมอยู่กับทุกข์อยู่แบบนี้”
       กะรัตฟังแล้วอึ้งไปเมื่อรู้ว่ากันตา แบกรับความทุกข์ของเธอไว้จนกระทั่งมีปัญหากับศิวา
       “นี่ก้อยคิดจะไว้ทุกข์ให้กับชีวิตรักของพี่เหรอ”
       ศิวากับกันตาตกใจเมื่อจู่ๆ กะรัตก็โผล่ออกมา
       “ก้อยเก็บปัญหาของพี่ไปเป็นของตัวเองทำไม ถึงพี่จะหาคนดีๆให้ตัวเองไม่ได้ แต่พี่ก็ยังหวังให้ก้อยได้ลงเอยกับคนดีๆแทนพี่ แต่งไปเถอะ ไม่ต้องเกรงใจพี่ทำไม พี่เชื่อว่าน้องพี่คู่ควรกับการมีความรักดีๆ”
       กันตาอึ้งที่เห็นกะรัตเป็นห่วงเธอ
       “พี่กั้ง...”
       “อย่าให้พี่เป็นต้นเหตุให้ทุกคนไม่มีความสุขเลยนะ เราทุกคนมีสิทธิ์ที่จะมีความสุขในแบบตัวเอง พี่เองก็กำลังมีความสุขในแบบของพี่ ก้อยก็ควรจะมีความสุขของตัวเองด้วย” กะรัตหันไปหาศิวา “ฉันยืนยันว่าคุณคิดถูกแล้วที่ไม่ยอมปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้หลุดมือ”
       
       กะรัตยิ้มให้กำลังใจทั้งคู่ก่อนที่จะเดินจากไปเพื่อปล่อยให้ทั้งคู่ปรับความเข้าใจกันต่อ กันตารู้สึกอึ้งที่เห็นกะรัตท่าทางสบายใจ เช่นเดียวกับศิวาก็แปลกใจเมื่อเห็นว่าทั้งๆที่กั้งมีปัญหาแต่กลับเป็นฝ่ายมาให้กำลังใจเขาด้วยซ้ำ

สามีตีตรา ตอนที่ 12
       เจ้าสัวบัญชานั่งดื่มชาอยู่กับพวงหยกที่นั่งดูไอแพคอย่างมีความสุข
       “ว้าย...หุ้นเราขึ้นอีกแล้วล่ะเตี่ย”
       เจ้าสัวบัญชามองพวงหยกอย่างระอา
       “ระวังนะ...ดีใจมาก จะหัวใจวายตายก่อนได้ใช้เงิน”
       พวงหยกเซ็ง
       “นี่ตกลงเตี่ยจะมาหายายกั้ง หรือจะมาแดกดันหนูกันแน่ นี่เตี่ย...เตี่ยไม่ต้องห่วงยายกั้งหรอก ตั้งแต่มันเลิกกับผัวพญาปลิง มันก็มีความสุข เที่ยวเล่นครึกครื้น ไม่แห้งเหี่ยวเฉาอย่างที่เตี่ยคิดหรอก”
       “มิน่า...ทุกวันนี้ลื้อถึงมีไอแพคเป็นเพื่อน แทนที่จะเป็นลูกผัว เพราะขนาดลูกตัวเอง ลื้อยังดูไม่ออกเลยว่าไหนทุกข์แท้หรือสุขปลอม”
       พวงหยกเซ็ง
       “เมื่อไหร่เตี่ยจะเลิกเข้าข้างไอ้ผัวเฮ็งซวยของยายกั้งสักที เตี่ยรู้ไว้นะ...ตั้งแต่วันหย่า พอหนูย้ำมันเรื่องที่มันสัญญาว่าจะไม่เอาอะไรไป หลังจากนั้นมันก็ไม่โผล่หางมาให้เห็นอีกเลย ถ้ามันไม่กกกับนังผึ้ง ก็คงไปหลอกแต่งงานกับผู้หญิงรวยๆต่อ พวกคนดีแต่เอา”
       เจ้าสัวระอาที่จะพูดกับพวงหยกต่อไป นวลถือซองเอกสารเข้ามาจะไปให้กะรัตบนห้อง พวงหยกมองซองเอกสารอย่างสงสัย
       “นั่นซองอะไรนวล”
       นวลอึกอัก
       “เอ่อ...คุณเนื้อแพรฝากให้คุณกั้งค่ะ”
       พวงหยกรีบพุ่งไปดึงซอง นวลยึกยักเอาซองรอดทางหลังตัวไปทางซ้าย พวงหยกจะหยิบทางซ้าย นวลเอาซองรอดหลังมาทางขวา พวงหยกจะหยิบทางขวา นวลจะเอาซองรอดไปทางซ้าย พวงหยกจะหยิบทางซ้าย แต่นวลสับหลอกมาทางขวา พวงหยกฉกซองหวืด นวลเผลอหัวเราะ
       “นังนวล”
       พวงหยกจับตัวนวลล็อคแขนแล้วฉกซองมาแกะทันที เจ้าสัวปราม
       “อาพวงหยก นั่นของอากั้งนะ”
       “ใช่ไงเตี่ย หนูถึงต้องสแกน เผื่อจะเป็นจดหมายง้องอนหขอคืนดี หรือเป็นจดหมายฟูมฟายพรรณาความลำบากเพื่อขอเงินยายกั้งก็ได้”
       พวงหยกฉีกซองเห็นเอกสารการโอนวังและจดหมายพร้อมซองเงินเดือน ของพิศุทธิ์ตกพื้น เจ้าสัวก้มลงหยิบเอกสารการโอนวัง และจดหมายพร้อมซองเงินเดือนขึ้นมาดูแล้วพูดเสียงเยาะเย้ยพวงหยก
       “คนที่ลื้อด่าว่าเขาดีแต่เอา...เขาส่งเอกสารจากทนาย เป็นหนังสือโอนวังให้เป็นของอากั้ง” เจ้าสัวดูจดหมายและซองเงิน “และหนังสือสัญญาค่าเลี้ยงดูรายเดือน นี่ซองเงินเดือนของเขา”
       กะรัตเดินเข้ามาเห็นและได้ยินที่เจ้าสัวพูดพอดี
       “นี่แปลว่าคุณพิศุทธิ์ยกวังให้ตอบแทนที่คุณกั้งจ่ายเงินช่วย แถมยังให้ค่าเลี้ยงดูให้ทุกเดือน โถ...คุณพิศุทธิ์ไม่เอาอะไรไปจากคุณกั้งสักแดง แล้วยังจะให้อีก ประเสริฐจริง...จริ๊ง” นวลตาโต
       กะรัตเดินเข้ามาหยิบซองเงินเดือน จากมือของเจ้าสัว
       “เงินแค่นี้...ยังซื้อรองเท้าสักข้างไม่ได้เลย”
       “อากั้ง”
       “กั้งพูดจริงนี่คะก๋ง ทำกับกั้งเจ็บแสบขนาดนี้ คิดจะเอาเศษเงินมาลูบหลัง คิดจะหวังผลก้อนใหญ่เหมือนที่เขาเคยทำน่ะสิ”
       พวงหยกหัวเราะชอบใจเข้าไปกอดกะรัต
       “แกคิดเหมือนแม่เลย งั้นไม่ต้องไปสนใจของพวกนี้...ไปอาบน้ำแต่งตัวดีกว่า วันนี้มีนัดกับเพื่อนไหมลูก”
       “มีค่ะ...”
       “งั้นรีบไปเลยลูก”
       พวงหยกรีบดันหลังกะรัตให้เดินขึ้นบันไดไป เจ้าสัวมองอย่างทำใจ
       “เอาเถอะ...คนเราโกหกใครก็โกหกได้ แต่โกหกตัวเองไม่ได้หรอก”
       เจ้าสัวมองเอกสารในมือ แล้วมองกะรัต
       
       ผับแห่งหนึ่งยามค่ำคืน...เต็มไปด้วยหนุ่มสาวมากมาย เสียงเพลงในผับดังกระหึ่ม ทุกคนกำลังแดนซ์กระจาย กะรัตเต้นไปตามจังหวะเพลงอย่างลืมโลกเพื่อทำให้ตัวเองมีความสุขที่สุด หนุ่มสาวแถวนั้นเห็นกะรัตซึ่งสวยเซ็กซี่กำลังเต้นเมามันในอารมณ์ก็พากันชี้ชวนให้ดู กะรัตเห็นทุกคนกำลังจับจ้องมอง เธอก็นึกสนุก เต้นโชว์ทุกคนอย่างสนุกสนาน เธอคึกมากถึงกับปีนขึ้นไปบนเวทีของดีเจที่เปิดเพลงอยู่แล้วคว้าไมค์มาประกาศกับทุกคน
       “ฉันมาฉลองความโสด ใครทำฉันมีความสุข ฉันจะเลี้ยงทุกคน”
       ขาดคำหนุ่มๆพากันตาวาว รีบรุมเข้าไปหากะรัตล้อมรอบเวที กะรัตเต้นกับหนุ่มๆ อย่างมีความสุขแต่แล้วกลับตาฝาดว่าเห็นพิศุทธิ์มายืนกอดอกคุมอยู่ กะรัตอึ้งเข้าใจว่าตัวเองกำลังเมาเธอพยายามเดินหนีสายตาพิศุทธิ์เลี่ยงไปทางอื่น กะรัตเข้าไปโอบกอดชายหนุ่มอีกคนตามจังหวะเพลงแต่สายตาก็หลอนเห็นพิศุทธิ์มายืนดักหลังไว้อีก เธอหงุดหงิดจึงลากผู้ชายคนนั้นไปทางอื่น แต่พอมองมาก็ยังเห็นพิศุทธิ์ยืนจ้องอยู่อีก กะรัตตัดสินใจเลิกหนีแล้วหันไปผลักผู้ชายคนหนึ่งที่เธอเข้าใจว่าเป็นพิศุทธิ์ให้ไปนั่งลงที่เก้าอี้
       “ฉันจะมีความสุขให้คุณดู”
       
       หนุ่มคนนั้นขำที่กะรัตกำลังเมา ผู้ชายในผับพาหันโห่ร้องสนุกหนักขึ้นอีกกะรัตเมา มึน งง ไปหมดมองภาพตรงหน้าด้วยความพล่ามัว

สามีตีตรา ตอนที่ 12
       พิศุทธิ์พยายามจะนอนแต่ก็นอนไม่หลับเขาจึงลุกขึ้นหยิบโทรศัพท์มา เขาคิดถึงกะรัตมากและไม่รู้ว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ เขาจึงเปิดโทรศัพท์กดเข้าไปดูในอิยสตาร์แกรมของเธอ เห็นว่ากะรัตอัพรูปที่บาร์ขึ้นไปมากมาย แต่ละรูปล้วนแล้วแต่เป็นรูปที่เธอเมาแล้วไปคลอเคลียกับหนุ่มๆหน้าไม่ซ้ำกันเลย พิศุทธิ์อึ้งที่เห็นเธอกำลังมีความสุขและไม่ได้คิดถึงเขาสักนิด พิศุทธิ์กดปิดภาพบาดใจพวกนั้นด้วยความผิดหวัง
       
       ในเวลาเดียวกันนั้น สายน้ำผึ้งกำลังนั่งเคว้งอยู่ที่เตียงของพิศุทธิ์ในห้องนอนนั้นเงียบเหงา เธอหยิบยาในขวดที่หัวเตียงของพิศุทธิ์มาเขวี้ยงลงถังขยะที่ปลายเตียงทีละเม็ดเพื่อฆ่าเวลาและใช้ความคิดอะไรบางอย่างหลังจากที่โยนอยู่นาน สายน้ำผึ้งโยนขวดนั้นทิ้งด้วยความโมโหที่ถูกปล่อยทิ้งไว้ให้เปล่าเปลี่ยวคาบ้าน
       
       กะรัตฮัมเพลงกลับมาบ้านอย่างมีความสุขเดินโซเซกระโดดขึ้นเตียงทางฝั่งที่เธอเคยนอนเวลาอยู่กับพิศุทธิ์ตามปกติ
       พิศุทธิ์กำลังนอนอยู่บนเตียงที่บ้านไม้ริมทะเล เขานอนอยู่บนเตียงทางฝั่งที่เขาเคยชินเช่นกัน
       กะรัตเมากลิ้งหันตะแคงมาอีกทางแต่เห็นว่าเตียงข้างๆ นั้นว่างเปล่า เธอทอดมือออกไปอย่างใจหาย
       พิศุทธิ์ก็นอนจดจ้องมายังหมอนใบข้างๆที่ว่างอยู่...ทั้งสองคนต่างกำลังเหงาและมองหาคนข้างๆ อีกคนทั้งๆที่อยู่กันคนละเตียง
       
       หลายวันต่อมา...ภายในบ้านเนื้อแพรหลังจากที่สายน้ำผึ้งเข้ามายึดไว้หลายวัน เธอรื้อของออกมา รกเละเทะ เธอเริ่มอิดโรยนั่งจ้องโทรศัพท์อยู่อย่างเซ็งๆ หลังจากที่พยายามโทรหาแต่พิศุทธิ์ไม่รับเลย สาวใช้แอบย่องมาค่อยๆ ไขลิ้นชักล็อคปิดตามตู้ สายน้ำผึ้งหงุดหงิดเดินไปเปิดตู้เย็นพอเห็นของในตู้เย็นโล่งแทบไม่เหลืออะไรให้กินก็โวย
       “ใจคอจะไม่หาอะไรให้ฉันไว้กินเลยรึไง”
       “คุณผู้หญิงบอกว่าที่นี่ไม่ใช่โรงแรม ใครหิวก็ให้หากินเอง”
       สายน้ำผึ้งปิดประตูตู้เย็นดังปังเพื่อแกล้งหาเรื่อง สาวใช้สะดุ้ง เสียงออดดังขึ้นที่หน้าบ้าน ทำให้สายน้ำผึ้งตื่นเต้นคิดว่าจะมีใครกลับมาที่บ้าน
       “เอ๊า...ไปดูสิยะว่ามีใครกลับมารึเปล่า”
       รสสุคนธ์อุ้มหลานเข้ามาในบ้าน สายน้ำผึ้งมองเห็นน้ามาตามถึงที่นี่ก็รำคาญ
       “น้ารสจะมาทำไมกันเนี่ย”
       “น้าจะมาตามผึ้งกลับบ้าน”
       “ผึ้งบอกน้ารสแล้วใช่ไหมว่าผึ้งกำลังจะมีครอบครัวใหม่”
       “แต่นมหลานหมดแล้ว ผึ้งไม่ได้ปั๊มไว้ให้ ลูกร้องหาผึ้งทั้งวัน จะให้ลูกกินนมที่ไหน”
       “หย่านมไปก็สิ้นเรื่อง อย่าสำออยนักได้ไหม ผึ้งกำลังท้องแล้วลูกคนนี้ก็เป็นความหวังของผึ้ง ผึ้งต้องประคบประหงมเขาให้ดี”
       “แต่นี่ก็ลูกผึ้งเหมือนกัน เขาร้องหาผึ้งทุกวัน จะมัวไปวิ่งตามคนที่เขาไม่สนเราทำไม”
       “ก็ผึ้งไม่อยากให้เขากำพร้าถึงได้ออกมาหาพ่อให้เขาอยู่นี่ไง”
       “ตอนตัวคนเดียวยังไม่มีใครแล แล้วตอนนี้มีภาระขนาดนี้ใครเขาจะเอาที่สำคัญไม่ใช่ลูกใช่เต้า...”
       สายน้ำผึ้งโกรธที่รสสุคนธ์พูดเรื่องนี้ขึ้นมา
       “หยุดแล้วกลับไปเลย ผึ้งจะไม่ยอมกลับบ้านไปมือเปล่า ลูกของผึ้งจะต้องไม่กำพร้าพ่อ ผึ้งจะทำให้ครอบครัวเราสมบูรณ์ให้ได้”
       รสสุคนธ์เห็นสายน้ำผึ้งยังดันทุรังก็รู้สึกสังเวชใจ เธอทำใจว่าคงจะไม่สามารถทำให้สายน้ำผึ้งกลับมาหาลูกได้แล้ว
       
       ค่ำนั้น กะรัตอยู่ในห้องแต่งตัวหยิบชุดแต่งงานของตัวเองออกมาจะเอาไปทิ้ง กันตาเข้ามาเห็นก็แปลกใจ
       “นั่นชุดแต่งงานนี่คะ พี่กั้งจะเอาไปไหน”
       “พี่จะทิ้ง เก็บไว้ก็รก”
       กันตารีบคว้าไว้
       “ถ้าพี่กั้งไม่เอา ยกให้ก้อยก็ได้ เอาไว้ให้ก้อยยืมใส่วันแต่งของก้อยนะ”
       “บ้า...แต่งงานทั้งทีจะมาใช้ชุดของพี่ทำไม พี่จะตัดชุดให้ใหม่ เอาให้เริ่ดกว่านี้หลายเท่า”
       “จริงนะคะ” กันตาดีใจ
       กะรัตไปดึงตัวกันตามากอดด้วยความเอ็นดู กันตาเห็นกะรัตมีความสุขไปด้วยก็ดีใจ กุนตีมองกันตาอย่างสงสัย
       
       กันตากับกุนตีเดินลงบันไดคุยกันมา
       “ทำไมอยู่ดีๆถึงตัดสินใจแต่ง”
       “ก้อยอยากเห็นคนรอบข้างเรามีความสุขโดยเฉพาะพี่กั้ง”
       “ก็วันแต่งงานเป็นถือว่าวันรวมญาติและญาติที่ก้อยอยากให้มามากที่สุดคือ...คุณพิศุทธ์”
       
       กุนตีพยักหน้าอย่างเข้าใจ

สามีตีตรา ตอนที่ 12
       ในสวนสาธารณวันใหม่...ศิวาจับมือกันตาขึ้นมาด้วยความดีใจ
       “แต่งงาน นี่ผมไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย คุณบอกว่าคุณจะยอมแต่งงานกับผม”
       “ใช่”
       “ก่อนหน้านี้ผมขอเท่าไหร่คุณก็ไม่ยอมแต่ง แล้วทำไมตอนนี้...”
       “ฉันอยากทำให้คนรอบข้างของฉันมีความสุข บางทีการแต่งงานของเราอาจจะช่วยให้บรรยากาศที่มันแย่ๆกลับมาสดชื่นขึ้นอีกครั้ง คุณโกรธรึเปล่าที่ฉันใช้เหตุผลนี้ในการยอมแต่งงานกับคุณ”
       ศิวายิ้มด้วยสายตาแสนรักที่มองกันตา
       “ผมจะโกรธคุณได้ยังไง เพราะผมเองก็เป็นคนหนึ่งในคนรอบข้างของคุณที่คุณอยากให้มีความสุข ใช่มั้ย”
       กันตาไม่ตอบแต่พยักหน้า ศิวาดึงกันตามากอด
       “เราจะแต่งงานกันให้เร็วที่สุด ผมไม่อยากเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวที่จะได้ใช้ชีวิตร่วมกับคุณ”
       ศิวากอดกันตา เขาแอบเป็นกังวลแต่ณ.ชั่วโมงนี้เขาจะไม่ยอมปล่อยให้ความรักที่อยู่ตรงหน้าของเขาหลุดมือไปเป็นอันขาด
       
       ค่ำนั้น ศิวาอยู่ที่ในคอนโดมีความสุขที่จะได้แต่งงานกับกันตาแต่ก็เครียดเรื่องสายน้ำผึ้ง เขาหยิบมือถือโทรหาบอดี้การ์ด
       “ตอนนี้ฉันกับคุณก้อยกำลังจะไปด้วยดี จับตาสายน้ำผึ้ง ให้ดี อย่าให้มาก่อความวุ่นวาย กับพวกฉันเด็ดขาด”
       ศิวาเดินไปยืนตรงระเบียงมองวิวไปข้างหน้า อย่างมุ่งหวังว่าต้องให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปให้ได้
       
       หลายวันผ่านมา...สายน้ำผึ้งมีสีหน้าเครียดเหมือนคนใกล้จะบ้าอิดโรยอดนอน เดินมาหาฟองดาว
       “พี่ฟองติดต่อคุณพิศุทธิ์ได้ไหมคะ”
       ฟองดาวย้อน
       “ไหนน้องผึ้งประกาศไปทั่วว่าย้ายไปอยู่บ้านคุณพิศุทธิ์แล้ว แล้วทำไมถึงติดต่อ คุณพิศุทธิ์ไม่ได้ล่ะคะ”
       สายน้ำผึ้งเครียด จนเกือบคุมอารมณ์ไม่ค่อยอยู่พูดเสียงเข้ม
       “เรื่องที่บ้านผึ้งน่ะช่างมันเถอะ แต่ผึ้งอยากรู้ว่าพี่ฟองติดต่อคุณพิศุทธิ์ได้ไหม รู้ไหมว่า เขาหายไปไหนเป็นอาทิตย์ งานการไม่ทำรึไง”
       “ไม่ทำค่ะ คุณพิศุทธิ์ไม่ต้องมาทำงานที่นี่อีกแล้ว”
       สายน้ำผึ้งชะงัก
       “หมายความว่ายังไง นี่คุณพิศุทธิ์ลาออกเหรอ”
       “ถ้าน้องผึ้งอยากรู้ ก็ไว้ถามคุณพิศุทธิ์เอาเองนะคะ”
       สายน้ำผึ้งมองฟองดาวอย่างหงุดหงิด
       
       สายน้ำผึ้งมากดออดอยู่หน้าบ้านพวงหยก รถเจ้าสัวบัญชาเข้ามาจอดจะเข้าบ้าน เจ้าสัวลงจากรถเห็นสายน้ำผึ้งแล้วมองนิ่งๆ สายน้ำผึ้งเดินหน้าเชิดเข้ามา
       “สวัสดีค่ะก๋ง ไม่เจอกันตั้งนานนะคะ”
       “อ้าว!ว่าไง ลื้อจะมาตอแหลอะไรอีก”
       สายน้ำผึ้งชะงัก
       “แหม.. พูดอย่างนี้ผึ้งเสียหายนะคะก๋ง ที่ผ่านมาผึ้งพูดความจริงทั้งนั้น ก๋งน่าจะขอบใจผึ้งที่อุตส่าห์ช่วยเพื่อนได้ตาสว่าง”
       “ทำให้คนอื่นตาสว่างแล้ว ก็อย่าลืมทำให้ตัวเองตาสว่างด้วยนะ เหมือนที่เอาต้นงิ้วมาให้คนอื่น ก็เก็บไว้ให้ตัวเองด้วย ไม่นานคงได้ใช้”
       สายน้ำผึ้งพยายามเก็บอาการไม่พอใจ
       “กั้งอยู่ไหมคะ”
       “ถ้าลื้อจะมาเล่นละครให้อากั้งดู ลื้อกลับไปเถอะ..บ้านอั๊วมีทีวี มีละครให้ดูเยอะแยะ ละครน้ำดีด้วย ไม่ใช่น้ำเน่าอย่างที่ลื้อแสดง”
       สายน้ำผึ้งเริ่มโกรธมากขึ้น
       “ถ้าก๋งไม่อยากให้ผึ้งอยู่ที่นี่นาน ก็บอกมาสิคะว่า กั้งอยู่ไหน ผึ้งมีเรื่องจะคุยกับกั้งเรื่องผัวของเรา”
       
       ครอบครัวของกะรัตกำลังนั่งทานข้าวกันพร้อมหน้าพร้อมตา นวลก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
       “แย่แล้วค่ะ มันมาอีกแล้วค่ะ”
       “ใครมาเหรอนวล” กุนตีหันไปถาม
       “คุณผึ้งไงคะ บุกมาถึงนี่อีกแล้วค่ะ”
       ทุกคนมองหน้ากันแบบไม่อยากจะเชื่อ
       
       เจ้าสัวบัญชาจ้องหน้าสายน้ำผึ้ง
       “ลื้อนี่มันหน้าด้านจริงๆ”
       “ก๋ง” สายน้ำผึ้งโกรธ
       “หรืออั๊วพูดไม่จริง คนเขารู้กันทั้งบ้านทั้งเมืองแล้วว่าตอนนี้คุณชายกับลื้อเป็นยังไง แต่ลื้อยังวิ่งไล่เรียกผู้ชายที่เขาไม่สนลื้อว่าผัว ไม่ให้เรียกว่าหน้าด้านแล้วจะให้เรียกว่าแม่ยอดขมองอิ่มรึ”
       สายน้ำผึ้งยิ้มเยาะ
       “ผึ้งรู้แล้วว่ากั้งได้เชื้อหนีความจริงมาจากใคร”
       “คนอย่างอั๊วไม่เคยหนีความจริง มีแต่ยืนให้ความจริงมันมาแสดงตรงหน้า”
       เจ้าสัวมองสายน้ำผึ้งว่าความจริงที่อยู่ตรงหน้า คืออาการของสายน้ำผึ้งนี่ไง
       “ไม่มีผู้ชายที่ไหนหรอกที่เขาจะ ทิ้งเมียกำลังท้องไป นอกจากคนนั้นน่ะไม่ใช่เมียเขา”
       เจ้าสัวพูดแทงใจดำ สายน้ำผึ้งโกรธตัวสั่นแทบกรี๊ด
       “ลื้อออกไปได้แล้ว”
       เจ้าสัวจับแขนสายน้ำผึ้งจะดึงออกไป เธอสะบัดแขนออก แต่เจ้าสัวไม่ยอมปล่อย สายน้ำผึ้งโกรธขึ้นเรื่อยๆ พร้อมสะบัดแขนแรงขึ้น
       “ปล่อยนะก๋ง”
       เจ้าสัวไม่ยอมปล่อย สายน้ำผึ้งโกรธมากขึ้นจึงออกอย่างแรงผลักด้วยความโกรธ จนเจ้าสัวเสียหลักล้ม หัวไปชนเสาหัวแตก กะรัตวิ่งออกมาจากในบ้าน ทุกคนวิ่งตามแตกตื่น กะรัตพุ่งเข้าไป
       
       “ก๋ง”

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
สามีตีตรา ตอนที่ 12
สามีตีตรา ตอนที่ 11
สามีตีตรา ตอนที่ 10
สามีตีตรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 5 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 5 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สายน้ำผึ้ง มโนแจ่ม จงจินตนาการ เกิดนิมิตร อิ่มมโนทัย
สายน้ำผึ้ง มโนแจ่ม จงจินตนาการ เกิดนิมิตร อิ่มมโนทัย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บทละครเวอร์ชั่นนี้เขียนได้กระชับแล้วก็เข้มข้นกว่าของสมัยแอนเล่นนิดนึง ยิ่งบทของศิวานี่เขียนออกมาได้ชัดถึงอุปนิสัยความเห็นแก่ตัว ความเป็นคนที่คิดว่าตัวเองอยู่เหนือคนอื่น นิสัยใกล้เคียงกับสายน้ำผึ้งมาก เลวพอกัน ยิ่งตอนที่เอาเรื่องของครอบครัวก้อยไปเล่าให้สายน้ำผึ้งฟัง มันทำให้เห็นเลยว่าไม่ใช่แค่เจ้าชู้ ยังผยองอวดตัว เล่าอย่างคนองเพราะไม่คิดว่าจะเสียหายอะไร เอาจริงๆแล้วเลี้ยงเมียเก็บอย่างกดขี่แล้วยังมีหน้าเอาเรื่องผู้หญิงที่คิดจะจริงจังด้วยมาเล่านี่มันสมควรทำเหรอ

ดั๊นยังจะมีพวกแฟนคลับบางคนอยากให้เปลี่ยนเนื้อเรื่องเพราะดูแล้วคู่ศิวากับก้อยน่ารัก น่าจะได้ลงเอยกัน ถามจริงๆโดยเนื้อหา นิสัยที่ปูมาของศิวานี่ ควรให้ได้กับคนที่ดีๆอย่างหมอก้อยเหรอ นี่ดีว่าเลิกล้มงานแต่งได้ทัน ไม่งั้นหมอก็ได้เจ็บใจไปตลอดชีวิต แต่แต่งได้หมอก้อยก็หย่าอยู่ดี เพราะไม่มีทางให้อภัยศิวาแน่นอน
อินจริงๆนะเรื่องนี้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ติดตามอ่านมาตลอด ขอบคุณมากที่ลงให้จนจบตอนนะคะ
pornpan.plengplang@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสารก้อยจัง TT
areeya11501@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่อัพให้อ่านนะคะ
Mirinlunla@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014