หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
16 มีนาคม 2557 19:10 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามีตีตรา ตอนที่ 12
        สามีตีตรา ตอนที่ 12 (ต่อ)
       
       กะรัตรีบประคองเจ้าสัวที่หัวแตกมีเลือดไหลนั่งที่พื้น สายน้ำผึ้งมองกะรัตแล้วมองเจ้าสัวอย่างโกรธมาก
       
       “ก๋งทำตัวเอง ผึ้งบอกให้ก๋งปล่อย ก๋งไม่เชื่อผึ้งเอง”
       สายน้ำผึ้งจะเดินออกไป กะรัตโกรธ เกลียด ความแค้นที่ฝังในใจ แล้วมองเจ้าสัวที่ หัวแตกยิ่งทำให้สติของเธอแตกพล่าน เธอลุกขึ้นอย่างพายุทอร์นาโดพุ่งใส่สายน้ำผึ้งทันที
       “ฉันจะฆ่าแก”
       “ใจเย็นคุณกั้ง”
       นวลปากก็ห้าม แต่ไม่เข้าไปแยก เพราะอยากเห็นสายน้ำผึ้งโดนตบ
       “แกทำก๋งฉันเหรอนังผึ้ง ฉันไม่เอาแกไว้แน่”
       สายน้ำผึ้งสะบัดตัวออกแล้วผลักกะรัตเซไปอีกทาง
       “ก๋งแกอยากจะแกว่งปากหาเสี้ยนเองทำไม”
       กะรัตทนไม่ไหวจะเข้าไปตบทึ้งสายน้ำผึ้งอีก กุนตีแยกมาจับกะรัตไว้
       “หยุดกั้ง”
       สายน้ำผึ้งหลุดออกไปได้
       “ไอ้พวกหมาหมู่ ฉันจะแจ้งตำรวจจับพวกแก”
       “ไปเรียกมาเลย เสียค่าปรับไม่กี่บาท ฉันยอม”
       กะรัตสะบัดออกจากกันตากับกุนตี เข้าไปจ้องหน้าสายน้ำผึ้ง
       “จำไว้นะ ถึงฉันจะเลวขนาดไหน แต่ฉันก็ไม่เคย เหยียบย่ำน้ำใจคนในครอบครัวเหมือนที่แกทำกับน้ารสของแก” กะรัตชี้หน้าสายน้ไผึ้ง “แกทำร้ายฉันคนเดียวได้ แต่อย่าบังอาจแตะต้อง คนในครอบครัวของฉัน”
       สายน้ำผึ้งไม่สะทกสะท้าน กลับยิ้มเยาะ
       “ดี รักคนในครอบครัวไว้ให้มากๆนะกั้ง เมื่อไหร่ที่ไพ่ใบสุดท้ายของฉันมันเปิดมาล่ะก็ แกจะได้เจ็บมากๆไงล่ะ”
       กะรัตชะงัก
       “แกหมายความว่ายังไง”
       “ฉันรู้ใจแก แกก็รู้ใจฉัน ลองคิดดูสิว่าคน อย่างฉันมันจะทำอะไรได้บ้าง”
       “แกจะทำอะไร”
       “ฉันเตือนเอาไว้อย่าง...ระวังพี่น้อง จะเจอตอเหมือนกัน”
       กะรัตโกรธมาก
       “นังผึ้ง แกหมายถึงอะไร แกจะทำอะไร…”
       พวงหยกรีบตะโกนไล่สายน้ำผึ้ง
       “พอกันได้แล้ว...แม่ผึ้ง...จะยืนรอให้ตายทั้งกลมอยู่ ตรงนี้รึไงยะ”
       สายน้ำผึ้งรีบหลบออกจากบ้านไปอย่างเจ็บใจ กะรัตมองตามอย่างระแวงว่า สายน้ำผึ้งมันคิดทำอะไร
       
       ค่ำนั้น เนื้อแพรอยู่ที่สปา นั่งดูภาพของกะรัตสนุกสนานในงานปาร์ตี้จากในหนังสือซุบซิบไฮโซ แล้วแพรถอนใจ พิศุทธิ์แอบเข้ามาเห็นว่าแม่กำลังอ่านอะไรอยู่ก็เข้าใจ
       “กั้งเขาดูมีความสุขดีนะครับ พอไม่มีผม ชีวิตเขาดูดีขึ้นเยอะ”
       เนื้อแพรสะดุ้งเมื่ออยู่ๆ พิศุทธิ์ก็โผล่มา
       “บางทีคนเราก็ต้องหลอกตัวเองว่ามีความสุขเพื่อให้อยู่ได้นะชาย”
       “แม่ไม่เชื่อว่ากั้งเขาจะมีความสุขจริงๆเหรอครับ”
       “คนอกหักถ้าไม่เศร้าจมดิ่งก็จะออกไปหาอะไรสนุกๆเพื่อให้ลืม แม่ว่าหนูกั้งกำลังเป็นอย่างหลัง เขาแกล้งพยายามทำให้ลืม”
       “อีกไม่นานเขาก็จะสนุกจนลืมผมจริงๆ”
       “แล้วชายลืมหนูกั้งได้ด้วยรึเปล่า ลองไปเจอหนูกั้งที่งานแต่งหนูก้อยเขาดูก่อนเถอะ ถ้าชายไม่รู้สึกอะไร แม่จะเชื่อว่าชายลืมเขาได้แล้วจริงๆ”
       “คุณก้อยจะแต่งงานแล้วเหรอครับ”
       “จะแต่งอยู่อีกไม่กี่อาทิตย์นี้แล้ว”
       “สงสัยผมอยู่ไม่ถึงงานแต่งของเขาหรอกครับ ผมจะย้ายไปทำงานที่อเมริกา”
       เนื้อแพรตกใจ
       “ชาย...” เนื้อแพรนิ่งไปนิดแล้วตัดสินใจถาม “ชายตัดสินใจแบบนี้เพราะต้องการหนีกะรัตใช่มั้ย”
       พิศุทธิ์ไม่ตอบ
       “ชาย”
       “ผมขอตัวก่อนนะครับแม่”
       
       พิศุทธิ์เดินไป เนื้อแพรมองอย่างเป็นห่วงเพราะเห็นว่าตลอดเวลาที่หายไปอยู่ทะเลไม่ได้ทำให้พิศุทธิ์ทำใจขึ้นได้บ้างเลย

สามีตีตรา ตอนที่ 12
        หลายวันต่อมา...กะรัตนั่งปักชุดแต่งงานให้กันตาอยู่ สายตาของเธอเหลือบไปเห็นรูปคู่ระหว่างเธอกับพิศุทธิ์อยู่บนโต๊ะ แล้วอดหงุดหงิดขึ้นมาไม่ได้ เธอคว้ากรอบรูปนั้นโยนทิ้งลงถังขยะทันที กะรัตเบื่อตัวเองที่ยังเสียใจเวลาคิดถึงพิศุทธิ์ เธอจึงคว้ามือถือมา จะกดลบเบอร์เขาออก เธอมองหน้าจอมือถือที่ปรากฏรูปและเบอร์โทรของเขาอยู่อย่างชั่งใจ เธอเลื่อนไปที่ปุ่มลบ แต่วางมือถือลงเพราะยังทำใจลบพิศุทธิ์ออกไปจากชีวิตไม่ได้จริงๆ
       
       ในห้องนอนพิศุทธิ์บ้านเนื้อแพร...พิศุทธิ์กำลังเก็บเสื้อผ้าส่วนที่เหลือเข้ากระเป๋าเดินทางเพื่อจะเตรียมไปเมืองนอก เขาหันไปมองสภาพห้องที่ตอนนี้เละเทะ เต็มไปด้วยข้าวของใช้ของสายน้ำผึ้ง พิศุทธิ์ปิดกระเป๋า แล้วไปเปิดลิ้นชักหยิบหนังสือเดินทางออกมา เขามองห้องรกรุงรังของเขาอย่างปลงๆ
       
       พิศุทธิ์เตรียมเอกสารสำหรับเดินทางใส่กระเป๋าจนเสร็จ ในห้องนอนชั้นบนของสปาเนื้อแพร เขาล้มตัวลงนอนเอามือก่ายหน้าผากครุ่นคิดหนักอยู่ๆ เสียงมือถือของเขาที่เปิดสั่นไว้ก็มีสัญญาณเรียกเข้ามา พิศุทธิ์รีบหยิบมือถือมาดูแล้วอึ้งเมื่อเห็นว่าที่หน้าจอปรากฏเป็นรูปของกะรัต เขารีบลุกขึ้นนั่งทำอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นกะรัตโทรหาเขา พิศุทธิ์ลนอยู่นานก่อนจะกดรับสายอย่างลุ้นๆ
       “กั้ง...นั่นคุณเหรอ...” พิศุทธิ์เริ่มร้อนใจ “คุณได้ยินผมไหม”
       พิศุทธิ์เงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจเมื่อไม่ได้ยินปลายสายพูดว่าอะไร พอได้ยินเสียงทางนั้นก็ลุกขึ้นด้วยความร้อนใจ
       “ครับ...ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้”
       พิศุทธิ์รีบหยิบกุญแจรถแล้วออกจากห้องไป เนื้อแพรรู้สึกตัวตื่นขึ้น เธอไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไร แต่พอเห็นพิศุทธิ์ออกไปอย่างรีบร้อนแบบนั้นก็รู้ว่าเขาคงเป็นห่วงกะรัตมาก
       
       พิศุทธิ์เข้ามาที่ผับแห่งหนึ่ง พนักงานพาเขาไปหากะรัตซึ่งหลับฟุบคาอยู่กับบาร์เหล้า
       “ผมเห็นเบอร์พี่ล็อคอยู่เบอร์แรก มั่นใจว่าต้องใช่แฟนแน่ๆ ก็เลยตัดสินใจโทรตาม”
       “ขอบคุณมาก เดี๋ยวผมจะพาเขากลับไปเอง”
       พิศุทธิ์เข้าไปเรียกกะรัตใกล้ๆ
       “กั้ง...กั้งได้ยินผมไหม”
       “จัดหนักขนาดนี้ผมว่าคงรู้สึกตัวอีกทีพรุ่งนี้เลยล่ะพี่”
       พิศุทธิ์ดูท่าแล้วว่ากะรัตคงไม่รู้สึกตัวแน่ๆ จึงตัดสินใจอุ้มพร้อมหยิบกระเป๋าของเธอมาด้วย
       
       พิศุทธิ์ขับรถของกะรัตเพื่อไปส่งเธอที่บ้าน กะรัตหลับใหลอยู่ที่เบาะข้างคนขับ ตลอดเวลาเธอกระสับกระส่ายอย่างทรมานและละเมอ
       “อย่าเพิ่งปิดน๊า เดี๋ยวฉันทิปให้”
       พิศุทธิ์หันมามองกะรัตที่เมาหมดสภาพอย่างเหนื่อยใจ กะรัตพลิกตัวมาเห็นพิศุทธิ์อยู่ข้างๆก็งงแต่เธอเข้าใจว่าเป็นภาพหลอนจากอาการตาฝาดอย่างทุกทีที่เมาจึงไม่ใส่ใจ
       “ทำไมคุณไม่ไปซะที ตามหลอกตามหลอนกันอยู่ได้”
       “ผมไปแล้วใครจะคอยมารับคุณแบบนี้ล่ะ”
       “ชิ่ว...ชิ่ว...ไปซี่”
       กะรัตเมาพับหลับไปอย่างเก่า พิศุทธิ์เห็นแล้วก็นึกขำที่เธอเมาไม่เหลือสภาพเลย
       
       นวลกับสมหวังนั่งสัปหงกเฝ้ารอกะรัตอยู่หน้าบ้าน พิศุทธิ์อุ้มกะรัตที่หมดสติเข้ามาในบ้าน นวลกับสมหวังพากันตื่นตกใจที่เห็นกะรัตกลับมากับพิศุทธิ์
       “นี่คุณพิศุทธิ์ไปรับคุณกั้งมาจากที่ไหนคะ”
       “เขาไปเมาอยู่ที่บาร์ ที่ร้านเลยโทรให้ผมไปรับ”
       “อีกแล้วเหรอคะ”
       “เดี๋ยวผมจัดการทุกอย่างให้เอง นวลไม่ต้องห่วงนะ”
       พิศุทธิ์อุ้มกะรัตขึ้นบันไดไป นวลรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูกที่เห็นพิศุทธิ์คอยดูแลกะรัตอย่างเก่า สมหวังมองตามอย่างชื่นชม
       “ไม่น่าไปกันไม่รอดเลยนะ”
       “ถ้ารู้ว่าคุณพิศุทธิ์ยังห่วงขนาดนี้ คุณกั้งคงจะดีใจ”
       นวลมองตามอย่างปลื้มปริ่มที่ได้เห็นวันดีๆแบบเก่าเกิดขึ้นอีกครั้ง
       
       พิศุทธิ์วางร่างของกะรัตลงบนเตียงอย่างอ่อนโยน เธอไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกตัวแต่อย่างใด พิศุทธิ์ถอดรองเท้าออกให้อย่างรู้หน้าที่จากนั้นก็มานั่งลงข้างๆ เพื่อถอดตุ้มหูและนาฬิกาออกให้ กะรัตนอนหลับใหลไม่รู้เรื่องราว พิศุทธิ์มองดูในมุมใกล้ๆ ด้วยความคิดถึง เขาจดจ้องเธออย่างสำรวจหลังจากที่ไม่ได้เจอเธอมานาน กะรัตละเมอ
       “กู๊ดไนท์”
       พิศุทธิ์เผลอตัวยิ้มที่กะรัตทำเหมือนยังกับจะบอกราตรีสวัสดิ์เขา
       “กู๊ดไนท์”
       พิศุทธิ์ค่อยๆก้มลงจะกู๊ดไนท์คิสกะรัตอย่างทุกครั้ง แต่เมื่อกำลังจะจรดริมฝีปากลง เขาก็กลับยั้งตัวเองเอาไว้ได้ทันเพราะกลัวจะห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้อีก พิศุทธิ์จะลุกกลับเขาเอื้อมมือไปปิดโคมไฟที่หัวเตียงแล้วกลับพบกล่องแหวนในถังขยะข้างๆเตียง เขาก้มลงไปหยิบกล่องแหวนมาดู พอเปิดออกก็เจอแหวนแต่งงานอยู่ภายใน พิศุทธิ์อึ้งไปไม่นึกว่ากะรัตจะทิ้งแหวนแต่งงานของเขา พิศุทธิ์เข้าใจว่ากะรัตคงตั้งใจลืมเขาแล้วจริงๆ เขาตัดใจออกจากห้องมาอย่างเจ็บปวด ก่อนจะหันกลับมามองเธอเป็นครั้งสุดท้ายเพราะเชื่อว่านี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่เขาจะได้เจอกับเธอ
       “ผมไปนะ ขอให้คุณโชคดี”
       
       พิศุทธิ์ค่อยๆปิดประตูออกไป กะรัตเมาหลับจนไม่รับรู้อะไรเลย

สามีตีตรา ตอนที่ 12
        พิศุทธิ์ออกจากบ้านไป นวลกับสมหวังตามมาส่ง พิศุทธิ์ส่งกุญแจรถของกะรัตคืนให้กำชับสองคนจริงจัง
       “อย่าบอกกั้งเรื่องที่ผมมาวันนี้นะ”
       “อ้าว...ทำไมล่ะคะ”
       “เขาคงไม่ชอบที่ผมมาวุ่นวายกับเขา”
       นวลไม่เข้าใจว่าอะไรที่ทำให้พิศุทธิ์รู้สึกอย่างนั้น
       “เดี๋ยวผมเอารถออกไปส่งให้นะครับ”
       “ไม่เป็นไร อย่าลำบากเลย ผมกลับเองได้ ไปพักผ่อนกันเถอะครับ”
       พิศุทธิ์เดินออกจากบ้านไปในความมืด โดยมีสมหวังออกไปส่งที่หน้าประตูบ้าน นวลมองพิศุทธิ์อย่างสงสาร
       “ทำไมคุณกั้งถึงเสียคนดีๆอย่างนี้ไปได้นะ”
       
       เช้าวันต่อมา...นวลเข้ามาปลุกกะรัตที่ห้อง
       “คุณกั้ง...คุณกั้งขาตื่นได้แล้วค่ะ”
       กะรัตรู้สึกตัวตื่นขึ้น แทบลืมตาไม่ขึ้นเพราะรู้สึกแฮงค์อย่างหนัก
       “คุณต้องไปดูโรงแรมเป็นเพื่อนคุณก้อยไม่ใช่เหรอคะ”
       กะรัตสะดุ้งสุดตัวทันทีเพิ่งนึกได้
       “ใช่...จริงด้วย โอยปวดหัวจังเลยนวล”
       “เห็นบ่นทุกวันแต่ก็เมาได้ทุกวัน”
       “นี่จำไม่ได้เลยว่ากลับมาถึงตอนไหน”
       นวลคันปากอยากจะบอกอย่างแรง
       “ลองนึกดูดีๆสิคะว่ากลับมายังไง”
       กะรัตรำคาญคว้ามือถือจากหัวเตียงมา
       “โอย...ช่างเถอะ ขอฉันจะโทรไปบอกยายก้อยก่อน เดี๋ยวงอนขึ้นมาจะยุ่ง”
       กะรัตเอาโทรศัพท์จะกดหากันตา แต่แล้วกลับพบว่าในเบอร์ที่โทรออกล่าสุดนั้นเป็นเบอร์ของพิศุทธิ์ กะรัตลุกพรวดจากเตียง
       “ตายแล้วนวล”
       นวลแตกตื่น
       “อะไรคะ”
       “ทำไมฉันถึงกดโทรหาพิศุทธิ์เมื่อคืนนี้ล่ะ”
       นวลยิ้มเมื่อเห็นกะรัตนึกออก
       “นั่นสิคะ คุณโทรหาคุณพิศุทธิ์ทำไมเหรอ ลองนึกดูดีๆ”
       กะรัตพยายามนึกแต่นึกไม่ออกรู้สึกอายสุดๆ
       “ฉันจำอะไรไม่ได้เลยนวล ตายแล้ว ฉันโทรไปหาเขาทำไมเนี่ย” กะรัตเดินพล่านไม่หยุด “ฉันจะเมาจนเผลอโทรไปด่าเขารึเปล่า ตายแล้ว”
       นวลยิ้มที่เห็นกะรัตไม่ไว้ฟอร์มอีก
       “คุณกั้งอาจจะโทรไปง้อเขาก็ได้มั้งคะ”
       กะรัตยิ่งอายกว่าเดิม
       “โอย...ไม่จริงใช่ไหม ฉันจะเมาจนเผลอตัวทำอย่างนั้นเลยเหรอ”
       “แหม...คนเราเวลาเมาก็พ่นอะไรที่อยากพูดออกมาหมดนั่นแหละค่ะ”
       กะรัตนั่งลงบนเตียง รู้สึกเสียฟอร์มอย่างมากที่ดันเป็นฝ่ายโทรหาพิศุทธิ์ก่อน
       “รู้งี้ลบเบอร์ทิ้งซะแต่แรกก็ดี”
       กะรัตหันไปมองที่ถังขยะตาละห้อยแล้วก็พบว่ากล่องแหวนหายไปจากถังขยะ กะรัตใจหายแว๊บ
       “นวล”
       “อะไรอีกคะ”
       “ขยะตรงนี้ไปไหน”
       “ขยะอะไรคะ” นวลงง
       “ก็ขยะในถังตรงนี้ไง นวลเอาไปทิ้งแล้วเหรอ”
       “เปล่านะคะ นวลยังไม่ได้ขึ้นมาเก็บห้องเลย คุณกั้งหาอะไรอยู่คะ”
       “ก็...ก็...ก็แหวนแต่งงานฉันไงล่ะ มันหายไปได้ยังไง”
       นวลรีบถามทันที
       “แล้วทำไมแหวนไปอยู่ในถังขยะละคะ นวลเปล่าเอาไปทิ้งนะคะคุณกั้ง คุณกั้งลองหาดูดีๆก่อนดีไหมคะ ปกติคุณกั้งเก็บไว้ตรงนี้ไม่ใช่เหรอ”
       นวลมาเปิดลิ้นชักช่วยกะรัตหาแล้วก็เจอกล่องแหวนอยู่ในนั้น
       “อ้าว...นี่ไงคะ”
       กะรัตรีบเข้ามาคว้ากล่องไปเปิดดู
       “ไม่มี”
       กะรัตส่งให้นวลดูว่ากล่องแหวนว่างเปล่า นวลหน้าเหวอ
       “อ้าว...”
       กะรัตเดินโวยวายไปมา
       “ไม่ได้นะนวล ถ้ามันหายไปฉันจะทำยังไง จะไปหาที่ไหนทำไมมันถึงเป็นอย่างนี้ไปได้ ฉันไม่น่าเมาจนจำอะไรไม่ได้เลย”
       นวลพยายามดึงสติกะรัตกลับมา
       “คุณกั้งคะ...ใจเย็นค่ะ”
       “จะเย็นได้ยังไงล่ะนวล นั่นมันแหวนแต่งงานฉันนะ”
       “นวลว่าคุณกั้งคงเมามากจนไม่รู้”
       นวลไปดึงมือของกะรัตมาให้ดูว่าเธอใส่แหวนแต่งงานไว้ที่นิ้วตามเดิม
       “อ้าว...”
       “เล่นใส่เอาไว้แล้วจะมาโวยวายอะไรคะ”
       “ฉันใส่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันจำไม่ได้เลยนะนวล สมองฉันเป็นอะไรไปหมดแล้วเนี่ย”
       กะรัตมองแหวนในมืออย่างโล่งใจ นวลมองอาการก็รู้ว่ากะรัตยังรักพิศุทธิ์อยู่
       “อะไรที่รักมากก็รักษามันไว้ดีๆหน่อยนะคะ”
       
       กะรัตเอาแต่มองแหวนอย่างดีใจจนไม่ได้ฟังที่นวลเตือนสติเลย

สามีตีตรา ตอนที่ 12
        บ่ายวันนั้น...กะรัตมายืนอยู่ที่ชั้นล่างของโรงแรมที่กันตาจะมาจัดงานแต่งขณะที่กำลังยืนรอลิฟต์ที่จะขึ้นไปชั้นบน เธอก็หยิบมือถือออกมาดูด้วยความกังวล คิดว่าจะลบเบอร์ของพิศุทธิ์ออกจากเครื่อง เพื่อความปลอดภัย เธอยืนมองปุ่มลบอย่างครุ่นคิดเตรียมจะลบแต่ยังลังเลอยู่ ลิฟต์เปิดออก อยู่ๆก็มีชายหญิงคู่หนึ่งโวยวายออกมาจากในลิฟต์ ชายหญิงคู่นั้นเดินออกมากระแทกกะรัตที่ยืนอยู่จนทำให้มือของกะรัตไปโดนหน้าจอ กะรัตมองมือถือในมือเห็นว่าเธอบังเอิญกดลบเบอร์ของพิศุทธิ์ทิ้งไปแล้ว กะรัตอึ้งที่จู่ๆ เบอร์พิศุทธิ์ก็หายวับไปกับตาเธอร้องด้วยความเสียดาย
       “โอ๊ย...”
       กะรัตมองไปยังผู้หญิงผู้ชายคู่นั้นที่กำลังเดินโวยวายเสียงดัง
       “มีเงินแล้วมันใหญ่กว่ารึไง อยากรู้จริงๆเลยว่าเป็นลูกใคร มันถึงแต่งตัดหน้าคนอื่นได้”
       “เราจองล่วงหน้ามาเป็นปีๆ จู่ๆก็มาปาดห้องไปแบบนี้ ใช้ได้ที่ไหน”
       กะรัตยืนมองสองคนนั้นที่เดินโวยวายออกไปโดยไม่รู้ว่าเรื่องอะไร เธอขึ้นลิฟต์ไปโดยยังหัวเสียเรื่องมือถืออยู่
       
       กะรัตเดินมาถึงห้องจัดเลี้ยง พอเปิดเข้าไปในห้องทางประตูด้านหนึ่งก็เห็นศิวากับกันตากำลังฟังพนักงานสรุปเกี่ยวกับการจัดเลี้ยงอยู่ตรงเวที แม่บ้านสองคนมาซุ่มซุบซิบอยู่ไม่ห่างออกไปโดยไม่รู้ว่ากะรัตหลบอยู่ตรงบานประตูอีกฝั่ง
       “คู่นี้ไงที่แย่งห้องจัดเลี้ยงไปหน้าตาเฉย”
       “คนที่จองไว้โวยใหญ่เพราะโดนตัดหน้าไปดื้อๆ”
       “เห็นว่าเจ้าบ่าวมีเงินนี่นาก็เลยยัดเงินไล่ให้ไปแต่งที่อื่น”
       กะรัตหันมามองแม่บ้านสองคนที่กำลังนินทาอยู่ เธอครุ่นคิดสงสัย
       “ตัดหน้างั้นเหรอ”
       
       กะรัตเดินเข้าไปหากันตากับศิวาเปิดสมุดแบบเค้กแต่งงานกันอยู่ พอกันตาหันมาเห็นกะรัตก็ดีใจ
       “พี่กั้งมาพอดี มาช่วยก้อยเลือกหน่อยค่ะว่าจะเอาเค้กแบบไหนดี”
       กะรัตเห็นกันตากำลังสนุกก็เลยไม่อยากเอาเรื่องที่ได้ยินไปกวนใจ แต่เธอก็จับตามองศิวาอย่างไม่ไว้ใจเพราะสงสัยเรื่องที่เขาเคยโกหกว่าต้องเร่งจัดงานวันนี้ เพราะว่าห้องว่างเพียงวันเดียวเท่านั้น
       “ก้อยอยากให้งานออกมาเป็นยังไง วาดฝันมาได้เต็มที่ คุณยอมรับปากมาเป็นเจ้าสาวของผมทั้งที รับรองว่าไม่มีอะไรที่ผมจะเสกมาให้คุณไม่ได้” ศิวาพูดอย่างเอาใจสุดๆ
       กะรัตแกล้งลองใจ
       “ถึงให้ต้องแซงคิวตัดหน้างานอื่น ทางโรงแรมก็ยินดีจัดให้ได้ใช่ไหม”
       ศิวาฟังแล้วก็อึ้งไป รีบหาข้ออ้าง
       “โรงแรมห้าดาวแบบนี้ เขามืออาชีพพอที่จะเนรมิตทุกอย่างให้เราอยู่แล้วครับ”
       “ทุกอย่าง...ถ้าเงินถึงใช่ไม๊ค่ะ”
       ศิวาแปลกใจที่กะรัตพูดจาแปลกๆ เขาพยายามสะกดอารมณ์เอาไว้เพราะเห็นว่ากันตาอยู่ไม่ไกล
       “เพื่อคุณก้อยผมทุ่มสุดตัวอยู่แล้ว”
       กะรัตยังไม่ได้ปักใจเชื่อเรื่องที่ได้ยินมา
       
       สายน้ำผึ้งมาพบหมอที่ห้องตรวจแผนกสูตินารีเวช สีหน้าของหมอค่อนข้างเคร่งเครียด
       “เป็นไปได้ว่าที่คุณมีเลือดออก อาจจะเป็นเพราะคุณท้องนอกมดลูก”
       “อะไรนะคะ” สายน้ำผึ้งตกใจกลัว
       “ผลตรวจระดับฮอร์โมนเพิ่มขึ้นช้ามาก แสดงว่าเด็กอาจจะไม่เติบโตเท่าที่ควร”
       สายน้ำผึ้งช็อค
       “นี่คุณหมอจะบอกว่าเด็กอาจไม่อยู่กับฉันงั้นเหรอ”
       “หมอจะยังไม่ฟันธงแบบนั้นนะครับ จนกว่าเราจะอัลตราซาวด์ให้แน่ชัด”
       “หมออย่ามาขู่กันแบบนี้นะคะ ดิฉันคาดหวังกับเด็กคนนี้มาก เขาเกิดมาเป็นทุกอย่างของฉัน ฉันจะสูญเสียเขาไปไม่ได้”
       “ผมแค่วินิจฉัยตามอาการที่พบ ช่วงนี้คุณอาจจะต้องมาพบผมบ่อยหน่อย”
       “คุณหมอต้องช่วยฉันนะคะ จะให้ฉันทำอะไรก็ได้ แต่คุณหมอต้องช่วยรักษาเขาเอาไว้”
       “ไว้เรามาทำอัลตร้าซาวด์กันดูว่าคุณมีตัวอ่อนฝังอยู่ที่มดลูกไหม คุณอย่าเพิ่งวิตกไป ต้องพยายามรักษาสุขภาพไว้ให้ดี”
       สายน้ำผึ้งหน้าเครียด เพราะเธอหวังจะใช้เด็กคนนี้ไว้ทำร้ายกะรัตแต่ถ้าไม่มีเด็กคนนี้ก็แปลว่าเธอก็ไม่มีอาวุธไว้ต่อสู้กับกะรัตอีก
       
       กะรัตกับกันตาออกมาจากห้องจัดเลี้ยง
       “ตอนแรกก้อยนึกว่าจะเตรียมงานไม่ทันซะอีก โชคดีที่ศิวาเขาจัดการให้ทุกอย่าง”
       พอกะรัตกับกันตาออกมาถึงด้านหน้าก็เห็นศิวากำลังสั่งงานบอดี้การ์ด 5 คนอย่างแข็งขัน กะรัตมองอย่างสงสัย
       “แล้วนั่นใครเหรอ”
       “อ้อ ลูกน้องของพ่อเขาน่ะค่ะ เห็นว่าจะมาช่วยงาน”
       “นี่งานแต่งแน่เหรอ ทำไมถึงต้องใช้บอดี้การ์ดเยอะแยะขนาดนั้น”
       “ก็พ่อเขาเชิญแต่แขกดังๆ นี่คะเลยต้องเข้มงวดหน่อย”
       กะรัตเห็นศิวาส่งซองเอกสารให้บอดี้การ์ด ทุกคนหยิบอะไรบางอย่างในซองมาดู กะรัตเริ่มรู้สึกผิดสังเกตกับบรรยากาศงานที่ดูไม่ชอบมาพากลเท่าที่ควร ศิวาหันมาเห็นกะรัตกับกันตารออยู่ เขารีบเดินเข้ามาหาทันที
       “เรียบร้อยแล้วครับ ที่เหลือก็แค่รอวันงานเท่านั้น”
       “งั้นเดี๋ยวเราไปลองชุดที่ร้านของพี่กั้งกันต่อเลยนะ”
       กันตาคล้องแขนศิวาแล้วจะเดินไป แต่มือถือของศิวาดังขึ้น กันตากับกะรัตจึงหยุดรอให้เขารับ ศิวาหยิบโทรศัพท์ออกมาดูแต่พอเห็นเป็นสายของสายน้ำผึ้งก็ไม่อยากรับต่อหน้ากันตา เขาตัดสายทิ้ง
       “อ้าว...ทำไมไม่รับล่ะ” กันตาถามอย่างแปลกใจ
       “ธุระจุกจิก ผมไม่อยากหงุดหงิดก่อนวันงาน”
       ไม่ทันขาดคำเสียงมือถือก็ดังขึ้นมากอีก ศิวาหน้าเสีย กะรัตพูดขึ้น
       “อาจจะเป็นธุระสำคัญก็ได้มั้ง”
       ศิวาปิดเครื่องเลย
       “ไม่มีอะไรจะสำคัญเท่ากับก้อยแล้วครับในนาทีนี้”
       กันตาเหล่มอง
       “อย่าให้รู้ว่าเป็นสาวๆ โทรมาคร่ำครวญเรื่องที่คุณแต่งงานล่ะ”
       “ไม่มีแน่นอนผมสาบานได้...ทีนี้ก็ไปได้แล้วนะครับ”
       
       ศิวาพากันตาเดินไป กะรัตที่เดินตามมาแอบมองเห็นศิวากำมือถือในมือไว้แน่นเหมือนกำลังกังวลอะไรสักอย่าง

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
สามีตีตรา ตอนที่ 12
สามีตีตรา ตอนที่ 11
สามีตีตรา ตอนที่ 10
สามีตีตรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 9 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 9 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สายน้ำผึ้ง มโนแจ่ม จงจินตนาการ เกิดนิมิตร อิ่มมโนทัย
สายน้ำผึ้ง มโนแจ่ม จงจินตนาการ เกิดนิมิตร อิ่มมโนทัย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บทละครเวอร์ชั่นนี้เขียนได้กระชับแล้วก็เข้มข้นกว่าของสมัยแอนเล่นนิดนึง ยิ่งบทของศิวานี่เขียนออกมาได้ชัดถึงอุปนิสัยความเห็นแก่ตัว ความเป็นคนที่คิดว่าตัวเองอยู่เหนือคนอื่น นิสัยใกล้เคียงกับสายน้ำผึ้งมาก เลวพอกัน ยิ่งตอนที่เอาเรื่องของครอบครัวก้อยไปเล่าให้สายน้ำผึ้งฟัง มันทำให้เห็นเลยว่าไม่ใช่แค่เจ้าชู้ ยังผยองอวดตัว เล่าอย่างคนองเพราะไม่คิดว่าจะเสียหายอะไร เอาจริงๆแล้วเลี้ยงเมียเก็บอย่างกดขี่แล้วยังมีหน้าเอาเรื่องผู้หญิงที่คิดจะจริงจังด้วยมาเล่านี่มันสมควรทำเหรอ

ดั๊นยังจะมีพวกแฟนคลับบางคนอยากให้เปลี่ยนเนื้อเรื่องเพราะดูแล้วคู่ศิวากับก้อยน่ารัก น่าจะได้ลงเอยกัน ถามจริงๆโดยเนื้อหา นิสัยที่ปูมาของศิวานี่ ควรให้ได้กับคนที่ดีๆอย่างหมอก้อยเหรอ นี่ดีว่าเลิกล้มงานแต่งได้ทัน ไม่งั้นหมอก็ได้เจ็บใจไปตลอดชีวิต แต่แต่งได้หมอก้อยก็หย่าอยู่ดี เพราะไม่มีทางให้อภัยศิวาแน่นอน
อินจริงๆนะเรื่องนี้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ติดตามอ่านมาตลอด ขอบคุณมากที่ลงให้จนจบตอนนะคะ
pornpan.plengplang@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสารก้อยจัง TT
areeya11501@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่อัพให้อ่านนะคะ
Mirinlunla@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014