หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
17 มีนาคม 2557 00:07 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
        สามีตีตรา ตอนที่ 13 อวสาน (ต่อ)
       
       หน้ารีสอร์ทวันต่อมา...กะรัตมารอรับลอร่าพร้อมกับนวล กะรัตท่าทางเหม่อลอย
       “คุณกั้งคะ...คุณกั้ง” นวลเรียก
       กะรัตสะดุ้ง
       “มีอะไรนังนวล”
       “ไหวไหมคะ วันนี้ดูเพลียๆ”
       “เปล่า ไม่ได้เป็นอะไร...ดอกไม้เตรียมไว้พร้อมรึยัง”
       “ดอกไม่น่ะพร้อมค่ะแต่นวลไม่แน่ คือ เรื่อง ภาษาปะกิตนวลไม่ค่อยกระดิกสักเท่าไหร่”
       รถตู้เข้ามาจอดที่หน้ารีสอร์ท
       “มาแล้วค่ะคุณกั้ง”
       ลอร่าก้าวลงมาจากรถ กะรัตอึ้งไม่นึกว่าลอร่าซึ่งเป็นนักวิจัยด้านการเกษตรจะสวยเด่นมีขนาดนี้
       “Hi Laura….Welcome to Thailand” กะรัตยื่นมือออกไปเชคแฮนด์
       ลอร่ายกมือไหว้อย่างงดงาม
       “สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก คุณกะรัตใช่ไหมคะ”
       “คุณพูดไทยได้เหรอคะ” กะรัตรู้สึกทึ่งมาก
       “ฉันเป็นลูกครึ่งไทยค่ะ...ฉันมีเพื่อนมาด้วยนะคะ”
       ลอร่าหันไปดูในรถ
       “hey you ลงมาสิคะ”
       กะรัตแปลกใจว่ามีคนตามมาด้วยเหรอ เท้าของผู้ชายคนหนึ่งก้าวลงมาจากรถตู้ กะรัตแทบช็อคเมื่อเห็นพิศุทธิ์ยืนอยู่ตรงหน้า เหมือนฝ่าผ่ากลางวันแสกๆ กะรัตตัวชา นวลเองก็อึ้งคิดไม่ถึง
       “คุณพิศุทธิ์”
       กะรัตช็อคเมื่อเห็นว่าเพื่อนของลอร่าเป็นใคร พิศุทธิ์เดินเข้ามาทักทายกะรัตพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ลอร่าแนะนำ
       “คุณกะรัตคะ นี่พิศุทธิ์ เพื่อนของดิฉันเองค่ะ ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้บอกล่วงหน้าว่าจะมีคนตามมา พอดีเขาเป็นห่วงก็เลยไม่ยอมให้ดิฉันมาคนเดียว...พิศุทธิ์คะนี่เป็นเจ้าของฟาร์ม ชื่อคุณ...”
       พิศุทธิ์แทรกขึ้น
       “ผมรู้จักแล้วครับ ไม่เจอกันนานเลยนะกั้ง”
       กะรัตยังอึ้งอยู่ ยังแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าพิศุทธิ์จะมาอยู่ตรงหน้า
       
       ในร้านอาหาร...กะรัตนั่งนิ่งเกร็งไม่กล้าหันหน้าไป ลอร่ายิ้มแย้ม
       “อ้อ...ที่แท้คุณกะรัตก็คือเพื่อน ที่ยูเคยพูดถึงนั่นเอง”
       กะรัตหันขวับไปมองตาเขียวปั๊ดเมื่อรู้ว่าพิศุทธิ์บอกใครๆว่าเธอคือเพื่อน
       “เมื่อก่อนกั้งเขาเป็นดีไซน์เนอร์ครับ ไม่รู้ว่าตอนนี้มาทำฟาร์มโคนมแล้ว”
       “เจอกันแบบนี้ภาษาไทยต้องเรียกว่าอะไรนะ”
       “โลกกลม” พิศุทธิ์ยิ้ม
       “อ่า...ใช่ โลกกลม แถมยังเป็น destiny ด้วย”
       “ไม่ใช่คนบนฟ้าหรอกที่ทำให้มาเจอกัน คุณนั่นแหละที่ทำให้ผมมาพบคุณกั้งอีกครั้ง”
       ลอร่าหันไปหากะรัต
       “กะรัตมีนิคเนมว่ากั้ง แล้วพิศุทธิ์ล่ะคะมีนิคเนมว่าอะไร”
       กะรัตอึ้งไม่อยากตอบ หรือเสวนาอะไรด้วยแล้ว พิศุทธิ์เห็นท่าทีบึ้งตึงของกะรัตก็พอเดาได้
       “คุณกั้งคงจำไม่ได้แล้วมั้ง เพราะผมไม่ค่อยมีอะไรให้น่าจดจำเท่าไหร่”
       กะรัตหันมาจิกตามองพิศุทธิ์อย่างไม่พอใจเพราะรู้ว่าเขากำลังประชด ลอร่าหันมาถามพิศุทธิ์
       “ว่าไง ตกลงยูมีนิคเนมว่าอะไร”
       “ผมชื่อชาย”
       “Shy Really You mean SHY”
       “ใช่ ก็เพราะเมื่อก่อนผมขี้อาย” พิศุทธิ์หัวเราะ
       “No Way ยูเนี่ยนะขี้อาย”
       “ไม่เชื่อถามคุณกั้งก็ได้”
       “ทำไมยูไม่เห็นอายเวลาอยู่กับไอมั่งเลย” ลอร่าพูดอย่างมันเขี้ยว
       กะรัตอยากจะบ้าตายเมื่อเห็นทั้งคู่แสดงความสนิทสนมอยู่ใกล้ๆ เสียงโทรศัพท์พิศุทธิ์ดังขึ้น เขาขอตัวออกไปรับโทรศัพท์ กะรัตอ้ำอึ้ง อึดอัด ที่ต้องนั่งอยู่กับลอร่า
       
       เจ้าสัวบัญชาคุยโทรศัพท์กับพิศุทธิ์อยู่ในห้องทำงานที่บ้าน
       “ขอบคุณมากนะที่ช่วยแนะนำลอร่ามา”
       “แต่ผมไม่ได้บอกเขาหรอกนะครับว่าเรารู้จักกัน เพราะลอร่าเป็นพวกไม่ชอบเส้นสาย ผมอยากให้เขาภูมิใจที่รู้ว่ามีคนอยากร่วมงาน เพราะความสามารถของเขา”
       “ดูคุณชายจะสนิทกะอาลอร่าเป็นพิเศษนะ รู้ใจกันขนาดนี้ อาลอร่าก็คงเป็นพวกผู้หญิงเก่งสินะ”
       “ครับ”
       “แต่หลานก๋งก็เก่งขึ้นเยอะเลยนะ” เจ้าสัวรีบเชียร์กะรัต
       “เหรอครับ”
       “ตั้งแต่รอดตายชีวิตกั้งก็มีแต่งาน ที่ฟาร์มกับโรงงานนมก็ได้เขานี่แหละเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสร้างขึ้นมาให้”
       “ผมรู้ครับว่าเขาเป็นคนทำอะไรทำจริง”
       “แล้วเขาก็รักใครรักจริงด้วยอย่าลืม”
       เจ้าสัวตั้งใจพูดกระตุ้นให้พิศุทธิ์รู้สึก แต่พิศุทธิ์เก็บความรู้สึกแล้วเปลี่ยนเรื่อง
       “ผมคงต้องให้เวลาลอร่าดูงานสักหน่อย แล้วจะประเมินสถานการณ์ให้เจ้าสัวทราบนะครับ”
       “ตามสบายเลยคุณชาย เรื่องที่ฟาร์มอั๊วะยกให้คุณชายดูแล”
       
       เจ้าสัวคิดอะไรบางอย่างอยู่ในใจ

สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
        กะรัตนั่งไม่เป็นมิตร พนักงานเอาขนมมาเสิร์ฟ ลอร่าตื่นเต้น
       
       “wow fantastic ขนมไทยนี่สวยมาก”
       “ขนมพวกนี้เป็นขนมที่คุณพิศุทธิ์ชอบทั้งนั้น” กะรัตได้ทีเกทับบ้าง
       “really พิศุทธิ์ไม่เคยเห็นบอกลอร่า”
       “เขาต้องบอกคุณทุกสิ่งเลยเหรอคะ”
       “yes...ไม่มีอะไรที่ไอไม่รู้ ไอรู้ทุกอย่างที่พิศุทธิ์ชอบ”
       “ตายละวา ตายละวา จะเกิดศึกบางระจัน ผู้หญิงฆ่ากันรึเปล่าเนี่ย” นวลพึมพำ
       กะรัตหายใจแรง
       “งั้นคุณก็ควรจะรู้ว่า ขนมไทยพวกนี้เป็นขนมที่คุณพิศุทธิ์ชอบเอามากๆ”
       พิศุทธิ์เดินกลับมา ขัดขึ้น
       “แต่ตอนนี้ผมไม่ค่อยชอบแล้วล่ะ เวลามันเปลี่ยน อะไรๆก็เปลี่ยน”
       กะรัตมองหน้าพิศุทธิ์ขวับ ทำไมต้องพูดจากันแบบนี้ ลอร่าจิ้มขนมกิน
       “อืม...so delicious...เสียดายนะที่ยูไม่ชอบแล้ว so sweet อร่อยมากๆ งั้นไอขอส่วนของยูนะพิศุทธิ์ thank you”
       ลอร่าหอมแก้มพิศุทธิ์ 1 ฟอด กะรัตที่กำลังดื่มน้ำสำลักน้ำพรวด นวลรีบเข้าไปลูบหลังให้แอบกระซิบ
       “ขันติอย่าเพิ่งแตกค่ะคุณกั้ง เราทำมาดีแล้ว อย่าให้เสียเชิงค่ะ”
       “ที่นี่บรรยากาศดีจังเลย good location” ลอร่าชื่นชม
       พิศุทธิ์ยิ้มหวาน
       “แค่คุณชอบ ผมด็ดีใจแล้วล่ะ”
       กะรัตหันขวับไปมอง พิศุทธิ์มองมาที่กะรัตแวบนึง
       “เพราะคุณคงต้องอยู่ที่นี่อีกนาน”
       นวลพูดเบาๆ
       “โชว์หวานกันต่อหน้าแบบนี้ เห็นทีตบะจะเอาไม่อยู่”
       “sure...ไอรู้สึก impress มาก ไว้พรุ่งนี้เราดูงานเสร็จ แล้วไป look around กันนะโอเค้”
       พิศุทธิ์ยกมือทำสัญญาณโอเค ยิ้มน่ารักให้ลอร่า กะรัตอยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปจากตรงนั้นหันขวับจะเดินนำไป พิศุทธิ์มองกะรัต
       “พรุ่งนี้ผมคงต้องรบกวนคุณกะรัต เป็นไกด์นำทัวร์หน่อยนะครับ”
       “ไม่ได้รบกวนอะไรหรอกค่ะ เพราะมันเป็นหน้าที่ของฉัน ต่างคนต่างทำหน้าที่ คุณก็ดูแลคนของคุณไป ฉันก็จะทำในส่วนที่ฉันต้องทำ”
       ลอร่าตาโต
       “ว้าว คุณกะรัตนี่ดูจริงจังจังเลยนะคะ...ไม่ต้องซีเรียสคะ ลอร่าเป็นกันเอง สบายๆ สบายๆ”
       กะรัตหัวเราะเลียนแบบลอร่า แล้วเบรกเอี๊ยด
       “เชิญพวกคุณเข้าห้องพัก พักให้สบายๆ กันดีกว่ามั้ยคะ”
       กะรัตหันหลังจะเดินนำ แต่เปลี่ยนหน้าจากหน้ายิ้มๆเป็นหน้าเบื่อนังฝรั่งชะนี พิศุทธิ์ยิ้มขำกะรัต
       “ยูหัวเราะอะไร” ลอร่างงๆ
       “เปล่าครับไม่มีอะไร เราเข้าไปข้างในกันเถอะ”
       พิศุทธิ์พาลอร่าไป
       
       หน้าเคาน์เตอร์...พนักงานยื่นกุญแจให้พิศุทธิ์
       “นี่เป็นห้องเดี่ยวของคุณพิศุทธิ์กับคุณลอร่า ตามที่ book มาจากทางบริษัทนะคะ”
       “ห้องเดี่ยวเหรอ”
       กะรัตเสียงดังจนหน้าตกใจ นวลต้องเข้าไปจับกัดฟันพูด
       “ใจเย็นค่ะคุณกั้ง ใจเย็น”
       พิศุทธิ์ยิ้มกวนสุดๆให้กะรัต ลอร่ายิ้มแย้ม
       “don"t worry ค่ะ ลอร่าอยู่ได้ เป็นปกติอยู่แล้ว ถ้าคุณกั้งมีอะไรจะชวนไอมาจอย party ก็โทรหาได้ตลอดนะคะ”
       “แต่ถ้าไม่มีอะไร ไม่โทรจะดีกว่านะครับ คืนนี้ผมอยากให้ลอร่าพักผ่อน”
       “you are so cute พิศุทธิ์ของลอร่านี่น่ารักเสมอ”
       กะรัตตาวาว ไม่นึกว่าพิศุทธิ์กลับมาครั้งนี้จะเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ลอร่ากับพิศุทธิ์เดินไปขึ้นห้องพักพร้อมกับพนักงานที่ช่วยหิ้วกระเป๋าให้ กะรัตยืนอึ้งอยู่ที่เดิม
       “ทำไมเขาถึงอยู่ห้องเดียวกันล่ะ ทำไมก๋งไม่เห็นบอก”
       นวลคิดเลยเถิดไปไกล
       
       “ผู้ชายกับผู้หญิงนอนห้องเดียวกัน...หรือว่า...”

สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
        ค่ำนั้น กะรัตกับนวลมาหยุดอยู่ที่หน้าห้องพิศุทธิ์ สองคนยืนตะลึงมองแบบไม่อยากจะเชื่อสายตา นวลรีบแนบหูเข้าไปฟังที่ประตูทันที
       
       “อื้อหือ”
       “อะไร” กะรัตตกใจ
       นวลเอาหูออกมา
       “เงียบสนิทเลยค่ะ”
       “ไม่ได้เรื่องเลยนวล ถอยไป”
       กะรัตเอาหูเข้าไปแนบฟัง พยายามจะฟังสุดฤทธิ์
       “เป็นไงบ้างคะ”
       “ชู่ว์...” กะรัตจุ๊ปาก
       เธอฟังอย่างตั้งใจเอาหูออกมาหน้าตาผิดหวัง
       “ไม่ได้ยินเหมือนกัน”
       “โธ่...คุณกั้ง” นวลเสียเส้น
       “ทำไมถึงกลายเป็นอย่างนี้ไปได้ล่ะนวล” กะรัตโวย
       นวลตกใจที่กะรัตเสียงดัง เอามืออุดปากกะรัต แล้วรีบลากไปหลบมุม พิศุทธิ์เปิดประตูห้องออกมาดูว่าเสียงใคร ลอร่าตามออกมา
       “ใครเหรอคะ”
       “ไม่มีอะไรครับ”
       “คุณไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ ลอร่าเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้แล้ว”
       กะรัตได้ยินแบบนั้น ยิ่งตาเหลือก จะสะบัดเข้าลุย นวลรัดไว้ ปิดปาก กะรัตต้องทนมองลอร่าจูงมือพิศุทธิ์เข้าห้องไปจนปิดประตู กะรัตสะบัดนวลออก
       “มันจะมากเกินไปแล้วนะ ทำแบบนี้ไม่คิดถึงใจฉันบ้าง ควงนังชะนีลูกครึ่งนั่นกลับมาเย้ยฉันเหรอจะเล่นแบบนี้ใช่มั้ย ได้...ฉันจะขีดเส้นใต้แค่คำว่าคนรู้จักให้เส้นโตๆเลยคอยดู”
       กะรัตเริ่มควันออกหู
       
       ฟาร์มวัวยามเช้า...พิศุทธิ์กับลอร่าเข้ามาดูในโรงเลี้ยงสัตว์เพื่อจะดูอาหารสัตว์ที่เลี้ยงไว้ กะรัตต้องพานำชมโรงเลี้ยงอย่างจำใจ
       “ตรงนี้เป็นโครีดนม แม่วัวที่เห็นตรงนี้กำลังอยู่ในช่วงให้นมสูงสุด อาหารที่ให้ก็เป็นอาหารหยาบคำนวณตามน้ำหนักแล้วก็เสริมอาหารข้นเพื่อเพิ่มโปรตีน”
       ลอร่าหยุดหยิบอาหารในรางที่แม่วัวกำลังกินขึ้นมาดู แล้วเอะใจ
       “ถ้าอยากให้น้ำนมคงที่เราต้องดูคุณภาพอาหารที่ให้ แม้แต่ฟางข้าวหรือหญ้าก็ต้องดูว่าเป็นหญ้าที่เก็บเกี่ยวมาช่วงไหน ตัดสั้นยาวแค่ไหน พวกนี้มีผลต่อการย่อยของแม่วัว”
       กะรัตแอบหมั่นไส้เห็นลอร่าอวดฉลาดเลยพยายามข่มกลับ
       “น้ำลายมีฤทธิ์เป็นด่างจะช่วยปรับสภาพจุลินทรีย์ในกระเพาะให้สังเคราะห์เป็นโปรตีน อาหารหยาบพวกนี้เราให้ 1.4% ต่อวันคิดตามน้ำหนักตัวของวัวแต่ละตัว”
       พิศุทธิ์ทึ่งเหมือนกันที่กะรัตรู้ลึกรู้จริง ลอล่าแย้ง
       “น้ำหนักอย่างเดียวไม่พอค่ะ ต้องดูปริมาณนมที่แต่ละตัวให้ด้วย เราต้องรู้จักวัว ทุกตัวว่าแต่ละตัวแตกต่างกันยังไง ต้องเข้าใจวัวให้ได้เหมือนคนในครอบครัว”
       พิศุทธิ์เห็นช่องสบโอกาส
       “เรื่องแบบนี้คุณกะรัตไม่รู้หรอก เข้าใจวัวมันยาก ขนาดเข้าใจคนในครอบครัวยังยากสำหรับคุณกะรัต นับประสาอะไรกับวัว”
       กะรัตหันขวับมองหน้า พิศุทธิ์ยักคิ้วให้ ลอร่าหันมาบอก
       “งั้นไม่ต้องห่วงนะคะ ฉันจะมาดูแลเรื่องนี้ให้เอง มันเป็นหน้าที่ฉัน”
       กะรัตแอบเหล่มองอย่างไม่ค่อยพอใจที่ดูเหมือนจะเก่งฉกาจฉลาดไปทุกเรื่อง กะรัตเริ่มกระแทกเสียง
       “จะไปดูลูกวัวก็เชิญทางนี้ค่ะ”
       กะรัตรีบพาลอร่าเดินผ่านช่วงที่คนงานกำลังขัดพื้นอยู่ ทันใดนั้นกะรัตลื่น ล้มลงก้นจ้ำเบ้าขาของเธอไปเตะกระป๋องที่ใส่นมที่เจ้าหน้าที่รีดไว้แล้ว หกใส่ตัวตัวเอง ทุกคนขำกะรัตเซ็งเลย
       
       กะรัตขับรถกอล์ฟหน้าบูดบึ้งอยู่ในฟาร์ม เพื่อจะไปรับพิศุทธิ์กับลอร่าจากโรงม้า แต่หันไปเห็นพิศุทธิ์กับลอร่าขี่จักรยานมาด้วยกัน
       “จะไปสำรวจที่หลังฟาร์มกันไม่ใช่เหรอคะ ฉันมารับ”
       “ขอเป็นขี่จักรยานดูแทนได้ไหมคะ”
       “แต่ตอนนี้มันร้อนนะคะ”
       “แต่ผมว่าโรแมนติคดี” พิศุทธิ์ขัดขึ้น
       กะรัตได้ยินอย่างนั้นก็ลมออกหู ลอร่ายิ้มแย้มชวน
       “คุณกะรัตไปด้วยกันนะคะ ไปกันหลายๆคนสนุกดี please”
       “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ จักรยานมีแค่สองคัน”
       ลอร่าลงเลย จอดจักรยานและไปดึงตัวกะรัตมา
       “ใช้ของลอร่าเลยค่ะ เดี่ยวลอร่าไปคันเดียวกับพิศุทธิ์เอง”
       ลอร่ายิ้มน่ารักแต่ดูน่าตบมากกว่าสำหรับกะรัต เธอจำต้องยอมไปด้วย พิศุทธิ์อ้าแขนให้ลอร่า ขึ้นไปนั่งส่วนหน้าของจักรยาน เป็นภาพพิศุทธิ์โอบลอร่า กะรัตตาแทบถลน
       “ตามเราให้ทันแล้วกันนะครับ คุณกะรัต”
       พิศุทธิ์พูดจบขี่จักรยานไปเลย กะรัตกัดฟันพึมพำอย่างเก็บอารมณ์
       “ออกหน้าออกตาเกินไปแล้ว ทีเมื่อก่อนแค่ให้กอดยังอาย...เดี๋ยวนี้ให้ผู้หญิงนั่งซ้อนไปด้วย เนื้อนมไข่มันเปลี่ยน คนซื่อบื่อเป็นพวกบ้ากาม...หืม...มันน่าจะชนให้ตกเขาทั้งคู่เลย”
       
       กะรัตฟึดฟัดแล้วขี่จักรยานตามพิศุทธิ์ไป

สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
        จักรยานสองคันขี่ตามกันมา พิศุทธิ์กับลอร่าคุยกันกระหนุงกระหนิง กะรัตมองอย่างหงุดหงิด ตอนนี้ยิ่งเจ็บก็ยิ่งพาลโกรธและหมั่นไส้พิศุทธิ์มากขึ้น ปอยผมของลอร่าปลิวตามลมเกะกะหน้าพิศุทธิ์ขี่จักรยานมือเดียว แล้วเอื้อมมืออีกข้างมา ลูบผมให้ กะรัตมองภาพนั้นอย่างจี๊ดใจ พยายามข่มใจ
       ลอร่าเงยหน้าขึ้นมาเอาผ้าเช็ดหน้าเช็ดเหงื่อที่หน้าพิศุทธิ์ให้ กะรัตมองภาพนั้นอย่างจี๊ดใจ พยายามข่มใจครั้งที่ 2 ลอร่าพุดบางอย่างพิศุทธิ์ก้มหน้าเงี่ยหูฟัง ลอร่าแกล้งเป่าลมใส่หู พิศุทธิ์หัวเราะ กับลอร่า กะรัตมองภาพนั้นแล้วข่มใจไม่ไหว ปั่นจักรยานพุ่งไปชนท้ายจักรยานของพิศุทธิ์ จักรยานพิศุทธิ์ล้มลงข้างทาง พิศุทธิ์กับลอร่าล้มกลิ้ง กะรัตหัวเราสะใจ
       “เจ็บไหมล่ะ แต่มันยังเจ็บน้อยกว่าที่คุณทำกับฉัน” กะรัตยิ้มสะใจ
       
       กะรัตหัวเราะฮึๆ หน้าสะใจอยู่กับภาพฝันแต่แล้วเสียงพิศุทธิ์ก็ดังขึ้น
       “กั้งระวัง”
       กะรัตตื่นจากภวังค์ ลืมตาเห็นตรงหน้าเป็นต้นไม่ใหญ่ เธอหน้าเหวอ บังคับจีกรยานไม่ได้ เพราะเป็นทางลงเขา กะรัตพุ่งเข้าหาต้นไม้ ชนโครมทั้งคนทั้งจักรยานกระเด็นไปคนละทิศละทาง ลอร่าตะลึง
       “oh....no”
       สภาพกะรัตดูไม่จืด พิศุทธิ์เข้าไปประคอง
       “คุณเป็นอะไรรึเปล่า”
       “ก็เจ็บอ่ะดิ่ ถามได้...โอ้ย”
       “มัวแต่ฝันอะไรอยู่ล่ะ ขี่จักรายานไม่ดูทาง”
       “เปล่า ฝันบ้าอะไร” กะรัตเถียงเสียงสูง
       “คุณกะรัตไหวมั้ยคะ” ลอร่าเป็นห่วง
       “ไหว...ฉันไหว...”
       กะรัตพยายามจะลุก แต่พอกะรัตลุกก็เซจะล้ม พิศุทธิ์เข้าไปประคอง ทั้งคู่สบตากัน ใจกะรัตเต้นตึกตัก ทำไมใจเต้นแรงแบบนี้ เกือบควบคุมตัวเองไม่ได้
       “พิศุทธิ์ ยูพาคุณกะรัตไปพักเถอะ เดี๋ยวไอไปเองได้” ลอร่ารีบบอก
       พิศุทธิ์มองกะรัต
       “คนเก่งอย่างคุณกะรัตบอกว่าไหว เขาคงไม่เป็นอะไรมากหรอกลอร่า”
       “ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันไหวจริงๆดูสิคะ”
       กะรัตน้อยใจ สะบัดออกจากตัวพิศุทธิ์ แล้วพยายามกระโดดให้ดูทั้งที่เจ็บมาก
       “พวกคุณไปเที่ยวกันต่อเถอะ ฉันขอกลับไปที่พักก่อน”
       กะรัตไปคว้าจักรยานที่สภาพแย่ แล้วขี่ออกไปเลย พิศุทธิ์มองตาม
       “เรื่องดื้อไม่เคยมีใครเกิน”
       ความดื้อของกะรัตไม่ลดลงเลย แต่เป็นความเข้มแข็งที่เขาชอบ
       
       กะรัตเดินกะเผลกกลับมาที่โรงแรมอย่างโกรธจัด นวลเข้ามากระซิบเล่าให้กะรัตฟัง
       “นวลออกไปส่องจากสนามกอล์ฟแต่ห้องปิดม่านยันเช้า เลยไม่รู้ว่าเขาฟีเจอริ่งกันจริงไหม แต่นวลสั่งแม่บ้านให้อุ๊บอิ๊บเก็บผ้าปูที่นอนมาให้”
       “มีฉันอยู่แล้วยังกล้าทำอย่างนั้น มันก็เกินไปแล้ว”
       “แต่เมื่อเช้าเขาป้อนข้าว ดูดน้ำจากหลอดเดียวกัน มีนวดต้นคอให้กันด้วยนะคะ แล้วก็วางโปรแกรมจะออกไปทำบุญ ส่องสัตว์ ทำโป่งแยง ไปล่องแก่งกันด้วยค่ะ”
       “พอแล้วนวล...ฉันไม่อยากฟัง” กะรัตเริ่มรับไม่ไหว
       “แต่คุณกั้งคะ...”
       “ขอเวลาให้ฉันสงบสติอารมณ์ก่อน”
       กะรัตเดินขึ้นห้องพักไปอย่างคนเจ็บหนักแทบกระอักเลือด
       
       กะรัตเดินผ่านหน้าห้องพักพิศุทธิ์ เห็นประตูเปิดไว้ เพราะแม่บ้านกำลังเข้าไปทำความสะอาด สัญชาตญาณมุ่งร้ายทำให้เธอตัดสินใจเปิดเข้าไปในห้องทันที กะรัตเห็นว่าห้องนั้นเป็นห้องสวีทมีส่วนของห้องนั่งเล่นอยู่ก่อน แม่บ้านเดินถือถุงขยะออกมาจากห้องนอน กะรัตรีบหลบวูบไปซ่อนที่โซฟา แม่บ้านหันมาสำรวจความเรียบร้อยอีกครั้ง ก่อนจะเข็นรถอุปกรณ์ออกจากห้องมา กะรัตลุกพรวดขึ้นมาอย่างร้ายๆ
       “เดี๋ยวได้รู้กัน”
       กะรัตเดินเข้าไปแล้วพบว่ามีสองประตูอยู่ซ้ายขวา เธอมองงงๆ ตัดสินใจเปิดประตูเข้ามาทางขวาเห็นเป็นห้องนอน กะรัตออกมาเปิดประตูอีกห้องก็พบว่าเป็นห้องนอนเหมือนกัน เธอตกใจ
       “มีสองห้อง”
       แต่กะรัตยังไม่วางใจจึงได้ไปเปิดตู้เสื้อผ้าห้องหนึ่งดู เห็นมีกระเป๋าและข้าวของของลอร่า เธอรีบถลามาอีกห้อง แล้วเปิดตู้เห็นเสื้อผ้าของพิศุทธิ์แยกกันอยู่ก็โล่งใจ
       “ยังดีที่รู้จักยับยั้งชั่งใจ”
       กะรัตมองไปที่กระเป๋าเดินทางของพิศุทธิ์ที่วางอยู่ ไปเปิดออกดูเห็นเสื้อผ้าบางส่วนพับอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่ในนั้น เธอหยิบเสื้อที่พับอยู่ออกมาถือไว้อย่างคิดถึง
       “ทำไมคุณต้องปันใจให้คนอื่นด้วย”
       กะรัตเหลือบเห็นถุงกระดาษหรูอยู่ในกระเป๋าก็ดึงออกมาดูพบว่าเป็นถุงร้านเพชร เธอนึกถึงคำพูดของกันตาขึ้นมาทันที
       
       “ก้อยเพิ่งเจอคุณพิศุทธิ์เมื่อวาน คุณพิศุทธิ์ไปเลือกแหวนเพชรที่ร้าน เป็นไปได้ไหมคะว่าเขากำลังจะแต่งงานใหม่”

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
สามีตีตรา ตอนที่ 12
สามีตีตรา ตอนที่ 11
สามีตีตรา ตอนที่ 10
สามีตีตรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 103 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 98 คน
96 %
ไม่เห็นด้วย 5 คน
4 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015