หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ลูกทาส

ลูกทาส ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 19 มีนาคม 2557 17:52 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ลูกทาส ตอนที่ 11
        ลูกทาส ตอนที่ 11 (ต่อ)
       
       ตอนหัวค่ำ แก้ว และอ้น นั่งพับเพียบอยู่หน้าเรือน ต่อหน้าหมื่นลพที่ยืนถมึงทึงอ่านจดหมายของหลานชาย - พระยานิติธรรมธาดาอยู่ มีบ่าวไพร่ยืนถือตะเกียง ส่องให้หมื่นลพอ่านจดหมายอยู่
       
       หมื่นลพ มองแก้วเขม็ง
       “นี่รึไอ้แก้ว”
       อ้นรีบตอบแทน
       “ขอรับ”
       หมื่นลพ หันไปสั่งบ่าวไพร่)
       “ไปจัดที่หลับที่นอนให้มันด้วย”
       บ่าว 1 บอก
       “ได้ขอรับพ่อครู”
       แก้วยกมือไหว้
       “ขอบพระ...”
       แก้วพูดไม่ทันจบ หมื่นลพก็เดินหน้าหงิกขึ้นเรือนไป ไม่ยอมรับไหว้หรือพูดอะไรทั้งนั้น เขางงเป็นไก่ตาแตก
       “หมื่นท่านโกรธเคืองอะไรฉันรึพี่อ้น”
       อ้นหน้าเสีย
       “หมื่นท่านคงเคืองเอ็ง เพราะท่านรู้ว่าคุณแดงชอบพอเอ็ง แต่เอ็งไม่ชอบคุณแดง หมื่นท่านเลยไม่พอใจเพราะเหมือนหยามท่านกระมัง”
       แก้วตกใจมาก
       “อ้าว แล้วท่านหมื่นรู้ได้อย่างไรล่ะพี่”
       อ้นยิ้มแหยๆ พูดพลางจับบ่าแก้ว
       “ข้าเผลอหลุดปากเองแหละ ขอโทษนะไอ้แก้ว”
       อ้นรีบเดินหนีไปทันที แก้วได้แต่ยืนเซ็งสุดๆ เพิ่งมาอาศัยบ้านหมื่นลพ ก็เจอเขม่นซะแล้ว
       
       ลานกว้างหน้าบ้านหมื่นลพ บรรดาลูกศิษย์ลูกหา ซ้อมมวยกันอย่างขยันขันแข็ง บางคนก็เตะต้นกล้วย บางคนก็วิ่ง กระโดดกบ แก้วเดินมานั่งที่แคร่มองดูการซ้อมมวย ลอย ศิษย์เอกของหมื่นลพ กำลังนอนให้ลูกศิษย์คนอื่นนวดอยู่ มองไปทางแก้ว
       “ศิษย์ใหม่ของพ่อครูรึ มาฝากตัวตั้งแต่เมื่อใดกัน”
       ศิษย์ 1 บอก
       “เห็นว่าชื่อไอ้แก้ว เพิ่งมาเมื่อคืนน่ะพี่ลอย ทาสของท่านเจ้าคุณหลานชายพ่อครู เป็นคนพามาน่ะพี่”
       ลอยคิดทบทวน แล้วนึกขึ้นได้ รีบลุกขึ้น มองแก้วด้วยความไม่พอใจ
       “ไอ้แก้ว ไอ้นี่เอง ที่หยามพ่อครู เห็นที ต้องสั่งสอนมันเสียบ้าง”
       ลอยเดินเข้ามาหาแก้ว โดยพวกลูกศิษย์เดินตามมาดูความสนุกกันเป็นแถว ลอยตะคอกใส่แก้ว
       “ลุก แคร่นี้เป็นของพวกข้า เอ็งมาใหม่ ห้ามนั่ง”
       แก้วลุกขึ้น เดินไปหลบที่ใต้ต้นไม้ อ้นเดินผ่านมาพอดี เหลือบเห็นลอยกำลังหาเรื่องแก้วอยู่
       ลอยเดินเข้าไปหาแก้วอีก
       “ต้นไม้นี่ก็เป็นของพวกข้า เอ็งไปที่อื่น”
       แก้วถอนใจเซ็งๆ
       “พี่ชายจะหาเรื่องฉันรึ”
       ลอยยิ้มร้ายๆ กวนใส่
       “ใช่ แล้วมีอะไรหรือไม่ล่ะ”
       ทั้งคู่มองเขม่นกัน อ้นตกใจ รู้ว่ามีเรื่องแน่ เลยรีบวิ่งกลับไปหาหมื่นลพทันที
       
       หมื่นลพออกแนวนักเลงๆหน่อย เป็นพ่อของคุณหญิงลออ มีศักดิ์เป็นตาของเจ้าคุณนิติธรรม ที่บ้านหมื่นลพไม่เคร่งเรื่องบ่าวไพร่ผู้ชายขึ้นเรือน เหมือนพระยาไชยากร ขณะนั้นหมื่นลพกำลังคุยกับบ่าวไพร่ด้วยความหงุดหงิด
       “ไอ้ขุนประมวลการกิจ มันเรื่องมากแต่หนุ่มยันแก่ ส่งคนไปให้มันเท่าใด ก็ไม่ถูกใจมันเสียที จะให้ข้าทำอย่างไรวะ”
       บ่าว 1 บอก
       “แต่มันเป็นหน้าที่ท่านหมื่นนะขอรับ ถ้าไม่หาคนส่งไป ท่านขุนก็จะเอาผิดหมื่นท่านได้นะขอรับ”
       หมื่นลพ เซ็งสุดๆ
       “คนอ่านออกเขียนได้ ใช่จะหากันง่ายๆ ไม่ถูกอกถูกใจก็ด่าเปิง แล้วจะให้ข้าส่งใครไปอีกล่ะวะ”
       ขณะนั้นเอง อ้นก็วิ่งขึ้นเรือนมา
       “ท่านหมื่น ท่านหมื่นขอรับ ไอ้ลอย ไอ้ลอยมันหาเรื่องไอ้แก้ว ขอรับ ท่านหมื่นรีบไปห้ามทีเถิดขอรับ”
       หมื่นลพ ยิ้มพอใจ
       “ไอ้ลอย มันคงเจ็บแค้นแทนข้า ไอ้นี่ สมเป็นเศิษย์เอกข้าจริงๆ”
       อ้นหน้าเหยเกที่หมื่นลพให้ท้ายลอย
       “แต่ไอ้แก้ว เป็นคนที่ท่านเจ้าคุณฝากฝังมานะขอรับ หากถูกทำร้ายเลือดตกยางออก มันก็ไม่ดีนะขอรับ”
       หมื่นลพ หน้าเจื่อน เกรงใจหลานชายอยู่เหมือนกัน
       “เออๆเอ็งไม่ต้องเอาหลานข้ามาขู่ข้าดอกวะ”
       
       หมื่นลพเดินนำลงเรือนไป อ้นรีบตามไปทันที

ลูกทาส ตอนที่ 11
        บริเวณลานหลังบ้าน แก้วกับลอยกำลังชกมวยไทยกันอยู่ โดยมีลูกศิษย์หมื่นลพเชียร์กันดังสนั่น
       
       แก้วมีฝีมือพอตัว ทั้งเตะทั้งต่อยคล่องแคล่วว่องไว แต่ลอยเป็นศิษย์เอกหมื่นลพ และเป็นนักมวยมีฝีมือ สู้กันได้ซักพัก แก้วก็เริ่มสู้ไม่ได้ โดนตีเข่า เขย่าศอกเข้าไปหลายขนาน
       หมื่นลพเดินมาพร้อมกับอ้น เห็นลอยใช้เชิงมวยเล่นงาน แม้แก้วพยายามตอบโต้ก็สู้ลอยไม่ได้
       “รีบห้ามสิขอรับท่านหมื่น”
       หมื่นลพ ยิ้มกริ่ม
       “เอ็งจะร้อนใจไปหากระไร ไอ้ลอยมันไม่ฆ่าตายดอกวะ ให้ข้าดูเชิงมวยมันก่อน”
       หมื่นลพดูต่อ เห็นลอยคุมความได้เปรียบไว้หมด ยิ่งสู้ก็ยิ่งเหนือชั้น ลอยเลยชกเรียกเสียงเชียร์หยามแก้วเล่นมากกว่าจะเอาชนะ
       แก้วโดนศอกจนร่วง เลือดกำเดาไหล ลุกไม่ขึ้น ลอยหันไปชูมือกับบรรดาลูกศิษย์ เรียกเสียงเฮลั่น
       “ไม่ไหวแล้วนะขอรับ รีบห้ามเถอะขอรับ” อ้นว่า
       “ใจร้อนจริงโว้ย ไอ้ลอย.”
       หมื่นลพพูดไม่ทันจบ ทันใดนั้น แก้วก็ลุกพรวดขึ้น แล้วต่อยสุดแรงเกิด ลอยมัวแต่ประมาทไม่ทันระวัง โดนหมัดแก้วเข้าไปเต็มๆ จนสลบคาหมัดร่วงลงกับพื้น
       หมื่นลพ และอ้นต่างอึ้ง พูดไม่ออก ในขณะที่เสียงเฮๆก็เงียบสนิทลงทันที ไม่มีใครคิดว่าจะเป็นแบบนี้ไปได้
       
       แก้วหน้าตาฟกช้ำ ลอยมีรอยช้ำที่โดนชกเล็กน้อย นั่งพับเพียบอยู่บนพื้นเรือน รอฟังหมื่นลพตัดสิน มีอ้นนั่งฟังการตัดสินอยู่อย่างใจคอไม่ดี
       “กระผมเผลอไปนิดเดียว ยังถือว่าแพ้ไม่ได้ดอกขอรับพ่อครู อย่างไรเสีย ให้กระผมได้แก้มืออีกสักครั้งเถอะขอรับ” ลอยว่า
       อ้นอ่อนใจ)
       “ยังจะชกต่อยกันอีกรึไอ้ลอย แค่พอหอมปากหอมคอก็พอแล้ว จะเอาเป็นเอาตายกันเลยหรือยังไง”
       แก้วไม่อยากมีเรื่อง
       “จริงขอรับ มวยของกระผมก็แค่ครูพักลักจำ ไหนเลยจะสู้กับศิษย์มีครูอย่าพี่ลอยได้ เมื่อครู่ ก็เพียงแต่มี โชคเท่านั้นเองขอรับ”
       ลอยโมโห ชี้หน้าแก้ว
       “เอ็งพูดอย่างนี้ มันดูถูกกันนี่หว่า ถ้าเอ็งเป็นชายจริง.”
       หมื่นลพ ปราม
       “ไอ้ลอย”
       ลอยฮึดฮัด แต่ก็ไม่กล้าอาละวาดต่อ
       หมื่นลพหันไปพูดกับกับแก้ว
       “คารมเอ็งก็ไม่เบาเหมือนกันนะไอ้แก้ว เอ็งบอกว่า เอ็งสู้ศิษย์มีครูอย่างไอ้ลอยไม่ได้ ก็หมายความว่า หากเอ็งมีครู เอ็งต้องชนะเป็นแน่ใช่หรือไม่”
       แก้วตกใจ
       “กระผมไม่ได้หมายความเช่นนั้นขอรับ กระผมเพียงแต่...”
       หมื่นลพ ตัดบท
       “เอ็งไม่ต้องพูดแล้ว เพื่อความเป็นธรรม ข้าจะสอนมวยให้เอ็งเอง สอนให้อย่างไม่ปิดบัง แล้วค่อยมาเปรียบฝีมือกับไอ้ลอย ดูซิ ว่าถ้ามีครูคนเดียวกันแล้ว เอ็งจะสู้ไอ้ลอยได้หรือไม่”
       ลอยกระหยิ่มยิ้มย่อง อยากแก้มือเต็มแก่ ในขณะที่แก้วอึ้ง พูดอะไรไม่ออก ตั้งแต่มาถึงก็โดนหาเรื่องไม่เลิก อ้นอ่อนใจ)
       “ท่านหมื่นก็พลอยเป็นไปด้วย ไอ้แก้วมันเป็นแต่คัดลอกสำนวนคดีความให้ท่านเจ้าคุณ แล้วจะไปสู้นักมวย เอกอย่างไอ้ลอยได้ ยังไงกัน”
       หมื่นลพ ฉุกคิดขึ้น
       “นี่เอ็งเป็นหนังสือรึไอ้แก้ว”
       “ขอรับ”
       หมื่นลพยิ้มเจ้าเล่ห์ หาทางออกเรื่องขุนประมวลได้แล้ว แก้วมองรอยยิ้มของหมื่นลพแล้วชักหวั่นใจ
       
       ภายในเรือนแพพระยานิติธรรมตอนหัวค่ำ ตุ๊กตาเช็ดตัวให้คุณกัลยาที่กำลังคุยกับพี่ชายไปด้วย
       “ขุนประมวลการกิจ เป็นใครกันหรือคะ”
       “เท่าที่ฟังจากเจ้าอ้น เห็นว่าเป็นคู่ปรับเก่าของคุณตาตั้งแต่สมัยหนุ่มๆ ท่านขุนผู้นี้เป็นคนดุนัก แลเจ้าระเบียบจน ขึ้นชื่อ ใครทำงานด้วยไม่ถูกใจก็ดุด่ารุนแรง จนหาคนทำราชการด้วยยากเต็มที”
       เธอไอโขลก ชักห่วงแก้ว
       “แล้วคุณตาก็ส่งแก้วไปทำงานด้วยน่ะหรือคะ อย่างนี้ก็เท่ากับกลั่นแกล้งแก้วน่ะสิ”
       “อย่าเพิ่งคิดเช่นนั้นเลย เพราะธรรมดาแล้ว คนปากร้าย เจ้าระเบียบ มักจะสอนคนได้ดีกว่าคนใจดีขี้สงสาร มากนัก ไม่แน่ว่าที่เจ้าแก้วไม่ได้บวชเรียนต่อ อาจจะเป็นโอกาสดีที่จะได้เรียนวิชาความรู้จากท่านขุนประมวลแทนก็เป็นได้”
       “แล้วถ้าแก้วทนดุด่าไม่ได้ล่ะคะ จะทำยังไงดี”
       “พี่แก้วเคยเป็นทาสมาก่อน แลต้องโทษหนีคดีไปเป็นคนฝนจันทร์ก็เคย เพียงถูกดุด่าแค่นี้ ทำไมจะทนไม่ได้ล่ะเจ้าคะ” ตุ๊กตาว่า
       “นั่นสิ น้องห่วงเจ้าแก้วมันเกินไปแล้ว”
       เจ้าคุณลูบหัวน้องสาวด้วยความเอ็นดู แล้วบอก
       “ตอนนี้ น้องพักผ่อนรักษาตัวก่อนเถอะ อย่าเพิ่งกังวลถึงเจ้าแก้วเลย”
       “ค่ะคุณพี่”
       
       คุณกัลยานอนพักลง ตุ๊กตาก็คลี่ผ้าห่มแพร ห่มให้ โดยมีพระยานิติธรรมมองดูน้องสาวด้วยความรักห่วงใย

ลูกทาส ตอนที่ 11
        พระยานิติธรรมธาดา และตุ๊กตา เดินออกมาจากห้องนอนคุณกัลยา พอปิดประตูห้องนอน พระยานิติธรรมก็โอบเอวของตุ๊กตาไว้ เธอรีบเบี่ยงตัวออก อย่างเขินอาย
       
       “อย่าค่ะท่านเจ้าคุณ เดี๋ยวมีใครมาเห็นเข้า”
       เจ้าคุณยิ้มกรุ้มกริ่ม
       “น้องแดงหลับแล้ว เจ้าอ้นก็เช่นกัน ส่วนเจ้าคุณพ่อกับน้าลออไปงาน คืนนี้คงไม่กลับดอก แล้วจะมีใคร
       มาเห็น จริงหรือไม่”
       พูดแล้วเจ้าคุณก็จะหอมแก้ม อีกฝ่ายเบี่ยงตัวหลบ
       “ถึงอย่างนั้นก็ไม่ดีดอกค่ะ ยังหัวค่ำอยู่เลย”
       “ก็ฉันคิดถึงตุ๊กตานี่ ตั้งแต่คุณพ่อกับน้าลออมาพักที่นี่ เราก็ยังไม่เคยได้อยู่ด้วยกันตามลำพังเลยนะ หรือตุ๊กตาไม่คิดถึงฉันบ้าง”
       พระนิติธรรมพยายามจะหอมแก้ม ตุ๊กตาก็เบี่ยงหลบด้วยความเขินอาย
       ขณะนั้นเอง ก็ได้ยินเสียงพระยาเดชาฯดังขึ้น
       “เจ้าคุณๆ”
       พระยานิติธรรม และตุ๊กตา รีบผละออกจากกันทันที เจ้าคุณเดชารณภพกับคุณหญิงลออ เดินเข้ามาหาพระยานิติธรรมด้วยความดีใจ
       “อยู่นี่เองเจ้าคุณ พ่อกลัวเจ้าคุณจะหลับไปเสียก่อน โชคดีจริงๆ”
       เจ้าคุณรีบปั้นยิ้มกลบเกลื่อน
       “เห็นคุณพ่อบอกว่ามีงาน คืนนี้คงไม่กลับไม่ใช่หรือขอรับ หรือว่าเกิดอะไรขึ้น”
       ลออยิ้มแย้มบอก
       “ไม่มีอะไรดอกจ้ะ แต่พ่อของท่านเจ้าคุณทนไม่ไหว อยากจะรีบมาบอกข่าวดีกับท่านเจ้าคุณเร็วๆ”
       “ข่าวดีอะไรหรือขอรับ”
       “วันนี้พ่อไปงาน เจอกับท่านเจ้าพระยารังสี ท่านเปรยเรื่องคุณดารา บุตรสาวคนเล็กของท่าน พ่อเห็นเป็นโอกาสเหมาะ จึงอยากจะนัดดูตัวเจ้าคุณกับคุณดาราเสียเลย เจ้าคุณเห็นเป็นอย่างไรเล่า”
       พระยานิติธรรม และตุ๊กตา ต่างหน้าเสียขึ้นมาทันที
       “กระผมยังมีงานอีกมาก ไม่อยากคิดเรื่องแต่งงานตอนนี้ดอกขอรับ” เจ้าคุณพูดอึกๆอักๆ
       ตุ๊กตาก้มหน้านิ่งอย่างเจียมตัวและเตรียมใจ
       “พูดอะไรอย่างนั้นท่านเจ้าคุณ หาดูทั่วทั้งพระนคร จะมีใครได้เป็นพระยาแต่ยังหนุ่มเหมือนท่านเจ้าคุณบ้าง แล้วจะไม่มีเหย้าเรือนให้สมหน้าสมตาได้อย่างไร หวงความโสดล่ะสิท่า” เจ้าคุณเดชารณภพยิ้มขำ
       เจ้าคุณเหล่มองตุ๊กตาที่เบือนหน้าหนี สีหน้าซีดเผือด ร้อนวูบวาบไปทั้งหน้า ในที่สุดสิ่งที่เธอกลัวที่สุดก็มาถึงแล้ว
       
       ข้าราชการ 3-4 คนวิ่งหนีตายออกมาจากตึกที่ทำงานในตอนเช้าวันใหม่พร้อมกับข้าวของปาไล่หลังมาปนกับเสียงกร่นด่าของขุนประมวล
       “คนหรือวัวควายกันแน่โว้ย พูดแล้วพูดอีกก็ยังผิดซ้ำๆซากๆ... ไปให้พ้น โง่เง่าอย่างนี้ไสหัวไปให้หมดเลย”
       ขุนประมวลเดินออกมาพร้อมกับไม้ตะพด มองกราดด้วยสายตาดุดัน ข้าราชการคนไหนที่สบตาก็รีบหนีไปทันทีด้วยความหวาดกลัว
       ขณะนั้นเอง ขุนประมวลก็เหลือบไปเห็นแก้วยืนเจี๋ยมเจี้ยมอยู่
       “มาหาใคร”
       แก้วยกมือไหว้
       “ท่านขุนประมวลการกิจใช่หรือไม่ขอรับ กระผมชื่อแก้ว ท่านหมื่นลพส่งให้มาช่วยงานท่านขุนขอรับ”
       “มาแล้วรึ จะทำงานกับฉันก็ต้องจำไว้ให้ขึ้นใจ ว่าฉันไม่ชอบคนที่ไม่ใส่ใจในงาน งานอื่นผิดได้ แต่งานราชการผิดไม่ได้ เพราะหากผิดพลาด จะมีผลเสียต่อคนอีกมาก เข้าใจหรือไม่”
       “เข้าใจขอรับ”
       “ตามมา”
       ขุนประมวลเดินกระแทกไม้ตะพด แล้วกลับเข้าข้างในไป แก้วถอนใจหนักๆออกมา งานนี้ไม่ง่ายซะแล้ว
       
       ฝ่ายลอยกำลังซ้อมมวยอย่างดุดัน เข้มแข็ง คู่ซ้อมของลอยมีสองคนช่วยกันรุม แต่ก็สู้ลอยไม่ได้ ฝีมือลอยเหนือกว่าเยอะ หมื่นลพกำลังดูลอยซ้อมมวยอย่างพอใจ
       ลูกศิษย์ 1เอาน้ำชาให้ หมื่นลพรับไปจิบ
       “พี่ลอยตั้งใจเช่นนี้ ไม่มีแพ้แน่ขอรับพ่อครู”
       “อย่าประมาท เพราะข้าลั่นคำไว้แล้ว ว่าจะสอนเชิงมวยให้ไอ้แก้วโดยไม่ปิดบัง หากมันเรียนรู้ได้จริง อาจชนะก็เป็นได้”
       ลูกศิษย์ 1ยิ้มเจ้าเล่ห์
       “พ่อครูส่งไอ้แก้วไปรับใช้ขุนประมวลเช่นนี้ แค่มันไม่ถูกด่าจนเสียสติก็บุญหนักหนาแล้ว ยังมีกะใจเรียนมวยได้ด้วยหรือขอรับ”
       หมื่นลพหัวเราะชอบใจ ภูมิใจในแผนตัวเองมาก
       
       ขณะนั้นเอง ลอยก็ใช้แม่ไม้มวยไทย กระโดดลอยตัวจระเข้ฟาดหางใส่คู่ซ้อมทั้งสองคนกระเด็นกระดอนไปอย่างสวยงาม

ลูกทาส ตอนที่ 11
        ขุนประมวลกำลังสอนงานแก้ว ด้วยท่าทีดุดัน เสียงดัง
       
       “ฉันสอนใครสอนครั้งเดียว ไม่ชอบจ้ำจี้จ้ำไช ถ้าไม่ตั้งใจก็ต้องมีดุด่ากัน ทนไม่ได้ ก็ลาออกไปเสียตั้งแต่เนิ่นๆ”
       พูดแล้วก็หยิบเอกสารกองใหญ่ มาวางไว้บนโต๊ะทำงานแก้ว
       “เอาไปอ่านให้หมด วันนี้เอาแค่นี้ก็พอ”
       “ขอรับ”
       แก้วยิ้มรับ หยิบเอกสารต่างๆมาดูว่ามีอะไรบ้าง ขุนประมวลเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานของตน กำลังจะนั่ง
       “ท่านขุนขอรับ กระผมเคยอ่านหมดแล้วขอรับ”
       ขุนประมวลชะงัก ไม่ทันนั่งก็หันมาจ้องหน้าแก้ว
       “อย่าปากพล่อยนะ ที่ฉันให้เราไปเป็นกฎบัตรกฎหมายทั้งนั้น เคยอ่านที่ไหน”
       “กระผมเคยรับใช้ท่านพระยานิติธรรมธาดามาก่อน ท่านเป็นตุลาการ กฎบัตรกฎหมายพวกนี้ กระผมจึงเคยอ่านมาหมดแล้วขอรับ”
       แก้วหยิบเอกสารออกมาฉบับหนึ่งแล้วบอก
       “ อย่างฉบับนี้ เป็นประวัติกฎหมายตราสามดวงสมัยอโยธยาเป็นราชธานี แม้ว่าตอนนี้จะเปลี่ยนแปลงไปมาก แต่ธรรมเนียมหลายอย่าง ก็สืบเนื่องมาจากกฎหมายฉบับนี้ขอรับ”
       ขุนประมวลอึ้งไป ไม่คิดว่าแก้วจะมีความรอบรู้มากขนาดนี้
       
       แล้ววิถีชีวิตของแก้วก็ดำเนินไป ทั้งการชกมวยที่เรือนหมื่นลพและทำงานกับขุนประมวล
       เขาทั้งซ้อมมวย เตะต้นกล้วย วิ่ง หาบน้ำเทใส่ตุ่ม ลุกนั่ง ฯลฯ, เขาทำงาน โดยมีขุนประมวลคอยตรวจทาน และพยักหน้าพอใจที่แก้วทำงานเรียบร้อย เขียนไม่ผิดแม้แต่ตัวอักษรเดียว
       แก้วกำลังซ้อมมวยกับลูกศิษย์หมื่นลพ โดยมีหมื่นลพคอยสอน แก้วทำได้ดีฝีมือพัฒนา หมื่นลพมองด้วยความพอใจ แต่พอแก้วหันมามอง หมื่นลพก็ปั้นหน้าดุ แล้วเดินหนีไปทางอื่น
       แก้วกำลังถามขุนประมวลเรื่องงาน ขุนประมวลอธิบาย แก้วก็ฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ
       แก้วพัฒนาฝีมือหมัดมวยไปมาก ลอยมาแอบดูการฝึกอยู่มุมสนาม ด้วยสีหน้าหวั่นๆ อยู่เหมือนกัน
       
       ผ่านเวลา 1 เดือน ไชยากรกำลังป้อนขนม ด้วยความเห่อลูกชายมาก ยิ้มแย้มแจ่มใสตลอดเวลา น้ำทิพย์ นิ่ม และอ้อน นั่งร้อยมาลัยอยู่ใกล้ๆ
       “ตั้งแต่แม่นิ่มกับน้องมาอยู่ที่เรือน คุณพ่อแจ่มใสขึ้นมากเลยนะจ๊ะ ไม่เคยเห็นคุณพ่อเป็นแบบนี้มานานแล้ว”
       อ้อนยิ้มขำๆ
       “คนแก่มีลูกเล็กๆก็อย่างนี้ล่ะเจ้าค่ะ ทั้งรักทั้งหลงเลยเชียว”
       “ถ้าเป็นอย่างนี้ทุกวันได้ก็ดีนะคะ ท่านเจ้าคุณได้ลืมเลือนเรื่องที่โดนปลดออกจากราชการไปได้” นิ่มบอก
       น้ำทิพย์หน้าขรึมลง รู้ว่าพ่ออาจจะลืมไปเป็นพักๆ แต่ไม่มีทางตัดใจในลาภยศสรรเสริญได้เด็ดขาด
       ทันใดนั้น ก็ได้ยินเสียงมาโนชโวยวายดังลั่นขึ้น
       “มันเรื่องอะไรของเอ็ง แค่คนอาศัย ไม่รู้จักเจียมกะลาหัว กล้ามาด่าเจ้าของเรือน”
       ทุกคนได้ยินเสียงมาโนชด่าทอ ก็หน้าเครียด ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
       
       หน้าห้องนอน มาโนชกำลังทะเลาะกับอบเชย โดยอบเชยกำลังปกป้องทาสหญิงคนหนึ่งไม่ให้มาโนชบังคับขืนใจ
       อบเชยพูดลอยหน้าลอยตายั่วโมโห
       “ฉันเพิ่งรู้นะเจ้าคะ ว่าหลานที่เอามาเลี้ยง ก็ถือเป็นเจ้าของเรือนเหมือนกัน”
       มาโนชโมโหมาก เงื้อมือจะตบ “อี...”
       ทันใดนั้น น้ำทิพย์ก็รีบเข้ามาห้าม
       น้ำทิพย์เสียงดุเอาจริง รีบเข้าไปยืนอยู่กับอบเชยเพื่อปกป้อง
       “อย่านะคะพี่มาโนช อย่าทำอะไรแม่อบเชยเป็นอันขาด”
       ไชยากร และนิ่มเดินตามหลังมา
       “เอะอะอะไรกันพ่อมาโนช ได้ยินไปทั่วคุ้งน้ำ ไม่อับอายเค้าบ้างรึ”
       มาโนชรีบฟ้อง
       “ก็นังนี่น่ะสิขอรับ ขัดขวาง...”
       อบเชยพูดสวนขึ้น
       “ฉันผ่านมาเห็นคุณมาโนชกำลังบังคับให้แม่สร้อยไปบำเรอในห้อง แม่สร้อยไม่เต็มใจฉันจึงช่วยไว้ นี่คือเหตุที่คุณมาโนชโกรธเคือง ถึงกับจะลงมือลงไม้ต่อฉันเจ้าค่ะ”
       น้ำทิพย์หน้าบึ้งตึง ไม่พอใจ
       “เรื่องนี้อีกแล้วรึ บ่าวไพร่คนไหนเต็มใจบำเรอก็แล้วไป แต่คนไหนที่ไม่เต็มใจ เมื่อไหร่พี่มาโนชจะเลิกบังคับเสียที”
       “พวกมันเป็นทาส มีหน้าที่ต้องทำตามที่เราสั่งอยู่แล้ว พี่เมตตามัน ถือเป็นวาสนาเสียด้วยซ้ำ แต่ไหนแต่ไรมา พี่ก็ทำเช่นนี้ คุณอาก็ไม่เคยว่าอะไร แล้วนังคนนี้เป็นใคร ถึงได้มาสาระแนเรื่องของพี่ หรือว่าอยากจะบำเรอพี่เสียเอง” มาโนชพูดพลางชี้หน้าอบเชย
       อบเชยเหลืออด จะอ้าปากด่า
       นิ่มกำราบไว้ทัน
       “อบเชย”
       อบเชยสงบปากแต่สีหน้าแววตายังเจ็บใจมาก
       มาโนชหันไปพูดกับไชยากร
       “กระผมพูดถูกไหมขอรับคุณอา”
       ไชยากรอึกๆอักๆ เหล่มองนิ่ม ยังไงตอนนี้นิ่มกับลูกก็สำคัญที่สุด เลยไม่อยากมีปัญหากับนิ่มอีก
       “อาให้แม่นิ่มเป็นแม่เรือนแล้ว เรื่องนี้ก็สุดแล้วแต่แม่นิ่มตัดสินเถิด อย่าให้อายุ่งเกี่ยวด้วยเลย”
       ไชยากรเดินเลี่ยงเอาตัวรอดไปก่อน มาโนชอึ้งไปที่อาทิ้งเขาไปดื้อๆ
       “ถ้าอย่างงั้นเอาเช่นนี้เถอะค่ะคุณมาโนช เรื่องผิดใจคราวนี้ถือว่าเลิกแล้วกันไป แต่ต่อไป ห้ามมิให้บังคับขืนใจพวกทาสอีก ดีหรือไม่ล่ะคะ”
       
       มาโนชขบกรามแน่นด้วยความแค้น เดินกระแทกเท้าเลี่ยงไป ไม่ยอมพูดซักคำ น้ำทิพย์ยิ้มบางๆ ถูกใจที่มาโนชโดนว่าแบบนี้
        
       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ลูกทาส ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
ลูกทาส ตอนที่ 12
ลูกทาส ตอนที่ 11
ลูกทาส ตอนที่ 10
ลูกทาส ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 21 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 19 คน
91 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
9 %
ความคิดเห็นที่ 4 +17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไอ้คอกทำดีเพื่อคนอื่นแต่โชคชะตากลับกลั่นแกล้งให้อาภัพนักผิดกับอีดอกที่ทำชั่วสารพัดเพื่อพี่กลับได้ลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคม
กรรมจริงๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนที่ 12 เมื่อไหร่จะลงครับ
รออ่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนที่ 12 เมื่อไหร่จะลงครับ
รออ่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ภาพสวย ฉากบู้สวยมาก ดูแฝ้วขนลุก
Hanami
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หน้า 3 เมื่อไหร่จะมา
รออ่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เจิมเอ๋ย ทีนี้เอ็งคงซึ้งแก่ใจแล้วซีนะ ว่าเพราะเหตุใด "ดอกไม้สด" จึงเขียนไว้ในนวนิยายของเธอว่า คนเราจะรู้ค่าของสิ่งใดก็ต่อเมื่อได้สูญเสียมันไปแล้ว
ไกลแค่ไหนคือใกล้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไอ้คอกทำดีเพื่อคนอื่นแต่โชคชะตากลับกลั่นแกล้งให้อาภัพนักผิดกับอีดอกที่ทำชั่วสารพัดเพื่อพี่กลับได้ลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคม
กรรมจริงๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หมายถึง.....อยู่ใช่ม่ะ5555
arm
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบคู่คอก-บุญเจิม จริงๆอยากให้มีละครคู่ไม้อายส์อีก ดูน่ารักดี แอบเห็นเคมีเบาๆ
PAT
 
ความคิดเห็นที่ 3 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กำลังหนุกอะ อยากอ่านหน้า 3 แล้ว
ไม่อยากให้จบเลย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องนี้ภาพสวย คำพูดจาเพราะดี แต่เนื้อหาที่ทำให้เรายิ้มแทบไม่มีเลย กลัวจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นตลอด แต่ยังไงก็ชอบมากครับ
ขอบคุณผู้ใจลงให้อ่าน พรุ้งนี้ลงเยอะๆ นะครับ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตามมาสงสารคอก ชีวิตนี้ทำเพื่อคนอื่นตลอด
pitchy
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014