หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ พายุเทวดา

พายุเทวดา ตอนที่ 5

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 21 มีนาคม 2557 23:03 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
พายุเทวดา ตอนที่ 5
       พายุเทวดา ตอนที่ 5
       
       ค่ำคืนนั้น คงคาเดินเข้ามาในห้องโถงคฤหาสน์ มีฤทธิ์ตามมาด้วย หยาดฟ้ารออยู่แล้วรีบเข้ามาหา กระซิบบอกแผนที่ข้างหู คงคาเอะใจ
       
       “ทําไมต้องไปทําท่ามกลางคนมากมายยังงั้นด้วย”
       หยาดฟ้าอธิบาย “เป็นที่ที่พวกตํารวจคิดไม่ถึงน่ะสิเสี่ย”
       คํารณอยากรู้ “อะไรเหรอพ่อ”
       “แกไม่ต้องยุ่งคํารณ งานนี้อันตราย”
       “ตั้งแต่ผมกลับจากเมืองนอก ผมยังไม่เคยเห็นธุรกิจของพ่อเลย...ให้ผมร่วมงานกับพ่อสักครั้งเถอะครับ”
       หยาดฟ้าสนับสนุน “ก็ดีเหมือนกันนะคะเสี่ย วันหน้าคํารณจะได้ช่วยเหลือเราสองคนได้”
       “ตามใจ”
       คงคาเดินกลับขึ้นห้องไป
       คํารณสงสัยไม่หาย “อะไรเหรอคุณหยาด พ่อจะทําอะไร...แล้วทําไมถึงอันตราย”
       หยาดฟ้าหัวเราะ บอกเป็นนัย “พรุ่งนี้ก็รู้น่า..เตรียมตัวเข้ากรุงเทพฯ แต่เช้าก็แล้วกัน”
       
       เย็นมากแล้ว เทวากับปลาดุกเดินมาด้วยกันริมถนน
       “นายเป็นไรถึงไม่อยากกลับบ้าน”
       “เปล่า”
       ปลาดุก ไม่คิดถึงเหรอ...
       เทวา แล้วเธอล่ะคิดถึงหรือเปล่า
       ปลาดุก มันไม่เหมือนกัน...ถึงฉันไม่กลับบ้าน ฉันก็ติดต่อทางบ้านได้ แต่นายไม่ได้เหมือนฉัน...
       เทวา แล้วทําไมไม่อยู่บ้าน..
       “บ้านฉันเป็นค่ายมวย ฉันชกมวยช่วยพ่อหาเงินมาตั้งแต่เด็ก แต่พอแพ้พ่อก็ด่าทอฉัน ไม่ฟังเลยว่ามวยหญิงกับชายมันต่างกัน”
       เทวาหันมาถามหน้าเหรอหรา “ต่างกันตรงไหน หรือว่า...” ชายหนุ่มมองจ้องที่หน้าอกปลาดุก “ตรงนี้เหรอ”
       ปลาดุกโมโหยกขาเตะ เทวาหลบทันแล้ววิ่งหนี เห็นทั้งสองวิ่งไปตามฟุตบาท
       
       สองคนวิ่งไล่กันมา เทวากับปลาดุกมายืนหอบเหนื่อยอยู่มุมหนึ่ง ริมถนน
       “แล้ว..ตก...ลง มันต่างกันตรงไหน”
       “ศัตรูของมวยหญิงมันมาทุกเดือนเลยนะ...เวลามันมาเรี่ยวแรงหายหมด...พ่อไม่ยอมเข้าใจ ทุกวันนี้ฉันอยากชกแก้มือกับมันมาก แต่ก็ไม่มีโอกาส”
       เทวาซัก “ทําไม”
       “อิทธิพลของพ่อเยอะมากในวงการมวย ไปสมัครค่ายไหนก็ไม่มีคนรับ...ฉันขึ้นชกไม่ได้...แต่วันนี้รู้ว่ามันมาหาชกลําไพ่ที่ค่ายมวยชานเมือง”
       “เลยจะไปแก้มือ”
       “ใช่...ถ้าควํ่ามันได้ พ่ออาจจะหายโกรธฉัน”
       มีเสียงแตรดังมาจากริมถนน ดารินกดกระจกลง ยิ้มหวานให้ ปลาดุกแขวะเทวา
       “ไม่เรียกว่าบุพเพก็ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรแล้วละ”
       “หาเพื่อนกินข้าว พอจะมีใครสงเคราะห์ได้บ้าง”
       ดารินสอดตามายังเทวา เทวาอมยิ้ม ตาเป็นประกาย แต่ทําเก๊ก ใจแข็ง บอกตรงข้ามกับใจคิด
       “ไม่ว่าง...”
       “จะไปไหนกันเหรอ”
       
       ณ สนามมวยแห่งหนึ่ง ตอนกลางคืน ปลาดุกเข้ามาในสนามมวย ดารินกับเทวาตามมาด้วย เห็นคนในสนามมากมาย ทุกคนได้ที่นั่ง เห็นคู่ชกมวยหญิงกําลังชกกันอยู่
       “นังคนมุมแดงนั่นแหละมันชื่ออิ่มจิตต์ ลูกเจ้าแม่ไทรทองมันควํ่าฉันบนเวที...เสียดายที่ไม่มีโอกาสแก้มือกับมัน” ปลาดุกบุ้ยใบ้ไปทางหนึ่ง
       “ลีลามวยดุนี่...ตัวเล็กอย่างเธอจะสู้อะไรเขาได้” เทวาเป็นห่วง
       ปลาดุกไม่พอใจ “สู้ได้สิ ถ้าฉันไม่มีอุบัติเหตุซะก่อน”
       เทวาหมั่นไส้ “จ้า แม่คนเก่ง”
       ปลาดุกมองไปที่เวที เห็นคู่ชกมวยหญิงชกกันอย่างดุเดือด อิ่มจิตต์ต้อนคู่ต่อสู้จนมุมจนถูกนับ คนดูในสนามเฮลั่น
       ตลอดเวลาดารินไม่มีสมาธิดูมวยเลย กวาดมองไปรอบๆ เห็นสารวัตร ตํารวจร่วมโรงพักและ
       เนตรทรายแต่งชุดนอกเครื่องแบบปลอมตัวปนอยู่ตามมุมต่างๆ
       ดารินลุกขึ้น เทวาฉงน “จะไปไหน”
       “ห้องน้ำ”
       “ผมไปเป็นเพื่อน”
       “ไม่เป็นไร ฉันไปเองได้”
       ดารินหันมามองเทวาไม่พอใจ “ไม่ปล้ำหรอกน่า...แต่ถ้าอยู่กันสองต่อสอง ไม่แน่”
       ปลาดุกหัวเราะคิก ดารินเดินนำ เทวาตามไป
       สองคนเดินผ่านผู้คนคนหมู่มากในสนามมวยไปทางห้องน้ำ
       
       หยาดฟ้ากับหวานใจเดินเกร่อยู่หน้าห้องน้ำหญิง หยาดฟ้ามีกระเป๋าราคาแพงใบใหญ่มาด้วย
       ดารินเดินมาหยุด มองไปก็เห็นมีการสลับกระเป๋ากัน คํารณเป็นคนรับกระเป๋าจากหญิงในแก๊งยาเสพติด แล้วส่งให้ หยาดฟ้า กับ หวานใจยืนขวางไม่ให้ใครมองเห็น
       ดารินเดินไปแล้วแกล้งชนหยาดฟ้าจนเสียหลักไป กะเทยถึกหวานใจหันมาจะเอาเรื่อง
       “นังนี่”
       “ยืนขวางทําไมล่ะ”
       หวานใจเงื้อมือจะตบ หยาดฟ้าทรงตัวขึ้นได้หันมาด่า “อีบ้า มองไม่เห็นคนหรือไง”
       ดารินถีบหยาดฟ้าก่อน หวานใจตั้งการ์ดจะทําร้ายดาริน แต่เทวาเห็นเข้าก็ตรงเข้าช่วย ต่อยหวานใจเซไป
       ดารินแย่งกระเป๋าจากหยาดฟ้าได้ แล้วโยนให้เนตรทรายซึ่งรอรับอยู่แล้ว ดารินวิ่งหนีไป เทวาวิ่งตามไป
       เกิดเหตุการณ์ชุลมุน คํารณหัวเสีย ตวาดก้อง “ไปเอากระเป๋าคืนมา”
       พันเห็นท่าไม่ดีรีบบอก “คุณคํารณหนีไปครับ”
       พร้อมกันนั้นพันกดหัวคํารณให้หมอบลงแล้วยิงต่อสู้กับตํารวจ ธง กับศรลวงตํารวจให้วิ่งไปทางหนึ่ง ตํารวจไล่ยิงทั้งสองคนไป
       “คุณคํารณไปรอที่รถครับ” พันบอก
       หวานใจกับหยาดฟ้าลุกขึ้นมาได้ หยาดฟ้าโกรธสุดขีด “มันน่าฆ่านัก นังนั่นมันเป็นใคร”
       หวานใจห่วงสวย “หวานสิคะ ดั้งจมูกหักแน่”
       ตํารวจหลายนายกรูกันเข้ามา พัน ธง ศรหันมาเห็นก็ยิงไปที่กลุ่มตํารวจ คนแตกฮือหนีตายไป คํารณวิ่งไปปะปนกับกลุ่มคนที่วิ่งหนี เช่นเดียวกับหยาดฟ้าและหวานใจ
       
       เนตรทรายโยนกระเป๋าให้ตํารวจซึ่งรอรับอยู่แล้ว มีตํารวจยิงคุ้มกันอีกทีหนึ่ง พัน ธง ศรยิงเนตรทรายแต่ตํารวจยิงสกัดไว้ ทั้งสามคนทําอะไรไม่ได้ สารวัตรวิ่งตามหยาดฟ้ากับหวานใจซึ่งหนีไปท่ามกลางฝูงชน สารวัตรกับตํารวจจะยิงแต่ผู้คนขวางวิถีกระสุนหมด
       พัน ธง ศรหันมายิงคุ้มกันให้หยาดฟ้ากับหวานใจ และคํารณวิ่งออกไปจากสนามปะปนกับกลุ่มชนในสนาม
       ส่วนที่ซอกหนึ่งในสนามมวย ดารินแกล้งกลัว และกลัวเทวาจะสงสัย เธอฉุดเทวาไปหลบอยู่ในมุมแคบๆ มุมหนึ่ง ยอมให้เทวากอดจนทุกคนหายไปจากตรงนั้น ปลาดุกวิ่งมา ดารินจึงผลักเทวาออกห่าง
       เทวางงร้อง “อ้าว”
       “ไม่ต้องใกล้ชิดฉันขนาดนี้ก็ได้”
       
       หวานใจ หยาดฟ้าและทุกคนกระโดดขึ้นรถที่จอดรออยู่ริมถนน พัน ธง ศร คว้ามอเตอร์ไซค์แล้ววิ่งประกบรถของหยาดฟ้าไปตลอดทาง
       
       ตํารวจหลายนายตรงมาที่รถซึ่งจอดอยู่ข้างทาง ขับตามออกไป เสียงเปิดไซเรนขอทางดังลั่นสนั่นทั่วถนน 

พายุเทวดา ตอนที่ 5
       ฝ่ายปลาดุก เทวา ดารินเดินมาตรงมุมหนึ่งใกล้สวนสาธารณะใกล้ๆ สนามมวย
       "ไม่คิดเลยว่าจะเจอเหตุการณ์บ้าๆ ยังงี้"
       "ก็เป็นเพราะเธอแหละ เซ่อซ่าไปชนเขาเข้าเลยเกิดเรื่อง" 
       "ใครจะคิดล่ะว่ามันเป็นแก๊งอะไรไม่รู้ มีปืนด้วย ทําไมถึงเข้ามาในสนามได้ ปกติเขาตรวจไม่ใช่เหรอ"
       "บ่อยไป ค่ายมวยพ่อฉันก็เคยโดนดักยิงคาสนามมวยแบบนี้แหละ...มันอาจจะซ่อนอาวุธไว้ก่อนที่จะมีการตรวจก็ได้...แต่พวกตํารวจน่ะน่าจะรู้กันกับทางสนาม" 
       "นี่ถ้าผมไม่ไปช่วยไว้ คุณคงแย่เหมือนกัน" 
       ดารินมองหน้าเทวา ซาบซึ้งแต่ไม่พูดตรงๆ
       "ขอบใจ" 
       เทวียิ้มเผล่ "เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้มั้ย..อย่างเช่น เลี้ยงข้าวผมสักมื้อหนึ่ง...คนเดียวก็พอ ปลาดุกไม่ต้อง" 
       ปลาดุกโวยวาย "เฮ้ย ได้ไง เรามีกันสามคน เราก็ต้องกินสามคนดิ" 
       “จะกี่คน ฉันก็ยินดี แต่ว่าคืนนี้ขอทํางานก่อนนะ”
       เทวาเง็ง “ทํางาน”
       “นี่แหละออฟฟิศอันกว้างใหญ่ไพศาลของฉัน”
       ดารินแกล้งเดินทิ้งสะโพกท่าทียั่วยวน เดินห่างจากเทวาไป ปลาดุกกับเทวามองตามด้วยความไม่เข้าใจ
       มีรถเก๋งคันหนึ่งบีบแตร ดารินหันไปจิกตาใส่รถคันนั้น หน้าต่างถูกกดลง
       เทวากับปลาดุกมองตาค้าง เห็นดารินก้าวฉับๆ ไปเจรจา สีหน้าและสายตาราวกับมีประสบการณ์เป็นผู้หญิงพิเศษมาหลายปี ในที่สุดดารินก็เปิดประตูรถขึ้นนั่งคู่ไปกับคนขับ เทวามองตามสายตาละห้อย
       “ดีเหมือนกันที่หล่อนทําให้นายเห็นว่ามีอาชีพอย่างนี้จริงๆ นายจะได้ตัดใจซะ...ผู้หญิงดีๆ มีทั่งโลกนายไม่มอง ดันไปมองผู้หญิงหากิน”
       เทวายืนนิ่งเป็นหุ่นไปเลย
       
       ดารินหันมาพูดกับสารวัตร สองคนอยู่ในรถคันนั้น “ส่งที่โรงพักนะคะ รินจอดรถไว้ที่นั่น”
       “กลัวมั้ยหมวด...วันนี้ทํางานเสี่ยงตายอีกแล้ว”
       “ไม่กลัวหรอกค่ะแต่ภาพของรินสิคะ ทําให้คนรู้จักเชื่อกันไปหมดแล้วว่ารินเป็นผู้หญิงพิเศษ”
       สารวัตรกับดารินหัวเราะให้กัน รถของสารวัตรปะปน กลืนไปกับรถอื่นๆ บนถนน
       
       เนตรทรายกับดารินเข้าไปในบ้าน บุญเกิดยืนรออยู่แล้ว
       “เก่งมากสองสาว ข่าวออกกันเกรียวกราวเลยนะ โชคดีที่ไม่มีการเอ่ยชื่อหนูสองคน”
       “อาคะ รินกลัวว่ารินจะต้องทํางานเสี่ยงตายแบบนี้ จนเป็นอะไรไปเสียก่อนที่จะได้ไปเกาะมุก”
       บุญเกิดปลอบ “หักห้ามใจเสียบ้างเถิดริน”
       “ไม่ค่ะ ยิ่งรินรู้ว่าพ่อรินตายที่นั่น รินแค่ได้ไปเหยียบแล้วเก็บก้อนดินสักก้อนมาเป็นที่ระลึกแทนอัฐิของพ่อ รินก็พอใจแล้ว”
       มณียืนอยู่ที่ประตู เนตรทรายเห็นก่อนรีบเข้าไปหา
       “คุณแม่มณี ทําไมยังไม่นอนอีกคะ เนตรเพิ่งกลับมาค่ะ รินก็มาด้วย เราไปงานเลี้ยงมา ทานมาซะอิ่มเลย”
       มณีไม่รู้สึกดีใจ แต่น้ำตาคลอ ถามเสียงเครือ
       “ริน...เนตร เธอทั้งสองคนโกหกแม่ใช่มั้ย”
       ดารินมากอดแม่ “แม่ขา...รินไม่เคยโกหกแม่ รินไปทํางานให้เจ้านายจริงๆ นะคะ”
       “แต่ไม่ใช่ไปงานเลี้ยง แกทํางานเสี่ยงตายมาใช่มั้ย...แม่กลัวนะ ริน ลาออกจากราชการตํารวจเถอะ แม่กลัวว่า รินจะเป็นเหมือนพ่อ”
       เนตรทรายถอยห่างออกมา สะเทือนใจ ดารินร้องไห้ กอดแม่ไว้
       “แม่ขา...รินไม่มีวันเป็นอะไรหรอกค่ะ วิญญาณของพ่อคุ้มครองรินอยู่ตลอดเวลา แม่เชื่อมั่นในตัวรินนะคะ”
       “แม่รักริน แล้วแม่ก็ไม่อยากให้รินต้องจากแม่ไป”
       คนทั้งสองกอดกันร้องไห้
       
       เช้าวันใหม่ หยาดฟ้ายื่นหนังสือพิมพ์ให้คงคาดู คงคาอ่าน เห็นพาดหัวตัวใหญ่ “ทลายแก๊งยาเสพติดกลางสนามมวย หนีตายอลหม่าน จับยาได้นับร้อยล้าน”
       คงคาขว้างไปอย่างหัวเสีย คํารณอธิบาย “ผมไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องขึ้น เป็นเพราะนังผู้หญิงคน
       นั้นเชียว เซ่อซ่าเข้ามาชนคุณหยาดได้”
       “พวกแกประมาท ตํารวจเดี๋ยวนี้หูตามันมาก ทําอะไร ก็ต้องระวัง”
       ฤทธิ์นั่งเงียบมาตลอดเอ่ยขึ้น “งานแบบนี้ทําไมเสี่ยไม่ให้ผมช่วยล่ะครับ บางทีผมอาจใช้พลังเทวดาช่วยได้”
       คํารณเห็นด้วย “นั่นสิ ฉันเองก็ลืมไปเสียว่ามีพลังเทวดาที่นายเคยถ่ายทอดให้”
       คงคาขัดขึ้น “ฉันจะไม่ให้นายฤทธิ์ต้องทํางานเสี่ยงตายหรอก ฉันเตรียมงานไว้ให้นายฤทธิ์แล้ว และนายก็ต้องทําให้สําเร็จด้วย”
       ฤทธิ์ฉงน “อะไรหรือครับเสี่ย”
       “นายจะต้องลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นกํานันที่เกาะมุก”
       ฤทธิ์อึ้งไปชั่วขณะ “ผมน่ะหรือครับ”
       “ฉันเคยรับปากนายไว้แล้วนี่ นายจะต้องมีอํานาจ และเป็นอํานาจที่ต้องเอื้อผลประโยชน์ของฉันบนเกาะ มุกด้วย”
       หยาดฟ้าส่งยิ้มหวานเยิ้มให้ฤทธิ์ ซึ่งยืนงงอยู่
       
       คํารณมองฤทธิ์ด้วยความอิจฉาที่พ่อให้บทบาทฤทธิ์มากขึ้น
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
พายุเทวดา ตอนที่ 6 (ต่อ)
พายุเทวดา ตอนที่ 5
พายุเทวดา ตอนที่ 4
พายุเทวดา ตอนที่ 3
พายุเทวดา ตอนที่ 2
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 4 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 4 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากอ่านต่อแล้ว
puifaii
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014