หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ หางเครื่อง

หางเครื่อง ตอนที่ 18

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 25 มีนาคม 2557 19:11 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
หางเครื่อง ตอนที่ 18
       หางเครื่อง ตอนที่ 18
       
       เย็นวันนั้นที่หน้าวงของโรจน์ ขำขี่รถซาเล้งมาตามถนนสีหน้าโมโหจัด ขำเลี้ยวรถซาเล้งเข้ามาจอดที่หน้าวงของโรจน์
        
       เขาลงจากรถแล้วจัดการขนถุงขยะมากมายโยนไว้หน้าวงของโรจน์เสียงดังโครมคราม ลิ้นจี่เดินออกมา ตกใจกับขยะกองโตที่ขำโยนเอาไว้ เงยหน้ามาชี้หน้าขำ
       “ไอ้ขำ นี่แกทำบ้าอะไรของแกเนี่ย” ขำไม่สนใจ จัดแจงขนถุงขยะโยนลงมากองต่อ แถมโยนไปให้โดนลิ้นจี่จนลิ้นจี่กระโดดหนีแทบไม่ทัน “ว้าย ไอ้ขำ ไอ้บ้า! หยุดเดี๋ยวนี้นะชั้นบอกให้หยุด หยุดนะ” ขำหยุดยืนหันมาจ้องหน้าลิ้นจี่ สายตาแสดงความโกรธ “แกเป็นบ้าอะไรของแกเนี่ย”
       “คนจิตใจสกปรกอย่างแกน่ะเหมาะกับขยะแบบนี้ล่ะ” ลิ้นจี่อึ้งไป ขำเลยได้โอกาสด่าต่อ “รวิ เค้าอุตส่าห์ช่วยแก เห็นว่าจะเป็นจะตาย ยังจะเนรคุณใส่ร้ายเค้าอีก” ลิ้นจี่ลอยหน้าลอยตาทำไม่รู้ไม่ชี้ “แก่จนจะเข้าโลงอยู่แล้ว ยังไม่คิดจะทำสิ่งดีๆ ในหัวมีแต่เรื่องชั่วๆ”
       “หนอย ไอ้ขำ ไอ้เด็กเมื่อวานซืน”
       ขำไม่สนใจ หยิบถุงขยะโยนเข้าไปอีก ลิ้นจี่กรี๊ดแตกพยายามหยิบถุงขยะโยนออกไป แต่ขำก็หยิบกลับมาโยนเข้า โยนกันไปมาจนลิ้นจี่หอบ
       “ไอ้ขำ”
       “นังลองกอง”
       ลิ้นจี่กรี๊ดลั่นวิ่งปรี่เข้าหาขำ แต่ขาของลิ้นจี่สะดุดกับขยะที่พื้นจนเธอหน้าคะมำลงไปกับกองถุงขยะ ลิ้นจี่ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นขยะติดเต็มหัว ปากแตก เลือดกำเดาไหล ขำปรายตามามองอย่างสะใจ ก่อนจะเดินขึ้นรถซาเล้งแล้วขี่ออกไปทิ้งให้ลิ้นจี่นั่งกรี๊ดอยู่คนเดียว
       “ไอ้ขำ ไอ้เด็กเวร ไอ้...”
       
       ส่วนที่กองถ่าย เดือนยืนถือโทรศัพท์ท่าทางกระวนกระวาย
       “เป็นไง ติดมั้ยเดือน”
       เดือนส่ายหน้าลองกดโทรใหม่ ป้อมยืนรอลุ้นอยู่ข้างๆ
       “ปิดเครื่อง ทำไงดีพี่ป้อม”
       “โธ่ รวิ ต้องเข้าใจผิดแน่ๆ เลย แล้วไปไหนของมันแล้วเนี่ย” เดือนมีสีหน้ากังวล “หรือว่าจะกลับไปรอที่บ้านแล้ว”
       “เออ ก็ไม่แน่นะ”
       “งั้นเรารีบกลับกันดีกว่า พี่ป้อม”
       ป้อมพยักหน้ารับ จัดแจงช่วยกันลงมือเก็บข้าวของอย่างเร่งรีบ ทวีศักดิ์เดินเข้ามาเห็นเดือนกำลังเก็บของอยู่ก็ถามขึ้นมา
       “เดือนจะกลับแล้วเหรอ ไป เดี๋ยวผมไปส่ง”
       “ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวเดือนกลับแท็กซี่ดีกว่า”
       “ให้ผมไปส่งเถอะ จะได้คุยกันเรื่องทนายด้วย”
       เดือนหยุดมือที่กำลังเก็บของ เงยหน้าขึ้นมามองทวีศักดิ์ก่อนจะหันกลับไปมองหน้าป้อม ป้อมทำหน้าลำบากใจ พูดไม่ออก
       “ก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ”
       “โอเค มาเดี๋ยวผมช่วย”
       ทวีศักดิ์จัดแจงเข้ามาช่วยถือกระเป๋าให้เดือนแล้วเดินนำออกไป เดือนทำหน้าลำบากใจหันมามองป้อมแล้วพากันเดินตามออกไป
       
       อีกด้านหนึ่งขณะนั้น ชูเกียรติเดินผิวปากอย่างอารมณ์ดี จนมาถึงหน้าห้องตัวเอง กำลังจะไขกุญแจเข้าห้อง
       “พี่เกียรติ”
       ชูเกียรติสะดุ้ง หันกลับมาเห็นแก้วเดินเข้ามาหา เขาทำหน้าเซ็งๆ
       “มีอะไรเหรอแก้ว มาถึงนี่เลย”
       “มีอะไรงั้นเหรอ ไหนบอกมาซิ นังเดือนมันเสนออะไรให้ ถึงได้เอามันกลับมาเสียบงานของแก้ว”
       “ไม่มีอะไรหรอกน่า ลูกค้าเค้าเห็นว่าเดือนตรงกับคอนเซ็ปมากกว่า”
       “ใช่เหรอ แค่นั้นเองเหรอ”
       “เอาน่า เดี๋ยวพี่ก็มีงานมาเรื่อยๆ แหล่ะ ทั้งงานโชว์ตัว ออกอีเวนท์ รับรองพี่พาแก้วไปแน่”
       “นังเดือนมันกลับมาแล้ว มีเหรอพี่เกียรติจะเรียกแก้ว” ชูเกียรติไม่กล้าสบตาแก้ว
       “เฮ้อ เอาตรงๆ เลยนะแก้ว ก็เดือนน่ะเค้าไม่เรียกเปอร์เซ็นต์โหดแบบแก้วนี่”
       “ก็ช่วยไม่ได้นี่ จะเอาชั้นไปเทียบกับนักร้องตกกระป๋องอย่างนังเดือนได้ไง”
       ชูเกียรติมองแก้วหัวจรดเท้า
       “งั้นก็ไม่มีอะไรต้องสงสัยแล้วนี่ เพราะพี่เลือกนักร้องตกกระป๋องเรียบร้อยแล้ว”
       พูดจบชูเกียรติก็เปิดประตูเดินเข้าห้องไปอย่างไม่สนใจ
       “เดี๋ยวก่อน ออกมาพูดกันให้รู้เรื่องก่อนพี่เกียรติ พี่เกียรติ ไอ้เกียรติ”
       แก้วกรี๊ดออกมา เอามือทุบประตูโวยวายเสียงดังจนห้องอื่นๆ เปิดประตูชะเง้ออกมาดู แก้วหน้าเสียรีบเดินหลบไป
       
       เดือนยอมนั่งรถมากับทวีศักดิ์ โดยมีป้อมนั่งอยู่ด้านหลัง
       “เดือน หิวหรือเปล่าครับ แวะหาอะไรทานก่อนดีมั้ย”
       “ไม่ค่ะ เดือนอยากรีบกลับบ้าน”
       “เอางั้นเหรอ อืม รถนี่ก็ติดจัง”
       สัญญาณไฟจราจรที่เปลี่ยนจากสีเหลืองเป็นสีแดง ทวีศักดิ์จอดรถนั่งนิ่ง เดือนเหลือบตาไปมองทวีศักดิ์แล้วถามขึ้นอย่างเกรงใจ
       “คุณทวีศักดิ์คะ แล้วเรื่องทนาย”
       “อ่อ ใช่ โทษทีผมลืมไปเลย นามบัตรอยู่ในลิ้นชักฝั่งเดือนน่ะครับ”
       “นี่เหรอคะ”
       เดือนเอื้อมมือไป พยายามจะดึงออกมาแต่ไม่ออก
       “ขอโทษนะครับ”
       
       ทวีศักดิ์เอื้อมมือ ก้มตัวมาทางเดือนเอื้อมมือไปดึงลิ้นชัก

หางเครื่อง ตอนที่ 18
       รวิเดินเซออกมาจากร้านข้างทาง หน้าตาแดงเพราะดื่มเหล้า เขาเดินเซไปมาจนถึงริมถนน ทำท่าเหมือนจะอาเจียนรีบเอามือปิดปากไว้
        
       รวิเงยหน้าขึ้นมองไปที่ถนนเห็นรถของทวีศักดิ์จอดติดไฟแดงอยู่ ทวีศักดิ์กำลังโน้มตัวมาหาเดือนอย่างใกล้ชิด
       รวิอึ้งไปมองตามด้วยสายตาหึงหวง จนทวีศักดิ์ถอยกลับไป และขับรถออกจากตรงนั้นไป
       ทวีศักดิ์ยื่นนามบัตรส่งให้เดือน แล้วก็หันกลับไปขับรถต่อ
       “นี่ไงครับ ทนายคนนี้ที่ผมบอกว่าเก่งมาก”
       เดือนรับมาหยิบดู สีหน้าเริ่มมีความหวัง
       “แล้วเค้าจะยอมช่วยเดือนมั้ยคะ”
       “ผมบอกแล้วไง เดี๋ยวผมจัดการให้”
       เดือนหันไปยิ้มจับมือดีใจกับป้อม แต่เหมือนนึกอะไรได้ หันกลับมาถามทวีศักดิ์ด้วยสีหน้ากังวล
       “แล้วค่าทนาย”
       “ไม่ต้องห่วง ให้เป็นหน้าที่ผม”
       เดือนมีสีหน้าไม่สบายใจ ดูเป็นกังวล
       “ถ้าเดือนไม่สบายใจ ผมหักออกจากค่าตัวที่แสดงก็ได้นะ”
       เดือนยิ้มกว้างออกมา พยักหน้ารับ
       “ค่ะ ขอบคุณคุณทวีศักดิ์มากนะคะ ขอบคุณจริงๆ”
       ทวีศักดิ์ยิ้มพยักหน้ารับ มองเดือนด้วยสายตาที่อ่อนโยน
       
       ส่วนที่บ้านรวิ ขำยืนถือเสื้อของตัวเอง ใช้ปลายนิ้วจับ อีกมือหนึ่งบีบจมูกตัวเองไว้ทำท่ารังเกียจ เทพเดินเข้ามาในบ้านเห็นขำยืนอยู่ก็ร้องทัก
       “ขำ รวิกลับมาหรือยั...อื้อหือ เหม็นอะไรเนี่ย”
       เทพรีบเอามือปิดจมูกเบือนหน้าหนี
       “เสื้อผ้าชั้นเอง แหะๆ”
       “นี่แกไปตกบ่อหมักควายที่ไหนมาเนี่ย”
       ขำรีบทิ้งเสื้อลงกะละมัง จัดแจงเอาแฟ้บเทใส่แทบหมดซอง
       “ป่าวหรอก ชั้นแค่ขนขยะไปทิ้งให้ถูกที่แค่นั้นเอง”
       ขำยิ้มออกมาอย่างสะใจ
       
       เมื่อซักเสื้อเสร็จ ขำสะบัดเสื้อผ้า จัดแจงใส่ไม้แขวนแล้วตากไว้ที่ราว เทพนั่งมองขำตากผ้า ปากก็บ่นไป
       “ทำอะไรไม่ปรึกษากันเลย”
       “ทำไมล่ะ ชั้นว่าสมน้ำหน้ามันแล้วล่ะ ไม่เห็นด้วยเหรอไง”
       “ใช่ ไม่เห็นด้วย” ขำค้างมือที่ตากเสื้ออยู่หันมามอง “น่าจะบอกกันก่อน จะได้เรียกรถขยะทั้งคันไปเทตรงหน้า
       บ้านมันเลย”
       ขำหัวเราะก๊ากออกมา ก่อนจะเดินมาเทน้ำในกาละมังทิ้ง จัดการเก็บของ
       “สุดสวยไปไหนล่ะ”
       “นภาน่ะเหรอ เห็นว่าจะไปถ่ายรูปหาหลักฐานผู้หญิงพวกนั้นหน่อยน่ะ”
       “อ้าว แล้วทำไมไม่ไปช่วยเค้าล่ะ”
       “ก็จะไปอยู่ แต่เค้าไม่ให้ไป”
       “ทำไมล่ะ”
       “นั่นสิทำไม”
       เทพกับขำทำท่าครุ่นคิด ขำเหมือนจะนึกได้ รีบหันมาบอกเทพ
       “เค้าคงหึงกลัวจะแอบมองอีหนูพวกนั้นแหงเลย”
       
       เทพอึ้งไป สีหน้าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นหน้าแดง
       “บ้า ไม่ใช่หรอก”
       “แหงๆ เค้าต้องหึง มีใจแหงๆ”
       “จริงเหรอ นภาเค้าหึงชั้นเหรอ แอร๊ย”
       เทพทำท่าอาย เอามือขึ้นมาปิดหน้า บิดไปบิดมา ขำเห็นเทพทำท่าอายก็เบ้ปากทำท่าคลื่นไส้ รีบลุกหนีทันที
       “เห็นท่าอายของลุงละไม่ไหว ขอไปห้องน้ำก่อนละกัน”
       ขำเดินหนีไปขณะที่เทพยังทำหน้าเคลิ้มอยู่คนเดียว
       
       เช้าวันรุ่งขึ้นที่บ้านเช่าของเดือน เดือนนั่งกอดหมอนอิง พิงหัวหลับอยู่บนโซฟา ขณะที่ป้อมนอนหลับกรนเสียงดังอยู่ที่เก้าอี้อีกตัวหนึ่ง รวิเปิดประตูเดินก้มหน้าก้มตาเข้ามา เดือนสะดุ้งรู้สึกตัว มองมาพอเห็นเป็นรวิก็รีบลุกขึ้นอย่างดีใจ
       “พี่รวิ พี่ไปไหนมา ชั้นกับพี่ป้อมนั่งรอทั้งคืนเลย”
       รวิไม่ตอบอะไรเดินไปปลุกป้อมที่นอนอยู่
       “พี่ป้อม พี่ป้อม”
       ป้อมสะดุ้งงัวเงียลุกขึ้น
       “อ้าว รวิ แกไปไหนมาเนี่ยนึกว่ากลับบ้านนอกไปแล้ว”
       “ชั้นจะมาเอาเสื้อผ้าที่เคยทิ้งไว้น่ะ”
       “จะเอาไปทำไมล่ะ ก็ทิ้งไว้ที่นี่บ้าง แบบไอ้ขำไง ขนมาเป็นตั้ง”
       “ไม่ล่ะ ชั้นคงไม่มาที่นี่อีกแล้ว”
       เดือนทำหน้าแปลกใจรีบเดินมาหา
       “อะไรกัน ทำไมล่ะพี่รวิ” รวิไม่ตอบอะไร เมินไปทางอื่น “ถ้าพี่โกรธชั้นเรื่องเมื่อวาน บอกเลยว่ามันไม่มีอะไร คุณทวีศักดิ์เค้าแค่ขอให้เราติดต่อกันน้อยลงเฉพาะช่วงนี้เท่านั้น”
       “จริงๆ เราเลิกติดต่อกันไปเลยก็ได้นะ”
       เดือนอึ้งไปด้วยความตกใจ
       
       “พี่หมายความว่าไง”

หางเครื่อง ตอนที่ 18
       สายตารวิเหม่อมองไป ไม่มองหน้าเดือน
       
       “ไม่รู้สิ พี่รู้สึกเหนื่อย ตั้งแต่คบกับเดือนมีแต่เรื่องเดือดร้อนเข้ามาให้พี่ตลอดเลย”
       ป้อมตกใจรีบเดินเข้ามา
       “รวิ แกพูดอะไรของแกเนี่ย”
       “ก็มันจริงนี่พี่ป้อม ชั้นเบื่อที่จะต้องมาคอยดูแล คอยตามช่วยคอยตามแก้ ชั้นทำสารพัดจนชั้นต้องมาเดือดร้อนไปด้วยเห็นมั้ย”
       เดือนเข้ามาดึงมือรวิ
       “พี่รวิ เดือนไม่เคยคิดจะทำให้พี่เดือดร้อนเลยนะ”
       รวิสะบัดมือเดือนออกไปเต็มแรง
       “ถ้าชั้นอยู่กับคนอื่น ป่านนี้ชั้นอาจจะสบาย มีร้านใหญ่โต ไม่ต้องมาโดนกล่าวหาว่าเป็นพ่อเล้าแบบนี้” เดือนอึ้งไปพูดไม่ออก “ขอโทษนะเดือน แต่พี่ว่าเรา”
       “เข้าใจแล้ว” เดือนพยายามกลั้นน้ำตา พูดเสียงสั่น “เดือนเข้าใจทุกอย่างแล้ว ที่ผ่านมาเดือนขอโทษที่ทำให้พี่เดือดร้อน ต่อไปนี้เดือนจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวให้พี่ต้องลำบากใจอีก เดือนจะออกไปจากชีวิตพี่อย่างที่พี่ต้องการ”
       พูดจบ เดือนหันหลังเดินออกจากบ้านไปทันที
       “รวิ ชั้นไม่นึกเลยว่าแกจะเป็นคนแบบนี้ เดือนเค้าทำเพื่อแกแค่ไหน แกเคยรู้บ้างมั้ย”
       ป้อมหันมาชี้หน้าด่ารวิ ก่อนจะวิ่งตามเดือนออกไป รวิทำหน้านิ่ง แววตาเศร้าสร้อย พูดออกมาคนเดียว
       “รู้สิ เพราะอย่างนี้ไง พี่ถึงยอมให้เดือนมาเดือดร้อนกับพี่ไม่ได้”
       รวิน้ำตาไหลออกมาจากแววตาเศร้าสร้อยคู่นั้น
       
       ที่กองถ่าย เดือนกำลังร้องเพลงเศร้าอยู่ในฉาก เหตุการณ์ในฉากหนังมันช่างตรงกับชีวิตเธอซะเหลือเกิน
       “ตอนทำนา ข้าชื่อดาวเรือง พอเข้าในเมือง ชื่อชักเฟื่อง เลื่องลือ เป็นดาราหน้าปกหนังสือ เอ่อ เอื้อ อือม์ อื่อ ข้าเปลี่ยนชื่อเป็นแววดาว นางดาวเรือง ชักเฟื่องเรื่องรอง แมวจ้องแมวมอง ความผุดผ่องแพรวพราว คำเยินยอ เอ่อ ออ กันเกรียวกราว เอ่อ เอ้อ เออ เอ่อ ด้วยข้าสาววิไล พอไปลอง ผ่านกล้อง ถ่ายหนัง แหม ข้าเขินจัง แต่ก็นั่งภูมิใจ อนิจจา ข้าไม่ทันดังได้ ถ่ายมาถ่ายไป ท้องข้าใหญ่ ขึ้นมา”
       
       วันเดียวกันนั้นที่บ้านรวิ นภากาศเอาโทรศัพท์ที่ถ่ายรูปลิ้นจี่ตอนส่งเด็กให้ลูกค้าให้ขำกับเทพดู
       “เอ เห็นไม่ชัดเลยแฮะ สงสัยแก่แล้วตาไม่ค่อยดี”
       เทพชะเง้อหน้าเข้ามาอีก พยายามเข้าใกล้นภากาศ เธอมองอย่างรู้ทัน หันไปพยักหน้ากับขำ ขำยกนิ้วขึ้นแกล้งจิ้มไปที่ตาเทพเบาๆ
       “จ๊าก ไอ้ขำ แกทำอะไรเนี่ย”
       “แล้วพี่ล่ะทำอะไร ไม่รู้เลยเนอะ”
       ขำยกมือไหว้ขอโทษเทพ
       “ไอ้ขำ นี่แกแปรพรรคเหรอ”
       “ขอโทษจ้ะลุง ชั้นทำเพื่อความอยู่รอดของปากท้อง”
       นภากาศเชิดหน้า ทำหน้าล้อเลียนเทพ รวิเดินเข้ามาในบ้าน ท่าทางซึมๆ
       “อ้าว รวิ ไปไหนมา”
       “ธุระนิดหน่อยจ๊ะ”
       “รวิ มาดูนี่สิ ป้าเค้าไปถ่ายรูปนังลองกองมาไว้เป็นหลักฐานช่วยเราแน่ะ”
       รวิหันมาพยักหน้าฝืนยิ้มให้
       “ขอบคุณครับ”
       พูดจบรวิก็วางกระเป๋า แล้วเดินออกไปอีก ทุกคนหันมามองหน้ากันอย่างงงๆ
       “มันจะไปไหนของมันอีกวะนั่น”
       
       ที่กองถ่าย ทวีศักดิ์นั่งดูหนังที่ถ่ายเดือนไว้อยู่กับผู้กำกับ สายสมรเดินเข้ามา ยืนกอดอก ปรายตามองอย่างไม่พอใจ
       “ถูกใจมากสินะ นางเอกคนนี้ ถึงได้จ้องเอาๆ ไม่รู้กี่รอบ” ทวีศักดิ์หันไปพยักหน้าบอกให้ผู้กำกับหยุด ก่อนจะลุกขึ้นเดินหนีไป “ว่าไงล่ะ ทำไมไม่ตอบ”
       ทวีศักดิ์หยุดเดินหันมามอง
       “ชั้นเช็กงานธรรมดามันผิดตรงไหน”
       “เช็กทุกส่วนหรือยังล่ะ ทั้งส่วนบนส่วนล่าง”
       ทวีศักดิ์หันมามองสายสมรหัวจรดเท้า
       “หัดคิดเรื่องดีๆ บ้างนะ อย่าปล่อยให้ความคิดสกปรกๆ มันอยู่ในหัวมากนัก”
       “นี่คุณ”
       เดือนกับป้อมเดินเข้ามา เดือนมีสีหน้าเศร้า ยกมือไหว้ทวีศักดิ์กับสายสมรแล้วจะเดินเลี่ยงไป
       “เดือน มีอะไรหรือเปล่า ทำไมทำหน้าแบบนั้น” เดือนส่ายหน้าไม่ตอบอะไร แต่เดินเลี่ยงไป ป้อมรีบตามไป
       “เดี๋ยวสิเดือน”
       ทวีศักดิ์จะเดินตาม แต่สายสมรเดินมาดักไว้
       “ทำอะไรรักษาหน้าชั้นบ้างนะคุณ อย่าให้มันประเจิดประเจ้อนัก” ทวีศักดิ์ชะงัก หันมามองสายสมรแล้วเบะปาก เดินหนีไป “นี่คุณ อย่า
        
       มาทำท่าแบบนี้ใส่ชั้นนะคุณ สายสมรตะโกนเรียกตาม ก่อนจะหันกลับมาจ้องตามหลังเดือนที่เดินไป “ดี ห่วงมันมาก เดี๋ยวก็จะได้รู้”
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
หางเครื่อง ตอนที่ 19
หางเครื่อง ตอนที่ 18
หางเครื่อง ตอนที่ 17
หางเครื่อง ตอนที่ 16
หางเครื่อง ตอนที่ 15
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014