หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อย่าลืมฉัน

อย่าลืมฉัน ตอนที่ 5

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 27 มีนาคม 2557 09:52 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
อย่าลืมฉัน ตอนที่ 5
       อย่าลืมฉัน ตอนที่ 5
       
       งานแต่งงาน ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศอบอุ่น ทว่าหรูหราอยู่ในที ภายในงานมีแขกบางตา ด้วยเหตุที่เจ้าของงาน เลือกเชิญเฉพาะแขกที่สนิทสนมกันจริงๆ
       
       อัมพิกาและอรทัยอยู่ในชุดราตรีหรูหรา มีรสนิยม
       “เอื้อมาหรือยัง ?”
       อัมพิกาหันมาทางอรทัย ฝ่ายถูกถามกวาดสายตามองหา
       “ยังไม่เห็นเลยค่ะ วันนี้ต้องขึ้นพูดอวยพรด้วย ทำไมยังไม่มาอีกนะ”
       อัมพิกาหันอีกทางช่วยมองหา แล้วก็ต้องสะดุดกึก
       “นั่นไง” อัมพิกาหน้าเชิด “เหตุผลที่ทำให้พี่ชายเรามาช้า”
       อรทัยหันไปมองตามแล้วก็อึ้ง หน้าตึงขึ้นมาทันทีเช่นเดียวกัน
       เอื้อกับสุริยง เดินเคียงเข้างานมาพร้อมกัน ทั้งสองคนเดินไหว้ทักทาย และรับไหว้มาตามทาง เอื้อดูเป็น
       ธรรมชาติ ในขณะที่สุริยงเดินตัวลีบ อย่างเจียมตัว แขกเหรื่อในงาน พากันมองสุริยงด้วยสายตาแปลกๆ และหันไป
       ซุบซิบกัน จนเธอรู้สึกอึดอัด แต่ยังฝืนยิ้ม
       
       ในขณะเดียวกันเขมชาติและเกนหลงเดินควงกันเข้ามาอย่างสง่างาม เกนหลงหยุดให้ช่างภาพ และ
       นักข่าว ถ่ายรูปอย่างรู้งาน เขมชาติยิ้มนิดๆ แสงชัตเตอร์รัวไม่ยั้ง
       เขมชาติปรายตามองเข้าไปในงาน..ในใจแอบคิดถึงสุริยง
       
       เอื้อเดินนำสุริยง มาถึงมุมที่อัมพิกาและอรทัย ยืนอยู่ คนที่ยืนอยู่รอบๆข้างแอบชำเลืองมอง อย่างสอด
       รู้สอดเห็น
       สุริยง ยกมือไหว้อัมพิกา
       “สวัส...” ยังพูดไม่ทันจบประโยคดี อัมพิกา ก็หันไปพูดกับบริกร ที่เดินผ่านมาพอดี
       “หยุดก่อน!”
       สุริยงชะงัก.. อัมพิกาเอื้อมมือข้ามไปหยิบแก้วแชมเปญและพูดกับบริกร โดยไม่สนใจสุริยง
       “ขอบใจ”
       จากนั้นแล้วก็หันไปคุยกับคุณหญิงที่ยืนอยู่ข้างหลัง
       “คุณหญิงขนิษฐา..สวัสดีค่ะ สบายดีนะคะ..ไม่ได้เจอกันนานเลย”
       สุริยงหน้าชาวูบ ยกมือไหว้ค้างอยู่อย่างนั้น อรทัยหัวเราะเยาะ แล้วก็เชิดใส่ซ้ำอีกที ก่อนจะหันไป
       คุยกับแขกไฮโซอีกคน ที่ยืนอยู่แถวนั้น
       สุริยงค่อยๆ ลดมือลง มองไปรอบๆ เห็นสายตาของแขกเหรื่อ ที่มองแล้วก็ซุบซิบกันอย่างสนุกสนาน
       เอื้อมองด้วยความสงสาร “หนูเล็ก”
       สุริยง พยายามทำเสียงให้เป็นปกติ “ขอตัวไปห้องน้ำนะคะ”
       พูดจบก็เดินออกไปเลย เอื้อมองตามไปด้วยความเป็นห่วง
       
       ในขณะที่บริเวณหน้างาน เขมชาติ กับเกนหลง ฝ่ากลุ่มนักข่าวเข้ามาด้านใน เขมชาติกวาดตามองไป
       รอบๆ พลันสายตาก็สะดุดเข้ากับสุริยงที่เดินแทรกคนออกมาจากในงาน เขมชาติชะงักมองตามอย่างลืมตัว
       สุริยงอยู่ในชุดราตรีอย่างหรู ดูสวยสง่า แปลกตาและ โดดเด่น ต่างจากที่เขมชาติคุ้นตา เขมชาติ
       ลืมตัวเดินตามสุริยงไปเหมือนโดนสะกด ในขณะที่เกนหลงเดินไปอีกทางเพื่อจะเดินเข้าไปในงาน ครั้นเดินไปได้สักพักก็
       รู้สึกตัวหันมาไม่เห็นเขมชาติ พลางกวาดตามองหา จนเห็นเขมชาติเดินไปอีกทาง
       “เขมคะ เขม”
       เกนหลงเรียกเบาๆ ทว่าเขมชาติไม่ได้ยิน เธอจึงร้องเรียกดังขึ้น “เขม”
       เขมชาติ รู้ตัว สะดุ้งนิดๆ ก่อนจะหันกลับมา ”ครับ ?”
       “คุณจะไปไหนคะ ทางเข้างานอยู่ทางนี้”
       เขมชาติอึกอัก ละล้าละลัง
       “เอ่อ.. ผมขอตัวไปห้องน้ำแป๊บนึงนะครับ เดี๋ยวจะรีบตามเข้าไป”
       พูดจบก็รีบเดินตามสุริยงไปทันที เกนหลงมองตามเล็กน้อยแล้วก็เดินเข้างานไป อย่างไม่ติดใจสงสัย
       ใดๆ เลย
       เกนหลงเดินเข้ามาในงาน แขกเหรื่อในงานมองตามด้วยความสนใจ เกนหลงมองไปที่โต๊ะเครื่องดื่มและ
       เดินไปหยิบแก้วคอกเทล ทันใดนั้นก็มีมือของชายหนุ่มอีกคนยื่นมาหยิบแก้วเดียวกัน
       เกนหลงเงยหน้ามอง แล้วพบว่าชายหนุ่มเจ้าของมือ เป็นหนุ่มหน้าตี๋อายุสี่สิบกว่า ที่กำลังยืนส่งยิ้ม
       กว้างมาให้ เกนหลงตกใจนิดๆ รีบดึงมือกลับ
       “ขอโทษค่ะ”
       พลันก็รีบหันหน้าหนีทันที ในจังหวะหันมานั่นเอง เกนหลง ก็ชนเข้ากับผู้ชายอีกคนที่เดินผ่านมาพอดี
       เกนหลงเซ ชายคนนั้นคว้าแขนเอาไว้ได้ พลางดึงตัวขึ้นมาได้ทัน เกนหลงเงยหน้ามองแล้วก็อึ้ง
       “พี่เอื้อ”
       เอื้อ เองก็ตกใจไม่แพ้กัน “เกนหลง”
       เกนหลง ยิ้มกว้าง
       “ไม่ได้เจอกันตั้งนาน นึกว่าจะจำกันไม่ได้ซะแล้ว”
       “จำได้สิ ใครจะลืมสาวฮอตประจำบอสตัน” เอื้อกระเซ้า
       “ไม่จริง คนที่ฮอตน่ะพี่เอื้อต่างหาก เกนได้ยินชื่อเสียงพี่เอื้อตั้งแต่ยังไม่ได้ไปเรียน เพื่อนๆที่นี่เขาลือกัน
       ให้แซดว่าที่บอสตันมีรุ่นพี่คนหนึ่งหล่อมาก เป็นลูกชายเจ้าของธนาคารอีกต่างหาก เรียกว่าฮอตข้ามทวีป”
       เอื้อถึงกับหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี เกนหลงหัวเราะตาม
       ในขณะที่ที่อัมพิกามองหาเอื้อ แล้วมาสะดุดเข้ากับเอื้อที่คุยอยู่กับเกนหลง สายตาของอัมพิกาพุ่งมา
       อย่างแรง ราวกับเหยี่ยว อรทัยเดินมาพอดี อัมพิกาพยักเพยิดไปทางเอื้อ อรทัยหันไปมองด้วยความสนใจ
       เกนหลงเหมือนนึกขึ้นได้
       “ อ้อเกือบลืม ยินดีด้วยนะคะพี่เอื้อ”
       “ ยินดี ?” เอื้อขมวดคิ้ว สงสัย
       “ก็ยินดีกับงานวันนี้ไงคะ ..แอบแต่งซะเงียบเลย นี่ถ้าเพื่อนๆ รู้ มีหวังอกหักกันกระจาย”
       เกนหลงยิ้มร่าเริง เอื้ออ้าปากจะแย้ง แต่ไม่ทัน เกนหลงพูดต่อ
       “แล้วนี่เจ้าสาวพี่เอื้ออยู่ไหนคะเนี่ย ตั้งแต่มายังไม่เห็นเลย” ถามพลางมองหา
       “เจ้าสาวพี่ ยังหาไม่เจอเลยครับ” เอื้อเล่นสำนวน
       เกนหลงหันขวับ
       
       “หาไม่เจอ แปลว่าอะไรคะ ?”

อย่าลืมฉัน ตอนที่ 5
       เอื้อ ยิ้มขำๆ
       “ก็แปลว่า งานนี้ไม่ใช่งานพี่ แต่เป็นงานของลูกชายคุณลุง บอร์ดของธนาคาร แต่ครอบครัวพี่เป็น
       เจ้าภาพจัดเลี้ยงพิเศษให้ พี่ยังไม่ได้แต่งงาน”
       “อ้าว..ตอนคุณพ่อบอกว่าเป็นงานแต่งของครอบครัวรัตนชาติ เกนก็คิดว่าเป็นของพี่เอื้อแน่ๆ คิดไป
       เองนะเนี่ย อายจัง”
       พูดพลางยกมือขึ้นปิดหน้า นึกขำอายตัวเอง เอื้อขำกับอาการเขินๆ ของเกนหลงอย่างอารมณ์ดี
       “พี่จะถือว่าเป็นการยินดีล่วงหน้า ถ้าแต่งจริงเมื่อไหร่ จะส่งการ์ดให้เกนเป็นคนแรก”
       เกนหลงพยักหน้ายิ้มรับอายๆ
       “แล้วนี่เกนมาคนเดียวเหรอครับ ? “
       เกนหลงชะงักนิดๆ พลางรู้สึกว่าเขมชาติหายไปนานแล้ว
       
       สุริยงหลบออกมายืนที่ริมระเบียงของโรงแรม พลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ และปล่อยออกมาช้าๆ
       เริ่มสบายใจขึ้น ทันใดนั้นเสียงเขมชาติก็ดังขึ้น
       “จะมาจับผู้ชายรวยๆ ตามงานแต่งงาน มันคงไม่ง่ายอย่างที่คิด ถึงได้มายืนกลุ้มอยู่คนเดียว”
       สุริยงหันขวับมา เห็นเขมชาติยืนอยู่ นึกแปลกใจนิดๆ เขมชาติเดินเข้ามาหา
       “ต้องลองไปตาม “งานศพ” อาจจะพอมีโชค ได้พ่อหม้ายรวยๆ แก่ๆ ติดไม้ติดมือกลับมาบ้าง”
       สุริยง ยิ้มนิดๆ พลางพูดสวนกลับไปอย่างทันท่วงที
       “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำเอาไว้ ถ้าได้ไปงานศพของ” มองหน้าเขมชาติ เหมือนจะบอกว่า “คุณ” ..
       หากแต่ยั้งปากไว้ได้ทัน “คนรู้จัก ดิฉันจะลองดูนะคะ”
       เขมชาติ รู้ว่าถูกประชด หากยังทำเสียงเข้ม
       “ไม่ต้องมาย้อน”
       สุริยงเถียงนิ่มๆ
       “ดิฉันไม่ได้ย้อน แค่สมยอมตามคำตัดสิน ในเมื่อผู้อำนวยการคิดว่าดิฉันมาที่นี่เพื่อจับคนรวยๆ.. ดิฉัน
       ก็แค่ยอมรับ ยอกย้อนตรงไหนไม่ทราบ”
       แววตาเขมชาติ ที่มองสุริยงนั้น ฉายแววดูแคลนอย่างไม่ปกปิด
       “ได้แต่งตัว ใส่เครื่องเพชร เดินอยู่ในแวดวงของคนชั้นสูงเข้าหน่อย องค์ไฮโซลงหรือไง ถึงได้กล้าเถียง
       เสียงแข็งแบบนี้ อย่าลืม ผมเป็นเจ้านายของคุณ ไม่ใช่เพื่อนเล่น”
       สุริยงนิ่ง เขมชาติได้ที ใส่ต่อ
       “ที่มาวันนี้ คงอยากประกาศความเป็นเมียเจ้าสัวให้คนอื่นรู้หล่ะสิ ขนาดเขาไม่ทิ้งสมบัติอะไรไว้ให้ ก็ยัง
       จะยึดติดอยู่กับอดีต จมไม่ลง น่าสมเพช”
       สุริยงลอยหน้าลอยตาโต้กลับไปอย่างไม่ยอมแพ้
       “ ก็คงไม่ต่างกับบางคน เรื่องผ่านมาตั้งนานแล้ว ก็ยังไม่ปล่อยวาง ยึดติด หมกหมุ่น ประชดประชันไม่
       เว้นแต่ละวัน น่าสมเพชไม่น้อยไปกว่ากัน”
       พูดจบก็หันหลัง จะเดินเข้างานไป หากกลับโดนเขมชาติคว้าข้อมือสุริยงไว้ ก่อนที่จะกระชากกลับมา
       “ผมยังไม่สั่งให้ไป คุณจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”
       เขมชาติจ้องหน้าสุริยงด้วยความโกรธแค้น
       
       เกนหลง และเอื้อเดินมาตามทาง เกนหลงมองหาเขมชาติ และก็เห็นเขมชาติยืนอยู่ โดยยังไม่เห็นว่า
       กำลังอยู่คุยกับใคร
       เกนหลงยิ้ม และหันมาทางเอื้อ
       “เจอแล้วค่ะ”
       เกนหลงรีบเดินนำไป โดยมีเอื้อเดินตามมาไม่ห่าง
       
       เขมชาติยังจับมือสุริยงไว้แน่น สุริยงพยายามบิดมือออก
       “ปล่อย”
       เขมชาติ ยิ่งบิด ยิ่งดึงสุริยงเข้ามา พลางจ้องหน้าในระยะประชิด “ไม่ปล่อย”
       - พลันเสียงของเกนหลง ก็ดังขึ้น
       “เขมคะ”
       เขมชาติทิ้งมือสุริยงอย่างไม่มีเยื่อใย สุริยงชะงัก เกนหลงเดินเข้ามา ยังไม่ทันเห็นสุริยง ทืยืนหันหลังอยู่
       “อยู่หลบตรงนี้นี่เอง “
       เขมชาติ หันมาตอบยิ้มๆ
       “ ผมกำลังจะเข้าไป”
       เขมชาติชะงักกึก เมื่อมองเห็นเอื้อเดินตามหลังเกนหลงเข้า พลองย้อนนึกถึงตอนที่เห็นเอื้อนั่งกินข้าว
       กับสุริยงด้วยท่าทีสนิทสนม
       เขมชาตินิ่งไป สุริยงหันมาด้วยความแปลกใจ แต่คนที่แปลกใจมากกว่าคือเกนหลงและเอื้อที่เรียกขึ้น
       พร้อมกัน
       “คุณสุ”
       “หนูเล็ก”
       แล้วทั้งคู่ ก็หันมามองหน้ากันงงๆ
       เกนหลงมองเอื้อกับสุริยงด้วยความแปลกใจ/ เอื้อก็มองสุริยงกับเขมชาติด้วยความสงสัย ในขณะที่
       เขมชาติจ้องมองเอื้อกับสุริยงด้วยความไม่พอใจ .
       สุริยงได้แต่ยืนอึ้งมองทั้งสามคนสลับกันไปมา
       
       อรทัยพลิกข้อมืดูนาฬิกา แล้วก็เงยหน้ามองไปทางที่เอื้อยืนอยู่เมื่อครู่ แต่ไม่เห็นพี่ชายยืนอยู่ที่เดิมแล้ว
       “พี่เอื้อหายไปไหน? จะได้เวลาขึ้นพูดอวยพรแล้วนะคะ”
       อัมพิกาช่วยมองหาไปทั่วงาน หากก็ไม่เห็นเอื้อ
       
       เอื้อหันมาถามเกนหลงด้วยความสงสัย
       “เกนรู้จักกับหนูเล็ก..เอ่อ สุริยงด้วยเหรอครับ ?”
       
       “ค่ะ คุณสุเป็นเลขาของเพื่อนเกนค่ะ” พลางหันไปทางเขมชาติ “เขมคะ นี่พี่เอื้อรุ่นพี่เกนที่บอสตัน
       ค่ะ”

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อย่าลืมฉัน ตอนที่ 27 จบบริบูรณ์
อย่าลืมฉัน ตอนที่ 26
อย่าลืมฉัน ตอนที่ 25
อย่าลืมฉัน ตอนที่ 24
อย่าลืมฉัน ตอนที่ 23
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 8 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 8 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนูชอบพี่เกหลงจากครอยาลืมฉันชอบทุกคนทีเเสดง
ปานป.3
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนูชอรคอย่าลืมฉันมากมาก.555
ด.ญมุจรี ไชยกันยา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นนครีนยใในบวนายสใทนรค
รนีรานใย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แล้วเอื้อกับเกนหลงไปมีเบอร์โทรศัพท์เพื่อส่งแมสเสสหากันตั้งแต่เมื่อไร ไหนว่าไม่ได้เจอกันมานาน
songsai
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014