หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สาปสาง

สาปสาง ตอนที่ 23

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 28 มีนาคม 2557 17:17 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สาปสาง ตอนที่ 23
        สาปสาง ตอนที่ 23 (ต่อ)
       
       อนงค์กระวนกระวายใจเพราะนาฬิกาใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว แต่แพรวยังไม่กลับมา
       
       "จะเที่ยงคืนแล้ว นังแพรวทำไมยังไม่กลับเสียที"
       อนงค์จะเปิดม่านมองแต่ก็หวาดกลัว เธอเดินกลับไปอุ้มพระพุทธรูปแล้วค่อยมาเปิดประตูบ้านมองออกไป บรรยากาศภายนอกวังเวง มีเสียงนกกลางคืนร้อง อนงค์ขวัญหนีดีฝ่อเป็นทุนอยู่แล้ว เธอรีบปิดประตูทันที
       "ตายแล้ว นะโม สังโฆ...อยู่ไหนนะนังแพรว"
       อนงค์อุ้มพระเข้าไปในบ้านแล้วมาวางที่โต๊ะ เธอนั่งใกล้พระแล้วหยิบโทรศัพท์โทรหาแพรว
       เสียงจากโทรศัพท์ดัง "หมายเลขที่ท่านเรียก ยังไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้"
       "นังแพรว โทรก็ไม่ติด มัวทำอะไรอยู่เนี่ย"
       อนงค์หวาดหวั่นที่ต้องอยู่คนเดียวและยังเป็นห่วงลูกสาวด้วย
       
       ด้านนอกชานเรือนมีผ้าแดงผืนใหญ่กั้นอยู่เป็นฉากบังตา พ่อปู่นั่งพึมพำมนต์เป็นการเริ่มต้นทำพิธีอาบราคะ เล่ห์สวาท
       "กูตั้งต้นคาถากาลีให้แล้ว ทีนี้ถึงตามึงแล้ว อีเลือดชั่ว"
       พ่อปู่เงยหน้ามองดวงจันทร์คืนแรมที่มืดสนิท ท้องฟ้าไร้เมฆ พ่อปู่มองผ้าแดงกั้นฉากก็เห็นเงาวอบแว่บ อีกฝั่งหนึ่งของผ้าแดงกั้นมีอ่างน้ำขนาดใหญ่ที่มีเทียนสีแดงจุดล้อม แพรวทาปากแดงฉ่ำยิ้มแย้ม พ่อปู่เริ่มพึมพำมนต์
       "เล่ห์ สังวาส เชิงชาติเลือดชั่ว ราคะ มัดตัว กำหนัด จัดจอง
       ฝั่งพึ่งมนต์มาร สามานย์สมสู่ เสพสมเชิงชู้ อาบกายโลกีย์"
       ภาพที่ผ้าแดงฉากกั้นมีเงาร่างของแพรวที่เห็นทรวดทรงเพราะเปลือยกาย เงาร่างแพรวทาบทับที่ผ้าแดงที่กั้นฉากไว้ แพรวเดินเปลือยเข้ามาแล้วก้าวลงไปแช่ในอ่างน้ำ แพรวแช่อ่างน้ำด้วยสีหน้าเยิ้มฉ่ำไปด้วยเสน่ห์รัญจวน สายตาของเธอเย้ายวนหว่านเสน่ห์ราวกับว่ากรณ์อยู่ตรงหน้า แพรวลูบไล้น้ำที่มีเทียนหยดน้ำตาเทียนสีแดงตามเนื้อตัว
       "คุณกรณ์ขา......”
       แพรวลูบไล้เนื้อตัวไปเรื่อย มือของเธอไล่ระไปตามร่างกายก่อนจะค่อยๆจมน้ำลงจนมือหายไปในดินแดนมหัศจรรย์ พ่อปู่พึมพำคาถาต่อไป แพรวขยับตัวอยู่ในน้ำ
       
       แพรวลุกจากอ่างน้ำ ส่วนต่างๆของร่างกายแพรวมีรอยน้ำเกาะ หยดน้ำไหลไปตามร่างกาย น้ำที่ไหลมาจากร่องขาไหลเป็นทางตามขาอ่อนด้านใน
       
       ขวดแก้วเจียระไนบรรจุน้ำวางอยู่ แพรวมองขวดแก้วนั้นด้วยความปรีดา
       "เอาน้ำอาบราคะของมึงไปให้ผู้ชายที่มึงต้องการดื่มกิน"
       แพรวจ้องน้ำอาบราคะในขวดก็เห็นคราบบางอย่างลอยเป็นตะกอน แพรวนึกลิงโลดใจอยากให้กรณ์มารักมาหลงตนซะวันนี้เดี๋ยวนี้
       "ถ้าคุณกรณ์ได้ดื่มน้ำราคะขวดนี้ คุณกรณ์จะรักฉันใช่ไหมพ่อปู่"
       "น้ำราคะกระตุ้นเสน่ห์ ผู้ชายที่มึงพึงใจ จะตกอยู่ในภาวะกำหนัด เกิดตัณหาอยากจะพิศวาสกับมึงเท่านั้น"
       แพรวยิ้มกริ่ม เธอหยิบขวดแก้วเจียระไนขึ้นมาชื่นชม
       "คุณกรณ์ คุณจะต้องรักชั้น"
       
       บริเวณหน้าโรงละครยังมีเทปสีเหลืองปิดทางเข้า รถของณราแล่นมาจอด ณราทำท่าจะลงจากรถ
       พริ้วบอกณราเพื่อตัดบท
       "คุณณรารออยู่ที่นี่แหละค่ะ ฉันเข้าไปคนเดียวจะสะดวกกว่า"
       "สะดวกยังไง" ณราถาม
       "นะคะ คุณอยู่ตรงนี้นะคะ"
       พริ้วตัดบทแล้วลงจากรถ เธอเดินเข้าไปคนเดียว ณราเป็นห่วงพริ้วมาก เขาลงจากรถแล้วจะตาม พริ้วหันมามอง
        
       ณราพยักหน้าแล้วยอมให้ เขาได้แต่ยืนรอกระวนกระวายอยู่ที่ข้างรถ

สาปสาง ตอนที่ 23
        พริ้วรวบรวมความกล้าเดินเข้ามาในโรงละครร้าง ณ ที่เกิดเหตุยังมีร่องรอยเลือดเลอะอยู่บ้าง พริ้วมองหาช่อเอื้อง
       
       "เธอ....จำฉันได้ไหม เธออยู่ที่นี่ใช่ไหม ออกมาคุยกับฉันหน่อย"
       ไม่มีสัญญาณใดๆตอบกลับมา
       "คุณไทตายเพราะเธอใช่ไหม เธอทำร้ายคุณไทใช่ไหม" พริ้วถาม
       ยังไม่มีเสียงตอบ พริ้วเดินไปใกล้เวทีเพราะจำได้ว่าเจอแสงสาดกลางเวทีในคราวนั้น แต่ก็ไม่มีร่างช่อเอื้อง
       "อย่าทำแบบนี้อีกนะคะ มันจะเป็นบาปติดตัวเธอไปตลอดชีวิต ทำไมเธอไม่ออกมาหาฉันล่ะ อยากให้ฉันช่วยอะไรก็บอก เธอจะได้ไม่ต้องทำร้ายใครอีก ออกมาเถอะ"
       ยังไม่มีวี่แววว่าผีตัวไหนจะออกมา พริ้วถอนหายใจและเริ่มท้อ
       "ออกมาเถอะ ฉันยินดีจะช่วยเธอจริงๆนะ"
       พริ้วหมดหวังจึงถอนใจ หมุนตัวกลับ
       ทันใดนั้นช่อเอื้องก็ปรากฎร่างตรงหน้าพริ้วในระยะประชิด ช่อเอื้องหน้าขาวตาแดงก่ำจ้องตาพริ้ว ทำให้พริ้วตกใจจนหงายหลังลงไป
       "เธอ"
       ช่อเอื้องจ้องพริ้วด้วยสีหน้าเครียดเหมือนไม่เชื่อง่ายๆ
       "อย่าแส่เรื่องคนอื่น ถ้าไม่อยากตาย"
       "ฉันแค่อยากจะช่วย ฉันไม่อยากให้เธอสร้างบาปอีก"
       "หึ พูดไปอย่างงั้น คนใจคด คิดทรยศทุกราย"
       "แต่ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น ฉันไม่ได้เห็นเธอเป็นศัตรูคู่อาฆาต ฉันเต็มใจจะช่วยเธอจริงๆ มีอะไรก็บอกมาเถอะ"
       "กูไม่เชื่อ ไม่มีใครรักกูจริง ทุกคนแย่งของๆของกู มึงจะแย่งอะไรจากกู"
       "ฉันมาให้ ฉันมาดี ถ้าเธอไม่เชื่อล่ะก็"
       พริ้วลุกขึ้นมาเผชิญหน้าช่อเอื้อง
       "ใช้ร่างฉันสิ เข้ามาอยู่ในร่างฉัน คนอื่นไม่เห็นเธอ มีแต่ฉันเห็นเธอคนเดียว ถ้าเธอไม่เชื่อใจ ลองสิงร่างฉันแล้วบอกสิ่งที่เธอต้องการ"
       ช่อเอื้องมองหน้าพริ้วแล้วตัดสินใจ
       
       ประตูโรงละครเปิดออก ณราเดินเข้ามาเห็นพริ้วยืนอยู่หน้าเวทีนิ่งๆ ไม่หันหน้ามา
       "คุณพริ้ว หายมาตั้งนาน เป็นอะไรหรือเปล่า ผมเป็นห่วงคุณรู้ไหม"
       พริ้วพูดโดยยังไม่หันมา "มันฆ่าฉัน พวกมันฆ่าฉัน"
       ณราเริ่มเอะใจ เขาเดินเข้ามาใกล้แล้วจับไหล่พริ้วให้หันกลับมา ณราผงะที่เห็นพริ้วดวงตาแดงก่ำ จ้องหน้าณราด้วยสายตาของความเจ็บปวด รันทดใจและเคียดแค้นปะปนกัน
       "คุณ.........คุณไม่ใช่พริ้ว"
       ช่อเอื้องในร่างพริ้วพูด "พาฉันไปหาคุณกรณ์ บอกคุณกรณ์ว่าฉันถูกฆ่า"
       พริ้วตากลับจนเหลือกขึ้นกลายเป็นตาขาว ในที่สุดก็กลับกลายเป็นพริ้วตัวจริงที่สำลัก
       "พริ้ว ! คุณเป็นใคร อย่าทำอะไรพริ้ว อยากได้อะไร บอกมาเถอะ"
       พริ้วตากลับเหลือกลง ตาขาวหายไป ตาแดงกลับมาอีกกลับกลายเป็นช่อเอื้องที่สิงร่างพริ้ว
       "บอกคุณกรณ์ว่าฉันถูกฆ่า ช่วยฉันด้วย ฉันถูกฆ่า"
       "กรณ์ ? ทำไมถึงเกี่ยวกับคุณกรณ์" ณราถาม
       ช่อเอื้องในร่างพริ้วสำลักออกมาเป็นเลือด
       "โอเค ผมรู้แล้ว แต่อย่าทำร้าย พริ้ว อย่า"
       พริ้วตากลับเหลือกขึ้นไปตาแดงหายไป ตาขาวกลับมากลับกลายเป็นพริ้ว พริ้วหมดสติทรุดลงไป ณราโอบประคองแนบอก
       "คุณพริ้ว"
       
       ณราเหลียวซ้ายแลขวามองหาวิญญาณที่สิงพริ้ว แต่ก็ไม่เจอ ตอนนี้ณราห่วงพริ้วมากที่สุด
        
       อ่านต่อหน้า 4

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สาปสาง ตอนที่ 27 จบบริบูรณ์
สาปสาง ตอนที่ 26
สาปสาง ตอนที่ 25
สาปสาง ตอนที่ 24
สาปสาง ตอนที่ 23
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 1 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 1 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014