หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อย่าลืมฉัน

อย่าลืมฉัน ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 3 เมษายน 2557 09:34 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
อย่าลืมฉัน ตอนที่ 12
       อย่าลืมฉัน ตอนที่ 12
       
       เขมชาติขับรถเข้ามาจอดเทียบที่หน้าบ้านสุริยง สีหน้าเคร่งเครียด ในขณะที่สุริยง ที่นั่งคุยกับเอื้อแบบนิ่งๆ ยิ้มๆ เหมือนไม่มีอะไรในใจ แต่ก็ไม่วายถามเหมือนตั้งใจจะหยั่งเชิง
       “มีใครเล่าอะไรให้ฟังอีกคะ”
       “วนิตา เขาเป็นเพื่อนกับอร เขาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน แล้วเขาก็เห็นเขมชาติดูแลคุณอย่างดี ดีจนผิดสังเกต
       “แล้ว?”
       “แล้วผมก็เลยกลัวว่าคุณจะหวั่นไหว”
       สุริยงยิ้มนิดๆ แอบโล่งอกที่ไม่ใช่เรื่องในอดีต
       “เรารู้จักกันมานานนะคะ คุณเอื้อน่าจะรู้ หนูเล็กเป็นคนยังไง แค่การดูแลอย่างดี ไม่ว่าจะดีแค่ไหน ไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้หนูเล็กหวั่นไหว”
       สุริยงมองหน้าเอื้อ แววตาหนักแน่น เอื้อฟังแล้วก็ได้แต่สะท้อนใจ เพราะตัวเอง ก็อยู่ในข่ายทำดีเท่าไหร่ก็ไม่หวั่นไหวเหมือนกัน
       “ใช่ ผมรู้ ผมรู้ว่าหนูเล็กเป็นคนยังไง แต่ผมไม่รู้ว่าเขมชาติเป็นคนยังไงกันแน่ ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรและกำลังทำอะไร ผมแค่อยากเตือนให้ระวัง ผมเป็นห่วง”
       สุริยงฝืนยิ้มเหมือนไม่มีอะไร
       “ขอบคุณค่ะ”
       เอื้อพยักหน้ารับคำขอบคุณ ทันใดนั้นเสียงออดหน้าบ้านก็ดังขึ้น ปิ๊งป่อง!
       สุริยงได้จังหวะ รีบตัดบท
       “ผู้อำนวยการคงมาแล้ว ฝากคุณเอื้อส่งคุณเกนด้วยนะคะ”
       
       เขมชาติยืนร้อนรนใจ กำลังจะกดออดอีกครั้ง ประตูบ้านก็เปิดออก เกนหลงเดินออกมา พร้อมๆ กับเอื้อ ที่ถือถุงขนมตามมา
       “มาแล้วค่ะ แหม ใจร้อนไปได้”
       เอื้อกับเขมชาติประสานสายตากัน ต่างคนต่างรู้ ว่ามีความรู้สึกบางอย่างกรุ่นๆ อยู่ข้างใน
       “สวัสดีครับคุณเขม”
       “สวัสดีครับ อะไรครับเนี่ย?”
       “ฝอยทองค่ะ คุณแม่คุณสุทำขาย อร่อยมาก เกนเลยเหมามาหมด มีของเขมด้วยนะคะ”
       เขมชาติยิ้มรับ
       “น่ารักจัง ขอบคุณมากครับ” พลางหันมารับจากเอื้อ “ผมจัดการเองครับ”
       เขมจะเข้าไปเยี่ยมคุณสุหน่อยมั้ยคะ?”
       เอื้อรอฟัง เขมชาติชะงักคิด แล้วก็ตอบยิ้มๆ
       “ไม่ดีกว่าครับ ผมมาเพื่อมารับเกน ไม่ได้มาเพื่อเยี่ยมใคร”
       “พูดแบบนี้ เป็นเจ้านายที่ไม่น่ารักเลยนะคะ แต่คุณสุเขาไม่สนหรอกค่ะ เพราะเขามีพี่เอื้อคอยดูแลอย่างดี”
       เอื้อยิ้มกว้างอย่างถูกใจ ในขณะที่เขมชาติสะอึก ฝืนยิ้มแห้งๆ
       เกนหลงหันมาทางเอื้อ “เกนกลับก่อนนะคะ”
       เอื้อยิ้มรับ เขมชาติหันมาเปิดประตูให้เกนหลงขึ้นรถไป ก่อนที่จะปิดประตู แล้วหันมาทางเอื้อ
       “ขอบคุณที่ขับรถพาคุณเกนมาที่นี่ แต่คราวหน้า ผมขอเป็นคนดูแลเอง”
       เอื้อชะงักกึก เขมชาติพูดต่อ
       “ฝากบอกแม่เลี้ยงคุณด้วยว่า ผมให้พักจนกว่าขาจะหาย เรื่องงานผมจะให้คุณเกนดูแลเองขอบคุณครับ”
       เขมชาติยิ้ม พยายามทำเหมือนไม่แคร์สุริยง แล้วก็เดินกลับไปที่รถ เอื้อมองตามคิด “ยังไงกันแน่?”
       
       “ตกลงเขมชาติคิดยังไงกับนังสุริยงกันแน่”
       อัมพิกาพูดด้วยความสงสัย
       “พูดกับเราอีกอย่าง แต่ลับหลังทำอีกอย่าง ตกลงจะกิ๊กหรือจะเกลียดกันแน่”
       อรทัยรีบตั้งข้อสังเกต
       “ตอนแรกอาจจะเกลียด แต่พอเจอมารยาก็เลยเปลี่ยนใจอยากจะกิ๊กก็ได้นะคะ พี่เอื้อก็เคยเป็นมาแล้ว เมื่อก่อนเกลียดยังกะอะไรดี ดูตอนนี้สิคะ เฝ้าเช้าเฝ้าเย็น”
       อัมพิกาพยักหน้าเห็นด้วย
       “มันก็เป็นไปได้ถ้าเขมชาติเกิดตกหลุมนังสุริยงจริงๆ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เราจะต้องทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ และมันจะต้องใหญ่พอที่จะทำให้ความรักของเขมชาติ และเกนหลงต้องสะเทือน”
       อัมพิกายิ้มร้ายอย่างมั่นใจ
       
       เกนหลงกำลังตัดเป็นชิ้นเล็กใส่จาน เขมชาติยืนมองด้วยความชื่นชม
       “น่าทานมากๆเลยครับ นี่คุณเกนตื่นมาอบขนมเค้กตั้งแต่กี่โมงครับเนี่ย”
       “ตี 5 ค่ะ”
       เขมชาติตาโต “โอ้ว จะเช้าไปไหน”
       เกนหลงใช้ช้อนตักเค้กชิ้นเล็กที่อยู่ตรงหน้าแล้วก็ยื่นมาตรงหน้าเขมชาติ
       “ลองชิมก่อน แล้วบอกสิคะ ว่าคุ้มหรือเปล่า ”
       เขมชาติตักเค้กตรงหน้าเข้าปาก จากนั้นก็ชูนิ้วโป้งสองนิ้วให้เกนหลง เกนหลงยิ้มปลื้ม
       “ถ้าชอบ ก้อนนี้ของคุณค่ะ ส่วนในกล่องนี่ก็ของคุณสมคิด กับคุณวิบูลย์ แล้วก็คุณมาลัย วันนี้วันหยุดเขมช่วยให้คนไปส่งให้ที่บ้านทีนะคะ จะได้ทานกับครอบครัว”
       เขมชาติมองเกนหลงแจกจ่ายขนมอย่างมีความสุข ความเป็นคนมีน้ำใจที่ทำให้เกนหลงยิ่งน่ารัก
       “ส่วนอันนี้ของครอบครัวคุณสุ”
       เขมชาติหุบยิ้ม จากนั้นก็เลียบๆเคียงๆถาม
       “ผมก็ลืมถาม ไปเยี่ยมแม่เลี้ยงคุณเอื้อมาเป็นยังไงบ้าง? ตอนผมโทร.ไปได้ยินเสียงหัวเราะกันสนุกสนานเลย”
       “สนุกมากค่ะพ่อแม่คุณสุน่ารักมากไก่กับไข่ก็น่ารักยิ่งตอนอยู่กับพี่เอื้อยิ่งน่ารัก พากันเล่นเหมือนเด็กๆเลยค่ะ คุณสุรักลูกมาก เธอคงอยากได้ผู้ชายที่เข้ากับลูกได้ดี เกนยังนึกไม่ออกเลยนะคะ จะมีใครเข้ากับเด็กสองคนนั้นได้ดีกว่าพี่เอื้อ”
       
        เกนหลงพูดแล้วก็สงสารเอื้อ ตรงกันข้ามกับเขมชาติ ที่ฟังแล้วอิจฉา

อย่าลืมฉัน ตอนที่ 12
       ส่วนสุริยง ที่อาการเริ่มดีขึ้น ก็คลายผ้าอีลาสติกออกจากข้อเท้า พลางขยับไปมา ก่อนที่จะลุกจากเตียงเดินเกือบปกติออกจากห้อง ลงมาที่ห้องนั่งเล่น เห็นอาทิตย์ นภา นั่งกินเค้กฝอยทองของเกนหลงอย่างเอร็ดอร่อย
       “เค้กฝอยทองจากไหนคะเนี่ย? น่าทานจัง”
       นภายังเคี้ยวตุ้ย พูดด้วยความตื่นเต้น
       “เค้กฝอยทองของคุณเกน อร่อยมากเลยหนูเล็ก ชื่นตักให้คุณหนูเล็กเร็ว”
       “ค่ะๆ” ชื่นรีบกุลีกุจอรีบตักให้ สุริยงยิ้ม ๆ เดินมาสมทบ
       “คุณเกนทำเอง แล้วก็ให้เด็กเอามาส่งให้เมื่อกี๊นี้เอง”
       อาทิตย์รีบเสริม
       “ทำให้ฝอยทองของเราอร่อยขึ้นอีกเยอะเลย ผมก็ยังคิดอยู่ คุณเขาซื้อไปตั้งเยอะ จะเอาไปทำอะไร ที่แท้ก็เอาไปทำเค้ก แล้วยังมีน้ำใจส่งมาให้เราอีก”
       สุริยงรับขนมเค้กจากชื่นมาชิม แล้วก็ยิ้ม
       “อร่อยมากจริงๆ ไก่ กับ ไข่ ต้องชอบมากๆแน่ แล้วนี่..หายไปไหนกันคะเนี่ย? เงียบเลย”
       ชื่นรีบตอบ
       “คุณไก่ กับ คุณไข่ ไปว่ายน้ำที่บ้านคุณเขมชาติค่ะ”
       สุริยงพยักหน้าแล้วก็ชะงักกึก
       “ หะ? ไก่กับไข่ ไปไหนนะ”
       สุริยงถามด้วยความตกใจอย่างแรง
       
       ไก่ ไข่ ยืนหน้าประหม่าๆ นิดๆ ในขณะที่วิบูลย์ยืนอยู่ตรงกลาง กอดคอคู่แฝดไว้ ที่พื้นมีกระเป๋า แผ่นโฟม อุปกรณ์ว่ายน้ำของเด็กวางอยู่ เขมชาติยืนอยู่ตรงข้าม ท่าทางยังไว้ตัวนิดๆ
       “มาแล้วครับ คุณไก่ กับ คุณไข่ มาพร้อมชุดว่ายน้ำตามคำสั่ง”
       เขมชาติมองไก่ กับ ไข่ คู่แฝดมองตอบเขมชาติหันหน้าหนี
       “แล้วที่บ้านเขาไม่ว่าอะไรเหรอ? อยู่ๆก็เอาลูกเขามาแบบนี้”
       “อ้าว ผมก็บอกไปตามที่คุณเขมสั่งว่า คุณเกนหลงให้มารับเด็กๆ ไปเล่นน้ำที่บ้านคุณเขมเด็กๆก็ดีใจกันใหญ่ พอดีคุณสุทานยาแก้ปวด แล้วก็หลับอยู่ พ่อแม่คุณสุก็เลยเป็นคนตัดสินใจให้มาแทน”
       “แล้วเรื่องให้มารับ”
       “อ๋อไม่ลืมครับ ผมฝากบอกให้คุณสุมารับ แล้วก็ทิ้งแผนที่บ้านคุณเขมไว้แล้ว” เขมชาติแอบยิ้มสะใจ “ขอบใจมาก หมดธุระแล้ว กลับไปได้”
       วิบูลย์รับคำ พลางเหมือนจะเพิ่งนึกขึ้นได้ “เออ แล้วคุณเกนหลงหล่ะครับ?”
       เขมชาติชะงักกึก “เอ่อ เดี๋ยวตามมา มีอะไร?”
       “อ๋อ เปล่าครับ ผมแค่จะขอบคุณเรื่องขนมเค้กฝอยทอง อร่อยมาก กินกันทั้งบ้านเลยครับ ผมฝาก
       บอกคุณเกนด้วยนะครับ”
       เขมชาติพยักหน้า วิบูลย์หันมาทางเด็กๆ
       “เล่นน้ำให้สนุกนะเด็กๆ”
       ไก่ กับไข่ยกมือไหว้ “สวัสดีครับ”
       วิบูลย์จับหัวคู่แฝดโยกไปมาด้วยความเอ็นดู แล้วเดินออกไป แต่ก็ม่าวายหยุดมองเกลับไป แอบหวั่นใจเล้กน้อย
       “คุณเกนหลงก็ยังไม่มา ปล่อยคุณเขมอยู่เด็กตามลำพัง จะรอดมั้ยเนี่ย รายนี้เกลียดเด็กยังกะอะไรดี”
       วิบูลย์ส่ายหน้าด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ต้องตัดใจ
       “โชคดีนะเด็กๆ”
       ไก่ กับ ไข่ หันมาซุบซิบกัน เขมชาติหันมาเห็น เผลอตัวส่งเสียงดุ
       “ซุบซิบอะไรกัน”
       คู่แฝดถึงกับสะดุ้ง เขมชาติรู้ตัว รีบฝืนทำใจดี
       “ซุบซิบอะไรกันเหรอครับ บอกพี่เขมได้มั้ย”
       ไก่กับไข่ มองหน้ากัน ไข่พยักหน้า ไก่ หันมาพูด
       “ไก่ อยากว่ายน้ำครับ”
       ไข่รีบเสริม “สระน้ำอยู่ไหนครับ”
       เขมชาติเผลอตัว พูดกวนๆ ออกไป “อยู่แถวนี้แหละ กลัวจะไม่ได้ว่ายหรือไงหะ?”
       ไก่กับไข่พยักหน้ายอมรับ เขมชาติยิ้ม แล้วก็ย่อตัวลง พยายามจะทำญาติดีด้วย
       “ก่อนจะไปว่ายน้ำ พี่เขมว่า เรามาทำความรู้จักกันก่อนดีกว่า คนไหนไก่”
       ไก่ชี้หน้าไข่ ไข่ชี้หน้าไก่ แล้วก็หัวเราะกันคิกคัก เขมชาติชักสีหน้านิดๆ แต่พยายามข่มไว้
       “แล้วคนไหน ไข่”
       ทั้งสองคนยกมือขึ้นพร้อมกัน แล้วก็หัวเราะคิกคัก เขมชาติกัดฟันกรอด จากนั้นก็ลุกขึ้นพรวดแล้วก็กอดอกทำเข้ม
       “ถ้าไม่บอกดีๆ ก็ไม่ต้องว่ายน้ำ เดี๋ยวให้คนไปส่ง กลับบ้านไปเลย”
       ไก่กับไข่สะดุ้งสุดตัว เขมชาติสะใจ หันหลังให้ทำท่าจะเดินไป แล้วก็ชะงักขยับขาไม่ออก พลางก้มลงมองที่ขาตัวเอง เห็นไก่กับไข่เกาะขาอยู่
       “เฮ้ย”
       ไก่รีบบอก “ผมชื่อไก่ครับ”
       ไข่เอาบ้าง “ผมชื่อไข่ครับ”
       “พี่เขมให้เราว่ายน้ำนะครับ”
       ไก่กับไข่ยิ้มประจบ ทั้งน่ารัก ทั้งน่าสงสาร จนเขมชาติอดยิ้มไม่ได้ แล้วก็ต้องรีบเก๊ก ทำขรึม
       
       “ตามมา”

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อย่าลืมฉัน ตอนที่ 13
อย่าลืมฉัน ตอนที่ 12
อย่าลืมฉัน ตอนที่ 11
อย่าลืมฉัน ตอนที่ 10
อย่าลืมฉัน ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 7 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 7 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมากเลยค่ะ รอติดตามอยู่ๆ อัพบ่อยๆนะคะ
abcd@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014