หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ไฟรักเพลิงแค้น

ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 9 เมษายน 2557 17:12 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 1
       ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 1
       
       กรุงเทพฯ ยามราตรี ท่ามกลางบรรยากาศขมุกขมัว ผู้หญิงและเด็กหญิง ที่ดูออกว่าเป็นแม่ลูกกัน กำลังวิ่งกระหืดกระหอบขึ้นบันไดอย่างรวดเร็ว เป้าหมายคือดาดฟ้าของอาคาร ยินเสียงหอบจากลมหายใจดังรัวเร็วและรุนแรง ขณะที่ผู้ชายคนหนึ่งกำลังค่อยๆ ปีนขึ้นไปยืนบนขอบระเบียงดาดฟ้าอย่างช้าๆ
       
       ผู้ชายคนนั้นยืนอยู่บนขอบระเบียงสูงลิบๆ จากท้องถนนด้านล่างอย่างสุดระทึก ชายคนนั้นส่งเสียงสะอื้นจากลำคอ ผู้หญิงและเด็กยังวิ่งขึ้นมาเรื่อยๆ แล้วเด็กหญิงก็สะดุดขั้นบันไดล้มลง หญิงสาวประคองแล้วรีบฉุดให้เด็กหญิงลุกขึ้นพากันวิ่งต่อ
       ผู้ชายบนขอบระเบียงดาดฟ้ากอดกรอบรูปบานหนึ่งไว้แนบอก เขาตัดสินใจมองไปข้างหน้า พร้อมจะทิ้งตัว! ทันใดนั้น ประตูบนดาดฟ้าก็เปิดออก ผู้หญิงและเด็กสาวตัวน้อยพุ่งเข้ามาหา
       ผู้หญิงคนนั้นชื่อ กานดา ร้องห้าม “คุณชาติ อย่านะ!”
       “...ผมขอโทษ” ชายคนนั้นบอก
       เขาคือ ชาติชาย หันไปสบตา กานดา และ แพร เด็กผู้หญิงคนนั้นอีกครั้งก่อนกระชับกรอบรูปในมือแน่น แล้วตัดสินใจทิ้งตัวลงทันที
       กานดากรีดร้อง “ไม่!”
       กรอบรูปถ่ายครอบครัวของชาติชาย กานดา และแพรตกลงพื้นแตกดังเพล้ง!
       
       วันเวลาผ่านไป
       แพร เกรซ และเมย์ชูถ้วยไอศกรีมขึ้นมาชนกัน พร้อมส่งเสียงร้อง “เย้” จากนั้นก็มีช้อนของทั้งสามเคาะถ้วยไอติมด้วยความดีใจ
       เด็กสาวทั้งสามอยู่ในชุดนักเรียน ม.6 วางถ้วยไอติมแล้วเริ่มตักกิน มีการแย่งกันกินบ้าง และมีปัดมือเพื่อน กิริยาน่ารักสดใส
       “อร๊ายย...ในที่สุดก็จบซะที....ม.6” เกรซดีใจ
       เกรซหยิบใบเกรดมาดูด้วยสีหน้ามีความสุขล้นจนเมย์แอบหมั่นไส้แย่งตักไอติมของเกรซ
       “นี่...มาแย่ง เดี๋ยวก็ไม่ให้ไปเที่ยวทะเลด้วยหรอก” เกรซว่า
       เมย์นึกได้ “เออ..ใช่ ตกลงคุณอาของแกว่าไงอ่ะแพร”
       แพรหน้าสลดลงไปทันที เกรซกับเมย์ใจไม่ดี
       “บอกคุณอาหรือเปล่าว่าทุกอย่างปลอดภัย คุณพ่อฉันจะดูแลให้ทั้งหมด” เมย์ว่า
       เกรซเศร้า “ไม่ต้องแล้วล่ะเมย์ ถ้าแพรมันเงียบแบบนี้แสดงว่า....”
       “ว้า...แย่จัง กะจะไปส่งท้ายกับเพื่อนซี้ก่อนแยกย้ายซะหน่อย” เมย์บอก
       “สรุปคือล้ม” เกรซว่า
       “ล้มทำไม?” แพรถาม
       “ยังจะพูดอีก ก็แกไปไม่ได้” เกรซบอก
       “ฉันบอกแล้วเหรอ” แพรย้อน
       เมย์กับเกรซทั้งหัวเราะทั้งหยิกแพร
       เกรซโวยวาย “นี่แกกล้าหลอกเราเหรอ” ทั้งสองคนรุมจี้เอวแพร
       “โอ๊ย...เบาๆสิ เจ็บนะ” แพรว่า
       “ว่าแล้วล่ะ... มีเหรอคุณอาแพรจะห้าม ใจดีจะตาย”
       “ไชโย” เกรซดีใจ “จะได้ฉลองครบแก๊งค์ก่อนจากกันแล้ว มาพวกเรา....”
       สามสาวเอาช้อนไอติมประสานกันเหมือนทหารประสานดาบแล้วชูสูง
       ทั้งสามคนพูดพร้อมกัน “ลุย!”
       
       แพร เกรซ และเมย์เดินหัวเราะออกมา โดยที่เกรซกับเมย์ ถือไอศครีมโคนกินกันต่อ
       “นี่แกสองคน ยังกินกันไม่พออีกเหรอ” แพรถาม
       “ก็มันอร่อยนี่” เกรซตอบ
       ทั้งสามคนหัวเราะเดินต่อ แพรทำกระเป๋าตังค์หล่น ธัญกรกับกลุ่มนักเรียนชายสี่คน เดินผ่านมาก้มลงเก็บ แพรหันไปมองก่อนจะเดินกลับไปแบมือขอคืน
       ธัญกรถามกวนๆ “ของเธอเหรอ?”
       “อืม...”
       ธัญกรโยนให้เพื่อน แพรตามไปเอา เพื่อนโยนกลับให้ธัญกร แพรโมโหจึงเดินกลับมา นักเรียนชาย ทำหน้ากวนใส่ แล้วโยนกลับให้ธัญกรอีกรอบ แพรมองหน้าด้วยความโมโหก่อนจะเงื้อหมัดชกใส่ธัญกรจนล้มลงไปนั่ง เพื่อนสามคนเหวอ แพรเดินเข้าไปคว้ากระเป๋าจากมือธัญกร แพรยิ้มมองหน้าก่อนเชิดเดินออก
       เกรซ เมย์ อ้าปากค้าง ก่อนรีบตามออกไป เพื่อนๆรีบกรูเข้ามาหาธัญกร
       “ไอ้เล็กเป็นบ้างวะ?” เพื่อนถาม
       “รีบหาน้ำแข็งประคบเร็ว ตาปูดกลับบ้านโดนพ่อมึงแน่” เพื่อนอีกคนบอ
       “ไม่ต้องมายุ่ง! พวกมึงมันไม่ได้เรื่อง”
       ธัญกรมองตามหลังแพรไปแค้นๆ
       
       วันต่อมา กำธรนั่งดูคอมพิวเตอร์แล้วดูรายงานในแฟ้มไปด้วย แพรเปิดประตูเข้ามาเห็นกำธรทำงานหน้าเครียด เธอยกนมอุ่นๆมาวางให้ที่โต๊ะ กำธรเงยหน้ามาแล้วยิ้ม
       “พรุ่งนี้แพรจะไปเที่ยวกับเกรซแล้วใช่ไม๊” กำธรถาม
       “ใช่ค่ะคุณอา” แพรตอบ
       “ตื่นเต้นล่ะสิ”
       แพรยิ้มรับ แล้วเดินมาคุกเข่าข้างๆกำธร
       แพรกราบที่ตัก “แพรขอบคุณคุณอามากนะคะ”
       “เรื่องให้ไปเที่ยวน่ะเหรอ” กำธรถาม
       “ทุกเรื่องค่ะ ตั้งแต่คุณอารับแพรมาเลี้ยง แพรรู้ว่าคุณอาทำเพื่อแพร ถ้าแพรไม่ได้คุณอา คงไม่ได้มีโอกาสเรียนได้เรียนดีๆแบบนี้...แพรคงต้องโตใน...”สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ......”
       พูดจบแพรก็นิ่ง กำธรลูบหัวแพร
       “แพร อย่าคิดมากสิ สิ่งที่อาทำไปอาเต็มใจและมีความสุข อาไม่มีลูก แพรจึงเหมือนลูกของอา แล้วการที่แพรของอาเรียนดี ก็ถือว่าแพรได้ตอบแทนอา ให้อาได้ชื่นใจในสิ่งที่อาตั้งใจมอบให้แพร”
       แพรยิ้มตื้นตัน
       “ขอบพระคุณนะคะคุณอา”
       แพรกอดกำธรแน่นและน้ำตาไหล
       “โตเป็นสาวแล้ว ยังขี้แงอยู่ไม่ได้รู้มั้ย? แพรต้องเข้มแข็ง เป็นเสาหลักให้ครอบครัว เป็นเสาหลักให้กับ แม่...จริงมั้ย?”
       แพรปาดน้ำตาทิ้ง “ค่ะคุณอา”
       
       กำธรยิ้มภูมิใจในตัวแพร

ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 1
       ณ โรงพยาบาลจิตเวชแห่งหนึ่ง แพรย่อตัวลงนั่งผ่านหลังแม่ แพรจับมือแม่ที่อยู่ในอาการเหม่อลอย กำธรยืนอยู่ด้านหลัง
       
       “แม่คะ...แพรเรียนจบม.ปลายแล้วนะคะ อีกไม่ถึงเดือนแพรก็จะบินไปเรียนต่อที่อังกฤษ...อาจจะไม่ได้มาเยี่ยมแม่บ่อยๆ แม่ต้องเข้มแข็งนะคะ รักษาตัวให้หายไวไว แพรเรียนจบจะรีบกลับมาดูแลแม่ ถ้าแม่หาย แพรจะรับแม่กลับไปอยู่บ้าน เราจะได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าอีกครั้ง...นะคะแม่”
       กานดาไม่รับรู้เรื่องใดๆ แพรเอามือกานดามาแนบแก้มตัวเอง กำธรมองภาพตรงหน้าแล้วยิ้มสะเทือนใจ ผู้ชายคนหนึ่งแอบมองกลุ่มของกำธรอยู่หลังต้นไม้
       
       แพร เกรซ และเมย์เดินเข้ารีสอร์ทด้วยความตื่นเต้น พนักงานยกกระเป๋าเดินเข้ามาโค้งต้อนรับ ทั้งสามสาวนั่งบนโซฟาล็อบบี้ เมย์หยิบซองขาวใหญ่ๆออกมาเปิดหยิบ Voucher มาส่งให้พนักงานๆรับไปดูแล้วยิ้ม
       “รอสักครู่นะคะ ดิฉันขอแจ้งคุณยศสรัลก่อน”
       เกรซงง “ใครคะคุณยศสรัล”
       “ผู้บริหารที่นี่ค่ะ สั่งว่าคุณจิระเป็นแขกสำคัญคุณยศสรัลจะมาต้อนรับค่ะ”
       พนักงานเดินไปที่เคาน์เตอร์ เกรซหน้าเสีย
       “ตายแล้ว พ่อก็ไม่บอกด้วย ว่าจะมีใครมาต้อนรับอะไรแบบนี้”
       เกรซนึกได้ “แพร...เดี๋ยวแกคุยกับคุณลุงยศสรัลนี่นะ แกดูโตสุดในกลุ่มแล้วคุยกับคนแก่รู้เรื่องแน่ๆ”
       “ไม่เอาอ่ะ ฉันจะมีอะไรไปคุยกับเขา”
       “งั้นจะเอาไงดีล่ะ”
       ทั้งสามมองไปที่เคาน์เตอร์เห็นพนักงานวางสายโทรศัพท์แล้วเดินยิ้มกลับมาหา
       “คุณยศสรัลกำลังมาแล้วค่ะ”
       เกรซกับเมย์พยามสะกิดแพรให้ช่วยพูด พนักงานเห็นกิริยาสามสาวแล้วยิ้มรับแบบงงๆว่ามีอะไรหรือเปล่า
       “เอ่อ....พี่คะ ไหนๆคุณอาจิระก็ไม่ได้มา มีแต่พวกเราเด็กๆเราขอไม่พบคุณลุงยศสรัลได้ไหมคะ คือพวกเราไม่รู้จะคุยอะไรกับคนแก่น่ะค่ะ” แพรว่า
       พอได้ยินแบบนั้นพนักงานก็พยายามกลั้นหัวเราะ
       “น้องคะ...คุณยศสรัลยังไม่...” พนักงานจะพูดว่าแก่
       แต่เกรซสวนขึ้นก่อน “นะคะพี่”
       “เดี๋ยวเมย์จะโทรบอกคุณพ่อ ว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี” เมย์ว่า
       “แต่ขอไม่คุยนะคะ”
       พนักงานต้อนรับยิ้ม “งั้นเชิญที่บ้านพักวีไอพีเลยคะ”
       ทั้งสามมองหน้ากันด้วยความดีใจจนโล่งอก
       ทั้งสามเดินออก ยศสรัลเดินเข้ามาพอดี ทั้งสามหัวเราะร่าเริง ยศสรัลมองแพรที่ยิ้มหัวเราะกับเพื่อนเขาก็ยิ้มแล้วเดินเข้าไปในล็อบบี้
       
       ยศสรัลที่ยืนที่เคาน์เตอร์มีสีหน้าแปลกใจ
       ยศสรัลงง “ไปบ้านพักแล้ว แล้วบอกหรือเปล่าว่าผมอยากต้อนรับ”
       “แจ้งแล้วค่ะ แต่ว่าคุณจิระท่านไม่ได้มา ท่านมอบ voucher ให้ลูกสาวมากับเพื่อนๆค่ะ สามสาวที่สวนกับคุณสรัลเมื่อสักครู่นี่แหล่ะค่ะ”
       “ถึงยังไงผมก็อยากต้อนรับอยู่ดี เพราะคุณพ่อกำชับมาแล้ว แล้วแขกบอกหรือเปล่าว่าทำไมไม่อยากพบผม”
       “บอกค่ะ....เอ่อ...คือ” ยศสรัลจ้องหน้าคาดคั้น พนักงานเล่าต่อ “แขกบอกว่าไม่อยากคุยกับคนแก่ค่ะ”
       ยศสรัลอึ้ง “คนแก่เหรอ?”
       พนักงานเผลอยิ้ม ยศสรัลหันไปทางที่สามสาวแล้วก็ยิ้ม
       “ขอโปรแกรมแขก ให้ผมดูหน่อย” ยศสรัลบอก
       พนักงานส่งตารางกิจกรรมให้แล้วแอบมองยศสรัลขำๆ ยศสรัลมองตารางแล้วยิ้มมุมปาก
       
       ณ ท่าเรือที่เรือยอร์ชจอดเรียงราย สามสาวนั่งรอด้วยความเบื่ออยู่ที่เรือยอร์ชลำหนึ่ง แล้วพนักงานก็ถือถาดเครื่องดื่มมาเดินบริการ
       “พี่คะ ทำไมเรือยังไม่ออกอีก” เกรซถาม
       “ยังขาดอีกท่านหนึ่งครับ”
       “แขกก็มากันครบ แสดงว่าขาดพนักงานสิคะ” เมย์ว่า
       พนักงานยิ้มรับเจื่อนๆ
       เกรซบ่น “ทำไมไม่รับผิดชอบเลย แย่จริงๆ”
       “ขอโทษครับที่ผมมาช้า” ยศสรัลพูด
       สามสาวหันไปตามเสียงก็เห็นยศสรัลเดินเข้ามาในชุดสบายๆ ที่หล่อและดูดี เกรซกับเมย์ถึงกับอ้าปากค้าง แต่แพรเฉยๆ พอยศสรัลยิ้มให้เมย์กับเกรซก็รีบหลบตาเพราะเขินคนหล่อ
       “เมื่อเช้ามีแขกไม่สบาย ผมเลยต้องพาไปโรงพยาบาลต้องขอโทษอีกครั้งนะครับที่ทำให้เสียเวลา” ยศสรัลบอก
       ยศสรัลยิ้มให้แล้วมองสามสาวแต่ไปสะดุดตาที่แพรเป็นพิเศษ พอเห็นยศสรัลมองแพรก็มองไปทางอื่น
       “เกรซก็ขอโทษพี่ด้วยนะคะ ไม่รู้ว่ามีเรื่องสำคัญ”
       ยศสรัลชะงักไปนิดแล้วก็ขำเกรซก่อนจะหันไปที่ห้องควบคุมส่งสัญญาณให้กัปตันทำนองว่าออกเรือได้ แล้วก็หันกลับมายิ้มให้สามสาว
       “เอ่อ...น้องคนไหนเป็นลูกสาวคุณจิระครับ” ยศสรัลถาม
       “เมย์ ค่ะ”
       “โอ้โห พี่รู้จักแขกหมดทุกคนเลยเหรอคะ”
       ยศสรัลยิ้ม “ที่จริงต้องรู้มากกว่านี้อีก แต่พอดีมีคนบอกว่าไม่อยากคุยกับคนแก่”
       แพร เกรซ และเมย์ตกใจจึงแอบมองตากันเลิ่กลั่ก แต่ยศสรัลยิ้มอย่างเป็นมิตรให้
       “นี่พี่คือ คุณยศสรัล เหรอคะ” เกรซถาม
       “เรียกพี่สรัลก็ได้ รู้จักพี่แล้ว พี่ขอทำความรู้จักทุกคนบ้างนะ”
       ยศสรัลยิ้มให้ เกรซกับเมย์เขิน แต่พอยศสรัลมองมาแพรก็หันมองไปทางอื่นทำไม่สนใจจน
       
       ยศสรัลแอบแปลกใจกับท่าทีนิ่งเฉยของแพร เรือออกจากฝั่งแล้วแล่นไป
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 24 จบบริบูรณ์
ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 23
ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 22
ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 21
ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 20
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 21 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 20 คน
96 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
4 %
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นางเอกน่ารักอะ
ปิ๊ง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พี่สาวิตรี ชื่อเล่นชื่อต่องไม่ใช่เหรอคะ ไม้เอก ไม่ใช่ไม้จัตวา อันนั้นมันต๋อง อ่ะ
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่ควรไปติเค้านะคะ เค้าอุตสาห์ลงให้ได้อ่าน
หวังดี
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มันผิดก็ช่วยกันแก้สิ ผิดแล้วไม่ให้แก้ นี่เค้าก็ไม่ได้ด่าอะไรซักคำ เอ็งแหละ บ้าปะเนี่ย
อินี่ท่าจะบ้า
 
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014