หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ พายุเทวดา

พายุเทวดา ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 เมษายน 2557 04:02 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
พายุเทวดา ตอนที่ 12
       พายุเทวดา ตอนที่ 12
       
       ตั้งแต่กลับมาถึงห้องดารินเอาแต่นั่งเงียบ ปลาดุกนั่งจ้องหน้า
       
       “ตกลงจะเล่าให้ฉันฟังได้หรือยัง”
       “ยัง...แล้วก็ขอให้เธอลืมเรื่องนี้ไปด้วย...ไม่รู้ไม่เห็นอะไร ทั้งนั้น”
       “เฮ้ย ก็มันเห็นนี่หว่า เห็นเต็มสองตาเลยนะโว้ยริน”
       “เอาเถอะน่า ฉันขอร้อง...แล้วก็อย่าถามเรื่องนี้อีก เพราะฉันก็ไม่รู้อะไรๆ เท่าๆ กับเธอน่ะแหละ”
       “เออ งงเข้าไปใหญ่เลยตรู” สามทอมเซ็ง
       
       ลูกเทวดาทั้งสี่นั่งอยู่ตรงหน้าโลงแก้วที่มีศพของหลวงปู่หาญอยู่ภายใน
       “ไอ้เทวา ต่อหน้าศพหลวงปู่นี่แหละ เอ็งต้องพูดความจริง กับพวกข้า” เดชเอ่ยขึ้น
       “ความจริงอะไรวะ”
       ก้องพยักพเยิด “ไอ้เดชว่าไป ปัญญาข้ามันน้อย ข้ามันก็แค่กุลีขน กระเป๋าทำงานสะพานปลา”
       สิงห์เสริม “เออ กูมันก็แค่เทวดาขี้เมา...กูก็ไม่รู้ว่าจะถามอะไร”
       เดชจ้องหน้าถามตรง “น้องเล็กอยู่ที่ไหน เอ็งรู้ใช่มั้ย”
       เทวาส่ายหน้า “ข้าไม่รู้”
       เดช ก้อง สิงห์อุทานออกมาพร้อมกัน “อะไรวะ” แล้วทำหน้าเซ็ง
       เดชไม่เชื่อนัก “จะปิดข้าทำไมวะ”
       “ข้าไม่รู้จริงๆ ข้าก็ยังสงสัยอยู่”
       สิงห์เอ่ยขึ้นเป็นเชิงถาม “แต่เอ็งก็รู้ใช่มั้ยว่าน้องเล็กอยู่บนเกาะนี้”
       “ข้าก็คิดเหมือนเอ็งไอ้สิงห์...ข้าว่านะ วันที่หลวงปู่ ต้องการบอกกับเรา..วันนั้นแหละที่ทุกอย่างจะเปิดเผย”
       สิงห์ยืนขึ้น ตรงไปที่โลงแก้วถามหลวงปู่เสียงดัง
       “หลวงปู่ปิดเราทำไม บอกมาเลยสิ เราจะได้ร่วมมือกับ น้องเล็ก ทำอะไรให้มันสำเร็จไป...หลวงปู่ๆๆ” สิงห์เคาะโลงแก้วไปมา ก้องกับเดชช่วยกันฉุดดึงตัวสิงห์ออกมา
       “ไอ้สิงห์ เดี๋ยวหลวงปู่รำคาญเอ็ง” ก้องบอก
       เดชฉุน “โลงแตกขึ้นมาละเรื่องใหญ่นะโว้ย”
       
       ฝ่ายบุญกู้นอนซมอยู่บนเตียงในอนามัยเกาะมุก มีสายนํ้าเกลือและสายออกซิเจนอยู่ที่จมูก โดยแสงดาวมาดูอาการอยู่ข้างๆ
       “แสงดาว น้าอยากกลับไปที่วัด”
       “อยู่ที่นี่แหละ แล้วน้าก็ไม่ต้องกลัวด้วย พวกเราจะจัดเวร มาดูแลน้า จนกว่าน้าจะแข็งแรง”
       “น้าไม่เป็นอะไรแล้ว”
       “หนูให้น้ากลับไม่ได้หรอก หมอยังไม่ได้สั่ง”
       บุญกู้มองหน้าแสงดาว “เอ็งต้องทำตามคำสั่งหมอทุกอย่างเลยเหรอ”
       “จ้ะ”
       หมอนทีแอบมองอยู่ที่ประตู
       
       ในเวลาต่อมา หมอนทีนั่งดื่มกาแฟอยู่ แสงดาวเข้ามาชงกาแฟ แล้วเหลียวหานํ้าตาล แต่ในกล่องหมด แสงดาวหันมาอีกทีก็เห็นนทียื่นซองนํ้าตาลให้
       “ขอบคุณค่ะ” แสงดาวฉีกนํ้าตาลใส่ในถ้วยกาแฟ
       “ไม่ต้องใส่ก็ได้ คุณหวานอยู่แล้วนะ” นทีพูดเป็นนัย
       แสงดาวหัวเราะ “คนทั้งเกาะเขาว่าฉันห้าว ตรงไปตรงมา แถมปากเสีย พูดจาไม่เกรงใคร หมอยังว่าฉันหวานอีกเหรอ”
       “หวานหรือไม่หวานผมไม่รู้ รู้แต่ว่าอยากอยู่ใกล้ๆ คุณไปตลอด”
       แสงดาวมองหน้านที ก้มหน้ารู้ความนัย แต่เพราะลึกๆ แล้วไม่ชอบนที
       “บางทีผมอาจจะขอย้ายไปอยู่ที่อื่น” หมอบอกอีก
       “กลัวตายเหรอหมอ”
       “เปล่า...แต่เกาะมุกเจริญมากแล้ว ไม่ใช่ชนบทที่ผมอยาก อยู่ อยากรับใช้ อยากทำงานเป็นแพทย์ชนบทตามที่คิด”
       แสงดาวแย้ง “ถ้าเจริญด้วยวัตถุแต่มันทำให้คนมีจิตใจตกตํ่าลง ที่นั่นก็ เป็นแดนเถื่อนอยู่ดี ความเจริญต้องวัดกันที่จิตใจค่ะหมอ”
       “งั้นตอนนี้เกาะมุกก็ล้าหลังเต็มทีสิ”
       “คนจนที่ความเจริญยังเข้าไม่ถึงก็มีอีกเยอะ เกาะมุกก็ไม่ต่างจากส่วนอื่นของโลกหรอกค่ะ...รวยกระจุก จนกระจาย...แถมคนจนยังถูกปั่นให้เป็นเครื่องมือสร้าง ความรํ่ารวยให้คนกลุ่มเล็กๆ ที่รวยอยู่แล้วให้รวยยิ่งขึ้นด้วย”
       “คนแบบนั้นน่ะ คนจนนะ จนแบบยาจกเลย”
       “เสี่ยคงคารวยเป็นพันเป็นหมื่นล้าน ทำไมหมอบอกว่าจน”
       “ถ้ารวยแล้วก็ต้องพอสิ ถ้ายังไม่พอ ยังอยากรวยเพิ่มก็ แสดงว่ายังจนอยู่...น่าสงสารที่เขาตกเป็นทาสเงินจนขาด ความสุขไปทั้งชีวิต”
       ทั้งสองสบตากันอย่างเข้าใจ
       
       กลับบ้านมาแสงดาวทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง สีหน้าครุ่นคิด แสงจันทร์เดินมาหาน้อง
       “แสงดาว คิดอะไรอยู่”
       แสงดาวหันมา ภาพเหตุการณ์ที่หมอนทีบอกรักผุดเข้ามาในห้วงคิด
       “หมอนที...เขาพูดเหมือนขอความรักฉัน”
       แสงจันทร์ฟังแล้วยินดี “ดีสิ พี่ดีใจด้วย หมอเป็นคนดีมากนะแสงดาว”
       แสงดาวอึกอัก “แต่...พี่...ฉัน...”
       แสงจันทร์จับมือน้องสาวรู้ทัน “เทวาเขาเคยบอกรักเราแบบที่หมอบอกหรือเปล่า”
       แสงดาวอึ้ง “พี่แสงจันทร์...พี่รู้”
       แสงจันทร์ยิ้มอ่อนโยน “พี่รู้...ไม่มีอะไรเจ็บปวดเท่ารักใครข้างเดียวหรอก..ที่พี่ ยอมแต่งงานกับพี่มนต์ ก็เพราะพี่เทวาไม่เคยเอ่ยปาก จริงจังกับพี่...เราอาจไม่ใช่คนที่เขาพอใจก็ได้ ตอนนั้นพี่ ยังคิดว่าพี่เทวาชอบเธอ”
       แสงดาวส่ายหน้า สีหน้าและแววตามีร่องรอยของความเจ็บปวดฉายชัด
       “ไม่เลยพี่...พี่เทวาไม่เคยสนใจฉันเลย...พี่แสงจันทร์ ตอนนี้พี่มนต์ก็เสียไปแล้ว ทำไมพี่ไม่รื้อฟื้นเรื่องพี่กับพี่เทวาล่ะ บางทีพี่เทวายังคอยพี่อยู่ก็ได้นะ”
       แสงจันทร์ส่ายหน้าพูดเศร้าๆ “พี่ไม่กล้าทรยศกับวิญญาณพี่มนต์หรอก...แต่พี่จะไปพบ พี่เทวา อยากรู้ว่าเขาคิดยังไงกับเธอ เผื่อจะทำให้เธอ ตัดสินใจเรื่องคุณหมอได้ชัดเจนขึ้น”
       
       ฟากคงคาตวาดใส่หน้าหยาดฟ้าในห้องโถงที่คฤหาสน์
       “เฮียเม้งบอกว่าคะแนนเสียงของไอ้เทวามันดีวันดีคืน ทำไมเธอไม่ทำอะไรเลยล่ะหยาดฟ้า”
       “ทำแล้วค่ะ หัวคะแนนก็บอกว่าคุณคำรณไม่ออกไปพบ ปะชาวบ้าน”
       คำรณโวยลั่น “โอย ร้อน จะให้ผมไหว้คนไปทั่วหรือพ่อ..ไม่เอาละ”
       “คำรณ...ถ้าไม่ทำ เราก็ไม่มีวันชนะ” คงคาบอก 
       คำรณฮึดฮัด “ไหนพ่อว่าเงินสำคัญไง ทำไมไม่เอาเงินฟาดหัวมันไป ล่ะ มันอยากได้เสียงละเท่าไหร่ก็ให้มันไปเลยสิ...ผมอยากได้ตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านมาแบบที่ไม่ต้องทำอะไร เลย แค่นี้พ่อช่วยผมไม่ได้เหรอ...ถ้าทำไม่ได้ พ่อก็หาคน ไปยิงไอ้เทวาให้มันตายตามไอ้มนต์ไปอีกคน”
       หยาดฟ้ารีบห้าม ด้วยเวลานี้หลงรักเทวาเต็มประตูใจ
       “อย่าเพิ่งค่ะคุณคำรณ หยาดว่าลองดูก่อนนะคะ ตั้งเวที ปราศรัย ให้เฮียเม้งเกณฑ์คนมาฟัง จ่ายมันหัวละห้าร้อยเห็นคนมาฟังเราดำมืดไปหมด ก็ข่มขวัญพวกมันจน หัวหดแล้วละค่ะ”
       คงคาพยักหน้า “น่าสนใจ”
       
       ไม่นานต่อมาเทวากับแสงจันทร์เดินคุยกันอยู่ริมหาดสวย เรื่องแสงดาวนั่นเอง
       “พี่ยังไม่อยากคิดเรื่องนี้” เทวามองหน้าแสงจันทร์ “พี่มนต์ก็ เพิ่งตายไป ศพก็ยังไม่ได้เผา”
       “ฉันไม่มีความหวังแล้ว...เพราะอะไรๆ มันก็ไม่เหมือน เดิม...แต่ฉันอยากจะถามพี่ว่าพี่คิดยังไงกับแสงดาว”
       เทวาบอกโดยไม่ต้องคิด “แสงดาวคือน้องสาวของพี่...ไม่มีวันเป็นอื่นไปได้”
       แสงจันทร์อึ้งไป มองหน้าเทวา นํ้าตาคลอ
       
       สองคนไม่รู้ว่าที่มุมหนึ่งบนฝั่ง หยาดฟ้ายืนอยู่ข้างรถมองมาด้วยสายตาหึงหวง

พายุเทวดา ตอนที่ 12
       ที่ข้างๆ เวทีปราศรัย ที่ผู้คนทยอยเข้ามา เฮียเม้งเป็นหัวคะแนนยืนนับ มีการขีดเช็คชื่อ สักครู่มีชายคนหนึ่งเข้ามาหา เม้งเหลียวซ้ายแลขวา ส่งเงินให้ปึกหนึ่ง
       
       เวทีปราศรัยยังว่างเปล่า พัน ธง ศรคอยคุ้มกันอยู่ด้านข้างของเวที ฉากหลังของเวทีมีข้อความเขียนสโลแกน ไว้ พร้อมรูปของคำรณ “คำรณ คนจริง มีการศึกษา ประสบการณ์สูง พร้อมรับใช้ชาวเกาะมุก”
       
       อีกมุมฤทธิ์ยืนข้างหยาดฟ้าเล่าเรื่องให้ฟัง
       “ไอ้เทวามันเคยรักกับนังแสงจันทร์ แต่ว่าแสงจันทร์ เลือกแต่งงานกับไอ้มนต์ ไอ้เทวามันเลยน้อยใจหนี ไปอยู่ที่อื่น” หยาดฟ้ายิ้มพอใจ เดินตรงไปหาคำรณอย่างมาดหมาย
       
       คงคายืนอยู่ ฤทธิ์เข้ามาหา “คืนนี้คนเยอะ กระสุนที่เหวี่ยงออกไปถึงชาวบ้าน... พวกเขาก็เลยมากันแน่นครับเสี่ย”
       “ถ้าคำรณได้เป็นผู้ใหญ่บ้านนะ ฉันจ่ายไม่อั้น”
       
       ฝ่ายเทวาขี่มอเตอร์ไซค์มา สวนทางกับดารินและปลาดุก ทั้งสองฝ่ายจอดรถ
       ปลาดุกถาม “จะไปไหน...ไม่ไปฟังเขาปราศรัยหาเสียงเหรอ จะได้ รู้ว่าเขาพูดถึงเราว่ายังไง”
       “ไม่ดีกว่า...ทุกคนก็มีนโยบายต่างกัน”
       “นายควรไปนะ...เพราะอีกฝ่ายเล่นวิธีการสกปรกมา ตลอด...เผื่อว่ามีอะไรที่นายจะได้มีโอกาสชี้แจงกับ ชาวบ้านไง”
       เทวามองหน้าดารินเหมือนพยายามหยั่งรู้ว่าดารินคิดอะไรอยู่
       “เธอคิดอะไรอยู่”
       “นายอย่าหาเหตุผลกับคนพาล เพราะพวกมันไม่มีเหตุผล อยู่แล้ว ถ้าจะมีก็เป็นเหตุผลที่พวกมันคิดเข้าข้างตัวเอง”
       “ก็ได้...ไปด้วยกันมั้ย”
       
       ไม่นานหลังจากนั้น ดาริน เทวา และปลาดุก พากันมายืนอยู่มุมหนึ่งห่างเวทีออกมา ชาวบ้านนั่งฟังอยู่หน้าเวทีจำนวนมาก คงคา หยาดฟ้าและเม้ง ฤทธิ์ พัน ธง ศรอยู่ข้างเวที คำรณปราศัยอยู่บนเวที
       “เกาะมุกจะต้องเจริญไปมากกว่านี้ ความเจริญจะต้อง ไหลหลั่งเข้ามา ผู้คนบนเกาะมุกจะต้องมีรายได้ดี ท้องอิ่ม ยิ้มได้ มีเงินใช้จ่ายไม่ขาดมือ พวกเราต้องการ อย่างนี้ใช่มั้ย”
       ชาวบ้านปรบมือกันเกรียว คงคา หยาดฟ้ายิ้มให้กัน
       “ไม่น่าเชื่อเลยว่าเจ้าคำรณนี่อนาคตไกลจริงๆ”
       หยาดฟ้าประเหลาะเอาใจ “ลูกไม้ก็ต้องหล่นไม่ไกลต้นสิคะเสี่ย”
       
       บนเวที คำรณปราศรัยด้วยท่าทีร้อนแรง
       “และคนที่จะพัฒนาเกาะมุกได้ ก็ต้องเป็นคนดี มี การศึกษาจากเมืองนอก อนาคตดี มีประสบการณ์ เป็นใครไปไม่ได้ นอกจากผม..นายคำรณ ผู้ซึ่ง อาสามารับใช้พ่อแม่พี่น้องทุกท่านบนเกาะมุกแห่งนี้ ผมไม่ขอบอกว่าผมมีจริยธรรมหรือไม่ อย่างที่อีกฝ่าย ชอบนำเสนอ แต่ผมอยากจะบอกว่าคนที่พ่อแม่พี่น้อง ให้ความไว้วางใจซึ่งก็ไม่อาจการันตีได้ว่าเด็กวัดจะต้อง ดี มีศีลธรรม เพราะผมอยากจะบอกพ่อแม่พี่น้องไว้ตรง นี้เลยว่า ไอ้คนที่มันเป็นชู้กับเมียชาวบ้าน จะอวดอ้างว่า เป็นคนดีได้หรือขอรับ”
       คนฟังนิ่งเงียบทั่วหน้าเวทีปราศรัย
       
       ดารินกระทุ้งศอกใส่เทวา “นายไม่ได้ยินเหรอ มันว่านาย”
       “เราไม่เคยเป็นชู้กับใคร...เมียชาวบ้านเราก็ไม่เคยยุ่ง”
       ปลาดุกเซ็งเกาหัว “เออ..กินอะไรถึงซื่อยังงี้”
       
       ฝ่ายคำรณฝอยหาเสียงอย่างย่ามใจ หน้าตาขึงขัง
       “มีหลักฐานว่านายเทวา ผู้ที่เคยเป็นเด็กวัดเกาะมุกของ พ่อแม่พี่น้องนี่แหละครับ...เป็นชู้กับนางแสงจันทร์ ครูโรงเรียนเกาะมุก ทั้งที่นายมนต์ สามีของนางแสง จันทร์เพิ่งตายลงไม่นานมานี้...การตายของนายมนต์ ยังมีเงื่อนงำอยู่ ก็ไม่แน่นะครับว่าคนที่อยู่เบื้องหลังก็คือ ชายชู้ที่อวดอ้างว่าตัวเองมีศีลธรรม”
       คงคาสะใจ ปรบมือนำ หยาดฟ้าส่งยิ้มให้อย่างสะใจ ชาวบ้านพากันปรบมือตาม
       ปลาดุกเอ่ยขึ้นหันมาทางเทวา “ทีนี้ชัดหรือยังล่ะ”
       เทวาไม่ตอบก้าวเดินผ่านกลุ่มคนไปข้างหน้าเวที ชาวบ้านเห็นเทวาก็ปรบมือต้อนรับ คงคา หยาดฟ้า และทุกคนต่างตะลึงที่เทวากล้าหาญเดินมาคนเดียว พัน ธง ศร ฤทธิ์ ต่างก็เตรียมพร้อม
       เทวากระโดดขึ้นเวที คำรณไล่ออกไมค์ “นี่มันเวทีของข้า ลงไปไอ้เทวา”
       เทวากระชากไมค์มาจากมือคำรณ
       “พ่อแม่พี่น้อง จงดู นี่คือหน้าตาของคนโกหก ใส่ร้ายป้าย สีผู้อื่น...ผมกับพี่มนต์เป็นพี่น้องกัน รักและผูกพันกันอย่างไร พี่น้องเกาะมุกย่อมทราบดี เมื่อครูมนต์แต่งงาน กับครูแสงจันทร์แล้ว ผมก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ และกลับมาเมื่อ ครูมนต์สมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้ใหญ่บ้าน ตลอดเวลาผม ดูแลหลวงปู่หาญอยู่ มีพยานรู้เห็นตลอด...ผมยืนยันว่า ผมบริสุทธิ์ และไม่ได้เป็นอย่างที่นายคำรณกล่าวหา.. พ่อแม่พี่น้องครับ เรื่องแค่นี้เขายังโกหกพ่อแม่พี่น้อง แล้วนับประสาอะไรกับเรื่องที่ใหญ่กว่านี้เขาจะไม่โกหก เอารัดเอาเปรียบพ่อแม่พี่น้องล่ะครับ”
       ชาวบ้านปรบมือกันเกรียว
       ปลาดุกนั้นปรบมือสะใจ “เยี่ยมไปเลย”
       ขณะที่ดารินหน้าซีด “ทำไมไม่กลัวพวกมันตามล่าบ้าง”
       ปลาดุกเจื่อนไป “เออจริง”
       เทวาเดินลงมาจากเวที ผู้คนก็ยังปรบมือรับเทวาอยู่ คำรณหน้าเครียด หยาดฟ้ากับคงคาหน้าซีดที่ทุกอย่างพลิกล็อก
       
       ฝ่ายแสงจันทร์นั่งซึมอยู่ในบ้าน แสงดาวอยู่ข้างๆ รู้เรื่องที่เทวาพูดบนเวทีกันแล้ว
       “ก็ดีแล้วที่พี่เทวาเขาประกาศชัดเจน ผู้คนจะไม่ว่าเขาได้”
       “พี่ไม่เสียใจเหรอ”
       “พี่ไม่ได้ทำบุญกับเขามา...คิดเสียอย่างนี้ดีกว่า..แม่ม่าย อย่างพี่ ผัวตายยังไม่ทันข้ามปี ต่อให้มีผัวใหม่ เป็นใคร ก็ตาม สังคมก็คงประณามไปยันตาย...พี่ขออยู่คนเดียว ดีกว่า”
       แสงดาวมองแสงจันทร์อย่างเห็นใจ สนเดินออกมา นั่งข้างๆ ลูก
       “พ่อได้ยินหมดแล้ว...พ่อดีใจที่ได้ยินลูกพูด พ่อภูมิใจใน ตัวลูกมาก...พ่อเองก็มีส่วนผิดที่ทำให้ลูกต้องแต่งงานกับ คนที่ลูกไม่ได้รัก...อย่าโกรธพ่อนะ”
       แสงจันทร์นํ้าตาไหลพราก “หนูไม่เคยโกรธพ่อ...เพราะเชื่อว่าพ่อได้ให้สิ่งที่ดีที่สุด แก่ลูกเสมอ”
       แสงดาวมองพี่สาวกับพ่อ ยิ้มดีใจ
       “เราอยู่กันสามคนแบบนี้ก็แล้วนะ ไม่ต้องมีคนอื่นเข้ามา ในชีวิตเราหรอก”
       แสงจันทร์ถามน้อง “เรื่องคุณหมอล่ะ ตกลงว่าไงจ๊ะน้องพี่”
       
       “หมอเป็นคนดี แต่ไม่ใช่คนที่จะเป็นคู่ของฉันน่ะพี่ ตอบแบบนี้ ชัดมั้ย”

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
พายุเทวดา ตอนที่ 12
พายุเทวดา ตอนที่ 11
พายุเทวดา ตอนที่ 10
พายุเทวดา ตอนที่ 9
พายุเทวดา ตอนที่ 8
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 8 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 7 คน
88 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
12 %
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พี่ค่ะพี่หายไปหลายวันเรยหนูขออ่านต่ออีกหลายตอนได้ไหมอ่ะค่ะ
ขอร้องนะค่ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณค่ะ
รอแล้วไดอะไร
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เย้ๆ ในที่สุดตอนที่12 ก็มาแล้ว
ดีใจ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาแล้ว ตอน 12 ที่รอคอย
hleele
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014