หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อีสา รวีช่วงโชติ

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 36

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 เมษายน 2557 18:59 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 36
        อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 36 (ต่อ)
       
       ชายรวีได้สติฟื้นขึ้นมา พบว่าตัวเองอยู่ในห้องพักฟื้น มีสายน้ำเกลือและเลือดระโยงรยางค์ พยาบาลที่เฝ้าดูอยู่ยิ้มให้
       
       “ฟื้นแล้วหรือคะ”
       “ผมหมดสติไปนานแค่ไหนนี่” ชายรวีขยับตัว แล้วเจ็บแปล๊บ “โอ้ย”
       “นี่จะเช้าแล้วค่ะ .. คุณหมอผ่าตัดเอากระสุนออกให้ คุณเสียเลือดเยอะ เลยหมดสติไปนานหน่อย”
       ชายรวีรับรู้ “อ้อ ครับ”
       พยาบาลช่วยปรับเตียงให้ชายรวี ชวนคุยไปด้วย
       “เมื่อคืนตื่นเต้นกันแทบแย่ค่ะ ที่โรงพยาบาลไม่มีเลือดพอจะผ่าตัดคุณ เลือดกรุ๊ปเอบี เนกาทีฟ นี่หายากนะคะ พันคนจะมีซักคนนึง ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนบังเอิญมีเลือดกรุ๊ปเดียวกับคุณได้”
       “ใครหรือครับ”
       “คนที่มากับญาติของคุณน่ะค่ะ ชื่อคุณอุษา” พยาบาลบอกยิ้มๆ
       “คุณอุษา?” ชายรวีแปลกใจ
       
       เช้าวันต่อมา สากลับบ้านมานอนพักฟื้นอยู่บนเตียง ใจสว่างยกน้ำกับกาแฟขึ้นมาให้
       “เมื่อคืนคุณป้ากลับดึกมากเลยนะคะ ใจรอไม่ไหว เลยเผลอหลับไปก่อน” เด็กสาวมองแขนสา เห็นสำลีแปะอยู่ “เอ๊ะ แขนคุณป้าไปโดนอะไรมาคะนั่น”
       “ป้าไปให้เลือดมาน่ะจ้ะ” ใจสว่างแปลกใจ “เมื่อคืนนี้ คุณชายรวีถูกยิง”
       ใจสว่างตกใจมาก “ตายจริง แล้วเป็นอะไรมากไหมคะ”
       “ปลอดภัยแล้วจ้ะ”
       “แล้วใครเป็นคนยิงคะ ทำไมถึงยิง”
       สาตัดบทลุกขึ้น “เรื่องมันยาวน่ะ เดี๋ยวป้าอาบน้ำก่อน แล้วจะเล่าให้ฟัง...อ้อ ใจลงไปบอกน้าเพ็ญด้วย ว่าวันนี้ป้าไม่เปิดร้านล่ะนะ จะไปเยี่ยมคุณชาย ใจจะไปกับป้าก็ได้”
       “ค่ะคุณป้า”
       
       ขณะเดียวกันชายรวีนอนพักอยู่บนเตียง คิดถึงคำพูดของพยาบาล
       “เลือดกรุ๊ป เอบี เนกาทีฟ นี่หายากนะคะ พันคนจะมีซักคนนึง ไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนบังเอิญ มีเลือดกรุ๊ปเดียวกับคุณได้”
       คำพูดของเจิมตอนหลง ที่เคยพูดเรื่องสามีลูกชายผุดซ้อนเข้ามาอีก ชายรวีรู้สึกสับสนในใจไปหมด
       เสียงหม่อมพริ้มกับหวนเปิดประตูเข้ามา ชายรวีจึงตื่นจากภวังค์
       “ชาย”
       “หม่อมแม่”
       “เป็นยังไงบ้างลูก”
       “เจ็บแผลนิดหน่อยเท่านั้นครับ”
       “ถือว่าฟาดเคราะห์ไปนะ”
       หวนเอาหม้ออวยเล็กๆ วางลง
       “น้าจวนทำข้าวยาคูมาให้คุณชายค่ะ อ่อนๆ รับทานง่าย คุณชายรับหน่อยไหมคะ”
       “เอาไว้ก่อนเถอะจ้ะ พี่หวน ตอนนี้ยังตื้อๆ ไม่อยากกินอะไร.. หม่อมแม่มาพอดี ผมมีเรื่องสงสัย อยากจะถาม”
       “อะไรลูก”
       “คุณสาเขามีลูกชายใช่ไหมครับ”
       หม่อมพริ้มกับหวนอึ้ง “ใครบอกชาย”
       “เด็กคนนั้นเป็นใครครับ ตอนนี้อยู่ที่ไหน”
       หม่อมพริ้มอ้ำอึ้ง พูดไม่ออก แล้วเดินหนีออกจากห้องไป
       “พี่หวน”
       หวนหน้าเสีย แล้วตามหม่อมพริ้มไป
       
       เฉิดฉวีเดินมาพร้อมกับของเยี่ยมแหวว เห็นสาเดินมาพร้อมกับใจสว่าง ในมือของใจสว่างมีของเยี่ยมเช่นกันเฉิดวีหยุดเดิน เซ็ง
       เฉิดฉวีบ่นกับตัวเอง “น่ารำคาญ ไปไหนก็เจอพวกเหลือบไรบินกันให้ว่อนไปหมด”
       สากับใจสว่างเดินพ้นไป
       
       สาเดินเลี้ยวมา พบกับหม่อมพริ้มเข้าจังๆ หม่อมพริ้มหน้าบึ้ง
       “อีสา”
       สาไหว้ทัก “หม่อม”
       หม่อมพริ้มดึงแขนสา
       “มานี่ เอ็งมาพูดกับข้าให้รู้เรื่อง”
       หม่อมพริ้มดึงตัวสาไป ใจสว่างงงๆ จะตาม หวนดึงเอาไว้ ส่ายหน้าไม่ให้ตาม
       
       หม่อมพริ้มดึงสามาที่มุมหนึ่ง เป็นมุมตึกลับตาคน
       “เมื่อวานเอ็งบอกอะไรกับชายรวีหรือเปล่า”
       “เปล่าเลยค่ะ หม่อมสาไม่ได้พูดกับคุณชายเลยซักคำ”
       เฉิดฉวีเดินเข้ามาอีกด้านหนึ่ง ได้ยินเสียงสา ก็หยุดฟัง
       “ตอนสาให้เลือด คุณชายไม่ได้สติ สาให้เลือดเสร็จก็กลับคุณชายก็ยังไม่ฟื้นเลยค่ะ” สาเห็นหม่อมหน้าเสีย “มีอะไรหรือคะ หม่อม”
       “จู่ๆ ชายรวีก็มาถามข้า ถึงลูกชายของเอ็ง”
       “ตายจริง แล้วหม่อมตอบไปว่ายังไงคะ”
       เฉิดฉวีฟังด้วยสีหน้าแปลกใจ
       “ข้าไม่รู้จะตอบยังไง ก็เลยเดินหนีออกมา” หม่อมออกอาการกลุ้มหนัก “ข้าไม่อยากโกหก แต่จะบอกความจริงมันก็กระไร”
       “บอกไม่ได้นะคะ หม่อม แค่เรื่องโสภิตก็วุ่นวายพอแล้ว ถ้าคุณชายรู้ว่า คุณชายเป็นลูกของสา”
       คำพูดสากระแทกเข้าที่หน้าเฉิดฉวีจังๆ คุณหญิงบ่าวตกใจสุดขีดอุทานออกมา
       “อะไรนะ”
       หม่อมพริ้มกับสาตกใจที่ได้ยินเสียง รีบออกไปดู เห็นเฉิดฉวียืนอยู่
       “คุณหญิง!”
       เฉิดฉวีมองหม่อมพริ้มอย่างอาฆาต แล้วเดินฉับๆ ออกไปทันที
       “คุณหญิงคะ...หม่อม คุณหญิงเฉิดฉวีต้องได้ยินแน่ๆ จะทำยังไงดีคะ”
       หม่อมพริ้มถอนใจ ไม่รู้จะทำยังไง
       
       เฉิดฉวีเดินมาเห็นสันทนา ก็รีบเดินไปหา
       “อ้าว น้อง ไปไหนมาคะ พี่เดินหาตั้งนาน”
       “มานี่เลยค่ะ มาด้วยกัน เฉิดมีเรื่องสำคัญจะบอกคุณพี่”
       เฉิดฉวีพาสันทนาเดินปรี่ไปที่ห้องของชายรวี
       
       เวลานั้นใจสว่างยกถ้วยข้าวยาคูมาวาง ใจสว่างแจ่มใส ต่างจากหวนและชายรวีที่เหมือนมีอะไรกังวลในใจ
       ใจสว่าง บอกกับหวน “หน้าตาน่าทานจังค่ะ น้าหวน นี่เหรอคะ ข้าวยาคู”
       “จ้ะ”
       “หนูไม่เคยเห็นเลยค่ะสวยดี” ใจสว่างยกมาดม “หืมม หอมด้วย”
       “ลองชิมดูก็ได้นะผมไม่หิวหรอก” ชายรวีนึกกังวล “พี่หวน หม่อมแม่ไปไหน”
       หวนไม่กล้าตอบ ใจสว่างตอบแทน
       “อ๋อ หม่อมท่านไปคุยธุระกับคุณป้าน่ะค่ะ ท่าทางจะเป็นเรื่องสำคัญ”
       ชายรวีมองหน้าหวน
       “เรื่องลูกชายของคุณอุษาใช่ไหม...มันมีความลับอะไรหรือครับ ทำไมทุกคนต้องปิดผม”
       ใจสว่างงง “ลูกชายคุณป้า คุณป้าอุษามีลูกชายด้วยหรือคะ”
       ประตูเปิดออก ทุกคนหันไป เห็นเฉิดฉวีกับสันทนาเข้ามา
       “มีสิ ฉันเองก็เพิ่งรู้ ว่านังอุษาก็มีลูกชายกับเขาคนนึง”
       สันทนางง “คุณไปเอามาจากไหน”
       
       สาเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับหม่อมพริ้มเห็นเฉิดฉวีก็ชะงัก
       “เฉิดได้ยินกับหูเลยค่ะ สองคนนี้ เขาคุยกันว่า นังอุษาเป็นแม่ของคุณชายรวี”
       ด้วยชายรวีสังหรณ์ใจอยู่แล้ว เลยไม่ได้ช็อกมาก แค่รู้สึกไม่เข้าใจ หม่อมพริ้มกับสามองชายรวี เสียใจมาก
       “อะไรนะคะ” ใจสว่างหันไปมองสา “คุณป้ากับอาจารย์”
       สารับเสียงอ่อยๆ “จ้ะ”
       “นึกไม่ถึงใช่ไหมล่ะ...คุณชายรวีช่วงโชติที่ทำท่าว่าเป็นผู้ดีสูงส่ง ที่แท้ ก็เป็นแค่ลูกของขี้ข้า ในวังรวีวาร” เฉิดฉวีใส่เป็นการใหญ่
       สานิ่ง น้ำตาคลอ มองชายรวีอย่างรู้สึกผิด หม่อมพริ้มสงสารชายรวี ตอบโต้แทน
       “ถึงแม่จะต้อยต่ำ แต่ชายรวีก็เป็นโอรสของท่านชาย เป็นสายเลือดของรวีวาร”
       เฉิดฉวีย้อน “แน่ใจหรือคะ หม่อม ผู้หญิงอย่างมัน ลูกใครผัวใครก็คว้ามากินได้ไม่เลือกแล้วหม่อมแน่ใจได้ยังไง ว่าลูกในท้องของมัน เป็นลูกของท่านชาย”
       สันทนาสงสารสา ทนไม่ไหว “พอเถอะ น้อง หยุดเสียที”
       “เดือดร้อนแทนกันหรือไงคะ” เฉิดฉวีหันมาเอาเรื่องกับชายรวี “อ้อ นี่ยังไม่รู้สินะ ว่าแม่ของคุณชาย
       เป็นเมียเก็บของคุณสันทนา” พร้อมกับหัวเราะเยาะ “เป็นทั้งเมียพ่อ เป็นทั้งเมียพ่อตา โอ้ย พัวพันกันสนุกพิลึก”
       สาอับอายเหลือกำลัง ยกมือปิดหู “พอ พอเสียทีเถอะ พอ”
       เฉิดฉวีไม่หยุด “อายเหรอ ตอนนี้ทำเป็นฟังไม่ได้ แล้วตอนทำทำไมไม่อาย”
       หม่อมพริ้มสุดทนตวาดบลั่น “ออกไป! ฉันสั่งให้คุณสองคนออกไป”
       สันทนาดึงเฉิดฉวีออกไปอย่างโกรธๆ
       สาทรุดลงร้องไห้ หวนเข้าประคอง “สาเอ๊ยสา”
       
       ชายรวีมองสภาพของแม่ผู้ให้กำเนิดของตนอย่างอนาถ หม่อมพริ้มมองชายรวีอย่างเห็นใจแล้วหันไปบอกใจสว่าง
       “หนู พาสามันกลับไปก่อนเถอะ”
       ใจสว่างเข้าไปดูแล “ไปค่ะ คุณป้า”
       ใจสว่างประคองสาออกไป
       
       หม่อมพริ้มหันมามองชายรวี สะท้อนใจเมื่อพบว่าชายรวีหลับตานิ่ง ดูออกว่าเจ็บปวดเหลือเกิน
       
       อ่านต่อตอนที่ 37 อวสาน

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 37 จบบริบูรณ์
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 36
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 35
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 34
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 33
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 1 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 1 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ในที่สุดก้ดำเนินมาถึงตอนอวสานแล้ววว
ดีใจ5555
อยากรูัว่าโสภิตจะรอดได้ยังไง เงียบหายไปเลย ชายรวีถูกยิงยังมาดูไม่ได้เลย
ดีใจ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอดเพราะท่านตายค่ะ แต่ครั้งนี้ไม่รู้จะสร้างแบบใหน
หนุกๆ
 
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แม้จะ up ให้ไม่ค่อยตรงเวลา แต่ต้องโทษที่ดิฉันติดละครเอง เลยต้องหนีงานมา refresh หน้าละครอยู่บ่อยๆๆ

จะรออ่านตอนอวสานค่ะ ขอบคุณค่ะ
anna
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014