หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ไฟรักเพลิงแค้น

ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 2

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 10 เมษายน 2557 10:21 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 2
       ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 2
       
       เครื่องบินร่อนลงที่ Run way ของสนามบิน รถลีมูซีนสนามบินแล่นมาจอดหน้าบ้านกำธร ดนัยลงจากรถมาจากด้านข้างคนขับ แม่บ้านกับพี่เลี้ยงเดินออกมามองดนัยแล้วยิ้มต้อนรับ ดนัยยิ้มให้ทั้งสอง

       ทิพย์ แม่บ้านทักทาย “สวัสดีค่ะ มาพบคุณกำธรหรือคะ ขอทราบชื่อด้วยนะคะ”
       ดนัยไม่ตอบแต่มองไปในรถ ทิพย์กับพี่เลี้ยงมองตาม
       ดนัยเปิดประตูรถ วีด้าก้าวลงมาจากรถในชุดเดินทางที่เรียบหรู ทิพย์กับพี่เลี้ยงเพ่งมองแล้วยิ้มดีใจก่อนจะรีบวิ่งมาหาวีด้า
       “คุณแพร!”
       วีด้าค่อยๆถอดแว่นดำออกอย่างผู้หญิงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ
       “วีด้าค่ะแม่ทิพย์...”
       วีด้าโผเข้ากอดทิพย์อย่างสุดคิดถึง
       “ค่ะๆคุณวีด้า...ในที่สุดคุณหนูก็กลับมาแล้ว!”
       วีด้าผละออกจากทิพย์แล้วพูด
       “ค่ะ...หนูกลับมาแล้ว” วีด้าพูดกับดนัย “ไปไหว้คุณอากันนะดนัย”
       ดนัยที่กำลังยกกระเป๋าลงพยักหน้ารับ แล้วทั้งคู่ก็เดินเข้าบ้าน ทิพย์กับพี่เลี้ยงเริ่มเม้าท์ทันที
       “แฟนคุณวีด้าแน่ๆเลยคุณทิพย์...หล่ออ่ะ”
       พี่เลี้ยงกับทิพย์มองตามทั้งสองไปด้วยสายตาชื่นชม
       
       กำธรนั่งดูเอกสารแล้ว Skype คุยที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ กำธรปิดหน้าจอแล้วดูเอกสารต่อ วีด้าเคาะประตูเปิดเข้ามา
       “คุณอาของวีด้ายังขยันเหมือนเดิมนะคะ”
       กำธรรีบเงยหน้าขึ้นมองทันที “วีด้า!”
       พอเห็นวีด้ากำธรก็ดีใจจึงรีบลุกไปรับกอดวีด้า
       “กลับมาทำไมไม่โทรบอกอา” กำธรว่า
       “วีด้าอยากเซอร์ไพรส์ค่ะ”
       “แล้วรู้ได้ไงว่าอาอยู่บ้านวันนี้?”
       “ไม่เห็นจะยาก วีด้าก็แค่แอบเช็คกับเลขาคุณอาน่ะสิคะ ถึงได้รู้ว่าเรือขนสินค้าลำใหม่ของเราติดพายุ เลยเลื่อนวันส่งมอบ”
       “ฉลาด ละเอียด รอบคอบ สมกับเป็นหลานของอา ฮ่าๆ”
       กำธรลูบหัวด้วยความเอ็นดูแล้วเลยมองไปที่ดนัยที่ยืนยิ้มอยู่อย่างเรียบร้อย
       “นี่คงเป็นดนัย ที่วีด้าเคยเล่า ว่าเป็นเพื่อนสนิทที่โน่นใช่ไหม”
       ดนัยยกมือสวัสดี วีด้าหันไปหาดนัยแล้วยิ้มให้กัน กำธรแอบลอบสังเกตสองหนุ่มสาว
       
       วีด้า ดนัย และกำธรนั่งรับประทานอาหารด้วยกัน
       “วีด้าเขาเล่าเรื่องของดนัยให้อาฟังเยอะเลย ยังไงก็ขอบคุณมากนะที่ช่วยดูแลวีด้าแทนอา” กำธรบอก
       “ด้วยความยินดีครับ” ดนัยพูด
       “แล้วนี่ดนัยมีแผนจะทำงานที่ไหนหรือเปล่า อยากจะทำงานกับอาไหม อาจะช่วยดูให้”
       “ขอบคุณมากครับ แต่ผมต้องเข้าทำงานในบริษัทในเครือของคุณพ่อผมครับตามความต้องการของท่าน”
       “...อาเข้าใจ แล้วเราละยัยวีด้า จะมาทำงานกับอาหรือเปล่า?” กำธรถาม
       “หนูสมัครงานไว้แล้วค่ะคุณอา แต่เขายังไม่เรียกสัมภาษณ์”
       ดนัยแปลกใจเพราะวีด้าไม่บอกเรื่องที่เธอสมัครงาน
       “บริษัทเราก็มี จะต้องไปสมัครงานที่อื่นทำไมกัน?” กำธรถาม
       “แหม...หนูก็อยากไปหาประสบการณ์ให้เก่งๆ ก่อนกลับมาช่วยงานคุณอานี่คะ”
       “ไม่ต้องมาอ้อนเลย สัญญามาก่อนว่า พอได้ประสบการณ์จนพอใจแล้วต้องกลับมาช่วยงานอาเร็วที่สุด”
       “แน่นอนค่ะ”
       กำธรแซวแล้วยิ้มมีความสุขที่เห็นดนัยสบตาวีด้า วีด้าหลบตาเพราะว่าตัวเองปิดบังเรื่องงาน
       
       ยศสรัลกำลังนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะในห้องทำงานของเขา เอกสารกองโตทำให้เขาก้มหน้าก้มตาไม่สนใจสิ่งอื่น สักพักเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น
       ยศสรัลพูดไม่เงยหน้าขึ้นมอง “เชิญครับ”
       ประตูเปิดออกหญิงสาวสวยสง่าคนหนึ่งค่อยๆก้าวเข้ามา ดอกไม้ช่อหนึ่งยื่นเข้ามาใกล้หน้าของยศสรัล ยศสรัลแปลกใจึงเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นมณฑิตาส่งยิ้มสดใสให้
       “ยินดีกับ Marketing Director คนใหม่ค่ะ”
       “ขอบคุณครับมณ...คุณกลับจากฝรั่งเศสตั้งแต่เมื่อไหร่?” ยศสรัลถาม
       “เครื่องแลนด์เมื่อวานซืนค่ะ ยังพักไม่ทันหายเหนื่อยเลย พอรู้ข่าวจากคุณอาสินี ก็รีบมายินดีกับคุณเลย”
       ยศสรัลอึดอัด “ขอบคุณครับ...ที่จริงคุณแม่ไม่น่ารบกวนมณ”
       “เปลี่ยนจากคำขอบคุณ เป็นไปดินเนอร์กับมณคืนนี้ได้มั้ยคะ?”
       ยศสรัลยิ้มอย่างลำบากใจ

ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 2
       ยศสรัลกับมณฑิตาในชุดราตรีหรูยืนถือเครื่องดื่มอยู่ ตรงเทอเรซโรงแรมริมน้ำ
       “เป็นยังไงบ้างคะอาหารค่ำสำหรับการเลี้ยงฉลองตำแหน่งใหม่ของสรัล มณจัดให้ถูกใจคุณไหม” มณฑิตาถาม
       “ดีครับ” ยศสรัลยิ้ม “ขอบคุณ...”
       มณฑิตาพูดซ้อนขึ้นทันที “ขอบคุณมากนะครับมณ”
       ยศสรัลยิ้มเก้อๆ
       “ถามจริงๆเถอะค่ะ คุณพูดประโยคอื่นไม่เป็นเหรอคะสรัล?”
       “แล้วคุณอยากให้ผมพูดอะไรละครับ?”
       มณฑิตาเกาะแขนยศสรัล
       “รู้ไหมคะเวลามณทำอะไรให้สรัล มณมีความสุขมากทุกครั้งเลย”
       ยศสรัลไม่ตอบแต่ยิ้มให้มณฑิตา
       มณฑิตาพูดต่อ “แต่ที่มณอยากรู้คือ คุณมีความสุขเหมือนมณหรือเปล่า?”
       ยศสรัลยืนนิ่งเพราะตอบไม่ถูก
       
       วีด้ากำลังดูเมนูอาหารอยู่ ดนัยมองวีด้าไม่วางตาจนวีด้ารู้สึกได้จึงเงยหน้าขึ้นมาถาม
       “หน้าวีด้านะไม่ใช่เมนูอาหาร มองอยู่ได้”
       “ผมแค่แปลกใจ” ดนัยว่า
       “แปลกใจ? เรื่อง?”
       “ทำไมวีด้าไม่บอกผมเรื่องสมัครงาน?”
       วีด้าอึกอัก “ก็ไม่ทำไม วีด้าแค่ลืมบอก”
       ดนัยมีสีหน้าสงสัย วีด้าจึงรีบหาเหตุผลมาอธิบายต่อ
       “แหม...ตอนใกล้จบมีเรื่องวุ่นๆให้ทำตั้งเยอะแยะ ทั้งเอกสารโน่นนี่ วีด้าก็ต้องมีหลงลืมบ้างเป็นธรรมดา หรือว่าดนัยไม่เคยเป็น?”
       “โอเค...แต่ต่อไปวีด้าห้ามทำแบบนี้นะ มีอะไรต้องบอกผม แล้วนี่สมัครงานบริษัทอะไร?”
       “โอ้ย...จำไม่ได้อ่ะ วีด้าก็ร่อนอีเมล์ไปทั่วนั่นแหละ ถามเยอะจังนี่เป็นเพื่อนหรือเป็นพ่อกันแน่เนี่ย?”
       ดนัยอึ้ง “อ้าว เราไม่ได้เป็นแฟนกันเหรอ?”
       วีด้าตีสีหน้าไม่ถูกจึงเสหยิบเมนูขึ้นมาดูต่อ
       “มื้อนี้จะกินอาหารไทยให้ฉ่ำท้องเลย...คิดถึงเมืองไทยที่สุด ดนัยคิดเหมือนกันมั้ย?”
       ดนัยแกล้ง “ไม่รู้สิ ปรกติผมคิดถึงแต่วีด้า”
       วีด้าหัวเราะขำ ดนัยก็ขำ
       “เดี๋ยวส่งกลับไปอังกฤษเลย” วีด้าว่า
       “ไม่มีทาง ไล่ยังไงก็ไม่ไป” ดนัยบอก
       วีด้ากับดนัยหันหน้าเข้าหากันแล้วหัวเราะขำ
       “ไม่คุยด้วยแล้ว ดนัยสั่งก่อนเลยนะ วีด้าไปเข้าห้องน้ำดีกว่า”
       วีด้าเดินออกไป ดนัยมองตามยิ้มๆ ด้วยความสับสนว่าเมื่อไหร่วีด้าจะรับเขาเป็นคนรักเสียที
       
       มณฑิตาโอบรอบคอยศสรัล ยศสรัลอึดอัดจึงพยายามแกะมือมณฑิตาออก
       “มณ...ผมว่าเรากลับกันเถอะครับ นี่มันดึกมากแล้ว”
       “บ่ายเบี่ยง คุณไม่เคยตอบมณเลยนะคะสรัล”
       “คือว่า...”
       มณฑิตาแทรก “มณรู้ว่าเราสองคนคบกัน เพราะความต้องการของผู้ใหญ่ แต่สรัลก็รู้ว่าถ้ามณไม่รักคุณ ต่อให้คุณพ่อคุณแม่ต้องการแค่ไหนก็บังคับมณให้คบกับคุณไม่ได้! มาถึงวันนี้แล้วทำไมคุณไม่เปิดใจให้มณบ้าง?”
       “ผมอยากคิดเรื่องงานก่อน”
       “คุณก็ยังตอบไม่ตรงคำถามอยู่ดีค่ะสรัล...มณรู้ค่ะว่าคุณไม่ได้รักมณ แต่มณจะก็ยังไม่ยอมแพ้ มณจะทำให้คุณรักมณให้ได้”
       มณฑิตาเดินมาจ้องหน้ายศสรัลจริงจัง
       “และในอนาคต มณจะเป็นภรรยาของคุณ”
       ยศสรัลอึดอัดมาก มณฑิตาจ้องหน้ายศสรัลจนพอใจแล้วก็เดินออกไป
       
       มณฑิตากับยศสรัลเดินกลับมาตามทางเดินจนถึงหน้าทางเข้าห้องน้ำ
       “มณขอตัวเข้าห้องน้ำเดี๋ยวนะคะ” มณฑิตาว่า
       “ได้ครับ...ผมรอตรงนี้นะ” ยศสรัลบอก
       มณฑิตาพยักหน้าแล้วเดินเปิดประตูเข้าห้องน้ำไป จังหวะนั้นเป็นช่วงที่วีด้าเข้าห้องน้ำเสร็จพอดี มณฑิตาจึงเดินสวนกับวีด้า วีด้าเปิดประตูห้องน้ำก้าวออกมาก็ต้องชะงักเพราะเห็นยศสรัลยืนกดโทรศัพท์อยู่ตรงทางเดินพอดี
       วีด้ารำพึงเบาๆกับตัวเอง “พี่สรัล...”
       ทันใดนั้น ยศสรัลที่รู้สึกเหมือนมีคนมองอยู่ก็หันมาทางวีด้า วีด้าหลบหวืดที่หลังกำแพงทันที ยศสรัลเห็นแว๊บๆ ก็รู้สึกสงสัยจึงเดินตามมาดู วีด้าหลบลุ้นตัวโก่งเพราะอีกข้างเป็นทางตัน ยศสรัลเดินใกล้เข้ามาทุกที วีด้าลุ้น ยศสรัลเดินมาถึงจุดที่วีด้าซ่อนอยู่และกำลังจะชะโงกหน้าเข้าไปดู ทันใดนั้น มณฑิตาก็โผล่ออกมาพอดี
       “สรัล!”
       ยศสรัลชะงัก แล้วกวาดสายตามองหาแต่ก็ไม่เห็นใครอยู่ตรงนั้น นอกจากมณฑิตา
       “คุณมองหาใครเหรอคะ?”
       “ปล่ะ...เปล่าครับ ตอนแรกคิดว่า...เจอคนรู้จัก”
       “คนรู้จัก...เป็นผู้หญิงเหรอคะ คุณถึงมามองหาหน้าห้องน้ำหญิง?”
       ยศสรัลตัดบท “ผมว่าเรากลับกันเถอะ”
       ยศสรัลพามณฑิตาเดินออกไป วีด้าที่ยืนพิงบานประตูในห้องน้ำแอบฟังแล้วเป่าปากด้วยความโล่งใจ
       
       อ่านต่อหน้าที่ 2


1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 7
ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 6
ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 5
ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 4
ไฟรักเพลิงแค้น ตอนที่ 3
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 5 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 5 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบแยม น่ารักมากๆ ดูเรื่องก่อนเล่นดีมากๆรอติดตามค่ะ
มนุษย์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ภาษาอังกฤษดี หน้าตาน่ารัก หุ่นสวย
แต่ถ้าหัดพูดภาษาไทยให้ชัดกว่านี้ และไม่พูดอยู่ในลำคอ
หรือปิดปากเร็วเกินไปจะเริ่ดมากค่ะ
ฝึกพูดภาษาไทยเพิ่มอีกหน่อย
 
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014