หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล

ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล ตอนที่ 5

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 10 เมษายน 2557 21:04 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล ตอนที่ 5
       ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล ตอนที่ 5 (ต่อ)
       
       ทั้งสามคู่นั่งแบบไม่มองหน้ากัน เป้และภัทรวลัยนั่งอยู่ตรงกลาง พนักงานยกกาแฟมาเสริ์ฟให้กับทุกคนจนครบ
       
       เมธาวลัยตาเหลือก เมื่อเห็นโลโก้หัวใจสีชมพูที่ชุดกันเปื้อนของพนักงาน ปินัทธา ณัฎฐาลินีจะหยิบถ้วยกาแฟ แล้วสองคนก็ชะงัก ตาเบิกโพลง เมื่อเห็นฟองนมในถ้วยกาแฟ เป็นรูปหัวใจดวงโต
       เมธาวลัยเมินหนีจากชุดกันเปื้อน ส่วนอีกสองคนรีบวางถ้วยกาแฟลง ไม่กิน
       "เป็นไรเนี่ย เหมือนเห็นผี" ภัทรวลัยบอก
       ทุกคนพูดพร้อมกันโดยไม่ได้ตั้งใจ "เห็นหัวใจ!"
       ทุกคนบนโต๊ะต่างอึ้ง ยกกาแฟดื่มแก้เขิน
       "ก็เป็นธรรมดาของคนที่มีความรัก" ภัทรวลัยว่าก่อนตกใจ "เดี๋ยวก่อน!"
       ทุกคนตกใจตาม
       "อะไรคะ วลัย" เป้ถาม
       ภัทรวลัยชี้ไปที่พีศทรรต
       "บอสของน้ำผึ้ง"
       "ครับ"
       เธอชี้ที่วายุบุตร
       "คู่กัดสะท้านโลกของลินี"
       "ขอบคุณครับที่ให้เกียรติ"
       พีศทรรตรีบชิงพูด "ผมเป็นแฟนน้ำผึ้ง"
       "ผมเป็นแฟนคุณลินี" วายุบุตรรีบต่อ
       สองสาวคู่กรณีสำลักกาแฟพรวด ต่างหันมองหน้าผู้ชายของตัวเอง
       กฤษฎากระซิบถามเมธาวลัย
       "อยากสารภาพกับเพื่อนว่า คุณโกหกเรื่องแต่งงานกับผมก็พูดเลยสิครับ ตอนนี้จังหวะดีมาก"
       "แถวบ้านเรียกจังหวะนรก! เงียบไปเลย"
       เธอมองคู่ของเพื่อนแล้ว แอบสังเกตท่าที
       "เห็นคุณสองคนก็มาในงานแต่งงานของเราด้วย แต่ไม่เห็น..." เป้บอก
       "น้ำผึ้งยังไม่อยากประกาศเปิดตัวครับ จนกว่าจะแน่ใจว่าผมเลิกกับน้องๆได้หมดแล้วทุกคนก่อน จะได้แถลงข่าวอย่างเป็นทางการทีเดียว"
       ปินัทธาสำลักกาแฟอีกรอบ
       "กัดกันมากๆเข้า ก็รักกันโดยไม่รู้ตัว อีกอย่างชอบเซอร์ไพรส์ครับ"
       วายุบุตรหยิบซองการ์ดแต่งงานที่เตรียมมาอีกสามใบแจกให้เมธาวลัย ปินัทธาและภัทรวลัย
       ณัฎฐาลินีสำลักกาแฟอีกรอบเหมือนกัน การ์ดโผล่มาอีกสามใบ เซอร์ไพรส์!
       "การ์ดแต่งงานครับ ต้องรีบแจก เดี๋ยวเชิญแขกไม่ทัน เชิญเป็นเกียรติด้วย ทุกคนนะครับ"
       ณัฎฐาลินีช็อก กฤษฎากระซิบอีก
       "โห...แซงหน้าเห็นๆ อ้าว...ไม่บอกเพื่อนไปล่ะครับ ว่าคู่เราเป็นคู่รักกำมะลอ"
       เมธาวลัยลุกขึ้น ประกาศกลางวง
       "เอาล่ะ ฉันพาแฟนมาคอนเฟิร์มกับพวกแก เรียบร้อย สรุป ฉันไม่ได้มั่วเรื่องที่ฉันจะแต่งงาน"
       กฤษฎาอึ้ง คาดไม่ถึงว่าเธอจะเปลี่ยนใจ แต่ก็แอบอมยิ้ม รีบลุกขึ้นกอดเอวเธอเอาไว้ จนเธอหันมองขวับ
       "แม่ผมชอบให้กอดเอวครับ แม่จะรู้สึกดีเหมือนมีคนคอยปกป้องดูแล"
       เธอฝืนยิ้มก่อนบอกเพื่อน
       "ฉันก็ว่างั้น... ตอนนี้ยังพิมพ์การ์ดไม่เสร็จ เพราะยังไม่ลงตัว เสร็จแล้วจะรีบร่อนมาแจก"
       ปินัทธาเอาบ้าง รีบไปนั่งตักพีศทรรต
       "หั่นหนีคะ...แล้วเวดดิ้งแพลนเนอร์ที่เราเลือกไว้ เค้าเข้ามาคุยหรือยัง เดี๋ยวไม่ทันนะ อุ๊ย อยู่ใกล้คุณแล้วขนลุก สปาร์กอ่ะ"
       ณัฎฐาลินี หมั่นไส้
       "เว่อร์ตลอด!"
       ปินัทธาบอก
       "ได้อีกนะ..." แล้วบอกกับวายุบุตร "ขอทีนะ"
       ทุกคนตกใจร้อง "เฮ้ย!"
       "หอมทีนึง!" ปินัทธาหอมเลย แต่หลายที ...มัวะๆๆ
       "หลายทีนะ" พีศทรรตบอก
       "ก็คนมันรัก รักมาก"
       ปินัทธาบอก แต่แอบส่งสายตาเข่นเขี้ยวให้พีศทรรต
       ณัฎฐาลินีหันไปหาวายุบุตร มองหน้าในระยะใกล้มาก
       "อุ๊ย! อะไรติดอยู่ที่หน้าผากอ่ะคะ"
       "ครับ?"
       "อยู่เฉยๆนะคะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง แต่ต้องอยู่ข้างบนอ่ะ ข้างล่างไม่ถนัด"
       "หือ?"
       "ยืนอยู่ข้างบน เค้านั่งข้างล่าง จะได้เอาเศษผงที่ติดตรงหน้าผากออกให้ถนัด"
       เธอขึ้นยืนโน้มตัว หน้าใกล้ชิด วายุบุตรหายใจไม่ทั่วท้อง
       "นิ่งๆนะคะ อย่าขยับ"
       "ดีๆนะครับ อย่าทำผมเจ็บ ผมไม่เคย"
       "แป๊บเดียวน่า เดี๋ยวก็เสร็จ"
       ทุกคนร้อง "หือ?"
       "นี่เอาผงออก หรือเอา...อะไรออกกันแน่!"ภัทรวลัยว่า
       "ผงสิ นี่ไง... เห็นมั้ย ชิ้นเบ้อเร่อ" ณัฎฐาลินียื่นให้ดูอย่างเร็วมากแล้วรีบเก็บมือ
       ภัทรวลัยงงๆ
       "เห็นมั้ง"
       "ดีจังเลย วลัย ที่เพื่อนรักของคุณจะแต่งงาน ทีนี้ใช้คำว่าก๊วนคานทองไม่ได้แล้วนะ ทุกคนกำลังจะสละคาน ใจหายมั้ยครับ" เป้บอก
       สาวทั้งสามพูดพร้อมกันโดยไม่ต้องนัดหมาย
       "ดีใจ"
       "ครับ ดีใจมั้ยครับ คือ..ตื่นเต้นแทนเลยพูดผิดพูดถูกครับ"
       ภัทรวลัยเห็นความผิดปกติบางอย่าง แต่ไม่พูด
       "ดีใจด้วยนะพวกแก ฉันกับคุณเป้รอไปงานแต่งของพวกแกนะ ว่าแต่...แต่งแน่นอนนะ"
       ทุกคนพร้อมกันอีก "แน่นอน!"
       
        สามคู่ต่างยิ้มให้กัน เสแสร้งแกล้งหวานให้คนอื่นตายใจ จะได้เลิกสงสัย มีเพียงภัทรวลัยที่รู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่าง

ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล ตอนที่ 5
       กรุงเทพตอนกลางคืน รถของเมธาวลัยแล่นจอดข้างกำแพงไม่ถึงหน้าบ้าน ไฟหน้ารถดับมืดลง
       
       ภายในรถ เธอนั่งนิ่งบนที่นั่งข้างคนขับ คิดหนักสำหรับเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น วุ่นวายสับสนไปหมด เหมือนไม่เป็นตัวของตัวเอง กฤษฎาเป็นคนขับ ดับเครื่อง เงียบนิ่งสนิท
       "ถึงแล้วครับ คุณนั่งเงียบมาตลอดทาง"
       เธอยื่นมือให้เขา เขาคิดว่า เธอจะขอจับมือ เลยยื่นมือไปจับ "ครับ?"
       เธอรีบสะบัดออก แอบเขิน
       "ขอกุญแจรถคืน!"
       "อุย!นี่ครับ"
       เขารีบยื่นกุญแจรถให้ เธอรีบลงจากรถ เขาลงตาม เธอเดินวนอ้อมจะไปขับรถ เจอกับเขาที่หน้ารถพอดี
       "ถอยไป"
       "ไม่อธิบายอะไรให้ผมฟังหน่อยเหรอครับ"
       "เรื่อง?"
       "ก็เรื่องนั้น"
       เธอเครียดจัด ฟิวส์ขาด พรั่งพรูออกมาเป็นชุด
       "เรื่องไหน มีเรื่องเกิดกับชีวิตฉันตั้งหลายเรื่อง เรื่องงานก็ต้องทำยอดโฆษณาให้เข้าเป้ามากขึ้นในขณะที่ต้องป้องกันขาเก้าอี้ตัวเองไปด้วย ยัง ยังไม่พอ ตอนนี้คุณย่าก็ดันบังคับให้ฉันแต่งงาน แต่งกับใครไม่แต่ง แต่งกับเกย์!! แล้วยังมีสงครามประสาทกับนังเพื่อนนรกสองคนนั่น แต่ยังไม่น่าเครียดเท่ากับที่มีเด็กเมื่อวานซืนอย่างเธอผลุบๆโผล่ๆ เข้าๆ ออกๆในชีวิต ทำฉันหายใจไม่ทั่วท้อง"
       เขาอึ้ง เธอมีปัญหาเรื่องเครียดเยอะจริง นึกเห็นใจ
       "ให้เดาเรื่องที่ทำให้คุณเครียดมากที่สุดคือ เรื่องแต่งงาน"
       "เออ! นี่เป็นเหตุผล ทำไมฉันถึงเปลี่ยนใจ ไปขอเธอเป็นแฟน"
       "ตกลง...จะให้ผมเป็นกันชนที่จะไม่ต้องแต่งงาน"
       "ใช่ และเหตุผลรองลงมา ฉันยอมรับว่า ไม่สามารถยอมรับการเสียหน้ากับนังเพื่อนนรกสองคนนั้นได้"
       "แม้ว่าท้ายที่สุดแล้ว มันอาจจะไม่เป็นอย่างที่คุณหวัง"
       "ใช่ ฉันกับเธอไม่มีทางลงเอยกันได้ ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ไม่ได้ แต่ฉันไม่รู้ทำไง ตอนนี้ ได้แต่แก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อนเท่านั้น ฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย ทำไมจู่ๆทุกอย่างก็ดูเหมือนจะควบคุมไม่ได้ จนฉันสับสน ไม่เป็นตัวของตัวเอง"
       เธอทรุดอยู่หน้ารถ เขารู้สึกเห็นใจ แต่ยังไม่เข้าไปกวน ยืนนิ่ง ปล่อยให้เธออยู่กับอารมณ์ของตัวเอง
       
       ภายในร้านอาหาร ปินัทธานั่งมองหน้าพีศทรรตที่กินอาหารอย่างสบายใจ เธออึดอัดมากจนไม่แตะอาหารของตัวเอง
       "ขอให้จุกคอตาย"
       เขาถึงกับอาหารติดคอ รีบกินน้ำ รวบช้อน
       "อิ่มแล้วใช่มั้ย ดี เริ่มคุยกันได้หรือยัง"
       "ยัง ต่อของหวานก่อน" เขาจะเรียกพนักงาน
       "นี่! อย่าเยอะ กลายเป็นคนเยอะตั้งแต่เมื่อไหร่"
       "รู้สึกไงล่ะ เวลาที่ถูกเยอะใส่"
       "รำคาญ"
       "กรรมสนองแล้วไง"
       พนักงานเข้ามา "ค่ะ"
       พีศทรรตจะสั่งของหวาน "ขอ..."
       เธอพูดขัด "คิดเงินเลยค่ะ"
       "เฮ้ย! คุณ"
       เธอบอกกับพนักงาน
       "ถ้าไม่รีบ ผู้ชายคนนี้จะเชิดกินฟรีค่ะ"
       "ค่ะๆ"
       พนักงานรีบไป พีศทรรตมองหน้าเธอที่ยิ้มใส่
       "จริงๆเล้ย"
       "ก็รีบว่ามาสิ จะอกแตกตายอยู่แล้ว นี่เห็นว่าอยู่ในที่สาธารณะนะ ฉันยอมให้ ถ้าไม่งั้น บึ้ม!"
       "เรามาเจรจา ทำความตกลงกัน ว่าด้วย...เราสองคนจะยอมเป็นแฟนกัน ด้วยจุดประสงค์ที่จะเอื้อประโยชน์ทั้งสองฝ่าย"
       "เฮ้อ น่านไง ว่าแล้ว คนอย่างคุณ ไม่มีทางยอมทำอะไรแบบนี้แน่ ถ้าไม่ใช่เพราะผลประโยชน์ ว่าจุดประสงค์ของคุณมาซิ"
       "ทำให้คุณแม่ผมเลิกคิดที่จะทำให้ภรรยาเก่ากลับเข้ามาในชีวิตผม"
       "เหย"
       "ต้องผู้หญิงอย่างคุณเท่านั้น ถึงจะรับมือกับคุณแม่ผมได้"
       "ผู้หญิงอย่างฉัน เป็นไง"
       "บ้าบิ่น ไม่ยอมคน และ สตรอเบอรี่เก่งมาก"
       "หลอกด่ากันป่ะเนี่ย"
       "ชม"
       "ไม่รับ...แล้วฉันจะได้อะไร"
       "อยากได้อะไร ผมจัดให้"
       "ตัวคุณและหัวใจ"
       "เหย"
       "ถ้าไม่โอเค ฉันก็ไม่โอเค จบ!"
       น้ำผึ้งลุกหนี แอบยิ้มกริ่ม
       "น้ำผึ้ง เดี๋ยวก่อน"
       แต่พนักงานเข้ามาเก็บเงินพอดี พีศทรรตเลยยังตามออกไปเลยไม่ได้
       
       ณัฏฐาลินียืนอยู่ตรงมุมสวยๆ ที่เห็นตึกระฟ้าล้อมรอบ วายุบุตรเข้ามา
       "อยากต่อยผมมั้ย"
       "เสียมือ"
       "คุณเกลียดผมมากเลยเหรอ"
       "ไม่เห็นต้องถาม"
       "แต่ก็ไม่มากไปกว่าการยอมเสียหน้ากับเพื่อนคุณ"
       "รู้มั้ย ทำไมฉันถึงยอมตามน้ำไปกับคุณ"
       "บอกผมมาสิ ในเมื่อคุณยังไม่อนุญาตให้ผมเข้าไปนั่งอยู่ในหัวใจของคุณ ผมไม่รู้"
       "เน่าได้อีก"
       "มีอีกเยอะ เดี๋ยวก็เจอ"
       "ฉันจะรีบอธิบาย คุณจะได้รีบกลับไปซะที"
       "ก็ว่ามาสิครับ ผมรอฟังอยู่"
       "ในเมื่อไล่ยังไง คุณก็ไม่ยอมไป ฉันก็จะไม่ไล่ อยากรู้จักฉันมากนักใช่มั้ย ได้ ฉันจะเปิดประตูให้คุณเข้ามา แต่บอกเลยนะ คุณจะไม่มีวันได้ออกไป"
       "หมายความว่ายังไง"
       ณัฎฐาลินีชูการ์ด
       "ฉันจะแต่งงานกับคุณ ตามวันเวลาที่ระบุ โดยจะจดทะเบียนเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายก่อนถูกส่งเข้าหอ แต่ฉันจะไม่ยอมให้คุณได้ตัวฉัน ฉันจะอยู่กอดทะเบียนสมรสไปเรื่อยๆ"
       "เพื่ออะไร"
       "เพื่อเงินของคุณไง"
       วายุบุตรอึ้ง
       ทางด้านเมธาวลัย อารมณ์เย็นลง จะลุก เสียงข้อเข่าดังกึก เธออึ้ง จะยืดแต่เจ็บเข่า
       "กินแคลเซียมเสริมบ้างหรือเปล่าครับ"
       "เดี๋ยวตบปาก!"
       "ช่วยมั้ย"
       "ไม่ต้อง!"
       แต่เจ็บเข่า ทำให้เธอล้ม เขารีบเข้าไปประคอง
       "นั่นไง! ทำไมต้องปากแข็งล่ะครับ ไม่ไหวก็บอกว่าไม่ไหว สัญญาว่าจะไม่เอาไปเมาท์ให้ใครฟัง"
       เธอยอมให้เขาช่วยฉุดให้ลุกขึ้นยืน
       "ขอบใจ เธอ ตกลงจะยอมช่วยฉันใช่มั้ย"
       "ถ้าไม่ยอม ไม่โผล่ไปหาที่ฟิตเนสตั้งแต่แรกหรอกครับ"
       "ทำไมถึงยอมช่วย เธอไม่ได้อะไรจากเรื่องนี้เลยนะ"
       กฤษฎามองตาเมธาวลัยอย่างลึกซึ้ง เขาคิดถึงความสนิทสนม
       "ใครบอกผมไม่ได้อะไร"
       เธอหวั่นไหวแล้วถาม
       "ได้อะไร"
       "ได้บุญครับ"
       "เฮ้อ...โอเค ไม่ต้องพูดบ่อยนะคำนี้ รู้สึกแย่"
       "ครับ"
       "เธอจะมีปัญหากับแฟนเธอมั้ย"
       "เคลียร์ได้ครับ แฟนผมใจกว้าง"
       "เหรอ แฟนเธอ สวยมั้ย"
       "สวยมากครับ อายุเท่าผม หุ่นดีเหมือนคุณ แต่ตึงกว่า"
       "ไอ้เด็กบ้า รีบกลับไปเลยไป"
       เธอผลักเขาออกไป รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาซะงั้น ก่อนจะรีบเดินไปสตาร์ทรถ ขับออกไปเลย
       
       กฤษฎายิ้มกริ่มมองตาม มองดูพระจันทร์...ทุกอย่างสวยงาม น่าตื่นเต้น สนุก แล้วเดินออกไปอย่างอารมณ์ดี
        
       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล ตอนที่ 26 จบบริบูรณ์
ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล ตอนที่ 25
ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล ตอนที่ 24
ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล ตอนที่ 23
ก๊วนคานทองกับแก๊งพ่อปลาไหล ตอนที่ 22
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 3 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 3 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014