หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกบันเทิง | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มายาสีมุก

มายาสีมุก ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 7 เมษายน 2556 16:35 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มายาสีมุก ตอนที่ 10
       มายาสีมุก ตอนที่ 10
       
       ไข่มุกต้องมาเก็บตัวที่โรงแรมของคีรินทร์ คีรินทร์มอบดอกไม้ให้แทยอน ห่างออกไปในกลุ่มคนที่มาดูเห็นนุชนารถยืนมองมาที่คีรินทร์อย่างทั้งรักทั้งแค้น และมองไปที่ไข่มุกด้วยแววตาโหดเหี้ยม คิดแก้แค้น
       
       “ยินดีต้อนรับผู้เข้าประกวดทุกท่านที่มาเก็บตัวฝึกซ้อมนะครับ ทางโรงแรมของเราจะดูแลให้ดีที่สุด ขอบคุณที่ไว้วางใจโรงแรมของเรา”
       สาวๆ มองคีรินทร์อย่างเคลิ้มในความหล่อ คีรินทร์ยิ้มโปรยเสน่ห์ สาวๆ ยิ้มหวาน คีรินทร์มองเลยไปไข่มุก ไข่มุกมองนิ่งๆ หน้าไม่ยิ้ม ไม่เคลิ้มไปด้วย คีรินทร์มองตาขุ่นอย่างไม่พอใจนิดๆ ภัททิมาก้าวเข้าไปควงแขนคีรินทร์อย่างประกาศตัวเต็มที่
       “อุ๊ย มารอรับลูกไก่เหรอคะ คุณรินทร์ขา แหม น่ารักจริงๆ แฟนใครไม่รู้”
       คีรินทร์ดึงแขนออกพูดกระซิบ
       “อย่าให้มากไป เดี๋ยวก็โดนตัดสิทธิ์หรอก ผมเป็นตัวแทนโรงแรมมารอรับทุกคนต่างหาก”
       คีรินทร์เดินห่างออกไป ภัททิมายืนแบบอึ้งๆ เหวอๆ สามสาวหัวเราะอย่างสะใจอยู่ไม่ไกล
       นสาวๆ ยืนถือดอกไม้ รวมทั้งจินจู ซอนซา กีกี้เดินเข้ามารับดอกไม้จากคีรินทร์แล้วเขย่งตัวหอมแก้ม จุ๊บฝากรอยลิปไว้บนแก้ม คีรินทร์อึ้งๆ
       “ขอบคุณเรื่องดอกไม้ไงคะ ที่รักของกีกี้ ยังไงก็รักตลอดไป”
       นักข่าวถ่ายรูปกันวูบวาบ น้องแพรวกับแองจี้เดินเข้ามาพร้อมกัน คีรินทร์ยื่นดอกไม้ให้ ทั้งสองคนทำท่าจะหอมแก้มคีรินทร์ แต่คีรินทร์หลบวูบจนเกือบจะหอมกันเอง น้องแพรวกับแองจี้ชะงักแล้วสะบัดหน้าเดินไปคนละทาง เสียงหัวเราะครืน ไข่มุกเดินขึ้นมา
       “เหมือนเราไม่ได้เจอกันมานานเลยนะ” คีรินทร์พูดกับไข่มุกเบาๆ
       “ต่างคนต่างก็มีทางเดินของตัวเองแล้ว คงเจอกันยาก”
       คีรินทร์ส่งดอกไม้ให้ไข่มุก ไข่มุกรับแต่คีรินทร์ยื้อไว้ ไข่มุกมองหน้าทำตาเข้มใส่
       “ใช่สิ จะได้เป็นดาราแล้วนี่ เธอคงลืมเรื่องเก่าๆ ของเราไปหมดแล้ว”
       “คุณต่างหากที่ลืมก่อน ไม่ใช่ชั้น ขอดอกไม้ด้วยค่ะ”
       ไข่มุกรับมาแบบกระชากนิดๆ แล้วเดินไป คีรินทร์มองตามอย่างเคืองปนน้อยใจนิดๆ
       ทั้งหมดถ่ายรูปรวมกัน ไข่มุกยืนอยู่ตรงกลาง คีรินทร์เบียดคนอื่นมายืนข้างไข่มุก ไข่มุกหันมองค้อน คีรินทร์ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ฉีกยิ้มถ่ายรูปคู่หน้าบานโดยไม่รู้ว่าด้านล่างเวทีที่มีนักข่าวถ่ายรูปกันเต็มไปหมดนั่น นุชนารถเดินมามองทั้งคู่ หน้าเหี้ยม แววตาเหมือนโรคจิต
       
       ที่ห้องพักผู้ประกวด กัสจังเดินถือกระป๋องสลากนวยนาดเข้ามา
       “สาวๆ จ๋า มาหยิบเลือกห้องเร้ว ให้ว่องนะจ๊ะ เจ๊จะรีบไปหากิ๊ก”
       สาวๆ มาหยิบกัน ต่างคนต่างเปิดดู กีกี้เปิดออกมาเป็นห้องสองสองแปด กีกี้ชะโงกหน้าไปดูของภัททิมาเห็นเป็นห้องเดียวกันก็ทำหน้าเบ้ วิ่งไปหากัสจัง
       “เจ๊ ขอเปลี่ยนห้องด่วน ชั้นไม่ยอมนอนกับนังลูกเป็ดปลวกเด็ดขาด”
       “อุ๊ย ไม่ได้ฮ่ะคุณน้องขา ใครจับใบไหนได้เอาใบนั้นไป นอนด้วยกันอย่าฟัดกันหมอนกระจายล่ะ”
       กีกี้ถอนใจ แอบหยิบเงินส่งให้
       “เอาไปสามพัน ชั้นยอมนอนกับนังน้องแพรว นังแองจี้ ใครก็ได้เอ้าแต่ต้องไม่ใช่นังนั่น เข้าใจ๊”
       กัสจังรับเงินมาทำท่าอิดออด
       “ย่ะ เอางั้นก็ได้ นี่เห็นว่าเป็นน้องสนิทนะยะ เดี๋ยวให้นังหนูมุกไปอยู่กับยัยลูกปลวกก็ได้ เขาเรื่องไม่เยอะ เงียบๆไว้ล่ะ”
       กัสจังทำท่าจิ๊ๆ จ๊ะๆ แต่ก็ก้มหน้าทำมุมมิบเรื่องห้อง กีกี้ยิ้มอย่างพอใจ
       
       คีรินทร์เดินนำไข่มุกกับภัททิมามาที่ห้อง มีนักข่าวตามมาด้วย คีรินทร์เปิดห้องให้ดู นักข่าวเข้าไปถ่ายรูปข้างใน
       ภัททิมามองซ้ายขวาแล้วอ้าแขนจะกอดคีรินทร์ คีรินทร์ดันไหล่เอาไว้
       “หยุดเลย ผมไม่ชอบโชว์ต่อหน้านักข่าว ถอยให้ไกล โดนถ่ายรูปเดี๋ยวคะแนนเสียนะ”
       คีรินทร์เดินไปปล่อยภัททิมาไว้คนเดียว ภัททิมาทำหน้าหงุดหงิดขัดใจ คีรินทร์เดินไปหาไข่มุก ยืนใกล้ๆ พูดลอยๆ
       “เมื่อกี๊ลืมแสดงความยินดีด้วย อีกหน่อยคงเป็นดาราใหญ่ ไม่เห็นหัวชั้นแล้วมั้ง”
       “ไม่ต้องรอเป็นดาราหรอก ทำตอนนี้เลยก็ได้ ไปดูแลว่าที่ภรรยาตัวจริงของคุณเถอะ ชั้นดูแลตัวเองได้”
       ไข่มุกมองท้าทาย คีรินทร์เดินเบียดกระแซะไข่มุกจนเซ ไข่มุกมองหน้า คีรินทร์ยิ้มชอบใจ ยียวน เดินเข้าห้องไปทำท่าสำรวจห้อง
       
       ภัททิมาเอาเสื้อผ้าแขวนในตู้ในห้องพักที่โรงแรม ภัททิมาเอาของวางหมด 2 เตียง ทำฮัมเพลงซ้อมเสียงแต่ผิดคีร์ ไข่มุกเปิดประตูถือกระเป๋าเสื้อผ้าเข้ามาเห็นในห้องมีแต่ของภัททิมาเต็มไปหมด ภัททิมามองไข่มุกหัวจรดเท้า แล้วเดินถือกรอบรูปคีรินทร์จะเอามาวางหัวเตียงแต่ผ่านหน้าไข่มุก แกล้งยั่วหยุดมองรูปแล้วจุ๊บ
       “จุ๊บๆๆ รินทร์ที่รักขา เป็นกำลังใจให้ลูกไก่ได้เป็นซุปตาร์ดังระเบิดด้วยนะคะ รับรองจะแสดงให้สุดฝีมือ สมกับเป็นสุดที่รักของคุณ”
       ภัททิมายิ้มเย้ยไข่มุก แล้วเดินไปวางรูปหัวเตียง ไข่มุกมองอย่างเอือมเหนื่อยล้า ถามเสียงเรียบ
       “คุณลูกไก่จะนอนเตียงไหนคะ”
       ภัททิมามองเหยียด ยื่นหน้าบอก
       “นอนเตียงนี้ แล้วก็เตียงนั้น” ไข่มุกมองอย่างสงสัย “คงไม่คิดนะว่าคนอย่างแกจะมานอนห้องเดียวกับชั้น แต่เอาเถอะ เมื่อกองประกวดให้อยู่ด้วยกันได้ นอนที่พื้นหน้าห้องน้ำละกัน แต่เธอลงไปใช้ห้องน้ำที่ล็อบบี้ ชั้นไม่ชอบใช้ร่วมกับใคร” ไข่มุกมองนิ่ง แล้วไปหยิบของบนเตียงด้านใน ออกมากองสุมบนเตียงด้านนอกที่ภัททิมานั่งอยู่ “จะทำอะไรยะ ชั้นบอกว่าจะสองเตียงเอามาติดกัน หูแตกรึไง”
       ไข่มุกเดินไปเตียงด้านใน
       “ถึงแม่ชั้นจะเคยเป็นหนี้แม่คุณ แต่ตอนนี้ถือว่าชดใช้กันหมดแล้ว และเราก็มีความเป็นคนเหมือนกัน ชั้นจะนอนเตียงนี้ ของคุณต้องอยู่เตียงคุณ อย่ามาล้ำที่กัน”
       ภัททิมาขึงตาใส่ ลุกท้าวสะเอว
       “หนี้สินของแม่แกอาจหมด แต่ของแกยังไม่หมด ชั้นเห็นนะ แหม ทำเป็นไม่สน แต่แอบเล่นหูเล่นตากับคุณรินทร์ตลอด อย่าคิดว่าจะหลบตาเรดาร์ตัวแม่อย่างชั้นไปได้”
       ไข่มุกทำหน้าเมื่อย เอาเสื้อผ้าออกจากกระเป๋า พูดไม่มองภัททิมา
       “ขอพักก่อนเถอะคุณลูกไก่ อย่าเพิ่งอะไรตอนนี้เลย เราใช้ห้องร่วมกัน ก็แบ่งเขตคนละครึ่งห้อง ห้องน้ำชั้นก็จะใช้ เพราะมีสิทธิ์ใช้ ถ้าไม่ชอบใช้ร่วมกับใคร คุณก็ลงไปใช้ที่ล็อบบี้แทน”
       ภัททิมาเหวอ แทบกรี๊ด
       “นังนี่ แกนั้นแหละลงไป ทั้งห้องน้ำทั้งผัวชั้นไม่ใช้ร่วมกับใครเด็ดขาด อย่าคิดใช้โอกาสนี้ตีสนิทแล้วคิดรีเทิร์น ชั้นหวงคนนี้ของชั้น อย่าคิดแตะเด็ดขาด ไม่งั้นเอาแกตายแน่”
       
       ไข่มุกถอนใจอย่างเพลีย ที่ต้องเจอภัททิมาแบบนี้ และต้องเจอการหมางเมิน เหยียดหยามจากคีรินทร์ ไม่อยากอยู่ต่อปากต่อคำ จึงเดินออกไปจากห้องอย่างเหนื่อยล้า

มายาสีมุก ตอนที่ 10
       วิทยากรกำลังสอนแต่งหน้า สิบสาวมองอย่างสนใจ วิทยากรหยิบแปรงมาแต่งหน้า ปัดมาสคาร่า สาวๆ มองอย่างทึ่งจัด ไข่มุกนั่งอยู่หน้ากระจกกำลังหัดกรีดตา กีกี้มองอยู่อดปากไม่ได้
       
       “แต่งไปก็ไม่สวย หน้าบ้านๆ เปลืองเครื่องสำอางเปล่าๆ”
       ไข่มุกหยุดมือ หันมอง น้องแพรว แองจี้เดินมาสมทบกีกี้ ภัททิมาเห็นก็ยิ้มสะใจ เดินเข้ามาด้วยคน
       “ให้แต่งไปเถอะ เดี๋ยวกรรมการนึกว่าศพตากแห้งที่ไหนมาประกวด”
       ไข่มุกทำไม่ได้ยิน หันหน้าเข้ากระจกตั้งโต๊ะ แองจี้ปราดเข้ามายกกระจกหนี ไข่มุกหันขวับสายตาเคืองๆ
       “มองอะไรยะ คิดว่าตัวเก่งแล้วสิ เชอะ”
       “ทะเลาะอะไรยะ เดี๋ยวแม่เอาน้ำสาดให้แยกกันเลย” กัสจังบอก แองจี้หันมองตาขวาง
       “เรื่องของผู้หญิง กระเทยอย่ายุ่ง”
       “หนอย นังอึ่ง เปลี่ยนชื่อเป็นแองจี้แล้วฤทธิ์เยอะนักใช่มั้ย เดี๋ยวตบให้พูดไทยชัดเลย” กีกี้เดินมาขวาง “ป้าเข้าข้างมัน ระวังจะโดนฟ้องว่าลำเอียง”
       “เออๆๆๆ ขู่ใหญ่เชียวนะ ลงไปถ่ายรูปกันได้แล้วย่ะ ชั้นล่ะปวดตับ แต่ละนางอย่างกับยักษ์ นี่กองประกวดหรือถ้ำผีเสื้อสมุทรกันแน่” กัสจังเดินนำ ตบมือเรียก “ไปๆๆ สาวๆจ๋า อย่าให้ผู้ชายรอ”
       สี่สาวเดินเฉียดไข่มุกทำท่ารังเกียจมาก ไข่มุกมองตามแล้วถอนใจเฮือก
       
       ทุกคนอยู่ในลิฟต์ ไข่มุกก้าวเข้าเป็นคนสุดท้ายคู่กัสจัง ลิฟต์เสียงดัง กัสจังกับไข่มุกมองหน้ากัน
       “ลิฟต์เต็ม ออกไปสิยะ”
       “อย่าต้องให้ไล่ ใครมาหลังสุดก็คนนั้นแหละ” แองจี้เบ้ปาก
       “ชนชั้นเลเบอร์ เดินแค่สิบยี่สิบชั้นคงไม่ลำบากมั้ง เดินให้ไวล่ะ อย่าให้คนอื่นเขารอ”
       ไข่มุกหน้านิ่งเดินออกไป ลิฟต์ปิดลง กัสจังมองอย่างเห็นใจ ไข่มุกถอนหายใจเฮือก มองไปทางบันไดหนีไฟ
       
       ไข่มุกเดินลงบันไดหนีไฟ ได้ยินเสียงคนเดินตามลงมา ไข่มุกขมวดคิ้ว ร้องถาม
       “เจ๊เหรอ เดินมาทำไม ลงลิฟต์ไปเจอกันข้างล่างก็ได้”
       ไม่มีเสียงตอบ ฝีเท้าที่ได้ยินเร็วขึ้น ไข่มุกทำหน้าสงสัยแต่ก็เดินต่อไปเรื่อยๆ นุชนารถเดินตามอยู่ด้านหลัง
       ไข่มุกเอะใจจะหันกลับมามอง นุชนารถจับผมไข่มุกกระชากจนหน้าหงาย ไข่มุกตาโตอย่างตกใจ
       “คุณนุชนารถ”
       “นึกไม่ถึงสิ ว่าจะได้เจอชั้น” นุชนารถหัวเราะอย่างเสียสติ
       “คุณมาที่นี่ทำไม”
       นุชนารถแค่นเสียง รั้งผมไข่มุกแรงขึ้น
       “มาฆ่าแกไง นังตัวมาร”
       นุชนารถตบไข่มุกล้มคว่ำ จะตามไปขย้ำ ไข่มุกม้วนตัวหลบ นุชนารถตามไปจะจิกหัวแต่ไข่มุกก้มหลบแล้วผลักนุชนารถจนเซ
       “คุณเป็นบ้าไปแล้ว”
       “ฮะฮะฮะ เพิ่งรู้เหรอ ใช่ ชั้นเป็นบ้าก็เพราะแก เพราะแก”
       แววตานุชนารถดูคลุ้มคลั่ง ไข่มุกคว้าประตูจะเปิดแต่เปิดไม่ได้ นุชนารถโผเข้าหา ไข่มุกผลักออกแล้ววิ่งลงบันได นุชนารถมองแววตาวาวอย่างคนบ้า
       
       ไข่มุกวิ่งลงมาจากชั้นบนโดยมีนุชนารถวิ่งตามอย่างเสียสติ ไข่มุกถึงชั้นล่าง กำลังจะคว้าประตู ผ้าพันคอรัดจากด้านหลัง นุชนารถยื่นหน้ามาชิดข้างหู
       “แกหนีชั้นไม่พ้นหรอก”
       “ยะ อย่า ปล่อย”
       “ตายซะเถอะนังไข่มุก”
       ไข่มุกดิ้นรนคว้าอากาศ นุชนารถยิ้มเหี้ยมดึงผ้าในมือแน่นขึ้น แววตาบ้าคลั่ง
       
       ที่ห้องโถงติดล็อบบี้ คีรินทร์ยืนอยู่โดยมี กีกี้ น้องแพรว แองจี้ ภัททิมารุมล้อม จินจู ซอนซา แทยอน ยืนอยู่ไม่ไกล คีรินทร์มองหาไข่มุกแต่ก็ไม่เห็น สีหน้ากังวลนิดๆ
       “หาใครคะรินทร์” กีกี้ถามเมื่อสังเกตเห็น
       “ปะ เปล่า”
       “จะหาใครได้ไง ภรรยาตัวจริงยืนอยู่ที่นี่”
       ภัททิมาทำท่ากอดแขนคีรินทร์เย้ยกีกี้ แองจี้ น้องแพรว คีรินทร์ถอนหายใจ ดึงแขนออก ภัททิมาทำหน้าเหวอ สามสาวหัวเราะคิกคักเยาะเย้ย
       “อุ๊ย ตัวจริง หน้าหงายไปเลย”
       กัสจังเดินมาสมทบ
       “สาวๆ ขา น้องมุกของเจ๊หายไปไหนอ่ะ ยังลงมาไม่ถึงอีกเหรอ”
       คีรินทร์ได้ยินก็สนใจ แต่ตีสีหน้าเฉย
       “สงสัยแวะอ่อยผู้ชายกลางทาง”
       “แค่เข้ารอบสิบคน ก็ไม่รู้จักรักษาเวลาแล้ว”
       “หูย ก็เล่นให้เดินลงมายี่สิบกว่าชั้น ป่านนี้ไม่ขาพับคาซอกบันไดก็บุญแล้ว นี่สงสัยเหนื่อยจัด หึ คนสวยก็เงี้ย โดนกลั่นแกล้ง ตอนเด็กๆ เจ๊โดนประจำ”
       “มีแต่ไปแกล้งคนอื่นไม่ว่า ล่ำซะ”
       “นังอึ่ง”
       “แองจี้ย่ะ ลึสซึ่นนะเจ๊ แองจี้”
       คีรินทร์มองไปทางประตูอย่างกังวล
       “เดี๋ยวไข่มุกคงมา รอสักพักแล้วกัน” คีรินทร์บอกแล้วเดินห่างออกมา ภัททิมาค้อนใส่
       “เชอะ รอสักพัก เป็นคนอื่นโดนด่าเละไปแล้ว”
       “ก็เขาเส้นใหญ่ตั้งแต่เข้าแล้ว”
       น้องแพรวทำท่าบุ้ยใบ้ไปทางจินจู ที่เหมือนกำลังมองหาไข่มุก
       “หึ เดี๋ยวก็โดนเขี่ยตกแน่ คอยดูฝีมือชั้นเถอะ”
       
       กีกี้พูดอย่างมั่นใจมาก จนสามสาวมองอย่างปลงๆ

มายาสีมุก ตอนที่ 10
       นุชนารถหน้าเหี้ยมรัดคอไข่มุกแน่น ไข่มุกยื้อผ้าที่คอ ตาเหลือก แต่พยายามสู้ ไข่มุกเอาเท้าเหยียบนุชนารถคลายมือ ไข่มุกเตะข้อพับ
       
       “หนอย ร้ายนักนะแก”
       นุชนารถทำท่าจะรัดคอแรงขึ้น ไข่มุกดึงออกทัน ผลักนุชนารถออกแล้วเปิดประตูวิ่งออกมาทางล็อบบี้ นุชนารถวิ่งตาม
       “หนีไม่พ้นหรอก”
       ไข่มุกวิ่งสลับหันหลังมอง ใบหน้าตื่นตระหนก
       
       ไข่มุกเดินแกมวิ่งอยู่ที่ล็อบบี้ หันหลังไปดูบ่อยๆ เดินผ่านคนที่ล็อบบี้ ไข่มุกหันไปมองข้างหลังสลับกับเดินไป ไข่มุกเดินชนคีรินทร์ คีรินทร์ฉวยไข่มุกไว้มองสงสัย จินจูลุกจากเก้าอี้เดินเข้ามาหา
       “ไปไหนมา” คีรินทร์ถามอย่างเป็นห่วง กัสจังเดินมาอีกคน
       “ต๊าย ไปสู้กับใครมา หัวหูกระเจิงกระเซิงฟูฟ่องเชียว”
       “เอ่อ หนู”
       ไข่มุกหันไปมองทางบันไดหนีไฟ คีรินทร์กับจินจูมองอย่างผิดสังเกต
       “มองอะไร มาๆ เจ๊ซับหน้าให้ ดูสิ หน้ามันแป้งละลายหมด”
       ไข่มุกยืนนิ่งอย่างตกใจไม่หาย
       “เป็นอะไรหรือเปล่า”
       ไข่มุกนิ่งแล้วสั่นหน้า กัสจังจับมือจูงออกไป คีรินทร์กับจินจูมองตามอย่างสงสัยมาก
       บทเพิ่มเติม
       
       ไข่มุกยกเวทออกกำลังกายอยู่ในห้องฟิตเนส คีรินทร์เดินมาเห็น เข้ามาคุยด้วยอย่างยังไม่คลายสงสัย
       “วันก่อนที่ถ่ายรูปกัน หายไปไหนมา ให้ทุกคนต้องรอตั้งนาน”
       ไข่มุกหยุดยกเวทถือไว้ อึกอักอย่างชั่งใจจะบอกดีไหม
       “คือ วันนั้น ชั้นเกิดเรื่อง ชั้นไปเจอ...”
       คีรินทร์ขยับมาใกล้อย่างนึกหึง
       “เจอกิ๊กละซิ มีกิ๊กมาหา เกิดเรื่องการสับรางไม่ทันเลยวิ่งหัวฟูผมยุ่งออกมา แหม นี่ขนาดยังไม่ได้เป็นดารา ยังฮ๊อตขนาดนี้”
       ไข่มุกเอามือกันคีรินทร์ให้ขยับไป แล้ววางเวทโครมอย่างเซ็งหมดอารมณ์จะเล่า คีรินทร์ถึงกับสะดุ้งมองหน้าคีรินทร์งอนๆ
       “มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด ชั้น...”
       “อะไร” ไข่มุกทำท่าจะพูด แต่คีรินทร์ขัด “ไม่ต้องมาแอ๊บทำท่าจริงจัง จะหลอกอะไรอีก ชั้นไม่เชื่อเธอแล้ว”
       ไข่มุกมองหน้าคีรินทร์
       “ถ้าไม่เชื่อ แล้วมาถามทำไมคะ”
       “อยากรู้ ก็ลองพูดมาสิ ถ้าแต่งเรื่องดีๆ อาจเชื่อก็ได้”
       “อย่าเลยค่ะ ยังไงคุณก็เห็นชั้นเป็นคนหลอกลวงอยู่แล้ว” ไข่มุกทุ่มเวทใส่ตัวคีรินทร์ที่รับไว้แทบไม่ทัน “เก็บให้ด้วยคะ”
       ไข่มุกเดินงอนออกไป คีรินทร์มองตาม ยกเวทเข้าที่ตั้ง ตบปากตัวเองอย่างไม่น่าพลาด
       “ไอ้รินทร์เอ้ย ปากเสียอีกแล้ว ไม่เคยจำ”
       คีรินทร์มองตามไข่มุกไปอย่างเซ็งๆ
       
       นุชนารถยืนอยู่กับวัฒนา นุชนารถจับผ้าพันคอแน่น วัฒนามองอย่างไม่ค่อยไว้ใจ
       “คราวนี้หนีไปได้ คราวหน้ามันไม่รอดแน่”
       “นี่กะว่าจะฆ่าทุกคน เอาไอ้รินทร์กลับมาให้ได้เลยหรือไง อย่าให้มันถึงตายเลยน่า”
       “ห่วงคุณรินทร์เหรอ”
       นุชนารถแววตาโรคจิต หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง วัฒนามองแหยงๆ
       “ห่วงทำไม ผมห่วงตัวเอง ต้องให้มันโดนปลดก่อนถึงตายได้แล้วคุณล่ะยังไง จะเอาไงต่อ”
       นุชนารถหัวเราะจนน้ำตาไหล เปลี่ยนเป็นร้องไห้แทน
       “คนที่เขารักคือนังไข่มุก มันต้องตาย แล้วคุณรินทร์จะได้รู้ว่าเวลาเจ็บ มันเป็นยังไง ชั้นจะฆ่ามัน จะฆ่ามันให้ตาย”
       นุชนารถหัวเราะสลับร้องไห้อย่างเสียสติ วัฒนามองแล้วส่ายหน้าติดสมเพชนิดๆ
       
       กลุ่มม็อบยืนถือป้ายหน้าโรงแรม นักเลงลูกน้องทวยไทยถือโทรโข่งประกาศ
       “มันเลี้ยวรถจะถึงแล้ว พวกเราเตรียมตัว”
       ม็อบลุกฮือ ถือถุงกันคนละใบ วันดีเดินตัวเอียงเข้ามาพร้อมถุงใบใหญ่
       “ได้ของมาแล้วใช่มั้ยป้า ไหนล่ะเงินทอน”
       “วุ้ย เงินทงเงินทอนอะไน ซื้อของหมดแล้ว แพงจะตาย นี่ยังไม่คิดค่ารถ ค่าเหนื่อยนะยะ” นักเลงมองเซ็งๆ อย่างรู้ทัน วันดีทำไม่รู้ไม่ชี้เบียดคนไปยืนแถวหน้า “ถอย ถอยโว้ย ข้าจะจัดหนักต้อนรับลูกเขยหน่อย”
       รถคีรินทร์ขับเลี้ยวเข้ามา พวกม็อบหยิบไข่มาปารถคีรินทร์
       “ปาเข้าไป พ่อแม่พี่น้อง อย่ายอมแพ้นายทุนหน้าเลือด”
       รถคีรินทร์แล่นมา วันดีหยิบไข่จากในถุงปาออกไป ไข่นกกระทาแตกแปะที่กระจกหน้า คีรินทร์ถอนใจแล้วขับรถไป ลูกน้องทวยไทยต่อว่าวันดี
       “ป้า เอาเงินไปสองพัน ได้ไข่นกกระทามาเนี่ยนะ”
       “ก็ของมันลดราคา จะเน่าแล้ว ทั้งแจกทั้งแถม คุ้มจะตาย”
       วันดีลอยหน้าลอยตาตอบอย่างน่าหมั่นไส้ นักเลงถอนใจในความงกของวันดี
       
       ไข่มุกในชุดออกกำลังกายวิ่งอยู่ในสวนของโรงแรม คีรินทร์วิ่งออกมาตามประกบข้าง ไข่มุกสะบัดหน้าจะหนี
       คีรินทร์จับแขนไว้
       “แม่เธอน่ะตัวแสบ วันนี้เอาไข่นกกระทามาปารถชั้น เหม็นหึ่งไปหมด”
       “ก็แล้วไง ไม่ได้ปาชั้นสักหน่อย”
       คีรินทร์ทำท่าดม
       “แม่ยายทำ ลูกสาวต้องรับผิดชอบ”
       คีรินทร์กอดไข่มุก ไข่มุกดิ้นผลักออก
       “ฉวยโอกาส แม่ยายอะไร คุณไม่ใช่ลูกเขยแล้ว”
       “แน่ะ งอนๆ อยากให้ทบทวนเรื่องลูกเขยอีกก็ไม่บอก”
       ไข่มุกค้อนใส่ ทำท่าวิ่งต่อไม่สนใจ คีรินทร์วิ่งตามประกบข้าง
       “ชั้นจะออกกำลังกาย คุณไปทำงานสิ”
       “เห็นเธอแล้วชั้นอยากออกกำลังกายด้วย สนใจครูฝึกตัวต่อตัวมั้ย”
       “ไปฝึกว่าที่ภรรยาคุณเถอะ”
       “รายนั้นเป๊ะเว่อร์ เผลอๆ เก่งกว่าชั้นอีก”
       ไข่มุกหยุดกึก ชะงักมองคีรินทร์
       “ฮั่นแน่ คิดอะไร ชั้นหมายถึงออกกำลังกายซะหุ่นเป๊ะเว่อร์ ไม่ต้องไปดูแลหรอก”
       คีรินทร์ทำเนียนกอดไข่มุก ไข่มุกมองเซ็งๆ แล้วถองเข้าที่ท้อง คีรินทร์ร้องโอ๊ย ไข่มุกวิ่งออกไป คีรินทร์มองตาม จุกจนพูดไม่ออก
       
       ไข่มุกเดินเข้าในห้องซ้อม คีรินทร์เดินตามมาด้วย ไข่มุกถอนหายใจเซ็งๆ ขณะนั้นนุชกำลังขันน็อตที่ชิงช้าลับๆล่อ ยิ้มร้ายตาวาว
       “จะตามถึงไหนเนี่ย”
       “วันนี้ว่าง ถึงไหนถึงกันล่ะ”
       เสียงไข่มุกับคีรินทนร์ดังเข้ามา นุชนารถชะงักรีบลุกแอบในมุมมืด คีรินทร์กับไข่มุกเดินมาหยุดหน้าชิงช้าที่แขวนไว้จากสลิงด้านบน
       “โห พร็อพหรูเชียว จะทำอะไรกันเหรอ”
       “ชิงช้าประกอบเอ็มวีค่ะ วันนี้มีซ้อมร้องเพลงกับคุณคธา เขาจับภาพทีละคนตัดต่อส่งไปโปรโมททางทีวี”
       คีรินทร์ผิวปากหวือ
       “แจ๋ว นี่เธอจะมาซ้อมล่ะสิ”
       “ค่ะ ชั้นจับสลากได้คิวแรก ต้องมาซ้อมก่อน เดี๋ยวคนอื่นจะใช้ต่อ รู้แล้วก็หลบหน่อย”
       “เห็นแล้วนึกถึงตอนเด็กๆ ขอเล่นก่อนแล้วกัน”
       คีรินทร์ทำหน้ายียวน กระโดดขึ้นไปยืนบนชิงช้าแล้วแกว่งตัวไปมา หัวเราะใส่ไข่มุก ไข่มุกมองค้อน
       “ระวังตกแล้วกัน”
       “จะตกเพราะเธอแช่งนี่แหละ มือชั้นนี้ เรื่องผาดโผนไม่มีพลาด”
       คีรินทร์โยกไปมาอย่างสะใจแกมยั่วไข่มุก น็อตค่อยๆ หลุดออก คีรินทร์ยังโยกตัวสักพัก แผ่นรองหลุด คีรินทร์ร่วงลงมา
       “เฮ้ย”
       ไข่มุกเห็นคีรินทร์ร่วงรีบวิ่งเข้าไปหาแล้วดึงเอาไว้ คีรินทร์ล้มใส่ไข่มุก คร่อมตัว ตาสบตากันอย่างอึ้งๆ คีรินทร์รู้สึกตัว ผลักไข่มุกออก
       “เธอ เป็นอะไรเปล่า”
       
       “เปล่าค่ะ”

มายาสีมุก ตอนที่ 10
       คีรินทร์มองชิงช้า ทำท่าโมโห
       
       “ไม่เป็นไรก็ดี ชิงช้าเฮงซวยอะไรก็ไม่รู้ ของไม่มีคุณภาพชัดๆ เซ็ง อยู่กับเธอเจ็บตัวทุกที”
       คีรินทร์เดินออกไปอย่างโมโห นุชนารถแอบดูอยู่ ทำท่าผิดหวังที่ผิดตัว ไข่มุกมองไปที่ชิงช้า เดินไปดูเห็นน็อตแล้วหยิบขึ้นม่
       “แปลก อย่างกับมีรอยขันออกเลย”
       นุชนารถมองไข่มุกอย่างแค้นมาก ยกมือทุบฝาดังปัง ไข่มุกสะดุ้งเฮือก หันซ้ายหันขวา ทำหน้ากลัวๆ แล้วเผ่นหนีออกนอกห้อง นุชนารถเดินออกมาจากมุมมืด มองตามอย่างอาฆาตทั้งไข่มุกทั้งคีรินทร์
       “คราวหน้าชั้นไม่พลาดแน่ แกเตรียมตัวทำศพได้เลย นังมุก”
       นุชนารถทำหน้าแค้นเคือง แววตาเหมือนคนจิตไม่ปกติ
        
       บทเพิ่มเติม
       
       นุชนารถเดินมาอย่างยังไม่หายแค้นที่เล่นงานไข่มุกไม่ได้ จินจูเดินมาชนให้นิดนึง ทั้งคู่หันหน้ามองกัน นุชนารถต่อว่าจินจูอย่างเกรี้ยวกราด
       “ตาบอดหรือไง เดินระวังหน่อยสิ”
       “ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจ”
       นุชนารถไม่ยอม พาลอย่างอยากระบายอารมณ์
       “คิดว่าเป็นดาราใหญ่แล้วจะชนใครก็ได้งั้นเหรอ ถ้าชั้น...” นุชนารถใช้มือผลักไหล่จินจู “ผลักเธอแบบนี้ แล้วขอโทษ มันจะหายไหม”
       นุชนารถเอามือผลักจินจูอีกแต่จินจูหลบอย่างเร็ว นุชนารถตามจะผลักอีก จินจูหลบไปอีกมุม นุชนารถพลาดเซเกือบจะชนโต๊ะ ยิ่งโมโหใหญ่
       “ชั้นขอโทษคุณแล้ว เรื่องเล็กๆ ทำไมต้องโมโหขนาดนี้”
       จินจูเดินไปอย่างไม่อยากมีเรื่อง นุชนารถมองตามตาขวาง โดดใส่จากด้านหลัง จินจูเอี้ยวตัวหลบ จับแขนนุชนารถบิดจนเจ็บ
       “โอ๊ย ปล่อยชั้นนะ”
       “ไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร แต่ชั้นไม่ใช่คนที่คุณจะมาระบายอารมณ์ใส่”
       จินจูปล่อยมือ นุชนารถมองอย่างเจ็บใจ แต่ก็นึกกลัวในความเอาจริงและความมีฝีมือของจินจู ห่างออกไปคีรินทร์เดินเลี้ยวมา นุชนารถเหลือบไปเห็นรีบหาที่หลบ คีรินทร์เกือบเห็นอย่างฉิวเฉียด
       “อ้าวคุณจินจู สวัสดีครับ” จินจูเดินไปเก็บกระเป๋าถือที่ตกแล้วจับเสื้อผ้าให้เข้าที่ คีรินทร์มองอย่างแปลกใจ
       “มีอะไรรึเปล่าครับ”
       จินจูยิ้มนิดๆ
       “ไม่มีอะไรคะ แค่เจอผู้หญิงขี้โมโหนิดหน่อย เรื่องเล็กๆ”
       จินจูหันกลับไปมองแต่ไม่เห็นนุชนารถแล้ว คีรินทร์มองตามอย่างสงสัย
       “อ้อ...ครับ”
       จินจูยิ้มให้แล้วเดินไป คีรินทร์มองไปรอบๆ แล้วเดินไป นุชนารถแอบมองตามคีรินทร์ด้วยความรู้สึกที่ทั้งรักทั้งแค้น
       นุชนารถเดินจับแขนอย่างเจ็บมาหาหัวหน้างานทำความสะอาด
       “ดิชั้นขอลางานอาทิตย์นึง มีอุบัติเหตุแขนเจ็บ”
       หัวหน้ามองแขนนุชนารถ
       “โดนอะไรมา ถึงรุนแรงขนาดต้องหยุดเป็นอาทิตย์ ขอดูหน่อยซิ” หัวหน้าทำจะจับ นุชนารถชักแขนหลบทำหน้าเหี้ยมใส่จนหัวหน้าผงะแล้วนุชนารถก็เดินไป “ทำท่าน่ากลัวยังไงไม่รู้ ฝ่ายบุคคลรับเข้าทำงานได้ยังไง”
       
       สิบสาวยืนต่อหน้ากรรมการ กรรมการสีหน้าจริงจังมองผู้ที่ผ่านเข้ารอบทั้งหมด ไข่มุกยิ้มสวยแบบธรรมชาติ ภัททิมาพยายามเลียนแบบกีกี้ แต่กลับออกมาขำๆ น่ารักในที บแองจี้โพสท์ท่าเซ็กซี่แบบเก๋ๆ กีกี้โพสต์ยิ้มมั่นใจอย่างมืออาชีพ น้องแพรวยืนยิ้มหวานเหมือนนางงาม คีรินทร์ แทยอน จินจู กัสจัง ซอนซา ยืนไม่ห่างจากกรรมการ
       พิพัฒน์กับวัฒนามายืนดู พิพัฒน์มองภัทอย่างมีเยื่อใย แต่ก็นึกกลัวคนเห็นนิดๆ
       “ตั้งแต่นี้ต่อไปพวกคุณต้องฝึกซ้อมและเรียนรู้ให้มากที่สุด เพื่อจะเป็นสุดยอดนางเอกของเรา การฝึกทุกด้านจะอยู่ภายใต้การดูแลของซุปเปอร์สตาร์ระดับเอเซีย คุณปาร์คจินจูจะดูแลด้านการแสดง” จินจูลุกยืนโค้งตัว “การเต้นโดย
       คุณโฮซอนซา” ซอนซาลุกยืนโค้งตัว “และการร้องเพลงโดยคุณคธา” คธาลุกขึ้นยืนทุกคนปรบมือ “คุณคิมแทยอนจะดูในภาพรวม การเก็บคะแนนจะเริ่มตั้งแต่วันนี้ ขอให้ทุกคนตั้งใจทำให้ดีที่สุด” ทุกคนหันหน้ามองกันตื่นเต้น “สุดท้ายนี้ คณะกรรมการขอขอบคุณโรงแรมสยามกรุ๊ป ที่สนับสนุนสถานที่เก็บตัวฝึกซ้อมในครั้งนี้ครับ”
       จินจูมอบดอกไม้ให้คีรินทร์ ทุกคนปรบมือ คีรินทร์ยิ้มให้ทุกคน แต่พอมองไปเห็นไข่มุกก็สบตาอย่างเย็นชา
       ไข่มุกหันทางอื่นทำไม่สน ภัททิมากำลังยิ้มกว้างแต่หันไปสบตากับพิพัฒน์ พิพัฒน์โบกมือให้ พิพัฒน์หน้าเหวอ กลัวโดนเปิดเผยประวัติ
       
       ไข่มุก ภัททิมา กีกี้ แองจี้ น้องแพรว เดินนำออกมาจากห้องแถลงข่าว กีกี้กันไปมองด้านข้าง โค้ชรีบตามมาประกบ
       “ได้มารึยัง ท่าเต้นใหม่จากเกาหลี”
       “เรียบร้อยครับ ท่าใหม่สุด”
       โค้ชพยักหน้า โค้ชอีกสองคนประกบแองจี้กับน้องแพรว
       “เดี๋ยวไปซ้อมเลยนะคะ กลัวโดนตัดหน้าแย่งห้อง”
       “เปิดห้องซ้อมเล็กไว้แล้วครับ”
       ภัททิมาหันซ้ายหันขวา
       “อะไรกันเนี่ย จ้างโค้ชส่วนตัว เว่อร์ไปป่ะ เดี๋ยวโดนฟ้องกรรมการแน่”
       “เขาไม่ได้ห้ามนี่ ฝึกนอกเวลาด้วยย่ะ ไม่มีปัญญาจ้างก็อย่าโวย”
       “พวกชั้นต้องจัดหนักหน่อย ไม่ได้มีเส้นสายใหญ่โตเหมือนใครบางคน ส่วนอีกคน” กีกี้มองภัททิมาหัวจรดเท้า “ถามจริงเหอะ ได้เข้ารอบมาได้ยังไง แค่หน้าก็ไม่ผ่านแล้ว”
       ภัททิมาทำท่าเหมือนอยากกรี๊ด สามสาวเชิ่ดใส่ ชลลดาโผล่ออกมา
       “ดูถูกกันไปแล้วนะยะ ชั้นนี่แหละ จะเป็นโค้ชให้ลูกไก่เอง ไม่ต้องห่วงนะลูก แม่ไปเหมาซีดีท่าเต้นมาหมดแล้ว รับรองว่าล้ำกว่าใครในนี้แน่”
       สาวสามหัวเราะหึ แค่นยิ้มอย่างดูถูก ชลลดาวางท่าว่าเก่งจนภัทชักเชื่อว่าเก่งจริง ภัททิมาทำท่านึกได้
       “คุณแม่ขา เมื่อกี้ลูกไก่เห็นไอ้พิ...” ชลลดาถลึงตาใส่
       “เงียบ เดี๋ยวค่อยพูดเรื่องนี้...ใครไม่เชื่อก็คอยดูฝีมือแล้วกัน จะดารา จะเส้นใหญ่ เดี๋ยวก็ได้รู้ว่าใครเจ๋งจริง” ชลลดาพูดเสียงดัง
       “ได้ แล้วจะรู้ว่ามืออาชีพเป็นยังไง”
       กีกี้สบตาท้าทาย ชลลดาลากภัททิมาไปอีกทาง สามสาวเดินมีโค้ชประกบไปอีกทาง เหลือไข่มุกคนเดียว ไข่มุกมองซ้ายขวา ยืนเคว้งอย่างไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง ห่างออกไปเป็นคีรินทร์มองมาดูอยู่สักพักแล้วเดินจากไปอย่างพยายามตัดใจ
       
       ภัททิมากับชลลดานั่งอยู่ในห้องซ้อมเดี่ยว ชลลดาจับไหล่ภัททิมา ทำหน้าเค้นถามความจริง
       “เรื่องไอ้พิพัฒน์ ว่าไงนะ”
       “เห็นมันตอนแถลงข่าว คุณแม่ขา มันจะแฉเรามั้ย”
       “มันมาได้ยังไง หายเงียบไปจนนึกว่าตายไปเกิดใหม่แล้ว หรือว่าอาจจะแค่ผ่านมาดู ไม่มีอะไรมากก็ได้ เราก็อย่าเพิ่งตกใจไป”
       “แต่ว่า...”
       “ไม่มีแต่ หนูตั้งใจแข่งไป ให้ชนะนังกีกี้ นังไข่มุกให้ได้ เรื่องอื่น แม่จัดการเอง”
       ชลลดาทำหน้าขึงขังอย่างไม่ยอมคน ภัททิมาทำหน้าเป็นกังวลแต่ก็ยอมเชื่อ
       
       ไข่มุกเดินอยู่ที่ทางเดินทำท่ามองเข้าไปในห้องผ่านกระจกใส เห็นน้องแพรวเต้นหน้ากระจกทำท่าคุยกับโค้ชอย่างจริงจัง แองจี้เต้นอย่างเซ็กซี่ มีโค้ชเต้นนำอยู่ด้วยกัน ไข่มุกมองแล้วถอนใจเดินต่อไปอีกนิด มองเข้าในห้องผ่านกระจกใสเห็นชลลดากับภัททิมาหน้ากระจก ชลลดาเต้นนำอย่างนึกว่าสวยเต็มที่
       “เตะขาซ้าย เอ๊ย ขวาก่อน แล้วหมุนตัวเหวี่ยงแขน เอ่อ ซ้ายๆ ใช่เลย เต้นตามนะลูก”
       “อะไรนะคะแม่ ซ้าย ขวา ยังไง หนูงงไปหมดแล้ว”
       “ซ้าย เอ๊ย ช่างมัน ทำหน้าสวยมั่นใจไว้ก่อน เต้นผิดเต้นถูกช่างมัน”
       ชลลดาเต้นนำอย่างมั่นใจแต่ท่ามั่วมาก ภัททิมาเต้นตามท่าทางแปลกๆ ไม่แพ้กัน ไข่มุกส่ายหน้าแล้วเดินเลยไป ถึงห้องกีกี้ที่ปิดม่าน ไข่มุกทำท่าสนใจเห็นประตูแง้มๆ ก็ย่องเข้าไปดู เห็นกีกี้ซ้อมเต้นหน้ากระจกท่าทางทะมัดทะแมง สีหน้าจริงจังมากไข้มุกมองอย่างทึ่งนิดๆ กีกี้ทำท่ารู้ตัว หันมาเห็นไข่มุก เดินมาปิดประตูใส่หน้าดังปัง
       ไข่มุกผงะ
       “โธ่ ขอดูหน่อยก็ไม่ได้”
       ไข่มุกถอนหายใจอย่างหนักใจ
       
       ไข่มุกซ้อมเต้นอยู่หน้ากระจกอย่างไม่ค่อยมั่นใจ ลังเลว่าจะยกแขนเตะขาแบบไหน จินจูเดินผ่านหน้าห้องแล้วนิ่งมอง เดินเข้าไปหา
       “ไม่ค่อยสบายเหรอ ดูแปลกๆ ไปนะ”
       ไข่มุกยิ้มแกนๆ
       “ทุกคน มีโค้ชหมด หนูคงสู้เขาไม่ได้”
       “แล้วอยากมีบ้างมั้ย โค้ชน่ะ”
       ไข่มุกยิ้งจางๆ ถอนหายใจ
       “ไม่รู้สิคะ มีก็อาจจะดี แต่หนูก็ไม่รู้จะไปหาจากที่ไหน จะให้จ้างก็ไม่มีเงินด้วย”
       “รู้แบบนั้นแล้วหนูจะทุกข์ทำไม ทำแค่เท่าที่มีให้ดีที่สุดก็พอ หนูน่ะเคยสอนคนอื่นเต้นมาตั้งเยอะ แล้วจะต้องให้ครูที่ไหนมาสอนอีก”
       “แต่หนูยังกลัว ว่าจะทำได้ไม่ดีพอ”
       “การเต้นอยู่ที่การฝึกฝน ต่อให้โค้ชดีแค่ไหน แต่ไม่ฝึกก็ไม่มีทางพัฒนา หนูเข้าใจที่ชั้นพูดมั้ย” ไข่มุกพยักหน้ารับคำ สีหน้ามีกำลังใจนิดๆ จินจูเดินเข้าไปหาแล้วจับมือมุก “ชั้นชอบสุภาษิตจีนบทนึงที่ว่า กระบี่อยู่ที่ใจ ถ้าหัวใจเข้มแข็ง ก็ไม่มีใครมาทำให้แพ้ได้”
       จินจูสบตาไข่มุก ไข่มุกมองกลับแล้วยิ้ม
       “กระบี่...อยู่ที่ใจเหรอคะ”
       “ใช่ ตอนชั้นเล่นหนัง ผู้กำกับจะบอกเสมอว่า ให้ชูมือขึ้นสูง อย่าให้ปลายกระบี่ตกชี้ลงพื้น กระบี่ต้องพุ่งตรงไปข้างหน้าเสมอ ก็เหมือนกับกำลังใจของเรา ถ้าหมดไปหรือท้อถอยเมื่อไหร่ ก็จะแพ้ตั้งแต่ยังไม่ขึ้นเวที เข้าใจแล้วใช่มั้ย”
       จินจูบีบมือไข่มุกแน่น ไข่มุกมองสบตาจินจูอย่างเข้มแข็ง นึกฮึดสู้
       
       “ค่ะ”
       
       อ่านต่อพรุ่งนี้ เวลา 09.30น.

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มายาสีมุก ตอนที่ 23 จบบริบูรณ์
มายาสีมุก ตอนที่ 22
มายาสีมุก ตอนที่ 21
มายาสีมุก ตอนที่ 20
มายาสีมุก ตอนที่ 19
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 35 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 28 คน
80 %
ไม่เห็นด้วย 7 คน
20 %
ความคิดเห็นที่ 10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
เดก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่ารักจุงเบย
Vandaree_625@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตั้งตารอมาทั้งคืน พอเปิดมาดู ก็อปปี้หน้าเดิมให้อ่านซะงั้น
หัวฟู
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ซ้ำค่ะ... ช่วยอัพให้ใหม่ด้วยค่ะ... ขอร้องละ
susawian@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หน้า 1 กับ 2 ซ้ำกัน ค่ะ อัพใหม่หน่อยนะค่ะ ขอบคุณคะ
janeny
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หน้าสอง ซ้ำกับหน้าที่หนึ่งค่ะคนอ่านรออ่านตอนต่อไปนะค่ะไม่ใช่รออ่านหน้าเดิม
Karana7262@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หน้า1หน้า2เหมือนกันเด๊ะ อัพซ้ำโดยไม่เอะใจ เฮ้อ
งงเบย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หน้า 2 ซำ้ อัพให้ใหม่ด้วยค่ะ
Nat
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หน้าที่ 1กับหน้าที่ 2 ซ้ำกันหรือเปล่าค่ะ. รบกวนตรวจสอบด้วยนะคะ
Nattoon
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หน้า2มันซ้ำกับหน้า1อ่ะค่ะ
อุ๋ย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014