หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกบันเทิง | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายพุฒิภัทร

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 6

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
3 พฤษภาคม 2556 07:59 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 6
        สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 6 (ต่อ)
       
       กรองแก้วเต้นตามสเต็ปเท้าพุฒิภัทรโดยยังคงมองพื้นอยู่ แต่เริ่มแม่นจังหวะเท้ามากขึ้น
       
       “สบายๆ ไม่ต้องเกร็ง ฟังเพลง จับจังหวะ แล้วก็ปล่อยร่างกายไป” พุฒิภัทรสอน
       พุฒิภัทรมองกรองแก้วตลอดเวลาอย่างฉวยโอกาส
       กรองแก้วเริ่มคล่องจังหวะเท้ามากขึ้น
       “อย่างนั้นแหละ ดีมากแก้ว ทีนี้พยายามไม่มองพื้นนะ มองแค่หน้าชั้น”
       กรองแก้วเงยหน้ามองพุฒิภัทรในขณะที่ยังเต้นไป เพราะเริ่มมั่นใจขึ้นว่าทำได้ พอทำเต้นตามสเต็ปนั้นซ้ำสักสองจังหวะกรองแก้วก็ดีใจที่ตัวเองเต้นโดยไม่เหยียบเท้าพุฒิภัทร
       กรองแก้วยิ้มออกมา “แก้วทำได้แล้ว”
       กรองแก้วยิ้มดีใจสดใสที่ตัวเองจำสเต็ปได้โดยไม่ต้องมองพื้น
       พุฒิภัทรตะลึงกับรอยยิ้มและความสดใสของกรองแก้ว พุฒิภัทรเผลอกุมมือกรองแก้วแน่นขึ้นส่วนมือที่ประคองเอวของเธอก็กระชับแน่นขึ้นอีกจนกรองแก้วรู้สึกได้
       “เอ่อ คุณชายคะ”
       “ครับ”
       “คุณชายกอดแก้วแน่นไปหรือเปล่าคะ”
       พุฒิภัทร เพิ่งรู้ตัวจึงรีบผ่อนมือในขณะที่ยังเต้นอยู่ “ชั้นขอโทษนะแก้วๆ ชั้นไม่ได้ทำให้เธอเจ็บใช่มั้ย”
       “ไม่ค่ะ” กรองแก้วยิ้มแซว “คุณชายมัวแต่คิดอะไรอยู่คะ”
       “คิด..คิดเรื่อง..”
       พุฒิภัทรมองหน้าอันสดใสของกรองแก้ว เขาอยากจะพูดแต่ก็พูดอะไรไม่ออก ทันใดนั้นกรองแก้วก็ร้องโอ๊ยลั่นเพราะถูกพุฒิภัทรเหยียบเท้า
       พุฒิภัทรตกใจ “แก้ว!!”
       พุฒิภัทรรีบผละออก
       “ชั้นขอโทษนะแก้ว ชั้นไม่ได้ตั้งใจ” พุฒิภัทรก้มตัวลงมาประคองเท้ากรองแก้ว
       “อย่าค่ะคุณชาย แก้วไม่ได้เจ็บอะไร”
       พุฒิภัทรก้มลงดูเท้ากรองแก้วด้วยความห่วงใยมาก กรองแก้วยังมองพุฒิภัทรด้วยความไม่เข้าใจ
       
       พุฒิภัทรบีบยาจากหลอดยาแก้กล้ามเนื้ออักเสบลงบนฝ่ามือ กรองแก้วนั่งที่พื้นโดยพยายามบ่ายเบี่ยง
       “อย่าค่ะ คุณชาย แก้วทำเองได้”
       “เอ๊ะ ชั้นเป็นหมอนะ ชั้นทำเธอเจ็บ ชั้นต้องรักษาสิ”
       พุฒิภัทรมานั่งเคียงข้างแล้วดึงเท้ากรองแก้วมาจัดการทายาก่อนจะทาถูนวดอย่างรวดเร็ว
       “คุณชาย..พอเถอะค่ะ แก้วไม่ได้เจ็บมาก..มาค่ะ เดี๋ยวแก้วทาต่อเองดีกว่า”
       “ไม่..นี่เหรอ ไม่ได้เจ็บมาก ดูสิ แดงเลย”
       “คุณชายคะ เท้า มันเป็นของต่ำนะคะ แล้วแก้วเป็น..”
       “เป็นอะไร”
       “เป็นเด็ก..บ้านนอก ไม่มีสกุลรุณชาติ”
       “เธอนี่มันมิสซ้ำซากชัดๆ” พุฒิภัทรงอน “แล้วไง ชั้นเป็นคุณชาย..ผู้สูงส่งล่ะสิ” พุฒิภัทรกระแทกเสียง “ชั้นล่ะ..เบื่อเต็มทีกับเหตุผลนี้ ถ้าอยากแบ่งชนชั้นนัก ก็ไปเกิดสมัยอยุธยานั่นไป นี่สมัยประชาธิปไตย เท้าที่เจ็บ ต้องได้รับการเยียวยา ไม่ใช่เท้าสามัญชน ถ้าเจ็บขึ้นมา ก็ช่างหัวมัน” พุฒิภัทรเผลอนวดหนักมือ
       “โอ๊ย”
       “ขอโทษๆ ชั้นทำเธอเจ็บหรือ”
       “คุณชายแกล้งแก้ว”
       “เปล่านะ ชั้นไม่ตั้งใจ ขอโทษ”
       “งั้น..เราหายกัน..นะคะ..ให้แก้วทายาเองนะคะ” กรองแก้วพนมมือ “ขอร้องล่ะค่ะ แก้วไม่ได้เจ็บอะไรมากหรอก..นี่ไง..หายแล้ว คุณชายเก๊งเก่ง ยานี่ก็ดี๊ดี ทานิดเดียว..หายเลย..เราไปหัดเต้นต่อกันนะคะ “ กรองแก้วรีบลุกแล้ววิ่งนำออกไป
       พุฒิภัทรมองตามแล้วอดยิ้มไม่ได้ แย้มที่แอบดูอยู่ชอบใจ
       “ดีมาก..รักนวล สงวนตัว มีวิธีที่เอาตัวรอดอย่างฉลาด บัวไม่ช้ำน้ำไม่ขุ่น”
       
       ขณะที่ชินกรเดินเข้ามาที่ลานหน้าตึกวังเทวพรหม แต่แล้วก็ชะงัก เสียงเพลงวอลทซ์ดังขึ้น ในแสงที่สว่างจากเสาไฟริมสนาม กรองแก้วกับพุฒิภัทรกำลังเต้นรำคู่กันไปรอบๆ สนามอย่างสวยงาม
       กรองแก้วมองหน้าพุฒิภัทร ขณะที่พุฒิภัทรก็มองหน้ากรองแก้ว ทั้งคู่ต่างเต้นกันด้วยเท้าเปล่าบนพื้นหญ้าเขียวของสนามหน้าบ้านแต่ดูพลิ้วปลิวราวกับลอย
       เกษรายืนมองอยู่ข้างๆ เครื่องเล่นแผ่นเสียงอย่างเคลิ้มฝัน ส่วนแย้มที่นั่งดูอยู่อ้าปากค้าง ชินกรเดินเบาๆไปอยู่ข้างๆ เกษรา
       “สวยงามเหลือเกิน”
       “ชินกรคะ..คุณ..เห็นเหมือนชั้นใช่ไหม” เกษราถามท่าทีตื่นเต้น
       “ยังกับภาพในฝัน” ชินกรบอก
       “ใช่..ไม่น่าเชื่อเลย เหมือนกับเจ้าหญิงเจ้าชายในนิทาน”
       “นี่ไง กิ่งทอง ใบหยก ของจริงเลยค่ะคุณ”
       
       เกษราบอกสามียิ้มๆ

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 6
        ด้านกรองแก้วกับพุฒิภัทร เต้นไปจนกระทั่งจบเพลง แต่ทั้งสองยังยืนในอ้อมกอดและมือของกันและกัน
       
       “คุณชายคะ..เพลงจบแล้ว” กรองแก้วบอก
       “ไม่อยากให้จบเลย” พุฒิภัทรพูด
       “แก้ว..แก้ว..ไม่นึกมาก่อน ว่า..” กรองแก้วนิ่งไป
       “ว่าอะไร”
       “ว่าการเต้นรำ มันจะสนุกดีแบบนี้..”
       “จริงด้วย..สนุกมากๆ..ชั้นไม่เคยเต้นรำกับใครสนุกอย่างนี้มาก่อน”
       “มิน่าล่ะคะ คนเขาถึงชอบเต้นกันนัก”
       “ถ้าเธอชอบ..ชั้นจะ..” พุฒิภัทรพูดแล้วก็เงียบไป
       “จะ..อะไรคะ”
       “จะพาเธอไปเต้นรำ ทุกงาน ที่เธออยากไป”
       ทั้งสองยังยืนอยู่เหมือนเดิมโดยไม่ยอมปล่อยมือจากกัน
       “เอ่อ..นี่..มันยังไงกันคะ” เกษรางง
       “ผมว่า..เราไม่ควรจะไปขัดคอนะจ๊ะ เข้าไปข้างในดีกว่า” ชินกรชวน
       “จะดีหรือคะ”
       “ทำไมล่ะ”
       “เวลานี้ เราคือผู้ปกครองของแก้วค่ะ”
       แย้มรีบเข้าไปแล้วกระแอมดังๆ กรองแก้วได้สติจึงรีบดึงตัวออกมาแล้วหัวเราะ
       “พี่แย้ม..นี่มันกี่ทุ่มกี่ยามแล้วคะ” กรองแก้วถาม
       “สองทุ่มค่ะ ไม่หิวกันเลยหรือคะ ยังไม่ได้รับทานข้าวเย็นกันเลย รับของว่างไปตอน5โมง..เวลานี้ก็คงย่อยไปหมดแล้ว”
       “นั่นสิ พอคุณแย้มทัก ผมก็หิวขึ้นมาติดหมัดเลย” พุฒิภัทรบอก
       ชินกรเดินปรบมือเข้ามา “สวยมาก เต้นกันสวยจริงๆ ถ้ามีประกวด นักลีลาศคู่นี้น่าจะไปสมัครเข้าแข่งชิงถ้วยนะ”
       “คุณชายเก่งเหลือเกิน ทำให้ลูกเป็ดน้อยๆน่ารักของเรา กลายเป็นนางหงส์ไปแล้วจริงๆ งานเต้นรำคราวนี้ กรองแก้ว บุญมี คงทำให้วงสังคมตกตะลึงเป็นแน่” เกษราชม
       ทุกคนยิ้ม พุฒิภัทรกับกรองแก้วสบตากัน กรองแก้วยิ้มกว้างเพราะดีใจ พุฒิภัทรทำหน้าชื่นชม และดวงตามีความหมาย กรองแก้วหลบตาเพราะเกิดความเขินชนิดที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
       
       ด้านมารตีเดินไปเดินมาด้วยความหงุดหงิด วิไลรัมภาเดินออกมาดูแล้วก็ส่ายหน้าด้วยความสมเพช
       “แล้วมันก็เกิดขึ้นจริงๆ อย่างที่วิไลเคยเตือน...เห็นไหมล่ะคะ”
       มารตีไม่พอใจ “ไม่จริง!”
       วิไลรัมภารีบพูด “จริง!”
       “ไม่!”
       “ถ้าพี่มารตีกับคุณพ่อไม่เข้าใจข้อนี้..ก็อย่าหวังเลย ว่าจะประสบความสำเร็จ” วิไลรัมภาบอก
       “ชั้นต้องได้พี่ชายภัทรสิ เราคู่กัน มันคือคำมั่นสัญญาที่มิอาจละเมิดได้นะ”
       “ไม่มีใครอยากถูกจับ ไม่มีใครอยากมีเจ้าของ ไม่มีผู้ชายคนไหนอยากเป็นคนโดนล่า แต่เขาต้องเป็นผู้ล่า ยิ่งเขารู้สึกว่า เรื่องนี้เป็นภาระหน้าที่รับผิดชอบ เป็นสัญญาที่ละเมิดมิได้..อย่างที่พี่ว่า เขาก็จะยิ่งเกลียด ยิ่งต่อต้าน”
       “พอเถอะ นังวิไล แกเองก็ไม่ได้วิเศษอะไรมาจากไหน อย่ามาทำมารู้ดี” มารตีว่า
       “พี่มารตีคะ ถ้าอยากชนะ พี่ต้องใช้สมอง”
       “บ้า..แล้วอีนังกรองแก้วมันใช้อะไร..ใช้ขาอ่อน ทรวดทรงองเอว กับรอยยิ้มดัดจริตทั้งนั้น และทุกอย่างที่ว่ามา..ชั้นก็มีเหมือนกัน”
       “ถ้าพี่มารตีเป็นแบบนี้ ถึงไม่มียายกรองแก้วโผล่มาข้องเกี่ยว พี่ชายภัทรก็ไม่เอาพี่อยู่ดี”
       มารตีผงะแล้วตบหน้าวิไลรัมภาดังเพี้ยะ
       “แก..แกขัดขวางชั้น ดูถูกชั้น ที่จริงก็บอกมาเถอะ ว่าแกอิจฉาชั้น..นังวิไล..แล้วชั้นจะทำให้แกเห็น ว่าพี่ชายภัทรจะเป็นของใครไม่ได้ นอกจากชั้นเท่านั้น” มารตีเดินเชิดจากไป
       วิไลรัมภาอึ้ง เธอมองตามด้วยความเจ็บใจก่อนจะกุมแก้มแล้วก็น้ำตาไหล
       
       เช้าวันใหม่ พุฒิภัทรในชุดทำงานเดินลงบันไดวังจุฑาเทพมาอย่างร่าเริง เขาผิวปากเป็นเพลงเต้นรำ และก็เดินจนแทบร่อนแบบเต้นรำลงมาก่อนจะชะงักกึกเมื่อเห็นหม่อมเอียดกับย่าอ่อนนั่งขรึมรออยู่
       “หม่อมย่าครับ ย่าอ่อน” พุฒิภัทรไหว้ทั้งสอง
       หม่อมเอียดสั่งอย่างเด็ดขาด “ตั้งแต่นี้ไป เลิกงานแล้ว ห้าโมงเย็น หลานจะต้องกลับมาถึงวัง เพื่อสอนมารตีเต้นรำ พามารตีกลับมา ในรถของหลานเอง..ทุกวัน ห้ามขาดสักวันเดียว”
       “อ้าว..แล้ว ถ้าผมมีผ่าตัด..หรือมีคนไข้ฉุกเฉิน”
       “หากวันไหนจำเป็น มีธุระสำคัญ จำเป็นต้องขาดการซ้อม ให้หลานโทรมาขออนุญาต” ย่าอ่อนบอก
       “ใช่ ขออนุญาต..และแจกแจงเหตุผลที่แท้จริง เพื่อให้ย่าพิจารณาเป็นวันๆไป เข้าใจไหม”
       พุฒิภัทรก้มหน้า “คุณย่าคิดว่า..วิธีนี้ จะทำให้..ผม..รักมารตีได้หรือครับ”
       “แล้วมารตีมีอะไรไม่ดี ที่ไม่สมควรรัก..แกนี่มันเล่นบทเด็กดื้อตอนโตนะ ชายภัทร เป็นเด็กดื้อ..แบบที่ ถ้าย่าบอกว่าอย่า อย่าทำ แกจะทำ แล้วถ้าบอกว่า ให้ทำ ต้องทำ แกจะไม่”
       อ่อนพูดต่อ “หลานควรนึกถึงความดีของคุณชายเทวพันธุ์ นึกถึงบุญคุณ แล้วก็รู้จักความกตัญญู ลูกผู้ชายที่แท้น่ะ เขาต้องรักษาคำพูดของพ่อแม่”
       “หลานควรนึกถึงความสุขของย่าด้วย ความต้องการของย่าไม่ใช่เรื่องเหลือบ่ากว่าแรงอะไรเลย ถ้าหลานแต่งงานกับมารตี ย่ามีความสุข ถ้าหลายผิดสัญญา ย่าจะมีความทุกข์..แต่ถ้าหลานไม่แคร์ ย่าก็คงหมดปัญญา ไป แม่อ่อน” หม่อมเอียดทิ้งท้ายเป็นเชิงตัดพ้อ แล้วหันไปชวนน้องสาว
       “ค่ะ..คุณพี่”
       
       แล้วสองหญิงชราก็เดินเชิดๆ ออกไป พุฒิภัทรหน้าซีดขาวราวกระดาษ

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 6
        ฟากกรองแก้วแบ่งขนมจีบใส่ถาดมาส่วนหนึ่ง พลางฮัมเพลงวอลทซ์และเต้นรำหมุนตัวอยู่คนเดียวในครัวด้วยอารมณ์รื่นเริง
       
       แย้มมองขำๆ “อ้าว...จะแบ่งไปไหนล่ะแก้ว ยิ่งขายไม่ค่อยพออยู่ด้วย ลูกค้าเรียกร้องกันเกรียว”
       “แก้วขอเก็บไว้ให้คุณชายหน่อยเดียวนะคะ คุณชายอุตส่าห์มาสอนแก้ว”
       “อ๋อ ถ้าเผื่อสำหรับคุณชาย..ก็เอาไปอีกเยอะๆเลยก็ได้ พวกลูกค้าช่างมัน” แย้มบอก
       ทั้งสองหัวเราะขำกันเอง
       เกษราเดินเข้ามา “เดี๋ยวคุณชายมากี่โมงแก้ว”
       “ก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ เห็นบอกว่า..เลิกงานจะมานะคะ”
       “ดีแล้ว งั้นเราเชิญแกรับประทานข้าวเย็นก่อน แล้วค่อยซ้อมนะ ดีไหมแก้ว” เกษราถามความเห็น
       กรองแก้วยิ้มสดใส “ดีค่ะ งั้น..เดี๋ยวแก้วขออนุญาต..ทำกับข้าวเอง..นะคะ” กรองแก้วกระตือรือร้นมากเป็นพิเศษ
       ทุกคนร่าเริง
       
       อาหารบนโต๊ะถูกจัดอย่างสวยงามมียำที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา ไข่ต้มที่วางประดับจักเป็นดอก น้ำพริกลงเรือที่ตกแต่งสไตล์ชาววังและแกงจืดฟักกับไก่ที่สลักฟักเป็นดอก ชินกรเอาช้อนกลางตักฟักขึ้นมาดูอย่างตื่นตา
       “แม่เจ้าโว้ย..แก้ว..เธอแกะสลักฟักเสียยังกับแม่ของพระสังข์เลยนะ ชิ้นหนึ่งทรงครรถ์กัลยา คลอดลูกออกมาเป็นหอยสังข์..ชิ้นสองโดนขับเที่ยวเซซัง อุ้มลูกไปยังพนาลัย”
       กรองแก้วอาย “คุณชินกรก็..แต่สลักเป็นดอกรักเร่เท่านั้นเองค่ะ”
       “รักเร่..ยังเท่านั้นเองอีกหรือ แก้ว..เธอเรียนมาจากไหน เก่งกว่าชาววังเสียอีกนะ” เกษราว่า
       “แก้วไปรับจ้างทำกับข้าวบ่อยๆค่ะ ไปเป็นลูกมือแม่ครัวเก่งๆบ้าง แก้วก็ครูพักลักจำเขามา”
       “หนูแก้วเป็นคนหัวไวมาก มีพรสวรรค์ทางด้านนี้จริงๆ มีความเป็นกุลสตรีข้างครัวมากค่ะ” แย้มบอก
       “นั่นสิ..ที่จริง..นี่แหละ ที่เป็นคุณสมบัติที่หม่อมเอียดต้องการที่สุด”
       “หม่อมเอียดคือใครเหรอคะ” กรองแก้วถาม
       ทุกคนสบตากัน
       “เปล่าๆ ญาติคนหนึ่งของฉันน่ะ” เกษราตอบ
       “เอ..แต่ป่านนี้..ทำไมคุณชายยังไม่มา..ผมหิวแล้วสิ” ชินกรบอก
       เกษรามองกรองแก้วด้วยความเกรงใจ “รอเดี๋ยวสิคะ..ชินกร..นะคะ..อีกแป๊บเดียว..คุณชายคงมา อาจมีตรวจคนไข้ฉุกเฉิน”
       “เอ่อ..หรือว่า..คุณๆจะรับประทานกันก่อนดีคะ” กรองแก้วถาม
       “อย่าเลย ไม่งั้นของสวยๆที่แก้วทำ ก็จะแหว่งไปหมดน่ะสิจ๊ะ” เกษราบอก
       “ยังมีอีกเยอะค่ะ” กรองแก้วเขิน “เดี๋ยวแก้วจัดให้คุณชายใหม่ก็ได้”
       “ไม่เป็นไรๆ เรารอคุณชายกันดีกว่า นะๆๆๆ” ชินกรสรุป
       กรองแก้วยิ้มเจื่อนแล้วก็อดมองนาฬิกาไม่ได้ นาฬิกาบอกเวลาว่าอีก10นาที จะเป็นเวลา1ทุ่ม
       
       เวลาผ่านไปจนถึง 2 ทุ่ม ชินกรนั่งท้าวคางมองกับข้าวตาละห้อย กรองแก้วชะเง้อที่ประตู เกษราแอบถอนหายใจ
       กรองแก้วเดินกลับเข้ามา “คงไม่มาแล้วล่ะค่ะ คุณชินกรรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวแก้วอุ่นแกงจืดก่อน แล้วค่อยรับประทานกันนะคะ”
       “อ้าว..แล้วไม่รอ..คุณชาย” ชินกรถาม
       “อย่ารอเลยค่ะ เดี๋ยวยำจะเซ็งหมด” กรองแก้วยกถ้วยแกงออกไป “รอแป๊บเดียวนะคะ”
       เกษรากับชินกรสบตากัน
       “คุณชายจะไม่มา..ก็น่าจะโทรศัพท์มาบอกกันก่อนนะ” เกษราว่า
       
       หม่อมเอียดนั่งมองอย่างเคลิบเคลิ้ม แต่ย่าอ่อนเคลิ้มกว่า เสียงเพลงวอลทช์ดังหวานไปทั่ว รัชชานนท์กับรณพีร์ยืนมองอยู่อีกทางด้านนึงพลางวิพากษ์ วิจารณ์ สมศรีกับแจ๋วนั่งดูตาโต
       พุฒิภัทรโอบประคองมารตีในชุดกระโปรงบานเต้นอย่างแข็งขืน มารตีเต้นแบบมั่นใจในตัวเองเกินเหตุ เธอทั้งเชิดและหยิ่ง พอพุฒิภัทรนำไปอีกทาง มารตีก็ไม่ตามแต่จะเต้นไปอีกทาง พุฒิภัทรอึดอัด มารตีโชว์ว่าตัวเองเต้นเก่ง เธอหันมาโปรยยิ้มให้กองเชียร์รอบๆ
       “คุณมารตีก็เต้นเก่งแล้วนะ ทำไมจะต้องจัดให้มีการสอนด้วย” รัชชานนท์ว่า
       “ก็คุณย่าแหละ..อยากให้พี่ชายภัทรได้กอดและจับมือคุณมารตีบ่อยๆ เผื่อจะเกิดไฟลัดวงจร สปาร์คขึ้นมาได้” รณพีร์บอก
       เพราะการเต้นแบบขัดกันไปขัดกันมาทำให้มารตีเหยียบเท้าพุฒิภัทรด้วยรองเท้าส้นสูงเข็มไปเต็มๆ
       พุฒิภัทร ร้องลั่น “อ๊า..!!”
       “ว้ายๆๆ พี่ชายภัทรขา มารตีขอโทษค่ะ”
       ทั้งสองกระโดดออกจากกัน
       “พี่ชายภัทรเจ็บมากมั้ยคะ” มารตีถาม
       พุฒิภัทร ยิ้ม “ไม่เป็นไรจ้ะ ไม่เท่าไหร่”
       ทั้งสองจะเต้นรำกันต่อ ทันทีที่ก้าวเท้าแรก พุฒิภัทรก็เหยียบเท้ามารตีเต็มๆ
       มารตีร้อง “วี้ด”
       “โอ๊ะ..ขอโทษๆๆ มารตี..ไหน ขอพี่ดูหน่อยสิ เจ็บมากมั้ย”
       มารตีเหวี่ยง “พี่ชายภัทรแก้แค้นมารตีเหรอคะ แหม โดนมารตีเหยียบเท้าเข้าทีนึง ต้องมากระทืบบนเท้ามารตีเป็นการเอาคืนทันทีเลยนะคะ”
       “มารตี..พี่..ไม่ได้ตั้งใจนะครับ”
       “อย่าเลยค่ะ พี่ชายภัทรไม่เคยเต็มใจจะมาสอนน้องอยู่แล้ว เลยแกล้งน้อง..น้องรู้ทันหรอกน่า พวกเด็กผู้ชายพี่น้องจุฑาเทพ เกเรจะตาย ตั้งแต่เด็กจนโต มีแต่แกล้งพวกเราตลอดเวลา” มารตีหันไปค้อนให้คุณชายอีก2คนด้วย
       พุฒิภัทร รัชชานนท์และรณพีร์ร้องพร้อมกัน “อ้าว!”
       ย่าอ่อนกับหม่อมเอียดสบตากันแล้วเห็นท่าไม่ดี
       “เอาล่ะๆๆ เด็กๆ อย่าทะเลาะกันจ้ะ ซ้อมกันมาตั้งนาน..คงจะเมื่อยแย่แล้วล่ะสิ มาๆๆ พักรับประทานอะไรกันก่อนดีกว่า” ย่าอ่อนรีบเบรก
       หม่อมเอียดเข้ามากอดมารตี “หนูมารตีเต้นสวยมากจ้ะ แต่ว่า..ยังเต้นแข็งๆเป็นเด็กนักเรียนไปหน่อย” หม่อมเอียดหันมาจ้องหน้าพุฒิภัทร “ชายภัทรเต้นเก่งกว่า นุ่มนวลกว่า จะต้องเข้าใจ และรู้จักปราบน้อง..ให้อ่อนโยนลง”
       พุฒิภัทรสลด
       หม่อมเอียดพูดต่อ “แต่ว่า..ตอนนี้เราก็เต้นกันมานานพอแล้วนะ..มาๆๆ มารับประทานอาหารเย็นกันดีกว่า”
       
       หม่อมเอียดใช้แขนนึงกอดมารตีส่วนอีกแขนหนึ่งกอดพุฒิภัทรแล้วจับไปนั่งด้วยกัน

สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 6
        ขณะเดียวกัน กรองแก้วเปิดเครื่องเล่นแผ่นเสียงจังหวะบีกินด้วยสีหน้าเหงาๆ แล้วมานั่งยิ้มดูเกษรากับชินกรเต้นรำด้วยกัน แล้วทั้งสองก็หัวเราะกันเอง
       
       “เต้นต่อสิคะ น่ารักดีค่ะ” กรองแก้วบอก
       “ผมเต้นไม่เอาไหนเลย สู้คุณชายพุฒิภัทรไม่ได้หรอกครับ” ชินกรพูด
       กรองแก้วชะงัก ทุกคนชะงักแล้วต่างก็เงียบไป
       เกษรารีบเปลี่ยนบรรยากาศ “แก้ว..สงสัยคุณชายไม่ว่างน่ะ มา..เธอมาซ้อมกับชั้นก็ได้ วันนี้เราเริ่มด้วยจังหวะบีกินก่อน..ดีไหม”
       กรองแก้วพยายามทำร่าเริง “ดีค่ะ”
       เกษราเข้ามาจับคู่กับกรองแก้วแล้วเต้นรำกันประสาผู้หญิง เกษราสอนให้กรองแก้วนับและทำตาม กรองแก้วก็ทำตามได้เร็วแบบคนมีพรสวรรค์
       ยศวินก้าวเข้ามายืนดูอย่างตื่นตา
       ชินกรเห็นก็ทัก “อ้าว คุณหมอ ไปไงมาไงครับ”
       ยศวินไหว้ “ก็ มาเยี่ยมคุณกรองแก้วนี่แหละครับ”
       กรองแก้วกับเกษราหยุดเต้นแล้วพากันมาทักทาย
       “คุณหมอ..รับประทานอะไรมาหรือยังคะ” เกษราถาม
       “โอ๊ะ เรียบร้อยแล้วครับ พอดีผ่าตัดเสร็จออกมา หิวซ่กเลย เลยรับประทานซะก่อน แล้วค่อยมานี่”
       “อ้อ..” กรองแก้วอยากถามถึงพุฒิภัทรแต่ก็ไม่กล้า
       “ไม่นึกเลย ว่าจะมาเจอคุณแก้วก็ซ้อมลีลาศกับเขาเหมือนกัน” ยศวินบอก
       “เหมือนใครครับ” ชินกรถาม
       “คุณชายหมอ กับมารตีน่ะสิครับ พอเสร็จงาน คุณชายก็ต้องรีบพาคุณเธอกลับไปซ้อมลีลาศกันที่วัง คุณมารตีคุยฟุ้ง คับโรงพยาบาล ว่าเขาจะต้องเต้นรำคู่กันเป็นคู่เอกในงานวังท่านชายเกริก” ยศวินหัวเราะแล้วกระซิบกระซาบ “แต่ท่าทางคุณชายอึดอัดใจมากเลยครับ”
       กรองแก้วหน้าซีดไป
       เกษรากระอักกระอ่วน “เอ่อ..จริงสิ งานแบบนี้ มารตี..ก็ต้องไปกับชายภัทร..เป็นหน้าที่อยู่แล้ว..ครอบครัวเรามีธรรมเนียมปฏิบัติแบบนี้มาตลอดเวลา” เกษราหันมาถามยศวิน “คุณหมอเต้นเก่งไหมคะ”
       “ก็..พอตัวครับ”
       “งั้น..กรุณาเป็นคู่เต้นให้แก้วหน่อยสิคะ เร้ว..จะได้เข้าทีหน่อย ผู้หญิงเต้นกันเอง มันไม่ได้เรื่องหรอก” เกษราบอก
       “ด้วยความยินดีอย่างยิ่งครับ” ยศวินหันมายิ้มหน้าบาน แล้วยื่นมือมาแบต่อหน้ากรองแก้ว “จังหวะบีกิน..ต่อเลยนะครับ”
       กรองแก้วอึ้งๆ ก่อนจะหันมามองหน้าชินกรสลับกับเกษรา ทั้งสองยิ้มให้แล้วพยักหน้าเป็นเชิงเห็นด้วย กรองแก้วหันมาหายศวินแล้วยิ้มให้ในท่าทีเกรงใจ
       “คุณหมอกรุณาแก้วด้วยนะคะ” พลางกรองแก้ววางมือลงบนมือยศวิน
       ทั้งสองเริ่มเต้น เกษราหันมาพยักหน้าให้กับชินกร
       แล้วเกษรากับชินกรก็เต้นไปด้วยกัน ทั้งสองต่างมองหน้ากันแล้วหัวเราะชอบใจ
       
       สมศรีกับแจ๋วช่วยกันเสิร์ฟอาหารต่างๆ รวมทั้งขนมจีบจานใหญ่ หม่อมเอียดเอ่ยขึ้น
       “ขนมจีบ..แหม..ดีจริง กำลังอยากรับประทานพอดี วันก่อนได้ชิมไปนิดเดียว พอดีหมดซะก่อน”
       “ขนมจีบนี่ไง ชายภัทร คราวที่แล้วได้ชิมหรือเปล่า” รัชชานนท์ถาม
       “พี่ชายภัทรเค้าไม่อยากชิมหรอกค่ะ เขาสนใจแต่..ใคร..กล้าเปิดเนื้อหนังมังสาให้ดูมากแค่ไหน” มารตีค้อนขวับ “เขาไม่สนใจอาหารฝีมือมารตี.. ไม่สนใจเรื่องเสน่ห์ปลายจวักอะไรทั้งนั้น”
       พุฒิภัทรอึ้งเพราะทำหน้าไม่ถูก
       “หา..นี่เหรอ ฝีมือเธอ มารตี ไม่ใช่ฝีมือพี่เกษราเหรอ” รณพีร์ถาม ไม่อยากเชื่อ
       “ก็..เอ้อ..ก็..พี่เกษราสอนให้มารตีทำน่ะค่ะ”
       ย่าอ่อนจิ้มขึ้นมากิน “แหม..อร่อย..หนูมารตีเก่งมากๆเลย ชายภัทร ชิมเร้ว เร็วๆๆๆ แล้วจะติดใจ”
       “ครับๆๆ” พุฒิภัทรจิ้มแล้วชิม เขาเคี้ยว2-3ทีแล้วก็ชะงักก่อนจะเลิกคิ้วแล้วหันมาสบตากับรัชชานนท์กับรณพีร์
       คุณชายทั้งสามสบตากันแล้วก็เงียบ
       “เป็นไงล่ะ อึ้งไปเลย ชายภัทร” หม่อมเอียดว่า
       “ไม่อร่อยเหรอคะ” มารตีถาม
       “อร่อยสิ อร่อยมาก เป็นรสชาติที่..พวกเรา..เคย..รับประทานมาก่อน” พุฒิภัทรบอก
       รัชชานนท์กับรณพีร์พูดพร้อมกัน “ใช่!”
       “ขนมจีบสูตรนี้..ไม่ค่อยมีคนทำเป็น ไม่เคยรู้มาก่อน ว่าคุณเกษราก็ทำได้ด้วย” พุฒิภัทรว่าเหมือนไม่เชื่อ
       “เอ๊ะ..ก็มารตีบอกกี่ครั้งแล้วคะ ว่ามารตีทำ..พี่เกษราแค่สอนเท่านั้น”
       “หนูมารตีเก่งจริงๆ ยอดเยี่ยม..จริงไหมคะ..คุณพี่” ย่าอ่อนหาพวก
       “จ้ะ ยอดเยี่ยมมาก ทุกคน..ว่างั้นไหมจ๊ะ” หม่อมเอียดถาม
       “ครับๆๆ ว่างั้นครับ” คุณชายทั้งสามตอบอย่างพร้อมเพรียง
       
       มารตีแอบค้อนปะหลับปะเหลือก

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 10 อวสาน
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 9
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 8
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 7
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายพุฒิภัทร ตอนที่ 6
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 265 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 243 คน
92 %
ไม่เห็นด้วย 22 คน
8 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | ASTV ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | ติดต่อเรา
All site contents copyright ©1999-2015