มายาสีมุก ตอนที่ 22

โดย MGR Online   
6 พฤษภาคม 2556 18:41 น.
1 | 2 | 3 | 4  | หน้าถัดไป
มายาสีมุก ตอนที่ 22
        มายาสีมุก ตอนที่ 22
       
       ทุกคนยืนมองไข่มุกที่นอนหน้าตาซีดเซียวอยู่บนเตียงพยาบาล คีรินทร์จับมือไข่มุกมากุมไว้เบาๆ
       
       “เป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหน”
       ไข่มุกยังคงนิ่งไม่ตอบ จินจูดึงมือคีรินทร์แล้วผลักออก มองหน้าคีรินทร์อย่างยังไม่หายแค้น
       “ยังจะกล้าถามอีก เพราะเธอกับผู้หญิงของเธอนั่นแหละ ไม่ต้องมาจับลูกชั้น”
       จินจูปราดเข้าไปจับมือไข่มุกมาแนบแก้ม ไข่มุกน้ำตาไหล สะอื้นเบาๆ
       “แม่ขา ลูก...จะไม่อยู่กับหนูแล้วใช่มั้ย”
       จินจูน้ำตาคลอ หมอพูดเบาๆ
       “ตอนนี้เด็กยังอยู่ครับ แต่ได้รับความกระทบกระเทือนมากคงต้องรอดูอาการสักพัก”
       ไข่มุกแตะที่ท้องเบาๆ คีรินทร์มองอย่างเป็นห่วงมาก
       “แล้วเราต้องทำยังไงบ้างครับหมอ”
       “ตอนนี้ให้คุณแม่นอนพักนิ่งๆ ห้ามขยับตัว แล้วหมอจะเข้ามาเช็คอาการเรื่อยๆ นะครับ ขอตัวก่อนครับ”
       หมอเดินออกไป จินจูลูบหัวไข่มุกอย่างสงสาร มณีเดินมาจับมือให้กำลังใจ
       “เสียดายจริงจิ๊งงงง” ชลลดาพูดชึ้นลอยๆ มณีหันขวับ ชลลดาทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
       “อย่าไปฟังเสียงแร้งเสียงกา ตอนนี้เด็กยังอยู่ เธอต้องรักษาตัวดีๆ นะ”
       “หนูต้องเข้มแข็งนะลูก”
       คธาลูบหัวไข่มุกอย่างอ่อนโยน
       “ทำใจให้สบาย พักเยอะๆ นะ”
       คีรินทร์เข้าไปจับมือไข่มุก
       “ชั้นขอโทษ”
       ไข่มุกมองหน้าคีรินทร์ แล้วดึงมือออก หลับตาลงนอนนิ่ง น้ำตาค่อยๆ ไหล ร้องไห้อย่างขมขื่น คีรินทร์มองไข่มุกด้วยความสงสารและรู้สึกผิดมาก ชลลดากับภัททิมามองทุกคนอย่างหมั่นไส้
       
       คีรินทร์นั่งสีหน้าอ่อนล้าอยู่ใสนห้องนั่งเล่น
       “ไปอาบน้ำพักผ่อนก่อนมั้ยลูก”
       มณีบอก คีรินทร์พยักหน้าแต่ยังนั่งนิ่ง รัตนากอดคีรินทร์แน่นด้วยความเป็นห่วง คีรินทร์กอดตอบ สีหน้าเหม่อลอย
       “เห็นมั้ยคะ ชลว่าแล้วว่าต้องเป็นนังนุช คนเราจะเปลี่ยนนิสัยได้ยังไง”
       มณีปรายตามองชลลดา
       “ก็เหมือนหล่อนแหละย่ะ แถมยังหน้าหนาอีกต่างหาก ใช่มั้ยช้อย”
       “หนาพิเศษค่ะ อย่างงี้ต้องเรียกหน้าคอนกรีตเสริมใยเหล็ก”
       ชลลดาทำท่าอยากจะด่า แต่มณีทำไม่สนใจ หันไปหาเขมทัต
       “คุณคะ แล้วอย่างนี้วัฒนากับนุช จะรับโทษยังไงบ้าง ออกมาได้เร็วรึเปล่าก็ไม่รู้”
       “อย่างต่ำคงหลายปี ถึงจะไม่ได้ฆ่า แต่ข้อหาลักพาตัว กักขัง ทำร้ายร่างกาย พยายามฆ่า โทษก็ไม่เบาเหมือนกัน”
       “ดี สมน้ำหน้า ลูกไก่ล่ะสะใจ๊สะใจ”
       คีรินทร์นั่งนิ่ง มณีมองอย่างเป็นห่วง
       “รินทร์ ไม่เป็นไรใช่มั้ย ลูกดูเหนื่อยๆ”
       “เพราะผมคนเดียว ไข่มุกกับลูกถึงเป็นแบบนี้”
       ภัททิมารีบเข้าไปกระแซะกอด
       “โอ๋ๆ อย่าเศร้านะคะ ถึงไข่มุกจะแท้งก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวลูกไก่ท้องให้ใหม่ เอาแบบเปิดปุ๊บติดปั๊บ แฝดสามเลย”
       
       คีรินทร์แกะมือออก แล้วเดินออกไปเลย ภัททิมาทำท่าจะถลาตาม “คุณรินทร์ โอ๊ย”

มายาสีมุก ตอนที่ 22
         
       ช้อยดึงแขนภัททิมาไว้ ภัททิมาหันมองตาเขียว มณียืนเท้าเอวมองสองแม่ลูก
        
       “ช้อย จับเอาไว้ ชั้นขอสั่งพวกหล่อนเลยนะ ว่าห้ามยุ่ง ห้ามกวนใจ ลูกชายชั้นเด็ดขาด ไม่งั้นชั้นจะจับไปขังในห้องทั้งคู่”
       ภัททิมาฮึดฮัด แต่ชลลดาพยักหน้าให้ยอมๆ ไป ภัททิมาสะบัดแขน กระแทกเท้าเดินไปหาชลลดา
       “ยอมๆ ไปก่อน รอเวลาเหมาะๆ แม่จะจัดการเขี่ยนังกาปากร้ายนี่เอง” ชลลดากระซิบบอก
       มณีปรายตามองสองแม่ลูกแล้วสะบัดเมินไปอย่างไม่อยากสนใจ
       
       คีรินทร์เปิดประตูห้องนอนเข้ามาในสภาพอิดโรย คีรินทร์มองไปรอบๆ ห้อง สีหน้าใจหายเพราะคิดถึงไข่มุก
       คีรินทร์เดินมาถึงเตียง ลูบเบาๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนก่ายหน้าผาก ถอนหายใจแรงอย่างเหนื่อยทั้งตัวทั้งใจ
       อีกด้านหนึ่งที่โรงพยาบาล ไข่มุกนอนนิ่ง จับท้องตัวเองลูบเบาๆ พยาบาลเดินเข้ามาทำท่าพูดคุย ไข่มุกพยักหน้า ยิ้มอย่างขมขื่น พยาบาลวัดความดัน ไข่มุกนอนนิ่งมองเพดานแต่แววตาเข้มแข็ง ไข่มุกมองท้องตัวเองอย่างเป็นห่วงเด็กในท้อง
       
       วันต่อมาคีรินทร์เดินถือดอกไม้มาถึงหน้าห้องพิเศษ ที่ติดป้ายห้ามเยี่ยม คีรินทร์มองแต่ไม่สนใจจะเปิดประตู การ์ดสองคนเดินมาขวาง ดึงตัวคีรินทร์ออก คีรินทร์ชะงัก
       “เฮ้ย ทำแบบนี้ได้ไง รู้มัยว่าผมเป็นใคร เกี่ยวอะไรกับคนไข้”
       “คุณจินจูสั่งห้ามทุกคนเข้าเยี่ยม”
       “ผมไม่สน ถอยไป”
       คีรินทร์ทำท่าจะบุกเข้าไป การ์ดจับตัวไว้ ประตูเปิดออก เป็นคธากับจินจูออกมา
       “ปล่อยเขา”
       การ์ดปล่อย แล้วหลบออกไป
       “คุณคธา ไข่มุกเป็นยังไงครับ ดีขึ้นรึยัง ผมเอาดอกไม้มาเยี่ยม”
       “เขาอยากอยู่คนเดียวเงียบๆ ไม่อยากเจอใครตอนนี้ เดี๋ยวดอกไม้ผมเอาเข้าไปให้”
       “แต่ผมไม่ใช่คนอื่น เป็นสามีของเขานะครับ”
       จินจูฉวยดอกไม้จากในมือคีรินทร์มา มองอย่างยังแค้นไม่หาย
       “สามีที่ดีแต่หาเรื่องล่ะสิ มีอย่างงี้ไม่ต้องมีดีกว่า”
       “คุณแม่ ฟังผมก่อน”
       “ใครให้เรียกว่าแม่ ตอนนี้ลูกสาวชั้นต้องการพักผ่อนมากๆ ห้ามมีเรื่องมากระทบกระเทือนจิตใจ ถ้าคุณไม่อยากให้เขาแท้งก็อยู่ห่างไข่มุกสักพัก ถือว่าชั้นขอร้องก็ได้”
       “แต่ผมอยากเข้าไปเยี่ยมเมียกับลูก”
       “พูดไม่รู้เรื่อง” จินจูหันไปหาการ์ด “ห้ามผู้ชายคนนี้เข้ามาในห้องเด็ดขาด”
       
       จินจูพูดจบก็จับมือคธาเดินเข้าห้องไป คีรินทร์จะตามก็ถูกปิดประตูใส่ คีรินทร์ถอยออกมาอย่างผิดหวัง ปนเสียใจ มองประตูที่ปิดอยู่สีหน้าเศร้า

มายาสีมุก ตอนที่ 22
         
       จินจูถือดอกไม้ของคีรินทร์เข้ามาในห้อง ไข่มุกที่หลับตาอยู่ลืมตาขึ้น
        
       “เขากลับไปแล้วเหรอคะ”
       “จ้ะ แต่มีดอกไม้มาด้วย”
       ไข่มุกมองดอกไม้นิ่ง คธาลูบผม
       “เดี๋ยวก็คงมาอีก หนูอยากเจอเขามั้ย”
       ไข่มุกนิ่งไปอย่างสองจิตสองใจ จ้องมองดอกไม้ในอ้อมแขนจินจูอย่างลังเล จินจูมองอย่างสงสาร
       “ผู้ชายแบบนี้อยู่ด้วยมีแต่เสียใจ หนูรีบรักษาตัวนะลูก หนุ่มเกาหลีรักเดียวใจเดียวมีเยอะ กลับไปที่นั่น หนูอาจจะได้เจอคนดีๆ สักคน” คธายิ้มหยอก
       “พูดอย่างนี้หนุ่มไทยน้อยใจแย่ คนดีๆ ก็มีน่า ไม่งั้นคุณจะรักผมเหรอ”
       จินจูมองคธา ยิ้มเขิน
       “พูดอะไรต่อหน้าลูก” คธาโอบจินจู จินจูดิ้นอย่างเขินๆ “คุณคธา อย่าสิคะ”
       “ไม่ต้องเขินหรอก ลูกดีใจมากกว่าที่เห็นเรารักกันดี” ไข่มุกมองยิ้มๆ
       “ใช่ค่ะ ไว้แม่จัดงานแต่งเมื่อไหร่ หนูจะคอยถือชายผ้าคลุมให้นะคะ”
       จินจูยิ้มเขิน คธามองไข่มุกอย่างอ่อนโยน
       “แน่นอน แต่ตอนนี้ลูกต้องทำใจให้สบายที่สุด อย่าพึ่งคิดเรื่องอะไรทั้งนั้น เพื่อหลานของพ่อกับตัวหนูเองนะลูก”
       ไข่มุกยิ้มรับ สีหน้าดีขึ้นนิดๆ จินจูมองไข่มุกอย่างทั้งรักและสงสารลูก
       
       คีรินทร์นั่งอยู่ในสวนของโรงพยาบาล มองคนที่เดินผ่านไปมาอย่างเหม่อลอย คีรินทร์มองไปเห็นพ่อแม่กำลังวิ่งไล่จับเด็กเล็กวัย 2-3 ขวบอย่างสนุกสนาน สีหน้าร่าเริง คีรินทร์มองด้วยแววตาเศร้า รีบหันไปอีกทางก็เห็นแม่กำลังอุ้มทารกพาดบ่า มีพ่อนั่งหยอกอยู่ใกล้ๆ สีหน้ามีความสุขและรักกันมาก คีรินทร์หันกลับ ถอนหายใจเฮือก หลับตาลงอย่างรู้สึกผิดและเสียใจมาก
       หมอเอาหูฟังแตะที่อกไข่มุก แล้วพยักหน้าอย่างพอใจ ไข่มุก จินจู คธา มองหมออย่างลุ้นมาก
       “เด็กปลอดภัยแล้วครับ คุณแม่เองก็แข็งแรงขึ้น แต่ยังต้องกผ่อนมากๆ ไม่ให้ร่างกายกระทบกระเทือนรุนแรง”
       ไข่มุกน้ำตาซึม ลูบท้องเบาๆ อย่างดีใจ จินจูเองก็น้ำตาซึม รีบก้มหัวขอบคุณหมอ
       “ขอบคุณคุณหมอมากนะคะ ขอบคุณจริงๆ”
       “ระยะนี้ให้คุณแม่ออกกำลังกายเล็กๆ น้อยๆ ได้นะครับ ถ้าเบื่อๆ พรุ่งนี้ก็ออกไปเดินเล่นได้ จิตใจจะได้แจ่มใส”
       ไข่มุกพยักหน้า ยกมือไหว้
       “ขอบคุณหมอมากนะคะ ที่ช่วยหนูกับลูก”
       หมอยิ้มให้อย่างใจดี ไข่มุกยิ้มให้กับลูกในท้องทั้งน้ำตา
       
       คธาเข็นไข่มุกเดินเล่นในสวนกับจินจู ทำท่าพูดคุยกันอย่างมีความสุข คธาเข็นไข่มุกไปใต้ต้นไม้ ลูบหัวอย่างเอ็นดู
       “เหนื่อยรึยัง หิวน้ำมั้ย เดี๋ยวพ่อไปซื้อให้”
       “ขอบคุณค่ะ”
       “งั้นหนูนั่งรอตรงนี้นะลูก เดี๋ยวแม่ไปช่วยพ่อถือน้ำ”
       ไข่มุกยิ้มรับ คธากับจินจูเดินออกไป ไข่มุกเข็นรถเล่นช้าๆ สีหน้าเศร้าเพราะคิดถึงคีรินทร์ แต่แล้วจู่ๆ มีมือมาจับตรงมือจับรถเข็น ไข่มุกสะดุ้งแล้วยิ้มเพราะคิดว่าเป็นจินจู
       “ไม่ต้องห่วงค่ะแม่ หนูอยู่คนเดียวได้ ไปช่วยพ่อถือของเถอะ”
       ไข่มุกพูดแล้วรู้สึกแปลกๆ จะเอี้ยวตัวมาดู แต่ชลลดาเดินออกมาดักหน้า ยิ้มร้ายใส่ไข่มุก ไข่มุกชะงักอย่างตกใจ
       
       “คิดถึงชั้นมั้ยยะ นังไข่มุก”

จำนวนคนโหวต 61 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 54 คน
89 %
ไม่เห็นด้วย 7 คน
11 %
 
หนังสือพิมพ์: ผู้จัดการออนไลน์ | ผู้จัดการรายวัน | ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ภาคใต้ | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | เศรษฐกิจ-ธุรกิจ | ตลาดหลักทรัพย์
กองทุนรวม | SMEs | Motoring | CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | โต๊ะญี่ปุ่น | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | Site Map | โฆษณาบนเว็บ | ติดต่อเรา
All site contents copyright ©1999-2017