มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 6

โดย MGR Online   
14 พฤษภาคม 2556 17:01 น.
หน้าที่แล้ว |   1 | 2 | 3 | 4  | หน้าถัดไป
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 6
        มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 6 (ต่อ)
       
       ปัทม์เดินหนีจะออกไปทำงาน อุรารัตน์เข้ามาขวาง
        “ปัทม์แต่งงานกับมันได้ไง รึว่ามันวางแผนมอมเหล้าแล้วขืนใจคุณ”
        “เลิกคิดบ้า ๆ เถอะ ผมมีความจำเป็นบางอย่าง”
        “จำเป็นอะไรคะ”
        “ช่างมันเถอะ ถ้าคิดจะคบหากัน อย่าถามเรื่องนี้เลย”
        ปัทม์ตัดบทปลีกตัว
        “ผมจะไปทำงานแล้ว ถ้าไม่จำเป็น คุณไม่ควรมาที่นี่อีก”
        ปัทม์เดินหนีออกไป
        “นงนุช” อารีรัตน์เรียก
        “กลับใช่มั้ยคะ เพราะว่าคุณปัทม์ไล่แล้ว”
        “ใครบอกว่าไล่”
        “แต่คุณปัทม์บอกว่า ถ้าไม่จำเป็นไม่ต้องมาอีกนี่คะ”
        “แต่ฉันจำเป็น จำเป็นต้องกำจัดนังเมียนั่นไปซะ !”
        “แล้วทำไงคะ”
        “ไม่ใช่หน้าที่ฉันคิด”
        นงนุชพูด คิดนิดหนึ่งแล้วชี้หน้าตัวเอง
        “งั้นหน้าที่ใคร...นงนุชเหรอ”
       
        รจนาไฉนกำลังจัดดอกไม้ตกแต่งในบ้าน...
        “คุณรจนาไฉนไม่น่าปล่อยให้ผู้หญิงอื่นเข้ามายุ่งกับนายนะเจ้า” จันทร์เจ้าว่า
        “ก็เขารักของเขานี่”
        “พูดเหมือนตัวเองไม่ได้รัก”
        “ฉันไม่ชอบฝืนความรู้สึกใคร เขาอยากทำอะไรก็ปล่อยเขา”
        “ไม่ได้ ต้องท่องไว้นะเจ้า ผัวข้าใครอย่าแตะ ใครคิดมาแย่ง ตบฉาดใหญ่”
        “แกจะตบใครนังจันทร์”
        จันทร์เจ้าชะงัก หันมาเห็นอุรารัตน์เลยทำไก๋ เฉไฉไป
        “ตบแมงหวี่แมงวันที่ชอบบินตอม”
        จันทร์เจ้าทำท่าจะตบรอบๆหน้านงนุช
        “ออกไป อย่ามายุ่งกับหน้าฉัน”
        “นังรจนา” อุรารัตน์เสียงดังเข้ม นงนุชมองดุคอยเตือน
        อุรารัตน์ท่าทีและน้ำเสียงลงเป็นมิตรอย่างฮวบฮาบ
        “เอ่อ คุณรจนาไฉนคะ กำลังทำอะไรคะ”
        “จะไปตัดดอกไม้เอามาจัดแจกันเพิ่ม”
        “ดีเลย งั้นแอรี่ไปช่วยนะคะ แอรี่เองก็ชอบดอกไม้ ไปค่ะ”
        อุรารัตน์เข้ามาเอาใจรจนาไฉน แล้วเดินออกไป จันทร์เจ้ามองด้วยความแปลกใจ
        “วันนี้เกิดอะไรขึ้น นังมารร้ายกลับใจ รึว่าแผ่นดินจะไหว”
       
        สวนดอกไม้..ที่บ้านปัทม์ รจนาไฉนกำลังตัดดอกไม้ อุรารัตน์เข้ามาช่วยตัดใส่ตะกร้า
        “ฉันต้องขอโทษเธอด้วยนะ ที่เข้าใจผิดพูดจาไม่ดีกับเธอ”
        “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันเข้าใจ”
        “ประเสริฐจริง ๆ แสนดี เธอไม่หึงเหรอ”
        “ไม่ค่ะ คุณปัทม์จะรักใครชอบใคร ฉันห้ามหัวใจไม่ได้”
        “งั้นไม่อ้อมค้อมละนะ เธอหย่ากับปัทม์ซะ ฉันต้องการตัวปัทม์”
        “ขอโทษนะคะ ฉันคงทำอย่างนั้นไม่ได้”
        “ทำไม เธอก็รู้ว่าปัทม์รักฉันมาก เขาต้องแต่งงานกับเธอเพราะความจำเป็น แล้วเธอจะเก็บเขาไว้ทำไม"
        “เพราะมันเป็นหน้าที่ค่ะ หน้าที่ของภรรยา”
        รจนาไฉนเดินออกไป อุรารัตน์ไม่พอใจ
        “กลับมานะ กลับมาคุยให้รู้เรื่อง”
        นงนุชวิ่งเข้ามาหาอุรารัตน์
        “คุณแอรี่ นงนุชบอกแล้วไงคะให้เล่นบทนางเอกไม่ใช่นังอิจฉา”
       
        “ก็มันไม่ได้ผล ฉันต้องทำไงต่อ”

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 6
        ภายในห้องนอนปัทม์ รจนาไฉนนั่งถอนใจ พยายามตัดใจไม่คิดมากหันมาจัดเสื้อผ้าตัวเองเข้าตู้เสื้อผ้าปัทม์ เพราะต่อไปนี้ต้องย้ายเข้ามานอนในห้องนี้ตามคำสั่งเปรม
        อุรารัตน์เปิดประตูผลัวะเข้ามา กับนงนุช
        “นังรจนาไฉน”
        “ด่าเหมือนที่ซ้อมไปเลยค่ะ คุณแอรี่” นงนุชบอก
        “นังหน้าด้านไร้ยางอาย ผู้ชายเขาไม่รัก ไม่สนใจแล้วยังตามตื้ออยู่ได้”
        “แน่ใจนะคะ ว่ากำลังด่าฉันอยู่ ไม่ได้ด่าตัวเอง”
        อุรารัตน์อึ้ง
        “แก...แก”
        “มันแว้งกัดคุณแอรี่แล้วนะคะ นังงูพิษ”
        อุรารัตน์ชี้หน้ารจนาไฉน
        “ออกไปจากบ้านปัทม์เลยนะ”
        “คุณต่างหากที่ควรจะเป็นฝ่ายออกไป ไม่ใช่ฉัน”
        อุรารัตน์โกรธจัดขึ้นมาทันที เมื่อรจนาไฉนทำท่าสู้
       
        ปัทม์เดินมาที่คอกม้ากำลังจะเอาม้าออกมาชิวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
        “นาย...แย่แล้ว เกิดพายุขนาด 7 ริกเตอร์ คุณอุรารัตน์กำลังเหวี่ยงคุณรจนาไฉน บ้านจะแตกแล้วครับนาย"
       รจนาไฉนยืนกรานจะไล่อุรารัตน์ออกไป
        “คุณควรจะออกไปได้แล้ว เพราะที่นี่เป็นห้องส่วนตัวของฉันกับคุณปัทม์”
        “มันจงใจเย้ยคุณแอรี่ค่ะ จัดการมันเลย” นงนุชบอก
        อุรารัตน์รื้อเสื้อผ้าของรจนาไฉนออกมาจากตู้ของปัทม์แล้วเหวี่ยงลงพื้น
        “หยุดนะคุณอุรารัตน์ คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้”
        “ไม่หยุด มีอะไรมั้ย ฉันจะทำลายทุกอย่างที่เป็นของแก ดูสิว่าแกจะทนได้มั้ย”
        อุรารัตน์คว้าเสื้อผ้ารจนาไฉนมาฉีก .
        “หยุดเดี๋ยวนี้นะ”
        “ไม่”
        อุรารัตน์คว้าเสื้อมาฉีก
        “คุณอุรารัตน์ ฉันไม่เกรงใจแล้วนะ”
        รจนาไฉนเข้ามาแย่งเสื้อผ้า แล้วผลักอุรารัตน์
        “กล้าผลักฉันเหรอ...อย่างนี้ต้องตบ !”
        อุรารัตน์ตบหน้า แต่รจนาไฉนหลบได้ เธอตบกลับทันที
        “อ๊ายย...”
        “ฉันถือว่าคุณตบหน้าฉันแล้ว ฉันมีสิทธิ์ปกป้องตัวเอง”
        อุรารัตน์ตบอีก แต่รจนาไฉนหลบแล้วตบคืนทันที
        “อ๊าย... นังนงนุช แกจับมันไว้”
        นงนุชจะเข้าไปจับ รจนาไฉนหันขวับมาทางนงนุช ด้วยท่าทางน่ากลัวกว่า
        “ถ้ากล้าก็เข้ามาสิ”
        นงนุชกลัว ไม่กล้าเข้าไปทำอะไร อุรารัตน์ไม่พอใจ พุ่งเข้าไปผลักรจนาไฉนไปชนกับตู้เสื้อผ้า
        “แกสู้ฉันไม่ได้หรอก”
        อุรารัตน์เงื้อมือจะตบ แต่ปัทม์เข้ามาจับข้อมืออุรารัตน์เอาไว้
        “หยุดนะ!”
        ปัทม์ยืนจับมืออุรารัตน์ หน้าเข้ม ไม่พอใจ
        “ปัทม์... เมียปัทม์ทำร้ายแอรี่ ปัทม์ต้องจัดการให้แอรี่นะคะ”
        รจนาไฉนมองว่าปัทม์จะตัดสินปัญหาอย่างไร
        “ผมบอกคุณแล้วใช่มั้ย ถ้าไม่จำเป็นอย่ามาที่นี่อีก”
        รจนาไฉนไม่เชื่อหูตัวเอง
        “ปัทม์ปกป้องมัน ทำแบบนี้เท่ากับไม่รักแอรี่ แอรี่ไม่ยอมนะคะ”
        อุรารัตน์โมโหจัด คว้าของใกล้มือ เขวี้ยงสะเปะสะปะ
        “คุณหยุดเดี๋ยวนี้นะ”
        “ไม่หยุด เพราะนังนี่คนเดียวที่ทำให้ปัทม์เปลี่ยนไป”
        อุรารัตน์คว้าของปาใส่รจนาไฉน ปัทม์เข้ามาปกป้อง
       
        “หยุดนะ”
       
       อ่านต่อพรุ่งนี้ เวลา 09.30น.

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 6
        อุรารัตน์ขว้างออกไป ถากโดนหน้าของปัทม์ รจนาไฉนตกใจ ทุกคนต่างตกใจ เลือดไหลซิบที่แก้มปัทม์
        “คุณปัทม์”
        “ว้าย...งานเข้าแล้วค่ะคุณแอรี่” นงนุชบอก
        อุรารัตน์เริ่มหยุดบ้า เพราะกลัวปัทม์โกรธ สีหน้าจ๋อยลงไปทันที
        “ปัทม์... แอรี่ขอโทษ”
        “ออกไปได้แล้ว”
        “แต่ว่าคุณ”
        “ออกไป !”
        “ก็ได้... แต่แอรี่บอกไว้เลย ระหว่างเราไม่มีวันจบแบบนี้แน่ ๆ”
        อุรารัตน์รีบออกไปกับนงนุชทันที ปัทม์เช็ดเลือดที่แก้มตัวเอง รจนาไฉนมองปัทม์อย่างเป็นห่วง
       
        มุมหนึ่งในบ้าน ปัทม์ลงนั่งอย่างเซ็งๆ ใช้ผ้าซับเลือดที่หน้าของตัวเอง รจนาไฉนเข้ามามองด้วยสายตาเห็นใจ แต่ยังไม่วายเอ่ยปากประชดตามประสารจนาไฉน
        “ไหนบอกว่าเป็นแฟนกัน ทำไมทำร้ายกันเองล่ะคะ”
        ปัทม์ชำเลืองมอง ไม่ตอบซับแผลตัวเองต่อ เธอเอื้อมมือจับมือของปัทม์เอาไว้ ไม่ให้เช็ดเลือดต่อ
        “อย่าทำแบบนี้สิ เดี๋ยวแผลติดเชื้อ”
        ปัทม์สบตา เธอหลบตาวูบ หันไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลบนโต๊ะ
        “ฉันจะทำแผลให้”
        “ใครใช้”
        “ไม่มีใครใช้ แต่ฉันกำลังทำหน้าที่ที่ควรจะทำ”
        ปัทม์อึ้ง ปล่อยให้รจนาไฉนทำแผล รจนาไฉนชุบสำลีด้วยแอลกอฮอล์ล้างแผล ปัทม์ชำเลืองมอง
        “ทำอะไร”
        “ทำความสะอาดแผล ฆ่าเชื้อโรค”
        “ไม่เอา แสบ”
        ปัทม์เบี่ยงหน้าหลบ
        “ไม่ได้ อยู่เฉยๆ”
        รจนาไฉนจับหน้าให้ปัทม์อยู่นิ่งๆ เขาจำยอมทำตาม รจนาไฉนแอบยิ้มขำ เอาสำลีแตะไปหนึ่งที
        “โอย” ปัทม์ ร้องเสียงเบาๆ
        รจนาไฉนแตะอีกทีหนึ่ง ปัทม์ชักจะเสียงดังขึ้น
        “โอย”
        รจนาอมยิ้ม แกล้งแตะสำลีไปที่แผลอีกสองสามทีคราวนี้แรงกว่าเดิม ปัทม์ร้องดังลั่น
        “โอ๊ย... โอ๊ย... โอ๊ย... เธอแกล้งฉันนี่!”
        “เพิ่งรู้ว่าพ่อเลี้ยงไร่ชาหน้าโหดที่คนงานกลัวนักกลัวหนา ใจเสาะเจอแค่แอลกอฮอล์กลับร้องเหมือนถูกเชือด"
        “เธอ”
        ปัทม์จับมือรจนาไฉนกระชากลงมาเบา ๆ แต่หน้าแนบชิดหน้า ปากเกือบจะชนกัน ทั้งสองคนอึ้ง นิ่ง ค้าง มองสายตาของกันและกัน พลันเห็นสายตาอาทรของอีกฝ่าย
        “จ๊ะเอ๋ !”
        เสียงพ่อเลี้ยงพูนทวีดังเข้ามาขัดจังหวะ ทั้งคู่ต่างสะดุ้ง ผละออกจากกัน รีบเก็บอาการเขินอายไว้ พูนทวีหน้าหมองเพราะเห็นความใกล้ชิดของทั้งสองคนเต็มตา
        “ขอโทษครับ”
        “สวัสดีค่ะคุณพูนทวี”
        “ผมคงมาผิดจังหวะ กลับก่อนก็ได้”
        “เดี๋ยวก่อนค่ะ ฉันมีเรื่องอยากคุยกับคุณพูนทวีค่ะ”
        พ่อเลี้ยงพูนทวีแปลกใจ
        “เชิญทางด้านโน้นค่ะ”
        รจนาไฉนเดินนำออกไป ปัทม์มองด้วยความแปลกใจว่ารจนาไฉนจะทำอย่างไร

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 6
        มุมหนึ่งในไร่ชา รจนาไฉนเดินตรงเข้าไปหาพูนทวี
        “คุณพูนทวีคะ เพื่อนต้องขอโทษที่ปิดบังความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนกับคุณปัทม์มาโดยตลอด”
        พูนทวีสีหน้าและแววตาร่าเริง แม้ในใจจะเจ็บอยู่
        “คุณไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่เอาน่า อย่าคิดมาก”
        “แต่เพื่อนรู้สึกผิดนะคะ ตลอดเวลาที่เพื่อนอยู่ที่นี่ มีแต่คุณที่คอยดูแลเพื่อน ถึงเพื่อนจะอยู่ในฐานะคนใช้ คุณก็ไม่เคยรังเกียจ คุณเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด”
        พูนทวีเจ็บปวดกับคำว่าเพื่อนที่ดี แต่ยิ้มสู้
        “ทำไมคุณถึงก้มหน้ายอมให้ทุกคนโขกสับ ทั้งที่คุณเป็นภรรยาของเจ้าของไร่ชา ปัทมกุล"
        “ฉันมีความจำเป็นค่ะ”
        “ความจำเป็นอะไร”
        รจนาไฉนลำบากใจที่จะตอบ พูนทวีเข้าใจ
        “ผมจะไม่ถามให้คุณลำบากใจ ขอแค่ทำให้คุณเพื่อนมีความสุขก็พอแล้ว อย่าลืมว่าผมยังเป็นชาวดอยคนเดิม อยากกิแคเหราะเมื่อไหร่ก็เบาะนะจะเอามาฝะ"
        “ขอบคุณนะคะ เพื่อนที่แสนดี”
        รจนาไฉนเข้ามาจับมือพูนทวีที่ยิ้มหน้าชื่นอกตรม ปัทม์แอบมองด้วยสายตาไม่พอใจ
       
       มุมหนึ่งไร่ปัทมกุล ปัทม์ ปัทมกุลสีหน้าเครียด เล่าความจริงเกี่ยวกับรจนาไฉนให้พูนทวีฟัง
        “รจนาไฉนแย่งน้องสาวแต่งงานกับฉันเพราะต้องการเงิน ! เธอกลัวทุกคนจะรู้ความลับ เลยทำเป็นสารภาพความจริงกับแม่ฉัน นี่ล่ะ...มารยาของผู้หญิงคนนี้”
        พูนทวีฟังเงียบ
        “ไง... ถึงกับฟ้าถล่มเลยเหรอที่ได้รู้จักธาตุแท้เทพธิดาดอย”
        “แกใจดำมากที่ทำร้ายคุณเพื่อนแบบนั้น” พูนทวีบอก
        “อะไรนะ”
        “แกตัดสินว่าเขาเป็นคนไม่ดีจากคำพูดของคนอื่น”
        “ฉันตัดสินจากคำพูดและการกระทำต่างหาก สิ่งที่ออกจากปากผู้หญิงคนนั้นมีแค่ว่าคำว่า เงิน ! นี่แกยังจะตาบอดเชื่อว่า หล่อนบริสุทธิ์ผุดผ่องจนแตะไม่ได้อยู่อีกเหรอ”
        “ฉันไม่ได้ใช้ตามอง แต่ฉันใช้หัวใจมองต่างหาก สิ่งที่ฉันเห็นคือความบริสุทธิ์อ่อนโยน รจนาไฉนไม่ได้เป็นผู้หญิงหิวเงินอย่างที่แกกล่าวหา"
        “ก็เอา ยังไงรจนาไฉนก็แต่งงานกับฉันแค่ในนาม ถ้าแกคิดว่าผู้หญิงคนนี้ดีจริงก็เชิญมาพิสูจน์รักกันได้ตามสบาย ตอนไหนก็ได้ ฉันยินดีเปิดประตูให้"
        “รู้อะไรมั้ย... คนที่บอดทั้งตาและหัวใจคือแก...ไอ้ปัทม์ ฉันไม่มีทางทำแบบนั้นแน่”
        “แกรักผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่เหรอ”
        “ยิ่งฉันรักมาก ฉันก็ยิ่งต้องให้เกียรติเขา”
        “ให้เกียรติ แกเชื่อฉันมั้ย...ตอนนี้ยายนั่นคงกำลังทำตัวผยองกับตำแหน่งคุณนายผู้หญิง ใครที่ยังรักผู้หญิงแบบนี้อยู่ก็โง่เต็มทนแล้ว"
        “แน่ใจเหรอ”
        พูนทวีลากปัทม์ไปทางหนึ่งทันที
        “เฮ้ย จะพาฉันไปไหน”
       ที่คอกม้า รจนาไฉนกำลังแปรงขนม้าอย่างอ่อนโยน พลางคุยเล่นกับม้าอย่างสนิทสนม
        “นิ่ง ๆ นะจ๊ะ คนสวย เดี๋ยวฉันจะหวีผมให้”
        ชิเข้ามาหารจนาไฉน
        “พอเถอะครับ เดี๋ยวชิทำเอง”
        “ให้ฉันทำต่อไปเถอะ การทำงานเป็นวิธีเดียวที่ช่วยให้ฉันลืมความทุกข์”
        “โอย ดื้อทั้งผัวทั้งเมียเลย เหนื่อย”
       
        “เหนื่อยก็พักสิจ๊ะ จะได้มีแรงสู้ต่อ”

จำนวนคนโหวต 44 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 43 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
2 %
 
หนังสือพิมพ์: ผู้จัดการออนไลน์ | ผู้จัดการรายวัน | ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ภาคใต้ | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | เศรษฐกิจ-ธุรกิจ | ตลาดหลักทรัพย์
กองทุนรวม | SMEs | Motoring | CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | โต๊ะญี่ปุ่น | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | Site Map | โฆษณาบนเว็บ | ติดต่อเรา
All site contents copyright ©1999-2017