หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกบันเทิง | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อาญารัก

อาญารัก ตอนที่ 22 จบบริบูรณ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
22 พฤษภาคม 2556 07:39 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
อาญารัก ตอนที่ 22 จบบริบูรณ์
        อาญารัก ตอนที่ 22 อวสาน (ต่อ)
       
       ครู่ต่อมาขุนภักดีตามเทิดศักดิ์ออกมาตรงมุมหนึ่งหน้าเรือนแล้วจึงสอบถาม
       
       “เทิดศักดิ์มีอะไรสำคัญจะพูดกับพ่อรึ”
       “ครับ คุณแม่ทราบว่าคุณย่ากำความลับเรื่องผมเอาไว้”
       “เราไม่ควรพูดเรื่องนี้กันในคืนนี้”
       “เราต้องพูดเรื่องนี้กันในคืนนี้ เพราะเรื่องที่เกิดขึ้น ทุกคนต้องตายเพราะกำความลับของผม ผมจะไม่ยอมให้ใครตายอีกไม่ได้”
       ท่านขุนอึ้ง “ทำไมเทิดศักดิ์จึงคิดว่าคุณย่ากำความลับของลูกไว้”
       “คุณย่าเคยแย้มพรายกับผม ท่านหงุดหงิดมากใส่ทั้งผมและคุณแม่ หลายครั้ง เพราะท่านโกรธอะไรคุณแม่บางอย่าง”
       “คุณย่าไม่เคยบอกพ่อ ว่าท่านกำความลับของเทิดศักดิ์ไว้”
       “แต่ผมมั่นใจว่าคุณพ่อทราบแล้ว แม้คุณย่าไม่ได้บอก วันนี้ทุกคนรู้เรื่องราวของตนเองหมดสิ้น ยกเว้นผม”
       “เพราะลูกไม่มีความลับ”
       เทิดศักดิ์ลงนั่งคุกเข่าตรงหน้าท่านขุน แล้วก้มลงกราบ
       “คุณพ่ออย่าทรมานผมมากกว่านี้อีกเลยครับ ทุกวันนี้ผมกินไม่ได้นอนไม่หลับ ผมรู้ว่ามีบางอย่างที่ผมไม่รู้ และอาจน่ากลัวมากขึ้นไปเรื่อยๆ คุณพ่อรักผม สงสารผมบ้างไหมครับ”
       “รักมากที่สุด ไม่ได้รักน้อยไปกว่าลูกคนไหนๆ เลย”
       “โปรดบอกผม บอกผมสิครับ” เทิดศักดิ์ขอร้อง
       ท่านขุน เอามือมาวางบนหัวเทิดศักดิ์ “เทิดศักดิ์ไม่ใช่ลูกของพ่อ”
       เทิดศักดิ์สะดุ้งทั้งตัว เงยหน้ามองขุนภักดี
       “นี่แหละครับ ที่ผมต้องรู้”
       “ถึงอย่างไรพ่อก็ยังรักลูกเสมอ ไม่มีอะไรมาเปลี่ยนใจพ่อได้”
       “พ่อผมคือใคร”
       “เสือหนัก” ขุนภักดีบอก
       เทิดศักดิ์สะดุ้งอีกตลบ น้ำตาเริ่มไหลริน
       “ทำไม ทำไม...มิน่า เขาถึงไม่ฆ่าผม แถมช่วยเหลือผม”
       “เสือหนักคือพี่ชายของน้าเนียน เทิดศักดิ์คือลูกผู้พี่ของแดงน้อย หนูอี๊ด หนูติ๋ว”
       เทิดศักดิ์ยืนนิ่ง
       “คุณแม่ทราบเรื่องนี้มาตลอด เพราะคุณแม่พูดแดกดันน้าเนียนตลอดเวลา”
       “พ่อไม่อยากบอกเรื่องนี้กับลูกตอนนี้ เพราะว่าความจริง บางครั้งมันช่างเจ็บปวด”
       “แต่ก็ยังดีกว่าที่ไม่รู้ความจริง ผมรู้ตอนไหนมันก็เจ็บปวดเท่ากันครับ”
       “พ่อเสียใจนะ ที่เทิดศักดิ์ต้องตามจับพ่อตัวเองทั้งที่รู้ความจริงแล้ว”
       “ครับ ความจริงของผม มันเจ็บปวดมากเกินกว่าที่ใครคิด ทั้งเจ็บปวดทั้งโหดร้าย เหลือเกินครับ”
       “ลูกจะไปไหน”
       “ไปจับคนร้าย ฆ่าคุณย่าและทุกคนครับท่านขุน”
       
       เทิดศักดิ์เปลี่ยนสรรพนามที่เคยเรียกขาน

อาญารัก ตอนที่ 22 จบบริบูรณ์
        พอได้ฟังขุนภักดีใจหายวับ ปราดไปหาเทิดศักดิ์ ดึงบ่ามาโอบไว้ส่ายหน้าห้าม
       
       “ถ้ายังรักยังเคารพพ่อคนนี้ โปรดอย่าทำร้ายจิตใจของพ่อ ด้วยการเรียกพ่อว่าท่านขุน ทุกอย่างของเราเหมือนเดิม ไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้นไม่ให้พ่อหยุดรักหยุดเมตตาลูก นอกเสียจากว่าลูกไม่รักพ่อคนนี้แล้ว”
       เทิดศักดิ์ก้มลงกราบแทบเท้าขุนภักดี
       “เช่นเดียวกันครับ ไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้นไม่ให้ผมรักเคารพเทิดทูนคุณพ่อได้ เพียงแค่ผมละอายแก่ใจ กระดากใจครับ”
       ขุนภักดีดึงตัวเทิดศักดิ์ขึ้นมายื่นสองมือออกไปหา
       “สองมือของพ่อเคยโอบอุ้มลูกไว้ตั้งแต่วันที่ลูกเกิด สองมือของพ่อที่พร้อมจะตายแทนลูกตั้งแต่วันนั้น มันยังมั่นคงในหัวใจของพ่อจนถึงบัดนี้ เทิดศักดิ์พ่อรักลูกนะ”
       เทิดศักดิ์โผเข้าสู่อ้อมกอดของท่านขุน น้ำตาไหลรินอาบแก้ม ขุนภักดีน้ำตาซึม
       สักครู่หนึ่ง เทิดศักดิ์ผละออกมาหันตัวเดินจากไป ท่านขุนมองตามถอนใจสงสารลูกมาก
       
       ดวงอาทิตย์เริ่มสาดแสงสีทองยามอรุณรุ่ง เทิดศักดิ์เดินตรงมาที่เรือนสน เดินขึ้นเรือนในสภาพน้ำตายังไหลอาบสองแก้ม
       
       สนนั่งนิ่งบนเรือน ใจเต้นไม่เป็นส่ำ เห็นเทิดศักดิ์เดินน้ำตาไหลกลับมา
       “ลูกยังร้องไห้เสียใจที่คุณย่าตายอยู่อีกรึ”
       “ผมเสียใจเรื่องคุณย่านั่นก็ใช่ แต่ผมมีเรื่องเสียใจและเจ็บปวดมากที่สุดในชีวิตอีกเรื่องครับ”
       สนฉงน “เรื่องอะไรรึ”
       “ผมไม่ใช่ลูกคุณพ่อ”
       สนตกตะลึงตาโต
       “นึกแล้ว ว่าอีแก่นั่นมันต้องบอกลูก”
       “อย่าประณามคุณย่า คุณย่าไม่เคยบอกอะไรผม แต่ความตายของทุกคนจนกระทั่งมาถึงคุณย่า บอกผมให้ผมปะติดปะต่อว่า ทำไมทุกคนจึงต้องตาย”
       “ลูกพูดอะไร”
       “คุณแม่รู้ว่าผมพูดอะไร ทุกคนตายเพราะกำความลับของผมเอาไว้”
       “เหลวไหลนะลูก”
       “คนที่เดือดร้อนที่สุด ที่กลัวความลับของผมจะรั่วไหลคือคนที่ฆ่าทุกคน” เทิดศักดิ์บอก
       “ไม่จริง ไม่จริง เทิดศักดิ์คือลูกของคุณพ่อ พ่อของลูกคือท่านขุนภักดีภูบาล ข้าหลวงเมืองสุพรรณ”
       “ผมจะไม่ตู่เอาใครที่ไม่ใช่พ่อมาเป็นพ่อของผม และคุณพ่อเพิ่งบอกผมว่าผมไม่ใช่ลูกของท่าน”
       สนโกรธจัด “ไอ้คนอัปรีย์มันกล้าดีอย่างไรมาพูดเช่นนั้น”
       “คนกล้าพูดความจริง ไม่ใช่คนอัปรีย์ แต่คนอัปรีย์คือคนที่กล้าฆ่าคนอย่างอำมหิตผิดมนุษย์”
       “มันเกลียดแม่ มันสิ้นรักแม่ มันเลยใส่ร้ายแม่”
       “ไม่มีใครใส่ร้ายคุณแม่ ว่าผมเป็นลูกเสือหนักดอกครับ”
       สนตกใจขึ้นเสียง “เทิดศักดิ์”
       “พ่อผมคือเสือหนัก คุณแม่กลัวใครจะรู้เรื่องนี้”
       สนลุกพรวด เทิดก้มลงกราบสน แล้วลุกพรวดเช่นกัน
       “ผมกราบเท้าขอโทษคุณแม่ แต่ผมต้องทำ เพราะคุณแม่ฆ่าทุกคน”
       เทิดดึงกุญแจมือมาสวมฉับที่สองข้อมือของสนทันที สนตะลึงแล้วกรีดร้องดังไปทั่วทั้งบริเวณบ้าน
       ได้ยินหมด
       “ปล่อยแม่ ปล่อยนะ ปล่อย”
       
       เทิดศักดิ์ยืนมองแม่กลิ้งเกลือกลงกับพื้น น้ำตาลูกผู้ชายไหลนองหน้า

อาญารัก ตอนที่ 22 จบบริบูรณ์
        เวลาค่อนรุ่ง ทุกคนต่างสวมใส่ชุดไว้ทุกข์ นั่งเศร้าโศกอยู่บนเรือนทองจันทร์
       
       จังหวะนั้นเองก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของสนดังแหวกความเงียบสงัดมา ทุกคนเหลียวมองหน้ากัน มีท่านขุนเท่านั้นที่ทราบว่าน่าจะเกิดอะไรขึ้น
       “เสียงสน” เรียมบอก
       “เป็นอะไรไปรึ หรือว่าตัวเวรตัวกรรมมันตามมาตะครุบตัวได้” ทานตะวันว่า
       “พี่ขุนไปดูสิคะ” เนียนบอก
       “พี่ไปแน่ แต่ทุกคนไม่ต้องตามไป รอกันอยู่ที่นี่”
       เอกพรวดมาทำท่าจะพูด ขุนภักดียกมือห้ามส่ายหน้า
       “ท่านขุนขอรับ คือว่า…”
       “ไม่ต้องพูด แกไปบอกทุกคนว่าให้อยู่กับที่ของตนเอง ใครมีงานอะไรให้ทำไปตามปกติ ไม่ว่าจะได้ยินสิ่งใด ห้ามเสนอหน้ามาให้ข้าเห็น” ขุนภักดีสั่ง
       “ขอรับ”
       “ส่งคนไปตามนายอำเภอแดงน้อยให้มาที่นี่”
       “แล้วตำรวจ” เอกถาม
       “ไม่ต้อง”
       เอกพรวดออกไป กบกะแมว สวนมาละล่ำละลัก
       “คุณนายเรียมเจ้าขา…”
       “คุณนายเนียนเจ้าขา…”
       “เงียบ ทุกคนรออยู่ที่นี่ อย่าไปเรือนโน้น อาจมีอันตราย” ขุนภักดีสั่งเข้ม
       “ค่ะ” พวกผู้หญิงทุกคนรับคำ
       จากนั้นท่านขุนเดินดุ่มๆ ลงเรือนไป ทุกคนมองตามใจคอไม่สู้ดี
       
       ขณะเดียวกัน มีเรือลำหนึ่งพายมาช้าๆ ตามลำคลอง เห็นเป็นเสน่ห์กำลังพายเรือ มีอีกคนที่นั่งหันหลังใส่หมวก
       แต่งตัวสะอาดสะอ้าน มาดดูดีมาก เมื่อเงยหน้าขึ้นจึงเห็นว่าเป็นหนักนั่นเอง แต่มาในแบบของสิน หนักใส่หมวกหลุบหน้าไว้
       “ปากคำของชั้นที่บอกให้แกเขียนเอาไว้ แกเก็บเรียบร้อยแล้วรึ” หนักถาม
       “เรียบร้อยแล้วจ้ะ พี่หนัก เอ แต่ทำไมพี่ไม่เก็บไว้ยื่นให้ท่านขุนเอง”
       หนักยิ้มเศร้าๆ “ชั้นไม่มีโอกาสได้ยื่นดอก จึงมอบให้แกนั่นแหละยื่น”
       “พี่หนักไปที่นั่นไม่กลัวรึ ว่าจะโดนจับ”
       “ข้าไปเพื่อให้เขาจับ ข้าไปเพราะชื่อเสียงและศักดิ์ศรีของคนที่จับข้า”
       เสน่ห์ตกใจ “พี่หนัก”
       “ทำความดี สักครั้งในบั้นปลายของชีวิต ทำเพื่อชื่อเสียงเกียรติยศของคนที่ข้ารักสุดหัวใจหลายคน ข้ายินดีมอบให้ ไม่เสียดายชีวิต”
       
       เสน่ห์พยักหน้ารับเศร้าๆ เรือแล่นไปต่อตามลำคลองมุ่งหน้าไปบ้านภักดีภูบาล
       
       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 22 (ต่อ)
อาญารัก ตอนที่ 22 จบบริบูรณ์
อาญารัก ตอนที่ 21
อาญารัก ตอนที่ 20
อาญารัก ตอนที่ 19
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 241 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 237 คน
99 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
1 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | ASTV ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | ติดต่อเรา
All site contents copyright ©1999-2015