หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกบันเทิง | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ 3 ทหารเสือสาว มนต์จันทรา

มนต์จันทรา ตอนที่ 9

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
29 พฤษภาคม 2556 07:40 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มนต์จันทรา ตอนที่ 9
        มนต์จันทรา ตอนที่ 9
       
       เกาะยานกตอนสาย ษมากำลังเดินคุยโทรศัพท์มือถืออยู่ โดยมีจันเลาเดินตามคุ้มกันอยู่ห่างๆ
       
        "ติดระบบกันขโมยแบบครบเซ็ทไปเลยนั่นล่ะ"
        ษมาฟังอีกฝ่าย แลวบอก
        "ได้ ๆ ฝากด้วยนะพิพัช ไม่ต้องห่วงทางนี้ จันเลาประกบฉันเป็นเงาตามตัวเลย...นายก็พยายามประกบวารีให้ได้ อย่างจันเลาตามประกบฉันก็แล้วกัน”
        ษมายิ้มๆก่อนกดตัดสายหันไปมองจันเลา
        พิพัชถึงกรุงเทพแล้ว
        "ผมอยากเห็นตอนที่สองคนเจอหน้ากันจริงๆเลยครับ" จันเลายิ้มขำ
        ษมาแอบกังวลนิดๆ
        "ทำไงได้ล่ะ ถ้าบอกก่อนวารีต้องไม่ยอมให้พิพัชไปบ้านแน่ๆ"
        ษมาถอนใจออกมาอย่างบางๆ เดินนำไป จันเลารวมความกล้า ถามโพล่งออกไป
        "คุณษมาคิดจริงจังกับคุณวารี หรือ แค่คบเป็นเพื่อนแก้เหงาฆ่าเวลาครับ"
        ษมาหน้าดุขึ้นมา
        "แกเห็นฉันเป็นคนยังงั้นเหรอะ"
        จันเลาหน้าแหยๆ
        "ขอโทษครับ"
        "แกเคยเห็นฉันให้ความสำคัญกับผู้หญิงคนไหนมากเท่าวารีมาก่อนรึเปล่า"
        "ไม่เคยครับ"
        "คงได้คำตอบแล้วนะ"
        ษมาเดินนำต่อไป
        "แต่คุณวารีเธอเกลียดการพนันมาก"
        ษมาหยุดกึก จันเลาพูดต่อ
        "แล้วเค้าก็เป็นคนใจแข็งมากซะด้วย บอกตรงๆนะครับ ผมไม่แน่ใจว่า คุณษมาจะเปลี่ยนใจเธอได้"
        ษมาหันมามองหน้าจันเลา ยิ้มมั่นใจ
        "ฉันรู้ว่าวารีเค้าใจแข็งแล้วก็เป็นผู้หญิงที่มีอุดมการณ์ เพราะเค้าเป็นแบบนี้ล่ะ ฉันถึงชอบเค้า แต่ฉันมั่นใจ ว่าความจริงใจของฉัน จะเปลี่ยนความคิดเค้าได้ แต่คงต้องใช้เวลานานมาก แต่มันก็คุ้มที่จะรอใช่มั้ยล่ะ" ษมาถอนใจออกมาบางๆ แล้วเดินนำต่อไป ลึกๆก็กังวลใจเรื่องนี้อยู่มาก จันเลามองตามเจ้านายไปด้วยความรู้สึกเห็นใจและเข้าใจ
       
        ผ่านเวลาซักพัก สาระสะมาลงจากรถแท็กซี่ เพราะเพิ่งกลับจากต่างประเทศ โดยคนขับรถแท็กซี่ ช่วยขนกระเป๋าเสื้อผ้า ...สาระสะมาอยู่ในยูนิฟอร์มแอร์โฮสเตส พอขนกระเป๋าเสื้อผ้าเสร็จ แท็กซี่ก็ขับรถออกไป
        ขณะนั้นเอง พิพัชก็เลี้ยวรถเข้ามาพอดี เขาบีบแตรใส่ จนสาระสะมาต้องหันกลับไปมอง เพราะพิพัชเข้าใจผิดคิดว่าเป็นสาระวารี พิพัชกดปุ่มลดกระจกลงมาฃ
        "เปิดประตูบ้านสิคุณ ผมจะได้เอารถเข้าไปจอด"
        สาระสะมางงๆ เพราะไม่เคยเจอพิพัชมาก่อน
        "จำบ้านผิดรึเปล่าคะ"
        พิพัชหงุดหงิดมองสาระสะมา หัวจดเท้า
        "กวนได้หน้าตายมาก เปลี่ยนลุ๊คซะขนาดนี้ ปลอมตัวไปสืบข่าวในสายการบินมาแหงๆ...ใจคอคุณนี่กะจะป่วนไปทุกสาขาอาชีพเลยรึไง"
        สาระสะมาอมยิ้ม เดาได้แล้วว่ามาหาน้องสาวตน
        "ยิ้มอะไรอยู่ได้ อย่านึกว่าผมอยากมานะ ถ้าคุณษมาไม่ขอร้องให้ผมมาดูแลคุณ จ้างให้ ผมก็ไม่มาหรอก"
        สาระสะมายิ้มเล็กน้อย
        "งั้นรอซักครู่นะคะ"
        สาระสะมาเดินไปเปิดประตูรั้ว พิพัชมองตามด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย เซ็งสุดๆ
       
        พิพัชกำลังเดินสำรวจบ้าน พร้อมกับใช้ไอแพดถ่ายมุมต่างๆของบ้าน เก็บรายละเอียดว่าจะติดกล้อง
       ติดระบบรักษาความปลอดภัยตรงไหนดี สาระสะมายิ้มบางเดินถือน้ำเย็นๆมาให้พิพัช
        " ทานน้ำก่อนสิคะ"
        พิพัชหันมาจ้องหน้าสาระสะมาอย่างหวาดระแวง
        "คุณวางยาผมรึเปล่า"
        สาระสะมาหัวเราะ เพราะเข้าใจได้ทันทีว่า น้องสาวคงทำแสบไว้เยอะ
        "ไม่หรอกค่ะ ฉันจะทำแบบนั้นไป ทำไม"
        พิพัชจ้องหน้า
        "คุณเลิกแอ๊บได้แล้ว คุณษมาไม่อยู่ ... ผมขอเตือนคุณไว้ก่อนเลยนะ ที่ผมมาที่นี่ก็เพราะคำสั่งของคุณษมาให้มาคุ้มครองคุณ ถ้าคุณขืนออกฤทธิ์กับผมก็เท่ากับคุณทำร้ายตัวคุณเอง เพราะผมคงไม่ทนคุณเหมือนคุณษมาแน่ๆ"
        สาระสะมาเอะใจ ปั้นยิ้มแกล้งหลอกถาม
        "ฉันว่าฉันดูแลตัวเองได้นะคะ ไม่จำเป็นต้องมีใครมาคุ้มครอง คุณษมากังวลอะไรมากไปรึเปล่าคะ"
        พิพัชยิ้มเยาะ
        "อย่างคุณน่ะเหรอจะดูแลตัวเองได้ ถ้าจ่าบูรณ์ไม่ช่วยคุณเอาไว้ ป่านนี้คุณโดนฆ่าหั่นศพไปแล้ว อย่าอวดเก่งไปหน่อยเลย"
        สาระสะมานิ่งไปอย่างใช้ความคิดประติดประต่อเรื่อง
        "ผมขอไปสำรวจข้างบนบ้านนะครับ"
        พิพัชไม่รอคำให้อนุญาต เดินลิ่วๆไปขึ้นชั้นสองเลย สาระสะมานิ่งคิด แสดงว่าต้องเกิดอะไรขึ้น โดยที่น้องไม่ยอมเล่าให้ตนฟังแน่
       
        สาระวารีในสภาพเพิ่งตื่นนอน อยู่ในชุดนอนเยินๆ ผมเผ้ากระจาย สาระวารีเดินหาวออกจากห้อง
       เดินลงบันไดมา พอดีกับพิพัชที่เดินขึ้นบันไดมา พร้อมถ่ายวีดีโอจากไอแพด หน้ามึนที่เพิ่งตื่นของสาระวารีปรากฎขึ้นหน้าจอไอแพดอย่างเต็มจอ ทั้งคู่เลยประจันหน้ากันเข้าเต็มๆ ต่างตกใจแทบช็อก
        "เฮ๊ย"
        สาระวารีดีดตัวกลับขึ้นไปหลายก้าว พิพัชตกใจมากหันไปมองกลับไปที่โถง นึกว่าผีหลอก สาระสะมาเดินตามมายืนยิ้มหวานให้พิพัชที่ตีนบันได
       
        พิพัชนั่งลงที่โซฟารับแขกพร้อมบ่นพึมพำ
        "มีแฝดก็ไม่บอก"
        "ทำไมต้องบอก คุณเป็นนายทะเบียนเขตรึไง"
        พิพัชถอนใจ สาระสะมาอมยิ้มไปมา สาระวารีไม่พอใจทันที
        "เจ้านายคุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร เจ้าชีวิตฉันเรอะคิดจะส่งใครมาคุมฉันก็ส่งมาได้ตามใจชอบ ไม่ได้ถามความสมัครใจฉันเลย"
        พิพัชดูไม่แคร์ ทำหูทวนลมไป
        "แล้วฉันก็ไม่ต้องการบอดี้ก่งบอดี้การ์ดอะไรด้วย กลับไปได้แล้ว เชิญ"
        พิพัชเสียงแข็งนั่งเต๊ะกวนๆ ซะอีก
        "คนเดียวที่สั่งผมได้คือคุณษมา ไม่ใช่คุณ ถ้าไม่พอใจ ก็โทรไปบอกคุณษมาโน่น"
        " ได้เลย ฉันโทรหาเจ้านายคุณแน่ จะให้เรียกตัวคุณกลับเกาะนรกนั่นไปเดี๋ยวนี้เลย"
        สาระวารีจะขึ้นไปหยิบโทรศัพท์มือถือ แต่พี่สาวพูดสวนขึ้น
        "เดี๋ยววารี เราว่าให้คุณพิพัช เค้าทำหน้าที่ของเค้าไปดีกว่านะ"
        "สะมา"
       
        " เรียกคุณษมาทำไม"
       
       พิพัชถาม

มนต์จันทรา ตอนที่ 9
        สาระวารีตวาดแว๊ด
       
        "ฉันเรียกพี่สาวฉันย่ะ ชื่อเค้าคล้ายกัน ชื่อตั้งร้อยชื่อพันชื่อไม่ตั้ง"
        "อ้าว นึกว่าเพ้อขนาดเรียกชื่อผิดชื่อถูก" พิพัชตอบกวน
        สาระวารีจ้องหน้าพิพัช อารมณ์ประมาณอยากด่า ได้แต่ยู่ปากทำเสียงหงุดหงิดใส่ ก่อนหันไปเฉ่ง
       พี่สาวแทน
        "ทำไมนายต้องเข้าข้างคนอื่นด้วย"
        "เราควรจะต้องเป็นฝ่ายถามนายมากกว่า ตกลงมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมนายถึงไม่เล่ารายละเอียดให้เราฟัง"
        สาระวารีหน้าเจื่อน
        "เรากลัวนายไม่สบายใจน่ะสะมา"
        สาระสะมามองดุอย่างเคืองๆ
        "ที่ไม่บอกความจริงเพราะกลัวเราให้นายลาออกจากงานใช่มั้ยล่ะ"
        สาระวารีหน้าจ๋อยๆ เถียงไม่ออก พิพัชชำเลืองมองสาระสะมา ไม่คิดว่า คนบุคลิกเรียบร้อยอย่างสาระสะมาเอาน้องสาวจอมเฮี้ยวคนนี้อยู่
        "เอาอย่างงี้ ไหนๆ เรื่องมันก็เกิดขึ้นแล้ว เราก็ควรทำตามที่คุณษมาเค้าเห็นสมควรจะดีกว่า"
        "แต่..."
        สาระสะมาพูดสวนขึ้น
        "หรือว่านายอยากจะย้ายไปอยู่ที่อื่นซักพัก จนกว่าเรื่องทุกอย่างจะจบล่ะ"
        สาระวารีกระฟัดกระเฟียด ไม่พอใจแต่ก็ไม่กล้าหือกับพี่ เธอชายหางตามองพิพัชตาขวาง ก่อนเดินปึงปังกลับขึ้นบ้านไป
       
        สาระสะมาถอนใจส่ายหน้าด้วยความเป็นห่วง พิพัชชำเลืองมองสาระสะมาแล้วอมยิ้มชอบใจ
       
       เวลาสายวันรุ่งขึ้น ประตูห้องนอนสาระวารีถูกเปิดออกมาเบาๆ เธออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมไปทำงานเรียบร้อย สะพายกระเป๋าคู่ใจ เดินย่องๆ ออกมาจากห้องนอนลงบันไดมา พลางแอบก้มส่องมองมาที่โถงเพื่อหาพิพัช เธอยิ้มพอใจรีบเดินเร็วลงบันไดมาที่โถง กวาดตามองอีกครั้งจนแน่ใจว่าไม่มีใคร!!
        สาระวารีรีบวิ่งปรู๊ดไปที่หน้าประตูบ้านฉวยรองเท้าคู่เก่งมาใส่อย่างเร็ว
        พิพัชเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำ เห็นหลังสาระวารีไวๆ จึงวิ่งปาดตามออกไปคว้าแขนเธอเอาไว้ทันที่หน้าบ้าน
        สาระวารีเสียงหงุดหงิดถาม
        "ปล่อยนะ มาจับฉันทำไม"
        พิพัชหน้าบึ้งตึง
        "จะไปไหน"
        "ก็ไปทำงานน่ะสิ"
        "ผมไปส่ง"
        "ไม่ต้อง"
        "ไม่ได้" พิพัชจะลากแขนสาระวารีไปขึ้นรถ เธอกระชากมือออก
        "นายไม่มีสิทธิ์มาทำยังงี้กับฉันนะ"
        "ผมก็ไม่ได้อยากทำนักหรอก ถ้าเจ้านายไม่สั่ง"
        "นายไม่ต้องเอาชื่อคุณษมามาอ้างเลย เค้ายังไม่มีปัญญาบังคับฉันได้ แล้วนายคิดว่าตัวเองเป็นใคร"
        "ตกลงจะไม่ให้ผมไปส่งใช่มั้ย"
        "ใช่"
        "ก็ดี ถูกจับตัวไปเชือดซะจะได้จบๆ ผมจะได้กลับเกาะ ไม่ต้องมาทนอยู่กับคุณ"
        พิพัชเดินกลับเข้าบ้านไปอย่างไม่แคร์
        สาระวารีบ่นพึมพำ
        "ฉันควรเป็นฝ่ายพูดมากกว่าย่ะ"
        สาระวารีเหยียดปากหมั่นไส้ก่อนเดินออกไปจากบ้าน พิพัชหยุดมองตามเธอไป สีหน้าเป็นห่วงความปลอดภัยแต่ก็ขี้เกียจมีเรื่องให้รำคาญ
       
        สาระสะมากำลังทำอาหารเช้า ประเภทอาหารจานเดียวง่ายๆ อยู่ในครัว พิพัชเดินเข้ามาในครัวมา
       เธอหันไปยิ้มให้พิพัช
        "หิวรึยังคะ"
        "ยังหรอกครับ"
        "ได้ยินเสียงทะเลาะอะไรกับวารีเหรอคะ"
        พิพัชหน้าบึ้งปนเซ็ง
        "น้องสาวคุณนี่เอาแต่ใจจริงๆนะครับ ผมจะไปส่งที่ทำงานก็ไม่ยอม ดื้อมาก เกิดเรื่องขึ้นมาแล้วจะรู้สึก"
       สาระสะมาปิดเตา ตักอาหารใส่จานพร้อมคุยกัน
        "วารีเค้าเป็นแบบนี้ล่ะค่ะยิ่งห้าม เหมือนยิ่งยุ มั่นใจตัวเองมาก ใช้อารมณ์นำไปก่อน เหตุผลค่อยมาคิดตามทีหลัง"
        "เหมือนจะต่างกับคุณเยอะนะครับ"
        สาระสะมาได้แต่ยิ้มๆ พิพัชเข้ามาช่วยรับจานอาหารมาช่วยถือเอาไว้ เธอตักอาหารใส่อีกจานต่อไป
       พิพัชชำเลืองมองสาระสะมาเล็กน้อย แล้วอมยิ้มปลื้มๆ
       
        สาระวารีเดินเข้ากองบ.ก.มา พอเข้ามาก็เห็นไชยวัฒน์ และมีคณา กำลังจับกลุ่มคุยกันกับนักข่าว
       คนอื่นๆอยู่ มีคณาหันไปเห็นสาระวารีก็ยิ้มแย้มทักทาย
        "อายุยืนจริงๆเลยนะ กำลังนินทาก็โผล่มาเลย"
        สาระวารีหน้าบึ้งๆ
        "แกอย่ามากวนฉันมากนะมี่ บอกไว้ซะก่อน วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี"
        ไชยวัฒน์กระเซ้า
        "ใครไปขัดใจเจ้าหญิงมาล่ะขอรับ"
        "เรื่องมันยาวค่ะบอกอ แต่เล่าสั้นๆ มีแขกไม่ได้รับเชิญมาอยู่ที่บ้าน"
        มีคณายื่น "สยามสารรายสัปดาห์" ปกรูปภาพเหมือนของษมาขึ้นโชว์ให้เพื่อนดู
        สาระวารีเปลี่ยนหน้าตาบูดบึ้งที่อารมณ์เสียเรื่องพิพัชก่อนออกจากบ้าน เป็นดีใจทันที
        "อ้าว ไหนว่าจะลงอาทิตย์หน้าไงคะบอกอ"
        "ก็กลัวเจ้าพ่อคุณจะโดนเก็บซะก่อนน่ะสิ ขี้เกียจแก้บทความอีกรอบ" ไชยวัฒน์บอก
        "บอกอใจร้าย"
        สาระวารีเปิดดูเนื้อหาด้านใน มีคณายิ้มแย้ม
        "เธอทิ้งประเด็นร้อนไว้ในบทความขนาดนี้ เดี๋ยวคงมีพวกเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยกับการเปิดคาสิโนออกมาถกเถียงกันยกใหญ่แหละ"
        "ก็ดี อีตาเจ้าพ่อนั่นจะได้รู้ตัวว่า มีกลุ่มคนที่ต่อต้านมากน้อยแค่ไหน ไม่ได้มีแต่คนเห็นดีเห็นงามไปกับตัวซะหมดหรอก"
       
        สาระวารีสีหน้าหมั่นไส้ เหยียดปากดูถูก ก่อนก้มอ่านเช็กเรื่องที่เธอเขียนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ

มนต์จันทรา ตอนที่ 9
        มีคณาและไชยวัฒน์แอบยิ้มสบตากัน เหมือนอ่านใจออกว่า สาระวารีปากร้ายแต่ใจรักษมาไปซะแล้ว
       
        เวลาเที่ยง โศภีกำลังนั่งอ่านบทสัมภาษณ์ษมาในสยามสารรายสัปดาห์ที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งใน จ. ตราด เธอเบะปากหมั่นไส้
        "สร้างภาพ"
        โศภีวางสยามสารลง แล้วหันไปทานอาหารต่อ
        ทันใดนั้นเอง ก็มีมือเข้ามาเอื้อมหยิบสยามสารของโศภีไปอ่านบ้าง โศภีเงยหน้ามอง เห็นษมาอยู่ตรงหน้า เธอตกใจมาก แต่รีบเก็บอาการปั้นยิ้มหวาน
        "อ้าว คุณน่ะเอง นั่งก่อนสิคะ"
        ษมานั่งลงตามคำเชิญ
        "ขึ้นฝั่งมาทำอะไรคะเนี่ย"
        ษมาปั้นยิ้มรับอย่างมีมรรยาท
        "ผมต้องอยู่จัดการงานศพให้คนขับรถของผมน่ะครับ เค้ารับเคราะห์แทนผม เพราะรถยนต์ถูกลอบวางระเบิด"
        โศภีทำหน้าตกใจ แล้วปั้นหน้าเห็นอกเห็นใจ
        "อุ๊ยตายแล้ว ข่าวลือเป็นความจริงเหรอคะเนี่ย โชคดีจังเลยที่คุณปลอดภัย คุณพระคุณเจ้า
       คุ้มครองแท้ๆเลย"
        ษมายิ้มเย็นๆ เหมือนรู้ทัน โศภีร้อนตัวอยู่แล้ว ก็กรอกตาหลบไป รีบเปลี่ยนเรื่องทันที
        "นี่คุณอ่านคอลัมน์สัมภาษณ์คุณรึยังคะ ลงแต่เรื่องดีๆทั้งนั้นเลย สมกับที่คุณมีสายสัมพันธ์อันดีกับนักข่าวเลยนะคะ" โศภีพูดแล้วแอบยิ้มเหยียด
        ษมาขำๆ บอก
        "ผมก็พยายามดีกับคนทุกคนนั่นแหละ ไม่เคยอยากเป็นศัตรูกับใครเลย มีแต่คนอื่น อยากเป็นศัตรูกับผมมากกว่า" ษมาพูดพลางมองหน้าโศภีนิ่ง
        โศภียิ้มใส ออกความเห็นไปแบบคนบริสุทธิ์ ไม่มีนอกใน
        "ช่วยไม่ได้นี่คะ ผลประโยชน์ ใครๆก็อยากได้ เมื่อมันหาเองไม่ได้แล้ว ก็ต้องแย่งชิงเป็นธรรมดา"
        โศภียิ้มบางๆ จับมือษมาไว้ราวกับเป็นห่วงเป็นใย ก่อนพูดต่อ
        "ก็อย่างที่โศเคยเตือนคุณไว้ไงคะ ถ้าไม่อยากเสี่ยงตกเป็นเป้า ก็ถอยออกมาซะดีกว่า เงินทองที่คุณมีอยู่ตอนนี้ ใช้ไปถึงชาติหน้าก็ไม่หมด จะหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวเองอีกทำไม"
        ษมายื่นอีกมือไปกุมมือโศภีซ้อนอีกที
        "แต่ผมคิดมุมกลับนะโศ มันไม่ใช่ผมเสี่ยงคนเดียวหรอก"
        ษมาจงใจเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงเข้ม มองโศภีอย่างมีเลศนัย
        "ศัตรูของผม ก็เสี่ยงไม่แพ้ผมเหมือนกัน ขึ้นอยู่กับจังหวะและโอกาส ว่าจะเป็นของใครมากกว่า เพราะฉะนั้น ใครอย่าพลาดก็แล้วกัน"
        โศภียิ้มสู้ แต่ในใจเต้นตูมตาม กลัวษมาเอาคืนอยู่เหมือนกัน ษมาอมยิ้มอย่างมีเลศนัย แต่ทำไม่รู้ไม่ชี้ เปิดดูสยามสารไปมา
       
        ผ่านเวลาซักครู่ โศภีเดินออกมาจากร้านอาหาร ตรงไปที่รถของตนที่จอดอยู่ โดยมีลูกน้อง 2 คนรอให้การคุ้มกันอยู่ที่รถ
        "ฉันจะแวะไปทำผมก่อน"
        "ครับ คุณโศ"
        ลูกน้องคนที่ 1 เปิดประตูให้โศภีเข้าไปนั่ง ก่อนจะปิดประตูลง ขณะที่ลูกน้องคนที่ 2 คอยสอดส่ายสายตา ระวังภัยให้เจ้านายอย่างเต็มที่
        ก่อนที่ลูกน้องทั้ง 2 คน จะเข้าไปนั่งในรถ เตรียมจะออกรถพาโศภีไปส่ง ทันทีที่ลูกน้องคนที่ 1 บิดกุญแจรถสตาร์ทเครื่อง ทันใดนั้นเอง ก็เกิดเสียงระเบิด ดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับควันที่พวยพุ่งออกมาตลบเต็มรถไปหมด
        ลูกน้องทั้ง 2 คน รีบเปิดประตู วิ่งหนีออกมาตามสัญชาติญาณด้วยความหวาดกลัวสุดๆ
        พอควันระเบิดจางไป ก็เห็นโศภีนอนหมอบกับเบาะกรีดร้องด้วยความกลัว ก่อนจะรู้ตัวว่ายังไม่ตาย ลุกขึ้นนั่งมองไปรอบๆ หน้าตาช็อกไม่หาย
        โศภีร้อนรนรีบเปิดประตูลงจากรถ ส้นสูงพลิก ไปหกล้มหกลุกอยู่หน้ารถ พอควันที่คละคลุ้งค่อยๆ จาง โศภีก็เห็นกลุ่มคนที่มามุงดูเธออยู่ห่างๆ
        ษมาเดินหน้านิ่งๆ ออกจากร้านอาหารมามองดูโศภี ลูกน้องรีบวิ่งกลับมาช่วยเจ้านาย
        โศภีหงุดหงิดหัวเสียปัดลูกน้องกระเจิงก่อนลุกขึ้นเองแล้วมองไปที่ษมา แต่ไม่มีษมาอยู่บริเวณนั้นแล้ว
       โศภีหน้าซีดเผือด กลืนน้ำลายแทบไม่ลงคอ อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าษมาคิดเอาคืนตนจริงๆ ตนก็ยากที่จะรอด
       
        เวลาบ่าย ภายในห้องครัวบ้านษมาที่เกาะยานก แลงกำลังเปิดตู้เย็นหยิบผลไม้นอกราคาแพงๆ ออกมากินอย่างสบายใจ ขณะแลงกำลังเอร็ดอร่อยก็ได้ยินเสียงโมโหของลำแพงที่ตวาดดังขึ้น
        "ไอ้แลง"
        แลงสะดุ้งเฮือก สีหน้าซีดเผือด หันกลับไปเห็นลำแพงยืนจ้องตนเขม็ง
        "แกกล้าดียังไง ถึงได้มาขโมยผลไม้คุณษมากิน"
        แลงแอบหงุดหงิด
        "พี่จะหวงอะไรนักหนา ฉันไม่เห็นเค้าเคยกินหมดซักที เหลือเน่าทิ้งตลอด ฉันกินนิดๆหน่อยๆ จะเป็นอะไรไป"
        ลำแพงตวาดแว๊ด
        "จะกินจะทิ้งก็เงินของเค้า ผลหมากรากไม้ของพวกเรา ฉันก็ซื้อให้กินไม่เคยขาดอยู่แล้ว แกมันแค่คนรับใช้อย่ามาสะเออะขโมยของเจ้านายกิน ฉันไม่ชอบ"
        แลงเจ็บใจมาก
        "คนรับใช้เหรอ พี่เคยบอกเองไม่ใช่เหรอว่า ถ้าพ่อไม่ตายซะก่อน ฉันจะได้เป็นเจ้าของเกาะนี้ด้วยซ้ำ ไม่ใช่ไอ้ษมาหรอก"
        ลำแพงตะคอก ตาแข็ง เสียงดุ
        "ไอ้แลง"
        "ฉันอดคิดไม่ได้จริงๆ จ้ะพี่ ตอนนั้นถ้าพ่อไม่หมดตัว เราก็ไม่ต้องขายเกาะนี้ไป พี่กับฉันก็ต้องได้เรียนหนังสือสูงๆ ไม่ต้องมาเป็นขี้ข้ารับใช้เค้าอยู่แบบนี้หรอก" แลง พูดเสียงอ่อยด้วยความกลัวพี่สาว
        ลำแพงสีหน้านิ่งไป กรอกตาไปมาเล็กน้อย ไม่กล้าสู้ตาแลง คล้ายมีความนัยปิดบังอยู่ เธอพูดเสียงอ่อยลงเหมือนกัน
        "เรื่องมันผ่านไปนานแล้วน่าเจ้าแลง ตอนนี้เจ้าของเกาะยานกคือคุณษมา ไม่ใช่พวกเรา แค่ได้กลับมาอยู่ที่นี่ แกก็น่าจะพอใจได้แล้ว"
        "พี่ก็ดีแต่พูดให้ฉันพอใจ แล้วทุกวันนี้ พี่พอใจแล้วจริงเหรอ"
        แลงยิ้มหยันอย่างรู้ทัน ลำแพงอึ้งไป เพราะจริงๆแล้ว เธอก็ยังมีความต้องการบางอย่างซ่อนอยู่
       
        ลำแพงย้อนคิดถึงเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา

มนต์จันทรา ตอนที่ 9
        ในอดีตเมื่อ 10 กว่าปีก่อน เวลากลางวัน บนรีสอร์ตเกาะยานก ลำแพงและผู้หญิงจำนวนหนึ่ง กำลังเข้าคิวกันรับชุดพนักงานรีสอร์ต พร้อมกับเซ็นรับ เจ้าของเกาะ วัย 35-40 ปี หน้าตาดี มีเงิน ท่าทางใจดี เดินตรวจงานผ่านมา
       
        พนักงานเห็นเจ้าของผ่านมาก็ยกมือไหว้
        "สวัสดีค่ะคุณภูผา"
        เจ้าของรับไหว้ ยิ้มแย้ม หันไปมองทางเหล่าพนักงานใหม่
        "พนักงานใหม่เหรอ"
        "ค่ะ เพิ่งจะมาถึงเดี๋ยวนี้เอง ดิฉันกำลังจะพาไปสอนงานค่ะ"
        เจ้าของพยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปพูดกับกลุ่มพนักงานใหม่
        "ผมชื่อภูผานะ เป็นเจ้าของที่นี่ ถ้ามีปัญหาอึดอัดอะไรก็บอกผมโดยตรงได้เลย หวังว่าเรา
       จะได้ทำงานร่วมกันนานๆนะ"
        ลำแพง แลง กับกลุ่มพนักงานใหม่ ยกมือไหว้เจ้าของ ภูผารับไหว้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ก่อนจะเดินเลี่ยงไป
       ลำแพงมองตามด้วยสายตาชื่นชม
       
        กลางวันวันหนึ่ง ภายในสวนบนเกาะ ลำแพงกำลังเก็บดอกไม้ เพื่อเอาไปใช้ประดับรีสอร์ต ในขณะที่แลงกำลังพรวนดินต้นไม้อยู่ใกล้ๆ ภูผาเดินผ่านมาเห็นเข้าก็ยิ้มทักทาย
        "เก็บดอกไม้ไปทำอะไรเหรอลำแพง"
        "เอาไปลอยน้ำที่แก้วโชว์ในห้องพักน่ะค่ะ จะได้ไม่ต้องเสียเงินซื้อ แล้วดอกไม้ในรีสอร์ตเราก็สวยกว่าด้วยนะคะ"
        "ขอบใจมากที่ช่วยฉันประหยัด เอ๊ะ วันนี้วันหยุดเธอไม่ใช่เรอะ"
        ลำแพงแอบเขิน
        "อุ๊ย คุณภูผาจำได้ด้วยเหรอคะ"
        "ทำไมฉันจะจำไม่ได้ล่ะ"
        ลำแพงแอบอมยิ้มเขินๆ แลงพรวนดินไปก็แอบเหล่มองพี่สาว
        "ดิฉันไม่ชอบหยุดอยู่เฉยๆ หรอกค่ะ มีงานอะไรช่วยทำให้รีสอร์ตได้ ลำแพงก็อยากจะทำค่ะ"
        ภูผายิ้มแย้มบอก
        "โชคดีของฉันจริงๆ ที่ได้เธอมาทำงานให้"
        ภูผาวางมือบนบ่าลำแพง แล้วบีบเบาๆ ลำแพงชำเลืองมองมือภูผา เขินจนหน้าแดง
        "ยังไงก็อย่าทิ้งกันนะลำแพง ฉันอยากให้เธออยู่กับฉันไปนานๆ"
        ลำแพงสบตา ยิ้มหวาน
        "ค่ะคุณภูผา"
        ภูผา เจ้าของเกาะยิ้มให้ก่อนเดินเลี่ยงไป ลำแพงมองตามเจ้าของเกาะไปด้วยสายตารักใคร่
        "คุณภูผาชอบพูดจากับพี่แปลกๆนะ"
        "แปลกยังไง"
        "แกหูหนวกเหรอไอ้แลง แกลองดูสายตาที่คุณภูผามองฉันสิ แค่มองก็รู้แล้ว ว่าเค้าคิดยังไงกับฉัน"
        แลงตกใจมาก
        “นี่พี่คิดว่าคุณภูผาชอบพี่เหรอ โอ๊ย เป็นไปไม่ได้หรอกพี่"
        ลำแพงหน้าหงิก รู้สึกเสียอารมณ์
        "ฉันก็เห็นเค้าพูดดีอย่างงี้กับพนักงานทุกคนนั่นแหละ" แลงบอก
        ลำแพงตวาดแว๊ด
        "ไม่เหมือน เค้าดีกับฉันมากกว่าคนอื่นๆ แกไม่รู้อะไร ก็หุบปากไปเลยไอ้แลง"
        ลำแพงยิ้มฝันหวาน อมยิ้มเขินบอก
        "ใครจะไปรู้ ฉันอาจจะเขยิบฐานะจากพนักงานไปเป็นคุณนายเจ้าของเกาะก็ได้"
        "แต่ฉันได้ยินมาว่า คุณภูผาเค้ามีเมียอยู่ที่กรุงเทพแล้วนะพี่"
        ลำแพงเปลี่ยนสายตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
        "รีสอร์ตนี้เปิดมาเป็นเดือนแล้ว แต่ฉันยังไม่เคยเห็นหน้านังเมียที่ลือกันนั่นซักครั้งเดียว งานที่นี่อาจจะหนักเกินไปสำหรับผู้หญิงกรุงเทพผิวบางพรรค์นั้นก็ได้ วิถีชีวิตคุณภูผาไม่เหมาะกับผู้หญิงแบบนั้นหรอก มันต้องคนที่ช่วยเหลือเค้าได้ทุกๆ เรื่อง อย่าง ฉันมากกว่า" ลำแพงสีหน้ามั่นใจ ยิ้มแย้มอารมณ์ดี
        แลงมองพี่สาวด้วยความกระอักกระอ่วน รู้สึกว่าพี่สาวเพ้อเจ้อไปเองคนเดียว แต่ก็ไม่กล้าพูดมาก ลำแพงยังคงยิ้มอารมณ์ดีเก็บดอกไม้ไป
       
        เวลาเย็น สวนในบ้านษมา บนเกาะยานก ลำแพงกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มอารมณ์ดี เธอเหลือบตาไปเห็นต้นการะเกดในกระถาง ยิ้มก็หุบหายไปทันที เหยียดปากเชิดอย่างชิงชัง เธอเดินผ่าน ไม่ยอมรดน้ำให้ต้นการะเกดเลยแม้แต่หยดเดียว
        ษมากลับมาที่เกาะ พอเห็นลำแพงก็เลยเดินเข้าไปหา ษมายิ้มทักทาย
        "ขยันจังนะลำแพง"
        "อ้าว... คุณษมา กลับมาเงียบๆ"
        "ได้ไปงานสวดศพเหวียงรึยัง"
        "ยังไม่มีจังหวะขึ้นฝั่งเลยค่ะ"
        "งั้นพรุ่งนี้ไปพร้อมกับฉันเลยสิ"
        ลำแพงดีใจมาก
        "ได้ค่ะ"
        "มีเสื้อผ้าใส่ไปงานมั้ย ไม่มีก็บอกเดี๋ยวฉันออกค่าใช้จ่ายให้"
        ลำแพงปลื้มมาก รีบยกมือไหว้
        "ขอบคุณมากค่ะ"
        ษมาเดินเลี่ยงกลับไปเข้าบ้าน ลำแพงมองตาม ยิ้มปลาบปลื้ม ลำแพงดูตื่นเต้นดีใจมาก ลุกลน จนทำอะไรไม่ถูก
        "ฉันจะได้ออกงานคู่กับคุณษมาจริงๆ เหรอเนี่ย"
        ลำแพงทิ้งฝักบัวรดน้ำทันที รีบเดินกลับไปห้องพัก ค้นหาเสื้อผ้าไว้ทุกข์
       
        เวลาเย็น โทรศัพท์มือถือของสาระวารีกำลังสั่นอยู่ หน้าจอบอกสายเรียกเข้าเป็นชื่อษมา เธอนั่งดูโทรศัพท์มือของตัวเองสั่นโดยไม่ยอมรับสาย สีหน้าลังเล เหมือนตัดสินใจบางอย่างไม่ได้
        มีคณาเดินถือแฟ้มเอกสารผ่านมา พอได้ยินเสียงสั่นของโทรศัพท์มือถือก็หันไปมอง พอเห็นว่าเป็นโทรศัพท์ของสาระวารี แถมสาระวารีไม่ยอมรับอีก ก็ยิ่งงง
        "อ้าว ทำไมไม่รับสายล่ะวารี"
        สาระวารีถอนใจยาวออกมา ไม่รู้จะตอบเพื่อนยังไงดี... มีคณายิ่งงงหนัก เลยหยิบโทรศัพท์มือถือของสาระวารีมาดู พอเห็นว่าษมาโทรมาก็พอจะเข้าใจได้บ้าง
        "ฉันไม่อยากติดต่อกับเค้าอีกแล้วล่ะมี่" สาระวารีพูดเปรยขึ้นมา
        มีคณาถามอย่างสงสัย
        "ทำไมล่ะ"
       
        สาระวารีมีสีหน้าเครียดๆ เหมือนสับสน มีคณามองหน้าเพื่อนด้วยสีหน้าเป็นห่วงปนสงสัย

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มนต์จันทรา ตอนที่ 13 อวสาน
มนต์จันทรา ตอนที่ 12
มนต์จันทรา ตอนที่ 11
มนต์จันทรา ตอนที่ 10
มนต์จันทรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 90 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 89 คน
99 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
1 %
ความคิดเห็นที่ 23 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมกดอ่านตอนที่ 10 ไม่ได้อ่ะคะ
แตงกวา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านตอน 10 ไม่ได้เหมือนกัน นึกว่าเปนคนเดียว
เดือน
 
ความคิดเห็นที่ 21 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่เอามาลงนะฮะ >< ชอบเรื่องนี้มาก &#9829;
เจ้าพ่อทำตัวน่ารักขึ้นทุกวัน 5555
แต่เรื่องวุ่น ๆก็มีเข้ามาเรื่อย ๆ - - ไม่ชอบแลงเบยย ~
AsEnzZZ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบการแสดงของมาร์กี้มาก เป็นธรรมชาติ เรื่องส่วนตัวก็ดีไม่มีข่าวคาว น่ารัก
ชอบมาร์กี้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากจะอัพลงให้แค่ไหนก็แค่นั้น
มีแค่ไหนก็แค่นั้น

ไม่ลงให้อ่านก็ไม่อ่าน
จบข่าว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากนะคะ ถ้ามีเวลาลงเยอะกว่านี้ก็ดีค่ะ

ช่วยๆกันชมหน่อยนะคะ อย่าว่ากันเลยเค้าอุสาลงให้อ่านฟรีๆ เร็วกว่าที่อื่นแล้วด้วย
Like อ่ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าลงเยอะกว่านี้อีกหน่อยจะทำให้ฟินมากกว่านี้นะคะ ^^
ขอร้องละ please!!!!!!!!!!!~~
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราอ่านใน app ละครออนไลน์ ไม่รู้ว่าแอพเจ๊งหรืออะไร เพราะมนต์จันทรายังไม่อัพเดทเลย ตอน8 ก็ยังไม่จบ ตอน9 ก็ไม่ขึ้น รบกวนช่วยไปแอพหน่อยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
คำถามเรื่อง app
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ๊าย พิพัชปลื้มสะมา จิ้นๆๆๆๆ
ลงเยอะหน่อยนะคะได้โปรด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่เคยจะบ่นเรื่องลงน้อยหรือลงช้า
แต่นี่กำลัง ฟิน พิพัชกับสะมาแท้ๆ
ตัดตอนจบดื้อๆเลย

อ๊ากกกก ฟินขาดตอน
หงิด!!
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่ารักจิง
สามะ วาลิ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากให้พิพัชคู่สาระสมาเหมือนกัน แต่พิพัชมีคู่แล้วในลำนำจันทร์ ภาคต่อมนต์จันทราดิ เป็นพระเอกด้วย
siasia.ct@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เปลี่ยนนางเอกของพิพัชจากดุจจันทร์เป็นสาระสะมาจะทันไมเนี่ย
จิ้นนน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พิพัชน่ารักเว่อ ทำให้ต้องจิ้นกับสาระสมาอีกแระ อิอิ
ละครเรื่องนี้สนุกสุดๆ จิ้นกระจาย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นางเอกของพิพัช สาระสะมานี่เอง....น่ารักอ่ะ
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นางเอกของพิพัชไม่ใช่สาระสะมาค่ะ เคยอ่านหนังสือของกิ่งฉัตรอีกเล่ม เป็นเรื่องที่โยงกันนิดหน่อยกับเรื่องนี้ (จำชื่อเรื่องไม่ได้) นางเอกของพิพัช คือดุจจันทร์ เรื่องนี้พระเอกเดินทางไปกับเจ้านายษมา+สาระวารี (ในเรื่องนี้ สองคนนี้แต่งงานกันแล้ว) แล้วก็สาระสะมา เหมือนกับว่าไปดูงานเกี่ยวกับคาสิโน แล้วเจอนางเอกที่ทำงานในคาสิโนลาสเวกัส ส่วนสาระสะมาเป็นนางเอกของใครเรื่องไหน ไม่ทราบเหมือนกัน ใครทราบช่วยเฉลยหน่อยนะคะ
Rose
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นางเอกของพิพัช อยู่ในเรื่องลำนำจันทร์ค่ะ อยากให้นำนวนิยายของกิ่งฉัตรมาทำเป็นละครอีก เนื้อเรื่องน่าติดตามทั้งนั้น ตัวละครจะเกี่ยวเนื่องกัน
tee
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สะมายังไม่มีนิยายเป็นของตัวเอง จะไปโผล่ในเรื่องอื่นๆ
แต่คาดว่าคู่ของสะมาคือผู้เฒ่า28ดีกรีที่โผล่มาตอนต้นๆเรื่องมนต์จันทรา
KK
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณค่ะ คุณ tee ที่เข้ามาบอกชื่อเรื่อง คุณ KK ดิฉันก็เดาว่าพระเอกของสาระสะมาเป็นผู้เฒ่า 28 ดีกรีเหมือนกันค่ะ เพราะเห็นว่่ากลางๆเรื่องสาระสะมาบ่นให้น้องสาวว่าวารีไม่น่าเอาเหล้าไปเปลี่ยน เธอเจอผู้เฒ่า 28 ดีกรีบนเครื่องบินและผู้เฒ่าก็ไม่ได้แก่อะไร เธอเลยทำตัวไม่ถูก อยากให้สาระสะมาที่นิยายของตัวเองเหมือนกันค่ะ
Rose
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สาระสะมาไม่ใช่นางเอกของพิพัชค่ะ นางเอกของพิพัชอยู่ในเรื่องฟ้ากระจ่างดาวค่ะ
pattauthai@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หวังว่าผู้จัดละครและผู้เขียนบทจะทราบว่ามีลำนำจันทร์อยู่ ไม่ได้จับคู่ให้พิพัชกับสาระสะมาเนอะ เพราะขนาดอีตาคุณอาธนัท ธนัทดุลที่ได้กินยาดองในขวดไวน์ของสาระวารีจะต้องยังหนุ่ม หล่อ เท่ และมีแววจะได้เป็นพระเอกของสาระสะมาหากคุณกิ่งฉัตรจะเขียนต่อหลังจากเปิดตัวละครตัวนี้ไว้จากเรื่องสะพานอธิษฐาน ในเรื่องนี้เอาคนมาเล่นเป็นอาแปะซะงั้น เจื่อนเลย
กิ่งฉัตรแฟน
 
ความคิดเห็นที่ 1 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่าสนใจ พิพัชก็ตอนนี้หละ
แต่ลงจุ๋มจิ๋มมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | ASTV ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | ติดต่อเรา
All site contents copyright ©1999-2014