หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกบันเทิง | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สุภาพบุรุษจุฑาเทพ : คุณชายรณพีร์

สภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายรณพีร์ ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 16 มิถุนายน 2556 02:15 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายรณพีร์ ตอนที่ 1
        สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายรณพีร์ ตอนที่ 1
       
       รณพีร์ในชุดนายทหารอากาศหล่อเหลา เพิ่งกลับมาจากกองบิน มีกระเป๋าหนังถือติดมือ วิ่งมาตามทาง เพื่อมาตามนัดในค่ำคืนวันศุกร์ กับบรรดาพี่ชายที่ห้องใต้โดมวังจุฑาเทพ
       
       แต่ครั้นมาถึง ทั้งห้องกลับว่างเปล่า ไม่มีใคร ความคุ้นชินทำให้เขาหลงเลือนว่า บัดนี้ พี่ชายทั้งสี่ ต่างมีครอบครัวกันไปหมดแล้ว นายทหารอากาศรูปงามนึกไปถึงเรื่องราวในอดีต ตอนอยู่กันครบหน้าทั้ง 5 สิงห์ รณพีร์จดจำได้ว่า ธราธร นั่งอยู่ตรงเก้าอี้ ยิ้มแย้มกับเขา
       “ชายพีร์เป็นไงบ้างเรา เมื่อไหร่จะเลิกเป็นพ่อมาลัยลอยไปลอยมาสักที”
       รัชชานนท์ถามกวนๆ
       “น้องสะใภ้คนสุดท้องของจุฑาเทพอยู่ที่ไหนนะครับ ฉันอยากเห็น”
       “คุณชายพีร์เคยรู้จักความรักมั้ยครับ” ปวรรุจเย้าแหย่ขำๆ
       รณพีร์ทอดถอนใจ
       “มันเป็นเรื่องยากสำหรับผมนะครับ ความรักมันเป็นอย่างไรครับ”
       พวกพี่ๆนั่งพูดคุยกันเรื่องรักคืออะไร ทุกคนมีความสุข ที่ได้พูดถึงความรักของตัวเอง มีแต่รณพีร์คนเดียว หน้างงที่สุด เขาพูดอะไรกัน...ไม่รู้สึกมีส่วนร่วมด้วยเลย...
       ปวรรุจ พูดถึงความรักกับเขาว่า...
       “ความรักสำหรับพี่...พี่ว่าพี่เหมือนคนบ้า เวลาเขายิ้ม พี่ยิ้มกว่าเขาอีก แต่ถ้าเขาโกรธ พี่จะใจหายวูบเลย ในหัวคิดแต่ว่า ถ้าเขาโกรธเราไม่หาย เราต้องตายแน่ๆ”
       “ส่วนความรักสำหรับพี่ เหมือนพี่...” รัชชานนท์นิ่ไปนิดคิดๆ “อืม...ไม่มีอะไรขาด ไม่มีอะไรเกินสำหรับคนอื่นอาจมากไป น้อยไป แต่คนนี้ มันพอดีไปหมด พอดีสำหรับเรา”
       “หา...”
       รณพีร์ทึ่งว่าขนาดนั้นเลยหรือ พุฒิภัทรพูดขึ้นบ้าง
       “ของพี่”
       รณพีร์หันมามองพี่ชายตาโต
       “เฮ้ย...คุณหมอก็มีกับเขาด้วยหรือ”
       “พี่เคยเชื่อในหลักเหตุผล แต่ความรักเป็นเรื่องเดียวที่หาเหตุผลไม่ได้”
       “โห”
       รณพีร์มองไปทีละคน พี่ชายทั้งสี่ยังนั่งยิ้ม ตาเคลิ้ม เมื่อคิดถึงคนรักของตน รณพีร์เป็นคนเดียวในห้องที่หน้ายุ่งต่อไป
       
       “รณพีร์ที่ควรจะรู้จักความรักมากที่สุด กลายเป็นคนไม่รู้อะไรหรือนี่ แย่แล้ว” รณพีร์พึมพำออกมา ยามนี้ชายหนุ่มเจ้าเสน่ห์รู้สึกเหมือนโดนลูบคม เสียเหลี่ยมเป็นอย่างยิ่ง เมื่อตั้งสติได้ว่าเวลานี้เขาอยู่ตามลำพัง จึงพูดเสียงดังกับตัวเอง
       “กระผม เรืออากาศโท ม.ร.ว. รณพีร์ จุฑาเทพ ขออนุญาตไปเที่ยวคนเดียวก็ได้ครับ”
       
       แหล่งบันเทิงยามค่ำคืน ในร้านโลลิตา...นักท่องราตรีเต้นรำกันอย่างสนุกสนานกับวงดนตรี นักร้องร้องเพลงฝรั่ง รณพีร์เดินนำกัปตันเข้ามานั่ง ด้วยคุ้นเคยกับสถานที่นี้ดีอยู่ รณพีร์หลับตา พยายามทำใจให้สบาย แต่แล้วคำพูดของธราธรก็แทรกเข้ามาอีก
       ‘ความรักสำหรับพี่นะ ไม่เหมือนตกหลุมแบบที่เขาพูดๆกัน แต่มันเหมือนอืม...จู่ๆก็มีดอกไม้บานขึ้นรอบๆตัวเรา บานทุกๆครั้งที่เขาปรากฏตัว’
       รณพีร์ลืมตาดู เห็นหน้าสาวคนหนึ่งแล้วนิ่วหน้า
       “มันยังไม่ใช่”
       รณพีร์หันไปจับหน้าสาวคนอื่นบ้าง จับหน้าทีละคน
       “นี่ ก็ไม่ใช่...นี่ก็ยังไม่ใช่”
       กัปตันมองรณพีร์งงๆว่าเป็นอะไรไป แล้วเขาก็มองตามเสียงฮู้วของชายหนุ่มแถวๆเวทีนักดนตรี ผู้หญิงที่เป็นนักร้องของโลลิต้าขึ้นมาร้องเพลง หนุ่มๆกรูกันเข้าไปที่ข้างเวที ชงโคนักร้องคนสวยเริ่มร้องเพลงมองอะไร กัปตันสกุลตลาเข้ามาต้อนรับรณพีร์
       “สวัสดีครับคุณชายพีร์ วันนี้เพื่อนคุณชายมากันหลายคนเลยนะครับ อยู่ด้านหน้าฟอร์นะครับ”
       “กัปตันสกุลสบายดีนะครับ”
       “เชิญครับๆ คุณชาย”
       หมวดก้อหันมาเห็นรีบชวน
       “สวัสดีครับพี่พีร์นั่งด้วยกัน นั่งด้วยกัน นั่งเลยคุณชายมุมนี้น่าจะเหมาะ ทางหญิงผ่านคุณชาย”
       รณพีร์นั่งมองนักเต้นสาว เต้นไปหันมามองรณพีร์ สองสาวนั่งอยู่โต๊ะใกล้ๆวิจารณ์ความหล่อของเขา อีกสาวเดินเหล่มามอง แล้วเดินไปหาเพื่อนที่นัดไว้ ส่วนสาวอีกคนเดินมากระซิบรณพีร์ยิ้มๆแล้วเดินกลับไป
       บนเวทีชงโคขึ้นร้องเพลงมองอะไร กลุ่มเพื่อนๆชวนรณพีร์ดู ชงโคร้องเต้นสนุกสนาน เขาเริ่มถูกใจ...อีกมุมมีหนุ่มขี้เมาสามคนเริ่มเข้าไปลวนลาม
       “เหนื่อยมั้ยจ๊ะ มานั่งพักในใจพี่มั้ยคะ”
       นักเที่ยวขี้เมาลวนลามจับมือ ชงโคพยายามสะบัดอย่างสุภาพ นักเที่ยวเริ่มลวนลามนักขึ้น รณพีร์ลุกขึ้น
       “คุณครับกรุณาสุภาพกับสุภาพสตรีหน่อยมั้ยครับ”
       นักเที่ยวผลักอกรณพีร์
       “มึงเป็นใครวะ มายุ่งอะไรด้วยผู้หญิงคนนี้ของกู”
       นักเที่ยวขยับจะลวนลามอีก รณพีร์เข้าขวาง นักเที่ยวสะบัดมือหลุดและเรียกเพื่อนอีก 2 คนเข้ามารุม ผู้คนเริ่มแตกตื่น กลุ่มเพื่อนรณพีร์จะขยับช่วย หมวดคึ้ดห้าม
       “ไอ้เต้ย มึงอย่าไปเดี๋ยวมัยตาย”
       หมวดก้อยิ้มๆ
       “ปล่ยพี่พีร์เขาเถอะ”
       กลุ่มเพื่อนนั่งดูอย่างสบายใจ รณพีร์ซัดสามคนหมอบ กัปตันสกุลตลา บ๋อย พนักงาน ช่วยลากนักเที่ยวขี้เมาสามคนออกไป กัปตันสกุลตลาหันมาบอกแขก
       “ไม่มีอะไรแล้วครับทุกคน เรามาสนุกกับเสียงเพลงกันต่อดีกว่านะครับ...เริ่มต่อได้เลย”
       ชงโคร้องเพลงมองอะไร ส่งสายตามองขอบคุณรณพีร์ที่กำลังกลับไปที่โต๊ะ บรรยากาศสนุกสนาน
       
       วันใหม่...รณพีร์กับชงโคนั่งอยู่ในร้านอาหารบรรยากาศโรแมนติก ทั้งสองทานข้าวนั่งมองหน้ากันอย่างหลงใหล
       “คุณนี่สวยจังเลยนะครับ ยิ่งมองยิ่งสวย”
       “เขาว่ากันว่า วังของคุณชายใหญ่โตมาก เรากินข้าวเสร็จไปเที่ยววังของคุณชายกันไหมคะ”
       รณพีร์ชะงัก หมดอารมณ์โรแมนติก เสไปกินน้ำ แล้วหาทางออกไปที่จานอาหาร
       “กุ้งนี่ตัวใหญ่จังเลย ผมแกะให้ดีไหมครับ”
       
       อีกวัน...ในสวนสาธารณะ รณพีร์อารมณ์ดีมีความสุขได้อยู่กับสาวสวย
       “เขาว่ากันว่า ห้าสิงห์จุฑาเทพ ไม่ได้หน้าตาดีอย่างเดียว หน้าที่การงานก็ดี ร่ำรวยทุกคน โดยเฉพาะพี่ชายของคุณชายเป็นเจ้าของห้างหยกฟ้าด้วยใช่ไหมคะ ชงโคอยากเห็นพี่ๆของคุณค่ะ”
       รณพีร์ยิ้มๆ อยู่หน้าเหี่ยว เซ็ง
       
       “อ้อ...ครับ ได้สิครับ”

สภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายรณพีร์ ตอนที่ 1
        ร้านโลลิต้ายามค่ำคืน...วงดนตรีบนเวทีร้องเพลงช้า What a wonderful World คู่เต้นรณพีร์ ชงโค และคู่อื่นๆ สโลซบในอารมณ์รักโรแมนติก
       
       “คุณชายคะ”
       “มีอะไรครับ”
       “ถ้าสมมุติชงโคได้แต่งงานกับคุณชาย ชงโคจะได้เป็นหม่อมไหมคะ พ่อแม่ชงโคจะได้เข้าไปอยู่ในวังไหม ชงโคไม่อยากร้องเพลงแล้ว เป็นหม่อมของคุณชายไม่ต้องร้องเพลงก็ได้ใช่ไหมคะ”
       เพลงจบพอดี คราวนี้รณพีร์ ยิ้มกว้าง ปล่อยมือจากชงโคออกมายืนประจันหน้า บอกอย่างสุภาพด้วยรอยยิ้ม
       “หม่อมนี่ต้องเป็นชายา หรือภรรยาหม่อมเจ้านะครับ ถ้าน้องชงโคคนงามอยากเป็นหม่อมต้องไปเป็นเมียของหม่อมเจ้าครับ ไม่ใช่หม่อมราชวงศ์อย่างผม”
       รณพีร์โค้งหัวให้แล้วยิ้ม แล้วหน้าบึ้งเดินจากไปเลย ชงโคหน้าเหวอ
       “เอ้าคุณชายไปไหนคะ คุณชาย”
       ชงโคยืนงงว่าพูดผิดตรงไหน
       
       รณพีร์เล่าเรื่องชงโคให้พี่ชายฟัง ธราธรกับพุฒิภัทรหัวเราะร่วน
       “ที่ชายพีร์เล่ามาทั้งหมด สรุปว่าจบเหมือนเคย ไม่มีใครฝ่าด่าน หัวใจของชายพีร์ได้” ธราธรสรุป
       รณพีร์ถอนใจบาๆ
       “ก็มันน่าเบื่อจริงๆนี่ครับ ถ้าเป็นพวกลูกสาวผู้ดี ก็เงียบ อายเขิน เหมือนตุ๊กตาที่ตั้งเอาไว้เฉยๆ อยู่ด้วยเกินสามครั้งมันก็ไม่ไหวนะครับพี่ชายใหญ่ ถ้าเป็นพวกเปิ๊ดสะก๊าดหน่อย ก็เหมือนยายชงโคนี่แหละครับ อยากเป็นหม่อมอยู่วัง เหมือนๆกันหมด”
       “ชายพีร์ไม่มีคนรักเป็นตัวเป็นตน อืม...” พุฒิภัทรนิ่งคิด “คงไม่ดีนัก”
       ทั้งสามชะงัก รู้ทันทีว่าคือเรื่องอะไร ขณะเดียวกันนั้นแจ๋วเข้ามาในห้อง
       “คุณชายรณพีร์ขา หม่อมท่านให้มาเรียนเชิญค่ะ”
       ทั้งสามเครียดทันที
       “แย่แล้ว!”
       รณพีร์กังวลขึ้นมาทันที
       
       รณพีร์ ย่าอ่อน หม่อมเอียด นั่งคุยกันที่โถงวังจุฑาเทพ
       “เรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อคืน ย่านอนหลับ...ฝันดีมาก ฝันถึงนางฟ้า” ย่าอ่อนพูดขึ้น
       “นางฟ้า อะไรเหรอครับ นางฟ้าตกสวรรค์เหรอ”
       ย่าอ่อนหยิกที่น่อง รณพีร์ร้องโอ๊ย ถดหนีอย่างกะล่อน
       “นางฟ้าจริงๆ”
       ย่าอ่อนนึกถึงภาพในฝัน...รณพีร์อยู่ในชุดสูทขาวยืนเท่อยู่ท่ามกลางฉากสีขาว จู่ๆ วิไลรัมภาในชุดนางฟ้าลอยมาแล้วตกลงมาในอ้อมกอดของเขารณพีร์หันไปรับไว้ได้ หน้าของย่าอ่อนยิ้มเคลิ้มกับฝันตนเอง มาก
       “ฝันอันนี้เป็นลางบอกเหตุว่า เบื้องบนจะประทานนางฟ้ามาเป็นหลานสะใภ้ของย่า”
       “ผมจะไปหานางฟ้ามาทำไมอีก ผมมีย่าอ่อนกับย่าเอียด ก็เหมือนนางฟ้าของผมแล้ว”
       รณพีร์ทำท่าจะนอนตักย่าอ่อน ประจบตามสไตล์
       “นี่อย่าเพิ่ง อย่าเพิ่งทำเป็นเล่น”
       ย่าอ่อนกระถดหนีหัวรณพีร์กระแทกเปรี้ยงลงบนพื้นเบาๆ ร้องโอ๊ย ย่าอ่อนหันไปหาหม่อมเอียด
       “คุณพี่ขา ฝันลางดีแบบนี้แปลว่า ชายพีร์กำลังจะได้ออกเรือนเหมือนกับพี่คนอื่นๆนะคะ”
       หม่อมเอียดคิดตาม...
       “ก็คุณย่าบอกเอง คู่ของผมเป็นนางฟ้า เราจะไปหานางฟ้ามาจากไหนล่ะครับ”
       รณพีร์หันไปหยิบขนมมาใส่ปาก ไม่ค่อยสนใจ สบายๆเหมือนเคย
       "ก็หนูวิไลรัมภาไงเล่า” ย่าอ่อนโพล่งออกมา
       รณพีร์สำลักขนม ไอแค่กๆ
       “ใช่...หม่อมหลวงวิไลรัมภา เทวพรหม” หม่อมเอียดคิดตาม สนใจมาก
       ย่าอ่อนเสริม
       “ชื่อของเธอแปลว่านางฟ้าไงคะคุณพี่ นางฟ้าในฝันของน้องประพิมพ์ ประพาย คล้ายหนูวิไลรัมภาจริงๆค่ะ”
       หม่อมเอียดมองหน้ารณพีร์
       “ที่จริงถ้าชายพีร์แต่งงานกับวิไลรัมภาเร็วๆนี้ก็ดีเหมือนกัน ย่าจะได้ตายตาหลับ สัญญาระหว่างเทวพรหมและจุฑาเทพ จะได้จบสิ้น...ตั้งแต่ท่านชายวิช พ่อของเราตายไป ย่าต้องเลี้ยงดูเราทั้งห้าคน ถึงตอนนี้แต่ละคนมีงานมีการ กำลังจะมีเหย้ามีเรือน ที่เหลือสุดท้ายก็คือคำสัญญาข้อนี้แหละ”
       ย่าอ่อนตัดบท
       “เสาร์อาทิตย์นี้ เราเชิญคุณชายเทวพันธ์กับ หนูรัมภามาทานข้าว คุยกันเรื่องงานแต่งงานดีไหมคะคุณพี่”
       หม่อมเอียดพยักหน้าเห็นดีด้วย
       “ก็ดีนะ ย่าออกจะเบื่อเรื่องเที่ยวเตร่ของชายพีร์เต็มทน แต่งงานไปเสีย จะได้เป็นผู้ใหญ่ขึ้น”
       รณพีร์ลุกขึ้น หน้าตาตื่น เสียงดังมาก แสร้งมองนาฬิกา
       “โอ๊ะๆ โอ๊ย ตายแล้วครับ หม่อมย่า”
       หม่อมเอียดหน้าตื่นตกใจ
       “อะไรกันชายพีร์ ตายอะไร ใครตาย”
       ย่าอ่อนกับหม่อมเอียด จับอกตกใจ
       “เข้าเวร...ผมต้องไปเข้าเวร เพิ่งนึกออก วันนี้มีประชุมกับผู้การด้วย แย่แล้วไอ้พีร์ กราบลาครับหม่อมย่า ลานะครับคนสวย”
       รณพีร์หอมแก้มย่าอ่อน วิ่งหายไปทันที หม่อมเอียดส่ายหน้าระอา
       “กะล่อนนัก มะกอกสามตะกร้าปาไม่ถูก ถ้าฉันเอาเธอไม่อยู่นะชายพีร์ เขาคงไม่เรียกฉันว่านางสิงห์แห่งจุฑาเทพหรอก”
       สีหน้าหม่อมเอียดหมายมาด
       “แปลว่าคุณพี่เห็นด้วยกับฝันบอกเหตุของดิฉันใช่ไหมคะ”
       หม่อมเอียดพยักหน้า
       “ถึงเวลาที่เราต้องจัดการชายพีร์อย่างจริงจัง เราพลาดการเป็นทองแผ่นเดียวกันของสองตระกูลมาถึงสี่ครั้ง สี่คู่ เราจะพลาดไม่ได้อีก ชายพีร์ต้องแต่งงานกับวิไลรัมภาเท่านั้น”
       
        ย่าอ่อนพยักหน้าเห็นด้วย หมายมาดไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน

สภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายรณพีร์ ตอนที่ 1
        วันใหม่...เครื่องบินจอดเรียงรายที่ฐาน นายทหารช่างและทหารที่เกี่ยวข้องกำลังเตรียมตรวจเครื่องบิน เพื่อนำเครื่องขึ้น ตราของเครื่องบินเป็นเสือสง่างาม ขันติกับกำพลรอดูอยู่ที่ศูนย์ควบคุม ดูการฝึกบินประจำวันของรณพีร์ ทั้งสองนึกถึงคำพูดของรณพีร์ที่สอนพวกเขา
       
       ‘การได้เป็นนักบินขับไล่ไอพ่น F86F สังกัดกองบิน 1 แห่งกองทัพอากาศไทย ถือเป็นเกียรติสูงสุดของชีวิตชายชาติทหาร’
       รณพีร์ สวมเรย์แบนเดินผ่านพระอาทิตย์ตก เท่สุดๆมาในชุดนักบิน ขันติยิ้มชื่นชม
       “พี่พีร์เท่สุดๆไปเลยว่ะ”
       ไม่นานนักเครื่องบินอยู่บนท้องฟ้า...รณพีร์ขับอย่างมั่นใจ
       
       รณพีร์เดินนำ กำพลกับขันติ สองหนุ่มมานั่งห้องพักผ่อนนักบิน รณพีร์ถือเอกสารชาร์ทการบิน 2 อัน ข้อสอบที่ขันติกับกำพลเพิ่งส่งให้มาดูด้วย สองหนุ่มลุ้นว่า รณพีร์จะตอบว่าไง
       “เป็นไงครับพี่ เราสองคนสอบผ่านข้อเขียนของพี่หรือเปล่า” ขันติถาม
       “ผ่านคนหนึ่ง”
       กำพลลุ้นๆ
       “ใครครับ”
       “กำพลผ่าน ขันติ ไม่ผ่าน”
       กำพลยิ้ม ขันติเซ็ง
       
       รณพีร์กับกำพลเดินคุยกันมาที่จอดรถ กำพลบอกอย่างดีใจ
       “อย่างนี้ผมก็ได้ขับ Jax แล้วซิครับ”
       รถสองคันจอดอยู่ จากัวร์สวยเท่หรูของรณพีร์กับรถเก่าของกำพล รณพีร์หยิบกุญแจรถโยนให้กำพล
       “เอ้า...เอาไป อาทิตย์หนึ่งตามสัญญา”
       กำพลดีใจสุดๆ
       “ได้ขี่จากัวร์แล้วโว้ย ขอบคุณครับ ไปล่ะไอ้ขันแตก”
       ขันติวิ่งตามมา
       “เฮ้ยกูไปด้วย”
       ทั้งสองจะรีบไปขึ้นรถ กำพลนึกอะไรได้หยิบกุญแจยื่นให้รณพีร์
       “นี่กุญแจรถผมครับ เผื่อพี่พีร์จะไปไหน”
       รณพีร์ชี้ไปที่รถ
       “ไอ้แก่ของแกเนี่ยนะ”
       “เอ๊า...เครื่องมันยังดีอยู่นะพี่ เอาน่า เผื่อไว้”
       กำพละกำลังจะเดินออก ขันติตะโกน
       “เฮ้ยๆรอกูด้วยโว้ย”
       
       รณพีร์จะออกจากห้องพักเห็นพิมพรรณกับไฉไล เดินสวนเข้ามา ไฉไลมองรณพีร์เคลิบเคลิ้ม
       “คุณพิมพรรณ คุณไฉไล มาพบยอดยศหรือครับ”
       ”ฉันมาพบคุณชายค่ะ ต้องการคุยกับคุณ”
       พิมพรรณแค่เริ่มก็น้ำตาคลอแล้ว รณพีร์เป็นห่วง
       “มีเรื่องอะไรครับ นั่งก่อนซิครับ”
       พิมพรรณมองไปที่รูปของสามเสืออากาศในชุดนักบินกอดคอกันที่ตั้งอยู่ที่โต๊ะ รณพีร์ ชัชวีร์และยอดยศ พิมพรรณมองเศร้าๆ
       “คุณชายรณพีร์ คุณชัชวีร์และคุณยอดยศ เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่สมัยเรียน พวกคุณรักกันมาก”
       “มีอะไรให้ผมช่วยก็บอกมาเถอะครับ”
       พิมพรรณร้องไห้โฮออกมา พูดออกมาไม่ได้ ส่ายหน้าน้ำตาร่วงอยู่ตรงนั้น รณพีร์ตกใจ
       “นี่มันอะไรกันครับคุณไฉไล”
       ไฉไลแฉแหลก
       “คุณยอดยศน่ะค่ะ หมั้นกับคุณพิมแล้วแท้ๆ ยังนอกใจไปมีคนอื่น”
       รณพีร์ชะงัก
       “คนอื่นที่ว่าใครครับ”
       “ยิ่งพูดยิ่งแค้น ดาราหนังชื่อเพียงขวัญน่ะค่ะ ผู้หญิงเต้นกินรำกิน ไปคว้ามาได้ยังไง เทียบกับลูกสาวนายพลอย่างพิมไม่ได้สักนิด”
       รณพีร์อึ้งๆ
       “นี่เรื่องจริงหรือครับ ผมไม่รู้เรื่องเลยนะเนี่ย”
       พิมพรรณน้ำตาไหลอาบแก้ม
       “มีคนเห็นพี่ยอดไปเฝ้าแม่ดาราคนนี้ที่กองถ่ายหลายครั้งแล้ว พอพิมถามเธอก็โกรธ หาว่าพิมจับผิด”
       “ไปเฝ้าที่กองถ่ายเลยหรือครับ มิน่า หายหน้าไป...ไม่เจอเลย”
       “คุณชายพีร์ ช่วยพูดกับพี่ยอดทีนะคะ พี่ยอดรักและสนิทกับคุณชายมาก ถ้าคุณพูดกับเธอ เตือนสติเธอ พี่ยอดต้องฟังคุณแน่ๆ”
       รณพีร์ชะงักไปนิด
       “ผมน่ะหรือครับ”
       พิมพรรณแววตาวิงวอน
       “ค่ะ...เห็นใจพิมเถอะนะคะ ทุกวันนี้พิมกินไม่ได้นอนไม่หลับ พ่อแม่ก็เอาแต่ถามเรื่องแต่งงาน พิมไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครแล้วจริงๆ ฮือๆ”
       
       พิมพรรณร้องไห้อย่างหนัก ไฉไลต้องไปกอด รณพีร์มองอย่างสงสารพิมพรรณ

สภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายรณพีร์ ตอนที่ 1
        วันใหม่...รณพีร์ขับรถของกำพลไปที่บ้านพักอุทยานในป่า ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ เมื่อจอดรถที่ลานขอดรถแล้ว เขาเดินตามแนวน้ำตก เห็นทีมงานย้ายไฟ นักแสดงสมทบเดินสายไฟมา
       
       ฉากในกองถ่ายภาพยนตร์ในป่า มีสระอโนดาตสวยงาม ดูเป็นหนังแฟนซี รณพีร์เดินเข้ามาในบรรยากาศโรงถ่ายวุ่นวายเตรียมถ่ายฉากสำคัญ
       
       ผู้กำกับชนะ กับทีมงานเตรียมตัว ส่วนเพ้งนอนหลับกรนคร่อกอยู่ที่เก้าอี้ห่างไป ชนะออกคำสั่ง
       “เอาล่ะนะ พร้อมไหมทุกคน กล้องพร้อมไหม ไฟพร้อมไหม ไอ้ชาติดูเครื่องชักรอกกูดีๆนะ อย่าพลาดนะ เอาล่ะ กล้องพร้อม...แอคชั่น”
       รณพีร์เดินมาถึง ขนนกสีทองอันหนึ่งไร้ที่มาใดๆจู่ๆ ลอยจากฟ้าลงมาโดนที่เสื้อ เขาหยิบขนนกดู รณพีร์มองตามขึ้นไปข้างบน เพียงขวัญในชุดกินรีสีขาวทองติดสลิงสวยงามราวกับนางฟ้าลอยตัวสวยงามลงมาราวกับนกร่อนช้าๆลงมา จนมาอยู่เหนือหัวของรณพีร์ ทั้งสองประจันสายตา เพราะสลิงมาค้างเอาตรงนี้...รณพีร์ เกิดเคมีในร่างกายบางอย่าง จนร้อนไปทั้งตัวเมื่อสบตากับเธอ ซึ่งไม่ต่างอะไรกับเพียงขวัญ ที่รู้สึกเช่นเดียวกัน
       “นางฟ้า” รณพีร์พึมพำ
       คนทำชักรอกวุ่นวายกับเครื่องหน้าตาประหลาดของตน
       “เฮ้ย สลิงค้าง”
       คนชักรอกเข้าไปกดๆ จับๆ ที่เครื่องหน้าตาประหลาดแบบไทยประดิษฐ์วุ่นวาย ชนะวิ่งไปที่เครื่องชักรอกของตัวเอง
       “เฮ้ย...ให้มันลงไปที่สระอโนดาตสิวะ ค้างอยู่ตรงนั้นได้ไง โธ่โว้ยก็ปุ่มนี้ไงเล่า บอกให้หมุนเส้นนี้เส้นนี้”
       เสียงครืนดังขึ้น ตามด้วยเสียงร้องวี้ดจากทีมงานดังขึ้น เพ้งสะดุ้งตื่นทันที
       “เฮ้ย”
       ร่างของเพียงขวัญถลาอย่างรวดเร็วจากที่ค้างอยู่เข้าไปกอดรณพีร์ เพียงขวัญอยู่บนตัวเขาพอดี ทั้งสองตกใจ รณพีร์มองหน้าเพียงขวัญใกล้ๆ ยิ่งดูยิ่งสวยถึงกับรำพึงออกมา
       “นางฟ้า”
       เพียงขวัญงงไม่เข้าใจคำพูด แต่เข้าใจสายตาที่มองมา ได้แต่เขิน ก้มหน้า แล้วนึกได้ว่าอยู่บนตัวรณพีร์
       “ขอโทษค่ะ ปล่อยฉันลงได้แล้วค่ะ”
       เพียงขวัญพยายามลุกอย่างยากลำบาก เพราะชุดและสายสลิงที่ติดตัวอยู่
       “ผมช่วยครับ”
       รณพีร์ช่วยจับแต่เพียงขวัญปัดมือ สะบัดออกเหมือนรังเกียจ แต่จริงๆคืออายและหวงตัว
       “ไม่ต้องค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ”
       รณพีร์ตกใจ รีบดึงมือตัวเองออก อย่างเกรงใจ
       “ขอโทษครับ”
       ทั้งสองยืนขึ้นได้ รณพีร์อยากสานต่อด้วยการแนะนำตัว
       “คือผม...”
       ชนะวิ่งเข้ามาขวางกลางทันที โวยใส่รณพีร์
       “คุณเข้ามาได้ยังไง กองถ่ายกำลังทำงานนะครับ”
       ผู้ช่วยเข้าไปกันรณพีร์ให้ออกห่างไปจากเพียงขวัญ
       “คนที่ไม่เกี่ยวข้องเชิญออกไปก่อนครับ เชิญทางนี้ครับ”
       ชนะพาเพียงขวัญไปกองใหญ่ ผู้ช่วยลากรณพีร์ที่มองเพียงขวัญอย่างอาลัยอาวรณ์ออกไป
       “หนูเป็นยังไงบ้าง บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า ผมขอโทษนะครับ...โฮ้ยมันเป็นอย่างนี้ได้ยังไงกันเนี่ย”
       
       รณพีร์ถูกกันออกมายืนข้างบงกชที่แต่งตัวคล้ายเพียงขวัญ เตรียมเล่นเป็นกินรีพี่สาวเพียงขวัญ เตรียมเข้าฉากอยู่ สายตารณพีร์ยังมองแต่เพียงขวัญไม่วางตา ผู้ช่วยกำชับรณพีร์
       “รอตรงนี้นะครับ ห้ามเข้าไปยุ่งใน set อีกเด็ดขาด ห้ามเด็ดขาดนะครับเข้าใจไหม”
       ผู้ช่วยวิ่งกลับไปวุ่นกับเพียงขวัญ บงกชอิจฉาริษยาเพียงขวัญที่ได้ตำแหน่งนางเอกไป ระบายอารมณ์ให้รณพีร์ฟังทันที เธอเดินเข้ามาข้างๆเขา
       “ฮึ...ผิดคิวหน่อยเดียว วุ่นทั้งกอง ก็อย่างว่าล่ะนะ นางเอกคนสวยเจ็บขึ้นมา ผู้อำนวยการ ผู้กำกับ เห็นทีจะกินข้าวไม่ลง”
       รณพีร์งงๆ
       “อะไรนะครับ”
       “คุณมาทำอะไรแถวนี้คะ”
       “ผมมาหาคน เอ้อ...ไม่ทราบรู้จักยอดยศไหมครับ”
       “อ๋อ คนที่เป็นนักบิน คุณเป็นนักบินด้วยหรือคะ”
       “ครับ ผมชื่อ เอ้อ...พีร์ครับ”
       “ดิฉันชื่อบงกช เคยดูหนังฉันไหมคะ”
       รณพีร์ไม่คุ้น แต่แสร้งว่ารู้จัก
       “อ๋อ...เอ่อ...ครับ”
       บงกชพยักหน้าเข้าใจ ดูเป็นคนมีไมตรี
       “คุณยอดยศมาทุกวัน ทุกคนในกองรู้จักดี คุณไปรอตรงโน้นกับฉันก็ได้ค่ะ”
       
       บงกชเดินนำไป รณพีร์เดินตาม ตามองเพียงขวัญตลอด
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายรณพีร์ ตอนที่ 11 จบบริบูรณ์
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายรณพีร์ ตอนที่ 10
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายรณพีร์ ตอนที่ 9
สุภาพบุรุษจุทาเทพ คุณชายรณพีร์ ตอนที่ 8
สุภาพบุรุษจุฑาเทพ คุณชายรณพีร์ ตอนที่ 7
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 84 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 80 คน
96 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
4 %
ความคิดเห็นที่ 9 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอบทและรูปยอดยศ ขอให้ละครประสบความสำเร็จมากๆ เลยค่ะ
รักยอดยศ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นละครที่น่ารักดีค่ะ คุณชายทั้ง ห้า น่ารักทุกคนเลย หาดูยากค่ะ ละครสมัยเก่า แบบนี้ ถ่ายทำได้ แสดงได้ดีทุกคนเลยค่ะ ขอชื่นชม ดูแล้ว หนุกหนาน ติดตามชมทุกวันเลยค่ะ
jumpatong01@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คุณชายตาตี่หน้าตี๋เชียว
คุณชายจับกังหรือเปล่า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณค่ะ รอคุณชายรณพีร์มานานหลายเดือน
ได้อ่านนิยายมาก่อนก็คิดว่าสนุกแล้ว แต่พอได้อ่านบทจากเมเนเจอร์แล้วพบว่ามีรายละเอียดเยอะกว่าในหนังสือนิยายมากค่ะ
ส่วนตัวจากที่เคยไม่ชอบตาตี่ๆของเจมส์ มาร์มาก่อน แต่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นตกหลุมรัก ลุ้นให้คุณชายรณพีร์ประสบความสำเร็จเหมือนคุณชายรุ่นพี่ทั้งหลาย
Pom
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รณพีร์ มาแล้วววววว รอมานานน
kaijajm@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
Thank You ^^
JMA FC
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ปูเสื่อรออ่าน....อิอิ
vivibooky@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาแล้ว รณพีร์ ดีใจจัง ขอบคุณนะคะ
เพลิน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาแล้ว ๆ
good
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014