หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกบันเทิง | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มัจจุราชสีน้ำผึ้ง

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 13 มิถุนายน 2556 10:10 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
       มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14 (ต่อ)
       
       พูนทวียิ้มแหยที่รจนาไฉนรู้ทัน
       
        “ผมอยากให้คุณได้ปรับความเข้าใจกัน”
        “มันไม่มีประโยชน์อีกแล้วค่ะ”
        “คนเข้าใจผิดกันเพราะคิดไม่ตรงกัน แค่หันหน้ามาพูดบอกความจริง ทุกอย่างก็จบ"
        “เราจะทำอย่างนั้นได้ ถ้าเราเปิดใจ...เชื่อใจกัน ป่วยการเสียเวลากับคนที่ไม่ให้เกียรติคนรักตัวเองแล้วค่ะ"
        พูนทวีพูดต่อไม่ถูก
        “ฉันขอตัวก่อนนะคะ”
        รจนาไฉนเดินเข้าไปยังบริเวณบ้าน พูนทวีกลุ้มใจและเป็นห่วงความรู้สึกของเธอ
        พูนทวีบ่นกับตัวเอง
        “อยู่ที่นี่ก็ดี จะได้ใกล้กัน แต่ทำไมมันไม่สุขเลยวะ อย่างนี้ใช่มั้ยที่เขาเรียกยิ่งใกล้ยิ่งเจ็บ"
        พูนทวีเจ็บช้ำใจที่ต้องอยู่กับคนที่ไม่ได้รักเขา
       
        วันใหม่ ปัทม์เข้ามาอาบน้ำให้ม้า แต่ม้าฟึดฟัดจะเดินหนี...
        “แกเป็นอะไร ไม่สบายตัวรึไง”
        ชิถือถังน้ำเข้ามาบอกปัทม์
        “มันคิดถึงคุณรจนาไฉนน่ะครับ”
        ปัทม์มองดุ ชิเงียบ ปัทม์เอาถังน้ำมาอาบน้ำให้ แต่ม้าก็ฟึดฟัดหนี
        ปัทม์ไม่พอใจ
        “เลิกคิดถึงผู้หญิงหลายใจได้แล้ว”
        ชิเสนอหน้า
        “ชิว่าคุณรจนาไฉนไม่ใช่ผู้หญิงอย่างนั้นนะนาย”
        “อย่าพูดชื่อนั้นให้ฉันได้ยินอีก” ปัทม์สวนขึ้นทันที
        “ได้นาย ชิจะไม่พูดชื่อนั้นให้นายระเคืองหูอีก ต่อไปนี้ไร่ของเราจะไม่มีชื่อ รจนาไฉน”
        ชิพูดจบ ปัทม์มองดุโกรธ ชิรู้ตัวว่าทำผิดก็ตบหัวตัวเอง
        “ชิรู้ นี่แนะ สาระแน”
        ปัทม์เดินหนีไปอีกคอกม้าหนึ่ง
       
        ปัทม์เข้ามาอีกคอก หยุดมองด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นโลมฤทัยกำลังอาบน้ำให้ม้า เธอยิ้มให้ปัทม์
        “อาบน้ำให้ม้าสนุกดีนะคะ ตอนแรกพบคิดว่าเป็นงานที่ยาก แต่พอได้ลองทำ ไม่น่ากลัวเลย แถมรู้สึกดีด้วย”
        ปัทม์เดินหนีไปอีกคอกเพื่อแปรงขนม้า โลมฤทัยเดินตามเข้ามาแปรงข้างๆ ปัทม์ขว้างแปรงทิ้งกับพื้น...เธอหยิบแปรงขึ้นมา
        “พบช่วยนะคะ”
        โลมฤทัยหยิบแปรงขึ้นมาจะแปรงขนม้า แต่เขามากระชากข้อมือโลมฤทัย
        “หยุดได้แล้ว...เธอแทนที่รจนาไฉนไม่ได้หรอก”
        “ทั้งๆ ที่พี่เพื่อนทิ้งคุณไปหาผู้ชายคนอื่นอย่างนั้นเหรอคะ”
        ปัทม์สลดลง ปล่อยข้อมือโลมฤทัย
        “ทุกอย่างมาถึงทางตันแต่มันก็มีทางออก คนเราต้องเลือกทางเดินใหม่ที่ทำให้เราพบกับความสุข”
        “ความสุขของฉันคือทางตันที่ปิดตาย”
        ปัทม์เดินหนีออกไป โลมฤทัยยิ้มพร้อมจะสู้ต่อไป..
        “มารยาหญิงนี่แหละ จะเป็นกุญแจในการไขทางตันนั้นค่ะ” โลมฤทัยพูดกับตัวเอง
       
        ตอนเย็นวันเดียวกัน ปัทม์เดินมาที่หน้ากระท่อมท้ายไร่ที่รจนาไฉนเคยอยู่ในช่วงที่มาอยู่ไร่ปัทมกุลใหม่ๆ หวนคิดถึงเหตุการณ์ที่เขากลั่นแกล้งรจนาไฉน
       
        รจนาไฉนเมื่อตื่นขึ้นมาพบมาอยู่ในกระท่อม... รู้สึกกลัว
       
        “ฉัน มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ช่วยด้วย”

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
       เธอมองหาทางออก จนเห็นประตูกระท่อมที่หลุดเอียงกระเท่เร่ แล้วรีบวิ่งออกไปทันที แล้วพบตัวเองยืนอยู่หน้ากระท่อมร้างที่โดดเดี่ยวกลางหุบเขาที่ปลูกไร่ชา ทุกอย่างรอบตัวมืดมิด เธอยิ่งตื่นกลัว
        “ช่วยด้วย ใครก็ได้ ช่วยฉันด้วย”
        เสียงร้องขอความช่วยเหลือของรจนาไฉนก้องสะท้อนไปทั้งหุบเขา
       
        หลังหวนคิดถึงเรื่องในอดีตแล้ว ปัทม์ก็เดินเข้ามาในกระท่อม มองไปยังในห้องแล้วยิ้มออกมา..
        ภาพในอดีตที่รจนาไฉนกำลังทำความสะอาดห้อง ตกแต่งห้อง โดยที่ปัทม์ยืนมองเธอทำกิจกรรมเหล่านั้นด้วยความสุข รจนาไฉนออกไปตกแต่งที่หน้ากระท่อม ปัทม์เดินตามออกไป
        ปัทม์เดินออกมานอกกระท่อม แต่ไม่เจอรจนาไฉนแล้ว มีเพียงโมบายที่รจนาไฉนทำแขวนติดไว้
       ปัทม์รู้สึกโกรธกระชากโมบายทิ้ง
        “ฉันไม่มีวันยอมให้เธอทำร้ายจิตใจฉันได้อีก”
        ปัทม์มองกระท่อม คิดอะไรบางอย่าง
       
        ผ่านเวลามา ที่กระท่อมท้ายไร่เวลากลางคืน ปัทม์ราดน้ำมันในถังไปตามส่วนต่างๆ ของกระท่อมจนหมด ปัทม์จุดคบไฟที่ถือไว้ในมือจะโยนใส่กระท่อม แต่แล้วมีน้ำสาดเข้ามาใส่ จนปัทม์เปียกทั่วตัว
       ปัทม์หันไปมอง เห็นปวุฒิถือถังน้ำอยู่ก่อนโยนถังน้ำทิ้ง
        “ผมเคยคิดว่าคุณเป็นคนเข้มแข้ง แต่เพิ่งรู้ความจริงวันนี้เองว่า อ่อนแอ ไม่กล้ายอมรับความจริง คุณเพื่อนคิดถูกแล้วที่ทิ้งผู้ชายอย่างคุณ”
        ปัทม์โกรธจัด พุ่งเข้ามาชกต่อยปวุฒิ ปวุฒิต่อยตอบโต้ ทั้งคู่ผลัดกันแพ้ผลัดดันชนะ ปวุฒิขึ้นคร่อมต่อยจนปัทม์หมดทางสู้
        ปวุฒิกำหมัดจะต่อยซ้ำ แต่เห็นสภาพปัทม์แล้วหยุด กระชากคอเสื้อปัทม์ลุกขึ้นมา จ้องหน้า
        “เมื่อใจแพ้ สู้ใครก็ไม่ชนะหรอก”
        ปวุฒิผลักปัทม์ล้มลงกองกับพื้น ปัทม์ฝืนลุกขึ้นมา
        “ต้องการอะไร ทำให้รจนาไฉนทิ้งผมไปแล้ว ยังไม่สะใจรึไง รึว่าหญิงชั่วคนนั้นสั่งให้มาเย้ยผม"
        ปวุฒิโกรธพุ่งเข้าต่อยปัทม์ล้มลงไปอีก
        “เลิกดูถูกผู้หญิงที่รักคุณสักที ถ้ารจนาไฉนทิ้งคุณไปอยู่กับพ่อเลี้ยงพูนทวี ผมจะสะใจที่สุด แต่มันไม่มีทางเป็นไปได้ เพราะหัวใจของผู้หญิงคนนั้นรักคุณมากเกินไป”
        ปัทม์แปลกใจในคำพูดของปวุฒิ
        “คุณหมายความว่าไง”
        “ความรักไม่ได้หมายถึงการครอบครองหรือแสดงความเป็นเจ้าของ แต่รวมถึงความเชื่อใจ”
        ปัทม์อึ้งกับคำพูด ปวุฒิเดินออกไปแล้วยืนหันหลังบอกปัทม์
        “ผมรักรจนาไฉนมาก แต่เธอรักคุณ”
        ปัทม์อึ้งกับความจริง ปวุฒิหันกลับมาบอกปัทม์
        “ถ้าคุณทำให้รจนาไฉนเสียใจอีก ผมจะเล่นงานคุณถึงตายแน่”
        ปวุฒิมองขู่ปัทม์แล้วเดินออกไป ปัทม์เริ่มหูตาสว่าง เข้าใจความจริงมากขึ้น
       
        มุมหนึ่งที่โรงแรม ปลัดวราห์หลบสายตาผู้คนมาลากอุรารัตน์เหวี่ยงเข้ากับผนัง
        “เบาๆสิ ฉันท้องนะ”
        วราห์หัวเราะเยาะฃ
        “ใครเป็นพ่อมันล่ะ”
        “พูดอย่างนี้หมายความว่าไง ฉันรู้ดีว่าเด็กในท้องเป็นลูกคุณ”
       
        “ผมไม่น่าสอนวิชาเอาตัวรอดให้คุณเลย คุณคงจะใช้มันพร่ำเพรื่อ เอาตัวรอดด้วยวิธีการเอาตัวเข้าแลกมานับไม่ถ้วน”

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
       วราห์เดินมาแตะท้อง แล้วพูดต่อ
        “เด็กคนนี้อาจจะเป็นลูกของคนเข็นผักหลังตลาด พ่อค้าเขียงหมู รึไม่ก็คนงานต่างด้าวก็ได้... ใครจะรู้”
        “สารเลว”
        อุรารัตน์โกรธจัดเงื้อมือจะตบ วราห์จับมือไว้ ควักเงินให้ห้าร้อย
        “ห้าร้อย...เป็นค่านมเด็ก ถือว่าเป็นการทำบุญสำหรับคนเคยๆ”
        ปลัดวราห์บีบปากอุรารัตน์
        “แต่จำไว้... เลิกตอแยฉันได้แล้ว ไม่งั้นเด็กคนนี้จะไม่ได้เกิด”
        วราห์ผลักอุรารัตน์ กระแทกกับผนัง วราห์เดินกลับเข้าไปในโรงแรม อุรารัตน์ร้องไห้เสียใจที่วราห์ขับไล่ไม่รับผิดชอบ นงนุชวิ่งเข้ามาดูแลอุรารัตน์
        “คุณแอรี่ ไม่เป็นไรนะคะ”
        อุรารัตน์คิดบางอย่างได้ รีบเดินออกไป นงนุชรีบตามไป
        “คุณแอรี่จะไปไหนคะ”
        “ฉันจะเอาเด็กออก”
        นงนุชตกใจ
        “ทำแท้ง”
        อุรารัตน์จะเดินออกไป แต่นงนุชเข้ามาขวาง
        “ไม่ได้นะคะ คุณแอรี่จะทำร้ายเด็กไม่ได้”
        “ฉันเกลียดมัน พ่อมันยังไม่ยอมรับแล้วจะเกิดมาทำไม”
        “เด็กไม่ผิดนะคะ อย่างน้อยเขาก็เป็นลูกของเรา ทำแท้งเท่ากับฆ่าคน หยุดสร้างกรรมสร้างบาปให้ตัวเองเถอะค่ะ ไม่งั้นคุณแอรี่ก็ต้องเผชิญกับความลำบากทั้งชีวิต”
        นงนุชหว่านล้อม อุรารัตน์ค่อยๆคิดแล้วร้องไห้ออกมา
        “แล้วจะให้ฉันทำยังไง”
        “ค่อยๆคิดค่ะ มีลมหายใจก็ต้องมีทางออก ลูกในท้องเกิดมาอาจเป็นอภิชาตบุตร คอยช่วยเหลือเกื้อหนุนแม่นะคะ”
        อุรารัตน์คิดตามที่นงนุชพูด เริ่มคิดแผนการในการเอาตัวรอด....
       
        วันใหม่ ไร่ผลไม้ของพูนทวี รจนาไฉนกำลังนั่งเด็ดสตรอเบอรี่ในไร่ พูนทวีเดินเข้ามาแย่งตะกร้าใส่
        “คุณเพื่อนทำอะไรครับ”
        รจนาไฉนยิ้มเศร้าๆ พยายามทำใจ ล้อเล่นกับพูนทวี
        “ซักผ้ามั้งคะ”
        “ผมไม่ให้ซัก ที่นี่มีเครื่องซัก ไม่ต้องซักเองครับ”
        “ไม่ได้ค่ะ โบราณว่าไว้ อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่น”
        “ผมยังไม่มีลูก และผมก็ไม่ชอบควายด้วย ไม่อยากโดนสวมเขา”
        พูนทวีพูดเล่นหวังให้รจนาไฉนหัวเราะ แต่เธอกลับคิดถึงเรื่องปัทม์
        “เอ่อ...ผมไม่ได้ตั้งใจครับ”
        “ช่างมันเถอะค่ะ เอาตะกร้ามาค่ะ เพื่อนช่วยตัดสตรอเบอรี่ให้”
        พูนทวีไม่ยอมส่งตะกร้าให้
        “ให้ทำเถอะค่ะ นี่คงเป็นงานสุดท้ายที่เพื่อนจะช่วยคุณ”
        “คุณจะไปไหน”
        “เพื่อนตัดสินใจแล้วค่ะ เพื่อนจะพาคุณพ่อกลับไปรักษาตัวที่กรุงเทพฯ เพื่อนไม่ต้องการให้เป็นภาระของใคร”
        “ถ้าคุณเพื่อนเกรงใจปัทม์ พาคุณพ่อมารักฟื้นที่นี่ก็ได้ครับ ผมยินดี”
        “ไม่ล่ะค่ะ แค่นี้เพื่อนก็เกรงใจคุณแย่อยู่แล้ว”
        “อย่าลืมสิครับ เราเป็นเพื่อนกัน”
        “แต่...”
        “โทษฐานที่รู้จักกัน ถ้าเพื่อนไม่ช่วยเพื่อนแล้วจะให้ช่วยใครล่ะครับ”
        พูนทวีพูดจริงจัง รจนาไฉนยิ้มรับไมตรี
        “งั้นเพื่อนคนดีช่วยไปเอาตะกร้าใบใหม่ได้ไหมคะ ใบนี้เต็มแล้วค่ะ”
        “ด้วยความยินดีครับเพื่อน”
        พูนทวีตะเบ๊ให้รจนาไฉนแล้ววิ่งออกไป รจนาไฉนมองแล้วยิ้ม เดินไปนั่งตัดสตอรเบอรี่อีกแปลง
       เธอนั่งตัดได้ครู่หนึ่ง ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินเข้ามาใกล้ เธอคิดว่าเป็นพูนทวี
        “ได้ตะกร้ามาเร็วจัง”
       
        รจนาไฉนหันไปเจอปัทม์ยิ้มให้ ้เธอเดินหนีไปทันที

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
       รจนาไฉนเดินหนีมาเจอพูนทวีที่ถือตะกร้าเข้ามา
        “คุณเพื่อนจะไปไหนครับ เหมือนหนีใครมา”
        เธอไม่ทันตอบ ปัทม์เดินตามเข้ามา
        “อืม...ชัดเลย”
        ปัทม์บอกพูนทวี
        “ฉันมีเรื่องจะคุยกับรจนาไฉน”
        พูนทวีเข้าใจแล้วจะเดินออกไป แต่รจนาไฉนบอกพูนทวี
        “ฉันไม่มีอะไรจะคุยค่ะ”
        พูนทวีอึกอัก
        “แกมีอะไรก็ไปทำซะ” ปัทม์บอก
        พูนทวีจะออกไป รจนาไฉนบอกกับพูนทวี
        “ฉันไปช่วยนะคะ”
        ปัทม์เข้ามาคว้าแขนเธอไว้ แต่เธอสะบัดออก
        “คุณไม่มีสิทธิ์มารั้งตัวฉัน คุณพูนทวีคะ เราไป...”
        พูนทวีสวนขึ้นบอก
        “แย่จัง ลืมไปว่าซักผ้าทิ้งไว้ ขอตัวไปซักผ้าก่อนนะครับ”
        พูนทวีรีบวิ่งออกไป หวังให้ทั้งสองเคลียร์กัน
        “ฉันอยากปรับความเข้าใจกับเธอ” ปัทม์บอก
        “ไม่จำเป็นค่ะ เราต่างเข้าใจกันดี ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก ไปเถอะค่ะ”
        ปัทม์เข้ามายืนขวางหน้า
        “ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น จนกว่าเธอจะฟังฉันและให้อภัยฉัน”
        ปัทม์สีหน้าจริงจัง รจนาไฉนมองแล้วยิ้ม
        “งั้นคุณไม่ต้องไปค่ะ”
        ปัทม์ยิ้มพอใจ
        “ฉันไปเอง”
        รจนาไฉนเดินเลี่ยงหนีออกไป ปัทม์ผิดหวังตัดสินใจเดินตามไป
       
        มุมหนึ่งที่ไร่ผลไม้ของพูนทวี ปัทม์เดินตามรจนาไฉน
        “ให้โอกาสผมแก้ตัวเถอะ ผมผิดไปแล้ว”
        รจนาไฉน ไม่ยอมหันกลับมามอง หรือโต้ตอบ
        “ผมขอโทษ ผมเข้าใจความจริงหมดแล้ว”
        รจนาไฉนเดินหนีไป ปัทม์ตัดสินใจร้องเพลงชาวเขา...ที่รจนาไฉนเคยร้องตอนอยู่ไร่ชากับกลุ่มชาวเขา พอเธอได้ยินเสียงเพลงก็ค่อยๆหยุดเดิน แล้วก็หยุดยืน...น้ำตาซึม ปัทม์เดินเข้ามาหารจนาไฉน...
        “ผมขอโทษ ผมอยากให้คุณกลับไปกับผม ไปช่วยเก็บใบชาด้วยกัน”
        รจนาไฉนมองหน้าปัทม์ น้ำตาซึม
        “ถ้าปล่อยให้ใบชาอ่อนแตกใบแก่ มันสายเกินไปที่จะเก็บเกี่ยว”
        “มันสายไปแล้วค่ะ”
        “ไม่มีคำว่าสายเกินไปที่เราจะเริ่มต้นใหม่กับใครสักคน ที่รักและศรัทธาในตัวเรา”
        ปัทม์มองรจนาไฉนด้วยความจริงใจและจริงจัง
        “ใช่ค่ะ...ไม่มีคำว่าสายเกินไปกับคนที่รักและศรัทธาในตัวเรา แต่ไม่ใช่คุณ”
       
        รจนาไฉนพูดจบก็เดินออกไป ปัทม์ยืนอึ้ง...น้ำตาซึม ที่เธอไม่ยอมให้อภัยและจะทิ้งเขาไป....

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 13
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 12
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 21 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 21 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 5 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่รู้จะแสดงความเห็นอะไร..เพราะทุกฉากทุกตอนดีอยู่แล้ว..และยังทำให้คนคนนึง.หวั่นไหว.ร้องไห้..อยากติดตาม..ขอบคุณคะที่สร้างละครดีดีให้เราชม..มัวอาจจะใกล้เคียงกับชีวิตตัวเอง..ต่างกันที่พระเอก..ที่เราเจอ..มันทำจริง..และก็นรกจริงจริง..พระเอกอย่างละครคงได้แต่ความสุขในใจ..รักละครมัจจุราชสีน้ำผึ้งมากคะ..ไม่เคยติดตามและใส่ใจละครเรื่องเลยนะ..
araya ruangchat
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณคนอัพครับจัดเต็มๆ และจัดมาให้สาแก่ใจทั้งตอนเลยสุดยอดครับผม ไม่ผิดหวังที่รออ่านจากที่นี่เลยไอประเภทบอกที่ตรงนูนตรงนี้นำไปแล้ว รับรองมีเงิบครับจะได้รู้ว่าใครจะนำใครกันแน่ หัวเราะทีหลังดังกว่า
houses
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เงิบ.... ขำไอ้พวกที่ชอบโวยวายเวลาลงน้อยๆ กร๊ากกกกกกกกกก++
robbomanu@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มีสิ่งดีๆเกิดขึ้น ก็ต้องอวยกันหน่อยละ "ขอบคุณมากๆ ที่ลงให้อ่านจนสาแก่ใจ"
maeoh
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โห จัดเต็มตอนเลย
ขอบใจนะจ๊ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014