หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรก Metro Life | หนังสือหนังหา
 

PERSEPOLIS…ตราบรากเหง้าเราหยั่งลึก

โดย MGR Online
8 ตุลาคม 2551 00:11 น.
         
            ...เสรีภาพเป็นสิ่งที่เราได้มาพร้อมกับความสูญเสีย...
       

        
            เป็นเพียงน้ำเสียงหนึ่งของ PERSEPOLIS ผลงานการ์ตูนน่าอ่าน โดย Marjane Satrapi (ฉบับภาษาไทย แปลโดย ณัฐพัดชา สำนักพิมพ์ กำมะหยี่) นับเป็นการ์ตูนเรื่องเยี่ยมที่จะทำให้คุณตระหนักถึงความหมายของคำว่า ‘ชีวิต’...

PERSEPOLIS…ตราบรากเหง้าเราหยั่งลึก
       

         
        
            ชีวิต...ในความหมายที่มิใช่เพียงการขีดวาดลากเส้นให้ตรง โดยไม่สะดุด หกล้ม พลาดพลั้ง บาดเจ็บ ทุลักทุเล แล้วเดินไปตามทางนั้นกระทั่งถึงจุดหมายซึ่งวาดหวังให้เป็นไป
        
            หากคือชีวิตที่จำต้องออก ‘เดินทาง’ เพื่อค้นหา ทำความเข้าใจ และยอมรับกฎเกณฑ์ของโลกแห่งความเป็นจริง แม้ทั้งร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณจะบอบช้ำบาดเจ็บ เต็มไปด้วยรอยแผลฉกรรจ์...
       
        
            ไม่ว่าร่องรอยทั้งหลายทั้งปวงเหล่านั้น เป็นผลพวงที่ได้รับจากสมรภูมิรบ แดนมิคสัญญีคุกรุ่น หรือจากคนรอบข้างในท่ามกลางโลกกว้างอันแสนเคว้งคว้างว่างเปล่า

PERSEPOLIS…ตราบรากเหง้าเราหยั่งลึก
       

         
        
            การ์ตูนเชิงอัตชีวประวัติเล่มนี้ พาเราไปสัมผัสกับมิติหลากหลายด้านในชีวิต ผ่านมุมมองของหนูน้อย มาร์จี้ นับแต่ครั้งยังเยาว์วัย อายุยังไม่เต็มสิบขวบ กระทั่งค่อยๆ เติบโต
       
                         ...........

PERSEPOLIS…ตราบรากเหง้าเราหยั่งลึก
       

         
        
            มหาอาณาจักรแพร์ซโพลิซแห่งพระเจ้าดาไรอัสมหาราช ล่มสลายไปเนิ่นนาน แต่อัตลักษณ์แห่งอาณาจักรยังคงอยู่ในทุกลมหายใจของชนรุ่นหลัง ผู้เป็นลูกหลานแห่ง “เปอร์เซีย”
        
            ว่าแต่สิ่งใดบ้าง ที่บ่งบอกให้รู้ถึงความเป็น “แก่นแท้” หรือ “รากเหง้า” แห่งนามอันเรืองรองนั้น นามอันหมายถึง “เมืองของชาวอิหร่าน” เมืองที่เมื่อ 500 กว่าปี ก่อนคริสต์ศักราช ความรุ่งเรืองของพวกเขา แผ่ขยายกว้างไกลไพศาล เปี่ยมด้วยวัฒนธรรมและอารยธรรมอันงดงาม แฝงฝังไว้ให้พบเห็นในกองซากปรักของนครโบราณ ต่างกันเหลือเกินจากภาพปัจจุบันที่เรารับรู้ถึงสงครามยืดเยื้อในดินแดนตะวันออกกลาง
       
        
            ‘ราก’ อันแท้จริงย่อมเป็นอะไรที่มากมายกว่าเพียงคำประชดประเทียด ทำนองว่า
       “...โคตรจะเปอร์เซียเลย ปรัชญาของพวกล่าถอย” ซึ่งถูกเอื้อนเอ่ยจากปาก มาร์จี้ เด็กสาวชาวอิหร่าน หลังจากเธอได้ยินคำพูดของแม่ที่ว่า
       
        
            ...เมื่อคลื่นใหญ่โถม จงก้มหัวลง แล้วปล่อยให้มันผ่านไป… ซึ่งเป็นคติสอนใจเก่าแก่ของชาวเปอร์เซียผู้อ่อนน้อมต่อชะตาอันยากต้านทาน ที่แม่ของเธอได้รับมาจากคุณตาอีกทอดหนึ่ง

PERSEPOLIS…ตราบรากเหง้าเราหยั่งลึก
       

         
        
            หนูน้อยมาร์จี้จักทำฉันใด เมื่อตาและแม่บอกให้เธอก้มหัว หากทว่า พ่อและยายกลับกำชับด้วยถ้อยคำต่างไปจากนั้น
       
        
            “จงรักษาศักดิ์ศรี และเป็นตัวของตัวเองเสมอนะจ๊ะ” ยายของมาร์จี้เอ่ยกับหลานรัก
       
        
            ส่วนพ่อก็บอกว่า
       
            “อย่าลืมเด็ดขาดว่าลูกเป็นใคร”
       

        
            สิ่งที่มาร์จี้ทำได้ คือการมอบคำตอบหนักแน่น
       
            “หนูไม่มีวันลืมหรอกค่ะ”
       


PERSEPOLIS…ตราบรากเหง้าเราหยั่งลึก
       

         
        
            มาร์จี้ใช้เวลาทั้งชีวิตที่เหลือ ก้าวออกจากโลกใบเดิมที่ “อิหร่าน” เพื่อเผชิญกับโลกใบใหม่ วัฒนธรรมใหม่ สภาพแวดล้อมแปลกตา และทัศนคติของผู้คนที่ยากจะผสาน หลอมรวม กลมกลืน เข้ากับ ‘แก่นแท้’ ลึกๆ ในใจ
       
        
            เธอเดินสู่วิถีแห่งบุปผาชน, ขบถชาวพังค์, เสพดนตรีร็อก, เห่อกระแสคลั่งไคล้ไมเคิล แจ็คสัน, สวมรองเท้าไนกี้, ใส่กางเกงยีนส์เอวต่ำ, ลองบุหรี่ กัญชา และเซ็กซ์ ก่อนจะพบว่าสิ่งเหล่านั้นยังไม่สามารถตอบความหมายบางอย่างให้แก่ชีวิต

PERSEPOLIS…ตราบรากเหง้าเราหยั่งลึก
       

         
        
            มาร์จี้หอบสภาพจิตใจเจ็บช้ำจากสังคมเมืองใหญ่ในโลกตะวันตก คืนกลับสู่มาตุภูมิที่เต็มไปด้วยสงครามที่ไม่เคยสิ้นสุด ราวกับว่า แม้ในปัญหาเรื้อรังใหญ่โตระดับชาติ หรือเพียงเรื่องราวปัจเจกเฉพาะตัวที่เธอประสบพบเจอ ล้วนก่อให้เกิดความรู้สึกสิ้นหวังไม่ต่างกันเลย
        
            ซ้ำร้ายแม้คืนกลับ “บ้าน” อันคุ้นเคย ความกลวงเปล่าในใจ ก็ยังคงอยู่ ผู้คนและวิถีชีวิตที่คุ้นชินภายใต้ความเข้มงวดของรัฐบาลอนุรักษนิยมสุดโต่ง ไม่ได้ช่วยถมเต็มสิ่งใดให้แก่ตัวตนภายในของเธอ
       
        
            กล่าวอย่างง่ายที่สุด เรื่องราวในการ์ตูนเล่มนี้ พาเราร่วมค้นหา “ตัวตน” ไปพร้อมๆ กับมาร์จี้ แต่มากไปกว่านั้นคือการเชื่อมโยงการแสวงหาของหญิงสาวคนหนึ่ง ไปสู่สังคม วัฒนธรรม กรอบเกณฑ์ต่างๆ กระทั่งก้าวพ้นไปไกลกว่านั้น ไปยัง “จิตวิญญาณสากล” ที่ความเชื่อใดอื่นใดถูกละวาง เพื่อเดินสู่ “สมรภูมิ” อย่างเท่าเทียม
       
                           …............
       
        
            “แม่คะ แม่ไม่รู้สึกอะไรกับคนตายพวกนี้เลยหรือคะ”
       

            “รู้สึกสิจ๊ะ แต่เรายังต้องมีชีวิตต่อไปนะลูก”
       

        
            แม้จบหน้าสุดท้าย หากคำพูดของมาร์จี้เมื่อครั้งยังเยาว์กลับผุดขึ้นมาในใจ
       
            คล้ายเป็นบทสรุปที่ไร้ซึ่งข้อสรุป

PERSEPOLIS…ตราบรากเหง้าเราหยั่งลึก
       

         
            ...เสรีภาพเป็นสิ่งที่เราได้มาพร้อมกับความสูญเสีย...
       

        
            เห็นด้วยกับมาร์จี้หรือไม่ ประการใด นั่นอาจเป็นสิ่งที่การ์ตูนเรื่องนี้กำลังรอคอยจากผู้อ่าน โดยมิคาดหวังว่าต้องได้ยินคำตอบเพียง “ใช่ หรือ ไม่” “ ผิด หรือ ถูก” “ขาว หรือ ดำ”
       
        
            แท้แล้ว อาจมีเพียงบางคำถาม ที่แม้นใช้เวลาตราบชั่วชีวิตยังสาธยายได้ไม่ครบถ้วน
       
        
            ระหว่างการอ้างว่า “ทำลาย” เพื่อรักษารากเหง้า กับปล่อยให้ “ราก” อันแท้จริงหยั่งลึกในตนโดยไม่ทำร้ายผู้อื่น
       
            สิ่งใดหยัดยืนยิ่งกว่ากัน?
       
        
            เราทุกคนล้วนครอบครองกองเลือด ในขณะเดียวกัน เราทุกคนต่างก็ลืมเลือนกองเลือดและความสูญเสียเหล่านั้น ไม่เคยมีใครจดจำรากเหง้าแห่งความขัดแย้ง
       
        
            เราอยู่เพียงปลายยอดของภูเขาน้ำแข็ง
       ยืนอยู่บนกองซากศพเหล่านั้น...ลมหายใจที่หลุดลอยเหล่านั้น
       
        
           
            ใช่เพียง “แพร์ซโพลิส” นามอันหมายถึง “เมืองของชาวอิหร่าน”
        
            หากทุกหย่อมหญ้าบนผืนแผ่นดินโลก นับแต่ครั้งบรรพกาล ชั่วนาตาปี พันหมื่นคืนวัน
        
            มนุษย์ยังคงเข่นฆ่า ฆ่า และฆ่า ภายใต้เหตุผลแห่งตน
       
                          ................
       
                    ตัวหนอนบนกองหนังสือ
       
       -หมายเหตุ ขอบคุณภาพถ่ายและข้อมูลบางส่วนของนคร PERSEPOLIS จาก NATIONAL GEOGRAPHIC ฉบับภาษาไทย เดือนสิงหาคม 2551
       


ข่าวล่าสุด ในหมวด
ตำนานเสาไห้
เทรนด์หนังสือ ปี'52 ธรรมะยังแรง นิยายแหววยังโดน!
ดีเอ็มจีเอาใจญาติธรรม จัดชุดหนังสือธรรมะรับปีใหม่
ความรักในแบบฉบับซีอีโอ “ก่อศักดิ์ ไชยรัศมีศักดิ์”
“จงเติมคันในช่องว่าง” หนังสือจากผู้ชายปากร้าย ขี้วีน และเซ็กซี่ ในรอบ 100 นาที
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
จำนวนคนโหวต 8 คน
คุณคิดอย่างไรกับการนำเสนอข่าว/บทความนี้
ควรปรับปรุง ดีมาก
  1 2 3 4 5  
1 2 3 4 5
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
หนังสือพิมพ์: ผู้จัดการออนไลน์ | ผู้จัดการรายวัน | ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | ติดต่อเรา
Privacy, Disclaimer and Intellectual Property Policy
All site contents copyright ©1999-2017