หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ปิ่นอนงค์

ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 15

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
8 กรกฎาคม 2555 09:05 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 15
        ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 15 (ต่อ) 
       
       เพราะคิดว่าเพื่อนรักเสียชีวิตแล้ว ทำให้จินตนาเสียใจมาก วันนี้เธอจึงแวะมาทำบุญให้อุ่นเรือนที่วัด และกำลังมองจ้องรูปอุ่นเรือนที่หน้าโกศหลังจากธูปเทียนไหว้วิญญาณแล้ว มีพวงมาลัยวางอยู่ด้วย
       
       จินตนาค่อยๆ วางกรอบรูปปิ่นอนงค์ ซึ่งเป็นภาพขาวดำตรงหน้าโกศอุ่นเรือนท่าทางเศร้าสร้อย ขณะที่จินตนาเช็ดน้ำตา จอมถือธูปเทียน ดอกไม้เข้ามา สีหน้าเศร้า
       จินตนาลุกยืนมองจอมอย่างเอาเรื่อง “คิดว่ามาไหว้ปิ่น แล้วปิ่นมันจะอโหสิกรรมให้นายหรือ”
       จอมโต้ “เราไม่ได้ทำอะไรปิ่น เราพยายามปกป้องปิ่นทุกวิถีทางไม่ให้ไอ้ใหญ่มันทำร้ายปิ่น แต่ปิ่นก็โดนมันหลอกให้พาหนี มันนั่นแหละเป็นต้นเหตุให้ปิ่นต้องตาย”
       จินตนายิ่งโมโห “นายนี่มัน” นึกหาคำด่าไม่ออก “ฉันไม่รู้จะด่านายยังไงดีแล้ว สิ่งที่ฉันรู้สึกในตอนนี้คือ นายมันเป็นคนน่าสมเพช สมองของนาย ความคิดของนาย มันแค่เด็กประถม ไม่ได้โตตามตัวเลย”
       จอมโกรธเจอทีไร่ก็ถูกด่า เลยปาดอกไม้ทิ้งใส่หน้าจินตนา “เราให้ด่ามามากพอแล้ว ไม่อยากเป็นเพื่อน ก็ไม่ต้องมาเป็น”
       จอมฮึดฮัดเดินหนีไป จินตนายืนเซ่อคาที่ 
       
       ที่กระท่อมท้ายเหมือง ทั้งข้าวและกับข้าวในปิ่นโตสามชั้นที่เอาออกจากเถาแล้ว ยังถูกวางบนพื้น ปิ่นอนงค์นั่งบนแคร่พิงข้างฝา เหม่อไปที่หน้าต่างไม่ยอมแตะต้องข้าวปลาอาหาร 
       สักครู่หนึ่งใหญ่หน้าเข้ม ผลักประตูเข้ามา สบตากับปิ่นอนงค์ที่ชะงักหันมามอง ก่อนจะหันกลับไปทางเดิม ใหญ่มองอาหารบนพื้น เห็นข้าวและกับยังไม่โดนแตะต้อง
       แวบหนึ่งใหญ่มองปิ่นอนงค์ด้วยตาแววตาห่วงใย แล้วค่อยกลายเป็นโกรธขึ้ง
       ใหญ่เค้นเสียงหัวเราะหึๆ ในลำคอ “จะเรียกร้องความสนใจด้วยการอดอาหารประท้วง คิดว่าชั้นจะเห็นใจปล่อยเธอเหรอ ไม่มีทาง”
       “ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ ไม่กินก็คือไม่กิน ให้มันตายๆไปซะ จะได้จบเรื่อง คุณใหญ่จะได้หายแค้น”
       ใหญ่เข้าไปนั่งปลายเตียงมองจ้องหน้า “ชั้นไม่เชื่อว่าเธอจะคิดอย่างนั้นจริงๆ ไม่ต้องมาเล่นละครเป็นนางเอกแสนซื่อน่าสงสารกับชั้นอีกแล้ว ปิ่นอนงค์”
       ปิ่นอนงค์รำคาญลุกไปเอาปิ่นโตใส่เถา จะเดินเอาออกจากกระท่อม
       ใหญ่ถามทันที “จะเอาไปไหน”
       “เอาไปทิ้งให้หมูหมากาไก่กิน”
       ใหญ่ลุกพรวดเข้าไปกระชากแขนปิ่นอนงค์อย่างแรง จนปิ่นโตหลุดมือหกเรี่ยราด ปิ่นอนงค์ตกใจ ใหญ่เองก็ตกใจแล้วพาลเป็นโกรธ
       ใหญ่มองกองอาหาร และปิ่นโต แล้วค่อยๆ เหลือบมองปิ่นอนงค์
       “นี่จะประชด ท้าทายชั้นเหรอปิ่นอนงค์ ได้ ... ชั้นจะป้อนข้าวให้เธอกินเอง”
       ใหญ่กระชากแขนให้ปิ่นอนงค์ลงนั่งกับพื้น เอามือโกยอาหาร ยัดใส่ปาก ปิ่นอนงค์เม้มปากสุดฤทธิ์ ใหญ่บังคับ “กิน กินเข้าไป เพื่อเด็กในท้องของเธอ ชั้นไม่ใจร้ายกับเด็กที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวด้วยหรอก กิน ... กิน”
       สุดท้ายข้าวเข้าปากปิ่นอนงค์จนได้ ใหญ่อุดปากไว้ ปิ่นอนงค์ดิ้นไปมา ตาเหลือก ปิ่นอนงค์สำลัก ข้าวติดหลอดลม เอามือกุมคอ อีกมือกำมือใหญ่ จิกแน่น
       ใหญ่ตกใจ รีบปล่อยมือ ปิ่นอนงค์สำลัก ไอติดๆ ขัดๆ ยกมือกุมคอทั้งสองมือ
       ปิ่นอนงค์เอนลงนอนกับพื้น ใหญ่ตกใจ ระล่ำระลักถาม “ปิ่น เธอ ... หายใจไม่ออกใช่มั้ย”
       ปิ่นอนงค์พยายามพยักหน้า ใหญ่รีบลุกดึงปิ่นอนงค์ขึ้นมาปฐมพยาบาล
       ในที่สุดปิ่นอนงค์ก็หายจากอาการสำลักข้าวติดคอ ทรุดลงไปกับพื้นอย่างอ่อนแรง
        
       ใหญ่รีบรับร่างปิ่นอนงค์ในวงแขนด้วยความห่วงใย

ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 15
        เวลาผ่านไป จากบ่ายคล้อยเป็นเย็นย่ำ ปิ่นอนงค์นอนหายใจหอบ ยังมีอาการเหนื่อยอยู่เล็กน้อย ใหญ่ยืนกอดอกพิงข้างฝากระท่อม มองเยาะเย้ย
       
       “ดีขึ้นแล้วก็ลุกขึ้นมา อย่ามาทำเป็นสำออยอยู่ เก็บกวาดเศษอาหารพวกนี้ให้เกลี้ยง อย่าให้เหลือ เดี๋ยวมด หนูแมลงสาบมันจะโผล่มาเยี่ยม”
       ปิ่นอนงค์ทั้งฉุนทั้งรำคาญใหญ่ จึงรีบลุก ฝืนสังขารเต็มที่ ทั้งๆ ที่ยังไม่มีแรง
       “ปิ่นจะทำให้เดี๋ยวนี้ แม้แต่กลิ่น ก็ไม่ให้หลงเหลือ”
       ใหญ่หงุดหงิด “อวดดี”
       ปิ่นอนงค์ลุกแล้วเซเสียหลักไปเกาะข้างฝา “ระวังหน่อย”
       “ไม่เป็นอะไรค่ะ ไหว”
       “ฉันไม่ได้ห่วงว่าเธอไหวหรือเปล่า ฉันห่วงฝากระท่อมพังมันยิ่งไม่แข็งแรงอยู่” พูดแล้วยื่นหน้ายิ้มยั่ว กวนโทสะ “ระวังด้วยก็แล้วกัน จะไม่มีที่ซุกหัวนอน”
       ปิ่นอนงค์ค่อยๆ พยุงตัว เอามือแตะๆ ข้างฝาเดินไปที่มุมกระท่อม มีไม้กวาดเก่าๆ กับที่โกยขยะวางอยู่ ปิ่นอนงค์หยิบที่โกยขยะมาแล้วนั่งลง เก็บปิ่นโตใส่เถา เอามือกวาดเศษข้าว เศษอาหารใส่ที่โกยขยะ ใหญ่มองยิ้มเยาะสะใจ
       แสงจากตะเกียงสลัวลางยามค่ำคืน ยินเสียงหรีดหริ่งเรไรร้องระงม เวลาเคลื่อนคล้อย ใกล้จะพ้นค่ำคืนแห่งความทุกข์ขมในชีวิตปิ่นอนงค์กับใหญ่ อีกแล้วหนึ่งวัน
       
       เช้าวันต่อมา ปานเทพขับรถเข้ามาจอด ลงจากรถเดินเข้าโรงพัก จังหวะนั้นพงษ์ซึ่งมีผ้าคล้องไหล่เพราะบาดเจ็บจากโดนจอมยิง หลบอยู่ไม่กล้าตามเข้าไปในโรงพักเพราะมีหมายจับ พงษ์จ้องปานเทพจนลับตา
       
       ปานเทพยืนเกาะลูกกรงคั่นกลางกับปลอด เหลียวระวังกลัวคนได้ยิน ขณะกระซิบบอกพ่อ
       “ไอ้คุณใหญ่ยังไม่ตาย อยู่ที่เหมือง”
       ปลอดดีใจ น้ำตาคลอเบ้า แต่รีบกลั้นไว้
       ปลอดจับมือปานเทพแน่น พูดเบาๆ
       “รับปากพ่อ อย่าให้มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับคุณใหญ่อีก ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น อย่าทิ้งคุณใหญ่”
       เห็นพ่อห่วงแต่ใหญ่ จนปานเทพโมโห “พ่อน่าจะห่วงตัวเองก่อน กินข้าวบ้างสิพ่อ ป่วยไข้ไปจะทำยังไง”
       “แกไม่ต้องสนว่าฉันจะเป็นยังไง ทำตามที่ฉันสั่งพอ”
       ปานเทพเสียงแข็ง “ผมต้องสน พ่อนั่นแหละอยู่เฉยๆ แล้วดูแลสุขภาพตัวเองให้ดีตอนนี้ผมพยายามเจรจาขอประกันพ่ออยู่ พ่อต้องได้ออกไป”
       ปลอดมองหน้าลูกสีหน้าปลื้มใจแวบหนึ่ง แต่ยังรักษาฟอร์มตีหน้าขรึม
       “แล้วน้าเพ็ญของแกล่ะ เป็นยังไงบ้าง เขาบ่นอะไรพ่อหรือเปล่า”
       “บ่นจนผมแทบจะเอาสำลีอุดหู พ่อกลับไป โดนหนักแน่” ปานเทพแกล้งขู่
       ปลอดรีบบอก “บอกเขา ไม่ต้องมาเยี่ยมฉัน ดูแลคนงานให้ดีที่สุดเหมือนตอนที่ฉันอยู่”
       
       ปานเทพเคาะประตูเปิดเข้ามาในห้องร้อยเวร ท่าทีนอบน้อม ร้อยเวร นั่งประสานมือ ข้อศอกเท้าโต๊ะทำงาน มองปานเทพ มองเจ้าทุกข์ที่นั่งตรงข้าม
       “เรื่องมันยากกว่าเดิมแล้ว คุณปานเทพ”
       “หลักทรัพย์ไม่พอเหรอครับ”
       ร้อยเวรพูดต่อ “คดีเดิมก็ร่วมกันพยายามฆ่า ปล้นทรัพย์ บุกรุก มีอาวุธและก่อเหตุในยามวิกาล”
       เจ้าทุกข์ซึ่งครองสุขจ้างมาเริ่มเล่นละคร “ผมจำหน้านายปลอดได้ครับ จากข่าวโทรทัศน์ จากหน้าหนังสือพิมพ์ เสือปลอด ปาดังเบซาร์ นี่แหละที่เคยปล้น ข่มขืนเมียผม เมื่อตอนต้นปี สมุนอีกห้าหกคน”
       ปานเทพลืมตัวลุกยืน ถลันเข้าไปขยุ้มคอเสื้อเจ้าทุกข์
       “แกพูดเท็จทั้งหมด ใครใช้แกมา นังแม่มดครองสุข หรือไอ้เสี่ยตง มันจ้างแกเท่าไหร่”
       เจ้าทุกข์ทำท่าคิ้วขมวด ชี้หน้าปานเทพ “เอ ... คุณนี่ คุ้นๆ หน้าเหมือนกันนะ มันพวกเดียวกันนี่หว่า”
       เจ้าทุกข์ผลักปานเทพออกบอกตำรวจ “จับมันเลยครับ ไอ้โจรห้าร้อยเนี่ยมันข่มขู่ผม กล่าวหาผมนิสัยอันธพาลเหมือนไอ้เสือปลอดหัวหน้าแก๊งมันไม่มีผิด”
       ปานเทพแค้นปล่อยหมัดเข้าหน้าเจ้าทุกข์จังๆ “แกด่าพ่อฉันหรือ”
       เจ้าทุกข์แกล้งเซล้มยั่วต่อทำเป็นกลัวสุดๆ “ช่วยด้วยครับ มันจะฆ่าผม มันจะปิดปากพยาน”
       ปานเทพเข้าไปหมายลุยจะเตะ ร้อยเวรเป่านกหวีด ตำรวจเข้ามารวบปานเทพจับใส่กุญแจมือ ชุลมุนวุ่นวาย เจ้าทุกข์แอบยิ้ม ยักคิ้วให้ปานเทพทั้งๆ ที่ปากแตก เลือดกำเดาไหล
       ร้อยเวรมองปานเทพแล้วส่ายหน้าเพราะดันทำเรื่องให้เลวร้ายกว่าเดิม
       
       ขณะที่ที่ริมหน้าต่างเวลานั้น พงษ์แอบมองอยู่อย่างกระวนกระวายใจ สีหน้าครุ่นคิดหนัก

ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 15
        เวลาเดียวกันครองสุขแทงไฮโลสบายใจเฉิบที่บ่อนเสี่ยตง มีโต๊ะไพ่อีกสองวง ตั้งอยู่ห่างพอประมาณ พร้อมนักพนันชายหญิงราว 15 คน
       
       เสียงเจ้ามือเขย่าถ้วยเสียงเต๋าดังกราว ลูกขา 4 คน ลุ้นฟังเสียงลูกเต๋า
       เสี่ยตงเดินเข้ามากระซิบ “ตามแผน ไอ้ปานโดนสั่งขังแล้ว”
       ครองสุขมองเจ้ามือ “ดี สมน้ำหน้าในความโง่ของพวกมัน”
       เสี่ยตงบอกต่อ “เด็กฉันมันรายงานว่าไอ้พงษ์มันโผล่มาอีกคน จะเอายังไง เก็บเลยมั้ย”
       ครองสุขลุกยืน เดินห่างออกมาจากวงไฮโล เสี่ยตงเดินตาม
       “อย่าเพิ่ง ถ้ามือขวาของไอ้ปลอดมันรู้ว่าไอ้ปานโดนจับอีกคน มันต้องไม่อยู่เฉยแน่”
       ครองสุขยิ้มเจ้าเล่ห์ “จะฆ่าปลวกมดพวกนี้ ต้องฆ่าแบบยกรัง ล้างรังมันให้หมดไม่ให้ย้อนกลับมาเล่นงานเราได้อีก เอียงแก้มให้ฉันหน่อยสิจ๊ะเสี่ย”
       ครองสุขยิ้ม เสี่ยตงยิ้มหื่นเอียงแก้มให้ ครองสุขกระซิบเล่าแผนการ
       
       ที่ถนนหน้าโรงพักลูกน้องเสี่ยตง 8 คน เตรียมพร้อมอยู่ในรถตู้ ลูกสมุนเสี่ยตงคนที่ครองสุขสั่งไว้ให้คอยจับตาพงษ์ นั่งอยู่ในรถ พูดโทรศัพท์กับเสี่ย
       “เข้าใจแล้วครับเสี่ย เสี่ยให้คนโทร.แจ้งเบาะแสไอ้พงษ์กับตำรวจได้เลย ผมจะคอยแจ้งตำแหน่งมันเป็นระยะ”
       สมุนหัวโจก มองไปข้างหน้า เห็นรถพงษ์ขับออกไปพร้อมลูกน้องราว 6 คน ให้สัญญาณมือลูกน้อง ขับตามไป
       
       ที่กระท่อมท้ายเหมืองเวลานั้น เปี๊ยก หวาน น้อย แวะมาหาปิ่นอนงค์ สามคนนั่งอยู่กับพื้นมีปิ่นโต ถุงเสื้อผ้า ของใช้ส่วนตัววางตรงหน้า ปิ่นอนงค์นั่งซึมอยู่บนแคร่ เปี๊ยกอธิบายวุ่นวาย
       “ต้องแอบถามทางพวกคนงานนะ ถึงได้ข่าวว่า กระท่อมปิ่นอยู่ตรงไหน”
       เปี๊ยกหน้าเครียดส่ายหน้า อธิบายต่อ หวานคอนแปลซับไทยให้อีกที
       “นี่ปิ่นโตมื้อสุดท้าย คุณใหญ่จะเอาข้าวสารอาหารแห้งมาให้ปิ่นทำกินเอง”
       เปี๊ยกเอาถุงห่อหมูแดดเดียวยื่นให้ ปิ่นอนงค์รับมางงๆ
       “หมูแดดเดียวทอดแล้ว เก็บไว้กินได้หลายวัน ไอ้เปี๊ยกมันอุตส่าห์แอบทำมาให้”
       ปิ่นอนงค์ซึ้งใจยกมือไหว้เปี๊ยก เปี๊ยกเช็ดน้ำตารับไหว้
       “อ่อนลงบ้างเถอะ พี่ปิ่น ขอความเห็นใจจากคุณใหญ่ อย่างน้อยก็เคยได้เสียเป็นผัวเป็นเมียกันมา ไปต่อต้านเค้ามีแต่จะโดนหนักขึ้นนะ” น้อยขอร้อง เพราะเห็นสภาพอล้วสงสารปิ่นอนงค์
       “ปิ่นไม่ได้ต่อต้านอะไร ปิ่นตั้งใจให้คุณใหญ่ทรมานจนกว่าจะสมใจเค้า เค้าจะได้หายแค้น จะได้หยุดไปก่อกรรมทำเข็ญกับคนอื่นเค้า”
       หวานสะกิดน้อย เกาหัวแกรกๆ “ปิ่นมันบ้าหรือโง่วะ อีน้อย”
       น้อยงง “ชั้นโง่กว่า ฟังแล้วงง ไม่เข้าใจเท่าไหร่”
       ใหญ่เปิดประตูเข้ามา กวาดสายตามองหมู่มวล สายตาดุ เปี๊ยก น้อย หวาน ขยับไปรวมกัน
       “กล้าดียังไง แอบมาเยี่ยมปิ่นกัน ถ้าคิดจะช่วยเหลือพากันหนี ชั้นจะจับทุกคนมัดใส่ถังน้ำมันส่งไปให้คุณนายที่ไร่”
       คำขู่ของใหญ่ได้ผลทันควัน เปี๊ยกทะยานลุกไปยืนข้างใหญ่ ชี้ด่าปิ่นอนงค์วุ่นวาย หวานตามไปเกาะแขนเปี๊ยก
       หวานเปลี่ยนข้างตามผัวเอาตัวรอด “ปิ่นมันปันใจให้ไอ้จอม หวานไม่เข้าข้างมันหรอก”
       น้อยโผไปยืนอีกข้างของใหญ่ ยื่นหน้าใส่ปิ่นอนงค์ แถมเกาะแขนใหญ่
       “น้อยก็เหมือนกัน ถ้าให้เลือกข้าง ก็ขอยืนข้างคุณใหญ่ตลอดกาล เหอๆ ปลอดภัยไว้ก่อน”
       “ดี จริงใจกับชั้นอย่างนี้ ก็อยู่ด้วยกันได้”
       ใหญ่กอดอก ยิ้มเยาะปิ่นอนงค์วางท่ากวนอย่างน่าหมั่นไส้
       บริเวณทางเข้าเหมืองเย็นวันนั้น พงษ์และลูกน้อง อีก 6 คน อยู่ในรถตู้ โดยไม่รู้ว่าถูกลูกน้องเสี่ยตง 8 คน สะกดรอยตามมา
       “ขับไปใกล้ๆ ให้มันรู้ตัว” สมุนหัวโจกสั่งการ
       พงษ์มองกระจกหลัง รู้สึกว่ารถตู้ที่วิ่งตามมาห่างๆ มีพิรุธ
       “มีปัญหาแล้ว เหยียบให้เต็มที่ ไปทางลัดอย่าให้มันตามทัน”
       
       ลูกน้องพงษ์ทำตาม รถตู้เลี้ยวไปอีกทาง รถตู้สมนุนเสี่ยตงก็เร่งตามติด พงษ์หันไปมองสีหน้ากังวลรีบกดมือถือโทร.ออกทันที

ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 15
       

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 21 จบบริบูรณ์
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 20
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 19
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 18
ปิ่นอนงค์ ตอนที่ 17
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 103 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 98 คน
96 %
ไม่เห็นด้วย 5 คน
4 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015