หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ

สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 20

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 28 กันยายน 2555 16:18 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 20
       The Sixth Sense สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 20
       
       
       ทางด้านญาณินเมื่อกลับถึงรีสอร์ท ญาณินเดินรีบร้อนมาที่หน้าบ้านติณห์เพราะมีลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่าง ติณห์เดินตามมาแทบไม่ทัน
       
       “ป้าออคะ ป้าอออยู่รึเปล่า”
       “ทนายสมชาติ คุณอยู่ที่นี่รึปล่าว Are you here”
       ติณห์วิ่งแซงญาณินมาเปิดประตูเข้าบ้าน แล้วก็ยิ้มออกเมื่อเห็นด้านหลังของทนายสมชาติยืนอยู่กับป้าอรวรรณ
       “นั่นไงคุณ อยู่ที่นี่กันเอง” ติณห์เดินเข้าไปหา “เฮ้ คุณทนาย ผมถามว่าอาร์ ยู เฮีย ทำไมคุณไม่ตอบผม”
       ทั้งสองเดินเข้ามาใกล้ๆ เห็นป้าอรวรรณกับทนายสมชาติยืนอยู่กลางบ้านในลักษณะที่กำลังยืนมองขึ้นไปชั้นบนด้วยสีหน้าตกใจ ในมือทนายสมชาติถือไฟฉายส่องอะไรบางอย่าง
       “แล้วนี่พวกคุณดูอะไรกันอยู่เหรอ? เฮ้ ผมถาม ทำไมไม่พูด”
       “เดี๋ยวค่ะคุณติณห์ มองพวกเค้าให้ดีๆ ซีคะ” ญาณินแกว่งมือไปที่หน้าป้าอรวรรณ “ป้าออคะ ป้าออ”
       ติณห์แกว่งมือที่หน้าทนายสมชาติบ้าง
       “คุณสมชาติ เฮ้ ยูเฮียมี? คุณทนาย”
       แต่ทั้งสองก็ยังยืนนิ่งราวกับรูปปั้นไม่มีชีวิต
       “โอ้วมายก็อด ใครมาสตาฟสองคนนี้ไว้”
       “เดี๋ยวก็รู้ค่ะ เรามาเขย่าแรงๆ ปลุกสองคนนี่พร้อมกันนะคะ”
       ติณห์พยักหน้าแล้วทั้งคู่ก็จับตัวป้าอรวรรณกับทนายสมชาติเขย่าเต็มแรง
       “คุณสมชาติ ตื่น!/ป้าออ ตื่นค่ะ!”
       ทั้งสองสะดุ้งหายใจเฮือก รู้สึกตัวด้วยอาการตื่นตกใจค้าง
       “อ๊าก/อ๊าย”
       “พวกเราเองค่ะ ไม่ต้องตกใจ”
       ป้าอรวรรณผวาเกาะญาณินมองเลิ่กลั่ก
       “มันหายไปไหนแล้ว น่ากลัวจริงๆ เลย”
       “อะไรค่ะป้า นี่กลัวอะไรกันคะ”
       “ผมก็ไม่รู้ครับ ว่ามันเป็นผีหรือเป็นคน”
       
       ทนายสมชาติเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน...ทนายสมชาติรีบเดินถือไฟฉายมาที่บ้านติณห์กับป้าอรวรรณ
       “เมื่อคืน พวกผมกลับมาจากทำธุระในเมืองกัน พอมาถึงพวกผมได้ยินเสียงดังแปลกๆ มาจากบ้านคุณติณห์”
       ทนายสมชาติกับป้าอรวรรณเดินมาถึง หยุดยืนมองที่หน้าบ้านที่บัดนี้มันดูมืดมิดวิเวกวังเวงไม่ต่างจากบ้านผีสิง มีเสียงคนเดินอยู่ในบ้านทนายสมชาติกับป้าอรวรรณเงี่ยหูฟัง
       “ธรรมดาไฟต้องติดอัตโนมัตินี่นา”
       “คุณทนายได้ยินเหมือนที่ฉันได้ยินรึปล่าวคะ”
       “เสียงคนเดินอยู่ในบ้าน”
       “แล้วดูซีคะนั่น”
       ป้าอรวรรณชี้ไปที่ประตูหน้าบ้าน ถูกเปิดอ้าทิ้งไว้
       “มีคนแอบเข้าไปในบ้าน รีบเข้าไปดูเถอะครับ”
       “เอ่อ เดี๋ยว”
       ป้าอรวรรณไม่ทันปฏิเสธ ทนายสมชาติก็คว้ามือจูงเข้าบ้านไปด้วยกันทันที
       ทนายสมชาติกับป้าอรวรรณก้าวเข้ามาในบ้านที่ไฟมืดมิด ทนายสมชาติพยายามกดสวิตซ์ไฟ แต่ไฟไม่ยอมติด
       “ไฟไม่ติดสักดวง”
       “คุณลืมจ่ายค่าไฟรึเปล่าคะ เดี๋ยวนี้ค้างเดือนเดียวการไฟฟ้าก็ตัดแล้วนะ ตอนอยู่ที่บริษัทซิกส์เซ้นส์ อู๊ย โดนตัดบ่อยค่า”
       “ชู่ว” ป้าอรวรรณเงียบ “ผมว่าคงเป็นฝีมือของไอ้โจรที่อยู่ข้างบนมันตัดให้ด้วยความหวังดี ฟังซีครับเสียงเหมือนมันอยู่ในห้องนอนคุณติณห์”
       “แล้วเราจะอยู่ทำไมล่ะคะ มาก็มือเปล่า จะไปสู้อะไรกับโจรได้ รีบไปแจ้งตำรวจกันดีกว่าค่ะ”
       ป้าอรวรรณดึงแขนทนายสมชาติให้เดินออกไป แต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูห้องติณห์ออกมา ทนายสมชาติส่องไฟฉายขวับไปที่ประตูทันที แต่ไม่เห็นใคร ทั้งๆ ที่ประตูถูกเปิดออกมา แล้วมีเสียงเดินดังใกล้เข้ามา
       “ห่ะ ทำไมไม่เห็นตัวมัน ทั้งๆ ที่เสียงเดินมาทางเรา”
       “อ๊าย หรือว่า...”
       ป้าอรวรรณร้องลั่นพลางเข้ามาเกาะแขนทนายสมชาติแน่น ทำเอาทนายสมชาติตกใจไปด้วย
       “เย้ย อะไรครับ”
       “เสียงมันมาเดินอยู่ข้างหน้าเราแล้ว”
       ทนายสมชาติส่องไฟฉายไปในความมืดรอบตัวอย่างลนลาน แล้วทั้งสองต้องช็อคเมื่อไฟฉายส่องสว่างวาบมาเจอร่างดำทะมึนยืนอยู่ตรงหน้า
       “อ๊าก/อ๊าย”
       ทั้งสองร้องตกใจเสียงก้อง แล้วร่างทั้งคู่ก็นิ่งค้างราวรูปปั้น
       
       สุคนธรสมีสีหน้าตกใจขณะลงจากรถหลังจากกลับมาจากอยุธยา พลางคุยโทรศัพท์กับญาณิน
       “แย่แล้วแกยัยเจ๊”
       “ทำไม”
       “นั่นมันวิชาล่องหนหายตัวสุดยอดแห่งวิชาไสยดำขั้นสูง คนที่ใช้วิธีนี้ บุกรุกเข้ามาในห้องคุณติณห์ แล้วยังสะกดจิตป้าออกับทนายสมชาติแช่แข็งเอาไว้ได้”
       
       “แต่ไม่ได้เอาของมีค่าอะไรไปเลย”

สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 20
        
       สาวๆ ก๊อง ฟังอย่างตั้งใจ อ้าปากหวอ
        
       “ถ้ามันใช้วิชามารระดับนี้ได้ มันคงไม่ต้องการของมีค่าหรอกเจ๊ แต่สิ่งที่มันต้องการน่าจะเป็นอะไรบางอย่างของคุณติณห์”
       “อย่างเช่นอะไร”
       “อาจจะเป็นสิ่งที่เอาไปทำพิธีทางคุณไสยได้ พวกเศษเสื้อผ้า เส้นผม หรือว่าเศษเล็บของคุณติณห์”
       ญาณินชักใจไม่ดี
       “ฮะ เอาไปทำ อย่างที่ยัยเพนนีเคยทำเหรอ”
       “ยัยเพนนีน่ะเด็กๆ”
       “มันกะฆ่าให้ตายเลยใช่ไหม”
       “วิญญาณคุณหลวงกับโกลเด้นท์เบบี้ล่ะ”
       คุณหลวงหายไปก่อน ชั้นจะไปช่วยแกปราบไอ้หมอสมคิดอีก ทีแรกนึกว่าโกรธชั้นแต่นี่จุดธูปเรียกไปแล้วก็ไม่มา โกลเด้นท์เบบี้ก็หายไปซักพักนี่เอง มันเริ่มทะแม่งๆ แล้ว”
       “หรือว่าทั้งคู่โดนมันซิวไปแล้ว”
       ญาณินตกใจสุดขีด
       
       ที่ห้องทำพิธีบ้านกำนันพงษ์อบอวลด้วยควันธูปกำใหญ่ในกระถางหน้าหัวกะโหลก กำนันพงษ์นั่งหัวเราะหึๆ ในคอ ขณะนั่งดึงเส้นผมติณห์ที่ติดอยู่ที่แปรงหวีผมออกมาทีละเส้นช้าๆ แล้วมองด้วยแววตาราวกับปีศาจ
       สนหยิบพานที่มีผ้าปูมาวางรอรับกลุ่มผมของติณห์ แม้แต่สนก็แต่งตัวแปลกออกไป นุ่งผ้าเหมือนพวกสาวกพ่อมดหมอผี รอบๆ ตัวของทั้งคู่รายล้อมด้วยหม้อดินปิดด้วยผ้าลงยันต์สีดำ ตัวอักขระภาษาต่างด้าวสีแดงจำนวนมากที่วางรวมอยู่ในห้อง ปากกำนันพงษ์พร่ำพูดเหมือนกับบอกใครบางคน
       “คืนวันพรุ่งนี้ ถ้าฉันยังไม่ได้สิ่งที่ฉันต้องการ คุณหลวงจะได้เห็นความสยดสยองหลานชาย มันจะต้องตาย
       อย่างทรมานที่สุด หึๆ”
       ที่มุมมืดของห้อง เท้าซีดๆ ผอมติดกระดูกของวิญญาณหลวงพิชัยภักดียืนอยู่โดยมีด้ายแดงมัดรัดไว้รอบราวกับทาส กำนันพงษ์วางกลุ่มผมของติณห์ลงบนพาน ตึง
       
       ภายในบ้านทรงไทย ญาณินใช้มือลูบปัดฝุ่นบางๆ ที่เกาะติดอยู่ที่รูปหลวงพิชัยภักดีแล้วก็คามือแนบสัมผัสรูปค้างไว้อย่างนั้น
       “ถึงแม้ว่าฉัน จะไม่ใช่ลูกหลานของคุณหลวง ไม่ได้มีสายเลือดเกี่ยวข้องอะไรกับท่านเลย แต่ฉันเชื่อค่ะว่าการที่ฉันมีญาณวิเศษเป็นพรสวรรค์ติดตัวมาก็เพื่อภาระกิจใหญ่ครั้งนี้”
       ญาณินหันเดินไปกลางบ้าน นั่งพับเพียบลงมือไหว้ระลึกถึงพระรัตนตรัยแล้วก้มลงกราบก่อนจะหลับตาลง มือประสานกัน กำหนดลมหายใจเข้าสู่สมาธิ
       “คุณหลวง โกลเด้นท์เบบี้ อยู่ที่ไหน ช่วยนำทางฉันไปด้วย”
       
       อีกด้านหนึ่งที่บริษัทซิกส์เซ้นส์ สุคนธรส เนตรศิตางศุ์ กรรัมภา กรรณา ก๊องและณัฐเดช กำลังมุงดูปฏิทินไสยศาสตร์จากจอคอมพิวเตอร์
       “ตามปฏิทินดวงดาว ในคืนวันพรุ่งนี้จะเป็นคืนแรม 15 ค่ำ คืนแห่งกาฬปักษ์ คืนที่วิชามารคุณไสยจะขลังและแรงที่สุด”
       “ถ้างั้นใครที่อยากทำพิธีกรรมอาถรรพณ์ใส่คุณติณห์ มันต้องทำในคืนพรุ่งนี้น่ะสิ”
       “แล้วถ้าพวกเราแก้ไขไม่ได้”
       “นายติณห์ของเจ๊จีจ้าอาจถึงขั้นสติเลอะเลือน หรือไม่ก็ตาย”
       “ผมคิดว่า ผมก็พอจะมีซิกส์เซ้นส์อยู่เหมือนกัน ผมเริ่มฝันแม่นแล้วนะ ฝันว่า37 ก็ออก37 เสียอย่างเดียวไม่ได้ซื้อ”
       “หุบปาก” ณัฐเดชผลักหน้าก๊อง “แล้วรสคิดว่าเราควรจะทำไง บอกมาเลย”
       
       ที่หน้าอาณาเขตรั้วบ้านกำนันพงษ์ จิตของญาณินถูกดูดมาปรากฎขึ้น ญาณินหันมองรอบๆ อย่างจำได้
       “นี่มัน บ้านใคร เหมือนเคยเห็นนี่นา” กำนันพงษ์เดินมา มองมา ไม่เห็นอะไรแล้วโบกมือเหมือนอำนวยเพลง
       “บ้านกำนันพงษ์ แล้วแกกำลังทำอะไรเนี่ย”
       ญาณินก้าวเดินเข้าไป แต่เมื่อเข้าใกล้ริมรั้วบ้านได้ระยะ ญาณินกลับชะงักเพราะปรากฏเป็นเปลวไฟอาคมแดงฉานเคลือบไปตามรั้วที่กั้นแบ่งอาณาเขตไว้ ญาณินผงะ
       “กำนันพงษ์เป็นจอมขมังเวทย์”
       กำนันพงษ์เดินเข้าบ้านไป ญาณินพยายามจะก้าวผ่าน ทันใดความร้อนพุ่งเข้าหน้าญาณินผวา แต่ตอนนั้นเองมีพลังแสงสีเขียววูบวาบเคลื่อนไหวมาจากด้านหลัง แล้วมาวนรอบตัวญาณิน
       “โอ๊ะ”
       ญาณินผงะถอยหลังกลับอย่างตกใจ แสงสีเขียววูบวาบค่อยๆ เปลี่ยนเป็นร่างผีนางตะเคียนอายุหลายร้อยปีตัวเขียว รอบตาดำคล้ำน่ากลัว ปรากฏตัวขึ้นยืนขวางทาง ผีนางตะเคียนปลายตามองขวับมาที่ญาณิน ดูน่ากลัว เหมือนกับว่าจะมาทำร้าย
       “เข้าไปไม่ได้นะ”
       
       “ฮะ”

สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 20
        
       ภายในบ้านติณห์ ติณห์ปัดแก้วกาแฟที่กำลังชงกินเองตกลงแตก
        
       “เฮ่ย ซุ่มซ่ามจริงๆ เรา” ติณห์ก้มลงเก็บแก้วทิ้งถังขยะ แต่เศษแก้วดันบาดนิ้วเข้า “โอ๊ะ โธ่เอ้ย” ติณห์ลุกขึ้นดึงทิชชู่มาเช็ดเลือด แล้วต้องช็อคถลาหลังพิงเคาน์เตอร์เมื่อเห็นเงาตัวเองในกระจกไม่มีหัว “เฮ้ย”
       ติณห์ขยี้ตามองอีกที ทุกคนกลับมาปกติ ติณห์ยืนมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น จังหวะนั้นป้าอรวรรณกับทนายสมชาติเดินเข้ามาขัดจังหวะ
       “คุณติณห์ครับ คุณญาณินอยู่ที่นี่กับคุณรึปล่าว”
       ติณห์หันขวับไปมอง
       “เอ่อ ปละปล่าวครับ ญาณินกลับไปที่บ้านพักแล้ว”
       “ไม่มีค่ะ ไม่ได้กลับ”
       “อาจจะออกไปเดินดูไซต์งาน”
       “เปล่าครับ ผมหาดูจนทั่วแล้ว”
       
       จิตญาณินยังคงยืนเผชิญหน้ากับผีนางตะเคียนที่ดูเหมือนถูกส่งมาขัดขวางญาณิน
       “เธอคือนางตะเคียน กำนันพงษ์ส่งเธอมาใช่ไหม”
       “เปล่า ฉันเป็นผีไม่มีสังกัด ไม่มีใครส่งฉันเข้าประกวด ฉันเป็นคนส่งตัวเองมาห้ามแม่หนูเองจ๊ะ”
       ผีนางตะเคียนยิ้มให้ ทำให้ใบหน้านางตะเคียนกลับมาสวยงาม ไม่น่ากลัว ญาณินถอนใจโล่งอก
       “แบบนี้ค่อยน่าคบหน่อย”
       “กำแพงไฟอาคมนี้ หากผ่านเข้าไปแล้วจะทำให้จิตของแม่หนูตัดขาดจากกายหยาบอย่างสิ้นเชิง ใครปลุกก็ไม่มีวันตื่น”
       “แล้ววิญญาณคุณหลวงกับโกลเด้นท์เบบี้”
       “ฉันรู้ ฉันเห็น แต่ฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้ คนๆ นี้ อาคมแกร่งกล้ามาก ถ้าแม่หนูเข้าไปก็เท่ากับไปฆ่าตัวตายชัดๆ”
       เสียงกุมาริการ้องออกมาจากข้างใน
       “จะทำอะไร ปล่อยหนูนะ”
       “ฮะ นั่นเสียงโกลเด้นท์เบบี้นี่”
       ญาณินใจหายวาบ ด้วยความห่วง โดยไม่ยั้งคิดจิตญาณินพุ่งผ่านกำแพงไฟเข้าไปราวกับลำแสง
       “เดี๋ยวก่อนแม่หนู อย่าไป”
       ผีนางตะเคียนตกใจ ได้แต่ร้องเสียงหลง
       
       จิตญาณินพุ่งทะลุผ่านกำแพงไฟวืดเข้ามายืนอยู่ในเขตบ้านกำนันพงษ์ ญาณินหันมองไปรอบๆ รับรู้ได้ถึงเมฆหมอกของวิญญาณที่ปกคลุมอบอวลไปทั่วบริเวณ ไม่ต่างจากบรรยากาศของป่าช้า
       “ว้าย”
       เสียงกุมาริกาดังก้องขึ้นในโสตประสาทของญาณินอีกครั้ง จิตญาณินหันพุ่งตามเสียงไปทันที
       ส่วนที่รีสอร์ทติณห์ ติณห์ ป้าอรวรรณ ทนายสมชาติกำลังแยกย้ายกันหาญาณินทั่วรีสอร์ท
       “ญาณิน คุณอยู่ไหน”
       “คุณญาณินคร๊าบ”
       “คุณหนูคะ อยู่ไหนคะเนี่ยะ”
       ติณห์ ทนายสมชาติ ป้าอรวรรณวิ่งกลับมาเจอกัน ป้าอรวรรณร้องไห้
       “ไม่เจอแม้แต่ตัว ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงเลยค่ะ”
       “อย่าร้องไห้ซีครับ ผมเห็นน้ำตาผู้หญิงไม่ได้ซะด้วย คุณญาณินอาจจะแอบไปปลีกวิเวกที่ไหน”
       “เย็บ คูณทนายพูดถูก ญาณินอาจจะแอบไปนั่งสมาธิที่ไหนอยู่ก็ได้ เค้าเป็นห่วงโกลเด้น เค้าอาจจะหาที่เงียบๆแล้วถอดจิตไปตามหา หรือเปล่า”
       
       จิตญาณินผ่านทะลุประตูบ้านล่องลอยเข้ามาภายในบ้าน ตากวาดมองหา หูคอยเงี่ยฟังเสียง ภายในบ้านเก่าแก่ปิดประตูหน้าต่างทุกบ้าน ทำให้บ้านมืดสลัว เย็นยะเยือกช่างน่าสะพรึงกลัวไม่ต่างจากบ้านผีสิง และแล้วจิตญาณินก็ได้ยินเสียงคนพูดอยู่ด้านใน ญาณินเงยหน้ามองขึ้นไปชั้นบนแล้วจิตก็พุ่งไป
       จิตของญาณินมาปรากฏอยู่หน้าห้องที่ได้ยินเสียงพูดงึมๆ อยู่ภายใน ประตูหน้าห้องไม่ได้ปิดสนิทมันแง้มอยู่นิดๆ มีแสงเทียนส่องวูบวาบลอดออกมา พร้อมควันธูปที่คลุ้งออกมาจางๆ ญาณินค่อยๆ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ประตูที่แง้มอยู่ แอบมองด้วยตาข้างเดียวแล้วตาต้องเบิกโพลงกับสิ่งที่เห็นภายใน กำนันพงษ์กำลังทำพิธีดึงวิญญาณกุมาริกาที่ขังไว้ในหม้อดินออกมา
       “ออกมา”
       “ไม่ ฉันไม่ยอมให้แกมาบังคับฉันได้ ฉันไม่ใช่ผีรับใช้ของแก ไอ้กำนันบ้า”
       กุมาริกาพยายามขัดขืน ทำให้วิญญาณผลุบๆ โผล่ๆ อยู่ในหม้อ
       “ฤทธิ์มากนักนังกุมาริกานี่ ไอ้สน เอาด้ายมา”
       สนส่งขดด้ายแดงให้ กำนันพงษ์คว้ามาท่องคาถาแล้วตวัดเข้าไปพันมัดรอบตัวกุมาริกา มือติดกับลำตัว กุมาริการ้องกรี๊ด
       “กรี๊ด”
       
       วิญญาณกุมาริกาหลุดจากหม้อร่วงลงมานอนกลิ้งอยู่กับพื้น ญาณินตกใจจนต้องยกมือขึ้นปิดปากไว้ไม่ให้เสียงดังออกมาแล้วก็เห็นวิญญาณหลวงพิชัยภักดีโผล่ขึ้นในเงามืดมุมห้อง ผมขาวโพลน กระเซิงทรุดโทรมไม่เป็นทรง ข้อมือ ข้อเท้าและคอ มีด้ายแดงพันแน่นพันธนาการไว้

สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 20
        
       “ไอ้อำมหิต แกอวดตัวว่าเป็นผู้มีวิชา แต่ไปรังแกได้กระทั่งผีเด็ก”
        
       “ไม่ว่าผีเด็กหรือผีแก่ๆ อย่างแก ฉันก็ไม่เว้นทั้งนั้น ถ้าฉันไม่ได้สิ่งที่ฉันต้องการ บอกมาอีหนู ไอ้แก่นี่ซ่อนทองไว้ที่ไหน”
       “ทองอะไร ฉันไม่รู้ๆ”
       “โกหก เปิดปากพูดออกมาเดี๋ยวนี้ ทองซ่อนอยู่ที่ไหน”
       กำนันพงษ์ดึงเชือกแดงที่รัดตัวกุมาริกา อาคมของเชือกบีบรัดตึงจนเนื้อปริ กุมาริการ้องลั่น
       “ถึงฉันรู้ฉันก็ไม่บอกแก คุณตาอย่าบอกมันนะ”
       “โธ่นังหนู ปล่อยมันเถอะ เด็กมันไม่รู้เรื่องกับฉันด้วย อย่าทำอะไรมันเลย”
       “งั้นแกก็รีบบอกมาซี ว่าทองซ่อนอยู่ที่ไหน กำนันจะได้ปล่อยไอ้ผีเด็กนี่ไป”
       “อย่าไปเชื่อน้ำหน้ามัน มันไม่ปล่อยหนูหรอก คุณตาอย่าบอกมันนะ”
       “หึๆ แกไม่บอกไม่เป็นไร ถ้างั้นแกก็คอยดูหลานชายแก มันจะต้องตายอย่างทรมาน”
       “ถึงฉันบอก คนเลวๆ อย่างแก ก็จะทำร้ายติณห์อยู่ดี ฉันรู้”
       “มึงอย่ามาซ่ากับกูไอ้แก่ มึงทำได้อย่างเดียวคือบอกที่ซ่อนทองกูมา ไปไอ้สน ไปหาที่ขุดหลุมรอฝังศพหลานมัน”
       กำนันพงษ์กับสนลุกเดินไปที่ประตู จิตญาณินรีบหลบวูบไปทันทีจังหวะนั้นกำนันพงษ์ชะงักเท้าที่ก้าวเดิน ตามองเหล่ๆ มาข้างหลัง สัมผัสได้ว่ามีใครแอบเข้ามาแต่ทำเหมือนไม่รู้ก้าวเดินผละไป
       ญาณินรอจนกระทั่งกำนันพงษ์กับสนเดินลับตาไป จิตญาณินค่อยๆ โผล่ออกมาเงามืดอีกครั้ง มองไปที่ห้องทำพิธี
       
       ติณห์ก้าวเดินขึ้นมาบนเรือนไทย มองหาญาณิน
       “ญาณิน ญาณิน คูณอยู่บนเรือนหรือปล่าว ญา…” ติณห์ชะงักเมื่อเห็นญาณินนั่งอยู่กลางเรือน “เฮ่อ อยู่ที่นี่เอง” ติณห์เดินเข้าไปหา พลางบ่น
       “คุณจะมาที่นี่ ทำไมไม่บอกป้าออ แกไม่เห็นคุณที่บ้าน เอะอะโวยวายใหญ่เลย ทำให้ผมนึกห่วงคุณแทบแย่ แล้วคุณมานั่งทำอะไรที่นี่” ติณห์เดินอ้อมหลังมามองหน้าญาณิน แล้วก็ถึงบางอ้อเมื่อเห็นญาณินนั่งหลับตามือประสาน
       “โอเค้ หลบมาแอบใช้’หมอง นั่ง’มาธิก็ไม่บอก”
       ติณห์ยืนกอดอกพิงระเบียงมองหน้าญาณินอยู่ห่างๆ มองไปก็ยิ้มไป มีความสุข
       
       จิตญาณินทะลุประตูเข้ามาในห้องทำพิธีของกำนันพงษ์ วิญญาณหลวงพิชัยภักดีกับกุมาริกาหันมามอง ทั้งดีใจทั้งตกใจที่เห็นญาณิน
       “แม่หนูญาณิน”
       “เจ๊จีจ้า”
       “ชิ้ว! เดี๋ยวพวกมันก็ได้ยินหรอก”
       “แล้วหนูถอดจิตมาที่นี่ทำไม มันอันตราย”
       “ฉันก็จะมาช่วยคุณหลวงกับโกลเด้นท์เบบี้ออกไปจากที่นี่น่ะซิ”
       “หนูจะไปได้ยังไง มีด้ายอาคมมัดตรึงเราไว้กับที่แบบนี้”
       “มา ฉันจะช่วยแก้มัดให้” ญาณินเข้ามาดึงด้ายแดง แต่ดึงเท่าไรก็ดึงไม่ออก “ทำไมมันถึงได้เหนียวอย่างงี้ อึ๊บ”
       “โอ๊ย หนูเจ็บ”
       “อย่าพยายามเลยแม่หนู ยิ่งพยายามดึงด้ายให้ขาด มันก็จะยิ่งรัดแน่นขึ้นไปอีก ไอ้กำนันพงษ์มันลงอาคมไว้ที่ด้ายแดงนี่ หนูต้องใช้คาถาอาคมมาแก้ ถึงจะปลดด้ายนี้ได้”
       “นี่แปลว่าหนูช่วยคุณหลวงกับโกลเด้นท์ไม่ได้เหรอ โธ่”
       ญาณินกอดกุมาริกาไว้
       “หนูช่วยเราสองคนไม่ได้ แต่หนูช่วยเจ้าติณห์ได้” ญาณินเงยหน้ามองหลวงพิชัยภักดี “เห็นห่อผ้าบนพานเหนือหัวกะโหลกนั่นไหม๊ ในนั้นมีผมของเจ้าติณห์อยู่ กำนันพงษ์มันจะทำวิชามารใส่เจ้าติณห์”
       จิตญาณินรีบลุกเดินไปหยิบห่อผ้า อยู่ๆ กำนันพงษ์ก็ผลักประตูเข้ามากับสน
       “มันมาแล้ว”
       ญาณินหันขวับไปมองอย่างตกใจ
       “นังญาณิน เก่งจริงนะ ตัวแค่นี้”
       “รีบเอาผมเจ้าติณห์หนีไปเร็วหนูณิน ไม่ต้องห่วงพวกเรา” หลวงพิชัยภักดีบอกญาณิน
       “ไอ้สน ขวางมันไว้ อย่าให้นังนี่ออกไปจากประตูได้”
       กำนันพงษ์กับสนเดินปรี่เข้าหาญาณิน ญาณินกุมห่อผมของติณห์ไว้แน่น เดินถอยหลังไปอย่างช้าๆ กำนันพงษ์ยังไม่รู้ว่าที่เห็นเป็นเพียงจิตญาณิน
       “อย่าทำอะไรเจ๊จีจ้านะ”
       “หึๆ อยู่ดีๆ ก็เดินเข้ามาให้เชือดเองซะงั้น อีนังคนสวย ฉันอยากจะรู้นักแกจะหนีรอดไปจากที่นี่ได้ยังไง ต่อให้มีปีก วันนี้แกก็หนีไม่พ้น”
       กำนันพงษ์พูดเสร็จก็โผล่เข้าไปรวบตัวญาณิน แต่จิตญาณินหันวิ่งทะลุกำแพงบ้านหายไป ทำเอากำนันพงษ์กับสนตะลึงงันแทบไม่เชื่อสายตา
       “เฮ้ย มันเป็นผี”
       “ไม่ใช่ผีเว้ย อีนังนี่มันถอดจิตได้ ไม่อยากจะเชื่อเลย” กำนันพงษ์หันไปคว้าหุ่นเด็กรักยมขึ้นมาพูดสั่ง
       “เฮ้ย ไอ้รักยม เอ็งสองตัวมัวไปมุดหัวอยู่ที่ไหนวะ ไปจับนังผู้หญิงคนนั้นไว้อย่าให้มันหนีไปได้”
       
       วิญญาณเด็กชายรักในชุดสีทองกับเด็กชายยมในชุดสีเงินพุ่งกลิ้งตัวออกมาจากศาลเพียงตาที่แอบเข้าไปขโมยกินของเซ่นไหว้เจ้าที่ ปากยังเคี้ยวตุ้ยๆ มองไปยังจิตของญาณินที่วิ่งทะลุกำแพงจากในบ้านออกมายังสวนหย่อมข้างหน้า
       “มันอยู่นั่น”
       “ฮิๆ สนุกอีกแล้ว จับมัน”
       วิญญาณสองเด็กชายท่าทางเกเรออกวิ่งไล่ตามทีเล่นทีจริงตามนิสัยผีเด็กๆ ญาณินเหลียวหลังไปมองเห็นรักยมที่อยู่ห่างไป วิ่งวื๊ดๆ ตามมาแต่ไกล
       “ฮะ”
       จิตของญาณินรีบเคลื่อนที่เร็วไปสุดชีวิตมือกุมห่อผมของติณห์ไว้แน่น
       “อย่าหนีซี ยอมให้จับซะดีๆ ฮิๆ”
       
       วิญญาณรักยมเปลี่ยนจากวิ่งธรรมดาเป็นเคลื่อนที่เร็วไล่ตามวืดไปวืดมา
        
       อ่านต่อหน้า 2 พรุ่งนี้ เวลา 09.30น.

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 21 จบบริบูรณ์
สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 20
สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 19
สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 18
สื่อรักสัมผัสหัวใจ ตอนที่ 17
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 86 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 83 คน
97 %
ไม่เห็นด้วย 3 คน
3 %
ความคิดเห็นที่ 16 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มี ภาค 2 ป่าวนี้ เพราะหนังเรื่องนี้สนุกมากมีอะไรให้ตืนเต้นดี ถ้าจะดีต้องมี ภาค 2 เหนือนเรื่องอื่นๆนะค่ะ
ปลาเ้ล็ก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เบื่อคู่หลยส์มากที่สุด นางเอกแต่งตัวยังกับผีบ้า ทำผมปิดหน้าตัวเองทำให้รก สกปรกทำเป็นยิบซี ไม่รู้ว่าสถานที่อยู่ อาชีพ ต้องแต่งตัวแบบไหน เปลี่ยนทึกครั้งที่ออกมา ไปดูรายการอื่นก่อน ลองสอบถามคนอื่น ๆ ก็คิดคล้ายกัน หลายคนชอบดูผีเด็ก น่ารักดี คู่หลุยปากเบี้ยวเลยทำผมปิดทำตัวซกมก
คนดู
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
9 โมง 45 แล้ววววว มารออ่านตอนจบ :) เมื่อไหร่จะลงอ่ะคะ
Lavender
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนนี้สนุกมากๆค่ะ
pandada_2547@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบยายเจ๊ญานิน น่ารักน่ารั๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ya.lovely1989@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หลังๆชักมั่วยิ่งดูยิ่งอืดไม่เหมือนสามสี่ตอนแรกๆ
ปรับปรุงด่วน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตื่นมารออ่านแต่เช้าเลยค่ะ
ทีมงานสู้ๆ อย่าลืมมาลงนะคะ ^^
เอ้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รักสุคนธรสที่สุด
pattama_orm@hotmail
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณค่ะ
เบียร์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไอเลิฟสุคนธรส

แต่ไอเบื่อบทไอ้ก๊องมาก ฝืดชิหาย ตัดออกก็ดีนะ
Tom
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2012