หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มายาสีมุก

มายาสีมุก ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 9 เมษายน 2556 16:44 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มายาสีมุก ตอนที่ 11
       มายาสีมุก ตอนที่ 11 (ต่อ)
       
       “ไข่มุก ได้ยินชั้นเรียกไหม ชั้นจินจูเอง”
       
       “ตอนผมเจอ หน้าซีดมาก นี่ดีขึ้นหน่อยแล้วครับ”
       ไข่มุกค่อยๆ ลืมตาชัดขึ้น อย่างได้สติ เห็นทุกคนมองมาอย่างเป็นห่วง จินจูที่นั่งใกล้ก็ยิ้มจับมือ คีรินทร์โล่งอก
       แทยอนยืนนิ่งสายตาเป็นห่วง
       “ฟื้นแล้ว ชั้นว่าพาไปโรงพยาบาลดีกว่า”
       ไข่มุกที่นอนกึ่งนั่งบนเตียง พยุงลุกนั่ง
       “ไม่ต้องค่ะ หนูไม่เป็นไรแล้ว” แทยอนพูดเสียงเรียบ
       “คงเหนื่อยและเครียดเกินไป นอนพักสักหน่อยก็จะดีขึ้น”
       คีรินทร์เข้าใกล้จับมือไข่มุกแล้วถามอย่างเป็นห่วง
       “แน่ใจนะว่าไม่เป็นไรจริง มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”
       ไข่มุกมองหน้าคีรินทร์ แล้วมองจินจู พอจินจูเอื้อมมาจับมือ ไข่มุกก็ปล่อยโฮ เสียงสั่น
       “คุณจินจู หนูจะทำยังไงดี หนูจะทำยังไง”
       คีรินทร์อึ้ง อยากพูดแต่เห็นไข่มุกดูไม่ค่อยมีสติกับตัว จินจูลูบไข่มุกปลอบโยน หันบอกคีรินทร์และแทยอน
       “พวกคุณออกไปข้างนอกก่อนคะ เราสองคนคงมีเรื่องจะคุยกัน”
       คีรินทร์ทำท่าลังเล เพราะห่วงไข่มุก แต่พอสบตาจินจูที่ยิ้มเข้มแข็ง เลยเดินออกไปกับแทยอน จินจูมองไข่มุกที่สะอื้นอย่างอัดอั้น จินจูยิ้มปลอบโยน
       “เกิดอะไรขึ้น”
       ไข่มุกมองอย่างชั่งใจ อึกอัก
       “คือ หนู”
       จินจูสบตาตรงอย่างเรียกสติ บีบมือแน่น พูดน้ำเสียงเข้มขึ้นอย่างตั้งใจ
        “ไม่ว่าเรื่องอะไร ชั้นช่วยหนูได้นะ และจะช่วยให้ถึงที่สุดด้วย”
       ไข่มุกน้ำตาร่วง มองจินจู รู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก โผกอดจินจูอย่างไม่ตั้งใจ ร้องไห้โฮอย่างปลดปล่อยความทุกข์ในใจ
       
       ชลลดานอนยิ้มสบายบนเตียง พอกครีมหน้าขาว มีแตงกวาปิดที่ตาสองข้าง ได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินเร็วตรงมาหาที่เตียง ภัททิมาเดินมาหยุดข้างเตียง หยิบแตงกวาโยนทิ้ง ชลลดาหยีตาหลบแสงไฟจ้า
       “คุณแม่ขา เกิดเรื่องใหญ่แล้วคะ เขาลือกันให้แซ่ดว่าแม่นังไข่มุกฆ่าคนตาย ตอนนี้โดนขังอยู่ที่โรงพัก”
       ชลลดาลืมตาโผล่ง รีบลุกขึ้น สะใจ
       “นางวันดีปากตลาดน่ะหรอ ก็ดี ไหนๆ ลูกมันได้เป็นนางเอกสมใจแล้ว งั้นเดี๋ยวจัดให้สองเด้ง จะได้ดังขึ้นไปอีก”
       ภัททิมามองชลลดาที่แค่นยิ้มอย่างมีแผนในใจ
       
        หน้าสถานีตำรวจ กลุ่มนักข่าวกรูกันเข้าไปถ่าย คีรินทร์กับไข่มุกที่ถือข้าวผัดกับโอเลี้ยงมาเยี่ยมวันดี จินจูใส่แว่นดำ เดินเข้ามาในสน. เดชและคีรินทร์กันนักข่าว รีบพาเข้าไปข้างใน วันดีรีบมาเกาะลูกกรงด้วยความดีใจที่เห็นไข่มุกมองเลยไปเห็นจินจู
       “แม่ มุกพาคนมาช่วยแล้ว คุณจินจู ที่เป็นดาราดังของเกาหลีไง นี่แม่วันดีของมุกค่ะคุณ”
       จินจูถอดแว่นดำ วันดีเงยหน้าอย่างเสียไม่ได้ สบตากันพอดี วันดีมองตาเหลือกอย่างจำได้ จินจูเองก็มองอย่างนึกไม่ถึง รำพึงเสียงเบา
       “วันดี”
       จินจูนึกถึงที่เคยเจอวันดี วันดีทำท่าเลิ่กลั่กดูมีพิรุธ คธากับจินจูมองอย่างสงสัย
       “อ๋อ ตอนนี้นังวันดีไม่อยู่หรอก ไปต่างจังหวัด เดือนหน้านู้นแน่ะถึงกลับ”
       “เด็กผู้หญิงไปด้วยหรือเปล่า”
       “ไม่เห็นมีนี่ มันอยู่คนเดียว ลูกผัวไม่มี จำคนผิดแล้ว”
       จินจูมองวันดีอย่างยิ่งอึ้ง หันมาทางไข่มุก พูดอย่างนึกไม่ถึง
        “คนนี้เหรอ แม่ของเธอ”
       ทั้งคู่สบตากัน วันดีตกใจหันหลังให้ ตาเหลือกเพราะรู้ว่าจินจูจำตัวได้ จินจูเดินมายืนมองใกล้ๆ ไข่มุกมองเป็นห่วง
       “เป็นไงบ้างแม่ หิวไหม กินข้าวก่อน มุกซื้อข้าวผัดมาให้ ทำไมแม่ไม่หันหน้ามา แม่จ๋า” วันดีที่หันหลัง ยื่นมือควานหา แล้วรับข้าวผัดกับโอเลี้ยง คอยก้มหน้าหลบจินจู ไข่มุกแปลกใจ “แม่เป็นไร”
       วันดีเอามือป้องหน้าตัวเองให้พ้นสายตาจินจู ลากไข่มุกให้ห่างจากจินจู พูดอย่างเครียดมาก
        “มัวไปพายายดารานี่มาทำไม อยู่ในนี้แม่จะบ้าตายแล้ว รีบช่วยออกไปสิ เงินก็มี ทำไมไม่ประกันออกไปให้ได้”
       ไข่มุกกังวลเป็นห่วง
       “ก็หาทางอยู่ แม่ใจเย็นก่อนนะ ทุกคนกำลังช่วยแม่อยู่จ๊ะ”
       นักข่าวหลุดจากคีรินทร์และเดชที่กันไว้ วิ่งกรูมาถ่ายรูปไข่มุก จินจูกันอุตลุด คีรินทร์และเดชรีบวิ่งตามมาบอกไข่มุก
       “ไม่คิดว่านักข่าวเยอะแบบนี้ คุณกับคุณจินจูหลบไปก่อนดีกว่า เดี๋ยวมามากกว่านี้ได้เป็นข่าวใหญ่แน่ ทางนี้ผมจัดการเอง”
       ไข่มุกอึกอึกลังเล มองคีรินทร์
       “ชั้นอยากอยู่ช่วยแม่”
       คีรินทร์มองหน้าไข่มุกบอกเสียงเข้มขึ้น
       “ผมอยู่นี่ทั้งคน คุณไม่ต้องห่วง มีอะไรคืบหน้าจะรีบส่งข่าว”
       ไข่มุกสบตาซึ้งใจมาก จับมือคีรินทร์
       “ฝากแม่ด้วยนะคะคุณรินทร์”
       คีรินทร์พยักหน้ารับ หันมองเดช เดชเดินเข้ามา ไข่มุกจับมือแม่แน่นไม่อยากไป คีรินทร์จับแขนพยักหน้าให้ไข่มุกปล่อยมือจากลูกกรง เดชพาไข่มุกและจินจูฝ่าดงนักข่าวที่ถ่ายรูปแสงแฟล็ซวูบวาบไปหมด วันดียื่นมือ อ้าปากค้าง
       “คุณไข่มุก ตกลงแม่คุณฆ่าพ่อคุณตายจริงเหรอครับ”
       “ขอสัมภาษณ์ด้วยคะ”
       เดชรีบกันนักข่าว เพื่อให้จินจูกับไข่มุกออกไป วันดีตะโกนตามหลัง
        “นังมุก เอ็งจะไปไหน อย่าทิ้งแม่ นังมุก”
       ไข่มุกจะร้องไห้ หันมองแม่อย่างเป็นห่วงมาก จินจูจับมือบอกให้เดินตามเดชไป
       
       ไข่มุกหน้าเศร้าเป็นห่วงวันดี เดินกลับมาในล็อบบี้โรงแรมกับจินจูที่ดูครุ่นคิด จินจูชำเลืองมองไข่มุกแล้วนึกถึง วันที่จินจูคุยกับเพื่อนบ้านวันดี
       “แล้วเมื่อก่อนเขาทำอะไร”
       “จะทำอาไร้ นังขี้ขอก็ต้องเป็นขอทานน่ะสิ มันยังเอาลูกเล็กมันมาขอด้วยเลย แต่ตัวลูกน่ะหน้าตาน่ารัก ใครเห็นก็เอ็นดู วิ่งตามนังวันต็อกๆ”

มายาสีมุก ตอนที่ 11
       จินจูมองหน้าไข่มุกอย่างครุ่นคิด ชักเฉลียวใจ ไข่มุกเห็นจินจูมองอย่างจับสังเกตก็สงสัย
        “ทำไมมองหนูแปลกๆ”
       จินจูสบตานิ่ง ถามน้ำเสียงจริงจัง
       “หนูเล่าเรื่องหนูกับแม่ให้ชั้นฟังได้มั้ย เล่าให้ละเอียดเลยนะ”
       ไข่มุกฟังอย่างแปลกใจว่าทำไมจินจูถึงนึกอยากรู้นัก แล้วนึกเหตุการณ์ย้อนหลัง ส่ายหน้าเล่าอย่างจำได้แม่นยำ
        “ก็ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ ตั้งแต่จำได้ก็รู้ว่าบ้านเรายากจนมาก ตอนเด็กๆ ต้องช่วย แม่ออกเร่ขอทาน” จินจูหลับตาอย่างรู้สึกขมขื่น สงสารไข่มุกจับใจ ไข่มุกยิ้มอายๆ “สงสารหนูเหรอคะ ที่จริง มันก็ไม่ได้แย่มากหรอกคะ”
       ไข่มุกหวนนึกถึงเรื่องราวของตัวเองตอนวันเด็ก ลูกเคาะฉิ่งฉาบในมือวันดีรัวเป็นจังหวะ วันดีเคาะให้จังหวะไข่มุกใส่เสื้อผ้ามอมแมม มัดจุก เต้นหมุนส่ายตัวไปมาดุกดิกน่ารัก ร้องรำตามจังหวะดนตรี
       “อะจ๊ะทิงจา จ๊ะทิงจา ทิงหน่องหนอย เต้นเข้าซินังมุก” ไข่มุกเมื่อยหยุดเต้น ดูดนิ้ว วันดีเอ็ด “หยุดทำไม เต้นไปเรื่อยๆ สิ ไม่อยากได้ตังค์รึไง เอ้า จ๊ะทิงจา”
       ไข่มุกเต้นดุกดิกอีก คนผ่านไปมายิ้มมองไข่มุกเอ็นดู หยิบสตางค์ให้ วันดีเอาขันยกขึ้นจากพื้นรับเศษสตางค์ ดูว่าได้เท่าไร แล้วรีบเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ
       วันดีกับไข่มุกนั่งพื้นขอทานหน้าร้านก๋วยเตี๋ยว วันดีพนมมือหลับสัปหงก ไข่มุกมองในร้านเห็นคนนั่งกินก๋วยเตี๋ยว คีบลูกชิ้นกินอย่างเอร็ดอร่อย กลืนน้ำลายอย่างหิว ไข่มุกเดินจะเข้าไปขอกิน เด็กเสิร์ฟเก็บชามก๋วยเตี๋ยวที่ลูกค้ากินอิ่มแล้ว เดินมาหน้าร้าน เห็นไข่มุกเดินเลยมาไล่ ไข่มุกวิ่งจู๊ดหนีอย่างเร็ว หันมามองหน้าเบ้
       “ออกไปขอทานที่อื่น ไป ไป๊”
       เด็กเสิร์ฟเดินมาเทเศษก๋วยเตี๋ยวในถังขยะข้างหน้าร้านแล้วเดินไป ไข่มุกรีบวิ่งไปคุ้ย หยิบลูกชิ้น เศษก๋วยเตี๋ยวกินอย่างหิวโหยเอร็ดอร่อย
       
       จินจูฟังสิ่งที่ไข่มุกเล่าแล้วน้ำตาหยดอย่างนึกสงสาร ไข่มุกยังยิ้มโม้ต่ออย่างสนุก
       “เส้นก๋วยเตี๋ยวเงี้ยนุ้ม นุ่ม ลูกชิ้นก็หนุบหนับ จำได้ร้านนี้อร่อยที่สุดในโลกเลย” ไข่มุกหันมองจินจู “อ้าว...คุณจินจูร้องไห้ทำไมคะ”
       จินจูมองไข่มุกป้ายน้ำตาตัวเองออก
       “ชั้น สงสารหนู หนูต้องลำบากเหลือเกิน”
       ไข่มุกยิ้มมองจินจูอย่างอ่อนโยน
       “โธ่เอ้ย หนูไม่เป็นไรหรอกคะ มันก็สนุกดี ยังไงก็ผ่านมาแล้ว ตอนนี้สบายกว่าก่อนตั้งเยอะ เดี๋ยวไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านนั้นกันไหมคะ หนูเลี้ยงเอง จะกินสักห้าชาม ให้สะใจไปเลย”
       ไข่มุกยิ้มหัวเราะ จินจูมองหน้านิ่ง น้ำตาคลอ เข้าไปกอดร้องไห้ ไข่มุกงง ว่าทำไมจินจูถึงสงสารเธอขนาดนี้
       
       คธายกกาแฟดื่ม มองจินจูอย่างเป็นห่วง
        “ผมอยากให้คุณค่อยๆ คิด อย่าพึ่งปักใจเชื่อว่าหนูไข่มุก คือ...ลูกของเรา”
       จินจูมองคธาอย่างมีความหวัง
       “ชั้นเคยสงสัย ว่าทำไมถึงรู้สึกถูกชะตากับเด็กคนนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น ยิ่งรู้จักก็ยิ่งผูกพันธ์ แต่ตอนนี้รู้แล้วคะว่าทำไม” จินจูยิ้มดีใจ “สัญชาติญาณของแม่กับลูกไงคะ คธาชั้นแน่ใจคะ ว่าไข่มุก็คือยองแอ”
       คธากุมมือจินจูอย่างห่วงใย
       “ตอนนี้ขอแค่สงสัยได้มั้ย แต่อย่าพึ่งแน่ใจ ผมไม่อยากเห็นคุณผิดหวัง บางเรื่องมันก็ไม่เป็นอย่างที่เราคิด”
       จินจูเอียงตัวซบคธา บอกอย่างมั่นใจ สีหน้ายิ้มแย้มมีความหวัง
        “ขอบคุณคะที่เป็นห่วง แต่ชั้นแน่ใจ ว่าไข่มุกก็คือ ยองแอ ลูกสาวเราอยู่แค่เอื้อมแล้วคะคธา แล้วไม่เป็นอย่างที่เราคิด”
       จินจูบอกหนักแน่นมั่นใจจนคธานึกห่วง แต่อีกใจเขาก็อดเห็นด้วยกับจินจูไม่ได้
       
       พนักงานโรงแรมยืนอ่านหนังสือพิมพ์ที่ล็อบบี้ ลงรูปวันดีเกาะลูกกรงร้องไห้กับไข่มุก พาดหัวตัวโต “นางเอกดังร่ำไห้ แม่ฆ่าพ่อดับอนาถ”
       แทยอนเดินมาที่ล็อบบี้ นักข่าวกรูกันเข้าไปถ่ายรูปสัมภาษณ์ แทยอนเดินช้าลง
       “เกิดเรื่องแบบนี้แล้ว คุณไข่มุกยังจะได้แสดงหนังเรื่องใหม่ต่อไปไหมครับ”
       แทยอนหยุดยืน สีหน้าขรึม
       “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับกับเธอ แม่ก็ส่วนแม่ ผมยังยืนยันจะเซ็นสัญญาให้คุณไข่มุกเป็นนางเอกของผมต่อไป”
       แสงแฟลชวูบวาบ แทยอนเดินไปอย่างไม่สนใจนักข่าวที่พยายามสัมภาษณ์ต่อ
       
       ที่บ้านคีรินทร์ เขมทัตนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ มณีอ่านอีกเล่ม เลื่อนหนังสือพิมพ์ให้เขมทัตอย่างไม่สบอารมณ์
       “ขึ้นหน้าหนึ่งทุกเล่ม ไม่รู้จิตใจลูกจะร้ายเหมือนแม่หรือเปล่าเห็นแล้วน่ากลัวจริง เอามาอยู่ในบ้านตั้งนาน ดีนะที่มันไม่ปาดคอเอา”
       เขมทัตดูหนังสือพิมพ์อีกเล่ม ถอนใจ
       “คุณก็เกินไป แม่เขาก็พูดว่ามันเป็นอุบัติเหตุ ไม่ได้จงใจฆ่า ไข่มุกเองก็ดูนิสัยดี ไม่มีท่าทางอย่างคุณว่าสักหน่อย”
       “ต่อให้เป็นดีแค่ไหนก็มีเชื้อ เป็นลูกฆาตกรแบบนี้ ชั้นรับไม่ได้ ถ้ารู้อย่างนี้ ให้รินทร์แต่งกับยัยภัทยังดีซะกว่า อย่างน้อยชลลดาก็ไม่เคยฆ่าใคร”
       มณีทำท่ากลัว เขมทัตส่ายหน้าอย่างเพลีย อ่านหนังสือพิมพ์ต่อ
       
       ไข่มุกเดินไปมาอยู่ในห้องอย่างกลุ้มใจ คิดวิธีช่วยวันดี เสียงคนเคาะประตูก็เดินไปเปิดเห็นคีรินทร์พาวันดีมา ไข่มุกยิ้มอย่างดีใจเข้าไปกอดวันดี
        “แม่จ๋า แม่ออกมาได้ไง ตำรวจเขาปล่อยแม่แล้วใช่ไหม” ไข่มุกมองคีรินทร์ “หรือว่า...”
       วันดียิ้มพะยักพะเยิบให้คีรินทร์
       “ถ้าไม่ได้ผัวเอ็ง แม่ก็ไม่ได้ออกมาหร้อก พ่อรูปหล่อเนี่ย”
       ไข่มุกดีใจมาก ยิ้มตาเป็นประกายให้คีรินทร์ เผลอตัวจะเข้าไปกอด คีรินทร์ก็ยิ้มอ้าแขนจะรับ แต่ไข่มุกนึกได้เบรคตัวไว้ทัน
       “เอ้ย” ไข่มุกรีบเปลี่ยนเป็นไหว้ขอบคุณคีรินทร์อย่างซึ้งใจแกมเขิน คีรินทร์ยิ้มค้างรับไหว้แทบไม่ทัน “ขอบคุณมากนะคะคุณรินทร์ ขอบคุณจริงๆ ถ้าไม่ได้คุณชั้นยังนึกไม่ออกว่าจะช่วยแม่ยังไง”
       คีรินทร์แก้เก้อ ทำเสยกมือลูบผม
       “ยังไงก็ต้องช่วยกัน ชั้นไม่ได้แล้งน้ำใจขนาดนั้น ช่วงนี้ให้แม่อยู่กับเธอที่นี่ก่อน เพราะต้องติดต่อกับตำรวจและทนายอีกหลายครั้งกว่าเรื่องจะจบ”
       ไข่มุกพยักหน้ารับ
       “ได้ค่ะ” ไข่มุกดีใจคล้องแขนวันดี “แม่อยู่กับมุกที่นี่นะจ้ะ”
       วันดีมองห้องไปทั่ว นั่งเตียง ลูบไปมา
        “โอ้โห แม่เจ้าโว้ย แอร์ก็เย็น เตียงก็นิ่ม ไหงห้องมันสวยแบบนี้” วันดีจับมือไข่มุก “เขาจะให้แม่อยู่ตลอดไปใช่มั้ย”
       คีรินทร์มองอย่างหมั่นไส้
       
       “ที่ให้มาอยู่เพราะไข่มุกต้องเก็บตัวที่นี่ ไม่ได้ให้อยู่ตลอดชีวิต”

มายาสีมุก ตอนที่ 11
       วันดีก็ทำเมินๆ ฟังบ้างไม่ฟังบ้าง ลุกเดินไปจับม่าน จับของตามโต๊ะอย่างชอบใจ
        “แม่อยู่ให้สบายเลย ห้องน้ำก็สวยนะแม่ แม่อาบน้ำก่อนได้สบายตัว”
       วันดีพยักหน้าเดินเข้าไปดูห้องน้ำ คีรินทร์ทำท่าจะเดินกลับ ไข่มุกเดินมาสะกิดที่ข้างหลัง มองหน้าแล้วยิ้มหวานให้คีรินทร์ทำหน้าเรียบ
       “มีไรอีก เดี๋ยวชั้นต้องไปแล้ว”
       ไข่มุกก้าวเท้าเข้าไปยืนใกล้คีรินทร์ บิดมือไปมา ยิ้มมองหน้า ทำตาปริบๆ ใจหนึ่งกล้าอีกใจเขิน คีรินทร์มองแล้วถาม
       “ดูทำเข้า มีไรก็ว่ามาสิ”
       ไข่มุกทำกวักมือให้คีรินทร์โน้มตัวมาหา พอคีรินทร์เผลอไม่ทันตั้งตัว ไข่มุกยื่นหน้าหอมแก้มคีรินทร์จุ๊บหนึ่งอย่างเขินแล้วถอยออกมา คีรินทร์มองอย่างเหว๋อ ไข่มุกพูดเสียงเบาเขินแต่พอได้ยิน
       “ให้รางวัลคะ เมื่อกี้ว่าจะกอด แต่แม่อยู่”
       คีรินทร์ยิ้มจับที่แก้มตัวเอง
       “อ๋อ เขินแม่ งั้นชั้นกอดเธอเอง”
       คีรินทร์เข้าไปกอด เสียงวันดีลั่นจากห้องน้ำ
       “มุกเอ้ย ส้วมมันกดยังไงเนี่ย มาดูให้แม่หน่อยซิ”
       ไข่มุกในอ้อมกอดคีรินทร์ ยิ้มขำมองหน้ากัน
       
       ที่ห้องอาหารในโรงแรม พนักงานเดินเอาอาหารผ่านหน้าคีรินทร์กับเขมทัตที่ยืนห่างออกมา ไปเสิร์ฟวันดีกับไข่มุกที่นั่งโต๊ะ วันดีตาโตมองอย่างตื่นเต้น
       “คิดยังไงถึงพาแม่เขามาอยู่ที่นี่ ไหนว่าไม่ได้มีอะไรกันแล้ว”
       คีรินทร์แก้เก้อแต่น้ำเสียงห่วงไข่มุก
       “กำลังเดือดร้อน ก็ช่วยไปครับ ไข่มุกต้องเล่นหนัง มีแม่คอยอยู่ด้วยก็ดีครับ”
       เขมทัตมองอย่างรู้ทัน ขมวดคิ้วถาม
       “แน่ใจนะว่าคิดแค่นั้น พ่อว่ายังมีอะไรอีกนะ”
       คีรินทร์ทำหน้าซื่อ ปิดความรู้สึก เขมทัตอดอมยิ้มอย่างรู้ทันไม่ได้
       ไข่มุกยิ้มแย้มมีความสุข ตักกับข้าวให้วันดี วันดีกินอย่างเอร็ดอร่อยเพราะไม่เคยกินของดีอย่างนี้มาก่อนในชีวิต วันดีเคี้ยวตุ้ยเต็มปาก พูดไปด้วย
       “อร่อยทุกอย่างเลย นังมุก ตักจานโน้นให้แม่อีกหน่อยซิ”
       “แม่อยากได้อะไรอีก เอาข้าวผัดกับโอเลี้ยงไหม เดี๋ยวหนูสั่งให้” วันดีมองค้อน
       “ไม่เอาแล้ว เอ็งนี่นะ ให้แม่ห่างตะรางบ้างเถอะ” วันดีมองกับข้าวที่ไข่มุกตักใส่จาน “เออ เอาอีกๆ เยอะๆ”
       วันดีกินอย่างเอร็ดอร่อย ไข่มุกดีใจ
       “แม่จ๋า ค่อยๆ กินซิ เดี๋ยวติดคอแย่”
       จินจูเดินมาหยุดที่โต๊ะ มองวันดีนิ่ง สีหน้าเรียบ พูดน้ำเสียงจริงจัง
        “เจอกันอีกแล้วนะคุณวันดี”
       วันดีเงยหน้ามองทั้งที่ข้าวเต็มปาก วันดีช็อคตาค้าง ทำช้อนหล่น
       “แม่ ไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนี้ก็ได้ แม่ได้ประกันตัวชั่วคราวคะ” ไข่มุกบอก จินจูมองวันดีอย่างเค้นความจริง
       “ดีใจด้วย เห็นว่ามาอยู่ที่นี่ ดี เรามีเรื่องต้องคุยกัน”
       วันดีอึกอัก พูดติดขัด
       “พา พา แม่กลับห้องดีกว่า ไม่ ไม่ ค่อยสบาย” ไข่มุกงง
       “อ้าว เมื่อกี้ยังกินดีๆ อยู่เลย แม่เป็นไรไปจ๊ะ”
       วันดีทำคิดแล้วกุมท้อง
       “โอย สงสัยจุกอย่างเอ็งว่า กินเร็วไปหน่อยมั๊งโอย แน่นไปหมดเล้ย”
       วันดีรี่ตามองจินจู แต่ก็ต้องรีบหลบสายตาที่มองเขม็งมา ดึงแขนไข่มุกให้ลุกเร็ว จินจูพยายามยื้อไว้
        “จะรีบไปไหน อยู่คุยกันก่อนสิ”
       “โอย ปวดท้อง นังมุกพาแม่ไปเร็ว ไม่ไหวแล้ว”
       ไข่มุกหันหน้ามองจินจูงงๆ แล้วเดินประคองวันดีที่กุมท้องทำตัวงอ แต่เดินเร็วออกไป
       
       ประตูลิฟต์ปิด วันดีที่ปวดท้องตัวงอก็ยืดตัวปกติ ถอนหายใจอย่างโล่ง แต่สีหน้ายังกระวนกระวาย เช็ดมุมปากอย่างอดของอร่อย
       “แม่ดาราดังไรของเอ็งนั้น มาขัดลาภปากข้าจริ๊ง ของอร่อยทั้งนั้น”
       ไข่มุกงงที่วันดีหายปวดท้อง
       “อ้าวแม่ หายปวดแล้วเหรอ” ไข่มุกมองวันดีนิ่งคิด “ชั้นสงสัยจัง ทำไมแม่ชอบทำท่าแปลกๆ ตอนเจอคุณจินจู”
       วันดีทำหงุดหงิดใส่
       “เอ็งอย่างถามมาก เดี๋ยวถึงห้องเก็บของให้หมด แล้วไปจากนี่กัน”
       ไข่มุกยิ่งงงและนึกสงสัย
       “ได้ไงแม่ ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก กองประกวดได้เอาตาย”
       วันดีขึ้นเสียงอย่างมีไม่มีเหตุผล
       “ข้าไม่สนไรทั้งนั้น เอ็งทำตามที่ข้าบอก”
       “แม่เป็นอะไรของแม่ ไหนบอกชอบที่นี่ไงจ๊ะ มุกจะได้แสดงหนังเป็นนางเอกแล้วนะแม่ อุตส่าห์ประกวดจนชนะ จะทิ้งได้ไง”
       “ได้มาห้าแสนพอแล้ว เรากลับไปขายส้มตำกันอย่างเดิม นางเอกนางบ้าอะไรเนี่ย ไม่เอาแล้ว”
       “มุกไปไม่ได้หรอกแม่” วันดีชักโมโห
       “ทำไม อ๋อ พอจะเป็นดารา เลยไม่เชื่อแม่แล้วหรอ”
       “ไม่ใช่ แต่มุกเซ็นสัญญาเล่นหนังแล้ว ขืนเราเบี้ยว หนีไป มีหวังโดนเขาปรับตายเลย แล้วจะไปเอาเงินที่ไหนมาให้”
       วันดีอึ้งอย่างหาทางออกไม่ได้ กลัวจินจูรู้เรื่องไข่มุก
       
       เดชส่งหนังสือปลอมลายเซ็นคีรินทร์ที่ส่งให้ฝ่ายบุคคลรับนุชนารถเข้าทำงานให้คีรินทร์ดู คีรินทร์ตกใจ
       “นี่มันไม่ใช่ลายเซ็นผม เกิดเรื่องแบบนี้ได้ไง”
       “มีคนปลอมลายเซ็นคุณ สั่งให้รับนุชนารถเป็นพนักงาน” คีรินทร์นิ่งคิด
       “นึกแล้วไม่ผิด งานนี้ต้องมีคนในช่วยนุช หาให้ได้ว่าเป็นใคร”
       “ครับ”
       
       คีรินทร์คิดหนัก ว่าเป็นใครกันแน่

มายาสีมุก ตอนที่ 11
       ไข่มุกเห็นคีรินทร์เดินมาก็ทำท่าอยากเข้าไปคุย แต่ก็ชะงัก อีกใจก็ไม่ค่อยกล้า รีรอแล้วตัดสินใจจะเข้าไป พอดีวัฒนาโผล่มา
       “วัฒ ยุ่งอยู่ไหม ชั้นมีเรื่องคุยกับนาย”
       ไข่มุกเลยชะงัก รีบหลบมุมตึก คีรินทร์เดินคุยกับวัฒนาที่ทำสีหน้าแปลกใจไม่อยากเชื่อ
       “ใครกัน มันกล้าทำขนาดนั้น”
       “ถ้ามีคนในทำจริงก็แสบมาก แต่คิดไป นุชอาจติดสินบนพนักงานสักคนให้ช่วย” วัฒนาทำครุ่นคิด
       “ก็เป็นไปได้ แต่ไม่ต้องห่วง ชั้นจะช่วยสืบด้วย ได้เรื่องยังไงจะรีบรายงานนายทันที”
       “ดี ขอบใจมากเพื่อน”
       คีรินทร์ฟังอย่างพอใจ จับไหล่วัฒนาขอบใจ แล้วเดินหันหลังไป คีรินทร์หันไปมองกระจกสะท้อนทันสังเกตเห็น วัฒนาที่ยิ้มเยาะ คีรินทร์ลอบมองวัฒนาอย่างชักเอะใจ นึกสงสัย แต่เดินเลยไปเหมือนไม่มีอะไร
       
       จินจูยื่นบทปึ้กใหญ่ให้ไข่มุก ไข่มุกรับยิ้มอย่างตื้นเต้นดีใจ พลิกดูอ่านอย่างไม่อยากเชื่อเงยหน้ามองจินจู
       “นี่หนู จะได้แสดงหนังกับคุณจริงๆ เหรอคะ ขอบคุณนะคะ”
       จินจูพยักหน้า ยิ้มน้อยๆ ให้ไข่มุก
       “ขอบคุณทำไม มีวันนี้ได้ก็เพราะความสามารถของหนู” จินจูมองอย่างอาทร “ชะตากำหนดให้เรามาเจอกัน หนูต้องท่องบทให้ดี อีกสองวันจะได้เริ่มซ้อมบทกันแล้ว”
       ไข่มุกฟังงงๆ แต่ยิ้มพยักหน้ารับ
       “ได้คะ หนูจะพยายามให้เต็มที่ ไม่ทำให้คุณผิดหวัง” จินจูยิ้มพอใจ
       “ช่วงนี้ได้คุยกับคุณคีรินทร์บ้างมั้ย” ไข่มุกส่ายหน้าเศร้าหน่อยๆ
       “ไม่ค่อยได้เจอเลยคะ เขาคงงานยุ่งด้วยมั๊ง”
       “ทำไมไม่ไปขอบคุณเขาเรื่องที่เขาช่วยแม่ล่ะ จะได้คุยกัน”
       ไข่มุกนิ่ง พูดเสียงเบา
       “ขอบคุณไปแล้วคะ ตอนเขามาส่งแม่ที่ห้อง”
       จินจูมองอย่างรู้ความรู้สึกไข่มุก
       “แล้วเรื่องอื่นล่ะ ไม่อยากคุยหรือไง เขาไม่รู้หรอกนะ ถ้าหนูไม่ยอมพูดออกไป” จินจูจับมือไข่มุก “คุยกันซะแล้วทุกอย่างจะดีขึ้น”
        ไข่มุกฟังแล้วยิ้มอย่างมีหวังว่าจะได้คุยเพื่อให้คีรินทร์มีความรู้สึกที่ดีขึ้นกับเธอ
       
       คีรินทร์นั่งทำงาน ไข่มุกเคาะประตู
       “เชิญครับ”
       ไข่มุกแง้มประตูอย่างเขินๆ คีรินทร์เงยหน้าขึ้น แล้วก้มหน้าทำงานต่อ เหมือนไม่สนใจ ไข่มุกหน้าเจื่อน หดหน้าจะกลับออกไป
       “เอ้า จะเข้ามาแล้วทำไมไม่เข้า”
       ไข่มุกยิ้มเขินเดินเข้ามา ซ่อนอะไรไว้ข้างหลัง พูดติดๆ ขัดๆ อย่างเขิน
       “คือชั้น อยากมา ขอบคุณอีกครั้งที่คุณช่วยแม่คะ”
       “คิดมาก ชั้นแค่ช่วยประกันตัวชั่วคราวเอง เรื่องยังอีกยาว ชั้นไม่ช่วยตลอดไปหรอก ซ่อนอะไรไว้ข้างหลัง”
       ไข่มุกเขินใหญ่ หน้าแดง บิดไปมา ก้มหน้าแล้วตัดสินใจยื่นดอกกุหลาบแดงให้ 1 ดอก
        “แทนคำขอบคุณไงคะ ชั้นให้คุณ”
       คีรินทร์มองยังไม่รับ ไข่มุกเงยหน้าแล้วยิ้มทำมือยื่นให้รับอีก คีรินทร์ก็แกล้งมองทำเฉย เลิกคิ้ว ไข่มุกหดยิ้ม
        “แน่ใจแล้วเหรอ ที่ให้กุหลาบแดง ไม่ใช่มาหลอกอะไรชั้นอีกนะ”
       “คราวนี้ไม่หลอก แน่ใจแล้ว”
       สองคนสบตากันนิ่ง คีรินทร์เอื้อมมือจะรับ ภัททิมาปรี่เข้ามาฉวยเอาไป ทั้งคีรินทร์และไข่มุกยกมือค้าง มองอย่างอึ้ง
       “จับได้คาหนามกุหลาบเลยนะยะ นังมุก เอาคืนไป” ภัททิมาโยนกุหลาบลงพื้นคล้องแขนคีรินทร์ “ต่อไปนี้อย่าหวังว่าจะหลอกรินทร์ได้อีกเพราะเขามีชั้นแล้ว คราวนี้ชั้นเตือน แต่ถ้ายังคิดมาป้วนเปี้ยนวุ่นวายกับรินทร์อีก ได้เห็นดีกันแน่”
       ไข่มุกมองกุหลาบที่พื้นเศร้าใจ
       “ชั้นแค่มา...”
       ภัททิมาแผดเสียงใส่
       “มาปั่นหัว ผัวชาวบ้านละซิ ชั้นเป็นเมียเขาแล้ว เป็นเมียตัวจริง เสียงจริง ไม่ใช่เมียหลอกๆ อย่างเธอ”
       ไข่มุกหน้าเสีย คีรินทร์ก็อึ้ง ได้แต่มองไข่มุกที่เดินจากไปอย่างเศร้า
       
       ปลายนิ้วคธาที่พริ้วบนเปียโนอย่างไพเราะซาบซึ้ง ไข่มุกยืนอยู่ข้างๆ ซ้อมร้องเพลง เปียโนบรรเลงช่วงอินโทรฯ
       ไข่มุกโยกหัวไปมาน้อยๆ แล้วเคาะนิ้วเรียกจังหวะที่ขอบเปียโน คธาหันไปเห็นก็นิ่งมองอย่างแปลกใจ ไข่มุกเริ่มร้องเพลงน้ำเสียงอย่างเพราะ ไข่มุกร้องไปแล้วท้าวคางที่เปียโน คธาก็มองอีกนึกแปลกใจมากขึ้น แล้วนึกถึงอดีตภาพจินจูท้าวคางที่เปียโนมุมเดียวกับไข่มุก ร้องเพลงอย่างซาบซึ้ง คธาเล่นเปียโนอย่างมีความสุข ช่วงกลางเพลงที่เปียโนบรรเลงเดี่ยว จินจูวางนิ้วเรียกจังหวะที่ขอบเปียโน โยกหัวไปมา อิริยาบถไม่ต่างกับที่ไข่มุกทำ
       คธาดีดตัวโน๊ตสุดท้ายแล้วนิ่ง มองไข่มุกนิ่งอยู่นาน จนไข่มุกแปลกใจ
       “คุณอามีอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมมองจัง หรือหนูร้องเพี้ยน”
       คธารู้สึกตัว ยิ้มส่ายหน้า
       “ท่าทางคุณ ตอนร้องเพลง เหมือนผู้หญิงคนนึงที่ผมรู้จัก” ไข่มุกยิ้มดีใจ
       “อย่าบอกนะว่าเหมือนคุณจินจู” คธาพยักหน้า
       “หลายอย่างเหมือนกันมาก” ไข่มุกยิ้ม
       “หนูรู้ว่าเพราะอะไร” คธาชะงัก รีบถาม
       “รู้เหรอ”
       “ค่ะ หนูน่ะแฟนพันธ์แท้ของคุณจินจูนะคะ ดูมาตั้งแต่เด็ก ก็คงจำท่ามาบ้าง ดีใจจังเหมือนซุปตาร์คนโปรด”
       คธายังคงนิ่งมองไข่มุกอย่างพิจารณา คีรินทร์เดินเข้ามา ไข่มุกยังน้อยใจไม่หาย ทำงอนมองทางอื่น คีรินทร์แกล้งแหย่
       “ร้องเพราะแบบนี้ ต้องให้รางวัลซะแล้ว ขอตัวพานักร้องคนเก่งไปพักผ่อนก่อนนะครับ”
       “เชิญครับคุณคีรินทร์”
       คีรินทร์จับต้นแขน ไข่มุกเอียงตัวหลบ มองค้อน คีรินทร์ทำขมวดคิ้วกวักมือให้ตาม ไข่มุกเฉย
        “อย่าเลยค่ะ เดี๋ยวจะมีคนมาอ่านสิทธิ์ให้ฟังอีก”
       คีรินทร์ถอนใจแรงๆ ไข่มุกเมินหน้า มองไปทางอื่น แล้วแทบร้องอย่างตกใจ เพราะโดนคีรินทร์จับแขนพาเดินไปอย่างแทบจะลาก
       “โอ๊ย ปล่อยนะ”
       “ไม่ปล่อย มีเรื่องคุยด้วย”
       
       คธามองตามสองคนอย่างอดยิ้มไม่ได้

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มายาสีมุก ตอนที่ 23 จบบริบูรณ์
มายาสีมุก ตอนที่ 22
มายาสีมุก ตอนที่ 21
มายาสีมุก ตอนที่ 20
มายาสีมุก ตอนที่ 19
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 39 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 35 คน
90 %
ไม่เห็นด้วย 4 คน
10 %
ความคิดเห็นที่ 21 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมากกกกกกกกกกกกกดูตอนนางเอกร้องไห้เเทบจะร้องตามเลยวีก็ใจร้ายมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกเลยน่าสงสารนางเอกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกเลย
เพรียว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
พรลภัส พาภิรมณ์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอบมาคะพี
พรลภัส พาภิรมณ์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอให้อยู่ทีช่อง7ไปนานนะคะ
พรลภัส พาภิรมย์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอให้มีความสุขคะ
พรลภัส พาภิรมย์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงทีนึงก็นิดเดียว ลงช้าอีก ขอร้องน๊าตรงเวลาแล้วลงซัก1หน้าก็ได้ ขอบคุณมากถ้าเป็นอย่างนั้น เพราะเวลาลงใกล้จะจบมักจะเป็นแบบนี้อ่ะ
รำคาญ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่มาตามสัญญารอนานแล้วนะ
woranan.kapu@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่อ เจอละ ไปได้กันตอนที่ 7 นี่เอง
อ่อรู้ละ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ได้กันตอนไหน ไม่ใช่ ตอนที่ 9-10 หรอ ได้กันตอนที่ 7 ตอนไหน อันนันแค่จูบแล้ว นอนน ไม่ใช่อ่อ
...
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่า ตอนที่7 หน้าแรกครับ เขาไม่ได้เขียนไว้หรอก แต่ว่า เดาเอานะ จาก ข้อความนี้

1.คีรินทร์ก้มกระซิบ “เผื่อรินทร์น้อย หรือหนูลูกเจี๊ยบ อาจจะแอบมาอยู่ตรงนี้แล้วด้วย”
คีรินทร์แกล้งแตะท้องไข่มุก ไข่มุกประกบมือลงเบาๆ ยิ้มให้อย่างอ่อนหวาน ภัททิมากับชลลดายิ่งตาโตไปใหญ่
2.คีรินทร์กลับเข้าห้องกอดไข่มุกหอมแก้มซ้ายขวา ใบหน้าไข่มุกนิ่งเหมือนไม่สบายใจ
“เป็นอะไรครับ คุณภรรยาคนสวย”
“ไม่มีไรคะ แค่คิดอะไรนิดหน่อย”
“คิดถึงชั้นล่ะสิ เมื่อคืนชั้นมีความสุขมากเลยรู้มั้ย ก่อนหน้านี้ชั้นดูเธอผิดไปจริงๆ ตอนแรกแม่บอกเธอชื่อเสียดังมาก เลยนึกว่าเชี่ยวชาญตัวแม่มาเอง ที่ไหนได้ มือใหม่หัดขับ ตัวจริงเสียงจริง”
ไข่มุกหยิกหมั่บ ค้อนใส่
“แล้วไม่คิดว่าชั้นจะแกล้งแอ๊บ หลอกคุณ เหมือนที่คุณชอบว่าชั้นเหรอ”
“โถๆๆ หนูน้อยลูกไก่ครับ ของอย่างนี้แอ๊บไปก็หลอกชั้นไม่ได้หลอก อย่าลืมสิว่าชั้นคือใคร คีรินทร์น่ะ ตัวพ่อมาเองเลยนะคร้าบ เจอมาเยอะแล้ว”
“ค่ะ คุณตัวพ่อ...ผู้เชี่ยวชาญ” ไข่มุกทำเสียงประชด
“แต่ไม่ต้องกลัวนะ เรื่องแบบนี้สอนกันได้ เดี๋ยวถ่ายทอดวิชาให้หมด”
ไข่มุกค้อนให้อย่างอดขำไม่ได้ คีรินทร์ดึงเข้ามากอดอย่างนึกรัก หอมแก้มอย่างทะนุถนอม
“ชั้นดีใจ ที่เธอไม่ได้เป็นแบบที่แม่ หรือไข่มุกพูดถึง เธอเป็นผู้หญิงมีค่า เหมาะสมอย่างที่พ่อชั้นบอกจริงๆ”
คีรินทร์หอมหน้าผากไข่มุกเบาๆ ไข่มุกซบลงที่หน้าอก ยิ้มอ่อนโยน
คิดว่านะ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอ้อ! ไม่ได้เจือก แต่ขอเจาะลึกด้วยคน ตามอ่านหมดแระ คิดว่าน่าจะตอนที่ 7 อ่ะล่ะ เพราะนางเอกท้องแระ ถ่้าตอนที่ 9-10 น่ะ คงท้องกับคนอื่นแน่ มันใกล้เกิ้น
ขอแจมด้วยคน
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชัดเจนจ้า พรุ่งนี้ ได้กันละ ในทีวีนะ อิอิ
แน่นอน
 
ความคิดเห็นที่ 12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอ่อ สงสัย ว่าตกลงไปได้กันตอนที่เท่าไหร่อ่ะ จะย้อนไปอ่านซะหน่อย แค่คุ้นๆเฉยๆ แต่ไม่แน่ใจ
สงสัย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงทีละ 5-10 บรรทัดต่อวันเนี่ยนะ อุคส่าห์รอมาทั้งคืน
เซงนะเนี่ย จะดึงไว้ทำไม อยากอ่านๆ
leawz
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนที่12ลงพรุ่งนี้เลยหรอ. รอไม่ได้อ่ะ ลงให้เหมือนเดิมสิค่ะ😞💋
✨✨
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอาอีกแหละพอใกล้จะจบ ลงที่ล่ะนิด. คุณผู้จัดการขาาาา ลงให้ปกติเหมือนเดิมไม่ได้เหรอค่ะ คนรอใจจะขาดแล้วค่ะ
นางเอกนอกจอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นางเอกท้องแน่ๆโอ้ยลุุ้นใครเขียนบทนะทำไมพระเอกถึงบื้ออย่างนี้
นี้ละนะละครไทย...แต่ก็สนุกนะ555
บ่นไปวันๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงน้อยมากเลยค่ะ
อุ๋ย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงให้จบเลยไม่ได้หรอ ค่ะ กำลังสนุกเลยค่ะ
ชอบๆๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กำลังมันส์อยากให้มีวันละสองหน้า
อ่านแล้วขัดใจพระเอกโง่ได้ใจโอ้ยๆเซ็งๆอยากให้หวานๆกับนางเอกเยอะๆ
เพลินวานน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมไม่มี ละคร คุณชายเลี้ยงหมู คุณหนูเลี้ยงแกะ ให้อ่านค่ะ
สงสัย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นุกมากเลยมาเร็วๆนะค่ะใจจะขาดแล้วค่ะ
Chotimas2520@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
55555555
54546546
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาเร็ว น่ารักจัง
^^
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014